Κύριο Θέμα Archives | Σελίδα 605 από 618 | Χρήστος Κων. Σταϊκούρας

29Μαρ

Δήλωση για το Δείκτη Οικονομικού Κλίματος

Ο Αναπληρωτής Υπεύθυνος του Τομέα Πολιτικής Ευθύνης Οικονομίας της Νέας Δημοκρατίας, βουλευτής Φθιώτιδας, κ. Χρήστος Σταϊκούρας, έκανε την ακόλουθη δήλωση:

«Η Κυβέρνηση, με το μίγμα των μέτρων που έχει ήδη υιοθετήσει, την απουσία αναπτυξιακού σχεδιασμού, τους κακούς χειρισμούς και τις ατυχείς και αντιφατικές δηλώσεις, εκπέμπει θολά μηνύματα, εντός και εκτός χώρας, και τροφοδοτεί κλίμα εντονότατης ανασφάλειας με επιπτώσεις στην πραγματική οικονομία. Τραυματίζει την ψυχολογία της αγοράς. Ψυχολογία, η οποία θα επιδεινωθεί με τις προτεινόμενες ρυθμίσεις του Φορολογικού Νομοσχεδίου.

Αυτό το πλήγμα αποτυπώνεται και στην εξέλιξη του Δείκτη Οικονομικού Κλίματος που καταγράφεται από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Έτσι, το Μάρτιο, η επίδοση της Ελλάδας ανέρχεται στο 69,6 και συνεχίζει την πτωτική πορεία που ξεκίνησε τον Οκτώβριο του 2009. Ο αντίστοιχος δείκτης για την Ευρωπαϊκή Ένωση φτάνει το 99,6 με σταθερή ανοδική τάση. Η απόκλιση της Ευρώπης από την Ελλάδα φτάνει στο μέγιστο σημείο της αυτό το Μάρτιο, στις 30 μονάδες (!!). Γι’ αυτό, και ως Αξιωματική Αντιπολίτευση, επιμένουμε -εκτός από την αλλαγή- και στον εμπλουτισμό του μίγματος οικονομικής πολιτικής με μέτρα τόνωσης της αγοράς και της ανάπτυξης».

Δείκτης Οικονομικού Κλίματος (Μάρτιος 2010)

Πηγή: Ευρωπαϊκή Επιτροπή

29Μαρ

Εισήγηση στην Επιτροπή επί της Αρχή του Φορολογικού Νομοσχεδίου

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Κληθήκαμε σήμερα, Μεγάλη Εβδομάδα, να συζητήσουμε, μετά από ολιγωρία, αναβολές και παλινωδίες 6 περίπου μηνών, το Φορολογικό Νομοσχέδιο της Κυβέρνησης.

Μετά από μεγάλη κωλλυσιεργία, πολλες αναδιπλώσεις και αντιφατικές διαρροές σε πτυχές της φορολογικής πολιτικής, με δυσμενείς για τη χώρα συνέπειες (να θυμίσω τη φυγή κεφαλαίων στο εξωτερικό), η Κυβέρνηση έφερε, στην Επιτροπή το Φορολογικό Νομοσχέδιο.

Θα ήθελα να κάνω δύο πρώτες παρατηρήσεις, επί της διαδικασίας, που απορρέουν από την εισήγηση του κ. Υπουργού.

1^η Παρατήρηση: Ο κ. Υπουργός μίλησε για πρωτόγνωρη διαδικασία διαβούλευσης. Πράγματι ήταν πρωτόγνωρη. Η Κυβέρνηση δεν έκανε ουσιαστικό διάλογο με τους φορείς, δεν διαβουλεύθηκε με τις κοινωνικές ομάδες.

Στις συναντήσεις που είχαμε ως Αξιωματική Αντιπολίτευση μαζί τους αυτό επαναλάμβαναν οι κοινωνικοί φορείς (π.χ. ΑΔΕΔΥ, ΓΣΕΕ, ΓΣΕΒΕΕ κ.α.).

Θα επικαλεστώ μάλιστα τον κ. Κοτζιά, μέλος του Δ.Σ. του ΙΣΤΑΜΕ, ο οποίος, πρόσφατα, σε άρθρο του ανέφερε ότι, ανάμεσα στα πολλά σφάλματα της Κυβέρνησης, είναι η έλλειψη διάθεσης και η απέχθεια από το Οικονομικό Επιτελείο της να βρίσκεται σε συνεχή διάλογο με τους εκπροσώπους της μισθωτής εργασίας.

Θα επικαλεστώ και την επιστολή του ΤΕΕ προς την Επιτροπή Οικονομικών Υποθέσεων στην οποία υπογραμμίζει ότι «η διαβούλευση ακυρώθηκε ως έννοια, κατατέθηκαν οι θέσεις των φορέων, υπήρξαν ολιγόλεπτοι μονόλογοι από τους εκπροσώπους τους, ουδέποτε αντικρούστηκαν επί της ουσίας από την πολιτική και υπηρεσιακή ηγεσία του Υπουργείου. Το Υπουργείο Οικονομικών αρνείται να αντιπαραθέσει στα στοιχεία του ΤΕΕ τα στοιχεία που το ίδιο διαθέτει».

Που είδατε συνεπώς Κυρίες και Κύριοι της Συμπολίτευσης Διαβούλευση;

2^η Παρατήρηση: Υπήρξε αδικαιολόγητη καθυστέρηση στη κατάθεσή του.

Επειδή αναφερθήκατε στον Εισηγητή της Ν.Δ. Κύριε Υπουργέ, «περιμένουμε ένα φορολογικό νομοσχέδιο από το Νοέμβριο και δεν έχει έρθει ακόμη. Επιτέλους πια!», υπογράμμιζε πρόσφατα ο τέως Πρόεδρος της Βουλής κ. Κακλαμάνης.

Να υπενθυμίσω επίσης ότι ο Υπουργός Οικονομικών στη Συνέντευξη Τύπου στις αρχές Φεβρουαρίου είχε πει ότι το Φορολογικό Νομοσχέδιο θα κατατεθεί «στις επόμενες δύο με τρεις εβδομάδες (9.2.2010)».

Έχουν περάσει 6 και πλέον εβδομάδες από τότε.

Όμως στην Οικονομία κάθε μέρα που περνά κοστίζει.

Αυτή η καθυστέρηση, σε συνδυασμό με την υστέρηση της Κυβέρνησης στη στελέχωση του κρατικού μηχανισμού και στην κινητοποίηση των ελεγκτικών μηχανισμών, αποτυπώνεται στην εξέλιξη των εσόδων του Κρατικού Προϋπολογισμού. Έτσι:

Α. Η υστέρηση των καθαρών εσόδων του Τακτικού Προυπολογισμού το τρίμηνο της διακυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ το 2009 έφτασε το 13,3%, και είναι υπερτετραπλάσια της αντίστοιχης υστέρησης του εννεαμήνου της διακυβέρνησης της Ν.Δ.

Ειδικότερα, τους πρώτους εννέα μήνες η υστέρηση ανήλθε στο 1,1 δισ. ευρώ, ενώ το τρίμηνο του ΠΑ.ΣΟ.Κ. υπερέβη τα 2 δισ. ευρώ, με αποτέλεσμα η Κυβέρνηση του ΠΑ.ΣΟ.Κ. να ευθύνεται για τα 2/3 της υστέρησης των εσόδων του 2009.

Β. Τα καθαρά έσοδα το 1^ο δίμηνο του 2010, εάν αφαιρέσουμε την έκτακτη εισφορά των επιχειρήσεων (περίπου 700 εκατ. ευρώ) και την επιστροφή των φόρων (και η οποία έχει παγώσει μέχρι 31.05.2010) παρουσιάζουν μείωση κατά 0,2% σε σχέση με την αντίστοιχη περίοδο του 2009, έναντι πρόβλεψης για αύξηση κατά 9,2%. Αυτή είναι η πραγματικότητα και ας ισχυρίζεται η Κυβέρνηση ότι πέτυχε τους Στόχους του Προγράμματος.

Σε ότι αφορά το περιεχόμενο του Νομοσχεδίου, η αξιολόγησή του θα πρέπει να γίνει σε συνδυασμό με τα πρόσφατα μέτρα αύξησης της έμμεσης φορολογίας και των φόρων κατανάλωσης (στα ποτά, στα τσιγάρα, στα καύσιμα και στον Φ.Π.Α.) και συρρίκνωσης των εισοδημάτων.

Μέτρα κοινωνικά άδικα και οικονομικά αναποτελεσματικά αφού οδηγούν σε βαθιά και παρατεταμένη ύφεση και υποδαυλίζουν την ψυχολογία της αγοράς. Πλήγμα που αποτυπώνεται στο «Δείκτη Οικονομικού Κλίματος».

Και ας μην ξεχνάμε ότι οι πραγματικά οικονομικά ανίσχυροι, αυτοί που το εισόδημά τους είναι τόσο μικρό ώστε δεν φορολογείται καν, δεν έχουν να κερδίσουν απολύτως τίποτα έναντι των πολλών που ήδη χάνουν (π.χ. μόνο από την αύξηση της τιμής της αμόλυβδης βενζίνης η Ελλάδα έγινε η 3^η ακριβότερη χώρα στην Ευρώπη από 20^η πριν από περίπου 2 μήνες). Σύμφωνα με εκτιμήσις αν συνυπολογιστεί και η αύξηση των έμμεσων φόρων, προκύπτει συνολική φορολογιση του ετήσιου εισοδήματος που φτάνει το 61%.

Σε ό,τι αφορά συγκεκριμένες ρυθμίσεις του Νομοσχεδίου:

Οι τροποποιήσεις που έχουν γίνει σε ρυθμίσεις του Νομοσχεδίου δεν δικαιολογούν τη μεγάλη καθυστέρηση, αλλά είναι δείγμα της προχειρότητας και των γονατογραφημάτων που χαρακτηρίζει τις νομοθετικές πρωτοβουλίες της Κυβέρνησης.
Κάποιες εισάγουν επιπλέον, κρυφές, φορολογικές επιβαρύνσεις σε βάρος μικρών και μεσαίων εισοδημάτων. Στην πράξη, καταργείται το αφορολόγητο των 12.000 ευρώ, δεδομένου ότι συνδέεται με αποδείξεις για το «χτίσιμο» του ορίου του, ακόμα και για πολύ μικρά, κάτω του ορίου αυτού, εισοδήματα. Ενδεικτικά αναφέρεται ότι, για ετήσιο εισόδημα 22.000 ευρώ (όπου προκύπτει και η μέγιστη ωφέλεια φόρου – 340 ευρώ), το ποσοστό δαπανών για τις αποδείξεις επί του εισοδήματος διαμορφώνεται στο 19% (ή 4.200 ευρώ).
Κάποιες εισάγουν αδικίες για τα μεσαία εισοδήματα, σφίγγοντας το «φορολογικό κλοιό» γύρω τους. Έτσι, τα νέα τεκμήρια διαβίωσης είναι τεκμήρια ασφυξίας για αυτά τα εισοδήματα, ενώ οδηγούν σε μείωση του εισοδήματος που οφείλουν να δηλώσουν και του φόρου που πρέπει να πληρώσουν όσοι έχουν πολυτελή και πανάκριβα στοιχεία διαβίωσης.

Σε αυτό το σημείο να αναφέρω απλώς και να θυμίσω ότι ο κ. Υπουργός Οικονομικών, σε Συνέντευξή του τον προηγούμενο Σεπτέμβριο δήλωνε πως «τη φοροδιαφυγή δεν την πιάνεις με τεκμήρια διαβίωσης (Δελτίο Ειδήσεων Mega Channel, 7/09/2009).» Γρήγορα όμως λησμονούνται αυτές οι δηλώσεις.

Κάποιες επιφέρουν φορολογική επιδρομή στη μεσαία και τη μικρομεσαία ιδιοκτησία, οι οποίες μαζί με τη φορολόγηση της πρώτης κατοικίας και με την πρόσφατη επιβάρυνση στις μεταβιβάσεις ακινήτων, χωρίς να λαμβάνεται υπόψη η αύξηση των αντικειμενικών αξιών, οδηγούν σε μείωση των συναλλαγών, αποθάρρυνση της επένδυσης στα ακίνητα, μείωση της κατασκευαστικής δραστηριότητας. Δραστηριότητας που έχει, ήδη, συρρικνωθεί σημαντικά (-22,6% το Δεκέμβριο του 2009) και η οποία παράγει θέσεις απασχόλησης, εισοδήματα, τζίρους και φορολογικά έσοδα.
Κάποιες πλήττουν την πραγματική οικονομία. Η αύξηση των συντελεστών για εισοδήματα πάνω από 32.000 ευρώ λειτουργεί αποτρεπτικά σε οποιαδήποτε επένδυση. Η γενική πολιτική στόχευση θα πρέπει να είναι η μείωση των φορολογικών συντελεστών, όταν οι δημοσιονομικές συνθήκες φυσικά το επιτρέψουν, ώστε να ενισχυθούν οι επενδύσεις και να μειωθεί η φοροδιαφυγή.
Ελάχιστες, και σε περιορισμένο βαθμό, έχουν αναπτυξιακό προσανατολισμό, βασικό ζητούμενο κάθε Φορολογικού Νομοσχεδίου, ειδικά όμως στις σημερινές συνθήκες. Ενδεικτικά αναφέρεται ότι αφιερώνονται μόνο 4 από τις 167 σελίδες του υπό διαμόρφωση Σχεδίου Νόμου σε μέτρα που θα μπορούσαν να δώσουν αναπτυξιακή ώθηση στην Ελληνική οικονομία.

Αλήθεια, όσον αφορά τα αναπτυξιακά κίνητρα, σε ποιο άρθρο του Νομοσχεδίου βρίσκεται το «Πράσινο Ταμείο» για το οποίο σημειώνεται στην αιτιολογική σας έκθεση πως «θεσπίζονται αναπτυξιακά φορολογικά κίνητρα για την ενίσχυση της πράσινης ανάπτυξης με τη χορήγηση αφορολόγητου για την κατάθεση ποσών στο «Πράσινο Ταμείο»;

Κάποιες δημιουργούν τις προϋποθέσεις για φυγή κεφαλαίων προς το εξωτερικό. Η διάταξη για τη φορολογία των διανεμόμενων κερδών (μερισμάτων) που θα αθροίζονται με τα άλλα εισοδήματα και υπολογίζεται με βάση τη φορολογική κλίμακα οδηγεί σε υπερφορολόγηση των κερδών από επενδύσεις κεφαλαίων και τιμωρεί την επιχειρηματικότητα, που είναι ο κύριος μοχλός οικονομικής ανάπτυξης.
Κάποιες είναι αναποτελεσματικές, αφού είναι γραφειοκρατικές και ανεφάρμοστες (πολύπλοκο σύστημα καταγραφής αποδείξεων, τήρηση επαγγελματικών λογαριασμών, εκτέλεση συναλλαγών μεταξύ ιδιωτών και επιχειρήσεων κ.α.).
Κάποιες είναι ημιτελείς και ασαφείς, χρειάζονται περαιτέρω μελέτη και επεξεργασία (αναδιοργάνωση των φορολογικών υπηρεσιών, αποκάλυψη της διαφθοράς, επιτάχυνση της επιβολής προστίμων).

Με λίγα λόγια πρόκειται για ένα Νομοσχέδιο το οποίο είναι αντιαναπτυξιακό, πλήττει την κτηματαγορά και χαλάει την ψυχολογία της αγοράς.

Οι διατάξεις του σε συνδυασμό με τα «πακέτα» μέτρων της Κυβέρνησης οδηγούν σ’ ένα ανατροφοδοτούμενο καθοδικό υφεσιακό σπιράλ που θα ακυρώνει συνεχώς την αποτελεσματικότητα των μέτρων παρά τις μεγάλες θυσίες στις οποίες υποβάλλεται η κοινωνία και θα κάνει ορατό τον κίνδυνο της λήψης νέων μέτρων.

27Μαρ

Συνέντευξη στην Εφημερίδα “Ημερησία”

Η ΝΔ στηρίζει την Κυβέρνηση όπως λέει και ο πρόεδρος του Κόμματος στην κρίσιμη φάση που περνάει ο τόπος. Ωστόσο στα περισσότερα και βασικά μέτρα του Προγράμματος Σταθερότητας και Ανάπτυξης – όπως στο φόρο στα καύσιμα, στην αύξηση ΦΠΑ – είστε αντίθετοι. Κι όμως τόσο ο κ. Μπαρόζο και η Κομισιόν όσο και ο κ. Τρισέ αποδέχονται το Πρόγραμμα αυτό στο σύνολό του. Τελικά πώς εννοεί η ΝΔ τη στήριξη;

Τα αρμόδια όργανα της ΕΕ αποδέχθηκαν το αρχικό πρόγραμμα ως ένα βήμα προς τη σωστή κατεύθυνση.

Ζήτησαν επιπλέον μέτρα, ύψους περίπου 6 δισ. ευρώ προκειμένου να επιτευχθεί ο στόχος για μείωση του ελλείμματος κατά 4%.

Αλήθεια, σε κανένα απολύτως σημείο του Προγράμματος δεν υπάρχει αναφορά σε αύξηση φόρων στα καύσιμα, στο ΦΠΑ και σε περικοπή του 14^ου μισθού.

Ουσιαστικά λοιπόν, μιλάμε για πλαίσιο προγράμματος.

Επίσης, ενώ για το 2010 αρχικά υποστήριζε συρρίκνωση του ΑΕΠ κατά 0,3%, μεταγενέστερες εκτιμήσεις την ανεβάζουν στο 2%.

Η πραγματικότητα είναι ότι η Κυβέρνηση διαχειρίστηκε μικροκομματικά και λανθασμένα την κατάσταση της οικονομίας που παρέλαβε. Αδράνησε, υποεκτίμησε τους κινδύνους, εξέπεμψε τα λάθος μηνύματα, οδηγώντας το κόστος δανεισμού σε πρωτοφανή ύψη.

Έτσι, αναγκάστηκε να λαμβάνει διαρκώς και επιπρόσθετα μέτρα, μιας και το κάθε «πακέτο» μέτρων αποδεικνύεται καλύτερη θεραπευτική αγωγή για το προηγούμενο όμως στάδιο της «ασθένειας».

Παράδειγμα, η Κυβέρνηση προχώρησε μέσα σε λίγες μέρες σε διαδοχικές αυξήσεις του ΕΦΚ στα καύσιμα, με αποτέλεσμα σήμερα στην τιμή της αμόλυβδης βενζίνης η χώρα μας να είναι η 3^η ακριβότερη μεταξύ των χωρών της ΕΕ, ενώ τον Οκτώβριο του 2009 ήταν 20^η.

Σ’ αυτή την κρίσιμη συγκυρία η ΝΔ έχει αποδείξει ότι στηρίζει τη χώρα. Στηρίζει την Κυβέρνηση σε επιλογές που διευκολύνουν την έξοδο από την κρίση με το ελάχιστο κοινωνικό κόστος.

Να θυμίσω βέβαια ότι η πρακτική του ΠΑΣΟΚ ήταν ακριβώς η αντίθετη.

Εν μέσω της πρωτοφανούς παγκόσμιας οικονομικής κρίσης αρνήθηκε τη συνεννόηση που πρότεινε ο τότε Πρωθυπουργός κ. Καραμανλής και εναντιώνονταν σε κάθε πρωτοβουλία της Κυβέρνησης της ΝΔ.

Η ΝΔ αντιτίθεται σε πρωτοβουλίες που «στραγγαλίζουν» την οικονομία και αδικούν τα αδύναμα και μεσαία στρώματα της κοινωνίας.

Καταθέτει και τις δικές της προτάσεις για αλλαγή του μίγματος της οικονομικής πολιτικής και για τον εμπλουτισμό της με μέτρα τόνωσης της αγοράς και της ανάπτυξης.

Προκαλεί εντύπωση ότι η ΝΔ δεν προτάσσει μετ’ επιτάσεως το άνοιγμα των κλειστών επαγγελμάτων. Άλλωστε επί διακυβέρνησης της ΝΔ, παρά τις εξαγγελίες, έμειναν κλειστά τα επαγγέλματα αυτά. Πώς εξηγείτε αυτή τη στάση;

Πράγματι, το καθεστώς των κλειστών επαγγελμάτων και υπηρεσιών συντηρείται εδώ και δεκαετίες, περιορίζοντας τη δυνητική ανάπτυξη της οικονομίας και την ευημερία των πολιτών.

Το κόστος για την οικονομία από τη διατήρηση των 70 «κλειστών» επαγγελμάτων εκτιμάται στα 4 δισ. ευρώ ετησίως.

Όμως, θα σας πω ότι στα 23 γνωστά μέτρα της ΝΔ συγκαταλέγεται και η κατάργηση των στρεβλώσεων στη λειτουργία του ανταγωνισμού, μεταξύ των οποίων είναι τα κλειστά επαγγέλματα.

Η Κυβέρνηση με το φορολογικό επιχειρεί να διευρύνει τη φορολογική βάση, με μέτρα όπως την φορολόγηση των ταξί με βάση τα έσοδα-έξοδα. Η ΝΔ όμως συμπαραστέκεται στους ιδιοκτήτες ταξί που ζητούν στην ουσία να φοροδιαφεύγουν. Γιατί στηρίζετε μια ολοφάνερη αδικία;

Ποιός σας είπε ότι στηρίζουμε τη φοροδιαφυγή;

Εμείς κάνουμε συνεχή ανοικτό και ειλικρινή διάλογο με όλες τις κοινωνικές ομάδες. Αυτό βεβαία δε σημαίνει ότι άκριτα στηρίζουμε όλα τα αιτήματά τους.

Εμείς, σαφέστατα και στηρίζουμε μέτρα για τη διεύρυνση της φορολογικής βάσης, την πάταξη της φοροδιαφυγής και της φοροαποφυγής. Αρκεί τα μέτρα να είναι οικονομικά αποτελεσματικά και κοινωνικά δίκαια.

Κάνοντας έναν απολογισμό, ποιο κατά τη γνώμη σας είναι το πιο σοβαρό λάθος που έκανε η Κυβέρνηση της ΝΔ στην οικονομική της πολιτική;

Η ΝΔ κατά τα 5,5 χρόνια της διακυβέρνησης της χώρας, πέρα από ορισμένες καταδικαστέες προσωπικές συμπεριφορές, στις πολιτικές για την οικονομία είχε και καλές και λιγότερο καλές επιδόσεις.

Άλλωστε να μην ξεχνάμε ότι οι πολίτες το 2007 ανανέωσαν την εντολή τους.

Είναι αλήθεια ότι μη έχοντας προβλέψει, όπως κανείς άλλωστε στον κόσμο, την πρωτοφανή παγκόσμια οικονομική κρίση δεν έλαβε μέτρα δραστικότερης θεραπείας των μακροχρόνιων υποκείμενων «νοσημάτων» της Ελληνικής οικονομίας (από τη δεκαετία του 1980 τεράστιο χρέος, μεγάλο και σπάταλο κράτος, κ.α).

Λέτε ότι τα εισπρακτικά μέτρα που είχατε πάρει πριν από τις εκλογές θα απέτρεπαν τα χειρότερα που ήρθαν. Ωστόσο για να αναφερθώ στους ημιυπαίθριους χώρους τα έσοδα δεν θα ξεπερνούσαν το 1 δις. ευρώ. Συνεπώς μέτρα μπορεί να υπήρξαν, σχέδιο διάσωσης όμως όχι. Μήπως εκ των υστέρων μιλάτε εκ του ασφαλούς;

Υπήρχε σχέδιο αντιμετώπισης της οικονομικής κρίσης.

Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν θα υπήρχε δημοσιονομική εκτροπή, η οποία θα ήταν όσο και στις άλλες Ευρωπαϊκές χώρες, περίπου 6%. Τα μέτρα που είχαν ληφθεί μέχρι τα μέσα του 2009 θα απέτρεπαν την περαιτέρω διεύρυνση του ελλείμματος.

Η Κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ μετά τις εκλογές ματαίωσε, για τους δικούς της λόγους, τα μέτρα. Υπενθυμίζω, τη ρύθμιση για τους ημιυπαίθριους χώρους, τους φόρους στα λαχεία, τη φορολόγηση των σκαφών αναψυχής, την προώθηση του διαγωνισμού για το Ξυστό κ.α. Παράλληλα, με πολλά λόγια και λίγες δράσεις κατάφερε το τελευταίο τρίμηνο, να πραγματοποιηθεί το 63,4% της συνολικής ετήσιας υστέρησης δημοσίων εσόδων. Διέπρεψε, βεβαίως, και στη «δημιουργική λογιστική».

Συνεπώς, ουσιαστικά πριόνισε το κλαδί πάνω στο οποίο κάθονταν η οικονομία της χώρας, αλλά και η ίδια.

Σε αυτή τη «δημιουργική λογιστική» αναφέρεται και ο Πρόεδρος της ΝΔ. Ωστόσο το έλλειμμα ήταν ήδη μεγάλο, αφού και η Τράπεζα της Ελλάδος το είχε επισημάνει…

Πράγματι, ο Διοικητής της ΤτΕ είχε εκτιμήσει πριν τις εκλογές ότι το έλλειμμα για το 2009 θα έκλεινε σε διψήφιο ποσοστό υπό την προϋπόθεση, βεβαίως, ότι δεν θα εφαρμόζονταν τα μέτρα που είχαν σχεδιαστεί και είχαν αρχίσει να λαμβάνονται.

Όμως, όπως, προανέφερα η Κυβέρνηση, για τους δικούς της λόγους, δεν συνέχισε την εφαρμογή των πολιτικών εντός του 2009.

Σήμερα, ο κ. Σαμαράς δεν αμφισβητεί το γεγονός ότι το έλλειμμα θα ήταν υψηλότερο από αυτό που εκτιμούσαμε στην αρχή του 2009 ή μεταγενέστερα.

Άλλωστε, για το 2009 η υπέρβαση των πραγματοποιηθέντων δημοσίων ελλειμμάτων σε σχέση με τα προϋπολογισθέντα αφορά όλες τις χώρες της ΕΕ και του κόσμου.

Εκείνο το οποίο με έμφαση υπογραμμίζουμε είναι ότι δεν θα έκλεινε στο επίπεδο που η Κυβέρνηση με τις γνωστές αλχημείες της το παρουσίασε.

Μεταφέροντας πληρωμές της επόμενης χρονιάς στην τρέχουσα και εισπράξεις της τρέχουσας χρονιάς στην επόμενη.

Όμως, την έρευνα για τα στατιστικά την έκανε Ανεξάρτητη Επιτροπή με τη συμμετοχή της ΤτΕ, σε αντίθεση με την απογραφή του Γ. Αλογοσκούφη που είχε γίνει εκ των ενόντων…

Κοιτάξτε, από τις αρχές του 2002, η Επιτροπή προειδοποίησε πως η τότε Κυβέρνηση έκρυβε επιβαρύνσεις από τον Προϋπολογισμό.

Το 2004, η Eurostat επανέλαβε τις επιφυλάξεις της και μάλιστα ζήτησε από τη χώρα μας να καταθέσει νέα στοιχεία για την περίοδο 2000-2003.

Την ίδια χρονιά, προχώρησε σε εκτεταμένες αναθεωρήσεις των δημοσιονομικών στοιχείων, καθώς οι προηγούμενες Κυβερνήσεις του ΠΑ.ΣΟ.Κ., σε 11 περιπτώσεις, έδιναν παραπλανητικές αναφορές για την περίοδο 1997-2003.

Παράλληλα, υπενθυμίζω τη μαρτυρία του πρ. Γ.Γ. της ΕΣΥΕ περί παρεμβάσεων του οικονομικού επιτελείου της Κυβέρνησης για αναθεώρηση των δημοσιονομικών στοιχείων του 2009, με προφανή στόχο τη μετακύληση των ευθυνών στην Κυβέρνηση της ΝΔ.

Και κάτι τελευταίο. Αναρωτιέμαι στην Έκθεσή της Επιτροπής του Υπουργείου γιατί δεν υπάρχει ειδική αναφορά στις εκτεταμένες πρακτικές «δημιουργικής λογιστικής» που ακολουθήθηκαν την περίοδο 2000-2001. Γνωρίζετε ότι διεξάγονται έρευνες για το θέμα σε Ευρώπη και Αμερική.

Συνεπώς, το πότε και εάν έγινε εκ των ενόντων καταγραφή των στοιχείων παραμένει ανοικτό ζήτημα για αντικειμενική διερεύνηση σε πιο κατάλληλη περίοδο.

25Μαρ

Μήνυμα για την 25η Μαρτίου

Η 25^η Μαρτίου, διπλή εορτή του Ελληνισμού και της Ορθοδοξίας, της Εθνικής Παλιγγενεσίας και του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου, αποτελεί ημέρα εθνικής ανάτασης και υπερηφάνειας.

Ημέρα μνήμης και τιμής στους ήρωες του 1821 που αψήφησαν το θάνατο για την απελευθέρωση της πατρίδας και αγωνίστηκαν για την εθνική ανεξαρτησία.

Ο σημερινός, όμως, εορτασμός της εθνικής ανεξαρτησίας συμπίπτει χρονικά με κρίσιμες συναντήσεις για την Οικονομία μας, για την έξοδο από την κρίση.

Σε αυτή την κρίσιμη συγκυρία για τη χώρα, καλούμαστε όλοι μας να επιδείξουμε σύνεση και συναίνεση, υπευθυνότητα και αποφασιστικότητα, ώστε να εξευρεθεί η βέλτιστη Ευρωπαϊκή λύση για τη χώρα μας.

Ως Αξιωματική Αντιπολίτευση αναλαμβάνουμε τις ευθύνες μας, βάζουμε και θα βάζουμε τα δυνατά μας, εντός και εκτός Ελλάδας, ώστε να μην αφήσουμε τη χώρα να χρεοκοπήσει.

Να θέσουμε τις βάσεις για ένα καλύτερο αύριο.

Ένα καλύτερο αύριο αντάξιο των αγώνων και των θυσιών των προγόνων μας.

24Μαρ

Ομιλία στην Ολομέλεια για την «Αποκέντρωση, απλοποίηση και ενίσχυση ΕΣΠΑ 2007-2013» | 24.3.2010

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Η σημερινή συζήτηση έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον και πολιτική σημασία, καθώς καταδεικνύει, σε μία ακόμη περίπτωση, την απουσία σχεδιασμού από την Κυβέρνηση, και την καταφυγή στο παρελθόν για να δικαιολογήσει δικές της αβελτηρίες και αστοχίες.

Θα μου επιτρέψετε, συνεπώς, να θυμίσω, επιγραμματικά, τη συμβολή της Κυβέρνησης του ΠΑ.ΣΟ.Κ. στο Γ΄ ΚΠΣ από το 2000 μέχρι το Μάρτιο του 2004.

Η δομή του Γ’ ΚΠΣ που παρέλαβε η Ν.Δ. είχε σοβαρά προβλήματα.

Υπήρχαν αδυναμίες στο επίπεδο του σχεδιασμού και του προγραμματισμού, γραφειοκρατικές και χρονοβόρες διαδικασίες διαχείρισης, ασυμβατότητες του εθνικού θεσμικού πλαισίου με το Κοινοτικό Δίκαιο με συνέπεια την αντικανονικότητα στην υλοποίηση μεγάλου αριθμού έργων, και οργανωτικές αδυναμίες.

Το αποτέλεσμα όλων αυτών ήταν το Μάρτιο του 2004, 50 μήνες μετά την έναρξη του Γ’ ΚΠΣ, η απορρόφησή του να είναι στο 21,5%, ενώ στους επόμενους 50 μήνες, μέχρι δηλαδή τα μέσα του 2008, απορροφήθηκαν τρεις φορές περισσότεροι πόροι.

Έτσι, το Γ’ ΚΠΣ, μετά από τέσσερις αναθεωρήσεις, απαραίτητες λόγω του πρόχειρου σχεδιασμού του από τις προηγούμενες Κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ, έκλεισε, στο σύνολό του, στις 31.12.2009, και με πλήρη απορρόφηση.

Αντίθετα, αξίζει να θυμηθούμε ότι για την περίοδο του Β’ ΚΠΣ η Ελλάδα είχε σημειώσει αρνητικό ρεκόρ μεταξύ των χωρών συνοχής αναφορικά με την απορρόφησή του (1994-1999).

Αυτή είναι η πραγματική διάσταση των πραγμάτων όσον αφορά τα προηγούμενα κοινοτικά προγράμματα.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Με την ίδια συνέπεια η Κυβέρνηση της Ν.Δ. προχώρησε, από τον Ιούνιο του 2004, στην κατάρτιση και προώθηση του Εθνικού Στρατηγικού Πλαισίου Αναφοράς (ΕΣΠΑ 2007-2013).

Η προηγούμενη Κυβέρνηση εξασφάλισε Κοινοτική Συμμετοχή ύψους 20,4 δισ. ευρώ για τα Προγράμματα του ΕΣΠΑ, όταν πολλοί προέβλεπαν πολύ χαμηλότερα ποσά.

Πέτυχε την άμεση έγκριση του ελληνικού ΕΣΠΑ, καθώς εγκρίθηκε 2^ο μεταξύ των κρατών-μελών της ΕΕ.

Η καταχώρηση των πόρων της Προγραμματικής Περιόδου 2007-2013 στο Ολοκληρωμένο Πληροφοριακό Σύστημα (ΟΠΣ) ξεκίνησε το Μάϊο του 2009.

Μέχρι τον Οκτώβριο του 2009 είχαν καταχωρηθεί 804 εκ. ευρώ, δηλαδή το 3,07% του συνολικού του προϋπολογισμού, που είναι επίπεδο πολύ υψηλότερο από τον κοινοτικό μέσο όρο.

Τότε, η χώρα βρισκόταν στην 5^η θέση μεταξύ των κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης όσον αφορά την εισροή κοινοτικών πόρων.

Κυρίες και κύριοι Συνάδελφοι,

Τα παραπάνω στοιχεία καταδεικνύουν ότι, παρά τις οποίες δυσλειτουργίες, αδυναμίες ή καθυστερήσεις, η πορεία απορόφησης και αξιοποίησης των κοινοτικών πόρων του ΕΣΠΑ είχε ξεκινήσει ταχύτερα και πιο δυναμικά σε σχέση με άλλες Ευρωπαϊκές χώρες.

Μία πορεία, που σύμφωνα με τις προεκλογικές δεσμεύσεις και τις μετεκλογικές διακηρύξεις του ΠΑΣΟΚ, θα συνεχίζονταν, με ακόμα πιο εντατικούς ρυθμούς, μετά τις εκλογές.

Χαρακτηριστικά, η Κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, στον Προϋπολογισμό του 2010, αναφέρει ότι: «η κατανομή των σχετικών κονδυλίων στο ΠΔΕ 2010 έγινε με γνώμονα την επίσπευση και την ολοκλήρωση της απορρόφησης των πόρων του Γ’ ΚΠΣ, των κοινοτικών πρωτοβουλιών και έργων του Ταμείου Συνοχής, καθώς και την εντατικοποίηση της χρηματοδότησης των δράσεων του ΕΣΠΑ».

Ενώ, στο Πρόγραμμα Σταθερότητας και Ανάπτυξης που κατέθεσε η Κυβέρνηση αναφέρεται στην «ενίσχυση της ανάπτυξης και της ανταγωνιστικότητας μέσα από την αναδιάρθρωση των δαπανών και την ενίσχυση των δημοσίων επενδύσεων, την αναθεώρηση και την αποτελεσματική υλοποίηση του ΕΣΠΑ, την αναθεώρηση του Επενδυτικού Νόμου».

Τα μέχρι σήμερα, όμως, πεπραγμένα της Κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ καταδεικνύουν την αναντιστοιχία λόγων και έργων.

Καταδεικνύουν την απουσία σχεδιασμού από το οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης.

Απουσία που επιβεβαιώνεται και από το υπό συζήτηση νομοσχέδιο.

Κυρίες και κύριοι Συνάδελφοι,

Περιμέναμε με αγωνία εδώ και 5 μήνες την προαναγγελθείσα τροποποίηση του νόμου του ΕΣΠΑ, ως ένα από τα σημαντικά αναπτυξιακά εργαλεία της Κυβέρνησης για την επιτάχυνσή του.

Η Κυβέρνηση είχε βάλει τον πήχη πολύ ψηλά.

Με το παρόν Νομοσχέδιο περνάει από κάτω.

Το αποτέλεσμα όμως δεν είναι αντάξιο των προσδοκιών.

Ειδικότερα:

1^ον. Επ’ ουδενί αποτελεί αντικείμενο πεντάμηνης προετοιμασίας και ριζικών αλλαγών, καθώς οι τροποποιήσεις του:

δεν θα αλλάξουν κάτι ουσιαστικό στην εφαρμογή του ΕΣΠΑ,
δεν βελτιώνουν την υλοποίηση των Επιχειρησιακών Προγραμμάτων,
δεν εισάγουν κάποια νέα ρύθμιση για την επιτάχυνση και ενίσχυση της αποτελεσματικότητας των στόχων του ΕΣΠΑ,
δεν τροποποιούν ουσιαστικά το σχετικό νόμο της Ν.Δ., αντιθέτως ότι αλλαγές προωθεί είναι προς το χείρον.

2^ον. Δεν συμβάλλει, όπως διατείνεται, στην ουσιαστική συρρίκνωση της γραφειοκρατίας, καθώς:

Καταργεί τους Ανώνυμους Οργανισμούς Περιφέρειας, οι οποίοι έτσι κι αλλιώς δεν έχουν συσταθεί.
Καταργεί τη Δήμος Α.Ε., η οποία δεν πρόλαβε να έχει εμπλοκή στην υλοποίηση του ΕΣΠΑ και η οποία δεν έχει νόημα ύπαρξης λόγω «Καλλικράτη».
Καταργείται η πιστοποίηση διαχειριστικής επάρκειας δικαιούχων, η οποία αντιμετώπιζε την ανεπάρκεια που παρουσίαζαν οι φορείς διαχείρισης του Α’, Β’ και Γ΄ΚΠΣ.
Καταργείται ο ελάχιστος προϋπολογισμός των υπό ένταξη στο ΕΣΠΑ έργων, επιτρέποντας την εμφάνιση χιλιάδων μικρών έργων χωρίς αναπτυξιακό αποτέλεσμα που δημιουργούν τεράστιο γραφειοκρατικό και διαχειριστικό κόστος στο ΕΣΠΑ.

3^ον. Ενισχύει το συγκεντρωτισμό και τη γραφειοκρατία, καθώς:

Υποβαθμίζεται η Επιτροπή Δημοσιονομικού Ελέγχου.
Προβλέπεται οι μελέτες των έργων που πρόκειται να ενταχθούν στο ΕΣΠΑ να αναθεωρούνται και να συμπληρώνονται από τις αναθέτουσες αρχές και όχι όπως επιβάλλει η σχετική νομοθεσία.
Δημιουργούνται Επιχειρησιακές Συμφωνίες Υλοποίησης, οι οποίες αποτελούν προσπάθεια ελέγχου των προγραμμάτων από το Υπουργείο.
Προστίθεται ακόμα ένα επιπλέον στάδιο γραφειοκρατίας του συστήματος, το οποίο πραγματικά κανείς από τους εμπλεκόμενους φορείς δεν μπορεί να καταλάβει ποια προστιθέμενη αξία προσθέτει στις διαδικασίες και την αποτελεσματικότητα του συστήματος διαχείρισης.

4^ον. Ναρκοθετεί την ορθή υλοποίηση των έργων και δημιουργεί ερωτηματικά με την κατάργηση στο όνομα της επιτάχυνσης των προληπτικών ελέγχων των διαδικασιών ανάθεσης για τις συμβάσεις.

5^ον. Διευρύνει τον αριθμό των πιθανών Ενδιάμεσων Φορέων Διαχείρισης πράξεων κρατικών ενισχύσεων, χωρίς καθορισμένα κριτήρια.

6^ον. Επεκτείνει την άμεση αξιολόγηση των προς ένταξη πράξεων εις βάρος της ποιότητας των έργων και προς όφελος των γνωστών που θα είναι πιο «έτοιμοι» και θα τρέξουν πρώτοι να υποβάλλουν προτάσεις για αξιολόγηση.

Και όπως αναφέρει χαρακτηριστικά το Τεχνικό Επιμελητήριο της Ελλάδας (Τ.Ε.Ε.) «οι εκτεταμένες τροποποιήσεις Νόμων και Συστημάτων στην παρούσα φάση εμπεριέχουν σοβαρούς κινδύνους κατάρρευσης του συνολικού συστήματος με ενδεχόμενες καταστροφικές συνέπειες στην πρόοδο των προγραμμάτων.»

Κυρίες και κύριοι Συνάδελφοι,

Αυτό που χαρακτήρισε την μέχρι τώρα κυβερνητική στρατηγική όσον αφορά το ΕΣΠΑ είναι η μεγάλη καθυστέρηση στην υλοποίησή του με σημαντικές επιπτώσεις για την οικονομική δραστηριότητα της χώρας.

Είναι οι ολιγωρίες και παλινωδίες μηνών στη στελέχωση των Γενικών Γραμματειών στις Περιφέρειες και στον ορισμό του αρμόδιου Γενικού Γραμματέα, που οδήγησαν συνάδελφο του ΠΑ.ΣΟ.Κ. να υπογραμμίσει λίγες ημέρες πριν κατατεθεί σχετική Επίκαιρη Επερώτηση από τη Ν.Δ. πως «καλή η διαβούλευση αλλά οδηγεί στην απραξία, την ασυνεννοησία και τη σύγχυση…δεν έχει ακόμα διοριστεί ο Γενικός Γραμματέας του ΕΣΠΑ και οι περισσότεροι Περιφερειάρχες δεν ξέρουν τι είναι το ΕΣΠΑ».

Είναι επίσης το «πάγωμα» των προγραμμάτων που είχαν παραδωθεί από την προηγούμενη Κυβέρνηση και χρειάζονταν μόνο μία τυπική έγκριση, στερώντας από την αγορά ένα αναπτυξιακό εργαλείο που καθίσταται ιδιαίτερα σημαντικό σε περιόδους ύφεσης, όπως σήμερα.

Είναι η προσμονή για ένα Νομοσχέδιο σύμφωνα με τις εξαγγελίες που θα επιτάχυνε τις διαδικασίες προώθησης των κοινοτικών πόρων.

Ωστόσο, όπως διαπιστώνουμε και από τις διατάξεις του υπό συζήτηση Νομοσχεδίου «πολύ κακό για το τίποτα».

Ένα «τίποτα» που κόστισε και θα συνεχίζει να κοστίζει και τους επόμενους μήνες στην ευημερία των πολιτών.

Ένα «τίποτα» που επιβαρύνει περαιτέρω την ελληνική οικονομία μετά την πρόσφατη φορολογική επιδρομή και εισοδηματική συρρίκνωση που συνοδεύουν τα «πακέτα» μέτρων της Κυβέρνησης.

Ένα «τίποτα» που δεν ανακόπτει το καθοδικό υφεσιακό σπιράλ στο οποίο έχει ωθήσει την οικονομία η Κυβέρνηση με τις παλινωδίες, τις καθυστερήσεις και τις λανθασμένες επιλογές οικονομικής πολιτικής που χαρακτηρίζουν τους πρώτους μήνες της διακυβέρνησής της.

Σ’ αυτό το «τίποτα» η Ν.Δ. έχει καταθέσει σαφείς προτάσεις.

Καλούμε, συνεπώς, άμεσα την Κυβέρνηση να λάβει μέτρα και πρωτοβουλίες προς αυτή την κατεύθυνση.

Μέτρα για να τονωθεί η πραγματική οικονομία.

23Μαρ

Εισήγηση στην Επιτροπή για τις υπηρεσίες στην Εσωτερική Αγορά

Κύριε Πρόεδρε, στο βασικό κορμό του νομοσχεδίου είναι προφανές ότι συμφωνούμε. Άλλωστε όλα συγκλίνουν στην διευκόλυνση της άσκησης ελεύθερης εγκατάστασης των παρόχων υπηρεσιών και της ελεύθερης παροχής υπηρεσιών. Από τη στιγμή που καθορίζονται οι απαιτήσεις που δικαιούται να προβάλει η ελληνική διοίκηση νομίζω ότι οι αρχές της μη διάκρισης, της αναγκαιότητας και της αναλογικότητας διασφαλίζονται, ακόμη και εάν αυτό εφαρμόζεται σε υπηρεσίες που συμβάλλει στο 60% της προστιθέμενης αξίας. Αυτό είναι μια αφορμή έτσι ώστε κάποια στιγμή να αρχίσουμε να συζητάμε αυτό που λέμε σταδιακή απελευθέρωση, μερική απελευθέρωση κάποιων επαγγελμάτων κάτι που αναμένεται να συμβάλλει στην αξιοποίηση των σημαντικών δυνατοτήτων των υπηρεσιών, αλλά και στη δημιουργία νέων θέσεων απασχόλησης. Δηλαδή, τη σταδιακή μερική απελευθέρωση μέσα από μια ευρύτερη προσπάθεια για την κατάργηση εμποδίων και στρεβλώσεων στη λειτουργία του ανταγωνισμού στις αγορές αγαθών και υπηρεσιών.

Σε ό,τι αφορά το άρθρο 39 νομίζω και μόνο το γεγονός ότι επιβεβαιώνετε την ορθότητα της επιλογής της προηγούμενης κυβέρνησης να καθορίσει αυτό το πακέτο ρευστότητας, έστω και στον πυλώνα που εσείς κάνετε την τροποποίηση τη χρονική επέκταση του σχεδίου, επιβεβαιώνει ότι η προηγούμενη κυβέρνηση με αυτό το πακέτο ρευστότητας ανέπτυξε στοχευμένες δράσεις για τη διασφάλιση της οικονομίας από τη χρηματοπιστωτική κρίση του 2008. Επομένως, ορθώς τώρα πράττετε κάτω από τις παρούσες συνθήκες υψηλού κόστους δανεισμού και στενότητας ρευστότητας να δοθεί αυτή η διευκόλυνση. Όμως, σας καλώ αναλογιζόμενοι τις πιέσεις που δέχεται η οικονομία μας να δείτε και να δώσετε ιδιαίτερη έμφαση στην αξιοποίηση και αδιάθετου ποσού από άλλους πυλώνες ενίσχυσης της ρευστότητας των τραπεζών, προκειμένου να χρηματοδοτηθεί και τονωθεί η οικονομία.

Σε ό,τι αφορά την παρατήρηση για τους μετακλητούς υπαλλήλους, θέλω να καταθέσω και τη δική μου φωνή στην απορία που εξέφρασε ο κ. Μητσοτάκης. Τέλος θα επιμείνω και εγώ ιδιαίτερα, όπως και ο εισηγητής μας στην παράγραφο 2 του άρθρου 40, σύμφωνα με την οποία παρέχει τη δυνατότητα στον ειδικό εκκαθαριστή να μην ακολουθεί τη διαδικασία της εκποίησης του δημοσίου πλειοδοτικού διαγωνισμού. Επειδή επικαλείστε το νόμο 2005 κατά την αιτιολογική έκθεση που συνοδεύει το άρθρο 14 του νόμου 3429/2005 προβλέφθηκε από την προηγούμενη κυβέρνηση η δυνατότητα ταχείας εκκαθάρισης των δημοσίων επιχειρήσεων που αντιμετωπίζουν σοβαρά οικονομικά προβλήματα και επιβαρύνουν σημαντικά τον Έλληνα φορολογούμενο. Αυτή η διάταξη εισήγαγε τη διαδικασία ειδικής εκκαθάρισης και την αξιοποίηση της περιουσίας της δημόσιας επιχείρησης προς όφελος των πιστωτών, των μετόχων και του κοινωνικού συνόλου και παράλληλα επέτρεπε στους αρμόδιους Υπουργούς να λάβουν κοινωνικά μέτρα προστασίας υπέρ των εργαζομένων υπέρ των επιχειρήσεων αυτών. Η διάταξη επέτρεπε συνολικά στον καθαριστή σε επείγουσες περιπτώσεις και μόνο εφόσον αυτό υπαγορεύεται από το συμφέρον και τις ανάγκες της υπό εκκαθάριση επιχείρησης να εκμισθώνει χωρίς δημόσιο πλειοδοτικό διαγωνισμό περιουσιακά στοιχεία της επιχείρησης για χρονικό διάστημα όχι πέρα των έξι μηνών με τη δυνατότητα ανανέωσης της σύμβασης μόνο μια φορά. Η προτεινόμενη ρύθμιση επιχειρεί την εισαγωγή εξαίρεσης παρέχοντας την εξουσία στον εκκαθαριστή να προβαίνει σε εκποίηση περιουσιακών στοιχείων της υπό εκκαθάριση δημόσιας επιχείρησης, χωρίς δημόσιο πλειοδοτικό διαγωνισμό και με ελεύθερη διαπραγμάτευση με τον οποιονδήποτε φυσικό ή νομικό πρόσωπο, χωρίς την τήρηση της οποιασδήποτε διαδικασίας.

Κύριε Υπουργέ, έχω έγγραφο της Γενικής Γραμματείας Δημοσιονομικής Πολιτικής με ημερομηνία 19.1.2010 με το οποίο καλείτε 8 εκκαθαριστές να σας γνωρίσουν σε ποια φάση είναι η εκκαθάριση των εταιρειών τους και ποιο είναι το το ύψος των χρηματικών ποσών που αναμένεται να εισπράξει το ελληνικό δημόσιο. Θα ήθελα να μου πείτε εάν έχετε κάποια εκτίμηση για το πώς πάει η συγκεκριμένη διαδικασία.

22Μαρ

Δήλωση για το υπό διαμόρφωση φορολογικό νομοσχέδιο

«Μετά από μεγάλη καθυστέρηση, που αποτέλεσε αντικείμενο κριτικής και εντός της Κυβερνητικής παράταξης, παλινωδίες, αναδιπλώσεις και αντιφατικές διαρροές σε πτυχές της φορολογικής πολιτικής, με δυσμενείς για τη χώρα συνέπειες (π.χ. φυγή κεφαλαίων στο εξωτερικό), η Κυβέρνηση έδωσε, επιτέλους, σε δημόσια διαβούλευση το υπό διαμόρφωση Φορολογικό Νομοσχέδιο.

Νομοσχέδιο οι ρυθμίσεις του οποίου, αν συγκριθούν με τις αρχές που παρουσιάσθηκαν ως βασικές φορολογικές ρυθμίσεις από την Κυβέρνηση στο πρόσφατο παρελθόν (9 Φεβρουαρίου και 15 Μαρτίου), διαφέρουν σημαντικά -ένα ακόμη δείγμα της προχειρότητας– των γονατογραφημάτων, της εισπρακτικής λογικής, που χαρακτηρίζει τις νομοθετικές πρωτοβουλίες της Κυβέρνησης.

Νομοσχέδιο η αξιολόγηση του οποίου θα πρέπει να γίνει σε συνδυασμό με τα πρόσφατα μέτρα αύξησης της έμμεσης φορολογίας και των φόρων κατανάλωσης (στα ποτά, στα τσιγάρα, στα καύσιμα και στον Φ.Π.Α.) και συρρίκνωσης των εισοδημάτων.

Μέτρα κοινωνικά άδικα και οικονομικά αναποτελεσματικά αφού οδηγούν σε βαθιά και παρατεταμένη ύφεση.

Έτσι, η όποια μείωση προκύπτει από τις νέες φορολογικές κλίμακες για κατηγορίες εισοδημάτων (και η οποία κατά μέγιστο, και υπό την προϋπόθεση προσκόμισης αποδείξεων δαπανών [εδώ κρύβεται έμμεση φορολογική επιβάρυνση], ανέρχεται στα 340 ευρώ) δεν αντισταθμίζει τη φορολογική «αφαίμαξη» και εισοδηματική «συρρίκνωση», που προκύπτει από τα επώδυνα «πακέτα» μέτρων της Κυβέρνησης. Και ας μην ξεχνάμε ότι οι πραγματικά οικονομικά ανίσχυροι, αυτοί που το εισόδημά τους είναι τόσο μικρό ώστε δεν φορολογείται καν, δεν έχουν να κερδίσουν απολύτως τίποτα έναντι των πολλών που ήδη χάνουν (π.χ. μόνο από την αύξηση της τιμής της αμόλυβδης βενζίνης η Ελλάδα έγινε η 3^η ακριβότερη χώρα στην Ευρώπη).

Σε ό,τι αφορά συγκεκριμένες ρυθμίσεις του Νομοσχεδίου:

Κάποιες εισάγουν επιπλέον, κρυφές, φορολογικές επιβαρύνσεις σε βάρος μικρών και μεσαίων εισοδημάτων. Στην πράξη, καταργείται το αφορολόγητο των 12.000 ευρώ, δεδομένου ότι συνδέεται με αποδείξεις για το «χτίσιμο» του ορίου του, ακόμα και για πολύ μικρά, κάτω του ορίου αυτού, εισοδήματα, ενώ μειώνεται σημαντικά το αφορολόγητο όριο για την απόκτηση πρώτης κατοικίας. Ενδεικτικά αναφέρεται ότι, για ετήσιο εισόδημα 22.000 ευρώ (όπου προκύπτει και η μέγιστη ωφέλεια φόρου – 340 ευρώ), το ποσοστό δαπανών για τις αποδείξεις (από τις οποίες εξαιρούνται μεγάλου ύψους δαπάνες) επί του εισοδήματος διαμορφώνεται στο 19% (ή 4.200 ευρώ).
Κάποιες εισάγουν αδικίες για τα μεσαία εισοδήματα, σφίγγοντας το «φορολογικό κλοιό» γύρω τους. Έτσι, τα νέα τεκμήρια διαβίωσης είναι τεκμήρια ασφυξίας για αυτά τα εισοδήματα, ενώ οδηγούν σε μείωση του εισοδήματος που οφείλουν να δηλώσουν και του φόρου που πρέπει να πληρώσουν όσοι έχουν πολυτελή και πανάκριβα στοιχεία διαβίωσης.
Κάποιες εμπεριέχουν παράλογες και κοινωνικά άδικες διατάξεις, όπως αυτές καταγράφονται, ενδεικτικά, στο φόρο σε αποζημιώσεις λόγω απόλυσης, ειδικά όταν οι εκτιμήσεις συγκλίνουν σε αύξηση των ποσοστών της ανεργίας.
Κάποιες ανατρέπουν οικογενειακούς σχεδιασμούς. Ενδεικτικά αναφέρεται η δραστική μείωση του ποσοστού έκπτωσης των τόκων στεγαστικών δανείων πρώτης κατοικίας και έκπτωσης των ασφαλίστρων.
Κάποιες επιφέρουν φορολογική επιδρομή στη μεσαία και τη μικρομεσαία ιδιοκτησία, οι οποίες μαζί με την πρόσφατη επιβάρυνση στις μεταβιβάσεις ακινήτων, και χωρίς να λαμβάνεται υπόψη η αύξηση των αντικειμενικών αξιών, οδηγούν σε μείωση των συναλλαγών, αποθάρρυνση της επένδυσης στα ακίνητα, μείωση της κατασκευαστικής δραστηριότητας. Δραστηριότητας που έχει, ήδη, συρρικνωθεί σημαντικά (-22,6% το Δεκέμβριο του 2009) και η οποία παράγει θέσεις απασχόλησης, εισοδήματα, τζίρους και φορολογικά έσοδα.
Κάποιες πλήττουν την πραγματική οικονομία. Η αύξηση των συντελεστών για εισοδήματα πάνω από 32.000 ευρώ λειτουργεί αποτρεπτικά σε οποιαδήποτε επένδυση. Η γενική πολιτική στόχευση θα πρέπει να είναι η μείωση των φορολογικών συντελεστών, όταν οι δημοσιονομικές συνθήκες φυσικά το επιτρέψουν, ώστε να ενισχυθούν οι επενδύσεις και να μειωθεί η φοροδιαφυγή.
Ελάχιστες, και σε περιορισμένο βαθμό, έχουν αναπτυξιακό προσανατολισμό, βασικό ζητούμενο κάθε φορολογικού νομοσχεδίου, ειδικά όμως στις σημερινές συνθήκες. Ενδεικτικά αναφέρεται ότι αφιερώνονται μόνο 3 από τις 168 σελίδες του υπό διαμόρφωση Σχεδίου Νόμου σε μέτρα που θα μπορούσαν να δώσουν αναπτυξιακή ώθηση στην Ελληνική οικονομία.
Κάποιες δημιουργούν τις προϋποθέσεις για φυγή κεφαλαίων προς το εξωτερικό. Η διάταξη για τη φορολογία των διανεμόμενων κερδών (μερισμάτων) που θα αθροίζονται με τα άλλα εισοδήματα και υπολογίζεται με βάση τη φορολογική κλίμακα οδηγεί σε υπερφορολόγηση των κερδών από επενδύσεις κεφαλαίων και τιμωρεί την επιχειρηματικότητα, που είναι ο κύριος μοχλός οικονομικής ανάπτυξης.
Κάποιες είναι αναποτελεσματικές, αφού είναι γραφειοκρατικές και ανεφάρμοστες (πολύπλοκο σύστημα καταγραφής αποδείξεων, τήρηση επαγγελματικών λογαριασμών, εκτέλεση συναλλαγών μεταξύ ιδιωτών και επιχειρήσεων κ.α.). Η δε, από 9 Φεβρουαρίου 2010, εξαγγελθείσα κατάργηση του Κώδικα Βιβλίων και Στοιχείων καθίσταται αμφισβητούμενη, αφενός με την απουσία σχετικής πρόθεσης και χρονοδιαγράμματος στην αιτιολογική έκθεση των σχετικών αλλαγών που εισάγει το σχέδιο νόμου και αφετέρου με τις προσθήκες και άλλων γραφειοκρατικών διατάξεων στον Κώδικα.
Κάποιες είναι ημιτελείς και ασαφείς, χρειάζονται περαιτέρω μελέτη και επεξεργασία (αναδιοργάνωση των φορολογικών υπηρεσιών, αποκάλυψη της διαφθοράς, επιτάχυνση της επιβολής προστίμων).

Σε αυτούς τους άξονες, η Νέα Δημοκρατία θα καταθέσει τις πιο συγκεκριμένες επιφυλάξεις, ενστάσεις και αντιρρήσεις της μετά την κατάθεση του Σχεδίου Νόμου.

Θα στηρίξει ολοκληρωμένες πρωτοβουλίες βελτίωσης της φορολογικής διοίκησης (π.χ. ηλεκτρονικές διασταυρώσεις στοιχείων), αντιμετώπισης της φοροδιαφυγής (π.χ. επιβολή αυστηρότερων ποινικών κυρώσεων) και εδραίωσης της φορολογικής δικαιοσύνης (π.χ. έλεγχο εξωχώριων εταιριών).

Μέτρα επαναπατρισμού των κεφαλαίων (αν και το ΠΑ.ΣΟ.Κ., ως Αξιωματική Αντιπολίτευση, είχε αντίθετη στάση).

Μέτρα που ως Κυβέρνηση είχε θεσμοθετήσει ή δρομολογήσει (π.χ. αυτοέλεγχος επιχειρήσεων) ή είχε προεκλογικά προτείνει (π.χ. χρήση τεκμηρίων).

Θα καταθέσει και τις δικές της υπεύθυνες και ρεαλιστικές προτάσεις.

Και θα συνεχίσει να πιέζει την Κυβέρνηση να εμπλουτίσει τις πολιτικές της με τα απαραίτητα αναπτυξιακά μέτρα, ώστε να υπάρξουν ανάσες τόνωσης της οικονομικής δραστηριότητας».

22Μαρ

Μήνυμα για την Παγκόσμια Ημέρα για το Νερό

Η 22^α Μαρτίου έχει καθιερωθεί ως η Παγκόσμια Ημέρα Νερού, καταδεικνύοντας την ιδιαίτερη σημασία και σπουδαιότητα του νερού ως βασικό συστατικό για την ανθρώπινη ζωή και τη βιωσιμότητα του πλανήτη. Τις τελευταίες δεκαετίες, ωστόσο, η ζήτηση αυτού του πολύτιμου φυσικού πόρου έχει αυξηθεί, οδηγώντας σταδιακά στη συρρίκνωση της διαθεσιμότητάς του. Μία ιδιαιτέρως αυξημένη ζήτηση, που προκύπτει τόσο από τη διεύρυνση των αναγκών του ταχέως αυξανόμενου ανθρώπινου πληθυσμού, όσο και από τη διόγκωση της αξιοποίησής του, στο πλαίσιο της παραγωγικής διαδικασίας και της οικονομικής δραστηριότητας. Συγκεκριμένα, στη γεωργία χρησιμοποιείται το 78% των υδάτινων αποθεμάτων, στη βιομηχανία το 18%, ενώ, μόλις το 8% προορίζεται για οικιακή χρήση. Παράλληλα, όμως, με την αυξανόμενη ζήτηση, η μείωση της διαθεσιμότητας του νερού οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στην εντεινόμενη ρύπανση και την αλόγιστη εκμετάλλευση των φυσικών πόρων, επιδεινώνοντας το πρόβλημα και ενισχύοντας φαινόμενα όπως η λειψυδρία, η ξηρασία και η ερημοποίηση σε πολλές περιοχές του πλανήτη. Η ιδιαιτέρως ανησυχητική αυτή εξέλιξη, σε συνδυασμό με τις ευρύτερες επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής στο περιβάλλον, απαιτούν την ευαισθητοποίηση και ενεργοποίηση όλων των πολιτών και φορέων προς την κατεύθυνση της ορθολογικής και όχι της αποσπασματικής διαχείρισης.

Η ανάγκη για ολοκληρωμένη και βιώσιμη διαχείριση των παγκόσμιων αποθεμάτων νερού, επείγει όσο ποτέ. Διεθνείς οργανισμοί, κυβερνήσεις και τοπικές κοινωνίες οφείλουν να εντείνουν τις προσπάθειές τους για πιο συντονισμένη δράση ώστε να υλοποιηθούν διεθνώς συμφωνημένοι στόχοι για την σωστή διαχείριση του νερού, την πρόσβαση σε καθαρό νερό και την αντιμετώπιση της λειψυδρίας. Στο πλαίσιο αυτό η πολιτεία οφείλει να καταστήσει θεμελιώδη προτεραιότητά της την προστασία των υδάτινων πόρων και να συνεχίσει τις σημαντικές πρωτοβουλίες που έλαβε, προς την κατεύθυνση αυτή, η προηγούμενη κυβέρνηση, με κυριότερη, την εφαρμογή από το 2008 του Εθνικού Προγράμματος Διαχείρισης και Προστασίας των Υδάτινων Πόρων. Ωστόσο, παρόλες τις παρεμβάσεις της πολιτείας, η ορθή διαχείριση του νερού απαιτεί τη συμβολή όλων των πολιτών, ώστε ο καθένας µας να μπορέσει με τον τρόπο του να περιορίσει την αλόγιστη σπατάλη που παρατηρείται σήμερα. Η φροντίδα αυτού του πολύτιμου αγαθού είναι υπόθεση του καθενός από εμάς και όλων μας.

21Μαρ

Άρθρο στην Εφημερίδα Καθημερινή – “Ένα αντιαναπτυξιακό φορολογικό νομοσχέδιο”

Μετά από μεγάλη καθυστέρηση, που αποτέλεσε αντικείμενο κριτικής και εντός της Κυβερνητικής παράταξης, παλινωδίες, αναδιπλώσεις και αντιφατικές διαρροές σε πτυχές της φορολογικής πολιτικής με δυσμενείς για τη χώρα συνέπειες (π.χ. φυγή κεφαλαίων στο εξωτερικό), η Κυβέρνηση έδωσε, επιτέλους, σε δημόσια διαβούλευση το Φορολογικό Νομοσχέδιο.

Νομοσχέδιο οι ρυθμίσεις του οποίου, αν συγκριθούν με τις αρχές που παρουσιάσθηκαν ως βασικές φορολογικές ρυθμίσεις από την Κυβέρνηση στο πρόσφατο παρελθόν (9 Φεβρουαρίου και 15 Μαρτίου), διαφέρουν σημαντικά (ακόμη και στις φορολογικές κλίμακες), ένα ακόμη δείγμα της προχειρότητας, των γονατογραφημάτων, της εισπρακτικής λογικής που χαρακτηρίζει τις νομοθετικές πρωτοβουλίες της Κυβέρνησης.

Νομοσχέδιο η αξιολόγηση του οποίου θα πρέπει να γίνει σε συνδυασμό με τα πρόσφατα μέτρα αύξησης της έμμεσης φορολογίας (στα ποτά, στα τσιγάρα και στα καύσιμα) και συρρίκωσης των εισοδημάτων.

Μέτρα κοινωνικά άδικα και οικονομικά αναποτελεσματικά αφού οδηγούν σε βαθιά και παρατεταμένη ύφεση.

Έτσι, η όποια μείωση προκύπτει από τις νέες φορολογικές κλίμακες για κατηγορίες εισοδημάτων δεν αντισταθμίζει τη φορολογική «αφαίμαξη» και εισοδηματική «συρρίκνωση» που προκύπτει από τα επώδυνα «πακέτα» μέτρων της Κυβέρνησης.

Σε ότι αφορά συγκεκριμένες ρυθμίσεις του Νομοσχεδίου:

Κάποιες εισάγουν αδικίες σε βάρος μικρών και μεσαίων εισοδημάτων. Στην πράξη, καταργείται το αφορολόγητο των 12.000 ευρώ, δεδομένου ότι συνδέεται με αποδείξεις, ακόμα και για πολύ μικρά, κάτω του ορίου αυτού, εισοδήματα, ενώ μειώνεται σημαντικά το αφορολόγητο όριο για την απόκτηση πρώτης κατοικίας.
Κάποιες είναι αναποτελεσματικές, αφού είναι γραφειοκρατικές και ανεφάρμοστες (πολύπλοκο σύστημα καταγραφής αποδείξεων, τήρηση επαγγελματικών λογαριασμών, εκτέλεση συναλλαγών μεταξύ ιδιωτών και επιχειρήσεων κ.α.).
Κάποιες επιφέρουν φορολογική επιδρομή στη μεσαία και τη μικρομεσαία ιδιοκτησία, οι οποίες μαζί με την πρόσφατη επιβάρυνση στις μεταβιβάσεις ακινήτων, οδηγούν σε μείωση των συναλλαγών, αποθάρρυνση της επένδυσης στα ακίνητα, μείωση της κατασκευαστικής δραστηριότητας. Δραστηριότητας που έχει ήδη συρρικνωθεί σημαντικά (-22,6% το Δεκέμβριο του 2009) και η οποία παράγει θέσεις απασχόλησης, εισοδήματα, τζίρους και φορολογικά έσοδα.
Ελάχιστες, και σε περιορισμένο βαθμό, έχουν αναπτυξιακό προσανατολισμό, βασικό ζητούμενο κάθε φορολογικού νομοσχεδίου, ειδικά όμως στις σημερινές συνθήκες. Η φορολόγηση δε των εταιρειών και των μερισμάτων δεν γίνεται κατά τρόπο που να βοηθάει την ανάπτυξη.

Σε αυτούς τους άξονες, η Νέα Δημοκρατία θα καταθέσει τις επιφυλάξεις, ενστάσεις και αντιρρήσεις της.

21Μαρ

Συνέντευξη στην Εφημερίδα “Ελεύθερος Τύπος”

Πως κρίνετε τη στάση των Ευρωπαίων εταίρων απέναντι στο Ελληνικό οικονομικό πρόβλημα;

Αρχικά η στάση ήταν αμήχανη.

Και αυτό γιατί η κρίση δημοσίου χρέους, με «αδύναμο κρίκο» την Ελλάδα, ανέδειξε τις αδυναμίες του Ευρωπαϊκού οικοδομήματος.

Την αποτυχία των μηχανισμών της ευρωζώνης να ελέγξει τις δημοσιονομικές αποκλίσεις στα κράτη-μέλη της.

Την έλλειψη μηχανισμού αλληλεγγύης και «δίχτυ ασφαλείας» των κρατών-μελών που βρίσκονται σε δύσκολη θέση.

Την απουσία εποπτικού πλαισίου διαπραγμάτευσης σύνθετων εξω-χρηματιστηριακών προϊόντων, ειδικά όταν αυτά μετατρέπονται από προϊόντα ασφάλισης σε εργαλεία κερδοσκοπίας.

Η αναγνώριση αυτών των αδυναμιών και ο κίνδυνος επέκτασης του προβλήματος και σε άλλες Ευρωπαϊκές χώρες, οδήγησε τους εταίρους μας στην πολιτική στήριξη της χώρας μας, βέβαια υπό αυστηρούς όρους, όπως φάνηκε μεταγενέστερα και από τα επώδυνα «πακέτα» μέτρων.

Σήμερα όμως αυτή η στήριξη δεν αρκεί, ενώ η σκέψη για δημιουργία Ευρωπαϊκού Νομισματικού Ταμείου που θα λειτουργεί ως «δανειστής ύστατης καταφυγής» κινείται σε εμβρυϊκό στάδιο και είναι μακροπρόθεσμη.

Αυτό που χρειάζεται άμεσα η χώρα μας είναι η χειροπιαστή Ευρωπαϊκή στήριξη ώστε να θωρακιστεί ο Ελληνικός δανεισμός από τις δυσκολίες της αγοράς και τους κερδοσκόπους.

Θεωρείτε ότι υπάρχει πιθανότητα προσφυγής στο ΔΝΤ;

Η προσφυγή στο ΔΝΤ είναι προβληματική επιλογή, είναι λύση απελπισίας.

Τέτοια επιλογή θα συνοδεύεται από αυστηρότερους και λιγότερο προσαρμοσμένους στις συνθήκες της χώρας μας όρους δανεισμού, ενώ θα οδηγήσει στην απώλεια των όποιων βαθμών ελευθερίας και περιθωρίων διαπραγμάτευσης διαθέτει η Ελλάδα στα Ευρωπαϊκά όργανα.

Τέτοια λύση όμως θα αποτελέσει και την πρώτη ρωγμή στην ευρωζώνη.

Σε κάθε περίπτωση, η λύση θα πρέπει να είναι Ευρωπαϊκή.

Πιστεύετε ότι η Κυβέρνηση θα πετύχει τους στόχους που έθεσε στο Πρόγραμμα Σταθερότητας και Ανάπτυξης;

Σε ποιό Πρόγραμμα αναφέρεστε;

Η Κυβέρνηση, με τις μετέπειτα επιλογές της ουσιαστικά το ακύρωσε.

Και αυτό διότι υποεκτίμησε τους κινδύνους που απορρέουν από το ήδη αυξημένο κόστος δανεισμού της χώρας λόγω της αναποφασιστικότητάς της και τη βαθύτερη ύφεση λόγω της απουσίας αναπτυξιακού σχεδιασμού.

Κίνδυνοι που ανάγκασαν την Κυβέρνηση να λάβει επιπρόσθετα μέτρα (πριν καν υλοποιηθούν αυτά που περιλαμβάνονται στο Πρόγραμμα) της τάξεως του 2,5% του ΑΕΠ, προκειμένου να επιτευχθεί ο στόχος για μείωση του ελλείμματος κατά 4% του ΑΕΠ το 2010.

Μέτρα όμως που οδηγούν σε βαθύτερη ύφεση η οποία θα ακυρώνει συνεχώς την αποτελεσματικότητα των μέτρων και θα κάνει ορατό τον κίνδυνο της λήψης νέων (βλέπετε και πρόσφατες αναφορές του Νομπελίστα Οικονομολόγου κ. Στίγκλιτς και του Οικονομολόγου του ΟΗΕ κ. Φλάσμπεκ για τη χώρα μας).

Ήδη, το 1/3 των περικοπών δεν αποδίδει στη μείωση του ελλείμματος λόγω της ύφεσης και του αυξημένου κόστους δανεισμού της χώρας.

Τι ευθύνες συνεπώς καταλογίζετε στη σημερινή Κυβέρνηση αυτούς τους 5 πρώτους μήνες διακυβέρνησης;

Κωδικοποιημένα κε. Κοτταρίδη:

1^ον. «Φούσκωσε» το δημοσιονομικό έλλειμμα της χώρας για το 2009 ακυρώνοντας αποφάσεις της προηγούμενης Κυβέρνησης και προχωρώντας στη χρήση «δημιουργικής λογιστικής».

2^ον. Εγκατέλειψε προεκλογικές υποσχέσεις, μετεκλογικές εξαγγελίες, προγραμματικές θέσεις και πρόσφατες ανακοινώσεις.

3^ον. Καθυστέρησε στη επάνδρωση του κρατικού μηχανισμού, λόγω της «εικονικής», όπως αποδεικνύεται, αξιολόγησης των στελεχών.

4^ον. Προχώρησε στην υποβολή και ψήφιση Προϋπολογισμού που ήταν κατώτερος των προσδοκιών και των περιστάσεων.

5^ον. Κατέθεσε Πρόγραμμα Σταθερότητας και Ανάπτυξης το όποιο ενσωμάτωνε, όπως αποδεικνύεται εκ των υστέρων, μη ρεαλιστικούς στόχους.

6^ον. Στέλνει, επί μακρόν, λανθασμένα μηνύματα στις αγορές, οι οποίες άρχισαν να μας τιμωρούν όταν διαπίστωσαν ότι η Κυβέρνηση επιδίδεται σε δηλώσεις, διακηρύξεις και διαβούλευση, χωρίς να λαμβάνει μέτρα για την αντιμετώπιση της κρίσης.

7^ον. Άργησε να πάρει μέτρα. Αν τα μέτρα είχαν ληφθεί νωρίτερα, θα ήταν πολύ ηπιότερα και ισοδυνάμου οικονομικού αποτελέσματος, ενώ δεν θα τα επέβαλλαν κοινοτικοί «επόπτες».

8^ον. Τα μέτρα που έλαβε είναι σκληρά και άδικα. Ενδεικτικά, με τις δύο διαδοχικές αυξήσεις του φόρου στην αμόλυβδη βενζίνη τον τελευταίο μήνα, η Ελλάδα κατέστη η 3^η ακριβότερη χώρα στην Ευρώπη, ενώ μέχρι τον Φεβρουάριο ήταν στην 20^η θέση.

9^ον. Το μίγμα των μέτρων είναι οικονομικά αναποτελεσματικό. Ο συνδυασμός της αύξησης της έμμεσης φορολογίας με την περιοριστική εισοδηματική πολιτική «ροκανίζει» τα εισοδήματα, «στεγνώνει» την αγορά, «παγώνει» την Οικονομία. Ενδεικτικά, ο πληθωρισμός εκτινάχθηκε στο 2,9% τον Φεβρουάριο, ο υψηλότερος δείκτης τιμών καταναλωτή στην Ευρώπη.

10^ον. Το μίγμα των μέτρων είναι ελλειπές αφού απουσιάζουν οι πρωτοβουλίες τόνωσης της αγοράς. Τα μέτρα της Κυβέρνησης αφαιρούν 16 δισ. ευρώ από την τελική ζήτηση της οικονομίας (περίπου 6,5% του ΑΕΠ) και είναι αδύνατο να αντισταθμιστεί η αρνητική τους επίπτωση στην ανάπτυξη μ’ ένα «ψαλιδισμένο» Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων.

Η Ν.Δ. δεν φέρει ευθύνη για την τρέχουσα κατάσταση της Οικονομίας ή ήταν όλα «καλώς καμωμένα» όπως ουσιαστικά υποστηρίζει ο κ. Αλογοσκούφης;

Κε. Κοτταρίδη, σαφέστατα και οι Κυβερνήσεις της Ν.Δ. φέρουν ευθύνη για την τρέχουσα δημοσιονομική κατάσταση της χώρας.

Ευθύνη καθώς δεν τόλμησαν ή αδράνησαν να προωθήσουν τις αναγκαίες αλλαγές και μεταρρυθμίσεις, ειδικά τους καλούς καιρούς.

Ευθύνη καθώς δεν μπόρεσαν να αντιμετωπίσουν τη φοροδιαφυγή και να περιορίσουν τις κρατικές σπατάλες.

Η κριτική όμως που αποδίδει όλα τα προβλήματα της οικονομίας στις πολιτικές της τελευταίας 5ετίας είναι άδικη και υπερβολική.

Πρώτον, διότι οι δημοσιονομικές επιλογές, κυρίως, της δεκαετίας του 1980 επιβαρύνουν, ακόμη και σήμερα, την Ελληνική οικονομία. Είναι χαρακτηριστικό το γεγονός ότι, σ’ αυτή τη δεκαετία, το έλλειμμα ήταν, κατά μέσο όρο, 12,9% του ΑΕΠ, οδηγώντας το δημόσιο χρέος σε έκρηξη, από το 22% το 1980 στο 71% το 1990. Η δε αδυναμία εξυπηρέτησης εγγυήσεων του Δημοσίου που δόθηκαν τότε για δάνεια από ΔΕΚΟ και ΟΤΑ (εγγυήσεις της τάξεως του 32% του ΑΕΠ το 1989) διόγκωσε ακόμη περισσότερο το χρέος της επόμενης δεκαετίας.

Και δεύτερον, διότι οι Κυβερνήσεις της Ν.Δ. προχώρησαν σε σημαντικές οικονομικές μεταρρυθμίσεις (ασφαλιστική μεταρρύθμιση, νέο θεσμικό πλαίσιο λειτουργίας των ΔΕΚΟ, ΣΔΙΤ, στρατηγικές οικονομικές συμμαχίες, Γενικό Πλαίσιο Χωροταξικού Σχεδιασμού, ενεργειακές συμφωνίες, φορολογική μεταρρύθμιση, ψηφιακή στρατηγική, Επενδυτικός Νόμος κ.α.), παρά την αρνητική στάση της τότε Αξιωματικής Αντιπολίτευσης.

Έχει δίκιο συνεπώς η Ν.Δ., και ο κ. Αλογοσκούφης, να ζητούν αντικειμενική αξιολόγηση αυτού του έργου.

Συνεπώς τέρμα η συναίνεση;

Σ’ αυτή την κρίσιμη για τη χώρα συγκυρία, η Ν.Δ. ασκεί, και θα ασκεί, συνετή, συνεπή, υπεύθυνη και δυναμική Αντιπολίτευση.

Έχει αποδείξει ότι συναινεί και στηρίζει την Κυβέρνηση σε επιλογές που διευκολύνουν τη χώρα για την έξοδο από την κρίση (π.χ. αύξηση φορολογίας στα ποτά και στα τσιγάρα, φορολόγηση ειδών πολυτελείας, μείωση κρατικής σπατάλης, υπερψήφιση των περισσοτέρων ρυθμίσεων του τελευταίου «πακέτου» μέτρων κ.α.).

Στηρίζει τις διεθνείς πρωτοβουλίες του κ. Πρωθυπουργού, αναλαμβάνοντας αντίστοιχες με τον Αρχηγό της κ. Σαμαρά.

Καυτηριάζει όμως και εναντιώνεται σε λανθασμένες και άδικες πρωτοβουλίες που «στραγγαλίζουν» την οικονομία (π.χ. αύξηση ΦΠΑ, περικοπή 14^ου μισθού, φορολόγηση καυσίμων).

Καταθέτει και τις δικές της προτάσεις. Προτάσεις για αλλαγή του μίγματος της οικονομικής πολιτικής και για τον εμπλουτισμό της με 23 μέτρα τόνωσης της αγοράς, μέτρα ρεαλιστικά και άμεσα υλοποιήσιμα, μέτρα μηδενικού ή χαμηλού δημοσιονομικού κόστους.

Και θα εξακολουθούμε να πιέζουμε την Κυβέρνηση για την υιοθέτηση αυτών των προτάσεων.