Μεταρρυθμίσεις

30Δεκ

Άρθρο Αναπλ. Υπουργού Οικονομικών Χρ. Σταϊκούρα στην εφημερίδα “ΤΟ ΒΗΜΑ της Κυριακής” – “Με σχέδιο η έξοδος από την κρίση”

Στο κλείσιμο του 2012 η Ελληνική οικονομία βρίσκεται σε κρίσιμο σημείο καμπής. Αξιολογώντας με νηφαλιότητα και ρεαλισμό τα δεδομένα, μπορούμε να ισχυρισθούμε ότι αυτό αποτελεί και δυνητικό σημείο αφετηρίας μιας αξιόπιστης και αξιοπρεπούς πορείας της χώρας στην Ευρωπαϊκή και την παγκόσμια σκηνή. Το προωθούμενο νοικοκύρεμα του κράτους και των οικονομικών του, αποτελεί τον ακρογωνιαίο λίθο της αναγκαίας ανασυγκρότησης της χώρας και όλων των συστημάτων της. Η Κυβέρνηση Εθνικής Ευθύνης μετά από επίπονες διαβουλεύσεις, αλλά και συμβιβασμούς με τους εταίρους και δανειστές, σε ένα προϋπάρχον ασφυκτικό πλαίσιο, κατάφερε να συνδιαμορφώσει έναν οδικό χάρτη αποκόλλησης από το τέλμα των τελευταίων τριών ετών. Ήδη, οι τρέχουσες δημοσιονομικές επιδόσεις επιτρέπουν τη διαμόρφωση θετικών προσδοκιών για τη χώρα και συγκρατημένη αισιοδοξία. Ειδικότερα, η εκτέλεση του Προϋπολογισμού του 2012 αξιολογείται ως ικανοποιητική και μάλιστα καλύτερη από τις προβλέψεις. Και τούτο, παρά τη βαθύτερη από τις προβλέψεις ύφεση και χωρίς τη λήψη νέων μέτρων.

Σήμερα είναι σαφές, ότι εφεξής απαιτείται συνεπής και αποτελεσματική εφαρμογή όσων θεσμοθετήθηκαν, σε συνδυασμό βεβαίως με νέες πολιτικές και μέτρα που επισπεύδουν την ανάκαμψη. Δηλαδή, απαιτείται η εφαρμογή ενός ολοκληρωμένου και συνεκτικού εθνικού σχεδίου για την ταχύτατη και δυναμική έξοδο από την κρίση. Σχέδιο που εδράζεται στη σύζευξη της αναγκαίας δημοσιονομικής προσαρμογής και της επανεκκίνησης της οικονομίας. Με την εφαρμογή του θα επιτευχθεί τόσο η αμφίπλευρη και βιώσιμη μείωση του δημοσιονομικού ελλείμματος, όσο και ο τερματισμός της καθοδικής πορείας της οικονομίας. Το σχέδιο θα δομηθεί σε δύο πυλώνες.

Ο πρώτος πυλώνας είναι η εδραίωση της δημοσιονομικής εξυγίανσης, προσαρμογής και πειθαρχίας, επιδιώκοντας τον προσανατολισμό της δημοσιονομικής πολιτικής στον εξορθολογισμό των δημοσίων δαπανών και στην ενίσχυση των εσόδων ώστε να συρρικνωθεί η μία συνιστώσα του δημοσιονομικού ελλείμματος, αυτή του διαρθρωτικού ελλείμματος. Προς την κατεύθυνση αυτή έχουν προωθηθεί ήδη μια σειρά από σημαντικές, θεσμικές, δημοσιονομικές πρωτοβουλίες όπως, μεταξύ άλλων, είναι:

Η επικαιροποίηση και βελτίωση του συστήματος δημοσιονομικών ελέγχων.
Η ενίσχυση του πλαισίου δημοσιονομικών κανόνων και πρακτικών με την παράλληλη ενεργοποίηση μηχανισμών παρακολούθησης των προϋπολογισμών των ΔΕΚΟ, των ΝΠΙΔ και των ΟΤΑ.
Η εκπόνηση, για πρώτη φορά, σχεδίου για την αποπληρωμή των ληξιπρόθεσμων οφειλών του Δημοσίου προς τον ιδιωτικό τομέα.

Ο δεύτερος πυλώνας αφορά την προώθηση και υλοποίηση ενός μεγάλου εύρους πολιτικών και μέτρων, για την ανάσχεση των έντονων υφεσιακών πιέσεων και την τόνωση της ρευστότητας στην πραγματική οικονομία, επιδιώκοντας την αντιμετώπιση της δεύτερης συνιστώσας του δημοσιονομικού ελλείμματος, αυτή του κυκλικού ελλείμματος. Και αυτό επιτυγχάνεται, μεταξύ άλλων, με:

Την επιτάχυνση της απορρόφησης των προγραμμάτων του ΕΣΠΑ και την αποτελεσματική αξιοποίηση των κοινοτικών πόρων, καθώς, λόγω των σοβαρών δημοσιονομικών δυσχερειών, έχουν περιοριστεί οι διαθέσιμοι εθνικοί πόροι.
Την αξιοποίηση όλων των χρηματοδοτικών εργαλείων της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων.
Την επανέναρξη των μεγάλων δημοσίων έργων, κυρίως της κατασκευής των οδικών αξόνων.
Την αποκατάσταση ομαλών συνθηκών ρευστότητας μέσω της ολοκλήρωσης της ανακεφαλαιοποίησης και της αναδιάρθρωσης του τραπεζικού συστήματος.
Την προώθηση του προγράμματος αποκρατικοποιήσεων και της αξιοποίησης της ακίνητης περιουσίας του δημοσίου.
Την ενδυνάμωση του ανταγωνισμού στις αγορές υπηρεσιών και προϊόντων.
Την ενίσχυση της επιχειρηματικότητας και της ανταγωνιστικότητας.
Την επένδυση στις νέες, ενδογενείς, πηγές ανάπτυξης (π.χ. έρευνα, καινοτομία κλπ).

Το χρέος απέναντι στην Πατρίδα και ο σεβασμός στις θυσίες των πολιτών επιβάλλει να προχωρήσουμε με διορατικότητα, συλλογικότητα, αποφασιστικότητα και σκληρή δουλειά στην πλήρη εφαρμογή του σχεδίου, ώστε να οδηγηθούμε το ταχύτερο δυνατό στην έξοδο από το «τούνελ» που βρέθηκε η χώρα. Και να επιτύχουμε, εντός της Ευρωζώνης, τη σταδιακή αποκατάσταση της αξιοπρέπειας, αλλά και της ευημερίας όλων των Ελλήνων πολιτών.

29Δεκ

Άρθρο Αναπλ. Υπουργού Οικονομικών Χρ. Σταϊκούρα στην εφημερίδα “ΤΥΠΟΣ της ΚΥΡΙΑΚΗΣ” – “Περαιώνεται η κάθαρση στα δημόσια οικονομικά”

Είναι γνωστό ότι σε κάθε χώρα, το κράτος αποτελεί θεμελιώδες υποκείμενο της οικονομίας της. Είναι επίσης γνωστό ότι στη χώρα μας δομήσαμε ένα κράτος μεγάλο και αναποτελεσματικό. Ένα κράτος «λεβιάθαν». Ένα κράτος που παράγει υπηρεσίες και αγαθά χαμηλής ποιότητας και υψηλού κόστους. Η δομή και η λειτουργία του καθώς και τα οικονομικά του αποτελούν αδύνατο σημείο της χώρας. Η επίδρασή του συνεπώς στην οικονομία σε μάκρο και μίκρο επίπεδο διαχρονικά είναι αρνητική.

Ως εκ τούτων κεντρικό ζητούμενο αποτελεί η αναδόμησή του. Η βελτίωση των λειτουργιών του. Η εξυγίανση και ο εξορθολογισμός των οικονομικών του. Η προσαρμογή και η διαρκής δημοσιονομική πειθαρχία.

Είναι γνωστό ότι η δημοσιονομική εξυγίανση, προσαρμογή και διαχρονική πειθαρχία, σε επίπεδο γενικής κυβέρνησης, αποτελούν αναγκαία, αλλά φυσικά όχι από μόνη της ικανή συνθήκη, για την παραγωγική ανασυγκρότηση, την επανεκκίνηση της οικονομίας και προοπτικά την βιώσιμη κοινωνική ευημερία.

Έχει συνεπώς ζωτικό ενδιαφέρον η περιοδική αξιολόγηση της εξελισσόμενης, αναγκαίας αλλά και επώδυνης, δημοσιονομικής εξυγίανσης, προσαρμογής και πειθαρχίας.

Όταν η Κυβέρνηση Εθνικής Ευθύνης, ανέλαβε την ευθύνη διακυβέρνησης η χώρα ήταν ενταγμένη στο μηχανισμό στήριξης. Είχε μπει σε άκαμπτη τροχιά. Οι εσωτερικές και εξωτερικές αξιολογήσεις σημείωναν την αδυναμία της να προχωρήσει στον πραγματικά δύσβατο δρόμο. Απορρίψαμε την επιλογή να γυρίσουμε πίσω. Απορρίψαμε την επιλογή να κάνουμε αμήχανοι σημειωτόν. Επιλέξαμε να βαδίσουμε αταλάντευτα και γρήγορα μπροστά.

Στους έξη μήνες που πέρασαν στα δημόσια οικονομικά καταφέραμε ορισμένα από τα επιδιωκόμενα.

Συγκεκριμένα:

Ο Προϋπολογισμός του 2012 εκτελέσθηκε ικανοποιητικά τόσο σε επίπεδο Γενικής όσο και σε επίπεδο Κεντρικής Κυβέρνησης. Και τούτο παρά τη βαθύτερη από τις προβλέψεις ύφεση. Καταρτίσθηκε προϋπολογισμός για το 2013, δύσκολος αλλά ρεαλιστικός.
Το κόστος εξυπηρέτησης του δημοσίου χρέους μειώνεται σημαντικά, τόσο στο επιτόκιο των εξάμηνων εντόκων γραμματίων (στην πρόσφατη έκδοση εξάμηνων εντόκων γραμματίων του Ελληνικού Δημοσίου το επιτόκιο ανήλθε στο 4,38% που ήταν το χαμηλότερο από τις αρχές του 2010) όσο και στις αποδόσεις των νέων ελληνικών ομολόγων (το spread του δεκαετούς ομολόγου κυμαίνεται κοντά στις 1.000 μ. β., σε χαμηλό από τις 21.03.2011).
Εξυγιαίνεται θεσμικά και εκτελεστικά το σκέλος των δαπανών σε επίπεδο φορέων της Γενικής Κυβέρνησης με θετικά αποτελέσματα.
Βελτιώνεται η λειτουργικότητα των δομών του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους.
Αποδεσμεύτηκαν αρκετά υψηλότερες χρηματοδοτικές ροές από το μηχανισμό στήριξης προς τη χώρα.
Αναβαθμίστηκε η πιστοληπτική ικανότητα της οικονομίας.
Αποφασίσθηκε από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα η επιλεξιμότητα των Ελληνικών τίτλων ως εγγύηση για την παροχή ρευστότητας,

Βεβαίως είναι αρκετά αυτά που πρέπει να κάνουμε ακόμη.

Η προώθηση της δημοσιονομικής εξυγίανσης, προσαρμογής και πειθαρχίας σε συνδυασμό με άλλες πολιτικές που εφαρμόζονται έχουν αρχίσει να φέρνουν τις πρώτες αχνές αλλά πάντως θετικές ενδείξεις στο ευρύτερο πεδίο της οικονομίας. Ενδεικτικά αναφέρω:

Ο πληθωρισμός αποκλιμακώνεται. Σύμφωνα με την Τράπεζα της Ελλάδος, το 2012 είναι το πρώτο έτος από την υιοθέτηση του ενιαίου νομίσματος από την Ελλάδα που ο πληθωρισμός της εκτιμάται ότι θα είναι χαμηλότερος από το μέσο πληθωρισμό στην Ευρωζώνη.
Η ανταγωνιστικότητα της οικονομίας ενισχύεται. Το επιχειρηματικό περιβάλλον ενδυναμώθηκε και η σχετική κατάταξη της χώρας στις διεθνείς μελέτες βελτιώθηκε κατά 22 θέσεις σε σχέση με πέρυσι.
Το ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών βελτιώθηκε, το έλλειμμά του είναι χαμηλότερο από το ήμισυ του αντιστοίχου ελλείμματος του Οκτωβρίου του 2011, ενώ ήταν πλεονασματικό τους 2 από τους 3 τελευταίους μήνες, τον Αύγουστο και το Σεπτέμβριο.
Το οικονομικό κλίμα βελτιώνεται και ο σχετικός δείκτης βρέθηκε, το Νοέμβριο του 2012, στο υψηλότερο επίπεδο των τελευταίων 20 μηνών, ενώ το σημαντικότερο είναι ότι η διαφορά σε σχέση με την Ευρωζώνη είναι η μικρότερη από τον Οκτώβριο του 2009.
Οι καταθέσεις σταδιακά επιστρέφουν στο ελληνικό τραπεζικό σύστημα, αν και μέρος αυτών διοχετεύεται για την κάλυψη φορολογικών και άλλων υποχρεώσεων νοικοκυριών και επιχειρήσεων.
Η αναδιάρθρωση, μέσω της συγκέντρωσης και της δημιουργίας νέων ισχυρών τραπεζικών ομίλων και της ανακεφαλαιοποίησης, του τραπεζικού συστήματος.
Η εικόνα του Ελληνικού Χρηματιστηρίου παρουσιάζει σημεία ανάκαμψης, την περίοδο που ακολούθησε τον Ιούνιο του 2012 παρατηρήθηκε βελτίωση του επενδυτικού κλίματος.

Στην παρούσα φάση εφαρμογής του στρατηγικού σχεδίου, έχει αρχίσει να ανατρέπεται η αίσθηση του νομοτελειακού αδιεξόδου που είχε δημιουργηθεί.

Σε συνθήκες σταθεροποίησης της δημόσιας οικονομίας και βελτίωσης του «κλίματος» στο εξωτερικό και το εσωτερικό, έχει αρχίσει η σύζευξη της δημοσιονομικής προσαρμογής και της επανεκκίνησης της οικονομίας.

Συμπερασματικά και μακριά από κάθε ίχνος διάθεσης για θριαμβολογία, μπορούμε να σημειώσουμε ότι τα μέχρι σήμερα πεπραγμένα μας επιτρέπουν να προσδοκούμε ότι με σχέδιο, σκληρή δουλειά και τη συμβολή όλων των εμπλεκομένων η χώρα μπορεί να επιτύχει τους στόχους της.

14Δεκ

Χαιρετισμός Αναπλ. Υπουργού Οικονομικών Χρ. Σταϊκούρα στο 11ο Ετήσιο Συνέδριο Συνδέσμου Επιστημόνων Χρηματοοικονομικής και Λογιστικής Ελλάδος

Κυρίες και Κύριοι,
Αγαπητοί Συνάδελφοι,
Θα ήθελα να ευχαριστήσω το Προεδρείο του Συνδέσμου Επιστημόνων Χρηματοοικονομικής και Λογιστικής Ελλάδος, για να την πρόσκληση που μου απηύθυνε να παραστώ στην έναρξη των Εργασιών του 11^ου Συνεδρίου του Συνδέσμου.
Είναι ιδιαίτερη χαρά και τιμή να βρίσκομαι κοντά σας, σε ένα Συνέδριο που έχει καταστεί θεσμός για κάθε Πανεπιστημιακό που δραστηριοποιείται στο πεδίο της Λογιστικής και Χρηματοοικονομικής, και στο οποίο έχω αναπτύξει, κατά τα προηγούμενα χρόνια, μέρος της ερευνητικής μου δραστηριότητας.
Πρόκειται για ένα Συνέδριο στο οποίο, κάθε χρόνο, παρουσιάζονται ιδιαίτερα ενδιαφέρουσες μελέτες και προσεγγίσεις τόσο για θέματα που άπτονται του πεδίου της Λογιστικής και Χρηματοοικονομικής, όσο και για ζητήματα που αφορούν την οικονομία γενικότερα.
Ελληνική οικονομία που βρίσκεται, σήμερα, σε μια κρίσιμη καμπή.
Αλλά και σε ένα νέο, καλύτερο, σημείο αφετηρίας ώστε να ξεπεράσει τις αδυναμίες της και να δημιουργήσει τις προϋποθέσεις για μια μακρά περίοδο πρωτογενών πλεονασμάτων και διατηρήσιμης ανάπτυξης.
Αδυναμίες χρόνιες, δομικές, κυρίως ενδογενείς.
Υστερήσεις γνωστές σε όλους μας, όπως είναι:

Η αδυναμία βιώσιμης διαχείρισης των δημόσιων οικονομικών, σε μεγαλύτερο ή μικρότερο βαθμό, κατά περιόδους.
Η εκτεταμένη φοροδιαφυγή και η περιορισμένη φορολογική βάση.
Η αδυναμία εξορθολογισμού των δημόσιων, κυρίως των κοινωνικών, δαπανών.
Το έλλειμμα ανταγωνιστικότητας.

Είναι κοινά αποδεκτό, συνεπώς, ότι η εθνική μας οικονομία, για μεγάλο χρονικό διάστημα, λειτουργούσε, περισσότερο ή λιγότερο ανά περίοδο, σε συνθήκες ασταθούς ισορροπίας.
Και οι συνθήκες αυτές, όπως ήταν αναμενόμενο, επιδεινώθηκαν με το ξέσπασμα της παγκόσμιας χρηματοπιστωτικής κρίσης και τη διάχυσή της στην Ευρώπη, «πυροδοτώντας» τα υπαρκτά στη χώρα μας, και ήδη υψηλά, «δίδυμα» ελλείμματα και χρέη.
Στη συνέχεια ακολούθησε, όπως γνωρίζετε, η κρίση δανεισμού και η προσφυγή της Ελλάδας στο Μηχανισμό Στήριξης, δημιουργώντας ένα ιδιαίτερα ασφυκτικό περιβάλλον στην άσκηση οικονομικής και δημοσιονομικής πολιτικής.
Ένα εγχώριο και διεθνές περιβάλλον ιδιαίτερα πιεστικό, με βασικά χαρακτηριστικά:
1^ον. Τάση αυστηρής, συσταλτικής, δημοσιονομικής πολιτικής στα περισσότερα κράτη-μέλη της Ευρωζώνης.
Χαρακτηριστικά είναι τα παραδείγματα σε Ισπανία, Γαλλία, Πορτογαλία, Ιταλία, Κύπρο.
2^ον. Πρωτόγνωρο εγχείρημα δημοσιονομικής προσαρμογής από κράτος-μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Είναι γεγονός ότι οι πολίτες έχουν υποβληθεί, τα τελευταία χρόνια, σε τεράστιες θυσίες.
Θυσίες που προσεγγίζουν τα 50 δισ. ευρώ την τελευταία τριετία.
Και μαζί με τις παρεμβάσεις για την προσεχή διετία διαμορφώνονται στο 30% του ΑΕΠ σε μία πενταετία.
Δυστυχώς, όμως, το μέχρι σήμερα δημοσιονομικό αποτέλεσμα δεν ήταν αντάξιο της «ηράκλειας» συνεισφοράς τους.
3^ον. Συνεχείς και μεγάλες αποκλίσεις των εκτιμήσεων του Προγράμματος Οικονομικής Πολιτικής.
Πρόκειται για αποκλίσεις που αποτυπώνουν τόσο τις αστοχίες του Προγράμματος, όσο και τη μεγάλη επιδείνωση της κατάστασης στην πραγματική οικονομία.
Και που οδηγούν στην αλλαγή των δεδομένων και των μακροοικονομικών και δημοσιονομικών σεναρίων του Προγράμματος Οικονομικής Πολιτικής.
Η αλλαγή αυτή επηρέασε, όπως ήταν αναμενόμενο, την κατανομή και το ύψος των μέτρων δημοσιονομικής προσαρμογής των επομένων ετών.
Κάνοντάς την, για ακόμη μία φορά, «βαρύτερη» και εμπροσθοβαρή.
Τα περιθώρια δε άμεσης αλλαγής της «συνταγής» που εφαρμόζεται από την αρχή του Προγράμματος αποδεικνύονται ασφυκτικά.
4^ον. Έλλειμμα αξιοπιστίας της χώρας.
Είναι γεγονός ότι τα τελευταία χρόνια διαμορφώθηκε ένα έλλειμμα αξιοπιστίας το οποίο είναι δύσκολα διαχειρίσιμο.
Οι τεράστιες αποκλίσεις μεταξύ προθέσεων, σχεδιασμού και υλοποίησης, κυρίως δε αποτελέσματος, αποτελούν μεγάλο βάρος στην πορεία της χώρας.
Σίγουρα, βέβαια, μέρος της αύξησης του ελλείμματος αξιοπιστίας αποδίδεται και στις αστοχίες στις προβλέψεις και στις εκτιμήσεις του Προγράμματος.
Γι’ αυτό και η επικαιροποίησή του επιδιώκει να πείσει για την αποτελεσματικότητά του, αλλά και η Κυβέρνηση για την αποφασιστικότητά της να εφαρμόσει ένα αξιόπιστο Πρόγραμμα.
Γιατί μόνο μια χώρα αξιόπιστη μπορεί να σταθεί απέναντι στους εταίρους της και να αξιώσει καλύτερη μεταχείριση.
Γι’ αυτό και η συνεπής προς τις δεσμεύσεις της χώρας στάση της Κυβέρνησης Εθνικής Ευθύνης, έπαυσε να προσφέρει άλλοθι για την αδυναμία των εταίρων να δώσουν οριστική λύση στο πρόβλημα της βιωσιμότητας του Ελληνικού χρέους.
5^ον. Οριακή κατάσταση στα ταμειακά διαθέσιμα του κράτους.
Το «πάγωμα» των προγραμματισμένων χρηματοδοτικών ροών του Μηχανισμού Στήριξης από τον Ιούνιο συνέβαλε στη διαμόρφωση συνθηκών «ασφυξίας» στα δημόσια οικονομικά και στη ρευστότητα της πραγματικής οικονομίας.
Είναι αλήθεια ότι, κατά το 2ο εξάμηνο του έτους, επελέγη μια ιδιαίτερα προσεκτική, μια λελογισμένη, μια σφικτή δημοσιονομική διαχείριση.
Με αυτή τη διαχείριση των αποθεμάτων που κάνουμε, δημιουργήσαμε ένα πρόσθετο για την Ελληνική οικονομία «χώρο αναπνοής».
6^ον. Αναθεώρηση των δημοσιονομικών στοιχείων της χώρας.
Η πριν από ένα μήνα, επί το δυσμενέστερο, αναθεώρηση από την ΕΛΣΤΑΤ των εκτιμήσεων του ΑΕΠ για προηγούμενες χρονιές – ειδικά για το 2010 – συνέβαλε σημαντικά στην αύξηση του δημοσίου χρέους ως ποσοστό του ΑΕΠ.
Αυτή και μόνο η αναθεώρηση, η οποία έγινε μετά την τελευταία έκθεση των εταίρων για τη βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους, αύξησε, μέχρι σήμερα, το λόγο του χρέους ως προς το ΑΕΠ κατά 9 περίπου ποσοστιαίες μονάδες.
Ανατρέποντας τις πρόσφατες εκτιμήσεις των εταίρων και αναδεικνύοντας τη σημασία της οικονομικής μεγέθυνσης στη μεταβολή του δείκτη.
Κυρίες και Κύριοι,
Υπό αυτές τις μακροχρόνιες και βραχυχρόνιες στρεβλώσεις, τους περιορισμούς, τις υστερήσεις και τη χρονική στενότητα η Κυβέρνηση Εθνικής Ευθύνης έθεσε ως πρωταρχικούς στόχους:

Την αποδέσμευση των χρηματοδοτικών ροών του Μηχανισμού Στήριξης.
Την αποκατάσταση του «κεφαλαίου αξιοπιστίας» της χώρας.
Την επιμήκυνση της περιόδου δημοσιονομικής προσαρμογής.
Την πιστή εκτέλεση του Προϋπολογισμού, με στόχο την επίτευξη πρωτογενών πλεονασμάτων από του χρόνου.
Την ενίσχυση της βιωσιμότητας του δημοσίου χρέους.

Οι τελευταίες Ευρωπαϊκές αποφάσεις, προϊόν επίπονων διαβουλεύσεων, πολιτικών συμβιβασμών και αμοιβαίων υποχωρήσεων σε ένα σύνθετο πρόβλημα με αρκετούς περιορισμούς, δείχνουν ότι είμαστε στην τελική ευθεία για να πετύχουμε τους στόχους μας. Και με τις χθεσινές ανακοινώσεις ακόμη κοντύτερα. Και τα «σύννεφα» αβεβαιότητας περιορίζονται…
Συγκεκριμένα:
1^ον. Αποτράπηκε η άτακτη χρεοκοπία της χώρας και επιβεβαιώθηκε ότι η Ελλάδα παραμένει σταθερά προσδεδεμένη στο ευρώ, με τους Ευρωπαίους εταίρους μας να δεσμεύονται ρητά ότι θα συνεχίσουν να στηρίζουν τη χώρα μας έως ότου αυτή επανακτήσει την πρόσβασή της στις διεθνείς αγορές.
Με λίγα λόγια, αγοράσαμε, όπως έχει αναφερθεί, «ασφάλειες» για να μπορέσουμε, μόλις η Ευρωζώνη πείσει ότι έχει τη βούληση, τους θεσμούς και τις πολιτικές για να βγάλει την οικονομία της από την κρίση, να είμαστε μέρος της συνολικής λύσης.
2^ον. Εγκρίθηκε η αποδέσμευση δόσης του Προγράμματος ύψους 52,3 δισ. ευρώ (49,1 δισ. ευρώ από την Ευρώπη).
Εκ των οποίων τα 34,3 δισ. ευρώ εκταμιεύονται μέσα στις επόμενες ημέρες.
Πρόκειται για την πρώτη ανάσα έπειτα από ένα εξάμηνο «ξηρασίας», στη διάρκεια του οποίου είχε διακοπεί η χρηματοδότηση από την Τρόικα και το κράτος χρηματοδοτούσε τις ανάγκες του με την έκδοση εντόκων γραμματίων.
Και από τα οποία 16 δισ. ευρώ θα πάνε για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, 11,3 δισ. ευρώ για την επαναγορά χρέους και 7 δισ. ευρώ για τον Προϋπολογισμό και την αποπληρωμή ληξιπρόθεσμων οφειλών.
Πρόκειται για δόση που υπερβαίνει το σύνολο των υπόλοιπων χρηματοδοτικών ροών του Προγράμματος μέχρι το τέλος του.
Δόση που αντιστοιχεί περίπου στο 27% του ΑΕΠ της χώρας και είναι μεγαλύτερη από το ακαθάριστο εγχώριο προϊόν 153 χωρών παγκοσμίως, στις οποίες συμπεριλαμβάνονται και 7 κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Με τη νέα αυτή χρηματοδοτική στήριξη θα ολοκληρωθεί η ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, θα ενισχυθούν τα ταμειακά διαθέσιμα της χώρας, θα ξεκινήσει η αποπληρωμή των ληξιπρόθεσμων οφειλών του Δημοσίου προς τον ιδιωτικό τομέα.
Αποπληρωμή που πρέπει να γίνει γρήγορα, απλά, με διαφάνεια, διασφαλίζοντας ότι δεν θα δημιουργηθεί μια «νέα γενιά» ληξιπρόθεσμων υποχρεώσεων.
Και προς αυτή την κατεύθυνση, η Κυβέρνηση έχει εκπονήσει και εφαρμόζει ένα ολοκληρωμένο σχέδιο.
3^ον. Ενισχύθηκε το «κεφάλαιο αξιοπιστίας» της χώρας, τόσο ποσοτικά όσο και ποιοτικά.
Αναγνωρίσθηκε η προσπάθεια της Ελληνικής κοινωνίας, μέσα από τις αιματηρές θυσίες της, για την επίτευξη των δημοσιονομικών και διαρθρωτικών στόχων.
Η Κυβέρνηση λειτούργησε συγκροτημένα και μεθοδικά με αποτέλεσμα η χώρα να εκπληρώσει το σύνολο των 72 προαπαιτούμενων δράσεων, πολλές από τις οποίες θα έπρεπε να είχαν υλοποιηθεί από το 1^ο εξάμηνο του έτους.
Βέβαια, όσο δύσκολο είναι να ενισχύσεις την αξιοπιστία της χώρας, τόσο εύκολο είναι να την χάσεις και πάλι.
Και εδώ απαιτείται από όλους, αλλά κυρίως από την Ελληνική Κυβέρνηση, μεγάλη και συνεχής προσπάθεια.
4^ον. Εγκρίθηκε η επιμήκυνση της δημοσιονομικής προσαρμογής κατά δύο έτη ώστε να επιτευχθεί ο στόχος πρωτογενούς πλεονάσματος ύψους 4,5% του ΑΕΠ το 2016.
Χωρίς την επιμήκυνση, τα μέτρα που θα χρειάζονταν για την επίτευξη του ίδιου στόχου το 2014, θα υπερέβαιναν τα 20 δισ. ευρώ την προσεχή διετία.
Έναντι 13,5 δισ. ευρώ που τελικά ελήφθησαν.
5^ον. Ενισχύθηκε η βιωσιμότητα του δημοσίου χρέους, και δρομολογήθηκαν, υπό προϋποθέσεις, νέες παρεμβάσεις.
Η χώρα κέρδισε καλύτερους όρους δανεισμού, την ίδια στιγμή που κράτη-μέλη της Ευρωζώνης, με πολύ υψηλότερη πιστοληπτική αξιολόγηση, δανείζονται αυτή τη στιγμή από τις αγορές με σημαντικά υψηλότερα επιτόκια.
Πιο συγκεκριμένα, πρόσφατα συμφωνήθηκε να μειωθεί το κόστος εξυπηρέτησης του ελληνικού χρέους, να επεκταθεί η περίοδος αποπληρωμής, να επιστραφούν τα κέρδη από το χαρτοφυλάκιο ελληνικών κρατικών ομολόγων της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, να γίνει μια οργανωμένη και συμφωνημένη επαναγορά του Ελληνικού χρέους.
Και αυτή η διαδικασία επαναγοράς ολοκληρώθηκε με επιτυχία.
Το συνολικό ύψος των προσφορών ομολόγων ανήλθε στα 31,8 δισ. ευρώ, με το κόστος της επαναγοράς να ανέρχεται στα 11,3 δισ. ευρώ.
Γενικότερα, με την υιοθέτηση αυτού του πακέτου των μέτρων, το δημόσιο χρέος εκτιμάται ότι θα διαμορφωθεί στο 124% του ΑΕΠ το 2020, λίγο χαμηλότερα από το 110% του ΑΕΠ το 2022 και στο 85,2% του ΑΕΠ το 2030.
Αθροιστικά, τα μέτρα εκτιμάται ότι θα μειώσουν το χρέος κατά περίπου 20% του ΑΕΠ μέχρι το 2020.
Και αυτό σημαίνει ότι τα επόμενα χρόνια θα μειωθούν σημαντικά και οι δημόσιες δαπάνες και οι ανάγκες μας για τόκους και χρεολύσια.
Επιπρόσθετα, έχει καταγραφεί η βούληση των εταίρων, στην περίπτωση επίτευξης πρωτογενών πλεονασμάτων, περαιτέρω απομείωσης του πηλίκου, τόσο από την πλευρά του αριθμητή (μείωση επιτοκίων δανειακής σύμβασης) όσο και του παρανομαστή (εξοικονόμηση πόρων από την κοινοτική συγχρηματοδότηση των έργων του ΕΣΠΑ).
Και προς την κατεύθυνση αυτή, της επίτευξης το ταχύτερο δυνατόν πρωτογενών πλεονασμάτων, εργαζόμαστε μεθοδικά.
Εργαζόμαστε με προσήλωση, αλλά και επιμονή, για την επίτευξη του στόχου, καθώς θα μας επιτρέψει, προοπτικά, βελτιωτικές παρεμβάσεις ελάφρυνσης, μέσω της προοδευτικής μείωσης των φορολογικών συντελεστών, εφόσον τα έσοδα βελτιωθούν, αλλά και της διάθεσης των επιπλέον πόρων που θα εξοικονομηθούν σε μέτρα για την τόνωση της ανάπτυξης και σε πολιτικές για την ενίσχυση της κοινωνικής συνοχής.
Κυρίες και Κύριοι,
Επί της ουσίας, έχουμε καταφέρει, με τις τεράστιες θυσίες των πολιτών, να κρατήσουμε όρθια την Ελλάδα σε μία Ευρώπη που, επί του παρόντος, χαρακτηρίζεται από ασυμμετρία, διστακτικότατα, αστάθεια και δυσκαμψία.
Μία Ευρώπη που αντιδρά στις εξελίξεις με σταδιακές προσαρμογές και όχι με ριζικές λύσεις. Αλλά που χθες επέδειξε πραγματική κοινοτική αλληλεγγύη.
Έχουμε καταφέρει να κερδίσουμε βαθμούς ελευθερίας και να διαμορφώσουμε τις προϋποθέσεις για την αντιστροφή του κλίματος και για την ανάκαμψη της οικονομίας, ώστε να τερματιστεί ο φαύλος κύκλος των ελλειμμάτων και της ύφεσης.
Με αίσθηση δικαίου και ασφάλειας.
Στο πλαίσιο αυτής της προσπάθειας, ήδη εμφανίζονται ορισμένα θετικά δείγματα γραφής.
Ορισμένες ενδείξεις που δίνουν μια εικόνα ανατροπής της αίσθησης του νομοτελειακού αδιεξόδου που είχε δημιουργηθεί.
Που επιτρέπουν τη διαμόρφωση θετικών προσδοκιών.
Ενδεικτικά και κωδικοποιημένα αναφέρω:

Την ικανοποιητική εκτέλεση του Προϋπολογισμού του 2012, παρά τη βαθύτερη από τις προβλέψεις ύφεση, καθώς το πρώτο ενδεκάμηνο του έτους το πρωτογενές έλλειμμα του Κρατικού Προϋπολογισμού διαμορφώθηκε στα 1,5 δισ. ευρώ, από 6 δισ. ευρώ το αντίστοιχο ενδεκάμηνο του 2011.
Το κυκλικά διορθωμένο πρωτογενές πλεόνασμα του 2012, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις του ΔΝΤ, εκτιμάται ότι θα διαμορφωθεί στο 0,9% του ΑΕΠ, ενώ, σύμφωνα με την Έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, η χώρα θα έχει μειώσει το διαρθρωτικό της έλλειμμα κατά 13,9 ποσοστιαίες μονάδες του ΑΕΠ την τριετία 2009-2012, έναντι στόχου για μείωση κατά 10 ποσοστιαίες μονάδες την περίοδο 2009-2014.
Το κόστος εξυπηρέτησης του δημοσίου χρέους μειώθηκε σημαντικά, καθώς κατά την πρόσφατη έκδοση εξάμηνων εντόκων γραμματίων του Ελληνικού Δημοσίου το επιτόκιο (4,38%) ήταν το χαμηλότερο από τις αρχές του 2010.
Ο πληθωρισμός αποκλιμακώνεται, με τον εναρμονισμένο δείκτη τιμών καταναλωτή να διαμορφώνεται στα χαμηλότερα επίπεδα από τον Οκτώβριο του 2009, παρά τις υπαρκτές στρεβλώσεις των αγορών.
Η ανταγωνιστικότητα της οικονομίας ενισχύεται.
- Το επιχειρηματικό περιβάλλον ενδυναμώθηκε και η σχετική κατάταξη της χώρας, στις διεθνείς μελέτες, βελτιώθηκε.
- Το ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών βελτιώθηκε και ήταν πλεονασματικό τους 2 τελευταίους μήνες που αφορούν σε πιο πρόσφατα στοιχεία, τον Αύγουστο και το Σεπτέμβριο (το έλλειμμα του εφετινού εννεαμήνου ήταν 3,5 δισ. ευρώ, έναντι 14,7 δισ. ευρώ την αντίστοιχη περυσινή περίοδο).
- Η σημαντική βελτίωση του οικονομικού περιβάλλοντος της χώρας, το οποίο βρέθηκε το Νοέμβριο του 2012 στο υψηλότερο επίπεδο των τελευταίων 20 μηνών, ενώ το σημαντικότερο είναι ότι η διαφορά σε σχέση με την Ευρωζώνη είναι η μικρότερη από τον Οκτώβριο του 2009.
- Η σταδιακή επιστροφή καταθέσεων, αν και μέρος αυτών διοχετεύεται για την κάλυψη φορολογικών και άλλων υποχρεώσεων νοικοκυριών και επιχειρήσεων.
- Η δημιουργία νέων ισχυρών τραπεζικών ομίλων με μεγέθη ικανά να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις όχι μόνο του εθνικού αλλά και του διεθνούς οικονομικού περιβάλλοντος.

Κυρίες και Κύριοι,
Σε καμία περίπτωση δεν τα αναφέρω αυτά για να θριαμβολογήσω.
Τα αναφέρω, απλώς, για να εκπέμψω ένα μήνυμα ότι με σχέδιο, σκληρή δουλειά και τη συμβολή όλων των εμπλεκομένων μπορεί η χώρα να επιτύχει τους στόχους της.
Αλλά και τα επικαλούμαι ως κίνητρο για την εντατικοποίηση της προσπάθειας.
Μιας μεγάλης προσπάθειας, κατά την οποία οφείλουμε όλοι να αντιληφθούμε ότι χρειάζεται, απαιτείται θα έλεγα, υπομονή και επιμονή.
Εύκολες λύσεις δεν υπάρχουν.
Μπορούμε να πούμε ότι βρισκόμαστε μέσα σε ένα ανηφορικό τούνελ.
Αλλά η χώρα από χθες κέρδισε μια ευκαιρία, μια μεγάλη ευκαιρία να σταθεί στα πόδια της και να βγει από την κρίση.
Κατά την πεποίθησή μας, η ορθή Εθνική επιλογή είναι να προχωρήσουμε αταλάντευτα μπροστά, επιταχύνοντας, ώστε να βγούμε το ταχύτερο δυνατόν από αυτό το τούνελ.
Και θα προχωρήσουμε, εφαρμόζοντας ένα ολοκληρωμένο στρατηγικό σχέδιο για την έξοδο από την κρίση, το οποίο θα εδράζεται στη σύζευξη της αναγκαίας δημοσιονομικής προσαρμογής και της επανεκκίνησης της οικονομίας, επιτυγχάνοντας τόσο την αμφίπλευρη και βιώσιμη μείωση του δημοσιονομικού ελλείμματος, όσο και τον τερματισμό της καθοδικής πορείας της οικονομίας.
Το χρέος απέναντι στην Πατρίδα και στις θυσίες των πολιτών επιβάλλει να προχωρήσουμε με συλλογικότητα, ενότητα, έλλογη συμπεριφορά, σχέδιο, αισιοδοξία, διορατικότητα και σκληρή δουλειά.
Με αυτές τις σκέψεις εύχομαι καλή επιτυχία στις εργασίες του Συνεδρίου.
Το περιεχόμενο των εισηγήσεων και η ποιότητα των ομιλητών – πολλοί από τους οποίους είναι Συνάδελφοι – τη διασφαλίζει.
Σας ευχαριστώ.

03Δεκ

Ομιλία Αναπλ. Υπουργού Οικονομικών Χρ. Σταϊκούρα στο 23ο Ετήσιο Συνέδριο του Αμερικανo-Ελληνικού Εμπορικού Επιμελητηρίου – “The Greek Economy: State Reform—The Cornerstone for Investment and Development”

Κυρίες και Κύριοι,

Θα ήθελα να ευχαριστήσω το Ελληνοαμερικανικό Εμπορικό Επιμελητήριο και τον Πρόεδρό του για την πρόσκληση που μου απηύθυναν να παραστώ στο καθιερωμένο, θεσμός πλέον, Συνέδριο του Επιμελητηρίου και να καταθέσω ορισμένες σκέψεις, κωδικοποιημένα, για τις τρέχουσες εξελίξεις στην Ελληνική οικονομία.

Εξελίξεις σημαντικές, καθοριστικές για την πορεία της.

Καθώς αυτή βρίσκεται σε μια κρίσιμη καμπή.

Στο μεταίχμιο μιας μακράς πορείας.

Αλλά και σε ένα νέο, καλύτερο, σημείο αφετηρίας ώστε να ξεπεράσει τις αδυναμίες της και να δημιουργήσει τις προϋποθέσεις για μια μακρά περίοδο πρωτογενών πλεονασμάτων και βιώσιμης, διατηρήσιμης, ανάπτυξης.

Αδυναμίες χρόνιες, δομικές, κυρίως ενδογενείς.

Υστερήσεις γνωστές σε όλους μας, όπως είναι:

Η αδυναμία βιώσιμης διαχείρισης των δημόσιων οικονομικών, σε μεγαλύτερο ή μικρότερο βαθμό, κατά περιόδους.
Η εκτεταμένη φοροδιαφυγή και η περιορισμένη φορολογική βάση.
Η αδυναμία εξορθολογισμού των δημοσίων, κυρίως των κοινωνικών, δαπανών.
Το έλλειμμα ανταγωνιστικότητας.

Συμπερασματικά, η Ελληνική οικονομία λειτουργούσε για μεγάλο χρονικό διάστημα, περισσότερο ή λιγότερο ανά περίοδο, σε συνθήκες ασταθούς ισορροπίας.

Συνθήκες που επιδεινώθηκαν καθοριστικά μετά το ξέσπασμα της παγκόσμιας χρηματοπιστωτικής κρίσης και τη διάχυσή της στην Ευρώπη, «πυροδοτώντας» τα υπαρκτά, και ήδη υψηλά, «δίδυμα» ελλείμματα και χρέη.

Όπως είναι γνωστό, αυτή την επιδείνωση των συνθηκών ακολούθησε η κρίση δανεισμού και η προσφυγή της χώρας μας στο Μηχανισμό Στήριξης.

Προσφυγή η οποία δημιούργησε ένα ιδιαίτερα ασφυκτικό περιβάλλον στην άσκηση οικονομικής και δημοσιονομικής πολιτικής.

Περιβάλλον το οποίο, εκτός των άλλων, έχει και τα εξής χαρακτηριστικά:

1^ον. Τάση αυστηρής, συσταλτικής, δημοσιονομικής πολιτικής στα περισσότερα κράτη-μέλη της Ευρωζώνης.

Χαρακτηριστικά είναι τα παραδείγματα σε Ισπανία, Γαλλία, Πορτογαλία, Ιταλία, Κύπρο.

2^ον. Πρωτόγνωρο εγχείρημα δημοσιονομικής προσαρμογής από κράτος-μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Είναι γεγονός ότι οι πολίτες έχουν υποβληθεί, τα τελευταία χρόνια, σε τεράστιες θυσίες.

Θυσίες που προσεγγίζουν τα 50 δισ. ευρώ την τελευταία τριετία.

Και μαζί με τις παρεμβάσεις για την προσεχή διετία διαμορφώνονται στο 30% του ΑΕΠ σε μία πενταετία.

Δυστυχώς, όμως, το μέχρι σήμερα δημοσιονομικό αποτέλεσμα δεν ήταν αντάξιο της «ηράκλειας» συνεισφοράς τους.

3^ον. Συνεχείς και μεγάλες αποκλίσεις των εκτιμήσεων του Προγράμματος Οικονομικής Πολιτικής.

Πρόκειται για αποκλίσεις που αποτυπώνουν τόσο τις αστοχίες του Προγράμματος, όσο και τη μεγάλη επιδείνωση της κατάστασης στην πραγματική οικονομία.

Και που οδηγούν στην αλλαγή των δεδομένων και των μακροοικονομικών και δημοσιονομικών σεναρίων του Προγράμματος Οικονομικής Πολιτικής.

Η αλλαγή αυτή επηρέασε, όπως ήταν αναμενόμενο, την κατανομή και το ύψος των μέτρων δημοσιονομικής προσαρμογής των επομένων ετών.

Κάνοντάς την, για ακόμη μία φορά, «βαρύτερη» και εμπροσθοβαρή.

Τα περιθώρια δε άμεσης αλλαγής της «συνταγής» που εφαρμόζεται από την αρχή του Προγράμματος αποδεικνύονται ασφυκτικά.

4^ον. Έλλειμμα αξιοπιστίας της χώρας.

Είναι γεγονός ότι τα τελευταία χρόνια διαμορφώθηκε ένα έλλειμμα αξιοπιστίας το οποίο είναι δύσκολα διαχειρίσιμο.

Οι τεράστιες αποκλίσεις μεταξύ προθέσεων, σχεδιασμού και υλοποίησης, κυρίως δε αποτελέσματος, αποτελούν μεγάλο βάρος στην πορεία της χώρας.

Σίγουρα, βέβαια, μέρος της αύξησης του ελλείμματος αξιοπιστίας αποδίδεται και στις αστοχίες στις προβλέψεις και στις εκτιμήσεις του Προγράμματος.

Γι’ αυτό και η επικαιροποίησή του επιδιώκει να πείσει για την αποτελεσματικότητά του, αλλά και η Κυβέρνηση για την αποφασιστικότητά της να εφαρμόσει ένα αξιόπιστο Πρόγραμμα.

Γιατί μόνο μια χώρα αξιόπιστη μπορεί να σταθεί απέναντι στους εταίρους της και να αξιώσει καλύτερη μεταχείριση.

Γι’ αυτό και η συνεπής προς τις δεσμεύσεις της χώρας στάση της Κυβέρνησης Εθνικής Ευθύνης έπαυσε να προσφέρει άλλοθι για την αδυναμία των εταίρων να δώσουν οριστική λύση στο πρόβλημα της βιωσιμότητας του Ελληνικού χρέους.

5^ον. Οριακή κατάσταση στα ταμειακά διαθέσιμα του κράτους.

Το «πάγωμα» των προγραμματισμένων χρηματοδοτικών ροών του Μηχανισμού Στήριξης από τον Ιούνιο συνέβαλε στη διαμόρφωση συνθηκών «ασφυξίας» στα δημόσια οικονομικά και στη ρευστότητα της πραγματικής οικονομίας.

Είναι αλήθεια ότι, κατά το 2^ο εξάμηνο του έτους, επελέγη μια ιδιαίτερα προσεκτική, μια λελογισμένη, μια σφικτή δημοσιονομική διαχείριση.

Με αυτή τη διαχείριση των αποθεμάτων που κάνουμε, δημιουργήσαμε ένα πρόσθετο για την Ελληνική οικονομία «χώρο αναπνοής».

6^ον. Αναθεώρηση των δημοσιονομικών στοιχείων της χώρας.

Η πριν από 1 μήνα, επί το δυσμενέστερο, αναθεώρηση από την ΕΛΣΤΑΤ των εκτιμήσεων του ΑΕΠ για προηγούμενες χρονιές – ειδικά για το 2010 – συνέβαλε σημαντικά στην αύξηση του δημοσίου χρέους ως ποσοστό του ΑΕΠ.

Αυτή και μόνο η αναθεώρηση, η οποία έγινε μετά την τελευταία έκθεση των εταίρων για τη βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους, αύξησε, μέχρι σήμερα, το λόγο του χρέους ως προς το ΑΕΠ κατά 9 περίπου ποσοστιαίες μονάδες.

Ανατρέποντας τις πρόσφατες εκτιμήσεις των εταίρων και αναδεικνύοντας τη σημασία της οικονομικής μεγέθυνσης στη μεταβολή του δείκτη.

Κυρίες και Κύριοι,

Υπό αυτές τις μακροχρόνιες και βραχυχρόνιες συνθήκες, τους περιορισμούς, τις υστερήσεις και τη χρονική στενότητα η Κυβέρνηση Εθνικής Ευθύνης έθεσε ως πρωταρχικούς στόχους:

Την αποδέσμευση των χρηματοδοτικών ροών του Μηχανισμού Στήριξης.
Την αποκατάσταση του «κεφαλαίου αξιοπιστίας» της χώρας.
Την επιμήκυνση της περιόδου δημοσιονομικής προσαρμογής.
Την πιστή εκτέλεση του Προϋπολογισμού με στόχο την επίτευξη πρωτογενών πλεονασμάτων από του χρόνου.
Την ενίσχυση της βιωσιμότητας του δημοσίου χρέους.

Συγκεκριμένα:

1^ον. Αποτράπηκε η άτακτη χρεοκοπία της χώρας και επιβεβαιώθηκε ότι η Ελλάδα παραμένει σταθερά προσδεδεμένη στο ευρώ.

Ενώ επαναλαμβάνεται η ρητή δέσμευση των Ευρωπαίων εταίρων να συνεχίσουν να στηρίζουν τη χώρα μας έως ότου αυτή επανακτήσει την πρόσβασή της στις διεθνείς αγορές.

Με λίγα λόγια, αγοράσαμε, όπως έχει αναφερθεί, «ασφάλειες» για να μπορέσουμε, μόλις η Ευρωζώνη πείσει ότι έχει τη βούληση, τους θεσμούς και τις πολιτικές για να βγάλει την οικονομία της από την κρίση, να είμαστε μέρος της συνολικής λύσης.

2^ον. Εγκρίθηκε η αποδέσμευση δόσης του Προγράμματος ύψους 43,7 δισ. ευρώ.

Πρόκειται για δόση ισοδύναμη με το σύνολο των υπόλοιπων χρηματοδοτικών ροών του Προγράμματος μέχρι το τέλος του.

Δόση που αντιστοιχεί περίπου στο 1/4 του ΑΕΠ της χώρας και είναι μεγαλύτερη από το ακαθάριστο εγχώριο προϊόν 148 χωρών παγκοσμίως, στις οποίες συμπεριλαμβάνονται και 6 κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Με τη νέα αυτή χρηματοδοτική στήριξη θα ολοκληρωθεί η ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, θα ενισχυθούν τα ταμειακά διαθέσιμα της χώρας, θα ξεκινήσει η αποπληρωμή των ληξιπρόθεσμων οφειλών του Δημοσίου προς τον ιδιωτικό τομέα.

Αποπληρωμή που πρέπει να γίνει γρήγορα, απλά, με διαφάνεια, διασφαλίζοντας ότι δεν θα δημιουργηθεί μια «νέα γενιά» ληξιπρόθεσμων υποχρεώσεων.

Και προς αυτή την κατεύθυνση, η Κυβέρνηση ήδη εκπόνησε και παρουσίασε ένα ολοκληρωμένο σχέδιο.

Ένα σχέδιο που ανταποκρίνεται στο ρόλο του κράτους.

Κι αυτό γιατί το κράτος θα πρέπει να παρεμβαίνει και να μεριμνά για τη βέλτιστη λειτουργία του μηχανισμού της αγοράς και την εξασφάλιση της μέγιστης δυνατής οικονομικής αποτελεσματικότητας. Την κοινωνικά δικαιότερη κατανομή του εισοδήματος και του παραγόμενου πλούτου και τη σταθεροποίηση της οικονομίας. Να αντανακλά δηλαδή τα αιτήματα της σύγχρονης και ελεύθερης κοινωνίας για οικονομική αποτελεσματικότητα από τη μια πλευρά, και κοινωνική δικαιοσύνη από την άλλη, ο συνδυασμός των οποίων καταλήγει στην κοινωνική οικονομία της αγοράς. Βέβαια, το μείγμα αγοράς και κράτους μπορεί να ποικίλλει ανάλογα με τις περιστάσεις, τις ανάγκες και τις προτιμήσεις της κοινωνίας, αλλά ορίζεται στον ενδιάμεσο χώρο ανάμεσα στις απόψεις περί ελάχιστου και μέγιστου κράτους και αυτή η σχέση μεταξύ κράτους και αγοράς καθορίζεται και από την ασκούμενη οικονομική πολιτική.

3^ον. Ενισχύθηκε το «κεφάλαιο αξιοπιστίας» της χώρας. Τόσο ποσοτικά όσο και ποιοτικά.

Αναγνωρίσθηκε η προσπάθεια της ελληνικής κοινωνίας, μέσα από τις αιματηρές θυσίες της, για την επίτευξη των δημοσιονομικών και διαρθρωτικών στόχων.

Η Κυβέρνηση λειτούργησε συγκροτημένα και μεθοδικά με αποτέλεσμα η χώρα να εκπληρώσει το σύνολο των 72 προαπαιτούμενων δράσεων, πολλές από τις οποίες θα έπρεπε να είχαν υλοποιηθεί από το 1^ο εξάμηνο του έτους.

Βέβαια, όσο δύσκολο είναι να ενισχύσεις την αξιοπιστία της χώρας, τόσο εύκολο είναι να την χάσεις και πάλι…

Και εδώ απαιτείται από όλους, αλλά κυρίως από την Ελληνική Κυβέρνηση, μεγάλη και συνεχής προσπάθεια.

4^ον. Εγκρίθηκε η επιμήκυνση της δημοσιονομικής προσαρμογής κατά δύο έτη ώστε να επιτευχθεί ο στόχος πρωτογενούς πλεονάσματος ύψους 4,5% του ΑΕΠ το 2016.

Χωρίς την επιμήκυνση, τα μέτρα που θα χρειάζονταν για την επίτευξη του ίδιου στόχου το 2014, θα υπερέβαιναν τα 20 δισ. ευρώ την προσεχή διετία.

Έναντι 13,5 δισ. ευρώ που τελικά ελήφθησαν.

5^ον. Ενισχύθηκε η βιωσιμότητα του δημοσίου χρέους, και δρομολογήθηκαν, υπό προϋποθέσεις, νέες παρεμβάσεις.

Η χώρα κέρδισε καλύτερους όρους δανεισμού.

Χώρες της Ευρωζώνης, με πολύ υψηλότερη πιστοληπτική αξιολόγηση, δανείζονται αυτή τη στιγμή από τις αγορές με σημαντικά υψηλότερα επιτόκια.

Πιο συγκεκριμένα, συμφωνήθηκε να μειωθεί το κόστος εξυπηρέτησης του ελληνικού χρέους, να επεκταθεί η περίοδος αποπληρωμής, να επιστραφούν τα κέρδη από το χαρτοφυλάκιο ελληνικών κρατικών ομολόγων της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, να γίνει, και ξεκίνησε σήμερα, με την ανακοίνωση των όρων της διαδικασίας μια οργανωμένη και συμφωνημένη αναδιάρθρωση του Ελληνικού χρέους.

Με την υιοθέτηση αυτού του πακέτου των μέτρων, γι’ αυτό και είναι σημαντικό να στεφθεί με επιτυχία το πρόγραμμα επαναγοράς Ελληνικού χρέους, αυτό εκτιμάται ότι θα διαμορφωθεί στο 124% του ΑΕΠ το 2020, στο 110% το 2022 και στο 88,3% το 2030.

Αθροιστικά, τα μέτρα εκτιμάται ότι θα μειώσουν το χρέος κατά περίπου 20% του ΑΕΠ μέχρι το 2020.

Ενώ καταγράφεται και η βούληση των εταίρων, στην περίπτωση επίτευξης πρωτογενών πλεονασμάτων, περαιτέρω απομείωσης του πηλίκου, τόσο από την πλευρά του αριθμητή (μείωση επιτοκίων δανειακής σύμβασης) όσο και του παρανομαστή (εξοικονόμηση πόρων από την κοινοτική συγχρηματοδότηση των έργων του ΕΣΠΑ).

Πρωτογενή πλεονάσματα που θα προσδώσουν στη χώρα «δύναμη» ώστε να σταθεί στην Ευρωπαϊκή, και στην παγκόσμια, σκηνή με αξιοπρέπεια, προασπίζοντας τα συμφέροντά της.

Στην Κυβέρνηση εργαζόμαστε για την επίτευξη αυτού του στόχου.

Η τακτική αυτή θα μας απελευθερώσει ζωτικό χώρο και θα επιτρέψει, προοπτικά, βελτιωτικές παρεμβάσεις ελάφρυνσης, μέσω της προοδευτικής μείωσης των φορολογικών συντελεστών, εφόσον τα έσοδα βελτιωθούν, αλλά και της διάθεσης των επιπλέον πόρων που θα εξοικονομηθούν σε μέτρα για την τόνωση της ανάπτυξης και σε πολιτικές για την ενίσχυση της κοινωνικής συνοχής.

Κυρίες και Κύριοι,

Συμπερασματικά, σε μια Ευρώπη, επί του παρόντος, ασύμμετρη, ασταθή και δύσκαμπτη, που αντιδρά στις εξελίξεις με σταδιακές προσαρμογές και όχι με ριζικές λύσεις, η χώρα, με τις τεράστιες θυσίες των πολιτών της, κρατήθηκε όρθια.

Η απόφαση παρέχει στην Ελλάδα την ευκαιρία και τη δυνατότητα, μέσα από τη διαμόρφωση ενός ολοκληρωμένου εθνικού σχεδίου, να επιτύχει την αναγκαία σύζευξη δημοσιονομικής προσαρμογής και πειθαρχίας και βιώσιμης οικονομικής ανάπτυξης, ώστε να τερματιστεί ο φαύλος κύκλος των ελλειμμάτων και της ύφεσης.

Με αίσθηση δικαίου και ασφάλειας.

Και προς αυτή την κατεύθυνση, εμφανίζονται ορισμένα θετικά δείγματα γραφής που δίνουν μια εικόνα ανατροπής της αίσθησης του αδιεξόδου που είχε δημιουργηθεί.

Δείγματα που επιτρέπουν και αυτά, μαζί με τις αποφάσεις του Eurogroup, εφεξής, τη διαμόρφωση θετικών προσδοκιών για την Ελληνική οικονομία.

Ενδεικτικά:

Η ικανοποιητική εκτέλεση του Προϋπολογισμού του 2012, παρά τη βαθύτερη από τις προβλέψεις ύφεση.
- Σε επίπεδο Κεντρικής Κυβέρνησης, παρουσιάζεται πρωτογενές έλλειμμα ύψους 1,1 δισ. ευρώ το πρώτο 10μηνο του έτους, έναντι πρωτογενούς ελλείμματος ύψους 5,9 δισ. ευρώ την αντίστοιχη περυσινή περίοδο.
- Ενώ επιτυγχάνεται, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις του ΔΝΤ, κυκλικά διορθωμένο πρωτογενές πλεόνασμα ύψους 0,9% του ΑΕΠ από εφέτος.
- Και σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή Έκθεση που θα δημοσιευθεί, η χώρα θα έχει μειώσει το διαρθρωτικό της έλλειμμα κατά 13,9 ποσοστιαίες μονάδες του ΑΕΠ την τριετία 2009-2012, έναντι στόχου για μείωση κατά 10 ποσοστιαίες μονάδες την περίοδο 2009-2014.
Η μείωση του κόστους εξυπηρέτησης του δημοσίου χρέους.
- Κατά την πρόσφατη έκδοση εξάμηνων εντόκων γραμματίων του Ελληνικού Δημοσίου το επιτόκιο (4,41%) ήταν το χαμηλότερο από τις αρχές του 2010.
Η αποκλιμάκωση του πληθωρισμού, με τον εναρμονισμένο δείκτη τιμών καταναλωτή να διαμορφώνεται στο χαμηλότερο επίπεδο από τον Οκτώβριο του 2009, παρά τις υπαρκτές στρεβλώσεις των αγορών.
Η ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας της οικονομίας.
- Το επιχειρηματικό περιβάλλον ενδυναμώθηκε και η σχετική κατάταξη της χώρας βελτιώθηκε.
- Το ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών βελτιώθηκε, και ήταν πλεονασματικό τους 2 τελευταίους μήνες που έχουμε διαθέσιμα στοιχεία, Αύγουστο και Σεπτέμβριο (το έλλειμμα του εφετινού 9μηνου ήταν 3,5 δισ. ευρώ, έναντι 14,7 δισ. ευρώ την αντίστοιχη περυσινή χρονιά).
Η σταδιακή επιστροφή καταθέσεων, αν και μέρος αυτών διοχετεύεται για την κάλυψη φορολογικών και άλλων υποχρεώσεων νοικοκυριών και επιχειρήσεων.
Η δημιουργία νέων ισχυρών τραπεζικών ομίλων με μεγέθη ικανά να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις όχι μόνο του εθνικού αλλά και του διεθνούς οικονομικού περιβάλλοντος.

Κυρίες και Κύριοι,

Τα αποτελέσματα αυτά δεν τα αναφέρω για να θριαμβολογήσω.

Τα αναφέρω για να εκπέμψω ένα μήνυμα ότι με σχέδιο, σκληρή δουλειά και τη συμβολή όλων των εμπλεκομένων μπορεί η χώρα να επιτύχει τους στόχους της.

Δεν επιτρέπεται όμως εφησυχασμός.

Βρισκόμαστε στο σημείο καμπής, κάνοντας βήματα σταθεροποίησης των δημόσιων οικονομικών.

Έχουμε πλήρη συνείδηση ότι τα βήματα αυτά περιλαμβάνουν επώδυνα μέτρα και διευρύνουν τις ήδη τεράστιες θυσίες των πολιτών.

Ενώ ενισχύουν και την κόπωση της προσαρμογής.

Όμως δεν είναι δυνατόν να τις αποφύγουμε.

Ο δρόμος που έχει διανυθεί είναι μακρύς.

Η αναγκαία προσπάθεια όμως που απαιτείται μεγάλη.

Οφείλουμε όλοι να αντιληφθούμε ότι χρειάζεται υπομονή και επιμονή.

Εύκολες λύσεις δεν υπάρχουν.

Με άλλα λόγια, μπορούμε να πούμε ότι βρισκόμαστε μέσα σε ένα ανηφορικό τούνελ.

Κατά την πεποίθησή μας, η ορθή Εθνική επιλογή είναι να προχωρήσουμε αταλάντευτα μπροστά, επιταχύνοντας, ώστε να βγούμε το ταχύτερο δυνατόν από αυτό.

Όπως πρόσφατα υποστήριξα και από το βήμα της Βουλής, κατά τη συζήτηση του Προϋπολογισμού, δεν ωφελεί ούτε να αναλώνουμε εθνική ενέργεια ομφαλοσκοπώντας, ούτε να φλερτάρουμε με πισωγυρίσματα.

Το χρέος απέναντι στην Πατρίδα και στις θυσίες των πολιτών επιβάλλει να προχωρήσουμε με συλλογικότητα, ενότητα, έλλογη συμπεριφορά, σχέδιο, αισιοδοξία, διορατικότητα και σκληρή δουλειά.

Με αυτές τις σκέψεις εύχομαι καλή επιτυχία στις εργασίες του Συνεδρίου.

Το περιεχόμενο των εισηγήσεων και η ποιότητα των ομιλητών τη διασφαλίζει.

Σας ευχαριστώ.

19Νοέ

Συνέντευξη Αναπλ. Υπουργού Οικονομικών Χρ. Σταϊκούρα στην εφημερίδα “Τύπος της Κυριακής” – “Θεσπίζονται μηχανισμοί παρακολούθησης για ΔΕΚΟ, ΝΠΙΔ και ΟΤΑ”

1. Μετά την ψήφιση των μέτρων στη Βουλή, αλλά και το Eurogroup, τι αναμένουμε;

Η χώρα βρίσκεται σε μία κρίσιμη καμπή, μακράς και δύσκολης πορείας. Εργαζόμαστε ώστε να οδηγηθούμε, το ταχύτερο, στην έξοδο, από το μεγάλο τούνελ αυτής της πορείας.

Η ψήφιση του Πολυνομοσχεδίου, του Προϋπολογισμού και του Μεσοπρόθεσμου συνιστούν καθοριστικά βήματα προς την κατεύθυνση αυτή.

Έχουμε πλήρη συνείδηση ότι τα βήματα αυτά περιλαμβάνουν επώδυνα μέτρα και διευρύνουν τις ήδη τεράστιες θυσίες των πολιτών. Όμως δεν είναι δυνατόν να τα αποφύγουμε.

Η Ελλάδα ανταποκρίθηκε στις δεσμεύσεις που είχαν αναληφθεί.

Στο τελευταίο Eurogroup αναγνωρίστηκε η μεγάλη πρόοδος που συντελείται.

Έχει οριστικοποιηθεί η επιμήκυνση, που ήταν μία από τις βασικές μας επιδιώξεις, και δρομολογήθηκε η διαδικασία για την αποδέσμευση των δόσεων.

Από την πλευρά μας επιδιώκουμε, για προφανείς λόγους, το ύψος της δόσης να είναι το υψηλότερο δυνατόν.

Τώρα, αναμένεται από την πλευρά των εταίρων μας η αποκατάσταση των ροών χρηματοδότησης που προβλέπει το Πρόγραμμα και η διευθέτηση του ζητήματος της βιωσιμότητας του χρέους.

2. Τα ταμειακά διαθέσιμα θα αντέξουν μέχρι την αποδέσμευση της δόσης;

Είναι γεγονός ότι τα ταμειακά διαθέσιμα του Κράτους βρίσκονται σε οριακή κατάσταση, μετά το «πάγωμα» των χρηματοδοτικών ροών του Μηχανισμού Στήριξης από τον περασμένο Ιούνιο.

Είναι αλήθεια ότι, κατά το δεύτερο εξάμηνο του έτους, επελέγη μια ιδιαίτερα προσεκτική, μια σφικτή, μια λελογισμένη δημοσιονομική διαχείριση.

Η τακτική που ακολουθούμε αποτυπώνεται και στην ικανοποιητική εκτέλεση του εφετινού Προϋπολογισμού.

Σε κάθε περίπτωση το Ελληνικό κράτος δεν θα μείνει από «οξυγόνο».

3. Αλήθεια, ποια είναι η τελευταία εκτίμησή σας για την πορεία του Προϋπολογισμού φέτος;

Όπως προανέφερα, η εκτέλεσή του, σύμφωνα με τα στοιχεία του πρώτου δεκάμηνου, κρίνεται τουλάχιστον ικανοποιητική.

Είναι καλύτερη από τις προβλέψεις, παρά τη βαθύτερη από τις εκτιμήσεις ύφεση και χωρίς τη λήψη νέων μέτρων σε αυτό το χρονικό διάστημα.

Ειδικότερα, το πρωτογενές έλλειμμα ανήλθε στα 1,2 δισ. ευρώ από 5,9 δισ. ευρώ την αντίστοιχη περίοδο του 2011.

Υπογραμμίζω ότι αυτά τα αποτελέσματα δεν τα αναφέρω για να θριαμβολογήσω.

Μακριά από εμένα αυτή η πρακτική.

Τα αναφέρω για να εκπέμψω το μήνυμα ότι με σχέδιο, σκληρή δουλειά και τη συμβολή όλων των εμπλεκόμενων μπορούμε να κάνουμε αποφασιστικά βήματα προσαρμογής της δημόσιας οικονομίας.

4. Είστε το ίδιο αισιόδοξος και για τον Προϋπολογισμό του 2013;

Κύριε Κοτταρίδη, έχουμε ακόμη δρόμο να διανύσουμε.

Συνεπώς, είναι απαραίτητη η συνέχιση της προσπάθειας για δημοσιονομική προσαρμογή και εν τέλει την επίτευξη του εθνικού στόχου.

Δηλαδή, την επίτευξη πρωτογενούς πλεονάσματος κατά το 2013 και έπειτα.

Έτσι η Ελλάδα θα πάρει μια βαθιά αναπνοή.

Η χρηματοδότηση βασικών λειτουργιών του Κράτους θα γίνεται με ίδιους πόρους, ενώ θα αποκτήσουμε ζωτικής σημασίας βαθμούς ελευθερίας.

Προσωπικά, είμαι συγκρατημένα αισιόδοξος για την επίτευξη των δημοσιονομικών στόχων.

Και αυτό διότι οι προβλέψεις βασίζονται σε ιδιαίτερα συντηρητικά σενάρια, σε αντίθεση με ότι συνέβαινε προηγουμένως.

Ενδεικτικά να σας αναφέρω ότι οι αντίστοιχες εκτιμήσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής είναι πιο αισιόδοξες από τις δικές μας.

Συνεπώς παλεύουμε για τη βελτίωση της εκτέλεσης του Προγράμματος, γεγονός που θα συντελέσει στη βελτίωση των συνθηκών προσαρμογής και θα μας επιτρέψει, σταδιακά, να αποκαταστήσουμε αδικίες.

5. Το χρέος παραμένει το μεγάλο βάρος. Πότε θα αρχίσει η αποκλιμάκωση;

Κατ’ αρχάς, πρέπει να σημειωθεί ότι η συνολική αύξηση του δημοσίου χρέους, σε απόλυτα ποσά, προβλέπεται να είναι περίπου 23 δισ. ευρώ την περίοδο 2013-2016, όση ήταν περίπου η ετήσια αύξηση στο παρελθόν.

Συνεπώς, περιορίζεται καθοριστικά η αυξητική του τάση.

Βέβαια, είναι γεγονός ότι το δημόσιο χρέος ως απόλυτο μέγεθος θα αυξάνεται για όσο διάστημα έχουμε δημοσιονομικό έλλειμμα.

Επίσης, όσο βαθαίνει η ύφεση, ο δείκτης του δημοσίου χρέους ως ποσοστό του ΑΕΠ θα αυξάνει.

Η αυξητική τάση του δημοσίου χρέους, τουλάχιστον ως ποσοστό του ΑΕΠ, για να ανακοπεί ουσιαστικά θα πρέπει να έχουμε, σε συνεχή σειρά ετών, πρωτογενή πλεονάσματα, θετικούς ρυθμούς ανάπτυξης και αποτελεσματική εφαρμογή του προγράμματος αποκρατικοποιήσεων.

Αυτό, με τα μέχρι στιγμής δεδομένα, εκτιμάται ότι θα αρχίσει να επιτυγχάνεται τα επόμενα χρόνια και μετά το 2015 θα αρχίσει η αποκλιμάκωση.

Στο σημείο αυτό θέλω να υπογραμμίσω την πεποίθησή μου ότι, ενώ τηρούμε με συνέπεια τα συμφωνηθέντα με τους εταίρους και δανειστές, πρέπει άμεσα και ουσιαστικά να διαμορφωθούν συνθήκες βιωσιμότητας του δημόσιου χρέους.

Απαιτούνται, άμεσα, ριζικότερες λύσεις.

6. Αναφέρεστε σε υψηλούς ρυθμούς ανάπτυξης, που είναι και το μεγάλο ζητούμενο. Ωστόσο, η ύφεση εξακολουθεί να είναι μεγάλη.

Πράγματι, εξακολουθεί να είναι βαθιά.

Επιδίωξή μας είναι το ταχύτερο δυνατόν να ανακοπεί η «τρελή πορεία» στο καθοδικό σπιράλ.

Και αυτό εκτιμάται βάσιμα ότι θα συμβεί το 2014, οπότε θα εισέλθουμε σε θετικούς ρυθμούς ανάπτυξης.

Η ανακοπή της υφεσιακής πορείας επιδιώκεται μέσω της σύζευξης της δημοσιονομικής προσαρμογής με πολιτικές για την επανεκκίνηση της πραγματικής οικονομίας.

Ωστόσο, η αποτελεσματική εφαρμογή τους θα καθοριστεί αφενός από την σταθεροποίηση της κατάστασης και αφετέρου από τη συνέχιση της χρηματοδοτικής στήριξης.

Με αυτή θα ολοκληρωθεί η ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, η αποπληρωμή των ληξιπρόθεσμων οφειλών του Δημοσίου και η ενίσχυση των ταμειακών διαθεσίμων.

Όσο παρατείνεται η αβεβαιότητα τόσο θα ενισχύονται οι υφεσιακές πιέσεις.

Συνεπώς, είναι ζωτικής σημασίας σε πρώτη φάση, τόσο για τα δημόσια οικονομικά όσο και για την πραγματική οικονομία, η άμεση αποδέσμευση της δόσης. Και αυτό θα γίνει σύντομα.

7. Πριν λίγο καιρό είχατε αναλάβει μια νομοθετική πρωτοβουλία για τη θέσπιση δημοσιονομικών κανόνων. Σκοπεύετε να προβείτε και σε άλλες αντίστοιχες κινήσεις;

Η δημοσιονομική εξυγίανση, προσαρμογή και πειθαρχία αποτελεί προτεραιότητα της Κυβέρνησης και επιτυγχάνονται με τη θέσπιση σύγχρονων δημοσιονομικών κανόνων και μηχανισμών.

Προς την κατεύθυνση αυτή, λαμβάνουμε άμεσα και άλλες αντίστοιχες δράσεις.

Ήδη προωθείται νομοθετική πρωτοβουλία για τον εμπλουτισμό του πλαισίου δημοσιονομικών κανόνων και πρακτικών, στο οποίο αναφερθήκατε, και τη χρηστή δημοσιονομική διαχείριση μέσα από μνημόνια συνεργασίας του Υπουργείου Οικονομικών και των υπολοίπων Υπουργείων.

Παράλληλα, ενεργοποιείται μηχανισμός παρακολούθησης των ετήσιων προϋπολογισμών των ΔΕΚΟ, των ΝΠΙΔ και των ΟΤΑ, σε μηνιαία βάση, με τη θέσπιση τριμηνιαίων στόχων και ανώτατων ορίων δαπανών, ώστε αυτοί να συνάδουν με τους στόχους του Μεσοπρόθεσμου.

Οι διοικήσεις θα πρέπει να διασφαλίζουν ότι δεν θα υπάρχουν αρνητικές αποκλίσεις από τους στόχους και θα προβαίνουν σε προκαθορισμένες διορθωτικές παρεμβάσεις σε περίπτωση εμφάνισής τους.

Σε περιπτώσεις αρνητικής απόκλισης στα οικονομικά αποτελέσματα θα προβλέπεται ανάλογος περιορισμός των πιστώσεων για λειτουργικές δαπάνες ή της επιχορήγησης ή της απόδοσης πόρων προς τους φορείς αυτούς.

Στο πλαίσιο αυτό, εντάσσεται και η λειτουργία του Παρατηρητηρίου Οικονομικής Αυτοτέλειας των ΟΤΑ.

8. Πιστεύετε ότι η Κυβέρνηση άγγιξε τα όρια της αντοχής της την τελευταία περίοδο;

Η Κυβέρνηση Εθνικής Ευθύνης κατάφερε, μέσα σε συνθήκες μεγάλων πιέσεων, να επιτύχει το εθνικά επιβεβλήμενο.

Έλαβε δύσκολες αποφάσεις.

Αποφάσεις επώδυνες για τους πολίτες αλλά αναγκαίες για τη χώρα.

Αποφάσεις που επιτρέπουν στην Ελλάδα να συνεχίσει εντός της Ευρωζώνης την προσπάθειά της για την ταχύτερη έξοδο από το τούνελ στο οποίο έχει βρεθεί.

Μέσα από τις πρόσφατες διαδικασίες η Κυβέρνηση «σφυρηλάτησε» τη συνοχή της η οποία την προσεχή περίοδο ευελπιστώ ότι θα ενισχυθεί περαιτέρω με την πιο ενεργή συμμετοχή των δυνάμεων που τη στηρίζουν.

08Νοέ

Ομιλία Αναπλ. Υπουργού Οικονομικών Χρ. Σταϊκούρα στην Ολομέλεια κατά τη συζήτηση του Πολυνομοσχεδίου του Υπουργείου Οικονομικών – 07.11.2012

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Συζητούμε σήμερα, με τη μορφή του κατεπείγοντος, το Nομοσχέδιο που περιλαμβάνει όλες τις προαπαιτούμενες δράσεις που κρίνονται απαραίτητες για τη συνέχιση και επικαιροποίηση του Προγράμματος Οικονομικής Πολιτικής.

Το κατεπείγον της εν λόγω νομοθετικής πρωτοβουλίας καθορίζεται κυρίως από το ασφυκτικό και πιεστικό περιβάλλον στο οποίο καταρτίστηκε και κατατέθηκε.

Περιβάλλον στο οποίο:

1^ον: Διαμορφώνεται μια ξεκάθαρη τάση περιοριστικής – συσταλτικής δημοσιονομικής πολιτικής σε πολλά κράτη-μέλη της Ευρωζώνης, τα οποία και δεν αντιμετωπίζουν δημοσιονομικά προβλήματα στον ίδιο βαθμό με τα δικά μας.

Τάση, όμως, που συνοδεύεται από τη σταδιακή ενίσχυση της συνειδητοποίησης των συστημικών αδυναμιών της Ευρωζώνης, της αλληλεξάρτησης των προβλημάτων και της ανάγκης διαμόρφωσης ολοκληρωμένων, συνολικών και συνεκτικών Ευρωπαϊκών απαντήσεων.

Απαντήσεις στη διαμόρφωση των οποίων θα πρέπει να λάβουμε και εμείς μέρος ως ισότιμοι εταίροι.

2^ον: Η κατάσταση των ταμειακών διαθεσίμων τους Κράτους είναι οριακή. Το γεγονός αυτό δημιουργεί συνθήκες «ασφυξίας» στην οικονομία.

3^ον: Υπάρχουν αυστηροί περιορισμοί στην άσκηση δημοσιονομικής πολιτικής.

Η αλήθεια είναι ότι η χώρα λειτουργεί σε ένα δύσκολο και σχεδόν άκαμπτο πλαίσιο.

Και αυτό για τρεις λόγους:

1^ος. Η χώρα, εδώ και 2,5 χρόνια, έχει προσφύγει στο Μηχανισμό Στήριξης, γεγονός που περιορίζει τους βαθμούς ελευθερίας.

2^ος. Οι μεγάλες και συνεχείς αποκλίσεις από τις προβλέψεις του Προγράμματος οδηγούν στην αλλαγή των δεδομένων και των μακροοικονομικών και δημοσιονομικών σεναρίων του για το μέλλον, άρα στο ύψος και στην κατανομή των μέτρων.

3^ος. Το σημαντικό έλλειμμα αξιοπιστίας της χώρας, λόγω τεράστιων αποκλίσεων μεταξύ προθέσεων, σχεδιασμού και υλοποίησης, κυρίως δε αποτελέσματος, δεν άφησε περιθώρια για «άμεση» αλλαγή του Προγράμματος.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Σ’ αυτό το περιβάλλον συντάχθηκε και κατατέθηκε το Μεσοπρόθεσμο Πλαίσιο Δημοσιονομικής Στρατηγικής.

Πλαίσιο το οποίο περιγράφει τις βασικές πολιτικές προτεραιότητες και κατευθύνσεις.

Και το οποίο, σε σχέση με το παρελθόν, αποτυπώνει με περισσότερη ακρίβεια τις πραγματικές επιδόσεις της λειτουργίας του Κράτους και ενσωματώνει πληρέστερες πραγματικές προβολές των αναγκών των φορέων της Γενικής Κυβέρνησης.

Βασική επιδίωξη του Πλαισίου είναι να εισέλθει η χώρα σε μία μακρά περίοδο πρωτογενών πλεονασμάτων, ώστε να μπορεί να πορεύεται με βαθμιαία μειούμενες δανειακές ανάγκες.

Άμεσος στόχος, επισημαίνω εθνικός στόχος, είναι η επίτευξη πρωτογενούς πλεονάσματος από του χρόνου και η μετάθεση της επίτευξης υψηλού πρωτογενούς πλεονάσματος, ύψους 4,5% του ΑΕΠ, από το 2016.

Με την επίτευξη του στόχου η Ελλάδα θα αποκτήσει ζωτικούς βαθμούς ελευθερίας.

Θα τονωθεί η εθνική μας αυτοπεποίθηση.

Θα ενισχυθεί η διαπραγματευτική μας ικανότητα.

Μόνο έτσι η Ελληνική οικονομία θα καταφέρει να εισέλθει, το συντομότερο δυνατόν, στον ενάρετο κύκλο της δημοσιονομικής σταθερότητας, της ανάπτυξης και θα είναι σε θέση μεσο-μακροπρόθεσμα να διαμορφώσει όρους αξιοπρέπειας και ευημερίας για όλους τους Έλληνες πολίτες.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Η επίτευξη αυτού του στόχου απαιτεί τη λήψη μέτρων δημοσιονομικής πολιτικής.

Πολλά από τα οποία αποτελούν συμβατικές υποχρεώσεις που έχουμε αναλάβει.

Μέτρα που περιλαμβάνουν:

τη μείωση της συνταξιοδοτικής δαπάνης,
την αύξηση των ορίων συνταξιοδότησης,
τη μείωση των καταβαλλόμενων συντάξεων σε Βουλευτές και αιρετούς,
τον εξορθολογισμό της μισθολογικής δαπάνης με τη μείωση των αποδοχών του πολιτικού προσωπικού και την επέκταση του ενιαίου μισθολογίου,
τον εξορθολογισμό των αμυντικών δαπανών, χωρίς να πλήττονται οι αμυντικές δυνατότητες της χώρας,
τον εξορθολογισμό της φαρμακευτικής δαπάνης και των υπηρεσιών υγείας,
την αναδιάρθρωση και τη μείωση του μεγέθους των φορέων της Γενικής Κυβέρνησης,
την καλύτερη στόχευση των κοινωνικών δαπανών, διατηρώντας, όμως, το ουσιαστικό επίπεδο κοινωνικής προστασίας.

Και μιας και μιλάμε για κοινωνικές δαπάνες, να αναφέρω ότι αυτές είναι οι υψηλότερες στην Ευρώπη (21,3% του ΑΕΠ το 2012), χωρίς όμως να επιτυγχάνεται, δυστυχώς, αντίστοιχη με την Ευρώπη μείωση του επιπέδου της φτώχειας.

Είναι αλήθεια ότι πολλά από αυτά είναι σκληρά, δυσβάστακτα, επώδυνα μέτρα, για τα οποία έγινε προσπάθεια να κατανεμηθούν όσο γίνεται δικαιότερα στο σύνολο της κοινωνίας.

Κάποιοι μπορεί να πουν ότι υπάρχουν αδικίες και ορισμένες αμφιβόλου αποτελεσματικότητας ρυθμίσεις.

Η διάρθρωση, όμως, του πακέτου των μέτρων είναι δυστυχώς αναπόφευκτη, εάν αναλογιστούμε ότι οι δαπάνες για συντάξεις, μισθούς και κοινωνικά επιδόματα ξεπερνούν το 70% των πρωτογενών δαπανών της Γενικής Κυβέρνησης.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Υπάρχει όμως στο παρόν Σχέδιο Νόμου και μια σειρά από διαρθρωτικές αλλαγές που για καιρό βρισκόντουσαν σε λανθάνουσα κατάσταση, εκτός ημερήσιας διάταξης.

Διαρθρωτικές αλλαγές που λιμνάζουν και θα έπρεπε από καιρό να είχαν εφαρμοστεί. Χωρίς να μας τα επιβάλλει κάποιος δανειστής…

Διαρθρωτικές αλλαγές αναγκαίες ώστε να ανασχεθούν οι έντονες υφεσιακές πιέσεις και να τονωθεί η ρευστότητα στην πραγματική οικονομία.

Μεταξύ άλλων:

Εισάγονται πιο αυστηροί και αυτόματοι μηχανισμοί ελέγχου των δαπανών των φορέων της Γενικής Κυβέρνησης, με δημοσιονομικές και διαρθρωτικές παρεμβάσεις, προκειμένου να διασφαλίζεται η χρηστή οικονομική διαχείριση. Παράδειγμα αποτελεί το «Παρατηρητήριο Οικονομικής Αυτοτέλειας των ΟΤΑ».
Διαμορφώνονται οι συνθήκες για την αποφυγή δημιουργίας νέων ληξιπρόθεσμων οφειλών.
Καταργείται ο Κώδικας Βιβλίων και Στοιχείων, αίτημα και ζητούμενο ετών, και δημιουργείται απλός, αξιόπιστος, συνεκτικός Κώδικας Φορολογικής Απεικόνισης Συναλλαγών με κύρια κατεύθυνση τον περιορισμό των υποχρεώσεων των επιχειρήσεων, τη μείωση του λειτουργικού κόστους εφαρμογής και τον εξορθολογισμό του κανονιστικού πλαισίου στα φορολογικά των εταιρειών.
Συστήνεται θέση μόνιμου Γενικού Γραμματέα Δημοσίων Εσόδων.
Ρυθμίζονται θέματα σχετικά με την αποπληρωμή των δανείων που έχουν λάβει οι Δήμοι και οι Περιφέρειες της χώρας από το Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων.
Ρυθμίζεται ο τρόπος αποπληρωμής της απόδοσης του 10% από τις τράπεζες προς το Ελληνικό Δημόσιο για τις προνομιούχες μετοχές που κατέχουν με βάση το Νόμο του 2008.
Αίρονται υφιστάμενες στρεβλώσεις στον ανταγωνισμό, που θα οδηγήσουν στην αποκλιμάκωση αμοιβών και τιμών σε παρεχόμενες υπηρεσίες.
Απλοποιείται η διαδικασία της σύστασης των εταιρειών, μέσω των Υπηρεσιών Μιας Στάσης.
Εισάγεται στη μεγαλύτερη δυνατή έκτασή του ο θεσμός της υποχρεωτικής μετάταξης ή μεταφοράς προσωπικού και προβλέπεται άμεση απομάκρυνση όσων διώκονται ή τιμωρούνται για σοβαρά ποινικά αδικήματα και πειθαρχικά παραπτώματα.
Επιταχύνονται οι αποκρατικοποιήσεις, με ενίσχυση της διαφάνειας και της λογοδοσίας.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Είναι αλήθεια ότι η κατάσταση τόσο στην Ελλάδα, όσο και σε πολλές άλλες χώρες, αλλά και στην Ευρωζώνη συνολικά, είναι ιδιαίτερα προβληματική.

Το παγκόσμιο περιβάλλον είναι περίπλοκο και ρευστό.

Η χώρα πρέπει να σταθεροποιηθεί.

Στην κατάσταση που βρίσκεται, το υπό συζήτηση Σχέδιο Νόμου συνιστά ένα αναγκαίο βήμα στη μακρά και δύσκολη πορεία της.

Δεν είναι όμως ικανό για τη βιώσιμη λύση του προβλήματος.

Δεν έχουμε αυταπάτες για τις επιδράσεις του.

Με τις ρυθμίσεις του ανατρέπονται ισορροπίες, σχεδιασμοί αλλά και κατεστημένες νοοτροπίες και συμφέροντα.

Δυσκολεύει περαιτέρω η διαβίωση έντιμων και δημιουργικών Ελλήνων, κυρίως των οικονομικά ασθενέστερων.

Προκαλούνται δικαιολογημένες δυσαρέσκειες.

Όμως, εδώ που είμαστε, δεν υπάρχει άλλο πλαίσιο αναζήτησης της λύσης του προβλήματος.

Με αυτό ως δεδομένο και γνώμονα το μακροχρόνιο συμφέρον της χώρας, πιστεύω ότι πρέπει να βαδίσουμε γρήγορα με αλήθεια, τόλμη, ρεαλισμό, αποτελεσματικότητα και ευαισθησία, επιδιώκοντας με νέα «όπλα» διαπραγμάτευσης και αξιοπιστία βελτιώσεις εν πορεία.

Σας ευχαριστώ.

15Οκτ

Ομιλία Αναπλ. Υπουργού Οικονομικών Χρ. Σταϊκούρα στο Συνέδριο “Greece: Investment Forum – Moving Forward”

Κυρίες και Κύριοι της Οργανωτικής Επιτροπής,

Σας ευχαριστώ για την πρόσκληση που μου απευθύνατε για να συμμετάσχω στη σημερινή εκδήλωση.

Κυρίες και Κύριοι,

Είναι γεγονός ότι τα τελευταία χρόνια, η παγκόσμια και η ευρωπαϊκή οικονομία, διανύουν μια περίοδο τουλάχιστον προβληματική.

Σε αυτό το περιβάλλον η πορεία της Ελληνικής οικονομίας στο καθοδικό σπιράλ δεν έχει ακόμη τερματιστεί.

Η κοινωνία βρίσκεται σε κατάσταση περιδίνησης, ασφυκτιά και δυσφορεί έντονα.

Η πλειονότητα των πολιτών αγκομαχά.

Το πολιτικό σύστημα αναζητά προσανατολισμό.

Οι ηγετικές ελίτ όλων των υποσυστημάτων της χώρας παρακολουθούν μάλλον αμήχανα την πορεία της, μη αναλαμβάνοντας δημιουργικές πρωτοβουλίες.

Οι χειριστές του ελληνικού προβλήματος εμφανίζουν αντιθέσεις στις εκτιμήσεις τους.

Σε αυτό το σύνθετο, ρευστό και αβέβαιο περιβάλλον ανέλαβε την ευθύνη διακυβέρνησης της χώρας η Κυβέρνηση Εθνικής Ευθύνης.

Κυρίες και Κύριοι,

Είναι ανάγκη, έστω και σήμερα, μακριά από ομφαλοσκοπήσεις, να συμφωνήσουμε σε μια σειρά από διαπιστώσεις, αν και θα ήταν χρήσιμο να το είχαμε κάνει από παλαιά.

Και αυτό γιατί μόνο μετά από αντικειμενική διάγνωση των πτυχών ενός προβλήματος έχουμε ελπίδες να το επιλύσουμε.

1^η Διαπίστωση: Υφίσταται διαχρονική αδυναμία βιώσιμης διαχείρισης των δημόσιων οικονομικών.

Είναι γεγονός ότι η Ελλάδα, επί μακρόν, πορεύτηκε σε μια πορεία ελλειμματικής και στρεβλής λειτουργίας, με έντονο δημόσιο και ιδιωτικό καταναλωτισμό.

Μία πορεία έντονων δημοσιονομικών ανισορροπιών.

Πορεία που έχει τις ρίζες της στον εκτροχιασμό που συντελέστηκε στη δεκαετία του ’80, με αποτέλεσμα την εκρηκτική διόγκωση του δημοσίου χρέους.

Δυστυχώς, οι Κυβερνήσεις των επόμενων δεκαετιών δεν κατάφεραν να αντιμετωπίσουν ριζικά το πρόβλημα.

2^η Διαπίστωση: Υφίσταται εκτεταμένη φοροδιαφυγή.

Πρόκειται για ένα φαινόμενο που υπονομεύει κάθε προσπάθεια δημοσιονομικής εξυγίανσης, δημιουργεί συνθήκες μη υγιούς ανταγωνισμού στην οικονομία, υποσκάπτει το ρόλο του κοινωνικού κράτους, «ροκανίζει» την κοινωνική συνοχή.

Φαινόμενο βέβαια που καμία χώρα δεν έχει κατορθώσει να αντιμετωπίσει με απόλυτη αποτελεσματικότητα, αλλά στην Ελλάδα παρουσιάζεται σε έκταση και χαρακτηρίζεται από αξιοπερίεργη ανθεκτικότητα.

3^η Διαπίστωση: Υφίσταται χρόνιο έλλειμμα ανταγωνιστικότητας που αποτυπώνεται στο διαχρονικά παρατεταμένο έλλειμμα του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών.

Φαινόμενο που, μεταξύ άλλων, οφείλεται στην έντονη κρατική παρέμβαση, στη γραφειοκρατία, στη στρεβλή ρύθμιση ευρείας κλίμακας αγορών, υπηρεσιών και αγαθών, στη διαφθορά, στην απουσία συνθηκών ενίσχυσης της επιχειρηματικότητας και της εξωστρέφειας.

4^η Διαπίστωση: Υφίσταται τάση αυστηρής δημοσιονομικής πολιτικής σε αρκετά κράτη-μέλη της Ευρωζώνης.

Η προσήλωση στη δημοσιονομική εξυγίανση, προσαρμογή και πειθαρχία καθίσταται αναγκαία και διευρύνεται, την τελευταία περίοδο, στην Ευρώπη.

Στην Ισπανία, η κυβέρνηση ενέκρινε τον προϋπολογισμό, ο οποίος προβλέπει σκληρά μέτρα λιτότητας, με έμφαση στις κοινωνικές δαπάνες.

Στη Γαλλία, η κυβέρνηση ανακοίνωσε τον προϋπολογισμό, τον σκληρότερο της 30ετίας, σε συνθήκες μηδενικής ανάπτυξης.

Στην Πορτογαλία, ανακοινώθηκαν νέα μέτρα σκληρής λιτότητας από την κυβέρνηση, με απολύσεις και αύξηση των ορίων συνταξιοδότησης.

Αντίστοιχο είναι το πρόγραμμα δημοσιονομικής προσαρμογής, όπως επικαιροποιήθηκε και ενισχύθηκε πρόσφατα, και στην Ιταλία, ενώ η κατάσταση είναι ιδιαίτερα ανησυχητική και στην Σλοβενία και στην Κύπρο, με την τελευταία να βρίσκεται σε συζητήσεις για το δικό της πρόγραμμα στήριξης.

5^η Διαπίστωση: Είναι σε εξέλιξη, στη χώρα μας, μεγάλου μεγέθους δημοσιονομική προσαρμογή.

Είναι αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι οι Έλληνες πολίτες έχουν υποβληθεί σε τεράστιες θυσίες τα τελευταία χρόνια.

Θυσίες που για την περίοδο 2010 – 2012 έχουν φτάσει, στο σύνολό τους, τα 49 δισ. ευρώ ή το 22,5% του ΑΕΠ.

Πρόκειται για πρωτόγνωρο εγχείρημα δημοσιονομικής προσαρμογής από κράτος-μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Ωστόσο, το δημοσιονομικό αποτέλεσμα δεν ήταν αντάξιο της «ηράκλειας» συνεισφοράς των πολιτών, αφού το πρωτογενές έλλειμμα αναμένεται να μειωθεί κατά 21 δισ. ευρώ ή 9% του ΑΕΠ.

Και αυτό γιατί η επίδραση της ύφεσης, λόγω των συσταλτικών δημοσιονομικών μέτρων ήταν πολύ μεγαλύτερη από τις αρχικές εκτιμήσεις.

Γεγονός που αναγνωρίζει πλέον και το ΔΝΤ, το οποίο υποστηρίζει ότι οι δημοσιονομικοί πολλαπλασιαστές, μετά το 2009, είναι περίπου στο 1, και όχι στο 0,5 που ήταν οι μέχρι λανθασμένες σήμερα εκτιμήσεις.

6^η Διαπίστωση: Οι αποκλίσεις από τις εκτιμήσεις του Προγράμματος Οικονομικής Πολιτικής είναι συνεχείς και μεγάλες.

Η ύφεση είναι πρωτοφανής σε έκταση και ένταση.

Αντίστοιχες είναι και οι αστοχίες στις προβλέψεις για την ανεργία.

Δεν χρειάζεται να επεκταθώ με την παράθεση στοιχείων.

Όλοι αναγνωρίζουν πλέον τις αστοχίες στις εκτιμήσεις του Προγράμματος.

7^η Διαπίστωση: Υφίστανται αυστηροί περιορισμοί στην άσκηση δημοσιονομικής πολιτικής.

Τα περιθώρια άμεσης αλλαγής της «συνταγής» που εφαρμόζεται από την αρχή του Προγράμματος είναι σχεδόν ανύπαρκτα.

Και αυτό διότι από τη στιγμή που η χώρα προσέφυγε στο Μηχανισμό Στήριξης, και λαμβανομένων υπόψη των εσωτερικών χρόνιων αδυναμιών της, ο χώρος σχεδιασμού πολιτικών είναι αυστηρά περιορισμένος και εξαρτημένος από το πλαίσιο συνεργασίας με τους εταίρους και δανειστές της.

8^η Διαπίστωση: Υφίσταται έλλειμμα αξιοπιστίας της χώρας.

Είναι γεγονός ότι τα τελευταία τρία περίπου χρόνια διαμορφώθηκε ένα έλλειμμα αξιοπιστίας το οποίο είναι δύσκολα διαχειρίσιμο.

Ενδεικτικά να σας αναφέρω ότι η υλοποίηση των απαραίτητων για την οικονομία και συμφωνηθέντων με τους εταίρους μας διαρθρωτικών αλλαγών είχε παγώσει, με αποτέλεσμα 89 διαρθρωτικά μέτρα που έπρεπε να είχαν προωθηθεί από το Μάρτιο να συνιστούν τώρα αναγκαίες δράσεις για την αποδέσμευση της δόσης του Προγράμματος.

Μέρος, βέβαια, της κλιμάκωσης της κρίσης αξιοπιστίας οφείλεται και στις αστοχίες στις προγνώσεις και στις εκτιμήσεις (π.χ. για την ύφεση).

Γι’ αυτό και το νέο Πρόγραμμα θα πρέπει να πείθει για την αποτελεσματικότητά του και η Κυβέρνηση για την αποφασιστικότητά της να το εφαρμόσει.

9^η Διαπίστωση: Υφίσταται οριακή κατάσταση στα ταμειακά διαθέσιμα του Κράτους.

Το «πάγωμα» των χρηματοδοτικών ροών του Μηχανισμού Στήριξης από τον περασμένο Ιούνιο έχει διαμορφώσει συνθήκες «ασφυξίας», τόσο στα δημόσια οικονομικά, όσο, όμως, και στη ρευστότητα της πραγματικής οικονομίας.

Να θυμίσω και να τονίσω ότι, υπό προϋποθέσεις βέβαια, θα έπρεπε να αποδεσμευθεί δόση ύψους 31,2 δισ. ευρώ από το 2^ο τρίμηνο και 5 δισ. ευρώ από το 3^ο τρίμηνο, ενώ εκκρεμεί ακόμη μία δόση ύψους 7,2 δισ. ευρώ για το 4^ο τρίμηνο του έτους. Δόσεις των οποίων την καταβολή έχει άμεσα ανάγκη η ελληνική οικονομία.

Κυρίες και κύριοι,

Ανέφερα αυτές τις διαπιστώσεις για να καταστήσω σαφές το εύρος του προβλήματος, αλλά και την αφετηρία από την οποία ξεκίνησε η προσπάθεια της Κυβέρνησης Εθνικής Ευθύνης.

Μια σημαντική προσπάθεια τόσο για την σταθεροποίηση της κατάστασης όσο και για τη δημιουργία των προϋποθέσεων για την επανεκκίνηση της οικονομίας και την έξοδό της από το φαύλο κύκλο ελλειμμάτων και ύφεσης.

Προς την κατεύθυνση αυτή, τα τρία βασικά βήματα είναι:

(α) Ο απεγκλωβισμός της οικονομίας από την τρέχουσα φάση χρηματοδοτικής «ασφυξίας».

«Ασφυξία» που αφορά και επιχειρήσεις με συνετή διαχείριση.

(β) Η επίτευξη πρωτογενούς πλεονάσματος το 2013.

(γ) Η υλοποίηση μιας στρατηγικής σύζευξης δημοσιονομικής προσαρμογής και οικονομικής ανάπτυξης, με ανάκαμψη των ιδιωτικών και δημόσιων επενδύσεων και επιτάχυνση της οικονομικής εξωστρέφειας, καθώς, όπως επιβεβαιώθηκε και από τα αποτελέσματα των τελευταίων δύο ετών, η δημοσιονομική προσαρμογή, αν και αναγκαία συνθήκη, δεν είναι από μόνη της ικανή να επιτύχει την έξοδο από την κρίση.

Ώστε να αντιμετωπιστούν και οι δύο διαστάσεις του ελλείμματος, τόσο η διαρθρωτική όσο και η κυκλική.

Και να ενισχυθεί η βιωσιμότητα του χρέους.

Κομβικής σημασίας είναι η πλήρης αξιοποίηση των υπαρχουσών κοινοτικών πόρων για την προγραμματική περίοδο 2007-2013, στους οποίους παρατηρείται σημαντική ενίσχυση της απορρόφησης (στο 45%, με μέσο κοινοτικό όρο στο 40,7%), όσο και η μεγιστοποίηση των μελλοντικών για την προγραμματική περίοδο 2014-2020, με την προσαρμογή των ετών αναφοράς ώστε η χώρα να μη χάσει σημαντικούς πόρους (της τάξεως του 40%).

Κυρίες και κύριοι,

Υπάρχουν ήδη κάποια θετικά δείγματα γραφής της Κυβέρνησης Εθνικής Ευθύνης που συμβάλλουν στη σταθεροποίηση της κατάστασης και στην επίτευξη αυτών των στόχων.

Δείγματα γραφής που είναι συγκεκριμένα και αφήνουν περιθώρια αισιοδοξίας, δίνοντας μια εικόνα ανατροπής της αίσθησης νομοτελειακού αδιεξόδου που είχε δημιουργηθεί.

Σ’ αυτά περιλαμβάνονται:

Η ποσοτική και ποιοτική βελτίωση του «κεφαλαίου αξιοπιστίας» της χώρας ως αποτέλεσμα συγκροτημένων, μεθοδικών και αποτελεσματικών κινήσεων της Κυβέρνησης.
Η πορεία εκτέλεσης του προϋπολογισμού του τρέχοντος έτους που κρίνεται ικανοποιητική, παρά τη βαθύτερη ύφεση. Το πρωτογενές έλλειμμα της Κεντρικής Κυβέρνησης διαμορφώθηκε στα 2 δισ. ευρώ το 1^ο εννεάμηνο του έτους, έναντι 6,1 δισ. ευρώ την αντίστοιχη περυσινή περίοδο.
Η βελτίωση στο κυκλικά διορθωμένο πρωτογενές ισοζύγιο, το οποίο, σύμφωνα με τα στοιχεία του ΔΝΤ, θα εμφανίζει πλεόνασμα 0,9% του ΑΕΠ το 2012, τη στιγμή που χώρες όπως είναι η Γαλλία, η Δανία, η Ιρλανδία, η Ισπανία και η Ολλανδία εμφανίζονται με αρνητικό πρόσημο.
Η βελτίωση στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών και η άνοδος των εξαγωγών. Η χώρα έχει ανακτήσει, μέσω της εσωτερικής υποτίμησης, το 70% της απολεσθείσας ανταγωνιστικότητάς της μετά την ένταξη στην Ευρωζώνη.
Η αποκλιμάκωση του εναρμονισμένου δείκτη τιμών καταναλωτή (0,3% το Σεπτέμβριο), και η διαμόρφωση του δομικού πληθωρισμού σε αρνητικό επίπεδο (-0,3% το Σεπτέμβριο) που είναι στο χαμηλότερο επίπεδο από τον Οκτώβριο του 2009, παρά τις υπαρκτές στρεβλώσεις των αγορών.
Η προώθηση μιας σειράς αποκρατικοποιήσεων και η αξιοποίηση της περιουσίας της Δημοσίου.
Η αξιοσημείωτη μείωση στα spreads των Ελληνικών ομολόγων. Η πρόσφατη έκδοση εξάμηνων εντόκων γραμματίων του Ελληνικού Δημοσίου με 4,46% αποτελεί το χαμηλότερο επιτόκιο από τις αρχές του 2010.
Η σταδιακή επιστροφή καταθέσεων, αν και μέρος αυτών διοχετεύεται στην κάλυψη φορολογικών υποχρεώσεων νοικοκυριών και επιχειρήσεων, καθώς αποκαθίσταται η εμπιστοσύνη στην Ευρωπαϊκή προοπτική της χώρας.
Η δημιουργία νέων ισχυρών τραπεζικών ομίλων με μεγέθη ικανά να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις όχι μόνο του εθνικού αλλά και του διεθνούς οικονομικού περιβάλλοντος.

Καθίσταται, λοιπόν, σαφές ότι η Κυβέρνηση δίνει δείγματα ότι η χώρα περνά από τη σφαίρα των λόγων και των προθέσεων στο πεδίο των δύσκολων, αλλά αναγκαίων, αποφάσεων και πράξεων.

Κυρίες και κύριοι,

Βρισκόμαστε σε μία πολύ δύσκολη καμπή.

Σε μία προσπάθεια αλλαγών στο κράτος και στην οικονομία.

Ο δρόμος για την οικονομική και δημοσιονομική σταθερότητα είναι επίπονος, δύσκολος και, θα προσέθετα, μακρύς.

Έχει καταστεί σαφές ότι η Ελλάδα, έχοντας καταδείξει πλέον έμπρακτα την προσήλωσή της στις δεσμεύσεις της και τον σταθερό Ευρωπαϊκό προσανατολισμό της, για να καταφέρει να αξιοποιήσει πολιτικές επανεκκίνησης της οικονομίας και να υλοποιήσει διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις χρειάζεται χρόνο και «ανάσες».

Πρόκειται για μια πραγματικότητα που πρέπει όλοι, εντός και εκτός χώρας, να συνειδητοποιήσουμε, να αποδεχτούμε και να ενσωματώσουμε στις προσπάθειες που καταβάλλονται για την έξοδο της Ελλάδας, αλλά και της Ευρώπης, από την κρίση.

Στην Ευρωπαϊκή οικογένεια δεν υπάρχει χώρος για λογικές και πρακτικές οικονομικού εθνικισμού.

Ούτε για μοιραίους πειραματισμούς.

Εμείς, όπως οφείλουμε, θα αντιμετωπίσουμε τις ανοιχτές προκλήσεις με αποφασιστικότητα και ακλόνητη προσήλωση στο στόχο της χώρας.

Σας ευχαριστώ.

11Οκτ

Εισήγηση Αναπλ. Υπουργού Οικονομικών Χρ. Σταϊκούρα στην Επιτροπή Οικονομικών Υποθέσεων κατά τη συζήτηση για το Προσχέδιο του Κρατικού Προϋπολογισμού 2013

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Σήμερα, στη Διαρκή Επιτροπή Οικονομικών Υποθέσεων, συζητούμε το Προσχέδιο του Προϋπολογισμού του 2013, το οποίο κατατέθηκε την προηγούμενη Δευτέρα, 1^η Οκτωβρίου, σύμφωνα με τα προβλεπόμενα.

Για να καταστεί εφικτή η έγκαιρη κατάθεσή του, εξαιτίας των συνεχών και συνεχιζόμενων συζητήσεων με την Τρόικα, απαιτήθηκε μεγάλη προσπάθεια από στελέχη του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους.

Για το λόγο αυτό τα ευχαριστώ.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Είναι γνωστό ότι η Ελλάδα βρίσκεται στη δίνη μιας πολυδιάστατης Ευρωπαϊκής, και όχι μόνο, κρίσης που ξεκίνησε από τις ΗΠΑ το 2007/2008.

Οι δυναμικές εξελίξεις που ακολούθησαν τη διαταραχή της διεθνούς χρηματοπιστωτικής ευστάθειας προκάλεσαν, σε παγκόσμιο και Ευρωπαϊκό επίπεδο, υψηλή αβεβαιότητα και διαμόρφωσαν συνθήκες βαθιάς και παρατεταμένης κρίσης.

Σε ένα τέτοιο περιβάλλον διαταραχής η Ελλάδα, με στρεβλό παραγωγικό και αναπτυξιακό πρότυπο και υποβόσκουσες χρόνιες παθογένειες όλων των συστημάτων της, ήταν αναμενόμενο να κλυδωνιστεί.

Βασική πτυχή ο δημοσιονομικός, και όχι μόνο, εκτροχιασμός που είχε ριζώσει από τη δεκαετία του ‘80.

Η προβληματική εξέλιξη αποτυπώνεται στα υψηλά «δίδυμα» ελλείμματα και χρέη, τα οποία, επί πολλά χρόνια, δεν καταφέραμε να αντιμετωπίσουμε δραστικά.

Όπως ήταν αναμενόμενο, τα ανωτέρω είχαν, εκ των πραγμάτων, θέσει τη χώρα μας στην ομάδα των περισσότερων ευάλωτων οικονομιών της Ευρωζώνης.

Με το ξέσπασμα της κρίσης, λόγω των μακροχρόνιων ενδογενών παθογενειών και της απουσίας αποτελεσματικού μηχανισμού διαχείρισης κρίσεων σε Ευρωπαϊκό επίπεδο, σε συνδυασμό με τις διαχειριστικές πράξεις, αστοχίες και παραλείψεις από την πλευρά της Ελλάδας, προκλήθηκε κρίση δανεισμού που οδήγησε τη χώρα στο Μηχανισμό Στήριξης.

Από τη στιγμή εκείνη η οικονομία, η κοινωνία, η πολιτική και ευρύτερα η χώρα έχουν εισέλθει σε μια επώδυνη δοκιμασία.

Θυσίες που έχουν φτάσει, για την περίοδο 2010 – 2012, τα 49 δισ. ευρώ ή το 22,5% του ΑΕΠ.

Ωστόσο το δημοσιονομικό αποτέλεσμα δεν ήταν αντάξιο της «ηράκλειας» συνεισφοράς των πολιτών.

Παράλληλα, η πραγματική οικονομία ακολούθησε μια έντονα πτωτική πορεία.

Βυθίστηκε σε μια πρωτοφανή ύφεση που σωρευτικά τα τελευταία χρόνια ξεπέρασε το 22%, ενώ η ανεργία εκτοξεύθηκε στο πρωτόγνωρο 24,5%.

Τα αποτελέσματα αυτά αποδίδονται στο ότι δεν δόθηκε η δέουσα προσοχή σε μέτρα για την ανάκαμψη της οικονομίας και την τόνωση της παραγωγικής διαδικασίας.

Αξίζει, επίσης, να σημειωθεί ότι και όσα θετικά μέτρα επιχειρήθηκαν να εφαρμοστούν παρέμειναν ημιτελή και επομένως δεν απέδωσαν, δυστυχώς, ως τώρα τα αναμενόμενα αποτελέσματα.

Αναφέρω αυτά τα δεδομένα για να καταστήσω σαφή την αφετηρία από την οποία ξεκίνησε η Κυβέρνηση Εθνικής Ευθύνης.

Η νέα προσπάθεια έχει άξονα τη σύζευξη δημοσιονομικής εξυγίανσης, προσαρμογής και πειθαρχίας με την επανεκκίνηση της οικονομίας.

Στόχος να ξεφύγουμε από το φαύλο κύκλο των ελλειμμάτων και της ύφεσης.

Στη λογική αυτή, όσον αφορά το σκέλος της δημοσιονομικής προσαρμογής, εντάσσεται και το Προσχέδιο του Προϋπολογισμού του 2013.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Θα ήθελα να σας ξεκαθαρίσω εξ’ αρχής το περιβάλλον στο οποίο συντάχθηκε το Προσχέδιο του Προϋπολογισμού και τις ιδιαιτερότητές του σε σχέση με τα αντίστοιχα των προηγούμενων ετών.

Πρόκειται για ένα ρευστό περιβάλλον στο μέσον μιας σημαντικής διαπραγματευτικής διαδικασίας, η οποία, μέχρι να ολοκληρωθεί, εκ των πραγμάτων, συντελεί στην αύξηση του βαθμού αβεβαιότητας ως προς τη διάρθρωση του Προσχεδίου.

Συνοπτικά, τα βασικά δομικά συστατικά στοιχεία του εν λόγω περιβάλλοντος είναι:

1^ον. Οι επικρατούσες τάσεις δημοσιονομικής πολιτικής σε πολλές οικονομίες της Ευρωζώνης.

2^ον. Οι αυστηροί περιορισμοί στην άσκηση δημοσιονομικής πολιτικής.

3^ον. Το σημερινό μακροοικονομικό, και όχι μόνο, περιβάλλον.

4^ον. Η οριακή κατάσταση των ταμειακών διαθεσίμων του Κράτους.

Πιο συγκεκριμένα και ενδεικτικά για κάθε ένα από αυτά:

Όσον αφορά το 1^ο, τις τάσεις δημοσιονομικής πολιτικής στην Ευρωζώνη, σημειώνω ότι στην Ισπανία, η κυβέρνηση ενέκρινε τον προϋπολογισμό του 2013, ο οποίος προβλέπει σκληρά μέτρα λιτότητας, με έμφαση στις κοινωνικές δαπάνες.

Το προσχέδιο του προϋπολογισμού προβλέπει περικοπές ύψους 40 δισ. ευρώ.

Να σημειωθεί ότι η Κυβέρνηση ήδη έχει περικόψει 27 δισ. ευρώ από τον προϋπολογισμό του 2012.

Στη Γαλλία, η Κυβέρνηση ανακοίνωσε τον προϋπολογισμό του 2013, τον σκληρότερο της 30ετίας, σε συνθήκες μηδενικής ανάπτυξης.

Σύμφωνα με το σχέδιο του προϋπολογισμού προβλέπονται μέτρα ύψους 37 δισ. ευρώ που θα προέλθουν από την αύξηση φόρων και την περικοπή δαπανών το επόμενο έτος.

Στην Πορτογαλία ανακοινώθηκαν νέα μέτρα σκληρής λιτότητας.

Μεταξύ άλλων, αύξηση της μέσης φορολογίας στο εισόδημα των πολιτών, ειδική έκτακτη εισφορά, αύξηση των φόρων για τα έσοδα από ίδια κεφάλαια, την ακίνητη περιουσία, κ.α.

Αντίστοιχο είναι το πρόγραμμα δημοσιονομικής προσαρμογής και στην Ιταλία, ενώ η κατάσταση είναι ιδιαίτερα ανησυχητική στην Σλοβενία και στην Κύπρο, με την τελευταία να βρίσκεται σε συζητήσεις με τους εταίρους ώστε να συμφωνηθεί εγκαίρως το δικό της πρόγραμμα στήριξης.

Διαπιστώνουμε, συνεπώς, ότι πολλά κράτη-μέλη της Ευρωζώνης καλούνται να κάνουν δρακόντειες περικοπές στο κοινωνικό τους κράτος και να μειώσουν δραστικά το βιοτικό τους επίπεδο.

Όσον αφορά το 2^ο, τους περιορισμούς στην άσκηση δημοσιονομικής πολιτικής, σημειώνω ότι τα περιθώρια άμεσης αλλαγής της «συνταγής» που εφαρμόζεται από την αρχή του Προγράμματος είναι σχεδόν ανύπαρκτα.

Και αυτό διότι η αλήθεια είναι ότι από τη στιγμή που η Ελλάδα προσέφυγε στο Μηχανισμό Στήριξης, και λαμβανομένων υπόψη των εσωτερικών χρόνιων αδυναμιών μας, ο χώρος σχεδιασμού πολιτικών είναι αυστηρά περιορισμένος και εξαρτημένος από το πλαίσιο συνεργασίας με τους εταίρους και δανειστές μας.

Σύμφωνα, λοιπόν, με το Πρόγραμμα Οικονομικής Πολιτικής, το οποίο έχει ψηφιστεί το Μάρτιο από το Ελληνικό Κοινοβούλιο, προβλέπονταν η λήψη μέτρων ύψους 11,7 δισ. ευρώ για την περίοδο 2013-2014 ώστε να επιτευχθούν οι δημοσιονομικοί στόχοι που είχαν τεθεί.

Και πιο συγκεκριμένα η λήψη μέτρων ύψους 7,8 δισ. ευρώ για το 2013.

Πρόκειται, σαφώς, για ένα πακέτο εξαιρετικά επώδυνο για τους πολίτες και ιδιαίτερα δύσκολο για την Κυβέρνηση και τις πολιτικές δυνάμεις που την απαρτίζουν, το οποίο όμως αποτελεί δέσμευση της χώρας, και το οποίο θα έπρεπε ήδη να έχει εξειδικευθεί από τον περασμένο Ιούνιο.

Και είναι εξαιρετικά επώδυνο εάν αναλογιστούμε ότι περίπου το 78% των πρωτογενών δαπανών της Γενικής Κυβέρνησης αφορά μισθούς, συντάξεις και κοινωνικά επιδόματα.

Όσον αφορά το 3^ο, το μακροοικονομικό περιβάλλον, σημειώνω ότι οι αποκλίσεις από τις εκτιμήσεις του Μαρτίου, και οι οποίες επηρεάζουν και το προηγούμενο σημείο, είναι μεγάλες.

Η ύφεση είναι πρωτοφανής σε βάθος, έκταση και ένταση. Ειδικότερα, το 2011 διαμορφώθηκε στο 7,1%. Το 2012 εκτιμάται ότι θα διαμορφωθεί στο 6,5%, ίσως και περισσότερο μετά την μεταγενέστερη της κατάθεσης του Προσχεδίου αναθεώρηση των στοιχείων από την ΕΛΣΤΑΤ, από 4,8% που ήταν η πρόβλεψη του Προγράμματος το Μάρτιο. Ενώ εκτιμάται ότι θα φτάσει το 3,8% το 2013, από πρόβλεψη του Προγράμματος για εξάλειψη των υφεσιακών πιέσεων (0%). Το εύρος της απόκλισης καθίσταται ακόμα μεγαλύτερο εάν λάβουμε υπόψη την πρόβλεψη της Τρόικα για ύφεση κοντά στο 5% την επόμενη χρονιά.

Αντίστοιχες είναι και οι αστοχίες στις προβλέψεις για την ανεργία. Ειδικότερα, το 2012 το ποσοστό ανεργίας εκτιμάται να ανέλθει στο 23,5% από 19,4% που ήταν η πρόβλεψη του Προγράμματος το Μάρτιο, ενώ αναμένεται να διατηρηθεί η τάση, χωρίς τη λήψη μέτρων για ανάταξη της Οικονομίας, και το 2013, όπως υποστηρίζει στην πρόσφατη Έκθεσή του και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο.

Επίσης, τον Ιούνιο, η εκτέλεση του κρατικού προϋπολογισμού ήταν εκτός στόχων.
Ενώ, η υλοποίηση των απαραίτητων για την οικονομία και συμφωνηθέντων με τους εταίρους μας διαρθρωτικών αλλαγών είχε παγώσει, με αποτέλεσμα 89 διαρθρωτικά μέτρα που έπρεπε να είχαν προωθηθεί από το Μάρτιο να συνιστούν τώρα αναγκαίες δράσεις για την αποδέσμευση της δόσης του Προγράμματος.
Τέλος, το έλλειμμα αξιοπιστίας που διαμορφώθηκε τα τελευταία τρία περίπου χρόνια λόγω τεράστιων αποκλίσεων μεταξύ προθέσεων, σχεδιασμού, υλοποίησης και κυρίως αποτελέσματος ήταν μεγάλο και δύσκολα διαχειρίσιμο.

Όσον αφορά το 4^ο, την οριακή κατάσταση των ταμειακών διαθεσίμων, σημειώνω ότι το «πάγωμα» των χρηματοδοτικών ροών του Μηχανισμού Στήριξης από τον περασμένο Ιούνιο έχει διαμορφώσει συνθήκες «ασφυξίας» τόσο στα δημόσια οικονομικά, όσο, όμως, και στη ρευστότητα της πραγματικής οικονομίας.

Από τη στιγμή που η χώρα δεν έχει λάβει, ως τώρα, τις προγραμματισμένες δόσεις της χρηματοδοτικής στήριξης έχει δημιουργηθεί πρωτοφανής πίεση στην ταμειακή της κατάσταση.

Πίεση που θα υπάρχει και θα εντείνεται μέχρι τη λήψη της επόμενης δόσης.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Σ’ αυτό το περιβάλλον το περιεχόμενο του Προσχεδίου του Προϋπολογισμού σηματοδοτεί την προσπάθεια που ξεκίνησε με τον σχηματισμό της Κυβέρνησης Εθνικής Ευθύνης για:

τη σταθεροποίηση των δημόσιων οικονομικών,
το τέλος της αμφισβήτησης της προοπτικής της Ελληνικής οικονομίας,
τη δημιουργία των προϋποθέσεων για την επανεκκίνηση της παραγωγικής διαδικασίας,
τη διασφάλιση της βιωσιμότητας του δημοσίου χρέους.

Καταδεικνύει ότι η βούληση της Κυβέρνησης είναι η χώρα, εντός της Ευρωζώνης, να βγει το ταχύτερο από το τέλμα.

Άμεση επιδίωξη είναι ο περιορισμός των δανειακών αναγκών της χώρας, επιτυγχάνοντας πρωτογενές πλεόνασμα από το 2013.

Δηλαδή στόχος είναι τα έσοδα του Κράτους να υπερτερούν των πρωτογενών δαπανών του, ώστε οι βασικές του λειτουργίες να πραγματοποιούνται χωρίς την ανάγκη χρηματοδοτικής στήριξης.

Η επιτυχία αυτού του εθνικού στόχου σημαίνει ότι θα έχει σταματήσει η δημιουργία πρόσθετου δημόσιου χρέους μέσω πρωτογενών ελλειμμάτων και ακόμη ότι η χώρα θα αποκτά βαθμούς ελευθερίας.

Προς την κατεύθυνση αυτή, μπορούμε να πούμε ότι έχουμε κάποιες πρώτες, μικρές αλλά πάντως θετικές ενδείξεις.

Ενδείξεις που εντοπίζονται και καταγράφονται στο Προσχέδιο του Προϋπολογισμού.

Σύμφωνα με τις προβλέψεις του:

Το έλλειμμα της Γενικής Κυβέρνησης, παρά τη βαθύτερη από τις εκτιμήσεις ύφεση, και πριν την αναθεώρηση των μεγεθών για την ύφεση που έγινε προχθές από την ΕΛΣΤΑΤ, θα διαμορφωθεί στα 13,3 δισ. ευρώ ή στο 6,6% του ΑΕΠ το 2012, από 19,4 δισ. ευρώ ή 9,0% του ΑΕΠ το 2011.
Το πρωτογενές έλλειμμα της Γενικής Κυβέρνησης το 2012, χωρίς νέα – εκτός Προϋπολογισμού – μέτρα, θα διαμορφωθεί στα 2,8 δισ. ευρώ ή στο 1,4% του ΑΕΠ, έναντι 4,5 δισ. ευρώ ή 2,1% του ΑΕΠ το 2011.
Οι συνολικές δαπάνες του Τακτικού Προϋπολογισμού το 2012 θα είναι μειωμένες κατά 12% σε σχέση με το 2011.
Το έλλειμμα της Γενικής Κυβέρνησης το 2013 με τις απαιτούμενες, υπό διαπραγμάτευση, παρεμβάσεις δημοσιονομικής προσαρμογής συνολικού ύψους, επί του παρόντος, ίσου με ότι προβλέπεται στο Πρόγραμμα Οικονομικής Πολιτικής, προβλέπεται να περιορισθεί ακόμη περισσότερο, στα 8 δισ. ευρώ ή στο 4,2% του ΑΕΠ.
Επίσης το 2013 η χώρα, παρά την παρατεταμένη ύφεση της οικονομίας, αναμένεται να έχει πρωτογενές πλεόνασμα ύψους 2,2 δισ. ευρώ ή 1,1% του ΑΕΠ.
Οι συνολικές δαπάνες του Τακτικού Προϋπολογισμού προβλέπεται να διαμορφωθούν σε 56,6 δισ. ευρώ, παρουσιάζοντας μείωση 8,5% σε σχέση με τις αντίστοιχες εκτιμήσεις για το 2012.
Ενώ οι ληξιπρόθεσμες οφειλές αναμένεται να αποπληρωθούν στο σύνολό τους την περίοδο 2012-2013, μέσα από τις δόσεις του δανείου, όπως προβλέπεται και στο Πρόγραμμα Οικονομικής Πολιτικής.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Υπάρχουν ήδη κάποια θετικά δείγματα γραφής της Κυβέρνησης Εθνικής Ευθύνης που συμβάλλουν στη σταθεροποίηση της κατάστασης και στην επίτευξη των στόχων.

Δείγματα γραφής που είναι συγκεκριμένα και αφήνουν περιθώρια αισιοδοξίας.

Ειδικότερα, σ’ αυτά περιλαμβάνονται:

Η ποσοτική και ποιοτική βελτίωση του «κεφαλαίου αξιοπιστίας» της χώρας ως αποτέλεσμα συγκροτημένων, μεθοδικών και αποτελεσματικών κινήσεων της Κυβέρνησης. Βελτίωση της αξιοπιστίας που καθίσταται σαφής τόσο από τις δηλώσεις των εταίρων μας, όσο και από την πρόσφατη επίσκεψη της Γερμανίδας Καγκελαρίου στη χώρα μας.

Η πορεία εκτέλεσης του προϋπολογισμού του τρέχοντος έτους που κρίνεται ικανοποιητική, παρά την ύφεση.
Η αξιοσημείωτη μείωση στα spreads των Ελληνικών ομολόγων.
Η αποκλιμάκωση του γενικού δείκτη τιμών καταναλωτή στο 0,9% το Σεπτέμβριο (ο εναρμονισμένος ΔΤΚ στο 0,3%), που είναι το χαμηλότερο επίπεδο πληθωρισμού από τον Οκτώβριο του 2009.
Η αλλαγή του επενδυτικού κλίματος στο Χρηματιστήριο Αθηνών.
Η χθεσινή έκδοση εξάμηνων εντόκων γραμματίων του Ελληνικού Δημοσίου με επιτόκιο στο 4,46%, το οποίο είναι το χαμηλότερο από τις αρχές του 2010.
Η βελτίωση στο εξωτερικό ισοζύγιο και η άνοδος των εξαγωγών.
Η σταδιακή επιστροφή καταθέσεων, αν και μέρος αυτών διοχετεύεται στην κάλυψη φορολογικών υποχρεώσεων νοικοκυριών και επιχειρήσεων, αλλά και επενδυτών, καθώς αποκαθίσταται η εμπιστοσύνη στην Ευρωπαϊκή προοπτική της χώρας.
Η προώθηση μιας σειράς αποκρατικοποιήσεων και η αξιοποίηση της περιουσίας της Δημοσίου (π.χ. διαγωνισμός για IBC κ.α.).
Η δημιουργία νέων ισχυρών τραπεζικών ομίλων με μεγέθη ικανά να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις όχι μόνο του εθνικού αλλά και του διεθνούς οικονομικού περιβάλλοντος.

Δείχνει ότι υπάρχει η βούληση για να διαμορφωθούν οι προϋποθέσεις και να τεθούν οι στέρεες βάσεις για να βγει η οικονομία από την ανατροφοδοτούμενη κρίση.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Χρησιμοποιώ τον όρο «ανατροφοδοτούμενη», διότι αποτελεί βασική μου πεποίθηση, όπως και θεμελιώδη θέση της Κυβέρνησης, ότι η δημοσιονομική προσαρμογή, αν και αναγκαία, δεν είναι από μόνη της ικανή συνθήκη για την έξοδο της χώρας από την κρίση.

Η αποτελεσματικότητα, συνεπώς, της προσπάθειας δημοσιονομικής εξυγίανσης, προσαρμογής και πειθαρχίας θα καθοριστεί τόσο από τη σύζευξή της με πολιτικές για την ανάσχεση της ύφεσης, όσο και από την υλοποίηση γενναίων διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων.

Παράλληλα δηλαδή με τη συρρίκνωση της διαρθρωτικής διάστασης του δημοσιονομικού ελλείμματος πρέπει να αντιμετωπίσουμε και την κυκλική διάσταση, ώστε να καταστεί αποτελεσματική η προσπάθεια δημοσιονομικής προσαρμογής και να πιάσουν τόπο οι θυσίες των πολιτών.

Προς την κατεύθυνση αυτή, βασική επιδίωξη της Κυβέρνησης, λαμβανομένου υπόψη του ασφυκτικού πλαισίου κατά την τρέχουσα συγκυρία, είναι η θετική έκθεση αξιολόγησης από τους εταίρους μας που θα αποδεσμεύσει τις επόμενες δόσεις του δανείου.

Δόσεις οι οποίες θα επιτρέψουν στο Δημόσιο να αποπληρώσει μέρος των ληξιπρόθεσμων οφειλών του προς τον ιδιωτικό τομέα, να τονώσει τη ρευστότητα στην πραγματική οικονομία, να συμβάλλει στην ολοκλήρωση της ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών και να ενισχύσει τα ταμειακά διαθέσιμα.

Μετέπειτα, αφού αποκατασταθούν οι ζωτικής σημασίας στην παρούσα φάση χρηματοδοτικές ροές του προγράμματος στήριξης, η οικονομική πολιτική θα είναι σε θέση να αξιοποιήσει αποτελεσματικά συγκεκριμένα μέτρα και πολιτικές τόσο για την ανάσχεση των έντονων υφεσιακών πιέσεων, όσο και για την τόνωση της ρευστότητας στην πραγματική οικονομία.

Σ’ αυτό το πλαίσιο οι βασικές προτεραιότητες της Κυβέρνησης είναι δύο:

Ο εμπλουτισμός της ασκούμενης οικονομικής πολιτικής με μέτρα και δράσεις που στοχεύουν στην άμεση επανεκκίνηση της οικονομίας. Πρόσθετων πολιτικών με στόχο την ανάσχεση της ύφεσης, την ανάκαμψη της οικονομίας και την αντιστροφή της ανοδικής πορείας της ανεργίας.

Και η επιτάχυνση της υλοποίησης και η προώθηση μιας σειράς λιμναζουσών διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων και αποκρατικοποιήσεων που τα τελευταία χρόνια δεν βρίσκονταν στην ημερήσια διάταξη, αλλά τις έχει μεγάλη ανάγκη η Ελλάδα.

Διότι, Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι, είναι σήμερα περισσότερο από ποτέ αναγκαίες οι τολμηρές διαρθρωτικές αλλαγές και η άρση των στρεβλώσεων στη λειτουργία της πραγματικής οικονομίας.

Όπως είναι εξίσου αναγκαίες η προσέλκυση επενδύσεων και η ανασυγκρότηση της παραγωγικής βάσης της Ελλάδας.

Άλλωστε, οι μόνιμες διαρθρωτικές βελτιώσεις σε συνδυασμό με ένα φιλικότερο επενδυτικό περιβάλλον θα συμβάλλουν και στην καλύτερη επίτευξη των δημοσιονομικών στόχων μας, μέσω της ανάκαμψης τόσο των δημοσίων εσόδων, όσο και αυτών των ασφαλιστικών ταμείων.

Μπορούν, επίσης, να επιφέρουν άμεσο κοινωνικό όφελος μέσω νέων θέσεων εργασίας.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Το προαναφερθέντα δεδομένα, οι εκτιμήσεις και οι πολιτικές που εμπεριέχονται στο υπό συζήτηση Προσχέδιο του Προϋπολογισμού, μας επιβάλλουν να κρατήσουμε γερά, χωρίς ταλάντευση, το τιμόνι του σκάφους για να πάρουμε τη δύσκολη στροφή.

Να αντιμετωπίσουμε αυτή την πολύ δύσκολη καμπή με αποφασιστικότητα και ακλόνητη προσήλωση στην εθνική προσπάθεια.

Να αξιοποιήσει τις ευκαιρίες ώστε, εν πορεία, να τροποποιήσει, σε συνεργασία με τους εταίρους, όρους του Προγράμματος προς την κατεύθυνση της ελάφρυνσης των πιέσεων.
Μόνο έτσι η Ελληνική οικονομία θα καταφέρει να εισέλθει το συντομότερο δυνατόν στον ενάρετο κύκλο της δημοσιονομικής σταθερότητας και της ανάπτυξης και θα είναι σε θέση μεσο-μακροπρόθεσμα να διαμορφώσει όρους αξιοπρέπειας και ευημερίας για όλους τους Έλληνες πολίτες.

Για να καταφέρει η Ελλάδα να αξιοποιήσει τις πολιτικές επανεκκίνησης της οικονομίας και να υλοποιήσει τις διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις χρειάζεται «ανάσες» και χρόνο, έχοντας καταδείξει πλέον έμπρακτα την προσήλωσή της στις δεσμεύσεις της και τον διαχρονικό Ευρωπαϊκό της προσανατολισμό.

01Οκτ

Δελτίο Τύπου σχετικά με την κατάθεση του Προσχεδίου του Κρατικού Προϋπολογισμού 2013

Ο Αναπληρωτής Υπουργός Οικονομικών, Χρήστος Σταϊκούρας, μετά την κατάθεση του Προσχεδίου του Κρατικού Προϋπολογισμού του 2013, έκανε την ακόλουθη δήλωση:

«Κατατέθηκε σήμερα στη Βουλή των Ελλήνων, και ειδικότερα στην Διαρκή Επιτροπή Οικονομικών Υποθέσεων, το Προσχέδιο του Κρατικού Προϋπολογισμού του 2013 σε συνθήκες βαθιάς και παρατεταμένης ύφεσης, υψηλής ανεργίας, οικονομικής συμπίεσης των πολιτών και ρευστότητας στο ευρωπαϊκό και το παγκόσμιο περιβάλλον.

Το περιεχόμενο του εν λόγω Προσχεδίου σηματοδοτεί τη μεγάλη προσπάθεια που ξεκίνησε με το σχηματισμό της Κυβέρνησης Εθνικής Ευθύνης για τη σταθεροποίηση των δημοσίων οικονομικών, το τέλος της αμφισβήτησης της προοπτικής της Ελληνικής οικονομίας, τη δημιουργία των προϋποθέσεων για την επανεκκίνηση της παραγωγικής διαδικασίας και τη διασφάλιση της βιωσιμότητας του δημοσίου χρέους.

Είναι γεγονός ότι μετά την ένταξη στο Μηχανισμό Στήριξης, η χώρα έχει επιχειρήσει δημοσιονομική προσαρμογή με τεράστιες θυσίες των πολιτών, ύψους 49 δισ. ευρώ ή 22,6% του ΑΕΠ κατά την περίοδο 2010-2012.

Στη νέα περίοδο, η οποία είναι αδιαμφισβήτητα δύσκολη, η βούληση της Κυβέρνησης είναι η χώρα, εντός της Ευρωζώνης, να βγει το ταχύτερο από το τέλμα.

Προς την κατεύθυνση αυτή, μπορούμε να πούμε ότι έχουμε κάποιες πρώτες, μικρές αλλά πάντως θετικές ενδείξεις, οι οποίες εντοπίζονται και καταγράφονται στο Προσχέδιο του Προϋπολογισμού.

Σύμφωνα με τις προβλέψεις του Προσχεδίου:

• Το έλλειμμα της Γενικής Κυβέρνησης, παρά τη βαθύτερη από τις εκτιμήσεις ύφεση, θα διαμορφωθεί στα 13,3 δισ. ευρώ ή στο 6,6% του ΑΕΠ το 2012, από 19,4 δισ. ευρώ ή 9,0% του ΑΕΠ το 2011.

• Το πρωτογενές έλλειμμα της Γενικής Κυβέρνησης, χωρίς νέα – εκτός Προϋπολογισμού – μέτρα, θα διαμορφωθεί στα 2,8 δισ. ευρώ ή στο 1,4% του ΑΕΠ το 2012, έναντι 4,5 δισ. ευρώ ή 2,1% του ΑΕΠ το 2011.

• Το έλλειμμα της Γενικής Κυβέρνησης με τις απαιτούμενες, υπό διαπραγμάτευση, παρεμβάσεις δημοσιονομικής προσαρμογής συνολικού ύψους, επί του παρόντος, ίσου ύψους με ότι προβλέπεται στο Πρόγραμμα Οικονομικής Πολιτικής, προβλέπεται να περιορισθεί ακόμη περισσότερο, στα 8 δισ. ευρώ ή στο 4,2% του ΑΕΠ το 2013.

• Η χώρα, παρά την παρατεταμένη ύφεση της οικονομίας, αναμένεται να έχει πρωτογενές πλεόνασμα ύψους 2,2 δισ. ευρώ ή 1,1% του ΑΕΠ το 2013.

• Οι ληξιπρόθεσμες οφειλές αναμένεται να αποπληρωθούν στο σύνολό τους, μέσα από τις δόσεις του δανείου την περίοδο 2012-2013, όπως προβλέπεται στο Πρόγραμμα Οικονομικής Πολιτικής.

Τα προαναφερθέντα δεδομένα, οι εκτιμήσεις και οι προβλέψεις, μας επιβάλλουν να κρατήσουμε χωρίς ταλάντευση γερά το τιμόνι του σκάφους για να πάρουμε τη δύσκολη στροφή.

Η εθνική προσπάθεια κατ’ ανάγκην θα ενσωματώνει όρους των εταίρων, αλλά θα εμπεριέχει και τη σταθερή βούλησή μας η χώρα να αξιοποιεί τα δικά της αποτελέσματα αλλά και τις ευκαιρίες που φαίνεται να δημιουργούνται στο Ευρωπαϊκό περιβάλλον, ώστε, εν πορεία, να τροποποιήσει, σε συνεργασία με τους εταίρους, όρους προς την κατεύθυνση της ελάφρυνσης των πιέσεων.

Μόνο έτσι η Ελληνική οικονομία θα καταφέρει να εισέλθει το συντομότερο δυνατόν στον ενάρετο κύκλο της δημοσιονομικής σταθερότητας και της ανάπτυξης και θα είναι σε θέση μεσο-μακροπρόθεσμα να διαμορφώσει όρους αξιοπρέπειας και ευημερίας για όλους τους Έλληνες πολίτες».

Κατεβάστε το Προσχέδιο του Κρατικού Προϋπολογισμού 2013: Προσχέδιο Κρατικού Προϋπολογισμού 2013

30Σεπ

Συνέντευξη Αναπλ. Υπουργού Οικονομικών Χρ. Σταϊκούρα στην εφημερίδα “REAL NEWS” – “Το πακέτο των μέτρων είναι βαρύ, αλλά ρεαλιστικό δεδομένων των περιορισμών και των δημοσιονομικών στόχων”

1. Πόσο αισιόδοξος είστε ότι το πακέτο των μέτρων στο οποίο κατέληξαν ο πρωθυπουργός και οι δύο πολιτικοί αρχηγοί την περασμένη Πέμπτη, θα γίνει αποδεκτό από την Τρόικα και τους εταίρους; Υπάρχει περίπτωση να αλλάξει;

Η διαπραγμάτευση είναι συνεχής και σκληρή.

Το πακέτο των μέτρων είναι βαρύ, αλλά ρεαλιστικό, δεδομένων των περιορισμών και των δημοσιονομικών στόχων.

Είμαι συγκρατημένα αισιόδοξος ότι δεν θα είναι δυσμενέστερο.

2. Αύριο κατατίθεται το προσχέδιο του προϋπολογισμού του 2013. Θα συμπεριλαμβάνει τα 7,8 δισ. ευρώ από τα 13,5 δισ. ευρώ;

Το Προσχέδιο κατατίθεται εν μέσω μιας σημαντικής διαπραγματευτικής διαδικασίας.

Άρα, μέχρι να ολοκληρωθεί η εν λόγω διαδικασία, εκ των πραγμάτων υπάρχει ως προς τη διάρθρωσή του.

Θα περιλαμβάνει τα μέτρα στο ύψος που προβλέπεται από το πρόγραμμα, αλλά και την κατανομή τους όπως συμφωνήθηκε από τους πολιτικούς αρχηγούς.

3. Αν οι εταίροι αποδεχθούν τη διετή επιμήκυνση, αυτό θα αλλάξει;

Είναι εύλογο, πως η επίτευξη του στόχου της επιμήκυνσης του προγράμματος θα αλλάξει επί τα βελτίω τα βασικά μεγέθη του προϋπολογισμού και του μεσοπρόθεσμου δημοσιονομικού προγράμματος.

4. Ο Αντώνης Σαμαράς θα θέσει επίσημα το αίτημα της επιμήκυνσης στη Σύνοδο Κορυφής της 18 Οκτωβρίου;

Η επιμήκυνση του προγράμματος προσαρμογής συνιστά μια μείζονα κίνηση που αποτελεί προνόμιο και ευθύνη της ηγεσίας της Κυβέρνησης και των ηγεσιών των πολιτικών δυνάμεων που τη στηρίζουν.

Η στρατηγική που έχει επιλεγεί, και ορθώς κατά τη γνώμη μου, έχει ως πυρήνα το σκεπτικό πως για να πετύχεις το στόχο σου επί της ουσίας, και όχι για το θεαθήναι, πρώτα πείθεις και αμέσως μετά διεκδικείς.

Αυτή η στρατηγική εφαρμόζεται με μεθοδικότητα, συνέπεια και αποτελεσματικότητα.

5. Υπάρχει κίνδυνος η δόση των 31,5 δισ. ευρώ να πάει για μετά το Νοέμβριο; Πόσο αρνητικό είναι ένα τέτοιο σενάριο;

Τα ταμειακά μας διαθέσιμα βρίσκονται υπό πίεση, η οποία εντείνεται μέχρι τη λήψη της επόμενης δόσης.

Η εκταμίευσή της είναι κρίσιμη, πέρα από την τόνωση της ταμειακής μας κατάστασης, και για την ολοκλήρωση της διαδικασίας ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών και την αποπληρωμή ληξιπρόθεσμων οφειλών.

Και με τους δύο διαύλους θα τονωθεί η ρευστότητα της πραγματικής οικονομίας.

Καταλαβαίνετε, λοιπόν, ότι οποιαδήποτε καθυστέρηση είναι επιβαρυντική για τη χώρα.

6. Xωρίς την επιμήκυνση είναι εφαρμόσιμο το πρόγραμμα των μέτρων;

Κανένα πρόγραμμα δημοσιονομικής προσαρμογής δεν εφαρμόζεται με απόλυτη επίτευξη των στόχων, ιδιαίτερα σε συνθήκες βαθιάς και παρατεταμένης ύφεσης, εάν δεν συνδυαστεί με πολιτικές προσανατολισμένες στην ανάπτυξη και στην τόνωση της παραγωγικής διαδικασίας.

Συνεπώς, η επιμήκυνση θα βοηθήσει στην επίτευξη των στόχων του προγράμματος.

Έχει καταστεί σαφές προς κάθε κατεύθυνση, ότι η χώρα καταβάλλει υψηλό οικονομικό και κοινωνικό τίμημα.

Η διατήρηση της χώρας εντός της Ευρωζώνης, που αποτελεί στρατηγική επιλογή μας, οφείλεται πρωτίστως στην προσπάθεια και στις θυσίες του Ελληνικού λαού ύψους 49 δισ. ευρώ για την περίοδο 2010-2012.

7. Η Κυβέρνηση βλέπει πιθανό το ενδεχόμενο για ένα νέο «κούρεμα» του ελληνικού χρέους που έχει βάλει στο τραπέζι το ΔΝΤ;

Έχει καταστεί σαφές ότι στην Κυβέρνηση δεν υπάρχει σκέψη για την αναδιάρθρωση του Ελληνικού χρέους.

Διαφορετικές αναφορές που γράφτηκαν σε μερίδα του ηλεκτρονικού τύπου δεν απηχούν την πραγματικότητα.

8. Μπορεί να πάει πιο πίσω η εξόφληση των ελληνικών ομολόγων ύψους 28 δισ. ευρώ που λήγουν την περίοδο 2013-2016;

Υπάρχουν αρκετές εναλλακτικές λύσεις για να αντιμετωπιστεί το ζήτημα του τυχόν χρηματοδοτικού κενού.

Ήδη έχει αρχίσει η ψηλάφηση ορισμένων από αυτές στις συζητήσεις με τους εταίρους μας.

Η προσωπική μου εκτίμηση είναι ότι η λύση που θα επιλεγεί τελικά θα συνυπολογίζει τόσο την ανάγκη διατήρησης της βιωσιμότητας του χρέους, όσο και τον παράγοντα μη δημιουργίας εσωτερικών τριβών στους εταίρους μας κατά τη διαδικασία λήψης των αποφάσεων.

9. Έχετε ξεκινήσει μια προσπάθεια για να αποδώσουν οι τράπεζες τα μερίδια που οφείλουν, συνολικού ύψους 555 εκατ. ευρώ, λόγω της συμμετοχής στο πακέτο στήριξης. Ποιες ανταποκρίθηκαν μέχρι σήμερα;

Όντως, το Υπουργείο Οικονομικών έχει δρομολογήσει, σύμφωνα και με πρόσφατη γνωμάτευση του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, τη διαδικασία καταβολής της απόδοσης που προβλέπεται από τη συμμετοχή των εγχώριων τραπεζικών ιδρυμάτων στο πακέτο στήριξης.

Προς το παρόν, το μόνο τραπεζικό ίδρυμα που κατέβαλε τη σταθερή απόδοση για τη χρήση του 2011 είναι η Πανελλήνια Τράπεζα.

10. Τι έδειξε τελικά η απογραφή των συντάξεων από Γενικό Λογιστήριο;

Προχωρήσαμε στην εξακρίβωση των πραγματικά δικαιούχων συνταξιούχων.

Μέχρι την 20η Σεπτεμβρίου δεν απεγράφησαν 4.560 άτομα.

Για τις περιπτώσεις, συνεπώς, πολιτών που δεν απεγράφησαν έχει ανασταλεί η καταβολή της σύνταξής τους, δημιουργώντας ήδη μηνιαίο δημοσιονομικό όφελος πάνω από 2 εκατ. ευρώ.

Άρχισε η διερεύνηση των αχρεωστήτως καταβληθεισών συντάξεων και η προετοιμασία προσφυγής στη δικαιοσύνη για όσους με δόλο εισέπρατταν συντάξεις χωρίς να τις δικαιούνται.

11. Τι οφέλη θα προκύψουν από τη μείωση της σπατάλης για τη συμμετοχή της χώρας σε διεθνείς οργανισμούς;

Από τη διαδικασία συγκέντρωσης, ταξινόμησης και αξιολόγησης της αναγκαιότητας όλων των οντοτήτων που χρηματοδοτούνται από τα Υπουργεία διαπιστώσαμε, σύμφωνα με τα στοιχεία που έχουμε συλλέξει μέχρι σήμερα, ότι οι συνδρομές προς διεθνείς οργανισμούς ανέρχονται στις 238 και η ετήσια συνολική δαπάνη ανέρχεται περίπου στα 222 εκατ. ευρώ.

Όταν ολοκληρωθεί η διαδικασία θα είμαι σε θέση να σας γνωστοποιήσω την εξοικονόμηση που θα προκύψει από τη σχετική δαπάνη.

12. Το ΣΔΟΕ έκανε καλά τη δουλειά του αναφορικά με τις καταγγελίες μάρτυρα για υπόθεση “ξεπλύματος” μαύρου χρήματος στην οποία εμπλέκεται και ο Πρόεδρος της Βουλής;

Είναι αυτονόητο ότι όλες οι δομές του Ελληνικού κράτους οφείλουν να κάνουν καλά τη δουλειά τους.

Εκ των αρμοδιοτήτων μου δεν έχω εμπλοκή με τις υποθέσεις που χειρίζεται το ΣΔΟΕ.

Η σπουδή για εξαγωγή συμπερασμάτων σε τέτοιες υποθέσεις δημιουργεί σύγχυση και, κατά την πεποίθησή μου, δεν αποτελεί ορθή πρακτική.

13. Αν καθυστερήσει η διαλεύκανση της υπόθεσης ο Βαγγέλης Μεϊμαράκης θα πρέπει να παραιτηθεί από Πρόεδρος της Βουλής;

Η διαχρονική στάση μου είναι να μην κάνω υποδείξεις σε πρόσωπα που κατέχουν θεσμικούς ρόλους, ιδιαίτερα μάλιστα έναν από τους κορυφαίους, όπως ο Πρόεδρος της Βουλής.