Συνέντευξη στο ΑΠΕ-ΜΠΕ – «Η Κυβέρνηση μονίμως βάζει τον «πήχη ψηλά» και τον περνάει από κάτω»

Κύριε Σταϊκούρα, τι σηματοδοτεί το τρομοκρατικό χτύπημα στον πρώην Πρωθυπουργό και Πρόεδρο της Ακαδημίας Αθηνών Λουκά Παπαδήμο;  

Καταρχάς, θέλω να καταδικάσω, με τον πλέον απερίφραστο τρόπο, την άνανδρη τρομοκρατική επίθεση σε βάρος του πρώην Πρωθυπουργού και να ευχηθώ ταχεία και πλήρη ανάρρωση σε όλους τους τραυματίες.

Όμως, η λεκτική καταδίκη όλων μας δεν αρκεί. Η τρομοκρατία αποτελεί απειλή για την ίδια τη δημοκρατία και τη σταθερότητα της χώρας. Η αντιμετώπισή της πρέπει να αποτελέσει πολιτική προτεραιότητα. Είναι χρέος της πολιτείας να αντιδράσει άμεσα, αποφασιστικά και αποτελεσματικά.

Μετά την αισιοδοξία η Κυβέρνηση και η χώρα επέστρεψε στην αγωνία. Ποια είναι η πρόβλεψή σας; Θα εξευρεθεί τελικά λύση έως τις 15 Ιουνίου που συνεδριάζει ξανά το Eurogroup;

Η Κυβέρνηση, η οποία διακατέχεται από αυταπάτες και επιδίδεται σε απάτες, θέτει διαρκώς τον «πήχη ψηλά» και μονίμως περνάει από κάτω. Βάζει δήθεν «κόκκινες γραμμές», τις οποίες πολύ γρήγορα καταπατά. Χωρίς στρατηγική, κινείται διαρκώς με τη λογική του «βλέποντας και κάνοντας».

Εύχομαι και ελπίζω να υπάρξει άμεσα λύση, τόσο με την ολοκλήρωση της αξιολόγησης όσο και με την συγκεκριμενοποίηση των μέτρων για τη ρύθμιση του χρέους. Γιατί κάθε καθυστέρηση έχει αποδειχθεί καταστροφική για την οικονομία και οδυνηρή για τους πολίτες.

Τι θα σημαίνει μία νέα «αποτυχία»;

Αποτυχία ως προς την ολοκλήρωση της αξιολόγησης, με την έννοια μιας νέας καθυστέρησης στην εκταμίευση της δόσης, θα σημαίνει ακόμη μεγαλύτερη επιβάρυνση για την πραγματική οικονομία. Ήδη, εξαιτίας της πολύμηνης καθυστέρησης, η οικονομία έχει στερηθεί πόρους ύψους 13,3 δισ. ευρώ, με αποτέλεσμα η Κυβέρνηση να έχει προβεί σε εκτεταμένο εσωτερικό δανεισμό και στάση πληρωμών προς τον ιδιωτικό τομέα, «στεγνώνοντας» την οικονομία από ρευστότητα, «σέρνοντας» τη χώρα στην ύφεση και θέτοντας σε κίνδυνο την επίτευξη ακόμη και του αναθεωρημένου προς τα κάτω εφετινού στόχου για την ανάπτυξη.

Αποτυχία ως προς την συγκεκριμενοποίηση των μέτρων για τη ρύθμιση του χρέους, θα σημαίνει, πιθανότατα, αδυναμία ένταξης στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης και πρόσθετες δυσκολίες εξόδου στις διεθνείς αγορές, με ρεαλιστικούς όρους.

Η απόφαση για καταβολή του επόμενου πακέτου δόσης τοποθετείται πλέον οριστικά από τον Ιούλιο και μετά;

Ναι, διότι η αξιολόγηση ακόμη δεν έχει ολοκληρωθεί, αφού η Κυβέρνηση δεν έχει υλοποιήσει μια σειρά από προαπαιτούμενα που εμπεριέχονται στην τελευταία συμφωνία της με τους δανειστές. Συμφωνία, την οποία – στο σύνολό της – ακόμη δεν γνωρίζουμε, παρά μόνο τμήμα αυτής.

Και το οποίο είναι το πρόσφατο πολυνομοσχέδιο, με την ψήφιση νέων μέτρων λιτότητας, ύψους 4,9 δισ. ευρώ, για το 2018 και μετά. Με μέτρα όπως είναι η τεράστια περικοπή του αφορολόγητου και η μεγάλη μείωση των κύριων και επικουρικών συντάξεων.

Μέτρα, που ανεβάζουν το συνολικό λογαριασμό της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ στα 14,2 δισ. ευρώ. Ο πιο βαρύς, κοινωνικά άδικος και αχρείαστος «μνημονιακός λογαριασμός».

Θεωρείτε πιθανή την αποχώρηση του ΔΝΤ από το ελληνικό πρόγραμμα εάν τελικά δεν υπάρξει συμφωνία μεταξύ του Ταμείου και του Γερμανικού Υπουργείου Οικονομικών;

Το ΔΝΤ, μέχρι σήμερα, χρηματοδοτικά, αντίθετα απ’ ότι προβλέπεται και έχει ζητήσει εγγράφως η Ελληνική Κυβέρνηση, δεν συμμετέχει στο πρόγραμμα. Συνεπώς, η μέχρι σήμερα σχέση μπορεί δυνητικά να συνεχίσει να υφίσταται, με κόστος όμως την αξιολόγηση της βιωσιμότητας του ελληνικού χρέους και με όλες τις δυσμενείς συνέπειες που κάτι τέτοιο πιθανόν θα έχει για τη χώρα, και τις οποίες ήδη σας ανέπτυξα.

Υπενθυμίζεται ότι το ΔΝΤ, στην ανάλυση βιωσιμότητας του χρέους, τον Ιούνιο του 2014, εκτιμούσε ότι αυτό θα έμπαινε σε μια τροχιά ταχείας αποκλιμάκωσης με αποτέλεσμα να είναι κοντά στο 60% του ΑΕΠ το 2060. Στην τελευταία του έκθεση, τον Φεβρουάριο του 2017, εκτιμά ότι το δημόσιο χρέος θα εκτοξευθεί στο 275% του ΑΕΠ το 2060! Είναι συνεπώς προφανές το κόστος που έχει συσσωρεύσει στη χώρα η σημερινή διακυβέρνηση.

Τελικά, μετά και το αποτέλεσμα του Eurogroup, μήπως στο θέμα της επίλυσης του χρέους η Κυβέρνηση ανέβασε ψηλά τον πήχη ή μήπως αθέτησαν τις συμφωνίες τους οι δανειστές;

Η Κυβέρνηση διαρκώς υποχωρεί και είναι εγκλωβισμένη στις υπογραφές της.

Αποδέχθηκε, παρά τις δήθεν «ηρωϊκές διαπραγματεύσεις» της, νέα μέτρα λιτότητας, ακόμη και για μετά τη λήξη του 3ου Μνημονίου, συνυπογράφοντας το 4ο Μνημόνιο.

Αποδέχθηκε, παρά τις περί αντιθέτου δεσμεύσεις της, υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα, ύψους 3,5% του ΑΕΠ για 5 χρόνια, εγκλωβίζοντας τη χώρα σε πολυετή λιτότητα.

Και παραμένει εγκλωβισμένη στην απόφαση του Eurogroup, του Μαΐου του 2016, την οποία έχει συνυπογράψει, σύμφωνα με την οποία τα μεσοπρόθεσμα μέτρα για το χρέος θα ληφθούν μετά τη λήξη του προγράμματος, υπό την προϋπόθεση ότι η χώρα υλοποιεί πλήρως τις δεσμεύσεις της και, το σημαντικότερο, αν αυτό τότε κριθεί αναγκαίο από τους θεσμούς.

Συνεπώς, το αυτονόητο που πέτυχε η χώρα το 2012, και το οποίο με ευθύνη των δανειστών δεν υλοποιήθηκε, σήμερα καθίσταται ζητούμενο. Η μειωμένη αξιοπιστία όμως της σημερινής Κυβέρνησης, δεν πρέπει να αποτελεί άλλοθι για τους δανειστές. Πρέπει και αυτοί να αναλάβουν τις δικές τους ευθύνες και να προχωρήσουν, το συντομότερο δυνατόν, σε ουσιαστικές παρεμβάσεις για την ενίσχυση της βιωσιμότητας του χρέους. Ρεαλιστικές λύσεις και ισοδύναμες τεχνικές υπάρχουν.

Πιστεύετε ότι η Κυβέρνηση θα επιμείνει στην θέση της «χωρίς το χρέος, δεν εφαρμόζονται μέτρα»;

Σε ποια θέση της μέχρι σήμερα έχει παραμείνει σταθερή η Κυβέρνηση για να επιμείνει και σε αυτή;

Το πιο πρόσφατο περιστατικό; Η ίδια πέρασε από το «ούτε 1 ευρώ νέα μέτρα», στην ψήφιση «5 δισ. ευρώ νέων μέτρων, και με τα δύο χέρια, χωρίς πόνο ψυχής».

Και σήμερα, από την «θεαματική επιτυχία», κάνει λόγο, για ακόμη μία φορά, για έναν «έντιμο συμβιβασμό». Αυταπάτες, απάτες και διαπραγματευτικές ήττες συνιστούν το τρίπτυχο της Κυβερνητικής αποτυχίας.

Κυβέρνηση, η οποία προσπαθεί να επαναφέρει την οικονομία σε διαδικασία μεγέθυνσης, κατάσταση στην οποία την παρέλαβε, και όπως έδειξαν τα πρόσφατα στοιχεία για την ύφεση, δεν τα έχει καταφέρει.

Προσπαθεί να πετύχει κάτι ουσιαστικό για το χρέος, στηριζόμενη στις αποφάσεις του 2012, αφού πρώτα επιβάρυνε τη βιωσιμότητά του, και δεν τα έχει καταφέρει.

Προσπαθεί να εντάξει τη χώρα στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης, στο οποίο θα έπρεπε να βρίσκεται από το Μάρτιο του 2015, και δεν τα έχει καταφέρει.

Προσπαθεί να βγάλει τη χώρα στις διεθνείς αγορές, κάτι που είχε γίνει το 2014, και δεν τα έχει καταφέρει.

Προσπαθεί να άρει τους κεφαλαιακούς περιορισμούς, τους οποίους η ίδια προκάλεσε, και δεν τα έχει καταφέρει.

2,5 χαμένα χρόνια, στα οποία η χώρα χρεώθηκε δύο αχρείαστα μνημόνια, οι πολίτες φτωχοποιήθηκαν και η οικονομία γονάτισε.

Κύριε Σταϊκούρα, βλέπετε να επανέρχεται το σενάριο των πρόωρων εκλογών;

Καταρχήν, να υπενθυμίσω ότι ο κ. Πρωθυπουργός, στην ομιλία του στη Βουλή, μετά την ολοκλήρωση της 1ης αξιολόγησης, είχε πει ότι «πήραμε εντολή από τον ελληνικό λαό, τον Σεπτέμβριο του 2015, να υλοποιήσουμε μία συμφωνία που προέβλεπε μια ήπια δημοσιονομική προσαρμογή μέχρι το 2018».

Και σήμερα υλοποιεί μία συμφωνία για μετά το 2018. Είναι προφανής η διάσταση μεταξύ των πράξεών του και της εντολής που έλαβε. Είμαστε όμως συνηθισμένοι στις οβιδιακές μεταμορφώσεις του κ. Πρωθυπουργού και της Κυβέρνησής του, στις συνεχείς παλινδρομήσεις μεταξύ ιδεοληψίας και κυνισμού και στα ανερυθρίαστα ρεσιτάλ ψεμάτων και αυτοδιαψεύσεων.

Στόχος; Η παραμονή στην εξουσία, για λίγο ακόμη, με κάθε κόστος, με κάθε τρόπο, με κάθε μέσο. Η πολιτική αλλαγή όμως είναι το ζητούμενο, και αυτή αργά ή γρήγορα θα έρθει.

Συμμετοχή στην ενημερωτική εκπομπή “Τι λέει ο Νόμος” στο Κανάλι της Βουλής

Μπορείτε να δείτε το βίντεο από την εκπομπή εδώ.

Συμμετοχή στην ενημερωτική εκπομπή του ΑΝΤΕΝΝΑ “Καλημέρα Ελλάδα” με το Γ. Παπαδάκη

Μπορείτε να δείτε το βίντεο από την εκπομπή εδώ.

Συνέντευξη στην ιστοσελίδα “Sofokleousin.gr” – “Ο πιο βαρύς, κοινωνικά άδικος και αχρείαστος «μνημονιακός λογαριασμός»”

Μετά από ένα σίριαλ διαπραγματεύσεων, η Κυβέρνηση προχώρησε στην ψήφιση του πρόσφατου Σχεδίου Νόμου ως προϋπόθεση για την ολοκλήρωση της συμφωνίας. Πώς το κρίνετε;

Το αποτέλεσμα της δήθεν «σκληρής διαπραγμάτευσης» είναι επιζήμιο για τη χώρα και ιδιαίτερα επώδυνο για τους πολίτες, κυρίως για τα μεσαία και χαμηλότερα εισοδηματικά στρώματα.

Το γεγονός μάλιστα ότι περιλαμβάνει πρόσθετα μέτρα λιτότητας για μετά το 2018, μέτρα που δεν υπήρχαν στο 3ο Μνημόνιο, καθιστά τον Νόμο «4ο Μνημόνιο». Πρόκειται για το 2ο Μνημόνιο της σημερινής Κυβέρνησης μέσα σε 2 χρόνια!

Έτσι, ο συνολικός λογαριασμός της διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ ανέρχεται πλέον στα 14,2 δισ. ευρώ. Ο πιο βαρύς, κοινωνικά άδικος και αχρείαστος «μνημονιακός λογαριασμός».

Πάντως οι αγορές φαίνεται να προεξοφλούν θετικές εξελίξεις και προοπτικές στην οικονομία. Το χρηματιστήριο ανεβαίνει, οι τραπεζικές μετοχές έχουν κάνει ράλι +32% σε δύο εβδομάδες, οι αποδόσεις των ομολόγων αποκλιμακώνονται. Κάνουν λάθος οι αγορές;

Οι αγορές προεξοφλούν την ολοκλήρωση της αξιολόγησης. Και αυτό γιατί, όπως υποστηρίζαμε επί μακρόν και εμείς, η μη ολοκλήρωσή της θα ήταν καταστροφική για τη χώρα.

Οι αγορές όμως δεν αξιολογούν το περιεχόμενο του 4ου Μνημονίου. Αυτό αφορά τη χώρα και τους πολίτες που θα «σηκώσουν το μεγάλο, άδικο και αχρείαστο βάρος» της συμφωνίας. Βάρος που δεν βρισκόταν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων πριν από 1 χρόνο.

Και το οποίο είναι το αποτέλεσμα της ανικανότητας, της αναξιοπιστίας, της αβελτηρίας, των ιδεοληψιών της σημερινής Κυβέρνησης.

Συνεπώς, το μη χείρον, βέλτιστον.

Η πολύμηνη καθυστέρηση είχε ασφαλώς αρνητικές επιπτώσεις στην οικονομία.  Δεν αποκομίσαμε όμως και πολλά θετικά από αυτή τη διαπραγμάτευση;

Πράγματι, η πολύμηνη καθυστέρηση προσέθεσε τεράστιο κόστος στην πραγματική οικονομία: το οικονομικό κλίμα επιδεινώθηκε, οι ληξιπρόθεσμες οφειλές διογκώθηκαν, τα «λουκέτα» πολλαπλασιάστηκαν, οι καταθέσεις συρρικνώθηκαν, η χώρα σέρνεται στην ύφεση.

Επίσης, να υπενθυμίσω ότι ο κ. Τσίπρας, πολύ πρόσφατα, μόλις τον Ιανουάριο του 2017, δεσμευόταν ότι δεν θα νομοθετήσει μέτρα ύψους 3,6 δισ. ευρώ για μετά το 2018, μέτρα όπως είναι η μείωση του αφορολόγητου και οι περικοπές στις συντάξεις.

Και σήμερα, όλα αυτά, και ακόμη χειρότερα, τα έκανε. Δεν κράτησε ούτε μία δήθεν «κόκκινη γραμμή». Συνεπώς, για ποια θετικά να συζητήσουμε;

Επιβεβαιώνεται έτσι ο πρώην Υπουργός Οικονομικών της σημερινής Κυβέρνησης που ανέφερε, πρόσφατα, ότι η Κυβέρνηση αυτή ουδέποτε έχει διαπραγματευτεί.

Τα «αντίμετρα» όμως δεν θα είναι όφελος για τους οικονομικά ασθενέστερους, αλλά και για τις επιχειρήσεις, δεδομένου ότι περιλαμβάνουν μείωση φορολογίας;

Καταρχάς, μιας και αναφέρεστε στους οικονομικά ασθενέστερους, να υπενθυμίσουμε ότι ο πρόσφατος Νόμος περιλαμβάνει πρόσθετα μέτρα, εκτός του 2019 και 2020, και για το 2017 και 2018. Μέτρα, όπως είναι η ακόμη μεγαλύτερη αύξηση των ασφαλιστικών εισφορών για τους ελεύθερους επαγγελματίες και τους αγρότες, η κατάργηση της μείωσης του φόρου εισοδήματος για ιατρικές υπηρεσίες, η μείωση του επιδόματος θέρμανσης και η μείωση των κοινωνικών επιδομάτων. Μέτρα που επιβαρύνουν τους πιο φτωχούς, τους πιο αδύναμους. Η «αριστερή μετρολαγνεία» δεν έχει τέλος!

Σε ότι αφορά τα αντίμετρα, αυτά αποτελούν μία επικοινωνιακή απάτη και συνιστούν τον «φερετζέ» του πολύ σκληρού πακέτου μέτρων. Γιατί;

Αν η Κυβέρνηση πιστεύει, για παράδειγμα, ότι το ζήτημα της παιδικής φτώχειας είναι σημαντικό, όπως το πιστεύουμε και εμείς, να αναλάβει, σήμερα, όχι στο μέλλον και υπό δημοσιονομικές προϋποθέσεις, σχετικές πρωτοβουλίες. Έχει άλλωστε, όπως γράφει και το Μνημόνιο, την ιδιοκτησία του προγράμματος.

Επίσης, μέτρα και αντίμετρα δεν είναι ισοδύναμα για τον κάθε πολίτη. Για παράδειγμα, οι πολίτες με ετήσιο εισόδημα μέχρι 22.000 ευρώ, ακόμη και αν υλοποιηθούν όλα τα αντίμετρα, θα πληρώσουν νέους φόρους. Το ίδιο ισχύει και για τους χαμηλοσυνταξιούχους. Τα πιο αδύναμα οικονομικά στρώματα, σε κάθε περίπτωση, θα ζημιωθούν.

Τέλος, τα αντίμετρα προϋποθέτουν την πλήρη υλοποίηση των μέτρων, την μόνιμη επίτευξη υψηλών πρωτογενών πλεονασμάτων και την αξιολόγηση των θεσμών.

Συνεπώς, τα μέτρα είναι σίγουρα, ενώ τα αντίμετρα θα υλοποιηθούν υπό προϋποθέσεις, πολύ δύσκολα επιτεύξιμες.

Μα γιατί το λέτε αυτό; Η Κυβέρνηση υποστηρίζει ότι θα επιτυγχάνει 3,5% πρωτογενή πλεονάσματα, οπότε το αποτέλεσμα θα είναι δημοσιονομικά ουδέτερο.

Ο Πρωθυπουργός δεν υποστήριζε, μέχρι πρόσφατα, ότι «είναι απολύτως αδύνατον, πρωτογενή πλεονάσματα του ύψους του 3,5% μετά το 2018, να διατηρηθούν και μάλιστα για αρκετά χρόνια»;

Ο Υπουργός Οικονομικών δεν δήλωνε πριν από 5 μήνες, ότι «θεωρούμε ότι μια οικονομία πολύ δύσκολα μπορεί να διατηρήσει πρωτογενές πλεόνασμα της τάξης του 3,5% για πολλά χρόνια»;

Γνωρίζουμε συνεπώς ότι υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα, για μακρά περίοδο, δεν είναι εφικτά, οπότε η υλοποίηση ακόμη και μέρους των αντιμέτρων καθίσταται εξαιρετικά αμφίβολη. Γι’ αυτό άλλωστε στο Νόμο υπάρχει και το Άρθρο 15, που θέτει προϋποθέσεις μόνο για τη χορήγηση των αντιμέτρων.

Αλλά και κάτι ακόμη:

Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν υποστήριζε, πριν τις εκλογές, ότι «τα υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα της Κυβέρνησης Σαμαρά, ύψους 4,5% του ΑΕΠ, δεν βγαίνουν», και ότι είναι «αιματοβαμμένα»; Και σήμερα μας λέει ότι πρωτογενή πλεονάσματα 5,5% βγαίνουν;

Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν υποστήριζε, μετά τις εκλογές, ότι ήταν μεγάλη επιτυχία που «μείωσε τα υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα της Κυβέρνησης Σαμαρά και γλίτωσε 20 δισ. ευρώ μέτρα»; Και σήμερα μας λέει ότι είναι καλά τα υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα και ότι τελικά αυτά δεν φέρνουν μέτρα αλλά φέρνουν αντίμετρα;

Συγγνώμη, αλλά εδώ η Κυβέρνηση «έχει τερματίσει» την πολιτική υποκρισία.

Αλλά και εσείς «τσάμπα μάγκες» δεν είστε με την πρότασή σας να διανεμηθεί φέτος κοινωνικό μέρισμα;

Δεν συμφωνώ μαζί σας. Η πρόταση του Προέδρου της ΝΔ κ. Μητσοτάκη, η οποία και δεν έγινε δεκτή από την Κυβέρνηση, για τη διανομή «μερίσματος» στην κοινωνία, μέσω της άμεσης λήψης «αντιμέτρων», λόγω της μεγάλης υπέρβασης του δημοσιονομικού στόχου το 2016, ήταν λελογισμένη, ρεαλιστική και τεκμηριωμένη.

Ήταν λελογισμένη, γιατί είχε συνολικό κόστος 0,5% του ΑΕΠ, όταν η υπέρβαση του δημοσιονομικού στόχου για το πρωτογενές πλεόνασμα για το 2016 ξεπερνά τις 3,5 ποσοστιαίες μονάδες του ΑΕΠ.

Ήταν ρεαλιστική, γιατί η διάθεση της υπέρβασης του πρωτογενούς πλεονάσματος προβλέπεται, με συγκεκριμένο τρόπο, στο 3ο Μνημόνιο. Χορηγείται δε όταν δημοσιοποιούνται τα στοιχεία από τη Eurostat. Και αυτό έγινε, στις 24 Απριλίου.

Τέλος, ήταν και τεκμηριωμένη, αφού ο τρόπος, ο χρόνος και η στόχευση της πρότασης είναι εντός του υφιστάμενου πλαισίου.

Προφανώς και γνωρίζουμε ότι η διάθεση ποσού εφέτος από την υπέρβαση του στόχου του πρωτογενούς πλεονάσματος πέρυσι, επιβαρύνει την εκτέλεση του τρέχοντος Προϋπολογισμού.

Η Κυβέρνηση όμως, όπως καταγράφει και ο Νόμος, προβλέπει πρωτογενές πλεόνασμα λίγο πάνω από το στόχο του 1,75% του ΑΕΠ για το 2017. Συνεπώς, έχει το δημοσιονομικό περιθώριο να διανείμει κάποιο «μέρισμα». Εκτός και αν αμφιβάλλει πλέον για την επίτευξη του εφετινού στόχου, εξαιτίας της σημαντικής, προς τα κάτω αναθεώρησης των εκτιμήσεών της για τον εφετινό ρυθμό ανάπτυξης.

Αν όμως αμφιβάλλει για την επίτευξη πρωτογενούς πλεονάσματος 1,75% εφέτος προκειμένου να υλοποιήσει άμεσα κάποια «αντίμετρα», όπως προτείναμε, πόσο εφικτή είναι η συνεχής υπέρβαση του 3,5% του ΑΕΠ, προκειμένου να αρχίσει να υλοποιεί κάποια από τα «αντίμετρα» στο μέλλον;

Όσο διαρκούσε η διαπραγμάτευση, η ΝΔ επέμενε ότι η Κυβέρνηση δεν θα καταφέρει τίποτε και ότι μόνη λύση είναι οι εκλογές. Επιμένετε σ’ αυτή την άποψη και στο αίτημα άμεσων εκλογών;

Καταρχάς, να υπενθυμίσουμε ότι ο κ. Τσίπρας, στις 22 Μαΐου 2016, είχε πει: «Πήραμε εντολή να υλοποιήσουμε μία συμφωνία που προέβλεπε μία ήπια δημοσιονομική προσαρμογή, της τάξεως του 3% του ΑΕΠ, έως το 2018». Και σήμερα, έχουν ληφθεί μέτρα 14,2 δισ. ευρώ, μέχρι το 2021. Την απάντηση συνεπώς στο ερώτημά σας, την δίνει ο ίδιος ο κ. Πρωθυπουργός.

Εμείς επιμένουμε, γιατί τα προβλήματα της χώρας δεν τελειώνουν με το κλείσιμο της αξιολόγησης. Είναι ανάγκη να σπάσουμε το καταστροφικό «καθοδικό σπιράλ» που οδηγεί, όλο και βαθύτερα, στο οικονομικό τέλμα, την κοινωνική μιζέρια και την εθνική παρακμή. Είναι ανάγκη να μπούμε σε «ανοδικό σπιράλ», που οδηγεί στην ολόπλευρη ισχυροποίηση της χώρας.

Η σημερινή Κυβέρνηση, επί 2,5  χρόνια, αποδεικνύει ότι δεν μπορεί να το πετύχει.

Η παρουσία της δεν ωφελεί τη χώρα, την βλάπτει. Πρέπει οι πολίτες να πάρουν κυρίαρχα τις αποφάσεις τους.

Συνέντευξη στην ιστοσελίδα “TheCaller.gr” – “Η Κυβέρνηση παρέλαβε την οικονομία στον «1ο όροφο», την έριξε στο «υπόγειο», και σήμερα αγκομαχά να την ανεβάσει στο «ισόγειο»”

Μέτρα και αντίμετρα ψηφίστηκαν στη Βουλή. Εσείς μιλάτε για τέταρτο Μνημόνιο χωρίς χρηματοδότηση και η κυβέρνηση αντιτείνει ότι κλείνει ο κύκλος της επιτροπείας και βγαίνουμε από τα Μνημόνια. Ποιος έχει δίκιο, τελικά;

Καταρχήν, να συμφωνήσουμε ότι τα νέα μέτρα τα οποία ψηφίστηκαν από την Κυβερνητική πλειοψηφία, ύψους 4,9 δισ. ευρώ, όχι μόνο δεν περιλαμβάνονταν στο 3ο Μνημόνιο, αλλά εκτείνονται και για μετά το 2018. Συνεπώς, αυτά τα μέτρα συνιστούν το 4ο Μνημόνιο.

Σε ότι αφορά τα αντίμετρα, αυτά αποτελούν μία επικοινωνιακή απάτη. Προϋποθέτουν την ψήφιση και πλήρη υλοποίηση των μέτρων, την μόνιμη επίτευξη υψηλών πρωτογενών πλεονασμάτων και την πρότερη αξιολόγηση των θεσμών, μεταξύ των οποίων και του ΔΝΤ.

Άρα, η επιτροπεία όχι μόνο δεν ολοκληρώνεται, αλλά επεκτείνεται και αποκτά ακόμη πιο αυστηρά και μόνιμα χαρακτηριστικά.

Συμμερίζεστε την αισιοδοξία του πρωθυπουργού για τη ρύθμιση του χρέους και την ένταξη στο QE; Υπάρχουν πράγματι προοπτικές ανάκαμψης της οικονομίας ή το τέλμα θα συνεχιστεί;

Ο πρωθυπουργός διακατέχεται από μία μόνιμη αισιοδοξία, η πραγματικότητα όμως τον διαψεύδει.

Όπως υποστήριξα και στη Βουλή, η Κυβέρνησή του παρέλαβε την οικονομία στον «1ο όροφο», την έριξε στο «υπόγειο», και σήμερα αγκομαχά, μετά από 2,5 χρόνια, να την ανεβάσει στο «ισόγειο».

Προσπαθεί να επαναφέρει την οικονομία σε διαδικασία μεγέθυνσης, κατάσταση στην οποία την παρέλαβε, και όπως έδειξαν τα πρόσφατα στοιχεία για την ύφεση, δεν τα έχει ακόμη καταφέρει.

Προσπαθεί να πετύχει κάτι ουσιαστικό για το χρέος, και το ευχόμαστε, στηριζόμενη στις αποφάσεις του 2012, αφού πρώτα επιβάρυνε τη βιωσιμότητά του, και δεν τα έχει ακόμη καταφέρει.

Προσπαθεί να εντάξει τη χώρα στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης, στο οποίο θα έπρεπε να βρίσκεται από το Μάρτιο του 2015, και δεν τα έχει ακόμη καταφέρει.

Προσπαθεί να βγάλει τη χώρα στις διεθνείς αγορές, κάτι που είχε γίνει το 2014, και δεν τα έχει ακόμη καταφέρει.

Προσπαθεί να άρει τους κεφαλαιακούς περιορισμούς, τους οποίους η ίδια προκάλεσε, και δεν τα έχει ακόμη καταφέρει.

2,5 χαμένα χρόνια, στα οποία η χώρα χρεώθηκε δύο αχρείαστα μνημόνια, οι πολίτες φτωχοποιήθηκαν και η οικονομία γονάτισε.

Από εδώ και πέρα, η ανάκαμψη της οικονομίας απαιτεί μία μεταρρυθμιστική, σοβαρή, συνεκτική και αξιόπιστη Κυβέρνηση, η οποία θα πραγματοποιήσει διαρθρωτικές αλλαγές και θα διαπραγματευτεί μια άλλη δημοσιονομική πολιτική, με πιο ρεαλιστικούς δημοσιονομικούς στόχους.

Αυτά, η σημερινή Κυβέρνηση ούτε μπορεί, ούτε ξέρει, ούτε θέλει να τα υλοποιήσει.

Ας υποθέσουμε ότι έως το 2019 γίνονται εκλογές και η ΝΔ γίνεται Κυβέρνηση. Τι είναι αυτό που θα αλλάξει από αυτή τη συμφωνία που ψηφίστηκε στη Βουλή και ποιο θα είναι το μίγμα της οικονομικής πολιτικής της;

Κανένα Πρόγραμμα δεν είναι άκαμπτο και ανελαστικό.

Καταρχήν, την ιδιοκτησία του Προγράμματος την έχει η εκάστοτε Κυβέρνηση. Ιδεοληπτική εμμονή της σημερινής Κυβέρνησης είναι η υπερφορολόγηση νοικοκυριών και επιχειρήσεων, ενώ δική μας επιλογή είναι η μείωση των φόρων, με χρήση ισοδυνάμων από την πλευρά των δαπανών.

Επίσης, κάθε Πρόγραμμα εμπεριέχει δυνητικούς βαθμούς ευελιξίας, η χρήση των οποίων εξαρτάται από την αξιοπιστία της εκάστοτε Κυβέρνησης. Να υπενθυμίσω, ενδεικτικά, ότι ορισμένα μέτρα λιτότητας που είχαν ψηφιστεί το 2012, ποτέ δεν υλοποιήθηκαν (π.χ. η εισφορά 2‰ υπέρ ΟΑΕΕ επί του τζίρου των επιχειρήσεων). Και φυσικά, το 2014, μειώθηκαν φορολογικοί συντελεστές, κάτι που δεν προβλεπόταν στη συμφωνία.

Επιπλέον, εμείς μπορούμε να δημιουργήσουμε πληρέστερα τις συνθήκες ανάπτυξης της οικονομίας, να προχωρήσουμε στην αποπληρωμή οφειλών του Δημοσίου προς τον ιδιωτικό τομέα, να υλοποιήσουμε ταχύτερα τις διαρθρωτικές αλλαγές και το πρόγραμμα αποκρατικοποιήσεων. Άρα να δημιουργήσουμε τις συνθήκες για χαμηλότερους δημοσιονομικούς στόχους, άρα για περισσότερο δημοσιονομικό χώρο.

Σε κάθε περίπτωση, η ΝΔ, διαχρονικά, έχει μάθει στα δύσκολα. Και προφανώς δεν τα φοβάται.

InstagramYoutube