Πως κρίνετε την τελευταία απόφαση του Eurogroup;

Οι αποφάσεις που λαμβάνονται στους ευρωπαϊκούς θεσμούς πρέπει πάντα να αξιολογούνται με νηφαλιότητα, υπευθυνότητα, ορθολογισμό και στρατηγικό βάθος.

Προσεγγίσεις θριαμβολογίας ή καταστροφολογίας θολώνουν το τοπίο και ως εκ τούτου είναι επιζήμιες.

Είναι ευρέως αποδεκτό ότι οι επικοινωνιακοί χειρισμοί των κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ έβλαψαν τη χώρα.

Η τελευταία απόφαση του Eurogroup είναι προς την ορθή κατεύθυνση.

Και τούτο γιατί περιορίζονται η αβεβαιότητα, η παραλυτική ανασφάλεια και ο κίνδυνος χρεοκοπίας. Σταθεροποιείται η θέση της χώρας στην ευρωζώνη. Δίνεται η δυνατότητα, υπό προϋποθέσεις, το χρέος να καταστεί βιώσιμο. Η χώρα κερδίζει χρόνο. Αν κάνει τις αναγκαίες προσαρμογές, θα βγει από την κρίση και θα εισέλθει στον «ενάρετο» κύκλο της αειφόρου ανάπτυξης και της κοινωνικής συνοχής.

Βέβαια για να επιτευχθεί αυτό χρειάζεται έμπνευση, ενότητα, αλληλεγγύη και εθνικό στρατηγικό σχέδιο.

Πρέπει να συνειδητοποιήσουμε όλοι ότι ο δρόμος είμαι μακρύς και ανηφορικός. Είναι όμως ανοικτός.

Τελικά, η Νέα Δημοκρατία γιατί έκανε «κωλοτούμπα»;

Η Νέα Δημοκρατία δεν είχε ποτέ καλές επιδόσεις στο εν λόγω «άθλημα».

Έλαβε ή συμμετείχε με ευθύνη σε όλες τις στρατηγικές επιλογές της χώρας. Όπως πάντα, σε αντίθεση με το ΠΑΣΟΚ, αντί να κάθεται στην «κερκίδα» και να κερδοσκοπεί κομματικά, εργάζεται, από όποιο θεσμικό ρόλο της ανατίθεται, ουσιαστικά για τη χώρα.

Με συγκεκριμένες πρωτοβουλίες έδωσε διέξοδο.

Ειδικά τελευταία που το διακύβευμα, σε αντίθεση με το 2010, ήταν η χρεοκοπία της χώρας και η συμμετοχή της στον πυρήνα της Ευρώπης.

Χωρίς τη συμβολή της Νέας Δημοκρατίας σήμερα δεν θα είχε η χώρα τη δυνατότητα να λειτουργεί σε ένα πιο σταθερό περιβάλλον.

Γιατί φτάσαμε μέχρι εδώ; «Πάτος στο βαρέλι» της διόγκωσης του χρέους που μας διαβεβαίωνε ο κ. Βενιζέλος δεν είχε μπει;

Φθάσαμε ως εδώ με διαχρονικές ευθύνες όλων μας, αλλά πρωτίστως του ΠΑΣΟΚ.

Ενδεικτικά αναφέρω ότι τα τελευταία χρόνια το ΠΑΣΟΚ ως αντιπολίτευση αντιστρατεύθηκε με σφοδρότητα κάθε εγχείρημα της τότε κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας για διαρθρωτικές αλλαγές.

Αντιθέτως, τα τελευταία 2,5 χρόνια, η Νέα Δημοκρατία πολιτεύεται με ευθύνη και δημιουργική προσέγγιση.

Όμως, δυστυχώς, αυτά τα χρόνια, η κατάσταση της Ελληνικής οικονομίας έχει επιδεινωθεί.

Οι εκτιμήσεις για το ύψος και τη δυναμική του χρέους διαρκώς μεταβάλλονται επί τα χείρω.

Δυστυχώς, «πάτος στο βαρέλι» δεν έχει μπει.

Το χρέος από 129% του ΑΕΠ το 2009 έχει «εκτοξευθεί» στο 171% το 2011.

Αυτό συμβαίνει, σύμφωνα και με τις εκθέσεις βιωσιμότητας του χρέους, διότι η ύφεση είναι βαθιά και χρονικά μακρά, οι διαρθρωτικές αλλαγές στο κράτος και στη λειτουργία των αγορών δεν υλοποιήθηκαν, αποκρατικοποιήσεις δεν πραγματοποιήθηκαν, οι δημοσιονομικοί στόχοι δεν επιτυγχάνονται.

Αυτό οφείλεται τόσο στη μη ρεαλιστική «αγωγή» για τη θεραπεία των «υποκείμενων νοσημάτων» της Ελληνικής οικονομίας όσο και στην διαχειριστική ανεπάρκεια της τελευταίας Κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ.

Διασφαλίζεται η βιωσιμότητα του χρέους μετά το «κούρεμά» του;

Δεν διασφαλίζεται.

Άλλωστε, το δημόσιο χρέος αναμένεται να ανέλθει στο 120,5% του ΑΕΠ το 2020. Δηλαδή στο επίπεδο περίπου που ήταν το 2009.

Στο ίδιο ύψος που προέβλεπε και το αρχικό Μνημόνιο για το ίδιο έτος.

Και μάλιστα, χωρίς τα επιπλέον δημοσιονομικά μέτρα του Μεσοπρόθεσμου Προγράμματος, χωρίς την πρόβλεψη για αποκρατικοποιήσεις και αξιοποίηση της περιουσίας του Δημοσίου, χωρίς το «κούρεμα» των ομολόγων.

Εμείς, αξιολογούμε την αναδιάρθρωση του χρέους ως αναγκαία αλλά όχι ικανή συνθήκη για την αντιμετώπιση του προβλήματος.

Η μεσο-μακροχρόνια αντιμετώπισή του απαιτεί:

1^ον. Την επίτευξη ετήσιων υψηλών και διατηρήσιμων πρωτογενών πλεονασμάτων, μέσα από την αναγκαία δημοσιονομική προσαρμογή και πειθαρχία. Οι πολιτικές, πρέπει διαρκώς να επαναξιολογούνται με μεθοδολογίες κόστους – οφέλους ή κόστους – αποτελεσματικότητας. Όσες εξ αυτών αποδεικνύονται οικονομικά αναποτελεσματικές ή κοινωνικά άδικες θα πρέπει να τροποποιούνται ή να καταργούνται.

2^ον. Τη συμπλήρωση των πολιτικών με μέτρα για την επανεκκίνηση και την ανάπτυξη της οικονομίας.

Είναι πλέον κοινή, και όχι μόνο της Νέας Δημοκρατίας, η πεποίθηση ότι χωρίς ανάκαμψη και ανάπτυξη της οικονομίας ούτε οι άμεσοι δημοσιονομικοί στόχοι θα επιτευχθούν, ούτε το χρέος θα καταστεί μακροχρόνια βιώσιμο.

Γιατί είπατε «όχι» στη σύσταση Εξεταστικής για το 2009, όταν υπάρχουν μαρτυρίες για διόγκωση του ελλείμματος από την προηγούμενη Κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ;

Έχει πλέον καταστεί ευκρινές τι έγινε με το έλλειμμα του 2009.

Είναι σαφές, και επιβεβαιώνεται από τις μεταγενέστερες εξελίξεις, ότι η Ελλάδα αντιμετώπιζε, αρχικά, ένα πρόβλημα ελλείμματος και χρέους.

Η Κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ διόγκωσε το πρόβλημα και το μετέτρεψε σε κρίση δανεισμού.

Η αποστολή στη Βουλή της δικογραφίας για τη διόγκωση του ελλείμματος του 2009 δικαιώνει τις θέσεις της Νέας Δημοκρατίας.

Όμως, εμείς πιστεύουμε ότι η πρόταση για σύσταση Εξεταστικής Επιτροπής στη σημερινή, δύσκολη, οικονομική και κοινωνική κατάσταση ήταν άκαιρη, άστοχη και προσχηματική.

Η πλήρης διερεύνηση της υπόθεσης αυτής από τη Βουλή, επιβάλλεται να γίνει.

Θα γίνει όμως όταν το «σκάφος» θα πλέει σε πιο ασφαλή ύδατα.

Στη σημερινή συγκυρία, που η χώρα αντιμετωπίζει πολλές προκλήσεις και οι πολίτες πένονται, τα πολιτικά παίγνια, τα επικοινωνιακά τεχνάσματα και οι προσωπικοί υπολογισμοί, αν δεν είναι επικίνδυνα, είναι οπωσδήποτε περιττή πολυτέλεια.

Μήπως πρέπει οι εκλογές να γίνουν αργότερα;

Η πορεία της χώρας και η λειτουργία των θεσμών δεν πρέπει να προσαρμόζονται σε κομματικές ή προσωπικές στρατηγικές.

Η Κυβέρνηση Παπαδήμου έχει συγκεκριμένη αποστολή και χρονικό ορίζοντα.

Αποστολή η οποία, με τη συμβολή των εμπλεκόμενων μερών, και παρά την απώλεια εταίρου από το Κυβερνητικό σχήμα, ολοκληρώνεται.

Η χώρα πρέπει να οδηγηθεί σε εκλογές.

Οι εκλογές θα βοηθήσουν στην εκτόνωση της έντασης που υποβόσκει στην ελληνική κοινωνία.

Με τη νωπή λαϊκή εντολή θα ενισχυθεί η διαπραγματευτική θέση της χώρας.

Ας υποθέσουμε ότι στις επόμενες εκλογές, όπως φαίνεται, η Νέα Δημοκρατία είναι πρώτο κόμμα, αλλά δεν κατακτά την αυτοδυναμία. Αλήθεια τι θα κάνετε;

Η Νέα Δημοκρατία διαχρονικά είναι σταθεροποιητικός παράγων του συστήματος.

Με σαφή ευρωπαϊκό προσανατολισμό και διαυγές ιδεολογικό στίγμα, αυτό του κοινωνικού φιλελευθερισμού.

Επιδιώκει ισχυρή λαϊκή εντολή. Επιδιώκει αυτοδυναμία.

Όμως, στις δημοκρατίες, κατά τις εκλογές, αποφασίζουν οι πολίτες. Οι εκπρόσωποί τους, δηλαδή οι πολιτικοί, οφείλουν να διαχειριστούν με ευθύνη την όποια εντολή.

Η Νέα Δημοκρατία, ως πολιτική δύναμη ευθύνης δεν θα παίξει με την πορεία της χώρας.

Θα πρέπει να επιστρέψουν οι 21 ανεξάρτητοι Βουλευτές στη Νέα Δημοκρατία μετά την πρόσκληση του κ. Σαμαρά;

Οι κύριοι συνάδελφοι, σε μια δεδομένη στιγμή στάθμισαν τα δεδομένα και πήραν τις αποφάσεις τους. Αυτές δεν επιθυμώ να τις σχολιάσω.

Σημειώνω μόνο ότι στην πορεία προκύπτουν νέα διευκρινιστικά και συμπληρωματικά στοιχεία.

Ελπίζω ότι εν τέλει θα υπάρξουν οι πιο ωφέλιμες για τη χώρα και την παράταξη εξελίξεις.

Εμπιστεύομαι τους χειρισμούς του κ. Προέδρου και των αρμόδιων οργάνων του κόμματος.

Μπορεί η Κυβέρνηση Παπαδήμου να σηκώσει το βάρος αυτών που έρχονται; Ειδικά τώρα μετά τη στάση του Γ. Καρατζαφέρη;
Θα ευχόμουν η Κυβέρνηση Παπαδήμου να φέρει σε πέρας, με επιτυχία, το έργο που της έχει ανατεθεί.

Επί των συνολικών πεπραγμένων της θα αξιολογηθεί στο πέρας της θητείας της.

Επί των τρεχόντων, συγκεκριμένων ενεργειών της, τις μεν θετικές τις στηρίζουμε, ενώ τις αρνητικές επιδιώκουμε να διορθώνονται.

Πιστεύω ότι κανείς δεν πρέπει να «χορεύει» πάνω στα αποκαΐδια και να συνειδητοποιήσουμε όλοι μας ότι ο αγώνας που δίνουμε είναι μακρύς, δύσκολος και ανηφορικός.

Μήπως θα ήταν σκόπιμο να επισπευσθούν οι εκλογές; Φωνές ήδη μέσα από την Νέα Δημοκρατία ζητούν εκλογές αρχές Μαρτίου.

Δεν βλέπω λόγους για να μεταβάλλει η Νέα Δημοκρατία τη θέση της για προσφυγή στη λαϊκή ετυμηγορία, όπως άλλωστε έχει συμφωνηθεί, όταν ολοκληρωθεί η ειδική αποστολή της Κυβέρνησης Παπαδήμου.

Ευελπιστώ ότι και οι άλλες πολιτικές δυνάμεις θα τηρήσουν τα συμφωνηθέντα.

Είναι προφανές ότι οι περιστάσεις δεν επιτρέπουν παίγνια μικρών σκοπιμοτήτων, επικοινωνιακών τεχνασμάτων και προσωπικών υπολογισμών.

Γιατί επέλεξε η Νέα Δημοκρατία το δρόμο του συμβιβασμού; Πώς θα το δικαιολογήσετε στην εκλογική σας βάση;

Δεν είναι θέμα δικαιολογίας, αλλά εξήγησης.

Το ΠΑΣΟΚ, υπό τον κ. Παπανδρέου, οδήγησε τη χώρα στο μηχανισμό στήριξης. Χωρίς διαπραγμάτευση, δρομολόγησε λανθασμένες ή ελλειμματικές πολιτικές. Η εσφαλμένη και μη ρεαλιστική «αγωγή», σε συνδυασμό με την διαχειριστική ανεπάρκεια, βύθισε στο τέλμα τη χώρα, την οικονομία και την κοινωνία. Κατέστησε το χρέος της χώρας μη βιώσιμο και έβαλε σε κίνδυνο της συμμετοχή της στον πυρήνα της Ευρώπης.

Η Νέα Δημοκρατία είχε έγκαιρα διαβλέψει ότι ήταν λάθος η «συνταγή», και είχε προβλέψει τα αδιέξοδα.

Από την αρχή και ιδιαίτερα το τελευταίο διάστημα, αντί να κάθεται στην «κερκίδα» και να κερδοσκοπεί κομματικά, βοηθά ενεργά και ουσιαστικά τη χώρα.

Πιστεύουμε ότι η χώρα πρωτίστως πρέπει να αναζητήσει τη λύση του προβλήματος στο πλαίσιο της ευρωζώνης με όρους εθνικής αξιοπρέπειας, αλληλεγγύης και ισότιμης σχέσης με τους εταίρους της.

Αυτό πράττουμε με εθνική και κοινωνική ευθύνη.

Πιστεύετε ότι αν ολοκληρωθεί το «κούρεμα» του χρέους, θα καταστεί βιώσιμο;

Κα. Ταβουλάρη, οι αποφάσεις της 26^ης – 27^ης Οκτωβρίου, στόχευαν σε χρέος το οποίο θα διαμορφώνονταν στο 120% του ΑΕΠ το 2020. Δηλαδή στο επίπεδο που ήταν το 2009.

Επειδή όμως η κατάσταση, εντός και εκτός χώρας, από τότε έχει επιδεινωθεί, το όποιο χρηματοδοτικό κενό θα μπορούσε να καλυφθεί, μεταξύ άλλων, με την συμβολή της ΕΚΤ.

Σε κάθε περίπτωση όμως η μακροχρόνια βιωσιμότητα του χρέους μας απαιτεί:

1^ον. Την επίτευξη υψηλών και διατηρήσιμων πρωτογενών πλεονασμάτων, μέσα από την αναγκαία δημοσιονομική προσαρμογή, αφού πρώτα επαναξιολογηθούν και τροποποιηθούν συγκεκριμένες πολιτικές οι οποίες έχουν αποδειχθεί οικονομικά αναποτελεσματικές.

2^ον. Τη συμπλήρωση των πολιτικών με μέτρα για την ανάσχεση της ύφεσης και τον περιορισμό της ανεργίας. Διότι χωρίς ανάκαμψη και ανάπτυξη της οικονομίας ούτε οι άμεσοι δημοσιονομικοί στόχοι θα επιτευχθούν, ούτε το χρέος θα καταστεί μακροχρόνια βιώσιμο.

Είδαμε μια προσέγγιση Καρατζαφέρη-Σαμαρά τις δύσκολες στιγμές της διαπραγμάτευσης. Βάζει την βάση και μιας εκλογικής ή μετεκλογικής συνεργασίας;

Δεν επιθυμώ να σχολιάζω τις κατά καιρούς προσεγγίσεις ή αποκλίσεις των ηγεσιών των πολιτικών κομμάτων.

Είναι όμως αναγκαίο να καλλιεργήσουμε και να εμπεδώσουμε κουλτούρα πολιτικής και  κοινωνικής συνεννόησης και συνεργασίας.

Μια ενωμένη Κεντροδεξιά αυτές τις στιγμές δεν έχει μεγαλύτερη διαπραγματευτική ικανότητα και ισχύ;

Από το φθινόπωρο του 1974 η κομματική έκφραση της Κεντροδεξιάς στην Ελλάδα είναι η Νέα Δημοκρατία.

Ξέρετε, ήδη ο κόσμος μιλάει για συντεταγμένη εξαθλίωση και το σενάριο «δραχμή» κερδίζει έδαφος…

Πράγματι, η κατάσταση της οικονομίας επιδεινώνεται.

Η ύφεση είναι μακρά και βαθιά, η ανεργία έχει εκτιναχθεί σε πρωτόγνωρα επίπεδα και διογκώνεται, η φτώχεια διευρύνεται.

Από αυτούς όμως που προβάλλουν την ιδέα επιστροφής στη δραχμή, δεν έχω ακούσει να της προσδίδουν τα χαρακτηριστικά σεναρίου για να μπορεί να αξιολογηθεί εκ των προτέρων το κόστος και το όφελος.

Προσωπικά την ιδέα αυτή δεν την ενστερνίζομαι. Πιστεύω ότι η θέση της χώρας είναι στην ευρωζώνη. Στο πλαίσιο αυτής οφείλουμε να εργαστούμε με εθνικό σχέδιο για να κερδίσουμε την αξιοπρεπή θέση που μας αρμόζει.

Αυτό μπορούμε, δουλεύοντας όλες και όλοι μαζί, να το πετύχουμε.

Σε λίγους μήνες η χώρα θα είναι τριτοκοσμική. Το νέο Μνημόνιο βυθίζει τη χώρα στην ύφεση, υπάρχει λύση;

Η χώρα μας ούτε είναι ούτε πρόκειται να γίνει «τριτοκοσμική». Ευτυχώς δεν πληροί κανένα από τα προβλεπόμενα οικονομικά, κοινωνικά και πολιτισμικά κριτήρια για να καταταγεί σε αυτή την κατηγορία χωρών.

Είμαστε βεβαίως μια χώρα σε κρίση. Κρίση από την οποία πρέπει να βγούμε το ταχύτερο δυνατό.

Υπάρχει μια απορία. Από τα μέτρα που ζήτησε η τρόικα αυτά που έχρηζαν διαπραγμάτευσης ήταν μόνο οι συντάξεις;

Είναι προφανές ότι στη φάση που βρισκόμαστε διαπραγμάτευσης χρήζουν πολλά θέματα και όχι μόνο οι συντάξεις.

Στη πρόσφατη διαπραγμάτευση ο Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας κ. Σαμαράς προσπάθησε.

Σε άλλα θέματα η χώρα τα κατάφερε, όπως π.χ. στην αποφυγή αύξησης στις αντικειμενικές αξίες των ακινήτων, στη διατήρηση του 13^ου και 14^ου μισθού στον ιδιωτικό τομέα, στη στήριξη των χαμηλοσυνταξιούχων. Ενώ σε άλλα όχι.

Η προσπάθεια για το καλύτερο για τη χώρα και τους πολίτες θα είναι συνεχής.

Πρέπει να επιβληθεί κομματική πειθαρχία για να ψηφιστούν τα μέτρα από την Κ.Ο. της Ν.Δ.; Τι θα σημάνουν πιθανές διαρροές;

Γνωρίζω την κρατούσα πρακτική να ομιλούμε, και μάλιστα πολλές φορές ασύντακτα, όλοι και για όλα. Δεν την υιοθετώ. Τα θέματα αυτά αποτελούν αντικείμενο αρμοδίων οργάνων του κόμματος. Εκεί θα τοποθετηθώ.

Το Eurogroup ζητά έγγραφες διαβεβαιώσεις από τους πολιτικούς αρχηγούς. Θα υπογράψει ο κ. Σαμαράς;

Παρακαλώ ρωτήστε τον κ. Πρόεδρο. Εγώ τον εμπιστεύομαι.

Πως αξιολογείτε την πορεία εκτέλεσης του Προϋπολογισμού του 2011; Θα επιτευχθούν οι στόχοι;

Οι δημοσιονομικοί στόχοι που είχαν τεθεί για το 2011 είναι βέβαιο ότι δεν θα επιτευχθούν.

Το έλλειμμα εκτιμάται, από την Κυβέρνηση ότι θα διαμορφωθεί στο 9% του ΑΕΠ, και από διεθνείς φορείς στο 10%, σαφώς υψηλότερα από τον αρχικό στόχο του 7,3% παρά τα πρόσθετα «πακέτα» μέτρων που ελήφθησαν μέσα στη χρονιά και τη δραματική συρρίκνωση του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων.

Και αυτό γιατί τα δημόσια έσοδα καταρρέουν και οι πρωτογενείς δαπάνες διογκώνονται.

Σήμερα το ζητούμενο είναι τουλάχιστον να επιβεβαιωθούν οι αναθεωρημένες εκτιμήσεις.

Στόχος, όμως, ο οποίος όλο και περισσότερο απομακρύνεται λόγω, κυρίως, της βαθύτερης από την αναμενόμενη ύφεσης.

Αυτό σημαίνει ότι θα χρειαστούν νέα μέτρα. Και αν χρειασθούν, θα ληφθούν από την παρούσα Κυβέρνηση ή από εκείνη που θα προκύψει από τις εκλογές;

Σύμφωνα με τις προγραμματικές εξαγγελίες της Κυβέρνησης, όλα τα μέτρα για τα έτη 2011 και 2012 έχουν ψηφιστεί και περικλείονται στον Προϋπολογισμό.

Αυτά καλύπτουν, σύμφωνα με τις Κυβερνητικές εκτιμήσεις, και τις «μαύρες τρύπες» που παρατηρούνται στην εκτέλεσή του.

Σε κάθε περίπτωση, θα αναμένουμε και την πορεία των 2 πρώτων μηνών του 2012, το αποτέλεσμα των οποίων, σε εθνικολογιστική βάση, ενσωματώνεται στο 2011, για να αξιολογήσουμε την επίτευξη των δημοσιονομικών στόχων.

Σε ότι αφορά τα επόμενα έτη, την περίοδο 2013-2014, η εξειδίκευση των παρεμβάσεων θα πρέπει να γίνει μέχρι τα μέσα του 2012.

Συνεπώς, από τη νέα Κυβέρνηση η οποία, σε συνεργασία με τους εταίρους, θα αξιολογήσει την αποτελεσματικότητα των ήδη ληφθέντων μέτρων, θα επιδιώξει την τροποποίηση σε εργαλεία προσαρμογής που έχουν αποδειχθεί ότι δεν λειτουργούν και θα προχωρήσει στη συμπλήρωση των πολιτικών με πρωτοβουλίες που θα πυροδοτήσουν την επανεκκίνηση της οικονομίας και την αναπτυξιακή διαδικασία.

Προς ποια κατεύθυνση θα πρέπει να κινούνται;

Η Νέα Δημοκρατία έχει τονίσει ότι οποιαδήποτε νέα προσαρμογή απαιτηθεί στο μέλλον θα πρέπει να προέλθει από τον περιορισμό της φοροδιαφυγής, τη διεύρυνση της φορολογικής βάσης και την περιστολή των δαπανών, εξαιρουμένων των δημοσίων επενδύσεων.

Και όχι από την περαιτέρω αύξηση της φορολογικής επιβάρυνσης φυσικών προσώπων και επιχειρήσεων και τις οριζόντιες περικοπές μισθών και συντάξεων.

Σε κάθε περίπτωση, η αναγκαία και συμφωνημένη δημοσιονομική προσαρμογή θα πρέπει να συνδυαστεί με μέτρα για την ανάσχεση της ύφεσης, τη λειτουργία της πραγματικής οικονομίας και τον περιορισμό της ανεργίας.

Θέση στην οποία συγκλίνουν και οι εταίροι μας, όπως καταδείχθηκε στο πρόσφατο Συνέδριο του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος, στο κείμενο συμπερασμάτων του οποίου ενσωματώνεται η «ανάγκη επανεκκίνησης της Οικονομίας για την αντιμετώπιση της ύφεσης».

Εφόσον η Νέα Δημοκρατία φλερτάρει με την αυτοδυναμία δεν θα ήθελε να κληρονομήσει ως Κυβέρνηση την υποχρέωση να πάρει επώδυνες αποφάσεις. Δεν ακούγεται λογικό να κλείσει τώρα αυτή η «υποχρέωση»;

Η «υποχρέωση» της χώρας μας για δημοσιονομική προσαρμογή και πειθαρχία δεν κλείνει στους επόμενους μήνες.

Η προσπάθεια που πρέπει να καταβληθεί έχει τα χαρακτηριστικά  «μαραθωνίου», και όχι «σπρίντ».

Έχω υπογραμμίσει κατ’ επανάληψη ότι δεν υπάρχει «βασιλική οδός» προς την ευημερία.

Λεφτά δεν υπάρχουν, ούτε μαγικές συνταγές για την εύρεσή τους.

Απαιτείται, συνεπώς, εθνικό σχέδιο, έντιμη, σκληρή και αποτελεσματική εργασία από όλους μας.

Είναι βέβαιο ότι θα απαιτηθούν μη ευχάριστες πολιτικές και από την επόμενη Κυβέρνηση.

Το ζητούμενο, όμως, είναι αυτές να είναι οικονομικά αποτελεσματικές και κοινωνικά δίκαιες.

Ώστε να πιάσουν τόπο οι τεράστιες θυσίες των πολιτών.

Και η χώρα να μπει σε μία βιώσιμη πορεία ανάπτυξης.

Την διετή θητεία της κυβέρνησης Παπαδήμου που πρότεινε ο Κ. Στεφανόπουλος την απορρίπτετε. Την παράταση μέχρι το φθινόπωρο που ζητούν στελέχη του ΠΑΣΟΚ θα τη συζητούσατε;  

Σέβομαι το πρόσωπο του τ. Προέδρου της Δημοκρατίας και εκτιμώ την αγωνία που εκφράζει για την πορεία της χώρας.

Ωστόσο, θα μου επιτρέψετε να μείνω σταθερά προσηλωμένος στη συμφωνία για Κυβέρνηση με σαφή αποστολή και συγκεκριμένο χρονικό ορίζοντα.

Μέχρι σήμερα οι απαραίτητες ενέργειες για την ολοκλήρωση της Ευρωπαϊκής απόφασης της 26^ης Οκτωβρίου υλοποιούνται σύμφωνα με το προκαθορισμένο και συμφωνημένο χρονοδιάγραμμα.

Άρα, με τα σημερινά δεδομένα, δεν τίθεται θέμα μετάθεσης της καταλληλότερης ημερομηνίας εκλογών, όπως αυτή προέκυψε στη συνάντηση αντιπροσωπειών των 2 μεγαλύτερων πολιτικών κομμάτων.

Θα μου επιτρέψετε, όμως, να κάνω και ένα σχόλιο για όσα στελέχη του ΠΑΣΟΚ ζητούν παράταση των εκλογών.

Θα τους ζητούσα να μην προσαρμόζουν την πορεία της χώρας σε κομματικές και προσωπικές στρατηγικές.

Αυτές οφείλουν να συναθροίζονται στη στρατηγική της χώρας, όπως αυτή διαμορφώνεται από τις συμφωνίες.

Εμείς, ως Νέα Δημοκρατία, είμαστε συνεπείς με αυτές.

Η καλή συνεργασία επιβάλλει σε όλους να πράξουν το ίδιο.

Υπάρχει, πάντως, η άποψη ότι το ΠΑΣΟΚ διαθέτει πιο έμεπειρα στελέχη για τη διακυβέρνηση της χώρας…

Θα ήθελα να σας θυμίσω πως πολλά από τα «έμπειρα στελέχη»του ΠΑΣΟΚ έχουν συμβολή στη δημιουργία των «υποκείμενων νοσημάτων» της οικονομίας. Ενώ άλλα μας εγκλώβισαν στα σημερινά αδιέξοδα. Δεν θα εισέλθω σε συγκρίσεις. Ας κρίνουν οι πολίτες.