Μήνας: Οκτώβριος 2017

Συνέντευξη στην εφημερίδα “Βραδυνή της Κυριακής” – “Νέα μέτρα 1,9 δισ. ευρώ το 2018″

Κύριε Σταϊκούρα, ας ξεκινήσουμε τη συζήτησή μας με το Προσχέδιο του Προϋπολογισμού του 2018. Ποια είναι τα σημεία στα οποία μπορεί να σταθεί κανείς ώστε να έχει μια ενδεικτική εικόνα της πορείας της οικονομίας το 2017;

Στον χαμηλότερο ρυθμό μεγέθυνσης της οικονομίας, σε ένα μάλιστα ευνοϊκότερο ευρωπαϊκό περιβάλλον, σε σχέση με τις εκτιμήσεις που είχαν γίνει. Και τούτο εξαιτίας κυρίως, αλλά όχι μόνο, των μειωμένων επενδύσεων και της χαμηλής ιδιωτικής κατανάλωσης.

Και στην επίτευξη των δημοσιονομικών στόχων σε ένα δυσμενέστερο, σε σχέση με τις εκτιμήσεις, οικονομικό περιβάλλον, εξαιτίας των νέων – κυρίως έμμεσων – φόρων, των εξοντωτικών ασφαλιστικών εισφορών, των περικοπών στις συντάξεις και στα κοινωνικά επιδόματα, των κατασχέσεων και της εσωτερικής στάσης πληρωμών, ιδιαίτερα με το πάγωμα των συντάξεων.

Το αποτέλεσμα αυτής της ανερμάτιστης πολιτικής είναι το διαθέσιμο εισόδημα των πολιτών να έχει συρρικνωθεί, η φοροδοτική τους ικανότητα να έχει εξαντληθεί, οι ληξιπρόθεσμες οφειλές του ιδιωτικού τομέα αλλά και του Δημοσίου να έχουν διογκωθεί, η ανταγωνιστικότητα να έχει υποχωρήσει, η αναπτυξιακή απόσταση από τις άλλες ευρωπαϊκές χώρες να έχει διευρυνθεί και κεφαλαιακοί περιορισμοί να συνεχίζουν να υφίστανται.

Το 2018 θα υπάρξουν νέα μέτρα και νέες περικοπές;

Ναι, θα υπάρξουν νέα μέτρα λιτότητας, ύψους 1,9 δισ. ευρώ.

Μέτρα όπως είναι οι νέες περικοπές στο ενιαίο μισθολόγιο, οι πρόσθετες περικοπές στις συντάξεις και στα οικογενειακά επιδόματα, η κατάργηση του ΕΚΑΣ, η κατάργηση φοροαπαλλαγών όπως είναι η έκπτωση φόρου για ιατρικές εξετάσεις, η μείωση του επιδόματος θέρμανσης, η επέκταση της ειδικής εισφοράς αλληλεγγύης, η αύξηση των συντελεστών ΦΠΑ και σε άλλα νησιά, ο φόρος διαμονής, οι πρόσθετες επιβαρύνσεις στις ασφαλιστικές εισφορές για τους ελεύθερους επαγγελματίες.

Και ακολουθούν και άλλα μέτρα μετά το 2018, με την περαιτέρω περικοπή κύριων και επικουρικών συντάξεων και την μεγάλη μείωση του αφορολόγητου ορίου.

Ας περάσουμε στο θέμα των γερμανικών εκλογών. Τα αποτελέσματα και το γεγονός ότι ο κ. Σόιμπλε δεν θα είναι πλέον Υπουργός Οικονομικών, πώς πιστεύετε ότι θα επηρεάσουν τη χώρα μας; Εσείς τι εκτιμάτε ότι θα συμβεί από εδώ και στο εξής για το χρέος;

Ας περιμένουμε πρώτα να δούμε τη σύνθεση της νέας Κυβέρνησης, τις προτεραιότητές της και τις πολιτικές της, και στη συνέχεια προχωράμε σε αξιολογική κρίση.

Σίγουρα υπάρχουν ανοικτά ζητήματα που σχετίζονται άμεσα με τη χώρα μας και εγείρουν προβληματισμό, όπως είναι ο χρόνος ολοκλήρωσης της 3ης αξιολόγησης, η ρύθμιση του χρέους, το μεταναστευτικό/προσφυγικό πρόβλημα, οι ευρωπαϊκές σχέσεις με την Τουρκία κ.α.

Σε ότι αφορά ειδικότερα το ζήτημα του χρέους, σας θυμίζω ότι η αναγκαία και ουσιαστική ρύθμισή του έχει μετατεθεί, με ευθύνη Κυβέρνησης και δανειστών, για μετά τη λήξη του 3ου Μνημονίου. Και προφανώς, θα συνδυάζεται με αυστηρούς όρους και προϋποθέσεις.

Το μετεκλογικό τοπίο στη Γερμανία, αν ειδικά συμμετάσχει το FDP, πιστεύετε ότι ακυρώνει το αφήγημα Μαξίμου για το τέλος των Μνημονίων;

Το αφήγημα της Κυβέρνησης είναι απλά ένα ακόμη αφήγημα. Ίσως σε αυτό το έργο να παίξουν περισσότεροι του ενός.

Επί της ουσίας, η Κυβέρνηση έχει ήδη υπογράψει και η χώρα θα τελεί υπό «στενό κορσέ», όπως και αν αυτός ονομασθεί, επί μακρά σειρά ετών.

Σημασία έχει αν θα βαπτισθεί 4ο Μνημόνιο ή θα δοθεί άλλο όνομα;

Υπενθυμίζω ότι η Κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ, με την καταστροφική διαπραγμάτευση του 1ου εξαμήνου του 2015, οδήγησε τη χώρα στο 3ο αχρείαστο Μνημόνιο.

Και με την ανικανότητα, την ανευθυνότητα και την αναβλητικότητά της, την έχει δεσμεύσει με πρόσθετα μέτρα λιτότητας και υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα για μακρά περίοδο, μετά το 2018.

Επίσης πόσο μπορεί να δυσκολέψει το κόμμα της ΝΔ και τον κ. Μητσοτάκη, αν γίνει Κυβέρνηση, στην πρόθεσή του για συμφωνία για πρωτογενή πλεονάσματα 2%; Κι αν δεν δεχθούν οι εταίροι μια συμφωνία με πρωτογενή πλεονάσματα 2%, ποια είναι η εναλλακτική σας πρόταση;

Εμείς θα προτείνουμε, θα διεκδικήσουμε και τελικά εν πορεία θα επιτύχουμε μια νέα ρήτρα μεταρρυθμίσεων και ανάπτυξης.

Θα δεσμευθούμε στην υλοποίηση ενός συνεκτικού προγράμματος μεταρρυθμίσεων – εντός και εκτός του Προγράμματος – για μετά το 2018, η επιτυχής υλοποίηση του οποίου θα οδηγήσει στην επίτευξη υψηλότερων ρυθμών ανάπτυξης από τις σημερινές εκτιμήσεις των θεσμών, που θα προσεγγίζουν ή/και θα υπερβαίνουν την αναπτυξιακή δυναμική που καταγραφόταν στις δικές τους εκθέσεις το 2014.

Η αύξηση του πλούτου θα συμβάλει στην βελτίωση της βιωσιμότητας του χρέους, οδηγώντας στη σταδιακή μείωση των δημοσιονομικών στόχων σε πιο ρεαλιστικά επίπεδα.

Ο δημοσιονομικός χώρος που θα δημιουργηθεί, θα χρησιμοποιηθεί, σταδιακά και σε βάθος τετραετίας, για την περαιτέρω μείωση φόρων και ασφαλιστικών εισφορών.

Υπενθυμίζω ότι το 2014, η τότε Κυβέρνηση, με αξιοπιστία και αποτελεσματικότητα, επέτυχε τη μείωση φορολογικών συντελεστών, κάτι που δεν προβλεπόταν στο 2ο Μνημόνιο.

Ο Πρωθυπουργός ανέφερε ότι μέχρι το τέλος του έτους θα έχει ολοκληρωθεί η 3η αξιολόγηση. Θεωρείτε ότι μπορεί αυτό να το πετύχει η Κυβέρνηση;

Οι αξιολογήσεις δεν κλείνουν με δηλώσεις προθέσεων, αλλά με πράξεις.

Προσωπικά, εύχομαι η αξιολόγηση να κλείσει μέχρι το τέλος του έτους.

Ακόμη όμως και σε αυτή την περίπτωση, πάλι θα υπάρχει καθυστέρηση, αφού σύμφωνα με την επικαιροποίηση του Προγράμματος κατά το περασμένο καλοκαίρι, η αξιολόγηση θα πρέπει να κλείσει τέλος Οκτωβρίου.

Τέλος Οκτωβρίου όμως έχει μετατεθεί η εκταμίευση της 2ης υποδόσης της 2ης αξιολόγησης, διαθέσιμη από 1η Σεπτεμβρίου, απολύτως αναγκαία για την αποπληρωμή ληξιπρόθεσμων οφειλών του Δημοσίου, οι οποίες πλέον έχουν «σκαρφαλώσει» στα 6 δισ. ευρώ.

Αντιλαμβάνεται κανείς τους χαλαρούς ρυθμούς και το «παιχνίδι» της Κυβέρνησης.

Όμως τα λάθη της κοστίζουν πολύ ακριβά στην Ελληνική κοινωνία.

Η επίτευξη ρευστότητας στην αγορά είναι το ζητούμενο για την ενίσχυση της πραγματικής οικονομίας. Πώς θα το πετύχει αυτό μια Κυβέρνηση της ΝΔ;

Πράγματι ένας από τους πυλώνες της πρότασής μας είναι η ενίσχυση της ρευστότητας για να μπορέσει η πραγματική οικονομία να «ανασάνει» ξανά.

Αυτό μπορεί να γίνει με την αξιοποίηση των διαθέσιμων Ευρωπαϊκών κονδυλίων των οποίων η απορροφητικότητα παραμένει εξαιρετικά χαμηλή, με την αποπληρωμή των ληξιπρόθεσμων οφειλών του Δημοσίου που διογκώνονται και με τη σταδιακή εξομάλυνση της πιστωτικής επέκτασης. Θυμίζω ότι περίπου 6 δισ. ευρώ υποχρεώσεις πληρώθηκαν την περίοδο 2013-2014.

Αυτό που απαιτείται είναι η εμπέδωση κλίματος εμπιστοσύνης που θα επαναφέρει καταθέσεις στο τραπεζικό σύστημα και θα οδηγήσει στην κατάργηση των capital controls, η βελτίωση της διεθνούς εικόνας της χώρας η οποία θα μειώσει το κόστος δανεισμού των τραπεζών και η ορθολογική αντιμετώπιση του υψηλού συσσωρευμένου αποθέματος μη εξυπηρετούμενων δανείων.

Όμως, όλα αυτά που είναι αναγκαία, η σημερινή Κυβέρνηση δεν τα κάνει.

Ο Γερούν Ντάισελμπλουμ ανέφερε ότι εκλογές στην Ελλάδα θα γίνουν το 2019. Επίσης παρατηρούμε ότι η Κυβερνητική συμμαχία είναι αρραγής. Για ποιο λόγο θεωρείτε ότι παρέχεται αυτή η στήριξη;

Η ΝΔ διαχρονικά υποστηρίζει ότι η διενέργεια εκλογών είναι εσωτερική υπόθεση της κάθε χώρας, ορίζεται από το θεσμικό της πλαίσιο και δεν πρέπει να γίνεται κατόπιν επιθυμίας ή υπόδειξης έξωθεν.

Ως εκ τούτου καμιά δήλωση δεν επηρεάζει τη στρατηγική της ΝΔ και γι’ αυτό δεν έχει πρόβλημα με κανέναν.

Πρόβλημα σχέσεων με τους εκπροσώπους των εταίρων και δανειστών έχει ο ΣΥΡΙΖΑ, αφού για τρείς ημέρες την εβδομάδα τους βρίζει χωρίς να φέρνει καμιά αντίρρηση στις επιθυμίες τους, για τρεις τους υμνεί χωρίς να εφαρμόζει τα συμφωνηθέντα, την δε έβδομη αυτοθαυμάζεται που τη «βγάζει καθαρή» βδομάδα-βδομάδα.

Τέλος, εκτιμώ ότι το «χέρι-χέρι» Τσίπρα – Καμμένου, «αγκαλιά με τις καρέκλες τους», θα συνεχιστεί μέχρι τελικής πτώσεως.

Πολιτικό σχόλιο από 20 λέξεις για τα 3 παρακάτω πρόσωπα:

Αλέξης Τσίπρας: Με υψηλές επιδόσεις στο λαϊκισμό και την ψευδολογία και χαμηλές επιδόσεις σε εθνική στρατηγική, ποιότητα και αποτελεσματικότητα διακυβέρνησης.

Ευκλείδης Τσακαλώτος: Με πληθώρα αντιφάσεων μεταξύ των εκ του ασφαλούς, επί δεκαετίες, θεωρητικών αναζητήσεων και της πολιτικής που εφαρμόζει. Τελικά ποιά οικονομική πολιτική ωφελεί και ποιά βλάπτει τη χώρα και τους πολίτες: η μαρξιστική ή η φιλελεύθερη; Εμείς έχουμε απαντήσει με σαφήνεια.

Πάνος Καμένος: Με πολιτική πορεία χωρίς κατεύθυνση και έρμα.

Ομιλία στο Συνέδριο του ΣΒΒΕ “Thessaloniki Summit 2017”

Θέλω να ευχαριστήσω το Σύνδεσμο Βιομηχανιών Βορείου Ελλάδας για την πρόσκληση να παραστώ και να καταθέσω σκέψεις και θέσεις για το κρίσιμο ζήτημα του δημοσίου χρέους.

Κυρίες και Κύριοι,

Το πρόβλημα της βιωσιμότητας του δημοσίου χρέους παραμένει κρίσιμης σημασίας για την πορεία της χώρας, παρά την επίτευξη πρωτογενών πλεονασμάτων από το 2013 και τη βελτίωση του “προφίλ” του από το 2012.

Αποδεικνύεται έτσι ότι η δημοσιονομική ισορροπία και οι παρεμβάσεις ελάφρυνσης του δημόσιου χρέους συνιστούν μεν αναγκαίες συνθήκες για την ενίσχυση της βιωσιμότητάς του, δεν αποτελούν όμως, από μόνα τους, και ικανές συνθήκες.

Και αυτό γιατί, συγχρόνως, απαιτείται η επίτευξη και διατήρηση υψηλών ρυθμών οικονομικής μεγέθυνσης.

Σύμφωνα με την Τράπεζα της Ελλάδος, στα τρέχοντα επίπεδα χρέους, μία αύξηση του ρυθμού μεταβολής του ονομαστικού Α.Ε.Π. κατά 1 ποσοστιαία μονάδα οδηγεί σε μείωση του λόγου χρέους/Α.Ε.Π. κατά 1,8 ποσοστιαίες μονάδες.

Αντίθετα, μια αύξηση του πρωτογενούς πλεονάσματος κατά 1 ποσοστιαία μονάδα του Α.Ε.Π. οδηγεί σε μείωση μόνο κατά 1 ποσοστιαία μονάδα, και αυτό στην καλύτερη περίπτωση, όταν ο δημοσιονομικός πολλαπλασιαστής ισούται με μηδέν, το οποίο είναι γνωστό ότι δεν ισχύει.

Τι έγινε συνεπώς τα τελευταία 2,5 χρόνια και επιβαρύνθηκε σημαντικά η βιωσιμότητα του δημοσίου χρέους;

Ουσιαστικά «χάθηκε» η αναπτυξιακή δυναμική που είχε διαμορφωθεί από το 2014.

Σύμφωνα με τις συγκρίσιμες μελέτες βιωσιμότητας του Δ.Ν.Τ., ο εκτιμώμενος μακροπρόθεσμος ρυθμός μεγέθυνσης συρρικνώθηκε σημαντικά, από το 1,9% στο 1%.

Ποιό είναι συνεπώς το ζητούμενο σήμερα;

Η φυγή προς τα εμπρός, στους άξονες του ολοκληρωμένου και ρεαλιστικού σχεδίου που κατέθεσε ο Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας Κυριάκος Μητσοτάκης από εδώ, στη ΔΕΘ.

Με στόχο την επίτευξη διατηρήσιμης οικονομικής ανάπτυξης, ώστε να βελτιωθεί η βιωσιμότητα του δημοσίου χρέους, να δημιουργηθεί πολύτιμος δημοσιονομικός χώρος και να επιτυγχάνονται – χωρίς πρόσθετα μέτρα λιτότητας – πιο ρεαλιστικοί δημοσιονομικοί στόχοι.

Και αναφερόμαστε στην οικονομική ανάπτυξη, η οποία πέραν της μεγεθυντικής διαδικασίας, έχει και ποιοτικές διαστάσεις με στόχο τη βελτίωση των θεσμών, τη συμμετοχή στην παραγωγή και τη δικαιότερη διανομή του εισοδήματος.

Βασικοί άξονες του σχεδίου είναι:

1ος. Η αλλαγή του μίγματος δημοσιονομικής πολιτικής, με την ταυτόχρονη υλοποίηση διαρθρωτικών αλλαγών.

Είναι επιστημονικά τεκμηριωμένο και ιστορικά επιβεβαιωμένο ότι το μέγεθος της προσαρμογής και το μείγμα της δημοσιονομικής πολιτικής αποτελούν καθοριστικούς παράγοντες για τη βιωσιμότητά τους.

Και αυτό γιατί συγκριτικά στοιχεία μεταξύ χωρών δείχνουν ότι πολύ υψηλά πλεονάσματα είναι ανέφικτα για μακρές χρονικές περιόδους, ειδικά σε χώρες που βίωσαν βαθιά και παρατεταμένη ύφεση και έχουν υψηλό ποσοστό μακροχρόνιας ανεργίας.

Ενώ η δημοσιονομική προσαρμογή που στηρίζεται, κυρίως, στην αύξηση της φορολογίας νοικοκυριών και επιχειρήσεων, δεν οδηγεί σε διατηρήσιμα αποτελέσματα, επιβαρύνοντας υπέρμετρα την πραγματική οικονομία.

Απόδειξη;

Η Έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την απώλεια εσόδων από την είσπραξη του ΦΠΑ, η οποία διογκώθηκε και ξεπέρασε τα 5 δισ. ευρώ το 2015.

Και ενώ προβλέπονταν πρόσθετα έσοδα ύψους 1 δισ. ευρώ, τελικά εισπράχθηκαν μόλις 200 εκατ. ευρώ.

Αντιθέτως, το 2014, όταν η τότε Κυβέρνηση μείωσε φορολογικούς συντελεστές, τα έσοδα αυξήθηκαν και η φορολογική συμμόρφωση βελτιώθηκε.

Δυστυχώς όμως, τα 2,5 τελευταία χρόνια, δεν ακολουθείται αυτή η οικονομική πολιτική.

Επιλογή της σημερινής Κυβέρνησης είναι η δημοσιονομική προσαρμογή να γίνεται από το σκέλος των εσόδων, με την περαιτέρω αύξηση της φορολογικής επιβάρυνσης των πολιτών.

Επιλογή οικονομικά αναποτελεσματική και κοινωνικά άδικη, την οποία κακώς αποδέχθηκαν οι εταίροι και δανειστές.

Βασικός πυλώνας του σχεδίου της Νέας Δημοκρατίας είναι η αλλαγή της δημοσιονομικής πολιτικής.

Με την απλοποίηση και σταθεροποίηση της φορολογικής νομοθεσίας και με τη στοχευμένη και σταδιακή μείωση των φορολογικών συντελεστών νοικοκυριών και επιχειρήσεων.

Αρχικά με τη χρήση ισοδυνάμων και στη συνέχεια με μια «ρήτρα μεταρρυθμίσεων».

Θα δεσμευθεί στην υλοποίηση ενός συνεκτικού προγράμματος μεταρρυθμίσεων – εντός και εκτός του Προγράμματος – για μετά το 2018.

Σχέδιο που θα ενισχύει την ανταγωνιστικότητα και παραγωγικότητα της ελληνικής οικονομίας, με έμφαση στην ενίσχυση της επιχειρηματικότητας, την πιο αποτελεσματική λειτουργία του Κράτους, την υλοποίηση αναπτυξιακών πολιτικών στον πρωτογενή τομέα, τον τουρισμό, τον ορυκτό πλούτο και τις υποδομές και, κυρίως, με την επένδυση στις νέες, ενδογενείς πηγές ανάπτυξης, όπως είναι η παιδεία, η έρευνα και η καινοτομία.

Η επιτυχής υλοποίηση αυτού του προγράμματος θα οδηγήσει στην επίτευξη υψηλότερων ρυθμών ανάπτυξης από τις σημερινές εκτιμήσεις των θεσμών.

Κάτι που θεωρείται εφικτό αφού, σύμφωνα με την Τράπεζα της Ελλάδος, τα συμπληρωματικά οφέλη από τη ταυτόχρονη υλοποίηση δημοσιονομικής προσαρμογής και διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων μπορούν να οδηγήσουν σε επιπρόσθετη αύξηση του ΑΕΠ μεταξύ 0,5% και 4%, ανάλογα με το μίγμα της δημοσιονομικής πολιτικής.

Αυτό, με τη σειρά του, θα οδηγήσει στη σταδιακή μείωση του πρωτογενούς πλεονάσματος.

Ο δημοσιονομικός χώρος που θα δημιουργηθεί, θα χρησιμοποιηθεί, σταδιακά και σε βάθος τετραετίας, για την περαιτέρω μείωση φόρων και ασφαλιστικών εισφορών.

Υπενθυμίζεται ότι το 2014, με αξιοπιστία και αποτελεσματικότητα, η τότε Κυβέρνηση επέτυχε τη μείωση φορολογικών συντελεστών, κάτι που δεν προβλέπονταν στο 2ο Μνημόνιο.

2ος. Η ενίσχυση της ρευστότητας στην οικονομία.

Με την αξιοποίηση των διαθέσιμων Ευρωπαϊκών κονδυλίων, την αποπληρωμή των ληξιπρόθεσμων οφειλών του Δημοσίου και τη σταδιακή εξομάλυνση της πιστωτικής επέκτασης.

Αυτό που χρειάζεται είναι η εμπέδωση κλίματος εμπιστοσύνης που θα επαναφέρει καταθέσεις στο τραπεζικό σύστημα και θα οδηγήσει στην κατάργηση των ελέγχων στην κίνηση κεφαλαίων, καθώς και η ορθολογική αντιμετώπιση του υψηλού συσσωρευμένου αποθέματος μη εξυπηρετούμενων δανείων, ώστε να γίνει καλύτερη διαχείριση του παθητικού και του ενεργητικού των πιστωτικών ιδρυμάτων.

3ος. Η αλλαγή του παραγωγικού μοντέλου της οικονομίας.

Η χώρα χρειάζεται διεύρυνση της παραγωγής ανταγωνιστικών και διεθνώς εμπορεύσιμων αγαθών και υπηρεσιών, καθώς και συνεχή βελτίωση της παραγωγικότητας όλων των συντελεστών παραγωγής, παραδοσιακών και νέων.

4ος. Η υλοποίηση, από τους δανειστές, το συντομότερο δυνατόν, ουσιαστικών παρεμβάσεων για την ενίσχυση της βιωσιμότητας του χρέους.

Ρεαλιστικές τεχνικές και ισοδύναμες λύσεις υπάρχουν.

Κυρίες και Κύριοι,

Ο συνδυασμός αυτών των πολιτικών μπορεί να οδηγήσει σε διατηρήσιμη ανάπτυξη, στη δημιουργία νέων θέσεων απασχόλησης και στην ενίσχυση της κοινωνικής συνοχής.

Η υλοποίησή τους όμως απαιτεί μία άλλη μεταρρυθμιστική, σοβαρή, συνεκτική και αξιόπιστη Κυβέρνηση.

Δήλωση για την αύξηση των ληξιπρόθεσμων οφειλών του Δημοσίου

Αθήνα, 4 Οκτωβρίου 2017

«Ξεπερνούν τα 6 δις ευρώ οι ληξιπρόθεσμες οφειλές του Δημοσίου και οδηγούν την πραγματική οικονομία σε “ασφυξία”»

Ο Τομεάρχης Οικονομικών της Νέας Δημοκρατίας, βουλευτής Φθιώτιδας, κ. Χρήστος Σταϊκούρας, σχετικά με την αύξηση των ληξιπρόθεσμων οφειλών του Δημοσίου, έκανε την ακόλουθη δήλωση:

«Οι ληξιπρόθεσμες οφειλές του Δημοσίου συνεχίζουν να “τραβούν την ανηφόρα”.

Η Κυβέρνηση στερεί έτσι πολύτιμους πόρους από την πραγματική οικονομία, οδηγώντας την σε “ασφυξία”.

Συγκεκριμένα, οι ληξιπρόθεσμες οφειλές ξεπερνούν πλέον τα 6 δις ευρώ, αυξημένες κατά 57% από το τέλος του 2014. 

Έτσι, παρά τις εκταμιεύσεις δόσεων που προορίζονται για την εξόφλησή τους, οι οφειλές διογκώνονται, τόσο λόγω ανικανότητας της Κυβέρνησης να αξιοποιήσει τους διαθέσιμους πόρους όσο και εξαιτίας της δημιουργίας νέων ληξιπρόθεσμων υποχρεώσεων, όπως είναι οι εκκρεμείς επιστροφές φόρων και οι αιτήσεις συνταξιοδότησης.

Εξαιτίας αυτής της αρνητικής εξέλιξης, η εκταμίευση της δεύτερης υποδόσης από την δεύτερη αξιολόγηση, διαθέσιμης για τη χώρα από 1η Σεπτεμβρίου, μετατίθεται για το τέλος Οκτωβρίου.

Είναι σαφές ότι η σημερινή Κυβέρνηση δεν ξέρει και δεν μπορεί να “ρίξει” ρευστότητα στην αγορά.

Βασικός άξονας της οικονομικής πρότασης της Νέας Δημοκρατίας, όπως παρουσιάστηκε από τον Πρόεδρό της Κυριάκο Μητσοτάκη στη Δ.Ε.Θ., είναι η ενίσχυση της ρευστότητας στην οικονομία, με την αξιοποίηση των διαθέσιμων ευρωπαϊκών κονδυλίων, την αποπληρωμή των ληξιπρόθεσμων οφειλών του Δημοσίου και τη σταδιακή εξομάλυνση της πιστωτικής επέκτασης».

Εμφάνιση στην ενημερωτική εκπομπή “Οι Αταίριαστοι” του ΣΚΑΪ

Μπορείτε να δείτε το βίντεο από την εκπομπή εδώ.

Δήλωση για τα 43 χρόνια από την ίδρυση της Νέας Δημοκρατίας

Σαν σήμερα πριν από 43 χρόνια, ο Εθνάρχης Κωνσταντίνος Καραμανλής, αφού αποκατέστησε τη Δημοκρατία στην Ελλάδα, ίδρυσε τη μεγάλη κεντροδεξιά φιλελεύθερη Παράταξη, τη Νέα Δημοκρατία.

Μία Παράταξη που, όπως αναφέρεται μεταξύ άλλων και στην ιδρυτική της διακήρυξη, ταυτίζει το έθνος με το λαό, την πατρίδα με τους ανθρώπους της, την πολιτεία με τους πολίτες της, την εθνική ανεξαρτησία με τη λαϊκή κυριαρχία, την πρόοδο με το κοινό αγαθό, την πολιτική ελευθερία με την έννομη τάξη και την κοινωνική Δικαιοσύνη.

Με αυτές τις θεμελιώδεις και διαχρονικές αξίες που ενώνουν και δεν διχάζουν, η Νέα Δημοκρατία παραμένει, επί 4 δεκαετίες, ο βασικός πυλώνας του πολιτικού συστήματος της χώρας.

Διατηρεί βαθιές ρίζες στην Ελληνική κοινωνία και ερείσματα σε όλες τις κοινωνικές και οικονομικές τάξεις.

Έχει, συγκριτικά με τα άλλα πολιτικά κόμματα, παρά τα λάθη και τις παραλείψεις της, την πιο επωφελή για τη χώρα συμμετοχή στη μεταπολιτευτική δημόσια ζωή.

Έχει χαράξει τους άξονες της στρατηγικής της χώρας.

Έχει υπάρξει πρωτοπόρος και αυθεντικός εκφραστής του ευρωπαϊκού προσανατολισμού της χώρας.

Έχει δικαιωμένο ιδεολογικό και πολιτικό πυρήνα, αυτόν του ριζοσπαστικού φιλελευθερισμού, της κοινωνικής οικονομίας της αγοράς.

Έχει αποδείξει, διαχρονικά, ότι μπορεί, σε κρίσιμες στιγμές για την πατρίδα, να εστιάζει στο σημαντικό και να υπηρετεί το πρωτεύον.

Υπηρετεί, αδιαλείπτως, το πατριωτικό της καθήκον.

Και αυτό θα πράξει σύντομα, όταν θα αναλάβει και πάλι τη διακυβέρνηση της χώρας και θα κληθεί να σπάσει τον καταστροφικό κύκλο της οικονομικής, κοινωνικής και πολιτικής μιζέριας.

Και με την υλοποίηση ενός ρεαλιστικού προγράμματος, με μεθοδικότητα και σκληρή δουλειά, με τη δημιουργική συμβολή όλων, θα τα καταφέρει!

 

Δελτίο τύπου σχετικά με απάντηση στους “κύκλους του Υπουργείου Οικονομικών”

Αθήνα, 4 Οκτωβρίου 2017

Απάντηση στους «κύκλους του Υπουργείου Οικονομικών»

Οι αυτοαποκαλούμενοι «κύκλοι του Υπουργείου Οικονομικών» σχολίασαν τις πρώτες παρατηρήσεις μας επί του Προσχεδίου του Κρατικού Προϋπολογισμού για το 2018.

Αλήθεια, από πότε το Κράτος παρεμβαίνει στο διάλογο μεταξύ των πολιτικών κομμάτων;

Έτσι αντιλαμβάνονται στο ΣΥΡΙΖΑ τη λειτουργία του πολιτεύματος;

Οι πολιτικοί υποβολείς, κρυπτόμενοι, αφού επί πολλά χρόνια περί άλλα τύρβαζαν, «πριονίζοντας» την ελληνική οικονομία, τώρα κινούμενοι σε εντελώς αντίθετη κατεύθυνση, με πλεόνασμα ατεκμηρίωτης επιστημονικής αλαζονείας και πολιτικού θράσους, κάνουν και πάλι μαθήματα.

Θα ήταν ενθαρρυντικό αν ομολογούσαν πως άρχισαν να κατανοούν, έστω στα λόγια γιατί στις πράξεις ακόμη υστερούν, ότι για να αποκτήσουν ίχνη πολιτικής σοβαρότητας, πέραν από την αποστολή ταπεινωτικών επιστολών, θα πρέπει να είναι ασυνεπείς με τις επί πολλά χρόνια ιδεοληψίες τους, με τις οποίες είχαν ταλαιπωρήσει τη χώρα.

Σε ότι μας αφορά θα δώσουμε συνέχεια, μόνο επί της ουσίας του ζητήματος.

Δελτίο Τύπου σχετικά με το Προσχέδιο του Κρατικού Προϋπολογισμού 2018

«Προϋπολογισμός με νέες θυσίες για τους πιο αδύναμους»

Ο Τομεάρχης Οικονομικών της Νέας Δημοκρατίας, βουλευτής Φθιώτιδας, κ. Χρήστος Σταϊκούρας, έκανε την ακόλουθη δήλωση:

«Πέρυσι, η Κυβέρνηση, στον Κρατικό Προϋπολογισμό, υποστήριζε ότι η χώρα θα επιτύχει εφέτος ρυθμό ανάπτυξης 2,7% και πρωτογενές πλεόνασμα 2% του Α.Ε.Π.

Σήμερα, υποστηρίζει ότι ο ρυθμός ανάπτυξης θα είναι πολύ χαμηλότερος, στο 1,8%, αλλά το πρωτογενές πλεόνασμα θα είναι υψηλότερο, στο 2,2% του Α.Ε.Π.

Πως γίνεται αυτό το “θαύμα”; Η απάντηση είναι οδυνηρή για τους πολίτες, ιδιαίτερα τους πιο αδύναμους: με νέους – κυρίως έμμεσους – φόρους, με εξοντωτικές ασφαλιστικές εισφορές, με περικοπές στις συντάξεις και στα κοινωνικά επιδόματα, με κατασχέσεις και με εσωτερική στάση πληρωμών, ιδιαίτερα με το “πάγωμα” χορήγησης νέων συντάξεων.

Αποτέλεσμα αυτής της ανερμάτιστης οικονομικής πολιτικής; Το διαθέσιμο εισόδημα των πολιτών έχει συρρικνωθεί, η φοροδοτική τους ικανότητα έχει εξαντληθεί, οι ληξιπρόθεσμες οφειλές του ιδιωτικού τομέα, αλλά και του Δημοσίου έχουν διογκωθεί, η ανταγωνιστικότητα έχει υποχωρήσει, η αναπτυξιακή απόσταση από τις άλλες ευρωπαϊκές χώρες έχει διευρυνθεί, ενώ κεφαλαιακοί περιορισμοί συνεχίζουν να υφίστανται.

Η χώρα σέρνεται.

Και δυστυχώς, νέα μέτρα ύψους 1,9 δις ευρώ θα επιβληθούν το 2018, όπως είναι ενδεικτικά οι νέες περικοπές στο ενιαίο μισθολόγιο, οι πρόσθετες περικοπές στις συντάξεις και τα οικογενειακά επιδόματα, η κατάργηση ΕΚΑΣ, η κατάργηση της έκπτωσης φόρου για ιατρικές εξετάσεις, η επέκταση της ειδικής εισφοράς αλληλεγγύης, ο φόρος διαμονής, οι πρόσθετες επιβαρύνσεις στις ασφαλιστικές εισφορές για τους ελεύθερους επαγγελματίες.

Και φυσικά ακολουθούν και άλλα, πρόσθετα μέτρα ύψους 5 δις ευρώ με το τέταρτο Μνημόνιο, με νέες περικοπές στις κύριες και επικουρικές συντάξεις και με νέα, μεγάλη, μείωση του αφορολόγητου, που θα συρρικνώσουν ακόμη περισσότερο το διαθέσιμο εισόδημα των πολιτών.

Είναι ξεκάθαρο ότι χρειάζεται μια άλλη μεταρρυθμιστική, σοβαρή, συνεκτική και αξιόπιστη Κυβέρνηση, που θα υλοποιήσει διαρθρωτικές αλλαγές, θα προσελκύσει επενδύσεις και  θα προχωρήσει σε αλλαγή του μείγματος δημοσιονομικής πολιτικής στην κατεύθυνση σταδιακής μείωσης της φορολόγησης των πολιτών.

Διότι οι Έλληνες αξίζουμε και μπορούμε καλύτερα».

Συνέντευξη στην εφημερίδα “Παρασκήνιο” – Η Κυβέρνηση δεν μαθαίνει από τα λάθη της

Η Κυβέρνηση εκτιμά ότι αποκαθίσταται η κανονικότητα στη χώρα σταδιακά. Επικαλείται, μάλιστα, και την αύξηση των άμεσων επενδύσεων στη χώρα στο πρώτο επτάμηνο του 2017. Συμφωνείτε με αυτή την εκτίμηση;
Για την Κυβέρνηση κανονικότητα είναι η ολοκλήρωση – με μεγάλη καθυστέρηση και τεράστιο κόστος – της 2ης αξιολόγησης και η συνεπακόλουθη βελτίωση κάποιων μακροοικονομικών μεγεθών, σε σχέση όμως με το χειρότερο σημείο στο οποίο η οικονομία «κατρακύλησε» επί ημερών της διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ. Δυστυχώς όμως, η χώρα δεν έχει φτάσει ακόμη εκεί που ήταν το 2014.
Επιπροσθέτως, σε ποια κανονικότητα αναφέρεται η Κυβέρνηση όταν το διαθέσιμο εισόδημα των πολιτών συρρικνώνεται, το ιδιωτικό χρέος διογκώνεται, οι ληξιπρόθεσμες οφειλές του Δημοσίου διευρύνονται, η ανταγωνιστικότητα της οικονομίας υποχωρεί, η ένταξη στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης διαρκώς μετατίθεται και νέα μέτρα λιτότητας θα επιβληθούν τα επόμενα έτη;
Συνεπώς, η αποφυγή των χειρότερων δεν σημαίνει αυτόματη επιστροφή στην κανονικότητα.
Όσον αφορά στις επενδύσεις, η επίδοση του πρώτου επταμήνου οφείλεται ουσιαστικά σε μία και μόνη επένδυση, την παραχώρηση των 14 περιφερειακών αεροδρομίων. Επένδυση που είχε δρομολογήσει η προηγούμενη Κυβέρνηση, πολέμησε σφοδρά ο ΣΥΡΙΖΑ, και σήμερα «πανηγυρίζει» για το τίμημα που καταβλήθηκε επί των ημερών του.
Όσο όμως και αν προσπαθεί να ωραιοποιήσει την πραγματικότητα, η αλήθεια είναι μία: ΣΥΡΙΖΑ και επενδύσεις είναι έννοιες ασύμβατες.

Ο κ. Ντάισελμπλουμ στην πρόσφατη επίσκεψή του τάχθηκε υπέρ της «καθαρής εξόδου» της χώρας από το τρίτο πρόγραμμα. Μήπως, όμως, Μαξίμου και θεσμοί ερμηνεύουν διαφορετικά την «καθαρή έξοδο»;
«Καθαρή έξοδος» δεν μπορεί να υπάρξει όταν η Κυβέρνηση έχει δεσμευθεί στην εφαρμογή μνημονιακής πολιτικής μετά τη λήξη του τρίτου προγράμματος, με νέα, πρόσθετα μέτρα λιτότητας και με υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα για μακρά περίοδο.
Ούτε όταν η όποια αναγκαία ρύθμιση για τη μείωση του χρέους έχει μετατεθεί για μετά τη λήξη του τρίτου προγράμματος και θα συνδυάζεται με αυστηρούς όρους και προϋποθέσεις.
Ας αφήσουν συνεπώς κάποιοι στην άκρη τις όποιες λεκτικές ακροβασίες και επικοινωνιακές περιτυλίξεις, γιατί η πρόσκρουση με την πραγματικότητα θα είναι, και πάλι, οδυνηρή.

Σύντομα μπαίνουμε στην τρίτη αξιολόγηση του προγράμματος. Εκτιμάτε πως μπορεί να κλείσει γρήγορα, όπως τουλάχιστον φαίνεται να επιθυμεί η Κυβέρνηση;
Πράγματι, η Κυβέρνηση, λεκτικά, επιθυμεί τη γρήγορη ολοκλήρωση της 3ης αξιολόγησης. Πρακτικά όμως, με τους γνωστούς «χαλαρούς» ρυθμούς της, την έχει μεταθέσει για το τέλος του έτους. Όταν σύμφωνα με την τελευταία επικαιροποίηση του Μνημονίου, θα πρέπει να κλείσει τέλος Οκτωβρίου.
Τέλος Οκτωβρίου όπου έχει μετατεθεί η 2η υποδόση της 2ης αξιολόγησης, διαθέσιμη από 1η Σεπτεμβρίου, απολύτως αναγκαία για την αποπληρωμή ληξιπρόθεσμων οφειλών του Δημοσίου.
Δυστυχώς η Κυβέρνηση δεν μαθαίνει από τα λάθη της.
Προσωπικά, εύχομαι να κλείσει το δυνατόν συντομότερο.
Γιατί η όποια καθυστέρηση, όπως έχει αποδειχθεί, είναι επώδυνη για την κοινωνία.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης μίλησε για έναν μηχανισμό διασύνδεσης του ύψους του πλεονάσματος με συγκεκριμένες διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις από το 2018 και μετά. Τι θα γίνει, όμως, αν οι δανειστές εμμείνουν στους στόχους για το πλεόνασμα που έχουν συμφωνήσει προ ολίγων μηνών με την Κυβέρνηση;
Η ΝΔ πρότεινε, θα διεκδικήσει και τελικά θα επιτύχει μια νέα ρήτρα μεταρρυθμίσεων και ανάπτυξης.
Θα δεσμευθεί στην υλοποίηση ενός συνεκτικού προγράμματος μεταρρυθμίσεων – εντός και εκτός του Προγράμματος – για μετά το 2018. Σχέδιο που θα ενισχύει την ανταγωνιστικότητα και παραγωγικότητα της ελληνικής οικονομίας, με έμφαση στην προώθηση της επιχειρηματικότητας, την πιο αποτελεσματική λειτουργία του Κράτους, την υλοποίηση αναπτυξιακών πολιτικών στον πρωτογενή τομέα, τον τουρισμό, τον ορυκτό πλούτο και τις υποδομές και, κυρίως, με την επένδυση στις νέες, ενδογενείς πηγές ανάπτυξης, όπως είναι η παιδεία, η έρευνα και η καινοτομία.
Η επιτυχής υλοποίηση αυτού του προγράμματος θα οδηγήσει στην επίτευξη υψηλότερων ρυθμών ανάπτυξης από τις σημερινές εκτιμήσεις των θεσμών (1%), που θα προσεγγίζουν ή/και θα υπερβαίνουν την αναπτυξιακή δυναμική που καταγραφόταν στις δικές τους εκθέσεις το 2014 (1,9%).
Αυτό, με τη σειρά του, θα οδηγήσει στη σταδιακή μείωση του πρωτογενούς πλεονάσματος. Ο δημοσιονομικός χώρος που θα δημιουργηθεί θα χρησιμοποιηθεί για τη μείωση των ασφαλιστικών εισφορών, τη μείωση του κατώτατου φορολογικού συντελεστή για τα φυσικά πρόσωπα, την κατάργηση της εισφοράς αλληλεγγύης και τη μείωση του ΦΠΑ.
Υπενθυμίζουμε ότι το 2014, με αξιοπιστία και αποτελεσματικότητα, η τότε Κυβέρνηση επέτυχε τη μείωση φορολογικών συντελεστών, κάτι που δεν προβλέπονταν στο 2ο Μνημόνιο.

Ο Πρόεδρος της ΝΔ περιέγραψε ακόμα ένα συνολικό πλαίσιο μείωσης φορολογικών επιβαρύνσεων. Αυτό το σενάριο είναι συμβατό και με πλεονάσματα στο 3,5% ή προϋπόθεση είναι να μειωθεί ο στόχος του πλεονάσματος μετά το 2018;
Οι πρόσθετες φορολογικές ελαφρύνσεις συνδυάζονται με τη μείωση των δημοσιονομικών στόχων, και θα υλοποιηθούν σταδιακά και σε βάθος τετραετίας.
Οι στοχευμένες μειώσεις φόρων στις οποίες αναφερθήκαμε και στην περυσινή ΔΕΘ, δεν εξαρτώνται από τη μείωση των στόχων. Θα επιτευχθούν με τη χρήση ισοδυνάμων που θα προκύψουν, μεταξύ άλλων, από την αξιολόγηση των δαπανών, τη δημοσιονομική πειθαρχία σε όλους τους φορείς της Γενικής Κυβέρνησης, την αυστηρότερη αναλογία προσλήψεων/αποχωρήσεων στο Δημόσιο για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα, την παραχώρηση ορισμένων λειτουργιών στον ιδιωτικό τομέα μέσω συμπράξεων του δημόσιου με τον ιδιωτικό τομέα, την ενίσχυση της ηλεκτρονικής διακυβέρνησης, τους αυστηρότερους ελέγχους, τη βελτίωση της φορολογικής συμμόρφωσης και την επέκταση της χρήσης των ηλεκτρονικών συναλλαγών.

Ένα επείγον αίτημα της αγοράς αυτή την περίοδο είναι η βελτίωση των συνθηκών για τη ρευστότητα. Μια Κυβέρνηση ΝΔ, τι μέτρα θα πάρει με σκοπό την ενίσχυσή της – και άρα την ενίσχυση της πραγματικής οικονομίας;
Δυστυχώς, η Κυβέρνηση έχει οδηγήσει την πραγματική οικονομία σε «ασφυξία».
Βασικός πυλώνας της πρότασής μας είναι η ενίσχυση της ρευστότητας.
Αυτή μπορεί να γίνει με την αξιοποίηση των διαθέσιμων Ευρωπαϊκών κονδυλίων των οποίων η απορροφητικότητα παραμένει εξαιρετικά χαμηλή, με την αποπληρωμή των ληξιπρόθεσμων οφειλών του Δημοσίου που έχουν διογκωθεί τα τελευταία χρόνια, και με τη σταδιακή εξομάλυνση της πιστωτικής επέκτασης.
Αυτό που απαιτείται είναι η εμπέδωση κλίματος εμπιστοσύνης που θα επαναφέρει καταθέσεις στο τραπεζικό σύστημα και θα οδηγήσει στην κατάργηση των capital controls, η βελτίωση της διεθνούς εικόνας της χώρας η οποία θα μειώσει το κόστος δανεισμού των τραπεζών και η ορθολογική αντιμετώπιση του υψηλού συσσωρευμένου αποθέματος μη εξυπηρετούμενων δανείων.
Αυτά η σημερινή Κυβέρνηση ούτε ξέρει, ούτε μπορεί, ούτε θέλει να τα κάνει.

 

InstagramYoutube