Κύριε Υπουργέ, άκουσα την τοποθέτησή σας με ιδιαίτερη προσοχή. Θα μου επιτρέψετε να κάνω κάποια πολύ σύντομα σχόλια.
Πρώτα απ’ όλα καλό θα ήταν να είναι περιορισμένες οι θριαμβολογίες σας για τις όποιες ευρωπαϊκές εξελίξεις.

Το πρόσφατο παρελθόν είναι καλός σύμβουλος για εσάς. Σας θυμίζω ότι στις αρχές του προηγούμενου έτους θριαμβολογούσατε για τη δημιουργία ενός μηχανισμού στήριξης για την Ελλάδα και λέγατε ότι δεν θα προσφύγουμε και τελικά προσφύγαμε. Σας θυμίζω ότι όταν προσφύγαμε λέγατε ότι δεν θα χρειαστούν νέα μέτρα και τελικά χρειάστηκαν νέα μέτρα, επιπλέον 2,5 δισεκατομμύρια ευρώ, μόνο για το 2010. Συνεπώς, καλό θα ήταν να αποτιμούμε τις όποιες ευρωπαϊκές αποφάσεις με νηφαλιότητα, σοβαρότητα, υπευθυνότητα.
Δεύτερη παρατήρηση. Πράγματι, χρειάζονται ολοκληρωμένες, συνολικές αναγκαίες ευρωπαϊκές πρωτοβουλίες, όπως είναι η επιμήκυνση του χρόνου αποπληρωμής των δανειακών υποχρεώσεων, ο δημοσιονομικός συντονισμός, η καλύτερη οικονομική διακυβέρνηση, η έκδοση ευρωομολόγου, η διεύρυνση λειτουργίας του Ταμείου Στήριξης, αρκεί αυτές οι ορθές επιλογές να μην συνοδευτούν από επιπλέον δυσμενείς όρους και προϋποθέσεις για την ελληνική οικονομία και κοινωνία. Και φυσικά στο εξωτερικό μας χρειάζεται αλλαγή της οικονομικής πολιτικής και επίτευξη ισοσκελισμένου προϋπολογισμού.
Τρίτη παρατήρηση. Ο κύριος Υπουργός υπερασπίστηκε το έργο της Κυβέρνησής του χωρίς ίχνος αυτοκριτικής. Τα όσα γράφει, όμως, για την Ελλάδα ο σοσιαλιστής τέως Πρωθυπουργός της Βρετανίας κ. Γκόρντον Μπράουν στο νέο βιβλίο του, αποτελούν έναν ακόμη κόλαφο για την πολιτική της Κυβέρνησης του ΠΑ.ΣΟ.Κ.. Εάν ο Πρωθυπουργός -λέει ο κ. Μπράουν- είχε κινηθεί νωρίτερα, το κόστος για την Ελλάδα δεν θα έφθανε από τα 30 στα 120 δισεκατομμύρια ευρώ. Αφήνει μάλιστα σοβαρές αιχμές για τις συμβουλές που έπαιρνε. Ο Πρωθυπουργός –λέει- ήταν αιχμάλωτος στο σύνθημα «λεφτά υπάρχουν» με αποτέλεσμα να αδρανεί και να παραπαίει σε λάθος κατεύθυνση.
Η Κυβέρνηση του ΠΑ.ΣΟ.Κ. όχι μόνο δεν πήρε έγκαιρα τα απαιτούμενα μέτρα, αλλά δημιούργησε και πρόσθετα, πολύ σοβαρότερα προβλήματα, φουσκώνοντας στην αρχή το έλλειμμα, διασύροντας τη χώρα ως διεφθαρμένη και παρομοιάζοντας την οικονομία της με τον Τιτανικό. Αυτά δεν τα λέμε εμείς, αλλά ο κ. Μπράουν.
Τέταρτη παρατήρηση. Ο κύριος Υπουργός είπε –και συμφωνώ απόλυτα- ότι χρειάζονται ξεκάθαροι στόχοι και ολοκληρωμένο σχέδιο δράσης σε όλες τις πολιτικές πρωτοβουλίες. Αλήθεια, αυτές εννοεί όταν στις αρχές του 2010 έλεγε ότι θα έχουμε αποκρατικοποιήσεις 2,5 δισεκατομμύρια το 2010 και τελικά είχαμε μηδέν ευρώ; Αυτό το ολοκληρωμένο σχέδιο εννοεί ο κύριος Υπουργός, όταν άλλα υποστήριζε για τις αποκρατικοποιήσεις τον Ιανουάριο, άλλα κατέθεσε τον Ιούνιο και άλλα παρουσίασε η Κυβέρνηση το Δεκέμβριο με νέες επιπλέον αποκρατικοποιήσεις;
Όταν μιλάμε για ολοκληρωμένο σχέδιο, η Κυβέρνηση ΠΑ.ΣΟ.Κ., τον περσινό Ιανουάριο του 2010, κύρωσε την Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου της Κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας για την παροχή δυνατότητας τμηματικής καταβολής του Φ.Π.Α.. Η ίδια Κυβέρνηση, τρεις μήνες αργότερα, τον περασμένο Ιούλιο προχώρησε στην κατάργηση αυτής της ρύθμισης και η Κυβέρνηση –αν είναι δυνατόν- σήμερα εξετάζει την επαναφορά αυτής της ρύθμισης. Αυτές οι απίστευτες παλινωδίες, με κόστος για την ελληνική κοινωνία και οικονομία, δεν έχουν τέλος.
Πέμπτη παρατήρηση. Κλειστά επαγγέλματα. Η Νέα Δημοκρατία συμφωνεί με το άνοιγμα των κλειστών επαγγελμάτων και την άρση περιορισμών στην παροχή προϊόντων και υπηρεσιών ως δυνητικό παράγοντα ενίσχυσης της ανταγωνιστικότητας της οικονομίας, τόνωσης του ρυθμού οικονομικής μεγέθυνσης και δημιουργίας νέων θέσεων απασχόλησης. Το ΠΑ.ΣΟ.Κ. ήταν αυτό που επί δεκαετίες, πελαγοδρομώντας άλλοτε στον τρίτο και άλλοτε στον τέταρτο δρόμο προς το σοσιαλισμό, έλεγε έμπρακτα όχι και σε αυτήν την μεταρρύθμιση. Σήμερα την προωθεί, χωρίς να την πιστεύει, υπό το βάρος των συμβατικών υποχρεώσεών του. Δεν θα πρέπει, όμως, να προχωρήσει με συνοπτικές διαδικασίες, χωρίς διάλογο με τους εμπλεκόμενους φορείς, σε οριζόντιες ρυθμίσεις, χωρίς να οριστούν τα πραγματικά κλειστά επαγγέλματα, χωρίς να θεσπιστούν εποπτικοί μηχανισμοί για να καλυφθούν οι περιπτώσεις συγκέντρωσης ή και μείωσης του ανταγωνισμού, χωρίς να παρουσιαστούν μελέτες με ασφαλή συμπεράσματα και αποτελέσματα.
Τελευταία παρατήρηση. Προϋπολογισμός του 2010. Κύριε Υπουργέ, αποτύχατε σε όλους τους στόχους. Τα καθαρά έσοδα λέγατε ότι θα είναι 13,7 και είναι 5,5. Οι δαπάνες του προγράμματος δημοσίων επενδύσεων 12 λέγατε και είναι 4. Η ύφεση στο τρίτο τρίμηνο είναι στο 4,6. Ο πληθωρισμός το Δεκέμβριο στο 5,2 και λέγατε 1,9. Η ανεργία τον Οκτώβριο ήταν στο 13,5 και λέγατε 11,8. Τα αποτελέσματα αυτών των αστοχιών στις προβλέψεις και των αποκλίσεων στους στόχους ήταν από τις συνεχείς αναθεωρήσεις –δύο αναθεωρήσεις- των μεγεθών του Μνημονίου, τα πρόσθετα μέτρα εκτός του προγράμματος της οικονομικής πολιτικής, εκτός του Μνημονίου, όπως είναι η περαίωση και η δημιουργία ενός μεγάλου εσωτερικού χρέους προς τις επιχειρήσεις, αφού ουσιαστικά έχετε κηρύξει στάση πληρωμών προς το εσωτερικό, με αποτέλεσμα να φαίνεται ότι επιτυγχάνετε τους συνολικούς δημοσιονομικούς στόχους.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Η Κυβέρνηση, συχνά, διακηρύσσει ότι βλέπει «φως στο τούνελ».

Η πραγματικότητα όμως διαψεύδει τις προσδοκίες της.

Η πραγματική Οικονομία δεν «υπακούει» στις επιθυμίες της.

Τα όποια Κυβερνητικά πολιτικά φληναφήματα που περικλείουν αβάσιμες νότες αισιοδοξίας, δεν μπορούν να «κρύψουν» την πραγματικότητα.

Πραγματικότητα, όπως αυτή αποτυπώνεται στη δραματική συρρίκνωση του βιοτικού επιπέδου των πολιτών και στα «λουκέτα» των επιχειρήσεων.

Άλλωστε μπορεί κανείς να μιλήσει για «φως στο τούνελ», όταν ακόμη και με τις εκτιμήσεις της Κυβέρνησης, η ύφεση αναμένεται να διαμορφωθεί στο 3%, η ανεργία στο 14,6%, και το δημόσιο χρέος στο 159% του ΑΕΠ στο τέλος του 2011;  

Μπορεί κανείς να μιλήσει για «φως στο τούνελ» όταν, σύμφωνα με την Έκθεση του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, η δανειακή επιβάρυνση της χώρας, παρά τις τεράστιες θυσίες του Ελληνικού λαού, αυξάνεται κατά 30% του ΑΕΠ την περίοδο 2009-2013, ενώ αναμένεται το 2020 να είμαστε ακόμα πιο υπερχρεωμένοι από το 2009;

Και σε όλα αυτά, θα πρέπει να προσθέσει κανείς και τους νέους κανόνες οικονομικής διακυβέρνησης στην Ευρώπη, σύμφωνα με τους οποίους, η χώρα μας, θα πρέπει από το 2013 και μετά να μειώνει το χρέος της, ετησίως, περίπου κατά 4% με 5% του ΑΕΠ για μία εικοσαετία προκειμένου να επιτευχθεί δημοσιονομική προσαρμογή.

Καθίσταται συνεπώς σαφές, για να δανεισθώ έκφραση Συναδέλφου της Κυβερνητικής παράταξης κατά τη διάρκεια της συζήτησης του Προϋπολογισμού, ότι «ο λογαριασμός δεν βγαίνει».

Εμείς, ως Αξιωματική Αντιπολίτευση, πιστεύουμε, και το έχουμε διατυπώσει από τον Ιούλιο, ότι απαιτείται αλλαγή της ακολουθούμενης οικονομικής πολιτικής και επίτευξη ισοσκελισμένου προϋπολογισμού.

Υποστηρίζουμε ότι χρειάζεται η εφαρμογή νέου μείγματος πολιτικής το οποίο θα περιλαμβάνει τα παραδοσιακά συσταλτικά δημοσιονομικά «εργαλεία» προκειμένου να συρρικνωθεί το «διαρθρωτικό» έλλειμμα, αντισταθμιστικά μέτρα τόνωσης της οικονομίας ώστε να αντιμετωπισθεί η ύφεση, και μέτρα αξιοποίησης της περιουσίας του Δημοσίου ώστε να αντιμετωπισθεί το υψηλό και με δυναμική δημόσιο χρέος.

 

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Υποστηρίζουμε ότι μια ορθολογική διαχείριση και μια δυναμική, στοχευμένη και άμεση αξιοποίηση και ανάπτυξη της δημόσιας ακίνητης περιουσίας μπορεί να εξασφαλίσει σημαντικά, σταθερά και σε μακροχρόνια βάση έσοδα για το Ελληνικό Δημόσιο, να μειώσει το ύψος του χρέους, και να δημιουργήσει πρόσθετα αναπτυξιακά οφέλη για τις τοπικές κοινωνίες και οικονομίες.

Βέβαια, είναι γεγονός, ότι πολλά από τα προβλήματα που υπάρχουν στην αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας δεν είναι σημερινά, αλλά διαχρονικά.

1^ον. Το Ελληνικό Δημόσιο δεν γνωρίζει το μέγεθος της ακίνητης περιουσίας του, κυρίως λόγω της ανυπαρξίας πλήρους και ακριβούς Κτηματολογίου.

2^ον. Με την καταγραφή, προστασία, διαχείριση και αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας ασχολείται μεγάλος αριθμός φορέων με διαφορετικές, επικαλυπτόμενες ή αντικρουόμενες αρμοδιότητες που καθιστούν ιδιαίτερα δύσκολη τη συνολική αποτίμηση και αξιοποίησή της.

3^ον. Μεγάλο μέρος των δημόσιων ακινήτων έχουν πολλαπλές δεσμεύσεις και περιορισμούς ως προς την αξιοποίησή τους.

4^ον. Η μη κτηματογράφηση της δημόσιας περιουσίας έχει δώσει έδαφος σε συνεχείς καταπατήσεις και χρόνιες δικαστικές διενέξεις, με σημαντικά νομικά προβλήματα διεκδικήσεων που παρεμποδίζουν την αξιοποίηση σημαντικού τμήματός της.

 

Βέβαια, τα προβλήματα και οι περιορισμοί που προαναφέρθηκαν δεν σημαίνουν ότι δεν υπάρχουν αξιόλογες δυνατότητες αξιοποίησης της δημόσιας ακίνητης περιουσίας και επομένως ουσιαστικής συμβολής στην εξυγίανση και ενίσχυση των δημόσιων οικονομικών.

Δυστυχώς, όμως, η Κυβέρνηση, τουλάχιστον τους πρώτους 15 μήνες διακυβέρνησης της χώρας, καθυστερεί χαρακτηριστικά και αδυνατεί να αξιοποιήσει αυτές τις δυνατότητες.

Ανακάλυψε την αξία της ακίνητης περιουσίας του Δημοσίου στην Αμερική.

Απουσιάζει η βούληση να σχεδιάσει και να προχωρήσει, μεθοδικά, αποτελεσματικά και με διαφάνεια, στην αξιοποίηση της περιουσίας.

Έχει αφήσει για πολλούς μήνες «ακέφαλη» την Κτηματική Εταιρεία του Δημοσίου.

Το νέο Διοικητικό Συμβούλιο της ΚΕΔ συγκροτήθηκε σε σώμα το πρώτο δεκαπενθήμερο του Σεπτεμβρίου του 2010.

Ένα χρόνο μετά τις βουλευτικές εκλογές.

Και στις 12 Οκτωβρίου, ένα μήνα μετά, παραιτήθηκε ο νέος Πρόεδρος.

Γιατί παραιτήθηκε;

Ποιο είναι το περιεχόμενο των επιστολών του παραιτηθέντος Προέδρου της ΚΕΔ προς τον κ. Υπουργό;

Και αλήθεια, κ. Υπουργέ, μπορείτε να μας πείτε ποιο είναι το αποτέλεσμα των αποφάσεων της ΚΕΔ το 2010;

Υπεγράφη κάποια σύμβαση;

Έγινε κάποια μίσθωση ή παραχώρηση;

Ανέλαβε η ΚΕΔ κάποιο έργο ΣΔΙΤ;

Η απάντηση είναι απλή.

Καμία απολύτως διαχειριστική πράξη, καμία σύμβαση, καμία μίσθωση και παραχώρηση δεν έγινε, κανένα έργο ΣΔΙΤ δεν ανελήφθη.

Αντιθέτως, σταμάτησε τα 7 έργα ΣΔΙΤ που είχαν ξεκινήσει από την προηγούμενη διοίκηση της ΚΕΔ.

Η ΚΕΔ δεν έχει έσοδα, μόνο έξοδα.

Ενώ δεν έχει γίνει και κάποια κίνηση αξιοποίησης.

Ενδεικτικά και μόνο θα αναφερθώ σε μια χαρακτηριστική περίπτωση αναξιοποίητου περιουσιακού στοιχείου του Δημοσίου:

Το παλαιό – οκταόροφο – κτίριο της Μόνιμης Ελληνικής Αντιπροσωπείας στις Βρυξέλλες, οι διαδικασίες πώλησης του οποίου έχουν παγώσει, προκαλώντας αντί αυξημένων δυνητικών εσόδων, ζημίες από τα έξοδα συντήρησης.

15 μήνες δεν έχετε κάνει κάτι.

Τι σκοπεύετε, λοιπόν, να κάνετε με ένα τέτοιο «φιλέτο» – περιουσιακό στοιχείο;

Την απάντηση την έχει δώσει η ίδια η Κυβέρνηση, μέσα από τον εφετινό Προϋπολογισμό:

Αφιέρωσε ένα ολόκληρο χρόνο «στο σχεδιασμό και στην οργάνωση της πολιτικής για την αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας για το 2011 και μέχρι το 2013».

 

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Η Νέα Δημοκρατία, έγκαιρα και με συνέπεια, έχει καταθέσει ένα συνεκτικό και ολοκληρωμένο σχέδιο αξιοποίησης της περιουσίας του Δημοσίου, με έμφαση στη διαφάνεια, τον έλεγχο και την αποδοτικότητα.

Έχει προτείνει συγκεκριμένες πολιτικές αξιοποίησης, και όχι εκποίησης, της περιουσίας του Δημοσίου.

Πολιτικές που θα μετατρέψουν ένα μέρος του δυνητικού, ανενεργού, πλούτου σε «ενεργητικό».

Με μεθόδους που θα διασφαλίζουν τον έλεγχο και την τήρηση των κανόνων, ώστε να αποφύγουμε στρεβλές μορφές οικιστικής ανάπτυξης, όπως συνέβη σε άλλες χώρες (Ισπανία).

Με σύγχρονα εργαλεία διαχείρισης χαρτοφυλακίων ακινήτων που αξιοποιούν την εμπειρία του ιδιωτικού τομέα, όπως είναι οι συμβάσεις παραχώρησης, οι τιτλοποιήσεις ιδιοχρησιμοποιούμενων ακινήτων, οι μακροχρόνιες μισθώσεις, οι ΣΔΙΤ, οι τεχνικές πώλησης και επαναμίσθωσης.         

Με την εμπορική αξιοποίηση ενός άλλου μέρους της περιουσίας που μπορεί να αποφέρει άμεσα τη ρευστότητα που χρειαζόμαστε για να μειώσουμε το χρέος.

Με ανάπτυξη τουριστικής κατοικίας για αγοραστές υψηλής εισοδηματικής στάθμης, εστιάζοντας σε κατασκευές με υψηλές προδιαγραφές που έχουν μεγάλη ζήτηση και που δεν αποτελούν ανταγωνιστική δραστηριότητα για τις ξενοδοχειακές μονάδες (ΙΟΒΕ).

Με αξιοποίηση λιμανιών, αεροδρομίων και μαρίνων, συντελώντας πέρα από τη συγκέντρωση δημοσίων εσόδων και στην τόνωση της περιφερειακής ανάπτυξης.

Με την άρση των πολλαπλών περιορισμών και γραφειοκρατικών ή οργανωτικών δυσλειτουργιών που σήμερα υπάρχουν χρησιμοποιώντας διαδικασίες αντίστοιχες με εκείνες που ακολουθήθηκαν για τις απαλλοτριώσεις εν όψει των Ολυμπιακών Αγώνων.

Με τη χρήση σύγχρονων μορφών ενυπόθηκης προχρηματοδότησης, από τράπεζες του εσωτερικού ή του εξωτερικού, σε ποσοστό της αξίας των ακινήτων, το λεγόμενο bridge financing.

 

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Ελπίζουμε η Κυβέρνηση να αντιληφθεί την αναγκαιότητα κατάρτισης και υλοποίησης σχεδίου για τη διαχείριση και αξιοποίηση της περιουσίας του Δημοσίου.

Εμείς με συνέπεια και υπευθυνότητα θα συμβάλλουμε προς αυτή την κατεύθυνση.

Έτσι ώστε οι πολίτες να δουν «φως στο τούνελ» και να πιάσουν τόπο οι μεγάλες και διευρυνόμενες θυσίες τους.