admin

Κοινή δήλωση σχετικά με τη συνέντευξη Τύπου των Υπουργών Υποδομών, Μεταφορών & Δικτύων και Οικονομικών για τις συμβάσεις παραχώρησης

Ο Αναπληρωτής Υπεύθυνος του Τομέα Πολιτικής Ευθύνης Οικονομικών της Νέας Δημοκρατίας κ. Χρήστος Σταϊκούρας, από κοινού με τον Υπεύθυνο του Τομέα Πολιτικής Ευθύνης Δημοσίων Έργων κ. Σταύρο Καλογιάννη έκαναν την ακόλουθη δήλωση σχετικά με τη συνέντευξη Τύπου των Υπουργών Υποδομών και Οικονομικών για τις συμβάσεις παραχώρησης:

«Χρειάστηκαν δεκαοχτώ (18) μήνες για να δοθεί συνέντευξη Τύπου δύο Υπουργών για το θέμα των έργων που υλοποιούνται με συμβάσεις παραχώρησης, τα οποία έχουν βαλτώσει. Δυστυχώς, όμως, δεν ακούστηκαν παρά προθέσεις και ευχολόγια.

Υπενθυμίζουμε ότι οι συμβάσεις παραχώρησης που είχαν ετοιμαστεί από τη Νέα Δημοκρατία, και κυρώθηκαν από το Ελληνικό Κοινοβούλιο με την ψήφο και του ΠΑΣΟΚ, είναι επωφελείς για το Ελληνικό Δημόσιο διότι:

  • έχουν φθηνό κόστος δανεισμού χωρίς κρατικές εγγυήσεις,
  • το Ελληνικό Δημόσιο εισπράττει εγγυημένα το μεγαλύτερο μέρος των διοδίων σε ποσοστό περίπου 65%,

Αυτό που προκύπτει από τη συνέντευξη είναι ότι η Κυβέρνηση προτίθεται:

α) Να δημιουργήσει λογαριασμό της τάξεως των 500 εκ. ευρώ, αρχικά, ως εγγύηση για τις Τράπεζες.

β) Να δημιουργήσει νέα εταιρεία ειδικού σκοπού στην οποία θα εισφερθούν όλα τα δικαιώματα του Δημοσίου από τα μελλοντικά διόδια των έργων. Τιτλοποιούνται τα έσοδα των μελλοντικών διοδίων και θα χρησιμοποιηθούν για την κάλυψη του χρέους!

γ) Να ζητήσει μείωση του φυσικού αντικειμένου σε έργα παραχώρησης, αφού στη συνέντευξη αναφέρθηκε ότι μπορεί να τεθεί θέμα ύψους της συμβολής της ΕΕ «εφ’ όσον διαπιστωθεί ότι περικόπτεται ικανό τμήμα του φυσικού αντικειμένου»! Από την πλευρά μας έχουμε δηλώσει ότι δεν πρόκειται να δεχτούμε περικοπές σε φυσικό αντικείμενο των συμβάσεων παραχώρησης.

Με τους ρυθμούς που κινείται η Κυβέρνηση στα θέματα που αφορούν τις συμβάσεις παραχώρησης, το μέλλον των έργων -τα οποία είναι απολύτως αναγκαία για τη χώρα- είναι αβέβαιο».

Συνέντευξη στην ειδική έκδοση της εφημερίδας “Η Ναυτεμπορική – Οικονομία 2011” – “Ανάγκη συνδυασμού συσταλτικών μέτρων δημοσιονομικής πολιτικής και ανάταξης”

1. Πώς θα χαρακτηρίζατε σήμερα την κατάσταση στο θέμα της Οικονομίας; Πιστεύετε ότι έχει χαθεί πολύτιμος χρόνος εξαιτίας κυβερνητικών σφαλμάτων και ανακολουθιών;

Η Οικονομία έχει εισέλθει σε «μακροχρόνιο παγετώνα».

Βαθιά και παρατεταμένη ύφεση καθώς και υψηλή και διογκούμενη ανεργία είναι τα θλιβερά αποτελέσματα της ασκούμενης Κυβερνητικής πολιτικής.

Πολιτική η οποία δεν αντιμετωπίζει τα προβλήματα χρέους και ελλείμματος της Οικονομίας. Το χρέος διογκώνεται και διατηρεί τη δυναμική του, ενώ και το έλλειμμα αυξάνει παρά τις απανωτές φορολογικές επιβαρύνσεις νοικοκυριών και επιχειρήσεων, τις οριζόντιες περικοπές μισθών και συντάξεων, τις διαδοχικές μειώσεις του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων, και τη δημιουργία ενός μεγάλου εσωτερικού χρέους.

Η Κυβέρνηση βρίσκεται πια αντιμέτωπη με τα αδιέξοδα της πολιτικής της, με τις παρατεταμένες αδυναμίες στη λειτουργία της και με ένα διευρυμένο έλλειμμα ειλικρίνειας και αξιοπιστίας.

Κάθε μέρα που περνά, τα παραπάνω αναδεικνύονται με μεγαλύτερη ένταση και σε μεγαλύτερη έκταση.

Αποτυπώνονται, τόσο στις αποκλίσεις έναντι των στόχων στην πορεία εκτέλεσης του Προϋπολογισμού, όσο και στις αστοχίες στις προβλέψεις για βασικά μεγέθη της Ελληνική Οικονομίας.

Ενδεικτικά και μόνο να αναφέρω ότι τα έσοδα μειώθηκαν κατά 9,1% το πρώτο δίμηνο του έτους, έναντι ετήσιου στόχου για αύξηση κατά 8,5%!

Τα ανωτέρω επιβεβαιώνουν, όπως άλλωστε είχε προβλέψει η Νέα Δημοκρατία, ότι το Πρόγραμμα Οικονομικής Πολιτικής εδράζεται σε επισφαλείς παραδοχές και ενσωματώνει μη ρεαλιστικές προβλέψεις.

Η υλοποίησή του απαιτεί τη λήψη συνεχώς νέων, πρόσθετων, μέτρων.

Μέτρων όμως που δεν αντέχει ούτε η κοινωνία ούτε η Οικονομία.

Στο δεύτερο ερώτημά σας, πράγματι χάθηκε πολύτιμος χρόνος, τόσο πριν όσο και μετά την προσφυγή στο Μηχανισμό Στήριξης, εξαιτίας Κυβερνητικών πράξεων και παραλείψεων.

Πριν την προσφυγή, η Κυβέρνηση άργησε να πάρει μέτρα. Αυτό αναγνωρίζεται πλέον από τους πάντες.

Ενδεικτικά σας αναφέρω τις πρόσφατες δηλώσεις του μέλους του ΔΣ της ΕΚΤ, κ. Σμάγκι, ο οποίος υπογράμμιζε, τον περασμένο Οκτώβριο, ότι «εάν η Ελληνική Κυβέρνηση είχε αποφασίσει να προχωρήσει σε διορθωτικές δράσεις από το φθινόπωρο του 2009, θα μπορούσε να αποφύγει την κρίση χρέους και το δραστικό πρόγραμμα προσαρμογής».

Αλλά και μετά την προσφυγή, η Κυβέρνηση παλινωδεί και δεν τολμά υλοποιήσει κρίσιμες διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις.

Μεταρρυθμίσεις, που, πράγματι, επί δεκαετίες δεν είχαμε θέσει σε εφαρμογή και, οι οποίες είναι αναγκαίες για τη βελτίωση της ανταγωνιστικότητας της Ελληνικής Οικονομίας.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα Κυβερνητικής καθυστέρησης αποτελεί το πρόγραμμα αποκρατικοποιήσεων και αξιοποίησης της περιουσίας του Δημοσίου.

Η Κυβέρνηση προσδοκούσε τον περυσινό Ιανουάριο να αντλήσει 2,5 δισ. ευρώ από αποκρατικοποιήσεις μέσα στο 2010, και τελικά δεν έχει γίνει ούτε μία αποκρατικοποίηση μέχρι σήμερα.

Προσδοκούσε, τον Ιούνιο του 2010, να εισπράξει 3 δισ. ευρώ την τριετία 2011-2013 από την αξιοποίηση της περιουσίας του Δημοσίου, τον Δεκέμβριο 7 δισ. ευρώ για την ίδια περίοδο, και σήμερα 15 δισ. ευρώ.

Ξεκάθαρο δείγμα έλλειψης ολοκληρωμένου σχεδίου.

2. Με ποιο τρόπο πιστεύετε ότι οι προτάσεις της Νέας Δημοκρατίας θα μπορούσαν να αποτελέσουν σήμερα την εναλλακτική πρόταση;

Η Νέα Δημοκρατία, τον περασμένο Ιούλιο, με τα τότε δεδομένα της οικονομίας, κατέθεσε μία ολοκληρωμένη πρόταση για την ταχύτερη έξοδο της χώρας από την κρίση.

Πρόταση που συνδυάζει συσταλτικά μέτρα δημοσιονομικής πολιτικής και μέτρα ανάταξης της Οικονομίας ώστε η δημοσιονομική προσαρμογή να είναι ταχύτερη και βιώσιμη.

Με ένα μείγμα μέτρων που θα αξιοποιεί τα διαθέσιμα, ανενεργά αναπτυξιακά εργαλεία, τα οποία και μπορούν να ενισχύσουν τη ρευστότητα της Οικονομίας, όπως είναι το ΕΣΠΑ, το ΤΕΜΠΜΕ, το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων, τα «πακέτα» ρευστότητας προς το τραπεζικό σύστημα υπό την προϋπόθεση ότι μέρος τους θα διοχετευτεί στην πραγματική οικονομία.

Μείγμα που θα περιλαμβάνει όμως και μέτρα τόνωσης της αγοράς, μηδενικού ή ελαχίστου δημοσιονομικού κόστους, τα οποία δημιουργούν ανάκαμψη της οικονομίας, δίνουν ώθηση στην οικονομική δραστηριότητα και επιτρέπουν να αυξηθούν τα έσοδα του κράτους. Μέτρα αντισταθμιστικά στην ύφεση, όπως η εμπροσθοβαρής αξιοποίηση κοινοτικών κονδυλίων, η επιτάχυνση έργων παραχώρησης και ΣΔΙΤ, η αναβάθμιση του θερμοδυναμικού αποθέματος κατοικιών, η ενοποίηση των εισπρακτικών μηχανισμών του Κράτους, ο συμψηφισμός οφειλών, η επιδότηση στεγαστικού δανείου κ.α.

Μείγμα που θα στηρίζεται σε μια ορθολογική διαχείριση και μια δυναμική και στοχευμένη αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας η οποία μπορεί να εξασφαλίσει σημαντικά, σταθερά και σε μακροχρόνια βάση έσοδα για το Δημόσιο, να μειώσει το ύψος του χρέους, και να δημιουργήσει πρόσθετα αναπτυξιακά οφέλη.

Μείγμα όμως που θα διαμορφώνει και τις προοπτικές ανάπτυξης για την χώρα. Με την επιτάχυνση των διαρθρωτικών αλλαγών ώστε να αξιοποιηθούν λιμνάζουσες αναπτυξιακές δυνατότητες της χώρας, με την επένδυση στη γνώση, στην έρευνα και στην καινοτομία, με την ενίσχυση της επιχειρηματικότητας μέσω της διαμόρφωσης απλών και σταθερών κανόνων, της βελτίωσης του ρυθμιστικού πλαισίου των αγορών, της σταδιακής μείωσης των φόρων και των ασφαλιστικών εισφορών, της τόνωσης της εξωστρέφειας και της ανάδειξης των ανταγωνιστικών πλεονεκτημάτων της χώρας.

Αυτές οι προτάσεις, οι οποίες και συνεχώς εμπλουτίζονται, αποτελούν την εναλλακτική πρόταση για την έξοδο από την κρίση.

Ομιλία στην εκδήλωση του Ελληνικού Συλλόγου Αποφοίτων του London School of Economics and Political Science – “Το Σύμφωνο για το Ευρώ και ο Ευρωπαϊκός Μηχανισμός Σταθερότητας: Οι ευκαιρίες και οι προκλήσεις για την Ελλάδα και τις υπόλοιπες χώρες τις Ευρωζώνης”

Το αντικείμενο της σημερινής Ημερίδας επικεντρώνεται στις πρόσφατες Ευρωπαϊκές αποφάσεις.

Αποφάσεις που σχετίζονται με το «Σύμφωνο για το Ευρώ», με τη δημιουργία του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας και με τον καθορισμό της δέσμης νομοθετικών προτάσεων για την «Οικονομική Διακυβέρνηση».

Αποφάσεις που αποσκοπούν στη βελτίωση του συντονισμού των οικονομικών πολιτικών, στην ενίσχυση της σταθερότητας στην ευρωζώνη, στην τόνωση της οικονομικής διακυβέρνησης και της ανταγωνιστικότητας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, στην εύρεση λύσης στο πρόβλημα κρατικού χρέους.

Συγκεκριμένα:

1ον. Σύμφωνο για το Ευρώ +

Συμφωνήθηκε από 23 κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης (από όλες τις χώρες της ευρωζώνης).

Βασικές δεσμεύσεις του Συμφώνου είναι:

  • Η ενίσχυση της ενιαίας αγοράς.
  • Η προώθηση της ανταγωνιστικότητας βάσει της εξέλιξης των μισθών και της παραγωγικότητας. Στην κατεύθυνση αυτή προωθείται:
    • Η επανεξέταση του τρόπου καθορισμού μισθών και ημερομισθίων.
    • Η στήριξη της προσπάθειας του ιδιωτικού τομέα για την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας από τις μισθολογικές συμφωνίες στο δημόσιο τομέα.
    • Το άνοιγμα των προστατευόμενων επαγγελμάτων με την άρση αδικαιολόγητων περιορισμών στους κλάδους της Οικονομίας.
    • Η βελτίωση της εκπαιδευτικής διαδικασίας και η προώθηση της έρευνας και της καινοτομίας.
    • Η βελτίωση του επιχειρηματικού περιβάλλοντος, ιδίως για τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις, με την εξάλειψη της γραφειοκρατίας και τη βελτίωση του κανονιστικού πλαισίου (π.χ. πτωχευτικό δίκαιο, εμπορικός κώδικας).
  • Η προώθηση της απασχόλησης. Στην κατεύθυνση αυτή θα προωθηθούν:
    • Μεταρρυθμίσεις στην αγορά εργασίας για την προαγωγή του συνδυασμού ευελιξίας και ασφάλειας.
    • Πολιτικές για την ενίσχυση της δια βίου μάθησης.
    • Φορολογικές μεταρρυθμίσεις, όπως είναι η μείωση της φορολόγησης του εργατικού εισοδήματος.
    • Η ενίσχυση της διατηρησιμότητας των δημόσιων οικονομικών, με βασικούς άξονες:
      • Την ευθυγράμμιση του συνταξιοδοτικού συστήματος προς την εθνική δημογραφική κατάσταση (π.χ. με ευθυγράμμιση της πραγματικής ηλικίας συνταξιοδότησης προς το προσδόκιμο ζωής ή με αύξηση των ποσοστών συμμετοχής – εισφορών).
      • Τον περιορισμό των συστημάτων πρόωρης συνταξιοδότησης και τη χρήση στοχοθετημένων κινήτρων για την απασχόληση των εργαζόμενων προχωρημένης ηλικίας (ατόμων >55 ετών).
      • Την ευχέρεια επιλογής συγκεκριμένου εθνικού νομικού μέσου, βέβαια επαρκώς ισχυρού, δεσμευτικού και μόνιμου, για την ενσωμάτωση των δημοσιονομικών κανόνων του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης.
  • Η ενίσχυση της χρηματοπιστωτικής σταθερότητας, με:
    • Τη θέσπιση εθνικής νομοθεσίας για την εξυγίανση των τραπεζών (εποπτεία και ρύθμιση χρηματοπιστωτικού τομέα) και με
    • Αυστηρές δοκιμές αντοχής των τραπεζών.
  • Ο συντονισμός της φορολογικής πολιτικής, με:
    • Τον ρεαλιστικό συντονισμό των φορολογικών πολιτικών ως στοιχείου ισχυρότερου συντονισμού των οικονομικών πολιτικών, και με
    • Τη διαμόρφωση κοινής βάσης φορολογίας των επιχειρήσεων.

Τα συμμετέχοντα κράτη-μέλη δεσμεύονται να καταθέσουν τις δράσεις τους για την επίτευξη των στόχων του Συμφώνου στα Προγράμματα Σταθερότητας και Σύγκλισης και στα Εθνικά Προγράμματα Μεταρρυθμίσεων που θα υποβληθούν, κανονικά, αυτό τον μήνα και θα αξιολογηθούν στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του Ιουνίου.

2ον. Οικονομική Διακυβέρνηση (Economic Governance)

Η Οικονομική Διακυβέρνηση περιλαμβάνει ουσιαστικά τη μεταρρύθμιση του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης.

Η δέσμη μέτρων για την Οικονομική Διακυβέρνηση περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων:

  • Προληπτικές δράσεις, όπως είναι:
    • Ο κανόνας των δαπανών (expenditure benchmark) (ο ετήσιος ρυθμός αύξησης δαπανών να μην υπερβαίνει το μεσοπρόθεσμο ρυθμό αύξησης του ΑΕΠ).
  • Κατασταλτικές δράσεις, όπως είναι:
    • Η πρόβλεψη για μείωση του χρέους στο 60% του ΑΕΠ, σε ίσο ποσοστό για 20 χρόνια.
    • Η επιβολή ποινών (στο 0,2% του ΑΕΠ, και εάν δεν συμμορφώνονται οι χώρες τότε η επιβολή προστίμων).
  • Παρακολούθηση οικονομικών δεικτών (“scoreboard” of economic indicators), στη βάση ποσοτικών και ποιοτικών μεταβλητών.

Προγραμματίζεται η ολοκλήρωση της σχετικής διαβούλευσης στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο μέχρι τον Ιούνιο του 2011.

3ον. Ευρωπαϊκός Μηχανισμός Σταθερότητας (European Stability Mechanism)

Βασικά χαρακτηριστικά του υπό διαμόρφωση Μηχανισμού:

  • Η πραγματική δανειοδοτική ικανότητά του διαμορφώνεται στα 500 δισ. ευρώ.
  • Το συνολικό εγγεγραμμένο κεφάλαιό του διαμορφώνεται στα 700 δισ. ευρώ.
    • 80 δισ. ευρώ θα καταβληθούν από τα μέλη της ευρωζώνης σε 5 ετήσιες δόσεις.
    • 620 δισ. ευρώ θα είναι δεσμευμένο, καταβλητέο κεφάλαιο και εγγυήσεις από τα κράτη-μέλη.
    • Το ποσοστό συμμετοχής των χωρών-μελών της ευρωζώνης στο κεφάλαιο θα υπολογίζεται βάσει της συμμετοχής τους στο κεφάλαιο της ΕΚΤ (κλείδα της ΕΚΤ) [2,8% για την Ελλάδα].
    • Ο Μηχανισμός θα παρέχει δάνεια (υπό την προϋπόθεση αυστηρού προγράμματος οικονομικής προσαρμογής – έλεγχος βιωσιμότητας του δημοσίου χρέους).
    • Ο Μηχανισμός, κατ’ εξαίρεση, μπορεί να παρεμβαίνει στην πρωτογενή αγορά ομολόγων (υπό αυστηρές, και πάλι, προϋποθέσεις).
    • Αν βάσει της ανάλυσης βιωσιμότητας, συνάγεται ότι ένα πρόγραμμα μακροοικονομικής προσαρμογής δεν μπορεί ρεαλιστικά να επαναφέρει το δημόσιο χρέος σε μία βιώσιμη πορεία, το δικαιούχο κράτος-μέλος υποχρεούται να προσέλθει σε διαπραγματεύσεις με τους δανειστές του για να εξασφαλίσει την άμεση συμμετοχή τους στην αποκατάσταση της βιωσιμότητας του χρέους (αναπρογραμματισμός ή αναδιάρθρωση του χρέους).
    • Υπάρχουν ρήτρες συλλογικής δράσης, από τον Ιούνιο του 2013, σε όλα τα νέα κρατικά χρεόγραφα της ευρωζώνης με προθεσμία λήξης άνω του έτους. Στόχος των ρητρών αυτών είναι η διευκόλυνση της επίτευξης συμφωνίας μεταξύ του κράτους και των δανειστών του, του ιδιωτικού τομέα, στο πλαίσιο της συμμετοχής του ιδιωτικού τομέα.
    • Τέλος, ο ΕΜΣ θα απολαμβάνει καθεστώτος προτιμησιακού πιστωτή, όπως και το ΔΝΤ.

Απαιτούνται εθνικές διαδικασίες έγκρισης του Μηχανισμού αφού πρόκειται για αλλαγή του Άρθρου 136 της Συνθήκης.

Κυρίες και Κύριοι,

Πως όμως αποτιμώνται αυτές οι αποφάσεις για την Ευρώπη και για την Ελλάδα;

Καταρχήν, θα πρέπει να περιμένουμε την τελική τους διαμόρφωση.

Κυρίως σε ότι αφορά τη διαμόρφωση του Μηχανισμού Σταθερότητας.

Και αυτό διότι η απόφαση, τόσο σε κεντρικό επίπεδο όσο και σε επίπεδο κρατών-μελών, κυρίως λόγω των εκλογών στη Φιλανδία, έχει μεταφερθεί για τα τέλη Ιουνίου.

Η αποδοχή ίσως να είναι προβληματική σε αυτή τη χώρα εάν οι ευρωσκεπτικιστές (“True Finns”) αποτελέσουν μέλος της επόμενης Κυβέρνησης.

Εκτός όμως της αναβολής, παρατηρούνται και παλινωδίες.

Ενδεικτικό των μεταβολών στη διαμόρφωση του Μηχανισμού, ανάλογα και με τις εθνικές προτεραιότητες, κυρίως Γερμανικές, είναι η απόφαση για τη διαμόρφωση του κεφαλαίου του Μηχανισμού, ύψους 80 δισ. ευρώ.

Σύμφωνα με τις οριστικές, που δεν ήταν, αποφάσεις του Συμβουλίου Υπουργών Οικονομικών, το κεφάλαιο του Μηχανισμού θα καταβάλλονταν σε 4 χρόνια, τα μισά την πρώτη χρονιά.

Η απόφαση του Συμβουλίου Κορυφής αναφέρεται σε 5 χρόνια, ίσα ποσά ετησίως.

Αυτή η απόφαση βοηθάει χώρες που το 2013 έχουν εκλογές (Γερμανία) ή αντιμετωπίζουν άμεσα πρόβλημα στις αγορές (Ισπανία [1,9 δισ. ευρώ αντί για 4,8 δισ. ευρώ το 2013]).

Ενώ μεταγενέστερα, αυτή την εβδομάδα, εκδηλώθηκε η πρόθεση της Bundestag να αλλάξει βασικό όρο του Μηχανισμού που αφορά την αυτόματη παροχή κεφαλαίων από ένα κράτος-μέλος εάν κριθεί αναγκαίο (callable capital).

Θα πρέπει συνεπώς να αναμένουμε τις τελικές αποφάσεις για να τις αξιολογήσουμε, συμμετέχοντας όμως ενεργά στη διαμόρφωσή τους.

Κρίνεται θετικό ότι στις υπάρχουσες ευρωπαϊκές αποφάσεις:

1ον. Θεσπίζεται Ευρωπαϊκός Μηχανισμός Σταθερότητας και παρέχεται σε αυτόν η δυνατότητα να παρεμβαίνει στην πρωτογενή αγορά (όπως και στον προσωρινό μηχανισμό).

2ον. Κυριαρχεί η ορθή λογική ότι το «ίδιο κοστούμι δεν ταιριάζει σε όλους».

Αποφεύγονται ακραίες, μαξιμαλιστικές προσεγγίσεις, υιοθετούμενες κυρίως από τον Γερμανογαλλικό άξονα, όπως η διαμόρφωση της μέτρων πολιτικής σε κεντρικό Ευρωπαϊκό επίπεδο και η ενσωμάτωση των δημοσιονομικών κανόνων στα Εθνικά Συντάγματα.

Χωρίς αυτό να σημαίνει βέβαια ότι δεν υπάρχει η αναγκαιότητα ύπαρξης δημοσιονομικού πλαισίου και κανόνων οι οποίοι να συμβάλλουν στην ενίσχυση της δημοσιονομικής προσαρμογής και στην επίτευξη μόνιμης πειθαρχίας στα δημόσια οικονομικά.

Τέτοιοι κανόνες άλλωστε ήδη υπάρχουν, σε διάφορες εκδοχές.

Το ζητούμενο είναι η εφαρμογή τους, με την υποχρέωση λογοδοσίας από τις δημοσιονομικές αρχές, τη διαμόρφωση ενός ορθολογικού πλαισίου κυρώσεων και την πρόβλεψη ρήτρας παρέκκλισης σε εξαιρετικές περιπτώσεις.

Η συνταγματική κατοχύρωση των κανόνων προσδίδει συστημική ακαμψία, εισάγοντας περιορισμούς στη αναγκαία, σε ορισμένες φάσεις του οικονομικού κύκλου, λελογισμένη δημοσιονομική ευελιξία.

Σύμφωνα πάντως με το κείμενο συμπερασμάτων, το μείγμα πολιτικών αποφασίζεται, διαμορφώνεται και εφαρμόζεται από τα ίδια τα κράτη-μέλη, λαμβάνοντας υπόψη τις ιδιαίτερες προκλήσεις που αυτά αντιμετωπίζουν, ενώ και τα κράτη-μέλη αποφασίζουν το εθνικό νομικό μέσο εφαρμογής των δημοσιονομικών κανόνων (Σύνταγμα ή Νόμος).

3ον. Θεσπίζεται συγκεκριμένος κανόνας «φρένου στις δαπάνες» (“public expenditure break”).

Κανόνας που συνοδεύεται από την εξέλιξη του ΑΕΠ.

Σε καλές περιόδους, οι δαπάνες ως ποσοστό του πραγματικού ΑΕΠ θα μειώνονται, ενώ το αντίστροφο θα συμβαίνει στις κακές περιόδους.

Αυτό θα ενισχύει την αντικυκλική συμπεριφορά της δημοσιονομικής πολιτικής, διατηρώντας όμως τα όρια των αυτόματων σταθεροποιητών.

Σύμφωνα πάντως και με την Έκθεση του ΔΝΤ (Fiscal Monitor, April 2011), ο κανόνας θα μπορούσε να εξαιρεί δαπάνες που σχετίζονται με την κυκλική συνιστώσα του ελλείμματος (όπως είναι τα επιδόματα ανεργίας), δεν είναι στη διακριτική ευχέρεια του κράτους αν δεν θα καταβληθούν (όπως είναι η καταβολή τόκων), ή είναι δημοσιονομικά ουδέτερα (όπως είναι τα χρηματοδοτούμενα από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή έργα).

4ον. Έχουν αποφευχθεί εσφαλμένες προσεγγίσεις, όπως αυτή της φορολόγησης χρηματοπιστωτικών συναλλαγών μόνο σε ευρωπαϊκό επίπεδο.

Η προσέγγιση πλέον αφορά σε παγκόσμιο επίπεδο, μετά από μελέτες που θα πραγματοποιηθούν.

Υπάρχουν όμως επιφυλάξεις και ερωτηματικά για ορισμένα ζητήματα:

1ον. Η συμμετοχή των ιδιωτών στο ρίσκο των κρατικών ομολόγων εγείρει προβληματισμούς, κυρίως μέσα από τις ρήτρες συλλογικής δράσης, πράγμα που εκτιμάται ότι θα αυξήσει το κόστος δανεισμού για αρκετές χώρες, όπως είναι η Ελλάδα, δημιουργώντας έτσι προβλήματα, αντί για σταθεροποίηση.

Εισάγεται έτσι η έννοια της αναδιάρθρωσης, σε όλες τις εκδοχές της, σε μη οικειοθελή βάση, από το 2013.

2ον. Η ένταση και η έκταση των προϋποθέσεων προκειμένου να στηριχθούν τα κράτη-μέλη που έχουν ανάγκη, πρέπει να λειτουργούν ως κίνητρα για να εξυγιάνουν οι χώρες τα οικονομικά τους, και όχι, όπως γίνεται σήμερα στη χώρα μας, ως βασικά συστατικά που τις  βυθίζουν σε βαθύτερη κρίση.

3ον. Δεν είναι ακόμη γνωστό με ποιόν τρόπο θα γίνεται η αξιολόγηση της βιωσιμότητας του χρέους.

Ο μηχανισμός απόφασης είναι σημαντικός με δεδομένο ότι η αξιολόγηση θα γίνεται κατά περίπτωση (case-by-case basis).

Ενώ ακόμη δεν γνωρίζουμε βασικούς δείκτες με βάση τους οποίους θα αξιολογείται η κάθε χώρα σύμφωνα με τους κανόνες της «Οικονομικής Διακυβέρνησης».

Πάντως, σε τελική ανάλυση, πολλές από τις σημερινές συστάσεις είναι αντίστοιχες αυτών που περιγράφονταν στη Συνθήκη της Λισσαβόνας (2000), με την οποία, στοχεύαμε, ως Ευρώπη, να «γίνουμε η πιο ανταγωνιστική και δυναμική οικονομία της γνώσης στον κόσμο μέχρι το 2010» (δια βίου μάθηση, επιχειρηματικότητα, έρευνα, καινοτομία).

Για την Ελλάδα, εκτός των ανωτέρω συμπερασμάτων που την αφορούν άμεσα, θα ήθελα να κάνω και 4 συγκεκριμένες παρατηρήσεις:

1η Παρατήρηση: Με την επιμήκυνση της δανειακής σύμβασης και τη διαμόρφωση χαμηλότερων επιτοκίων διορθώθηκε ένα λάθος του Μνημονίου.

Η χώρα «ανακουφίζεται».

Αλλά το ύψος του χρέους δεν μειώνεται.

Ίσα-ίσα που τελικά θα πληρώσουμε, αθροιστικά, περίπου 14 δισ. ευρώ περισσότερα απ’ ότι πριν.

Τα 6 δισ. ευρώ δε, στα οποία αναφέρεται ο κ. Πρωθυπουργός ως όφελος, δεν είναι όφελος, αλλά αποφυγή δυνητικής ζημίας εάν είχε επιτευχθεί η επιμήκυνση χωρίς να μειωθούν και τα επιτόκια.

2η Παρατήρηση: Το «φρένο χρέους» είναι ιδιαίτερα απαιτητικό για χώρες όπως η Ελλάδα, το Βέλγιο και η Ιταλία.

Απαιτεί την ύπαρξη τουλάχιστον ισοσκελισμένων προϋπολογισμών.

Για παράδειγμα, η Ιταλία, με έτος αναφοράς το 2013, και με την παραδοχή ονομαστικής μεγέθυνσης 3% για το 2013-2022 και 3,5% για το 2023-2032, θα πρέπει να επιτύχει ισοσκελισμένους προϋπολογισμούς για 20 χρόνια.

Τα ίδια και χειρότερα ισχύουν για την Ελλάδα (βλέπε διαφάνεια).

3η Παρατήρηση: Η Ελλάδα θα πρέπει να επιδιώξει την οικειοθελή επαναγορά ομολόγων και τη δυνατότητα παρέμβασης του Μηχανισμού Σταθερότητας, τόσο του Προσωρινού όσο και του Μόνιμου, και στην δευτερογενή αγορά (buyback operations), αφού για το 2012, οι εκτιμήσεις είναι ότι δεν θα μπορέσουμε να βγούμε στις αγορές και έχουμε υψηλές δανειακές ανάγκες (στο 26% του ΑΕΠ, το δεύτερο υψηλότερο ποσοστό μετά την Ιαπωνία [52,5% του ΑΕΠ], σύμφωνα με το ΔΝΤ) – 66 δισ. ευρώ (27 δισ. ευρώ από τις αγορές).

4η Παρατήρηση: Θα πρέπει να συνεχισθεί η προσπάθεια για την έκδοση ευρωομολόγων από τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Χρέους και για την προώθηση ιδιωτικών ομολογιακών δανείων για τη χρηματοδότηση ευρωπαϊκών έργωνEU project bonds»). Έτσι ώστε:

–        Να καλυφθούν κενά των ιδιωτικών χρηματοδοτήσεων από τον προϋπολογισμό της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

–        Να χρηματοδοτηθούν διευρωπαϊκές επενδύσεις σε σύγχρονες υποδομές, δίκτυα και σε τομείς υψηλής ανταγωνιστικότητας και καινοτομίας.

Ερώτηση σχετικά με την ενίσχυση και την εξασφάλιση της βιωσιμότητας του ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Ρούμελης

Σε όλη την Ελλάδα υπάρχουν και λειτουργούν 16 Δημοτικά Περιφερειακά Θέατρα (ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ.).

Το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Ρούμελης με έδρα τη Λαμία, είναι το μοναδικό στην Περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας και ένα από τα παλαιότερα στη χώρα.

Ειδικότερα, το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Ρούμελης αποτελεί έναν παραγωγικό φορέα πολιτισμού της Στερεάς Ελλάδας, με αδιάλειπτη παρουσία στα πολιτιστικά και καλλιτεχνικά δρώμενα της περιοχής. Η προσφορά του στην Περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας είναι σημαντική, καθώς πραγματοποιεί κάθε χρόνο δικές του καλλιτεχνικές παραγωγές και περιοδεύει σε όλη την Ελλάδα.

Αποτελεί, μάλιστα και άξιο πρεσβευτή της περιοχής μας στο εξωτερικό έχοντας παρουσιάσει παραστάσεις του στην Κωνσταντινουπόλη, στο Κάϊρο, και στο Φεστιβάλ Εδιμβούργου.

Το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ Ρούμελης είναι ένας φορέας οικονομικά υγιής και πλήρως στελεχωμένος από διοικητικής και τεχνικής άποψης. Διαθέτει αρτιότατες και σύγχρονες κτιριακές υποδομές (Δημοτικό Θέατρο, β’ σκηνή ΕΠΑΛ, θερινή δημοτική σκηνή, τεχνικό εργαστήρι, χώρο φιλοξενίας και άνετα γραφεία).

Όλα τα χρόνια λειτουργίας του, το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. δημιούργησε άρρηκτους δεσμούς με την κοινωνία της Λαμίας, προσφέροντας ψυχαγωγία σε όλες τις ηλικίες. Εκτός από μεμονωμένους θεατές, παρακολουθούν ανελλιπώς τις παραστάσεις του οργανωμένοι σύλλογοι, σχολεία, ΚΑΠΗ.

Παράλληλα, αξιοποιώντας το ντόπιο δυναμικό, προσφέρει επαγγελματικές διεξόδους σε καλλιτέχνες της περιοχής. Στηρίζει τις ανάγκες ερασιτεχνικών σχημάτων και φροντίζει να ανθεί η καλλιτεχνική έκφραση των πολιτών της περιοχής.

Ως γνωστόν, τα ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. υπογράφουν προγραμματική σύμβαση με το Υπουργείο Πολιτισμού, η οποία ορίζει και το ύψος της επιχορήγησής τους. Από το 2010, οι συμβάσεις, που παλαιότερα ήταν τριετούς διάρκειας, έγιναν συμβάσεις εξαμήνου. Όσον αφορά το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Ρούμελης, για το 2011, έχει εξασφαλιστεί χρηματοδότηση για το πρώτο εξάμηνο του έτους, δηλαδή από Ιανουάριο μέχρι Ιούνιο του 2011, η οποία μάλιστα είναι μειωμένη σε σχέση με πέρυσι.

Όπως έχουν πλέον διαμορφωθεί οι συνθήκες, τα ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. έχουν εισέλθει σε μια «περιπέτεια» επιβίωσης με αβέβαιο μέλλον και χωρίς χρονικά και οικονομικά περιθώρια προγραμματισμού, δράσης και στόχων και με πιθανή αλλαγή του μοντέλου λειτουργίας του θεσμού.

Δεδομένου ότι η στήριξη προς το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Ρούμελης και η επιθυμία για τη συνέχιση της λειτουργίας του είναι δεδηλωμένη, τόσο από την πλευρά των πολιτών όσο και από την πλευρά των φορέων της περιοχής,

ΕΡΩΤΑΤΑΙ

ο κ. Υπουργός:

Σε ποιες ενέργειες θα προβεί, προκειμένου να εξασφαλιστεί η βιωσιμότητα του ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Ρούμελης; Υπάρχει σχετικό χρονοδιάγραμμα δεδομένης της λήξης της σύμβασης τον Ιούνιο του 2011;

Ερώτηση σχετικά με την έναρξη λειτουργίας των ιαματικών πηγών στο Δήμο Λαμιέων του Ν. Φθιώτιδας

Κάθε χρόνο η έναρξη της περιόδου λουτροθεραπείας στα Ιαματικά Λουτρά Υπάτης και Θερμοπυλών, που υπάγονται στο Δήμο Λαμιέων, ορίζεται για την 1η Ιουνίου. Πέρυσι, είχε υπάρξει καθυστέρηση σχεδόν 2 μηνών στην έναρξη της λειτουργίας των Ιαματικών Λουτρών.

Ως γνωστόν, οι λουτροπηγές της Φθιώτιδας φημίζονται για τις θεραπευτικές τους ιδιότητες και αποτελούν το βασικό παράγοντα οικονομικής ανάπτυξης των περιοχών στις οποίες βρίσκονται. Η όποια καθυστέρηση ή δυσλειτουργία επιδρά αρνητικά στην τουριστική ανάπτυξη της περιοχής και αποτελεί πλήγμα για την τοπική οικονομία.

Εν όψει της έναρξης της νέας λουτρικής περιόδου και με σκοπό την αποφυγή της περσινής πολύμηνης καθυστέρησης, που επέδρασε ανασταλτικά στην οικονομική και εμπορική δραστηριότητα της περιοχής και των κατοίκων,

ΕΡΩΤΑΤΑΙ

ο κ. Υπουργός:

Σε ποιες ενέργειες θα προβεί το Υπουργείο προκειμένου να διασφαλιστεί η έγκαιρη και ομαλή έναρξη λειτουργίας των Ιαματικών Λουτρών Υπάτης και Θερμοπυλών;

Δήλωση σχετικά με την πορεία εκτέλεσης του Προϋπολογισμού το 1ο τρίμηνο του 2011

Ο Αναπληρωτής Υπεύθυνος του Τομέα Πολιτικής Ευθύνης Οικονομίας της Νέας Δημοκρατίας, βουλευτής Φθιώτιδας, κ. Χρήστος Σταϊκούρας έκανε την ακόλουθη δήλωση σχετικά με την πορεία εκτέλεσης του Προϋπολογισμού για το πρώτο τρίμηνο του 2011:

«Η Κυβέρνηση «σπείρει» συνεχώς μέτρα, και «θερίζει» μαύρες τρύπες.

Μαύρες τρύπες που, όπως αποδεικνύει και η πορεία εκτέλεσης του Προϋπολογισμού, διευρύνονται και πολλαπλασιάζονται.

Συγκεκριμένα, σύμφωνα με τα στοιχεία εκτέλεσης του Προϋπολογισμού για το πρώτο τρίμηνο του έτους:

1ον. Το έλλειμμα διευρύνεται δραματικά.

Το έλλειμμα του Κρατικού Προϋπολογισμού (Τακτικού Προϋπολογισμού και Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων) παρουσιάζεται αυξημένο κατά 7,8% το πρώτο τρίμηνο του 2011, έναντι ετήσιας πρόβλεψης για μείωση κατά 3,9%!

Μάλιστα, το έλλειμμα του Τακτικού Προϋπολογισμού (εκτός δηλαδή του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων) είναι αυξημένο κατά 48,3% το πρώτο τρίμηνο του έτους (ή κατά 36,3% εάν δεν συμπεριλάβουμε την επιχορήγηση νοσηλευτικών ιδρυμάτων για εξόφληση μέρους παλαιών οφειλών τους)!!!

Ειδικότερα, το μήνα Μάρτιο, το έλλειμμα είναι αυξημένο κατά 7,6% σε σχέση με τον αντίστοιχο περυσινό μήνα.

2ον. Τα έσοδα καταρρέουν.

Τα καθαρά έσοδα μειώθηκαν κατά 8,1% το πρώτο τρίμηνο του 2011, έναντι ετήσιου στόχου για αύξηση κατά 8,5%!

Παρατηρείται, συνεπώς, μία υστέρηση 2 δισ. ευρώ έναντι του ετήσιου στόχου, ή κατά 1,4 δισ. ευρώ από το στόχο που είχε θέσει η Κυβέρνηση για το τρίμηνο!

Είναι μάλιστα χαμηλότερα περίπου κατά 1 δισ. ευρώ έναντι της αντίστοιχης περυσινής περιόδου!

3ον. Οι δαπάνες διογκώνονται.

Οι δαπάνες του Τακτικού Προϋπολογισμού είναι αυξημένες κατά 3,5% (ή κατά 538 εκατ. ευρώ) το πρώτο τρίμηνο του έτους σε σχέση με την αντίστοιχη περυσινή περίοδο, κυρίως λόγω των, αναμενόμενα, υψηλότερων τόκων και της αδυναμίας αντιμετώπισης της σπατάλης.

4ον. Το κράτος γίνεται οπαδός του κινήματος «Δεν πληρώνω».

Οι επιστροφές φόρων εμφανίζονται μειωμένες κατά 22%.

Μάλιστα, με δεδομένο ότι οι ληξιπρόθεσμες οφειλές του Δημοσίου προς τρίτους ανέρχονται στα 5,35 δισ. ευρώ μόνο για το 2010, αποδεικνύεται ότι η Κυβέρνηση έχει δημιουργήσει ένα τεράστιο εσωτερικό χρέος, επιβαρύνοντας, ακόμα περισσότερο, την ήδη συρρικνωμένη ρευστότητα του ιδιωτικού τομέα, διογκώνοντας τα «λουκέτα» στην αγορά και «τιμωρώντας» την επιχειρηματικότητα.

5ον. Το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων βουλιάζει.

Οι δαπάνες του Προγράμματος εμφανίζονται μειωμένες κατά 55% το πρώτο τρίμηνο του έτους, έναντι ετήσιου στόχου για οριακή αύξηση κατά 0,6%!!!

Είναι προφανές ότι η Κυβέρνηση συνεχίζει να το χρησιμοποιεί για να καλύψει μέρος από την μεγάλη και διευρυνόμενη υστέρηση των εσόδων, στερώντας έτσι κάθε ίχνος αναπτυξιακής προοπτικής για τη χώρα.

Η οικονομία έχει εισέλθει σε βαθιά και παρατεταμένη ύφεση, το χρέος αυξάνει και διατηρεί τη δυναμική του, ο πληθωρισμός διατηρείται σε υψηλά επίπεδα, η παραγωγική βάση συρρικνώνεται, τα λουκέτα πολλαπλασιάζονται, η ανεργία καλπάζει.

Είναι προφανές, συνεκτιμώντας και τη σημαντική, έναντι των στόχων, διόγκωση του ελλείμματος του 2010, ότι η οικονομική πολιτική της Κυβέρνησης είναι αδιέξοδη. Οι Έλληνες πολίτες υποβάλλονται σε μεγάλες και διευρυνόμενες θυσίες χωρίς αντίκρισμα. Απαιτείται αλλαγή πολιτικής».

Ερώτηση σχετικά με την αποστολή στοιχείων προς το Υπουργείο Οικονομικών από φορείς του Ν. Φθιώτιδας εντός Γενικής Κυβέρνησης

Το Υπουργείο Οικονομικών, με Ανακοίνωσή του την 01.04.2011, δημοσιοποίησε πίνακα στον οποίο περιλαμβάνονται οι φορείς Γενικής Κυβέρνησης που δεν απέστειλαν στοιχεία για την οικονομική τους κατάσταση, με βάση τις διατάξεις της απόφασης του Υπουργείου Οικονομικών [2/22717/0094/09-03-2011,(ΦΕΚ 474/τα.Β΄/2011)].

Σύμφωνα με τον πίνακα, μεταξύ των φορέων που δεν απέστειλαν τα απαραίτητα στοιχεία, συμπεριλαμβάνονται το Θεραπευτήριο Χρονίων Παθήσεων Φθιώτιδας, το Κέντρο Παιδικής Μέριμνας Αρρένων Λαμίας και το Κέντρο Εκπαίδευσης Κοινωνικής Υποστήριξης & Κατάρτισης Ατόμων με Ειδικές Ανάγκες Φθιώτιδας.

Όμως, οι εν λόγω φορείς, με γραπτή, άμεση, απάντησή τους σε επιστολή που τους απέστειλα με ημερομηνία 04/04/2011, διαβεβαιώνουν ότι τα συγκεκριμένα οικονομικά στοιχεία εστάλησαν έγκαιρα και εμπρόθεσμα στην αρμόδια 5η ΥΠΕ Θεσσαλίας και Στερεάς Ελλάδας (βλέπετε συνημμένες επιστολές).

Δεδομένης της απόφασης του Υπουργείου για συνέπειες ως προς την κρατική επιχορήγηση και άλλες δυνητικές κυρώσεις στους φορείς εκείνους που δεν απέστειλαν εμπρόθεσμα τα απαραίτητα οικονομικά στοιχεία, παρακαλώ να διορθωθεί, άμεσα, το σφάλμα του Υπουργείου σας.

Παράλληλα,

ΕΡΩΤΑΤΑΙ

ο κ. Υπουργός:

1. Πού οφείλεται η εσφαλμένη συμπερίληψη των εν λόγω φορέων του Νομού Φθιώτιδας στα ονόματα των φορέων που δεν απέστειλαν στο Υπουργείο τα απαραίτητα οικονομικά στοιχεία;

2. Τι μέτρα προτίθεται να λάβει το Υπουργείο, προκειμένου να μην επαναληφθούν στο μέλλον παρόμοια, τουλάχιστον ατυχή, περιστατικά;

Ερώτηση σχετικά με την ένταξη της πόλης της Λαμίας στο πιλοτικό πρόγραμμα «Δρόμοι άθλησης, ποιότητα ζωής. Το ποδήλατο στη ζωή μας»

Η Λαμία, ως πρωτεύουσα του Νομού Φθιώτιδας και έδρα της Περιφέρειας Στερεάς Ελλάδας, έχει να επιδείξει έντονη δραστηριότητα στον τομέα της αειφορίας. Στο πλαίσιο αυτό, έχει καταβληθεί από το Δήμο Λαμιέων συντονισμένη προσπάθεια για να προσαρμοστεί η καθημερινότητα των πολιτών και οι προοπτικές ανάπτυξης της πόλης σε αυτή την κατεύθυνση.

Ως αποτέλεσμα αυτής της δραστηριότητας, έχουν τοποθετηθεί φωτοβολταϊκά σε 30 δημοτικά κτίρια, κατασκευάζεται το πρώτο ενεργειακά αυτόνομο κτίριο στην Ελλάδα, το οποίο θα στεγάσει την Δημοτική Επιχείρηση Ύδρευσης-Αποχέτευσης Λαμίας (ΔΕΥΑΛ), αξιοποιείται η γεωθερμική ενέργεια της περιοχής των Θερμοπυλών και έχουν κατασκευαστεί 7,5 χιλιόμετρα ποδηλατοδρόμων, που καλύπτουν το νότιο τμήμα της πόλης.

Με δεδομένο το δεδηλωμένο ενδιαφέρον του Δήμου Λαμιέων για ένταξη στο πιλοτικό πρόγραμμα «Δρόμοι άθλησης, ποιότητα ζωής. Το ποδήλατο στη ζωή μας» αλλά και το ότι υπάρχει η υποστηρικτική υποδομή και η θετική νοοτροπία των δημοτών απέναντι στο ποδήλατο, σας καλώ να εντάξετε τη Λαμία στο εν λόγω πιλοτικό πρόγραμμα.

Προς αυτή την κατεύθυνση,

ΕΡΩΤΑΤΑΙ

ο κ. Υπουργός:

Με ποιο τρόπο και πότε μπορεί να υλοποιηθεί το αίτημα του Δήμου Λαμιέων για ένταξη της πόλης;

Αναφορά σχετικά με αίτημα της 4ης Κυνηγετικής Ομοσπονδίας Στερεάς Ελλάδας

Με την παρούσα αναφορά, σας μεταφέρω αίτημα της Δ΄ Κυνηγετικής Ομοσπονδίας Στερεάς Ελλάδος, αναφορικά με την προσπάθεια απαξίωσης της κοινωνίας των κυνηγών και της προώθησης άστοχων περιορισμών της θηρευτικής δραστηριότητας και του έργου των Κυνηγετικών Οργανώσεων.

Απόδειξη της παραπάνω προσπάθειας αποτελεί η πρόσφατη απόφαση του Υ.Π.Ε.Κ.Α., της αναθεώρησης της νομοθεσίας για τη θήρα, με την συγκρότηση ομάδας εργασίας, χωρίς τη συμμετοχή της Κυνηγετικής Συνομοσπονδίας Ελλάδος, παρ’ όλο που ο Νόμος που σήμερα ισχύει στη χώρα μας, καθιστά τις Κυνηγετικές Οργανώσεις Θεσμικούς συνομιλητές με το αρμόδιο Υπουργείο για θέματα θήρας.

Η ίδρυση της Ομοσπονδιακής Θηροφυλακής, καθώς και άλλες δράσεις, που με αποκλειστικά δικούς τους πόρους, αναπτύσσουν οι Κυνηγετικές Οργανώσεις, αποτελούν αξιόπιστα στοιχεία για το συλλογικό αίσθημα ευθύνης που διατηρούν έναντι της φύσης και της άγριας ζωής.

Παρακαλώ όπως με ενημερώσετε για την εξέλιξη του ζητήματος.

Συνέντευξη στην εφημερίδα “Hellenic Mail” – “Ναι στη δημοσιονομική προσαρμογή, αλλά με άλλο μείγμα πολιτικής”

Γίνεται λόγος για αυτοεκπληρούμενες προφητείες. Δηλαδή, να πάνε τα πράγματα άσχημα, επειδή όλοι συζητούν ότι θα πάνε άσχημα. Μήπως σε αυτό το κλίμα εντάσσεται και η ρητορική της Νέας Δημοκρατίας;

Δεν ισχύει αυτό που αναφέρετε γιατί η Νέα Δημοκρατία, με το λόγο και με τις πράξεις της, έχει αποδείξει ότι καλλιεργεί και επιδιώκει την ελπίδα.

Άλλοι επενδύουν στο φόβο, θέλοντας να θέσουν εκβιαστικά διλήμματα και να επιβάλλουν δήθεν μονοδρομήσεις.

Και εξαιτίας αυτών τα πράγματα πάνε από το κακό στο χειρότερο.

Και αυτό επιβεβαιώνεται από τις αποκλίσεις και τις υστερήσεις στους στόχους, τόσο για μεγέθη του Προϋπολογισμού όσο και για δείκτες της πραγματικής οικονομίας.

Από την υστέρηση των εσόδων, από την υπέρβαση των δαπανών, από τη βαθιά και παρατεταμένη ύφεση, από την υψηλή και διογκούμενη ανεργία, από τον υψηλό πληθωρισμό.

Διαβάζουμε τα δημοσιεύματα του ξένου τύπου, «η Ελλάδα έχει χρεοκοπήσει», «το ΔΝΤ πιέζει για αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους». Η Νέα Δημοκρατία αισθάνεται δικαιωμένη, όταν διαβάζει αυτά τα κείμενα; Μήπως, πολιτικά, επενδύει στο ενδεχόμενο χρεοκοπίας της χώρας;

Η Νέα Δημοκρατία ούτε στη χρεοκοπία επενδύει, ούτε θεωρεί ότι η αναδιάρθρωση χρέους είναι επιλογή για την Ελλάδα και την Ευρώπη. Τελεία και παύλα.

Θεωρούμε όμως ότι με την ακολουθούμενη οικονομική πολιτική δεν αντιμετωπίζεται με βιώσιμο τρόπο το δημοσιονομικό έλλειμμα της χώρας, ενώ το δημόσιο χρέος μεγαλώνει και διατηρεί τη δυναμική του.

Και σε αυτή την εκτίμηση η Νέα Δημοκρατία επιβεβαιώνεται.

Και για αυτό έχει ασκήσει σκληρή κριτική στην Κυβέρνηση.

Ανταποκρίνεται όμως με υπευθυνότητα στο θεσμικό της ρόλο.

Έχει στηρίξει πλήθος νομοθετικών παρεμβάσεων εντός της χώρας και πρωτοβουλιών εκτός αυτής, με στόχο τη δημοσιονομική εξυγίανση και τη χρηματοπιστωτική σταθερότητα.

Έχει δε καταθέσει και μια εναλλακτική, συμβατή με την ελληνική πραγματικότητα, πρόταση εξόδου από την κρίση.

Πρόταση η οποία για μεγάλο χρονικό διάστημα αγνοήθηκε, στη συνέχεια διαστρεβλώθηκε, και σήμερα, με αφορμή την αναγκαιότητα αξιοποίησης, και όχι εκποίησης, της ακίνητης δημόσιας περιουσίας δικαιώνεται.

Η Κυβέρνηση όμως ισχυρίζεται ότι επέτυχε την μεγαλύτερη δημοσιονομική προσαρμογή που έγινε ποτέ, μείωσε δηλαδή το έλλειμμα κατά 6 ποσοστιαίες μονάδες του ΑΕΠ το 2010.

Καταρχήν, από τα στοιχεία που έχουν διαρρεύσει, γιατί επίσημη ανακοίνωση ακόμη δεν έχουμε, το έλλειμμα θα διαμορφωθεί σε επίπεδα άνω του 10% του ΑΕΠ, περίπου στο 10,6% του ΑΕΠ.

Να θυμίσουμε ότι το «Μνημόνιο» προέβλεπε έλλειμμα 8,1% του ΑΕΠ για το 2010 και ο εφετινός Προϋπολογισμός, λίγους μήνες αργότερα, το αναθεωρούσε στο 9,4% του ΑΕΠ.

Ακόμη και αυτή όμως, η μικρότερη από τα προσδοκώμενα δημοσιονομική προσαρμογή, βασίστηκε αποκλειστικά και μόνο στις οριζόντιες φορολογικές και εισοδηματικές επιβαρύνσεις νοικοκυριών και επιχειρήσεων, στην περικοπή του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων και στη δημιουργία ενός τεράστιου «εσωτερικού χρέους», ύψους 5,4 δισ. ευρώ μόνο για το 2010.

Η τελευταία διαπίστωση οδήγησε τον πρώην Υπουργό κ. Αλ. Παπαδόπουλο να δηλώσει ότι το πραγματικό έλλειμμα για το 2010 εκτιμάται σε επίπεδα άνω του 13% του ΑΕΠ.

Συνεπώς, η πραγματική δημοσιονομική προσαρμογή είναι ελάχιστη μπροστά στις πολλές και διευρυνόμενες θυσίες των Ελλήνων πολιτών.

Οφείλει συνεπώς η Κυβέρνηση να απαλλαγεί από το σύνδρομο κατοχής της μοναδικής αλήθειας και να αντιληφθεί ότι επιβάλλεται η αλλαγή της οικονομικής πολιτικής.

Μου θυμίζετε τον προεκλογικό διάλογο, όταν η Νέα Δημοκρατία έλεγε ότι το έλλειμμα είναι 6% και αποδεικνύεται, στο τέλος, ότι ήταν 15%.

Πράγματι, η Νέα Δημοκρατία είχε εκτιμήσει έλλειμμα για το 2009 πολύ χαμηλότερο από το τελικό του ύψος.

Ορισμένες όμως χρήσιμες παρατηρήσεις:

1η παρατήρηση, το έλλειμμα αυξήθηκε σημαντικά σε όλη την Ευρώπη, ποσοστιαία, κατά μέσο όρο, περίπου το ίδιο στις χώρες-μέλη της. Η κρίση ελλείμματος και χρέους έπληξε όλες τις Ευρωπαϊκές χώρες.

2η παρατήρηση, αναθεωρήσεις, επί το δυσμενέστερο, δημοσιονομικών στοιχείων, μέσα στο 2009, έγιναν και από τη Eurostat, για το σύνολο της Ευρώπης, επτά τον αριθμό.

3η παρατήρηση, το έλλειμμα περιλαμβάνει για πρώτη φορά, κάτι που δεν γίνεται στις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες, δείγμα και αυτό διαπραγματευτικής ανεπάρκειας της παρούσας Κυβέρνησης, τα στοιχεία 17 ΔΕΚΟ, με αποτέλεσμα τη διόγκωση του ελλείμματος.

Και καμία αυτοκριτική;

Νομίζω στην αρχή της τελευταίας απάντησης υπάρχει η αυτοκριτική. Και φυσικά η Νέα Δημοκρατία έχει μερίδιο ευθύνης για το δημοσιονομικό εκτροχιασμό.

Ας μην λησμονούμε όμως ότι και το ΠΑΣΟΚ κυβέρνησε το ¼ του έτους 2009.

Και φέρει μερίδιο ευθύνης.

Ενδεικτικά και μόνο να αναφέρω ότι το τελευταίο τρίμηνο του έτους, διάστημα διακυβέρνησης ΠΑΣΟΚ, η υστέρηση εσόδων ήταν 2 δισ. ευρώ, όταν το 1ο εννεάμηνο του έτους, περίοδος διακυβέρνησης Νέας Δημοκρατίας, η υστέρηση ήταν 1 δισ. ευρώ.

Τα συμπεράσματα νομίζω προφανή.

Πέρα από τις δυσκολίες, οι εξαγωγές πηγαίνουν καλά. Ο τουρισμός αναμένεται να πάει καλύτερα. Υπάρχουν φωνές, όπως αυτή του Προέδρου Ομπάμα και της κυρίας Μέρκελ, ότι η Ελλάδα κινείται στη σωστή κατεύθυνση. Όλα αυτά λέτε ότι δεν είναι αρκετά;

Μα αν ήταν αρκετά γιατί υπάρχουν οι προηγούμενες δηλώσεις για χρεοκοπία και αναδιάρθρωση;

Εάν το «Μνημόνιο» έβγαινε γιατί να συζητάμε για επιμήκυνση αποπληρωμής, χαμηλότερα επιτόκια και οικειοθελή επαναγορά ομολόγων με έκπτωση;

Είναι προφανές ότι «ο λογαριασμός δεν βγαίνει».

Και καλό θα ήταν η Κυβέρνηση, όπως ισχυρίζεται και Υπουργός της, να πει όλη την αλήθεια στους Έλληνες πολίτες…

Αν το μνημόνιο δεν βγαίνει, όπως λέει, χαρακτηριστικά, ο κύριος Σαμαράς, και η δημοσιονομική κατάσταση θεωρείται μη αναστρέψιμη, τότε το ερώτημα είναι ξεκάθαρο. Υπάρχει συνταγή εξόδου από την κρίση;

Πρώτα από όλα, το ότι «ο λογαριασμός δεν βγαίνει» δεν εκφέρεται μόνο από τον κ. Σαμαρά.

Υποστηρίζεται και από πολλά μέλη του Υπουργικού Συμβουλίου και Κυβερνητικούς βουλευτές.

Ο κ. Σαμαράς δεν υποστηρίζει ότι δεν χρειάζεται δημοσιονομική προσαρμογή. Το αντίθετο μάλιστα. Εκτιμά όμως ότι αυτή θα είναι πιο αποτελεσματική με ένα άλλο μείγμα πολιτικής.

Μείγμα πολιτικής που θα στοχεύει σε ισοσκελισμένους και πλεονασματικούς προϋπολογισμούς μέσα από την αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής και της σπατάλης. Φοροδιαφυγή η οποία, σύμφωνα με μελέτη Ελληνικού πιστωτικού ιδρύματος, έχει αυξηθεί περίπου κατά 2 δισ. ευρώ το 2010.

Και από εκεί και πέρα θα πρέπει να αξιοποιηθούν όλα τα επενδυτικά εργαλεία για την ανάταξη και την ανάπτυξη της οικονομίας.

Αυτό έλεγε προεκλογικά και ο Κώστας Καραμανλής το 2004.

Σε αρκετά από αυτά η Νέα Δημοκρατία τήρησε τις υποσχέσεις της. Και επέδειξε καλές επιδόσεις.

Βεβαίως όμως, ενδεικτικά, στους τομείς της μείωσης της φοροδιαφυγής και της σπατάλης τα αποτελέσματα δεν ήταν τα προσδοκώμενα.

Το ζητούμενο όμως δεν είναι να γυρίζουμε στο παρελθόν, αλλά να διδασκόμαστε από αυτά.

Η παρούσα Αξιωματική Αντιπολίτευση για την ατολμία που επέδειξε στην προώθηση ορισμένων μεταρρυθμίσεων.

Αλλά και η παρούσα Κυβέρνηση για τη στάση που κράτησε ως Αξιωματική Αντιπολίτευση σε θετικές πρωτοβουλίες της τότε Κυβέρνησης.

Σε επενδύσεις στο λιμάνι του Πειραιά με την Κινεζική εταιρεία COSCO, στις ενεργειακές συμφωνίες, στην πρώτη φάση της ασφαλιστικής μεταρρύθμισης με τη μείωση των ασφαλιστικών ταμείων, στην ενίσχυση της ρευστότητας της οικονομίας μέσω της διοχέτευσης ρευστότητας στα πιστωτικά ιδρύματα.

Καλό θα ήταν και αυτά να μην λησμονούνται…

Και αυτή την ανάταξη και την ανάπτυξη πως την φαντάζεστε; Και αυτό γιατί η ανάπτυξη είναι προφανές ότι δεν διατάσσεται.

Με ένα μείγμα μέτρων που θα αξιοποιεί τα διαθέσιμα, ανενεργά αναπτυξιακά εργαλεία, τα οποία και μπορούν να ενισχύσουν τη ρευστότητα της Οικονομίας, όπως είναι το ΕΣΠΑ, το ΤΕΜΠΜΕ, το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων, τα «πακέτα» ρευστότητας προς το τραπεζικό σύστημα υπό την προϋπόθεση ότι μέρος τους θα διοχετευτεί στην πραγματική οικονομία.

Μείγμα που θα περιλαμβάνει όμως και μέτρα τόνωσης της αγοράς, μηδενικού ή ελαχίστου δημοσιονομικού κόστους, τα οποία δημιουργούν ανάκαμψη της οικονομίας, δίνουν ώθηση στην οικονομική δραστηριότητα και επιτρέπουν να αυξηθούν τα έσοδα του κράτους. Μέτρα αντισταθμιστικά στην ύφεση, όπως η εμπροσθοβαρής αξιοποίηση κοινοτικών κονδυλίων, η επιτάχυνση έργων παραχώρησης και ΣΔΙΤ, η αναβάθμιση του θερμοδυναμικού αποθέματος κατοικιών, η ενοποίηση των εισπρακτικών μηχανισμών του Κράτους, ο συμψηφισμός οφειλών, η επιδότηση στεγαστικού δανείου κ.α.

Μείγμα που θα στηρίζεται σε μια ορθολογική διαχείριση και μια δυναμική και στοχευμένη αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας η οποία μπορεί να εξασφαλίσει σημαντικά, σταθερά και σε μακροχρόνια βάση έσοδα για το Δημόσιο, να μειώσει το ύψος του χρέους, και να δημιουργήσει πρόσθετα αναπτυξιακά οφέλη.

Μείγμα όμως που θα διαμορφώνει και τις προοπτικές ανάπτυξης για την χώρα. Με την επιτάχυνση των διαρθρωτικών αλλαγών ώστε να αξιοποιηθούν λιμνάζουσες αναπτυξιακές δυνατότητες της χώρας, με την επένδυση στη γνώση, στην έρευνα και στην καινοτομία, με την ενίσχυση της επιχειρηματικότητας μέσω της διαμόρφωσης απλών και σταθερών κανόνων, της βελτίωσης του ρυθμιστικού πλαισίου των αγορών, της σταδιακής μείωσης των φόρων και των ασφαλιστικών εισφορών, της τόνωσης της εξωστρέφειας και της ανάδειξης των ανταγωνιστικών πλεονεκτημάτων της χώρας.

Αυτές οι προτάσεις, οι οποίες και συνεχώς εμπλουτίζονται, αποτελούν την εναλλακτική πρόταση για την έξοδο από την κρίση.

Να σας το θέσω αλλιώς. Μπορεί η χώρα μας να αντέξει το τρέχον δανειακό βάρος χωρίς να προχωρήσει σε αναδιάρθρωση; Παραμένει εφικτός ο στόχος σας για μηδενισμό του ελλείμματος σε διάστημα 18 ή 24 μηνών;

Ναι, η χώρα μπορεί να αντέξει το δανειακό της βάρος αρκεί να αλλάξει το μείγμα της οικονομικής της πολιτικής η Κυβέρνηση.

Ώστε να αντιμετωπισθούν ταυτόχρονα έλλειμμα, χρέος και ύφεση.

Η παρούσα δημοσιονομική προσαρμογή είναι οικονομικά αναποτελεσματική και κοινωνικά άδικη.

Ενδεικτικά μόνο να αναφέρω ότι η διόγκωση της ανεργίας έχει στερήσει από τα κρατικά ταμεία περίπου 6 δισ. ευρώ μόνο το 2010.

Περίπου 3,5 δισ. ευρώ από τις απώλειες εσόδων στα ασφαλιστικά ταμεία και 2,5 δισ. ευρώ από τα επιδόματα ανεργίας.

Με λίγα λόγια, η μονοδιάστατη συσταλτική δημοσιονομική πολιτική προσπαθεί να μειώσει το διαρθρωτικό έλλειμμα, διογκώνοντας όμως την κυκλική του συνιστώσα.

Αυτή η διάκριση αποτέλεσε τον πυρήνα της πρότασης της Νέας Δημοκρατίας τον περασμένο Ιούλιο.

Πρόταση η οποία συνδύαζε συσταλτικά μέτρα δημοσιονομικής πολιτικής και μέτρα ανάταξης της Οικονομίας ώστε η δημοσιονομική προσαρμογή να είναι ταχύτερη και βιώσιμη.

Πρόταση η οποία εδράζονταν στα δεδομένα της οικονομίας τότε, που ήταν καλύτερα από τα σημερινά.

Ενδεικτικά και μόνο να αναφέρω ότι η ύφεση εκτιμάτο τότε στο 3%, και σήμερα διαμορφώνεται στο 4,5%.

Η Νέα Δημοκρατία όμως επικαιροποιεί και εμπλουτίζει την πρότασή της και πολύ σύντομα θα την υποβάλλει στο ελληνικό λαό.

Το γεγονός, όμως, ότι πρέπει να στοχεύουμε σε ισοσκελισμένους προϋπολογισμούς, επιβάλλεται όχι μόνο από την αναγκαιότητα να αντιμετωπίσουμε το ύψος και τη δυναμική του χρέους, αλλά και από τις ευρωπαϊκές αποφάσεις, όπως αυτές διαμορφώνονται στο πλαίσιο της οικονομικής διακυβέρνησης, που επιβάλλουν, πλέον, σε κάθε χώρα να μειώνει τμηματικά και σταθερά το χρέος της, τα επόμενα 20 χρόνια, μέχρι αυτό να διαμορφωθεί στο 60% του ΑΕΠ.

Όλα αυτά συγκλίνουν στη διαπίστωση ότι η χώρα θα πρέπει να στοχεύσει σε ισοσκελισμένους προϋπολογισμούς και όχι απλώς σε πρωτογενή πλεονάσματα, όπως κάνει το «Μνημόνιο». Και η πρόταση της Νέας Δημοκρατίας στόχευε ακριβώς σε αυτό.

Αν ο λαός δώσει εντολή συγκυβέρνησης, η Νέα Δημοκρατία θα αρνηθεί αυτή την εντολή; Αναφέρομαι σε ένα ενδεχόμενο εκλογών. Βλέπουμε δημοσκοπικά ότι, αυτή τη στιγμή, το ποσοστό των δύο μεγάλων κομμάτων μόλις που ξεπερνάει το 40%-45%.

Ο Πρόεδρο της Νέας Δημοκρατίας πρόσφατα, με ευθύτητα και σαφήνεια, απάντησε στο ερώτημά σας.

Στόχος είναι η αυτοδυναμία.

Από εκεί και πέρα, η Νέα Δημοκρατία έχει αποδείξει ότι υπηρετεί με υπευθυνότητα των εκάστοτε θεσμικό της ρόλο.

Ο κύριος Σαμαράς μίλησε όμως για θεόσταλτες εξωθεσμικές λύσεις με στόχο να μην τον αφήσουν να κυβερνήσει, με στόχο να μην τον αφήσουν να αποκτήσει την πολυπόθητη αυτοδυναμία. Ποιοι είναι αυτοί οι θεόσταλτοι εξωθεσμικοί παράγοντες που θέλουν να διαμορφώσουν αποτέλεσμα;

Νομίζω ότι ο Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας, τόσο σε ομιλίες του όσο και σε συνεντεύξεις του, έδωσε τις σχετικές ερμηνείες. Αυτές αρκούν…

Ο κύριος Παπανδρέου, σύμφωνα με πληροφορίες, εμφανίζεται προβληματισμένος από το γεγονός ότι η κυβέρνηση δέχεται ισχυρότατες πιέσεις τόσο στο εσωτερικό όσο και στο εξωτερικό για να παρεκκλίνει των προσπαθειών που καταβάλλει για τη διάσωση της χώρας και επαναλαμβάνει ότι δεχόμαστε επίθεση από παντού και ότι είμαστε σε πόλεμο. Το υιοθετείτε; Δέχεται επίθεση από παντού η χώρα μας;

Η Κυβέρνηση βρίσκεται πια αντιμέτωπη με τα αδιέξοδα της πολιτικής της, με τις παρατεταμένες αδυναμίες στη λειτουργία της και με ένα διευρυμένο έλλειμμα ειλικρίνειας και αξιοπιστίας.

Κάθε μέρα που περνά, τα παραπάνω αναδεικνύονται με μεγαλύτερη ένταση και σε μεγαλύτερη έκταση.

Είναι προφανές ότι για να καλύψει αυτές τις αδυναμίες, ο κ. Πρωθυπουργός «φαντάζεται» παντού εχθρούς…

Για τον κ. Πρωθυπουργό άλλωστε πάντα φταίνε οι άλλοι.

Η Νέα Δημοκρατία για τα προβλήματα ελλείμματος και χρέους, η Ευρώπη για τα αργά ανακλαστικά της, οι οίκοι αξιολόγησης για τις εκτιμήσεις τους, οι αγορές για την κερδοσκοπική τους διάθεση…

Αλήθεια, αυτή η Κυβέρνηση, στον 1½ χρόνο θητείας της, δεν φταίει για τίποτα;

Εκτιμάτε ότι είμαστε κοντά στο ενδεχόμενο εκλογών;

Οι εκλογές είναι πάντα διέξοδος στα αδιέξοδα.

Και τα κυβερνητικά αδιέξοδα είναι πολλά και διευρυνόμενα.

Η επιλογή, βεβαίως, είναι του κυρίου Πρωθυπουργού.

Πάντως η εκλογολογία είναι ζημιογόνος για τη χώρα, την κοινωνία και την οικονομία της.

Αυτό απεδείχθη πρόσφατα όταν ο κ. Παπανδρέου άνοιξε ζήτημα πρόωρων εκλογών με αφορμή τις αυτοδιοικητικές εκλογές.

Και είδαμε όλοι μας πού πήγαν τα spreads τις επόμενες μέρες.

Η Νέα Δημοκρατία συνεπώς, η οποία με υπευθυνότητα επιτελεί το θεσμικό της ρόλο, δεν θα μπει ποτέ σε ρητορική εκλογολογίας, ειδικά όταν δεν μπορεί να επιβάλει εκλογές.

Μιλήσατε για υπευθυνότητα και θυμήθηκα τη συνέντευξη που έδωσε στο προηγούμενο φύλλο της Hellenic Mail η αρχηγός της Δημοκρατικής Συμμαχίας, η κυρία Μπακογιάννη, και στο σχετικό ερώτημα για τη Νέα Δημοκρατία είπε ότι η Νέα Δημοκρατία είναι ένα λαϊκίστικο, αριστερίστικο κόμμα, λέγοντας, χαρακτηριστικά, ότι Συνασπισμός, ΚΚΕ και Νέα Δημοκρατία δεν έχουν διαφορές. Τι απαντάτε σε αυτή την προσέγγιση;

Οι λέξεις «υπευθυνότητα» και «συνέπεια» θα πρέπει να εκφέρονται με ιδιαίτερη σύνεση και προσοχή.

Αν πάντως είναι λαϊκισμός η πρόταση της Νέας Δημοκρατίας για συμψηφισμό οφειλών και για χαμηλότερους φορολογικούς συντελεστές, τότε μάλλον λαϊκίζει και η Δημοκρατική Συμμαχία…

TwitterInstagramYoutube