Μηχανισμός Στήριξης

14Αυγ

Συνέντευξη στην εφημερίδα “ΑΓΟΡΑ” – “Το 3ο Μνημόνιο δεν ήταν αναπόφευκτο, έχει τη σφραγίδα της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ”

Είναι βιώσιμo το 3^ο Μνημόνιο που υπέγραψε η Κυβέρνηση;

Το 3^ο Μνημόνιο δεν ήταν αναπόφευκτο. Έχει τη σφραγίδα της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ.

Αυτό το «αριστερό» Μνημόνιο εμπεριέχει το υψηλό κόστος διευθέτησης των εσωτερικών αντιφάσεων του ΣΥΡΙΖΑ. Οι μέχρι σήμερα χειρισμοί της Κυβέρνησης, δεν μου επιτρέπουν να αισιοδοξώ ούτε και για την εφαρμογή του Μνημονίου.

Τι πρέπει να γίνει για να είναι βιώσιμο;

Η Κυβέρνηση οφείλει, εκεί που έφτασε τα πράγματα, να το εφαρμόσει με αποτελεσματικότητα σε όλες τις πτυχές του.

Εσφαλμένες ρυθμίσεις, που «στραγγαλίζουν» μέσω της υπερβολικής φορολόγησης τον ιδιωτικό τομέα της οικονομίας, πρέπει να διορθωθούν.

Όπως έγινε, για παράδειγμα, και το 2014, με στοχευμένες φορολογικές ελαφρύνσεις. Αποφεύγοντας ενέργειες διόγκωσης του κράτους.

Και φυσικά να εμπλουτίσει τη συμφωνία με αντισταθμιστικές, αναπτυξιακές πολιτικές. Όπως είναι η εμπροσθοβαρής αξιοποίηση των Ευρωπαϊκών πόρων που εξασφάλισε η προηγούμενη Κυβέρνηση, ύψους 35 δισ. ευρώ, για την προγραμματική περίοδο 2014-2020.

Η συμφωνία όμως εξασφαλίζει στη χώρα ένα νέο δάνειο. Αυτό δεν είναι θετική εξέλιξη;

Θετική εξέλιξη θα ήταν η χώρα να ολοκλήρωνε το προηγούμενο Πρόγραμμα και να προχωρούσε προς την έξοδο με μία προληπτική γραμμή στήριξης, ύψους περίπου 10 δισ. ευρώ.

Όμως, οι χειρισμοί της Κυβέρνησης άλλαξαν ριζικά, κατά το 1^ο εξάμηνο του 2015, τα δεδομένα, με αποτέλεσμα να καθίσταται πλέον αναγκαία μια νέα, μεγάλου ύψους, χρηματοδότηση και ένα 3^ο Μνημόνιο.

Και αυτή η ανάγκη οφείλεται, σύμφωνα και με τις Εκθέσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και του ΔΝΤ:

Στην επιστροφή της οικονομίας στην ύφεση.
Στην επιστροφή στα σχεδόν μηδενικά πλέον πρωτογενή πλεονάσματα ή και ελλείμματα την περίοδο 2015-2016. Κάτι που η Κυβέρνηση στρεψοδικώντας τα παρουσιάζει δήθεν ως «επίτευγμα», ενώ στην πραγματικότητα δημιουργεί μεγαλύτερες δανειακές ανάγκες για τα επόμενα χρόνια και αποδυναμώνει την προοπτική βιωσιμότητας του χρέους.
Στην απροθυμία ή/και αβελτηρία της Κυβέρνησης να προχωρήσει στην υλοποίηση διαρθρωτικών αλλαγών και αποκρατικοποιήσεων.
Στην αύξηση των ληξιπρόθεσμων υποχρεώσεων του Δημοσίου προς τον ιδιωτικό τομέα, με αποτέλεσμα η αποπληρωμή τους να απαιτεί νέο δανεισμό.
Στο «σκούπισμα» των ταμειακών διαθεσίμων των φορέων της Γενικής Κυβέρνησης, με αποτέλεσμα, για να αποκατασταθεί ένα μέρος των αποθεματικών και για να επιστραφεί ένα μέρος των ταμειακών διαθεσίμων των ασφαλιστικών ταμείων, των ΟΤΑ και των ΔΕΚΟ, να απαιτείται επιπλέον δανεισμός.
Στην ανάγκη νέας ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών.

Η Κυβέρνηση όμως υποστηρίζει ότι λόγω της μείωσης των δημοσιονομικών στόχων θα αποφευχθούν πρόσθετα μέτρα 20 δισ. ευρώ στο μέλλον.

Ο ΣΥΡΙΖΑ, πράγματι, διαπρέπει στις «πιρουέτες», την αντιστροφή της πραγματικότητας και την αυθαίρετη ερμηνεία των γεγονότων.

Η αλήθεια είναι άλλη. Δυστυχώς, επί ΣΥΡΙΖΑ, η οικονομία επέστρεψε στην ύφεση και η δημόσια οικονομία στα πρωτογενή ελλείμματα.

Αυτές οι δυσμενείς εξελίξεις βαρύνουν αποκλειστικά την Κυβέρνηση.

Υπενθυμίζω ότι οι «θεσμοί», πέρυσι το Νοέμβριο, προέβλεπαν για το 2015, πρωτογενές πλεόνασμα κοντά στο 2% του ΑΕΠ, χωρίς τη λήψη οποιουδήποτε πρόσθετου μέτρου.

Σήμερα, η αντίστοιχη εκτίμηση του 3^ου Μνημονίου είναι για πρωτογενές έλλειμμα 1,5% του ΑΕΠ.

Το δημοσιονομικό κόστος της διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ διαμορφώνεται στα 8 δισ. ευρώ για το 2015, όσα και τα πρόσθετα μέτρα.

Συνεπώς, η συμφωνία, μέχρι το 2018, για πολύ χαμηλότερους δημοσιονομικούς στόχους, λόγω της ύφεσης, όχι μόνο δεν οδηγεί σε αποφυγή μέτρων, αλλά αντίθετα, οδηγεί σε νέα, επώδυνα μέτρα.

Γιατί λέτε ότι η συμφωνία που ετοίμαζε η δική σας Κυβέρνηση ήταν «παιδική χαρά» σε σύγκριση με αυτήν που υπογράφει η Κυβέρνηση σήμερα; Που επικεντρώνετε;

Μέσα σε 6 μήνες, η ισχνή δυναμική μεγέθυνσης της οικονομίας το 2014 και η πρόβλεψη για ισχυρή ανάπτυξη το 2015, άνω του 2,5%, μετατράπηκε σε εκτίμηση για βαθιά ύφεση άνω του 2%.

Έτσι καταλήξαμε στο 3^ο Μνημόνιο με το επώδυνο «πακέτο» μέτρων.

Πολύ πιο επώδυνο από αυτό που θα μπορούσε να επιτευχθεί στις αρχές της χρονιάς. Και το οποίο περιλαμβάνει παρεμβάσεις που δεν υπήρχαν μέχρι τότε, όπως είναι, ενδεικτικά, η μετάταξη πολλών προϊόντων σε υψηλότερους συντελεστές ΦΠΑ, η μεγάλη επιβάρυνση του πρωτογενούς τομέα, η αύξηση της φορολόγησης των επιχειρήσεων.

Εκλογές άμεσα ή πιο αργά μέσα στο φθινόπωρο;

Η Κυβέρνηση να αφήσει τα παίγνια με τις εκλογές και να αναλάβει τις ευθύνες διακυβέρνησης της χώρας.

Η ΝΔ δεν θα επιτρέψει στην Κυβέρνηση να χρησιμοποιεί τις εκλογές ως άλλοθι ή ως απειλή.

Μήπως, πολύ απλά, η ΝΔ δεν επιθυμεί εκλογές διότι εκτιμά ότι θα τις χάσει;

Η ΝΔ με σαφήνεια έχει δηλώσει ότι νέες εκλογές θα επιβαρύνουν σοβαρά την πορεία της χώρας.

Και τούτο, παρ’ ότι γνωρίζει ότι στην κοινωνία συντελείται ταχύτατα η απομυθοποίηση των ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ και των ηγεσιών τους.

Η πολιτική φθορά τους είναι επιταχυνόμενη, αφού δεν τήρησαν καμιά από τις δεσμεύσεις τους.

30Ιούλ

Άρθρο στην ιστοσελίδα Reporter.gr – “Οι Προκλήσεις και οι Πολιτικές Διαχείρισης της Κρίσης στο Ελληνικό Τραπεζικό Σύστημα”

Οι Προκλήσεις και οι Πολιτικές Διαχείρισης της Κρίσης στο Ελληνικό Τραπεζικό Σύστημα

Είναι γνωστό ότι οι Ευρωπαϊκές οικονομίες, από το 2008, «χτυπήθηκαν» έντονα από την παγκόσμια κρίση.

Κρίση συστημική και μεταδοτική, από τον χρηματοπιστωτικό στο δημοσιονομικό τομέα, ή το αντίστροφο, από τον δημοσιονομικό στο χρηματοπιστωτικό τομέα, όπως έγινε στην Ελλάδα.

Πράγματι, τα πιστωτικά ιδρύματα της χώρας, τα τελευταία χρόνια, βρέθηκαν αντιμέτωπα με μεγάλες προκλήσεις.

Προκλήσεις που απέρρεαν:

Από την μεγάλη επιβράδυνση του ρυθμού οικονομικής μεγέθυνσης.
Από τις συνεχείς υποβαθμίσεις της πιστοληπτικής αξιολόγησης της χώρας και των ιδίων των ιδρυμάτων.
Από τον αποκλεισμό τους από τις διεθνείς αγορές άντλησης κεφαλαίων.
Από τη συρρίκνωση του ρυθμού πιστωτικής επέκτασης.
Από τις επιπτώσεις της αναδιάρθρωσης του δημοσίου χρέους.
Από την έντονη και συνεχή εκροή καταθέσεων, ιδιαίτερα το πρώτο εξάμηνο του 2015.
Από την «υποχρέωση» να προσφέρουν, συστηματικά, «ενέσεις» ρευστότητας στο Ελληνικό Δημόσιο.
Από την μεγάλη επιδείνωση της ποιότητας του ενεργητικού των τραπεζών, εξαιτίας της αύξησης των μη εξυπηρετούμενων δανείων, ως αποτέλεσμα του αρνητικού αντίκτυπου της πολιτικής αβεβαιότητας – από τα τέλη του 2014 – στην οικονομική δραστηριότητα και στην κουλτούρα πληρωμών, της επιδείνωσης της χρηματοοικονομικής κατάστασης επιχειρήσεων και νοικοκυριών, αλλά και σοβαρών διαχρονικών σφαλμάτων των ιδίων των τραπεζών στο σκέλος των χορηγήσεων.

Καταθέσεις επιχειρήσεων και νοικοκυριών (κάτοικοι εσωτερικού, εκατ. ευρώ)

Όλες αυτές οι προκλήσεις είχαν ορατές και δυσμενείς επιπτώσεις στη ρευστότητα και στη φερεγγυότητα των Ελληνικών πιστωτικών ιδρυμάτων.

Καθιστώντας, έτσι, αναγκαία τη διαμόρφωση πλαισίου στήριξής τους, για να διαφυλαχθούν οι καταθέσεις των πολιτών.

Προς την κατεύθυνση αυτή, από το 2008, από την τότε Κυβέρνηση της ΝΔ, ξεκίνησε, με μεθοδικό, διορατικό και συστηματικό τρόπο, η διαμόρφωση αυτού του πλαισίου, με σκοπό τόσο τη διασφάλιση της αναγκαίας χρηματοδότησης του τραπεζικού συστήματος, όσο και τη θεσμική θωράκιση της σταθερότητάς του.

Στην πρώτη κατεύθυνση, δηλαδή αυτής για τη διασφάλιση της χρηματοδότησης αναλήφθησαν, μεταξύ άλλων, οι ακόλουθες πρωτοβουλίες:

1^η. Θεσπίστηκε, το 2008, ένα «πακέτο» κεφαλαιακής ενίσχυσης και χορήγησης εγγυήσεων του Ελληνικού Δημοσίου προς τα πιστωτικά ιδρύματα, ύψους, αρχικά, 28 δισ. ευρώ.

Αυτό το «πακέτο», παρά την αρχική κριτική του συνόλου της τότε Αντιπολίτευσης, αποτέλεσε σημαντικό εργαλείο στήριξης του τραπεζικού συστήματος.

Με αποτέλεσμα, μεταγενέστερα, το όριο των εγγυήσεων να πολλαπλασιαστεί, φτάνοντας τα 85 δισ. ευρώ, και να συνεχίζει, ακόμη και σήμερα, να αξιοποιείται.

Υπενθυμίζεται δε, ότι τα συνολικά έσοδα στον Κρατικό Προϋπολογισμό από την αξιοποίηση αυτού του «πακέτου», από μερίσματα και προμήθειες, διαμορφώθηκαν περίπου στα 4 δισ. ευρώ για την περίοδο 2009-2014.

2^η. Καλύφθηκαν, από το 2011, οι βραχυχρόνιες ανάγκες ρευστότητας μέσω της παροχής έκτακτης ενίσχυσης της ρευστότητας του τραπεζικού συστήματος.

Το αποτέλεσμα είναι σήμερα, η αντληθείσα χρηματοδότηση του τραπεζικού συστήματος μέσω του ELA να διαμορφώνεται περίπου στα 87 δισ. ευρώ.

Από μηδέν στο τέλος του 2014.

Και η συνολική χορηγηθείσα χρηματοδότηση μέσω του Ευρωσυστήματος να διαμορφώνεται περίπου στα 127 δισ. ευρώ.

Υπερβαίνοντας, για πρώτη φορά, το ύψος των καταθέσεων νοικοκυριών και επιχειρήσεων.

Εξαιτίας της ανασφάλειας που δημιουργήθηκε, από πράξεις και παραλείψεις της Κυβέρνησης, κατά το 1^ο εξάμηνο του 2015.

Χρηματοδότηση τραπεζών από την ΕΚΤ και εξέλιξη καταθέσεων (δισ. ευρώ)

3^η. Εξασφαλίστηκαν, το 2012, επαρκείς πόροι για την ανακεφαλαιοποίηση του τραπεζικού συστήματος.

Και η εμπιστοσύνη στο τραπεζικό σύστημα ενισχύθηκε, επ’ ωφελεία των καταθετών.

Το 2014, οι τράπεζες κατάφεραν να ανακτήσουν πρόσβαση στις αγορές, μέσω αυξήσεων μετοχικού κεφαλαίου και εκδόσεων τίτλων.

Η φερεγγυότητά τους επιβεβαιώθηκε και από τα αποτελέσματα της άσκησης Συνολικής Αξιολόγησης, που διενεργήθηκε από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα.

Δυστυχώς όμως σήμερα, το Ελληνικό τραπεζικό σύστημα βρίσκεται αντιμέτωπο με την ανάγκη μιας νέας ανακεφαλαιοποίησης, και με επιπλέον κόστος για το Δημόσιο από την απώλεια αξίας μετοχών του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (ΤΧΣ) στις συστημικές τράπεζες, που εκτιμάται στα 12,7 δισ. ευρώ, εξαιτίας της αδράνειας της Ελληνικής Κυβέρνησης, η οποία οδήγησε στην επιδείνωση του οικονομικού κλίματος, στην επιστροφή στην ύφεση, στο κλείσιμο των τραπεζών, στους κεφαλαιακούς περιορισμούς.

Το αποτέλεσμα;

Γίνεται, σήμερα, συζήτηση για ανάγκη κεφαλαιακής ενίσχυσης ύψους μέχρι 25 δισ. ευρώ, όσα περίπου και τα ίδια κεφάλαια των τραπεζών.

Υπενθυμίζεται πως όταν τα Κόμματα που στηρίζουν σήμερα την Κυβέρνηση ήταν στην Αντιπολίτευση υποστήριζαν ότι, μέσω της ανακεφαλαιοποίησης, «χαρίζονταν χρήματα στους τραπεζίτες».

Σήμερα, αντιλαμβάνονται ότι η ανακεφαλαιοποίηση είναι αναγκαία για να διασφαλιστεί η συστημική ευστάθεια των τραπεζών και να διαφυλαχθούν οι καταθέσεις νοικοκυριών και επιχειρήσεων.

Πέρα από τη χρηματοδότηση, αναλήφθησαν, επίσης, πρωτοβουλίες και για τη θεσμική θωράκιση του τραπεζικού συστήματος.

Ενδεικτικά:

1^η. Το 2008, ενισχύθηκε το καθεστώς εγγύησης καταθέσεων, με το ανώτατο όριο να αυξάνεται στις 100.000 ευρώ από τις 20.000 ευρώ.

2^η. Το 2010, συστάθηκε το Συμβούλιο Συστημικής Ευστάθειας και ιδρύθηκε το ΤΧΣ, τα οποία λειτουργούν και με την παρούσα Κυβέρνηση.

3^η. Από το 2011, διαμορφώνεται ένα θεσμικό πλαίσιο για την εξυγίανση των πιστωτικών ιδρυμάτων.

Και, πλέον, μετά την πρόσφατη νομοθετική πρωτοβουλία της παρούσας Κυβέρνησης, η οποία αποτελεί συνέχεια και συμπλήρωμα σχετικών νομοθετικών πρωτοβουλιών της προηγούμενης Κυβέρνησης, αυτό θωρακίζεται με την ενσωμάτωση στην εσωτερική έννομη τάξη του Ευρωπαϊκού νομικού πλαισίου για την ανάκαμψη και εξυγίανση των πιστωτικών ιδρυμάτων.

Πλαίσιο, που περιλαμβάνει ένα εύρος μέσων και κανόνων για την πρόληψη και έγκαιρη επέμβαση στα πιστωτικά ιδρύματα, καθώς και εργαλεία εξυγίανσης, όπως είναι, μεταξύ άλλων, η πώληση δραστηριοτήτων, η δημιουργία μεταβατικού ιδρύματος, ο διαχωρισμός περιουσιακών στοιχείων και η αναδιάρθρωση του παθητικού.

Πλαίσιο, που συμπληρώνει τον Ενιαίο Εποπτικό Μηχανισμό, καθώς θα διασφαλίζει ότι αν, παρά την αυστηρότερη εποπτεία, μια τράπεζα αντιμετωπίσει σοβαρές δυσχέρειες, η εξυγίανσή της θα αντιμετωπιστεί με αποτελεσματικό τρόπο και με το χαμηλότερο δυνατό κόστος για τους φορολογουμένους πολίτες.

Πλαίσιο που θα πρέπει, όπως έχω υποστηρίξει και κατά το παρελθόν, να συμπληρωθεί από το Ευρωπαϊκό Ταμείο Εγγύησης Καταθέσεων.

Ο συνδυασμός αυτών των ενεργειών και πρωτοβουλιών, καθώς και η ενίσχυση της αξιοπιστίας και εμπιστοσύνης της χώρας, οι οποίες χάθηκαν κατά το 1^ο εξάμηνο του 2015, θέτουν τις βάσεις για την επανασταθεροποίηση και την ενίσχυση της αποτελεσματικότητας του τραπεζικού συστήματος, ώστε να αποκατασταθεί η εμπιστοσύνη καταθετών και επενδυτών σε αυτό και να αποφευχθεί ο κίνδυνος ευρείας συστημικής αποσταθεροποίησης.

28Ιούλ

Αίτημα Βουλευτών της ΝΔ για την κλήση του πρώην Υπουργού Οικονομικών, κ. Βαρουφάκη, στην Εξεταστική Επιτροπή για τα Μνημόνια

Οι Βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας κ.κ. Χαράλαμπος Αθανασίου, Σάββας Αναστασιάδης, Μάκης Βορίδης και Χρήστος Σταϊκούρας, απέστειλαν προς τον Πρόεδρο της Εξεταστικής Επιτροπής για τα Μνημόνια επιστολή με την οποία ζητούν την άμεση κλήση σε εξέταση του πρώην Υπουργού Οικονομικών κ. Ιωάννη Βαρουφάκη.

Επισυνάπτεται η σχετική επιστολή εδώ.

26Ιούλ

Συνέντευξη στην εφημερίδα “REAL NEWS” – “Η ΝΔ δεν δίνει λευκή επιταγή στην Κυβέρνηση”

-Πόσο βαρύ είναι το τρίτο Μνημόνιο;

Είναι πολύ βαρύ και επώδυνο.

Πιο επώδυνο από αυτό που θα μπορούσε να επιτευχθεί πριν τη διεξαγωγή του δημοψηφίσματος, και πολύ πιο επώδυνο από αυτό που θα μπορούσε να επιτευχθεί στις αρχές της χρονιάς.

Αυτό είναι το αποτέλεσμα των ιδεοληψιών, των εσωτερικών αντιφάσεων και των λανθασμένων χειρισμών της Κυβέρνησης.

Προφανώς το κόστος προσαρμογής του ΣΥΡΙΖΑ στην πραγματικότητα θα είναι πολύ υψηλό για τη χώρα και τους πολίτες.

Και αυτό το υπερβάλλον βάρος του νέου «αριστερού μνημονίου» χρεώνεται εξ ολοκλήρου στο ΣΥΡΙΖΑ και στην ηγεσία του.

-Η ΝΔ θα ψηφίζει ότι μέτρα συνδέονται με τη συμφωνία; Τι δεν θα μπορούσε να ψηφίσει;

Η Κυβέρνηση φέρει ακεραία ευθύνη για το περιεχόμενο της συμφωνίας της τελευταίας στιγμής.

Η ΝΔ στήριξε τη συμφωνία, με την οποία, στην παρούσα φάση, διασφαλίσθηκε η παραμονή της χώρας στον πυρήνα της Ευρώπης.

Με την καθοριστική της στάση συνέβαλε ώστε η χώρα να πάρει μια «ανάσα»: να βγει, από την προηγούμενη Δευτέρα, από το καθεστώς καθυστερούμενων οφειλών έναντι δανειστών της και να αρχίσει να αποκαθίσταται, σταδιακά, η ομαλότητα στο χρηματοπιστωτικό σύστημα.

Από κει και πέρα, το περιεχόμενο της συμφωνίας, όπως αυτό θα διαμορφωθεί τις προσεχείς εβδομάδες και μήνες, διαρκώς θα το αξιολογούμε.

Η ΝΔ «λευκή επιταγή» στην Κυβέρνηση δεν δίνει.

-Ο κίνδυνος του grexit απομακρύνθηκε;

Απομακρύνθηκε, αλλά παραμένει ορατός.

-Τι πρέπει να γίνει για να μην τιναχτεί η συμφωνία στον αέρα;

Να ξεκινήσει άμεσα η εφαρμογή της.

Όχι μόνο στο δημοσιονομικό της σκέλος, αλλά και στο διαρθρωτικό της.

Υλοποιώντας φιλόδοξες μεταρρυθμίσεις, εκσυγχρονίζοντας τη δημόσια διοίκηση, ενισχύοντας την αξιοποίηση της περιουσίας του δημοσίου, ενδυναμώνοντας το πλαίσιο δημοσιονομικής πειθαρχίας.

Και στη συνέχεια, με επιμονή και αποφασιστικότητα, σε συνεργασία με τους εταίρους και δανειστές, να αναζητήσουμε βελτιώσεις επί της συμφωνίας.

Αλλάζοντας, εν πορεία, εσφαλμένες πολιτικές που «στραγγαλίζουν» μέσω της υπερβολικής φορολόγησης τον ιδιωτικό τομέα της οικονομίας.

–H κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝ.ΕΛ μπορεί να την εφαμόσει;

Εχω ισχυρή αμφιβολία για την επάρκεια της Κυβέρνησης να προχωρήσει τις δημόσιες υποθέσεις της χώρας, αφού διαπράττει σφάλματα συνεχή και σοβαρά, παρά την κοινωνική και την πρωτοφανή πολιτική ανοχή.

Ειδικότερα η ΝΔ, η οποία ως Κυβέρνηση παλαιότερα αλλά και πρόσφατα έχει υποστεί την ανευθυνότητα του ΣΥΡΙΖΑ, δεν ανταποδίδει τα ίσα.

Προτάσσει το συμφέρον της χώρας.

-Πόσο μπορεί να αντέξει η κυβέρνηση με τις 30 «διαρροές» που έχει ο ΣΥΡΙΖΑ;

Είναι γεγονός ότι μέχρι σήμερα, οι επιδόσεις της Κυβέρνησης, σε όλα τα πεδία της εφαρμοσμένης πολιτικής, είναι κακές.

Ενώ διαπιστώνονται και απώλειες στη στήριξη των πεπραγμένων της από τους Βουλευτές της πλειοψηφίας. Η εξέλιξη αυτή δημιουργεί πρόβλημα.

Το πόσο θα τραβήξει αυτή η πολιτικά νοσηρή κατάσταση θα εξαρτηθεί από το ξεκαθάρισμα των εσωτερικών πολιτικών λογαριασμών στα Κόμματα που τη στηρίζουν.

Η πρακτική όμως της «αντιπολιτευόμενης συμπολίτευσης» δεν μπορεί να τραβήξει για πολύ.

-Η Οικουμενική θα ήταν μία λύση; Και αν ναι με ποιον πρωθυπουργό;

Η χώρα έχει Κυβέρνηση.

Επί του παρόντος, κάθε άλλη επιλογή, είναι ευθύνη του Πρωθυπουργού.

-Γιατί πιστεύετε ότι η Κυβέρνηση δεν έπεσε «θύμα» εκβιασμού των δανειστών;

Η Κυβέρνηση όφειλε, τη σταθερή και άκαμπτη στάση των εταίρων και δανειστών, να την έχει διαγνώσει και να έχει κινηθεί εγκαίρως.

Όμως έπεσε θύμα των μύθων και των ψευδαισθήσεων που η ίδια, επί μακρόν, πριν και μετά τις εκλογές, είχε καλλιεργήσει. Βέβαια τα λάθη της Κυβέρνησης δεν μειώνουν τις ευθύνες των εταίρων και δανειστών για την διαχρονικά αδιάλλακτη στάση τους και τις λανθασμένες προσεγγίσεις σε πτυχές της πολιτικής.

-Πως βλέπετε τις πρώτες μέρς του Ευάγγελου Μεϊμαράκη στην ηγεσία της ΝΔ;

Ο κ. Μεϊμαράκης, ως πρόεδρος της ΝΔ, κινείται επιτυχώς.

Με δημοκρατικότητα, συλλογικότητα, μεθοδικότητα και αποτελεσματικότητα.

-Η προεδρική εκλογή στη ΝΔ να γίνει όπως το 2009, ή από μικρότερο εκλεκτορικό σώμα;

Η εκλογή θα γίνει όπως και το 2009.

Πιστεύω όμως, κι αυτό θα πρέπει να συζητηθεί στο επόμενο συνέδριο, ότι η εκλογή του Προέδρου πρέπει να γίνεται, σε τακτά χρονικά διαστήματα, με κατοχυρωμένες δημοκρατικές διαδικασίες, από τα μέλη του Κόμματος.

Μέλη τα οποία πιστεύουν, προωθούν και διαχέουν τις αρχές και τις αξίες του Κόμματος.

Είναι προφανές ότι οι σχετικοί κατάλογοι θα πρέπει να επικαιροποιούνται και, θα ήταν ευχής έργον, συνεχώς να διευρύνονται.

Βεβαίως οι κατάλογοι θα πρέπει να «κλειδώνουν» ένα εύλογο χρονικό διάστημα, λίγο πριν από την εκλογή.

Παράλληλα, στην παρούσα φάση, πέραν της εκλογής προέδρου, πρέπει να ανοίξει συστηματική δημοκρατική συζήτηση για την επιβεβαίωση της ιδεολογίας, των αξιών, των αρχών και του στρατηγικού προσανατολισμού για τη χώρα και την παράταξη που είχαν εδραιώσει οι ιδρυτές του κόμματος με ηγέτη τον Κωνσταντίνο Καραμανλή, την ορθότητα των οποίων επιβεβαίωσε η ίδια η ζωή και να επεξεργασθούμε, με τεχνοκρατική επάρκεια, πλέγμα πολιτικών οι οποίες εφαρμοζόμενες με αποτελεσματικότητα να δύνανται ταχέως να ανασυγκροτήσουν και να ανατάξουν τη χώρα.

–Yπάρχει δελφίνος που να ξεχωρίζει;

Δεν υφίσταται ρόλος «δελφίνου» με πολιτικό – θεσμικό περιεχόμενο.

Ως εκ τούτου δεν αναγνωρίζω τον σχετικό τίτλο.

-Η Ζωή Κωνσταντοπούλου πρέπει να φύγει από Πρόεδρος της Βουλής;

Πρωτίστως είναι ευθύνη της Προέδρου να ερμηνεύσει την πραγματικότητα.

Έχουμε χρέος, η κάθε μια και ο καθένας μας, να διασφαλίσουμε την ομαλή λειτουργία σε όλους τους θεσμούς.

-Πως κρίνεται τον κ. Βαρουφάκη;

Ο κ. Βαρουφάκης δεν πέτυχε στην πολιτική αποστολή του.

Αγνόησε τους Ευρωπαϊκούς κανόνες διαπραγμάτευσης.

Παρασύρθηκε από εμμονές και δογματισμούς καλλιεργώντας περιβάλλον «δημιουργικής ασάφειας».

Ανάλωσε ενέργεια σε ακατάπαυστη προβολή δια των μέσων μαζικής ενημέρωσης. Επιδόθηκε στη λογική της «πολιτικής διαπραγμάτευσης» και υποτίμησε την τεχνοκρατική στήριξη της διαπραγμάτευσης.

Δεν θέλω να πιστεύω ότι χρησιμοποίησε τη χώρα ως case study για την εμπειρική επαλήθευση επιστημονικής θεωρίας.

Ο κ Βαρουφάκης κόστισε πολύ στη χώρα και στους πολίτες.

24Ιούλ

Συνέντευξη στο Ρ/Σ “Παραπολιτικά” και στο δημοσιογράφο Ανδρέα Παπαδόπουλο

Μπορείτε να ακούσετε τη συνέντευξη εδώ.

22Ιούλ

Ομιλία στις Επιτροπές της Βουλής κατά τη συζήτηση του Σχεδίου Νόμου «Επείγοντα μέτρα εφαρμογής του Ν. 4334/2015 (Α’ 80)»

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Τα πιστωτικά ιδρύματα της χώρας, τα τελευταία χρόνια, κυρίως λόγω των δημοσιονομικών προβλημάτων της χώρας αλλά και δικών τους εξαιρετικά κακών πολιτικών στο σκέλος των χορηγήσεων, βρέθηκαν αντιμέτωπα με μεγάλες προκλήσεις.

Προκλήσεις που είχαν δυσμενείς επιπτώσεις στη ρευστότητα και στη φερεγγυότητα των Ελληνικών πιστωτικών ιδρυμάτων.

Καθιστώντας αναγκαία τη διαμόρφωση πλαισίου στήριξής τους, για να διαφυλαχθούν οι καταθέσεις των πολιτών.

Υπενθυμίζεται δε ότι τα συνολικά έσοδα στον Κρατικό Προϋπολογισμό από την αξιοποίηση αυτού του «πακέτου», από μερίσματα και προμήθειες, διαμορφώθηκαν περίπου στα 4 δισ. ευρώ για την περίοδο 2009-2014.

Το αποτέλεσμα είναι σήμερα, η χρηματοδότηση του τραπεζικού συστήματος μέσω του ELA να διαμορφώνεται στα 87 δισ. ευρώ.

Από μηδέν στο τέλος του 2014.

Και η συνολική χρηματοδότηση μέσω του Ευρωσυστήματος να διαμορφώνεται περίπου στα 127 δισ. ευρώ.

Υπερβαίνοντας, για πρώτη φορά, το ύψος των καταθέσεων νοικοκυριών και επιχειρήσεων.

3^η. Εξασφαλίστηκαν, το 2012, επαρκείς πόροι για την ανακεφαλαιοποίηση του τραπεζικού συστήματος.

Και η εμπιστοσύνη στο τραπεζικό σύστημα ενισχύθηκε, επ’ ωφελεία των καταθετών.

Δυστυχώς όμως σήμερα, το Ελληνικό τραπεζικό σύστημα βρίσκεται αντιμέτωπο με την ανάγκη μιας νέας ανακεφαλαιοποίησης, με κόστος και ζημία για το Δημόσιο ως μέτοχο της προηγούμενης ανακεφαλαιοποίησης, εξαιτίας της αδράνειας της Ελληνικής Κυβέρνησης, η οποία οδήγησε στην επιδείνωση του οικονομικού κλίματος, στην επιστροφή στην ύφεση, στο κλείσιμο των τραπεζών, στους κεφαλαιακούς περιορισμούς.

Το αποτέλεσμα;

Γίνεται, σήμερα, συζήτηση για ανάγκη κεφαλαιακής ενίσχυσης ύψους 25 δισ. ευρώ, όσα περίπου και τα ίδια κεφάλαια των τραπεζών.

Υπενθυμίζεται πως όταν τα Κόμματα που στηρίζουν σήμερα την Κυβέρνηση ήταν στην Αντιπολίτευση υποστήριζαν ότι, μέσω της ανακεφαλαιοποίησης, χαρίζονταν χρήματα στους τραπεζίτες…

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Αναλήφθησαν όμως πρωτοβουλίες και για τη θεσμική θωράκιση του τραπεζικού συστήματος.

Ενδεικτικά:

2^η. Το 2010, συστάθηκε το Συμβούλιο Συστημικής Ευστάθειας και ιδρύθηκε το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας, τα οποία λειτουργούν και με την παρούσα Κυβέρνηση.

3^η. Από το 2011, διαμορφώνεται ένα θεσμικό πλαίσιο για την εξυγίανση των πιστωτικών ιδρυμάτων.

Με τη σημερινή νομοθετική πρωτοβουλία, αυτό θωρακίζεται με την ενσωμάτωση στην εσωτερική έννομη τάξη του Ευρωπαϊκού νομικού πλαισίου για την ανάκαμψη και εξυγίανση των πιστωτικών ιδρυμάτων.

Πλαίσιο που περιλαμβάνει ένα εύρος μέσων και κανόνων για την πρόληψη και έγκαιρη επέμβαση στα πιστωτικά ιδρύματα, καθώς και εργαλεία εξυγίανσης, όπως είναι, μεταξύ άλλων, η πώληση δραστηριοτήτων, η δημιουργία μεταβατικού ιδρύματος, ο διαχωρισμός περιουσιακών στοιχείων και η αναδιάρθρωση του παθητικού.

Πλαίσιο που συμπληρώνει τον Ενιαίο Εποπτικό Μηχανισμό, καθώς θα διασφαλίζει ότι αν, παρά την αυστηρότερη εποπτεία, μια τράπεζα αντιμετωπίσει σοβαρές δυσχέρειες, η εξυγίανσή της θα αντιμετωπιστεί με αποτελεσματικό τρόπο και με το χαμηλότερο δυνατό κόστος για τους φορολογουμένους πολίτες.

Το Άρθρο 2 του Σχεδίου Νόμου είναι μέρος αυτού του πλαισίου και αποτελεί συνέχεια και συμπλήρωμα σχετικών νομοθετικών πρωτοβουλιών της προηγούμενης Κυβέρνησης.

Πρωτοβουλίες που η σημερινή Κυβέρνηση, από τα έδρανα της Αντιπολίτευσης είχε απορρίψει.

Λέγοντας, μεταξύ άλλων, πέρυσι τον Απρίλιο, ότι «φτιάχτηκαν από τραπεζίτες για τραπεζίτες», «για να εξυπηρετήσουν μεγάλες τράπεζες» και να «για να γίνουν μπίζνες».

Σήμερα, όλα αυτά, ευτυχώς, «πάνε περίπατο».

Και τα Κόμματα της Κυβερνητικής πλειοψηφίας αποδέχονται, διά της ψήφισης του Νομοσχεδίου, το εσφαλμένο της κριτικής τους κατά το παρελθόν.

Η ΝΔ, όμως, «δεν παίζει» με τη σταθερότητα της χώρας και τις καταθέσεις των πολιτών.

Ούτε δείχνει υπευθυνότητα «α λα κάρτ».

Γι’ αυτό, ως Αξιωματική Αντιπολίτευση, στηρίζουμε τη συγκεκριμένη πρωτοβουλία.

16Ιούλ

Ομιλία στην Ολομέλεια της Βουλής επί του Σχεδίου Νόμου για τη διαπραγμάτευση και τη σύναψη συμφωνίας με τον ESM

Κύριε Υπουργέ,

Να ξεκινήσω με μία παρατήρηση.

Στις νομοτεχνικές διορθώσεις που καταθέσατε, αιφνιδιαστικά, μεταξύ άλλων αφαιρέσατε από τις εξαιρέσεις της μετάταξης του ΦΠΑ στο 23% μία σειρά από προϊόντα και υπηρεσίες σε 13 κατηγορίες.

Πολλές κατηγορίες στον πρωτογενή τομέα.

Υπηρεσίες για την γεωργική παραγωγή.

Αλλά και προϊόντα όπως είναι τα αυτοκίνητα για αναπήρους.

Όλα αυτά πάνε στο 23%.

Αυτό δεν είναι νομοτεχνική βελτίωση.

Είναι δείγμα προχειρότητας και ερασιτεχνισμού.

Και, φυσικά, δεν δικαιολογείται όταν ήδη, από την Έκθεση του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους, η αύξηση του ΦΠΑ εκτιμάται ότι θα φέρει έσοδα 2,4 δισ. ευρώ, πολύ περισσότερα από αυτά που είχατε συμφωνήσει, ύψους 1,8 δισ. ευρώ.

Σας προειδοποιώ, συνεπώς για δεύτερη φορά σήμερα:

Η Νέα Δημοκρατία στηρίζει τη συμφωνία.

Η Νέα Δημοκρατία συνέβαλε και συμβάλει, με τη στάση της, για την ολοκλήρωσή της.

Αλλά λευκή επιταγή η Νέα Δημοκρατία δεν δίνει.

Καθαρές κουβέντες.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Όπως ανέφερα και στην πρωινή τοποθέτησή μου, το σημερινό αποτέλεσμα της διαπραγμάτευσης, που έκανε η Κυβέρνηση, και το οποίο οδηγεί σε ένα 3^ο Μνημόνιο, είναι εξαιρετικά δυσάρεστο, επώδυνο και βαρύ.

Και αυτό γιατί, αυτούς τους πέντε μήνες, Κυβέρνηση, μεταξύ άλλων:

Στηρίχθηκε σε εσφαλμένες θεμελιώδεις υποθέσεις.

Υποθέσεις όπως ότι οι απόψεις της θα γίνουν άμεσα και πλήρως αποδεκτές από τους εταίρους και δανειστές ή ότι θα έχουμε οικονομική ενίσχυση από άλλες χώρες.

Τις υποθέσεις αυτές, τις απέρριψε η πραγματικότητα.

Έπρεπε να γνωρίζει ότι ζούμε σε περίοδο εφαρμογής μεγάλων στρατηγικών εκ μέρους των ισχυρών παικτών και εμείς οφείλουμε να είμαστε προσεκτικοί.

Αγνόησε και αδιαφόρησε για τους Ευρωπαϊκούς κανόνες διαπραγμάτευσης, με αποτέλεσμα, εσφαλμένα, να θεωρεί ότι όσο περνάει ο χρόνος, οι εταίροι θα υποχωρούν.

Παρασύρθηκε από δογματισμούς, εμμονές, μαξιμαλιστική ρητορική, ευθύγραμμες απλοποιητικές προσεγγίσεις.

Συζητούσε ακατάπαυστα, μέσω των μέσων μαζικής ενημέρωσης, καλλιεργώντας περιβάλλον «δημιουργικής ασάφειας».

Κατανάλωσε σημαντικό διαπραγματευτικό κεφάλαιο και χρόνο σε θέματα διαδικαστικά και επουσιώδη, δίνοντας έμφαση στην επικοινωνία και όχι στην ουσία.

Κινήθηκε στη λογική της εσκεμμένης «πολιτικής διαπραγμάτευσης» και υποτίμησε την τεχνοκρατική διαπραγμάτευση, για να αποφύγει την αλήθεια των αριθμών, η οποία, με το πέρασμα των μηνών, γινόταν όλο και πιο ζοφερή.

Συγκρότησε οικονομικό επιτελείο χωρίς συνοχή και σταθερή στρατηγική, με συχνές αλλαγές της διαπραγματευτικής ομάδας, σε όλα τα επίπεδα.

Προχώρησε στη διεξαγωγή δημοψηφίσματος, μιας εσφαλμένης επιλογής τόσο ως προς το περιεχόμενο όσο και ως προς το χρόνο πραγματοποίησής της, με αποτέλεσμα αυτή η θεωρητικά κορυφαία πολιτική διαδικασία να απαξιωθεί τελείως, να κλείσουν οι τράπεζες και να επιβληθούν κεφαλαιακοί έλεγχοι, να κλονιστεί και να καταστεί θολός – στην πολιτική συνείδηση των Ευρωπαίων πολιτών – ο Ευρωπαϊκός προσανατολισμός της χώρας μας.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Αποτέλεσμα όλων αυτών των πράξεων και παραλείψεων της Κυβέρνησης, ήταν, μέρα με την ημέρα, η κατάσταση να επιβαρύνεται.

Η χώρα βρέθηκε με πιεστικές και διαρκώς αυξανόμενες χρηματοδοτικές ανάγκες και με διευρυνόμενο δημοσιονομικό κενό.

Η χώρα επιστρέφει σε βαθιά ύφεση, μετά τη μικρή ανάκαμψη του 2014.

Και στα πρωτογενή ελλείμματα, μετά τα πρωτογενή πλενάσματα των δύο προηγούμενων ετών.

Η χώρα και οι πολίτες της, πληρώνουν το κόστος της διάσωσης ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ.

Σε συνθήκες χρηματοπιστωτικής ασφυξίας, με κλειστές τράπεζες.

Χωρίς Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Στήριξης, χωρίς χρόνο, χωρίς συμμάχους, χωρίς αξιοπιστία.

Όλα αυτά τα επιβεβαιώνουν οι πλέον πρόσφατες εκθέσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου.

Σ’ αυτό το περιβάλλον, η Κυβέρνηση, μέσα από ένα καθοδικό σπιράλ διαρκών αναδιπλώσεων, κατέληξε, με τους εταίρους και δανειστές, στο αποτέλεσμα που σήμερα παρουσιάζεται.

Αποτέλεσμα, όπως σας είπα και το πρωί, επώδυνο.

Πιο επώδυνο από αυτό που θα μπορούσε να επιτευχθεί πριν τη διεξαγωγή του δημοψηφίσματος, και πολύ πιο επώδυνο από αυτό που θα μπορούσε να επιτευχθεί πριν από ορισμένους μήνες, στις αρχές της χρονιάς.

Όμως, η επιλογή αυτή, όσο επώδυνη και αν είναι, αποτελεί το πρώτο βήμα:

για τη σταδιακή αποκατάσταση της ομαλότητας στο χρηματοπιστωτικό σύστημα,
για την ενίσχυση της αξιοπιστίας της χώρας,
για την αποφυγή, εν τέλει, της καταστροφής της άτακτης χρεοκοπίας και της εξόδου της χώρας από τον σκληρό πυρήνα της ενοποιούμενης Ευρώπης.

Η χώρα πήρε μία «ανάσα».

Ξένα Κοινοβούλια, όπως αυτό της Γαλλίας, ξεκίνησαν, με ευρεία πλειοψηφία, να εγκρίνουν τη Συμφωνία.

Οφείλουμε να προχωρήσουμε για να ολοκληρωθεί, το προσεχές διάστημα, η συμφωνία.

Οι κίνδυνοι είναι υπαρκτοί, πολλοί και μεγάλοι.

Κυβερνητικές αμφισημίες, ως προς την δυνατότητα ολοκλήρωσης και υλοποίησης της συμφωνίας, δεν χωρούν.

Κυβερνητικές παλινωδίες και ολιγωρίες δεν δικαιολογούνται.

Κυβερνητικές οπισθοχωρήσεις δεν συγχωρούνται.

Η Κυβέρνηση οφείλει να εργαστεί για την ολοκλήρωση της συμφωνίας, την οποία προσυπέγραψε ο Πρωθυπουργός, ως αποτέλεσμα της διαπραγμάτευσης της Κυβέρνησης.

Και στη συνέχεια, με ρεαλισμό, με επιμονή και αποφασιστικότητα, σε συνεργασία με τους εταίρους και δανειστές, να αναζητήσουμε το βέλτιστο οδικό χάρτη εξόδου από την κρίση.

Με όρους καλού συγκερασμού οικονομικής αποτελεσματικότητας και κοινωνικής δικαιοσύνης.

Αλλάζοντας, εν πορεία, εσφαλμένες δημοσιονομικές πολιτικές που «στραγγαλίζουν» μέσω της υπερβολικής φορολόγησης τον ιδιωτικό τομέα της οικονομίας.

Υλοποιώντας φιλόδοξες μεταρρυθμίσεις, ενισχύοντας την αξιοποίηση της περιουσίας του Δημοσίου, ενδυναμώνοντας το πλαίσιο δημοσιονομικής πειθαρχίας.

Και είναι σημαντικό να προχωρήσουν γρήγορα, άμεσα, οι διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις, ως αντιστάθμισμα στη συσταλτική δημοσιονομική πολιτική.

Και, προφανώς, αντιμετωπίζοντας προβλήματα στη λειτουργία του Κράτους, που υποσκάπτεται από τις μεθοδεύσεις νεποτισμού στη στελέχωση της δημόσιας διοίκησης και από την ακύρωση τομών.

Στα εθνικά μας θέματα, όπου στρατηγικές συμμαχίες διαταράσσονται.

Στην παιδεία, όπου αποψιλώνεται η αξιολόγηση και αποδομείται η αριστεία, αποκόπτοντας έτσι τη χώρα από τα τεκταινόμενα στην Ευρώπη.

Και αυτά, μπορούν να γίνουν μόνο με υψηλό αίσθημα εθνικής ευθύνης.

Από όλους μας.

Η Νέα Δημοκρατία αυτό θα πράξει.

Όπως έπραττε πάντα, θα υπηρετήσει την αταλάντευτη πορεία της χώρας προς τα εμπρός, με τομές και διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις, σε κλίμα εθνικής συνεννόησης.

Μακριά από επικίνδυνους ακροβατισμούς και αδιέξοδους τυχοδιωκτισμούς, «τσιτάτα», αυτοσχεδιασμούς και ναρκισσιστικές συνεντεύξεις για λίγα λεπτά δημοσιότητας.

Πιστεύω ότι πρέπει να γίνει κοινή συνείδηση ότι η κρισιμότητα των στιγμών είναι τέτοια που επιβάλει συγκλίσεις, δημιουργικές συνθέσεις, σκληρή δουλειά και λίγα λόγια.

Που επιτάσσει πατριωτική συνείδηση, σύνεση και ρεαλισμό.

Που απαιτεί πολιτική και κοινωνική σταθερότητα, ασφάλεια, αίσθημα δικαιοσύνης.

Οφείλουμε όλοι μας, όπως έχω υποστηρίξει και άλλες φορές, κατά το παρελθόν, από τα Κυβερνητικά έδρανα, να συνειδητοποιήσουμε ότι, ιδιαίτερα στο σύγχρονο ανταγωνιστικό κόσμο, δεν υπάρχει «εύκολος δρόμος» για την αξιοπρεπή πορεία της χώρας, για τη βιώσιμη ανάπτυξη και την ευημερία όλων των πολιτών.

Κατά την πεποίθησή μου, ο δρόμος που πρέπει να ακολουθήσουμε, προσδιορίζεται:

Από την διάχυση και εμπέδωση ενός σύγχρονου και δημιουργικού αξιακού συστήματος.
Από την καλλιέργεια κουλτούρας κοινωνικής και πολιτικής συνεννόησης και σύνθεσης για την επίτευξη συλλογικά αποδεκτών στόχων.
Από την εκπόνηση και υλοποίηση ενός συγκροτημένου εθνικού σχεδίου θεσμικής και παραγωγικής ανασυγκρότησης.
Από την επεξεργασία και εφαρμογή σύγχρονων πολιτικών, συμβατών με το εθνικό και Ευρωπαϊκό σχέδιο.
Από την έντιμη, σκληρή, αποτελεσματική και ποιοτική εργασία από όλους μας.

Όπως απεδείχθη, όταν είσασταν στην αντιπολίτευση, αυτά δεν τα ακούγατε.

Όσο κυβερνάτε, αυτούς τους έξι μήνες, δεν τα συμμερίζεστε.

Ελπίζω από σήμερα αυτά να σας έχουν γίνει συνείδηση.

Μπορείτε να δείτε το βίντεο από την ομιλία εδώ.

15Ιούλ

Ομιλία στις Επιτροπές της Βουλής επί του Σχεδίου Νόμου για τη διαπραγμάτευση και τη σύναψη συμφωνίας με τον ESM

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Σήμερα, σε συνθήκες ασφυξίας στην οικονομία,

αγωνίας στην κοινωνία και

αναταράξεων στο πεδίο της πολιτικής,

συζητούμε το Σχέδιο Νόμου που συνιστά το αποτέλεσμα της πεντάμηνης διαπραγμάτευσης της Κυβέρνησης με τους εταίρους και δανειστές.

Κυβέρνηση η οποία,

αφού ανέγνωσε λανθασμένα το περιβάλλον εντός του οποίου καλείτο να λειτουργήσει,

αφού έθεσε στόχους εκτός του πλαισίου των εφικτών λύσεων,

αφού ξόδεψε χρόνο και διαπραγματευτικό κεφάλαιο,

αφού προέβη σε αντιφατικές πρωτοβουλίες, με αποκορύφωμα τη διεξαγωγή ενός μη σοβαρού δημοψηφίσματος, με το οποίο αφαίρεσε διαπραγματευτική ισχύ από τη χώρα,

αποφάσισε, «στο και ένα», να υπογράψει Συμφωνία.

Η Νέα Δημοκρατία, ενώπιον του μείζονος κινδύνου να βρεθεί η χώρα εκτός του πυρήνα της Ευρώπης και να ακυρωθεί ο στρατηγικός προσανατολισμός της χώρας που φέρει τη σφραγίδα του Κωνσταντίνου Καραμανλή, στήριξε την ηγεσία της Κυβέρνησης για να ξεπεράσει τις ταλαντεύσεις της και να προχωρήσει σε Συμφωνία.

Συμφωνία, για το περιεχόμενο της οποίας η ευθύνη ανήκει καθ’ ολοκληρίαν στην Κυβέρνηση.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Σιγά-σιγά τους τελευταίους πέντε μήνες, και με πάταγο τις τελευταίες ημέρες, κατέρρευσαν μύθοι και ψευδαισθήσεις.

Μύθοι που είχαν δημιουργηθεί και ψευδαισθήσεις που είχαν καλλιεργηθεί, τόσο προεκλογικά όσο και μετεκλογικά, από τα Κόμματα που στηρίζουν τη σημερινή Κυβέρνηση.

Ενδεικτικά, υπενθυμίζω:

Υποστήριζαν ότι τα προηγούμενα Μνημόνια θα τα ακύρωναν με ένα Νόμο και με ένα Άρθρο.

Σήμερα, προτείνουν ένα νέο, ιδιαίτερα βαρύ 3^ο Μνημόνιο.

Υποστήριζαν ότι η προηγούμενη Κυβέρνηση δεν διαπραγματευόταν.

Επί μήνες τις απέφευγαν και, τις τελευταίες μέρες, έζησαν τις πραγματικές δυσκολίες της διαπραγμάτευσης.

Υποστήριζαν ότι μέσω της ανακεφαλαιοποίησης, χαρίζονταν χρήματα στους τραπεζίτες.

Σήμερα, αντιλαμβάνονται ότι η ανακεφαλαιοποίηση είναι αναγκαία για να διασφαλιστεί η συστημική ευστάθεια των τραπεζών.

Υποστήριζαν ότι μέσω των αποκρατικοποιήσεων, δημόσια περιουσία και πόροι θα μεταβιβάζονταν στη «μαύρη τρύπα» του δημοσίου χρέους.

Σήμερα, κάνουν το ίδιο, αφού η συμφωνία αναφέρεται σε «πώληση περιουσιακών στοιχείων», μέσω της δημιουργίας ενός νέου ανεξάρτητου Ταμείου, το οποίο μάλιστα θα εποπτεύεται από Ευρωπαϊκούς θεσμούς.

Υποστήριζαν ότι το χρέος είναι επονείδιστο και πρέπει να «κουρευτεί».

Στο επίπεδο των επιθυμιών όλων μας, μακάρι να μπορούσε και να μηδενιστεί.

Όμως, σήμερα, υπογράφουν όχι μόνο τη δέσμευση η χώρα να αποπληρώνει πλήρως και έγκαιρα τις δανειακές της υποχρεώσεις, αλλά και τη δέσμευση ότι δεν θα γίνει «κούρεμα» της ονομαστικής αξίας του χρέους.

Υποστήριζαν ότι το Πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης είναι πλήρες και κοστολογημένο, περιλαμβάνοντας γενναιόδωρες παροχές ύψους 11 δισ. ευρώ.

Σήμερα, εισηγούνται νέα δημοσιονομικά μέτρα λιτότητας, μόνο για τα 2 πρώτα χρόνια, ύψους 8 δισ. ευρώ.

Υποστήριζαν ότι η χώρα δεν έχει ανάγκη από πρόσθετη εξωτερική χρηματοδότηση.

Σήμερα, η σύναψη ενός νέου δανείου, και μάλιστα ύψους άνω των 82 δισ. ευρώ, καθίσταται αναπόφευκτη.

Υποστήριζαν ότι η πρόταση των δανειστών δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή, και την έθεσαν σε δημοψήφισμα.

Σήμερα, συμφωνούν σε πιο επώδυνη πρόταση από αυτή των δανειστών.

Υποστήριζαν ότι η Συμφωνία θα οδηγήσει σε ένα αμιγώς Ευρωπαϊκό πρόγραμμα, χωρίς τη συμμετοχή του ΔΝΤ.

Σήμερα, προσυπογράφουν όχι μόνο την παρακολούθηση, αλλά και τη χρηματοδότηση από το ΔΝΤ, μάλιστα και για μετά από το Μάρτιο του 2016.

Υποστήριζαν ότι θα «γκρεμίσουν» τις εργαλειοθήκες του ΟΟΣΑ.

Σήμερα, δεσμεύονται να τις ολοκληρώσουν και να «χτίσουν» κι άλλες.

Υποστήριζαν ότι η Τρόικα, όπως τη γνωρίσαμε, τελειώνει.

Σήμερα, δεσμεύονται να διατηρηθεί, και μάλιστα με επιτόπιους ελέγχους και αυστηρή επιτήρηση στην Αθήνα.

Υποστήριζαν ότι δεν χρειάζεται για τη νομοθέτηση να διαβουλευτούν και να συμφωνήσουν με τους θεσμούς.

Σήμερα, δεσμεύονται, εξαιρουμένου του Νόμου για την ανθρωπιστική κρίση, να επανεξετάσουν, με σκοπό να τροποιήσουν, τις θεσπισθείσες, πρόσφατα, νομοθετικές πράξεις που δεν συνάδουν με τη συμφωνία της 20^ης Φεβρουαρίου.

Υποστήριζαν ότι οι δημοσιονομικοί κανόνες και η σύσταση Δημοσιονομικού Συμβουλίου, που ψήφισε η προηγούμενη Κυβέρνηση πριν 1 ακριβώς χρόνο, εντείνουν το έλλειμμα δημοκρατικής νομιμοποίησης.

Σήμερα, και ορθώς, ενεργοποιούν το Δημοσιονομικό Συμβούλιο, και εισάγουν μηχανισμούς ημιαυτόματων περικοπών δαπανών σε περίπτωση αποκλίσεων από τους δημοσιονομικούς στόχους.

Συμπερασματικά, Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι, επί χρόνια, και μέχρι προχθές, τα Κόμματα που στηρίζουν τη σημερινή Κυβέρνηση, παραβίαζαν συνεχώς τη ρήση του Νικήτα Χρουτσώφ ότι «το κακό με την οικονομία είναι ότι δεν σέβεται τις επιθυμίες μας».

Το αποτέλεσμα είναι, τους τελευταίους πέντε μήνες, η χώρα, τα νοικοκυριά και οι επιχειρήσεις, όλοι μας, να πληρώνουμε και θα πληρώσουμε, υψηλό κόστος λόγω των ιδεοληψιών, των εμμονών, της μαξιμαλιστικής ρητορικής, των ενδογενών αντιφάσεων, της «δημιουργικής ασάφειας», των παιγνίων και των λανθασμένων χειρισμών της Κυβέρνησης.

Η χώρα πέρασε από τις προβληματικές συνθήκες των τελευταίων ετών, σε συνθήκες υψηλού κινδύνου.

Βρέθηκε με πιεστικές και διαρκώς αυξανόμενες χρηματοδοτικές ανάγκες και με διευρυνόμενο δημοσιονομικό κενό.

Σε συνθήκες ύφεσης και χρηματοπιστωτικής ασφυξίας, με κλειστές τράπεζες.

Χωρίς Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Στήριξης, χωρίς χρόνο, χωρίς συμμάχους, χωρίς αξιοπιστία.

Αποτέλεσμα επώδυνο.

Όμως, η επιλογή αυτή, όσο επώδυνη και αν είναι, αποτελεί το πρώτο βήμα:

για τη σταδιακή αποκατάσταση της ομαλότητας στο χρηματοπιστωτικό σύστημα,
για την ενίσχυση της αξιοπιστίας της χώρας,
για την αποφυγή, εν τέλει, της καταστροφής της άτακτης χρεοκοπίας και της εξόδου της χώρας από τον σκληρό πυρήνα της ενοποιούμενης Ευρώπης.

Η χώρα πήρε μία «ανάσα».

Επιβάλλεται, η φυγή προς τα εμπρός, εντός της Ευρωζώνης, ως η βέλτιστη, εκ των υπαρκτών, στρατηγική για τη χώρα.

Η συμμετοχή στο σκληρό πυρήνα της Ευρώπης, παρά τις όποιες μέχρι σήμερα αδυναμίες στην αρχιτεκτονική και στη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να τεθεί υπό αμφισβήτηση.

Πόσο μάλλον όταν οι εναλλακτικές πορείες δεν περιγράφονται ούτε καν λεκτικά.

Οι χώρες, οι λαοί, δεν προχωρούν με «τσιτάτα», με αυτοσχεδιασμούς και με ναρκισσιστικές συνεντεύξεις για λίγα λεπτά δημοσιότητας.

Δεν προχωρούν όταν χρησιμοποιούνται ως case study για την εμπειρική επαλήθευση επιστημονικής θεωρίας.

Στην παρούσα κρίσιμη φάση, ευτυχώς που την τελευταία στιγμή, η ηγεσία της Κυβέρνησης, με την καθοριστική στήριξή μας, ιδιαίτερα την προηγούμενη εβδομάδα, κράτησε τη χώρα και δεν την έσπρωξε στο κενό.

Τώρα, οφείλουμε όλοι μας να εργαστούμε, με διορατικότητα, σοβαρότητα και υπευθυνότητα, χωρίς «κούφιες» αντεγκλήσεις, ώστε η χώρα να βρει το βηματισμό μέσα στην Ευρώπη και το σύγχρονο ανταγωνιστικό κόσμο.

Με ρεαλισμό, μακριά από ιδεολογικές αγκυλώσεις, φραστικές διακηρύξεις και ανεδαφικές δεσμεύσεις, με επιμονή και αποφασιστικότητα, σε συνεργασία με τους εταίρους και δανειστές, να αναζητήσουμε το βέλτιστο οδικό χάρτη εξόδου από την κρίση.

Με όρους καλού συγκερασμού οικονομικής αποτελεσματικότητας και κοινωνικής δικαιοσύνης.

Και αυτό μπορεί να γίνει μόνο με υψηλό αίσθημα εθνικής ευθύνης.

Από όλους μας.

Μετά τη δοκιμή ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ στη διακυβέρνηση, πιστεύω ότι είναι καιρός να σταματήσουμε τις ιδεοληπτικές σκιαμαχίες, τους δογματισμούς και τους υψηλούς τόνους και όλες οι κοινωνικοπολιτικές δυνάμεις, ανεξάρτητα από τις όποιες διαφορές και τον ανά περίοδο ρόλο μας στο πολιτικό σκηνικό, να «βάζουμε διαρκώς πλάτη», σε πνεύμα συνεννόησης, με αίσθημα ευθύνης, ώστε η χώρα να βγει γρήγορα και οριστικά από το τέλμα, να αναπτυχθεί με δικαιοσύνη και συνοχή και να πορευθεί με αξιοπρέπεια και δυναμισμό στο διεθνές σκηνικό.

Η Νέα Δημοκρατία, ως πολιτική δύναμη που διαχρονικά δρα με υπέρτατο κριτήριο το μακροχρόνιο συμφέρον της χώρας, στηρίζει τη διαμόρφωση μιας επώδυνης συμφωνίας, αφού αυτή διασφαλίζει την παραμονή της χώρας στον πυρήνα της Ευρώπης.

Η Νέα Δημοκρατία στηρίζει, αλλά δεν δίνει λευκή επιταγή στην Κυβέρνηση.

Το περιεχόμενο της συμφωνίας, όπως αυτό θα διαμορφωθεί τις προσεχείς εβδομάδες και μήνες, διαρκώς θα το αξιολογούμε.

Μπορείτε να δείτε το βίντεο από την ομιλία εδώ.

10Ιούλ

Ομιλία στη Βουλή για τη διαπραγμάτευση και τη σύναψη δανειακής σύμβασης

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Η πορεία της χώρας, και όλων μας, τους τελευταίους μήνες, κινείται σε θολό τοπίο.

Ιδιαίτερα τις τελευταίες εβδομάδες, μέρα με τη μέρα, το εσωτερικό αλλά και το εξωτερικό περιβάλλον εντός του οποίου κινείται η χώρα, εξαιτίας πράξεων και παραλείψεων της Κυβέρνησης, έχει καταστεί ιδιαίτερα δυσμενές.

Η αβεβαιότητα, αλλά και η αγωνία των πολιτών, μέρα με τη μέρα κορυφώνονται.

Η χώρα έχει περάσει από τις προβληματικές συνθήκες των τελευταίων ετών σε συνθήκες υψηλού κινδύνου.

Το οικονομικό, κοινωνικό και πολιτικό κόστος, που έχει προκληθεί, είναι τεράστιο.

Το κόστος αυτό καλείται να πληρώνει επί μακρόν η χώρα.

Να πληρώνουν όλα τα νοικοκυριά και όλες οι επιχειρήσεις.

Πιο συγκεκριμένα, όπως επιβεβαιώνεται και από την Εισηγητική Έκθεση, η αναγκαιότητα μιας νέας δανειακής σύμβασης οφείλεται και στα ακόλουθα:

1^ον. Από την προηγούμενη εβδομάδα, η χώρα, βρίσκεται στο «κενό».

Δεν υφίσταται Πρόγραμμα Στήριξης.

Δεν είναι πλέον διαθέσιμη η τελευταία δόση του δανείου από τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας.

Έχουν λήξει όλες οι συμφωνίες μεταβίβασης των κερδών από τη διακράτηση Ελληνικών ομολόγων από τις Ευρωπαϊκές τράπεζες (ANFA και SMP).

Και δεν ισχύουν οι συμφωνίες κάλυψης του δυνητικού κόστους ανακεφαλαιοποίησης ή εξυγίανσης των Ελληνικών τραπεζών.

2^ον. Η χώρα, από τις αρχές του μήνα, θεωρείται «ληξιπρόθεσμη» έναντι του ΔΝΤ.

Ενώ άμεσα, σε 10 ημέρες, θα πρέπει να ανταποκριθεί και στις υποχρεώσεις της έναντι της ΕΚΤ.

Σήμερα, οι πόροι για την αποπληρωμή αυτών των υποχρεώσεων, εκτός άλλων υποχρεώσεων, δεν υπάρχουν.

3^ον. Η Κυβέρνηση, με την επί 5μηνο «δημιουργική της ασάφεια», επιβάρυνε τα δημόσια οικονομικά της χώρας με ένα κόστος ύψους άνω των 4 δισ. ευρώ.

Και αυτό το κόστος εκτιμάται ότι έχει διπλασιαστεί το τελευταίο δεκαπενθήμερο, μετά την εκδήλωση της πρόθεσης διεξαγωγής του ανερμάτιστου δημοψηφίσματος και των δυσμενών συνεπειών αυτού.

Η χώρα, δυστυχώς, έχει επιστρέψει στην ύφεση και τα δημόσια οικονομικά στα πρωτογενή ελλείμματα.

4^ον. Οι χρηματοδοτικές ανάγκες της οικονομίας έχουν διογκωθεί.

Ανάγκες που προέκυψαν μέσα στο 1^ο εξάμηνο του 2015.

Ανάγκες που οφείλονται στα σχεδόν μηδενικά πλέον πρωτογενή πλεονάσματα, στην επιστροφή της οικονομίας στην ύφεση, στην αβελτηρία υλοποίησης διαρθρωτικών αλλαγών και αποκρατικοποιήσεων, στην αύξηση των ληξιπρόθεσμων υποχρεώσεων του Δημοσίου προς τον ιδιωτικό τομέα, στο «σκούπισμα» των ταμειακών διαθεσίμων των φορέων της Γενικής Κυβέρνησης.

Ανάγκες που καθιστούν αναγκαία την εξωτερική χρηματοδότηση της χώρας με δάνειο ύψους άνω των 53 δισ. ευρώ, όπως υποστηρίζει και η Εισηγητική Έκθεση του Σχεδίου Νόμου.

5^ον. Σε αυτό το ποσό, δεν περιλαμβάνονται τα άγνωστα προς το παρόν κόστη της ραγδαίας επιδείνωσης της οικονομικής δραστηριότητας, ιδιαιτέρως του τουρισμού.

Και φυσικά, δεν ενσωματώνεται η επίδραση από το κλείσιμο των τραπεζών, που διογκώνει και διευρύνει το πρόβλημα ρευστότητας της οικονομίας.

Ούτε η ραγδαία αύξηση των μη εξυπηρετούμενων δανείων.

Και όλα αυτά μαζί αυξάνουν το κόστος ανακεφαλαιοποίησής τους.

Συμπερασματικά, σήμερα, η χώρα, έχει πιεστικές και διαρκώς αυξανόμενες χρηματοδοτικές ανάγκες, συνεχώς διευρυνόμενο δημοσιονομικό κενό, κλειστές τράπεζες.

Η χώρα δεν έχει Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Στήριξης, δεν έχει χρόνο, δεν έχει αξιοπιστία, δεν έχει συμμάχους.

Η χώρα, τα νοικοκυριά και οι επιχειρήσεις πληρώνουμε τις προσπάθειες διάσωσης του ΣΥΡΙΖΑ από τις εσωτερικές του αντιφάσεις, τις ανερμάτιστες διακηρύξεις του και τους πλήρως ανορθολογικούς χειρισμούς του.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Αυτά όμως θα τα συζητήσουμε αναλυτικά στο μέλλον.

Τώρα προέχει η παραμονή της χώρας στον πυρήνα της ενοποιούμενης Ευρώπης.

Βεβαίως, η παραμονή αυτή, με ευθύνη κυρίως της Κυβέρνησης, θα διασφαλιστεί με βαρύτερους όρους.

Όμως, η διασφάλιση της παραμονής είναι το εθνικά πρωτεύον.

Η χώρα πρέπει να υπογράψει συμφωνία για ένα νέο, πολυετές πρόγραμμα χρηματοδοτικής βοήθειας από τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας.

Δηλαδή για ένα νέο, μεγάλο δάνειο, που θα συνοδεύεται από ένα νέο Μνημόνιο.

Η ευθύνη για τους όρους του, βαρύνει εις ολόκληρον τον κ. Πρωθυπουργό, την Κυβέρνησή του και τα κόμματα που τη στηρίζουν.

Η ΝΔ, ως πολιτική δύναμη που διαχρονικά δρα με υπέρτατο κριτήριο το μακροχρόνιο συμφέρον της χώρας, θα στηρίξει τη συμφωνία που θα διασφαλίζει την παραμονή της χώρας στον πυρήνα της Ευρώπης.

Την αξιολόγηση του περιεχομένου της συμφωνίας θα την κάνουμε στον κατάλληλο χρόνο.

20Ιούν

Συνέντευξη στην εφημερίδα “Αγορά” – “Εύχομαι η Κυβέρνηση να επιλέξει τον δύσκολο και ανηφορικό δρόμο της ευθύνης”

Μετά τα αποτελέσματα του Eurogroup, εκτιμάτε ότι υπάρχουν περιθώρια συμφωνίας ή θα οδηγηθούμε σε ρήξη με τους δανειστές;

Θεωρώ ότι υπάρχουν περιθώρια για συμφωνία.

Συμφωνία η οποία θα είναι λιγότερο ή περισσότερο επώδυνη για όλους τους Έλληνες.

Εκτιμώ ότι χάθηκε πολύτιμος χρόνος και διαπραγματευτικό κεφάλαιο, με αποτέλεσμα οι συνθήκες να καθίστανται συνεχώς δυσμενέστερες.

Η πραγματική οικονομία έχει «καθήσει» και η δημόσια οικονομία «αγκομαχά».

Η Ελληνική Κυβέρνηση, με τους χειρισμούς της, έχει καλύψει τη χώρα με ένα νέφος παραλυτικής αβεβαιότητας και αγωνίας και κάθε μέρα επιβεβαιώνει ότι η εναλλακτική πρόταση ήταν και είναι μύθος.

Η ευθύνη για το αδιέξοδο βαραίνει τόσο την Κυβέρνηση για την απουσία ρεαλιστικού σχεδίου, την ασυμβατότητα των εξαγγελιών της με το Eυρωπαϊκό πλαίσιο και την αναποτελεσματική διαπραγματευτική στρατηγική της, όσο και τους δανειστές, για την διαχρονικά αδιάλλακτη στάση τους σε πτυχές της πολιτικής.

Πιστεύετε πως το Μαξίμου έχει εναλλακτικό σχέδιο; Ένα «plan b» σε περίπτωση αδιεξόδου;

Σήμερα έχουν πλέον καταρρεύσει οι αυταπάτες και ψευδαισθήσεις για την ύπαρξη εναλλακτικών σχεδίων.

Η Κυβέρνηση τώρα έχει να επιλέξει μεταξύ του δυσάρεστου και του καταστροφικού.

Εύχομαι να επιλέξει το πρώτο, ακολουθώντας τον δύσκολο και ανηφορικό δρόμο της ευθύνης.

Και ελπίζω, μέσα στις προσεχείς ημέρες, να υπάρξει συμφωνία.

Γιατί αν, όπως υποστηρίζει η Κυβέρνηση, η πραγματική διαπραγμάτευση αρχίζει τώρα, τότε θα μπορούσε κάποιος να αναρωτηθεί τι έκαναν επί 5 μήνες. Μήπως προβληματίζονταν για τη δοσολογία της «δημιουργικής ασάφειας»;

Αυτή όμως η αβεβαιότητα πλήττει τη χώρα και την οικονομία της.

Η ελληνική πρόταση που έχει κατατεθεί στους θεσμούς, οδηγεί τη χώρα σε μία βιώσιμη λύση;

Οι προτάσεις της Κυβέρνησης στηρίζονται στην ακόμη μεγαλύτερη φορολογική επιβάρυνση νοικοκυριών και επιχειρήσεων.

Χωρίς μάλιστα να γίνεται αναδιανομή των φορολογικών βαρών, αφού καμία κοινωνική ομάδα δεν θα ελαφρυνθεί από τις προτάσεις της. Το αντίθετο μάλιστα, όλες θα επιβαρυνθούν μέσω της αύξησης όχι μόνο των άμεσων, αλλά και των έμμεσων φόρων (αύξηση ΦΠΑ).

Δυστυχώς όμως, η Κυβέρνηση μάλλον επιλέγει να πληρώσει και πάλι ο ιδιωτικός τομέας το νέο κόστος που προκύπτει από τους χειρισμούς της.

Αυτή όμως η προσέγγιση είναι υφεσιακή, οικονομικά αναποτελεσματική και κοινωνικά άδικη.

Οι προτάσεις της κυβέρνησης – όπως είπατε – στηρίζονται στους φόρους. Υπήραχαν, εναλλακτικά, δαπάνες που μπορούσαν να κοπούν χωρίς να πειραχθούν μισθοί και συντάξεις ή όχι;

Η χώρα, τα τελευταία 2 χρόνια, με επώδυνο τρόπο, επέτυχε σημαντικά πρωτογενή πλεονάσματα.

Το ζητούμενο πλέον είναι αυτά να διατηρηθούν και να συνεχισθεί η προσπάθεια για να προσεγγίσουμε σταδιακά ισοσκελισμένους κρατικούς προϋπολογισμούς.

Αυτό μπορεί να επιτευχθεί μέσω της ανάληψης πολιτικών πρωτοβουλιών ταυτόχρονα σε 3 κατευθύνσεις:

1^ον. Με την υλοποίηση αναπτυξιακών προτάσεων και την υλοποίηση διαρθρωτικών αλλαγών, που ενισχύουν τους ρυθμούς οικονομικής μεγέθυνσης.

2^ον. Με την αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής και τη σταδιακή μείωση της φορολόγησης νοικοκυριών και επιχειρήσεων.

3^ον. Με την περαιτέρω μείωση και τον εξορθολογισμό των δαπανών, και φυσικά με την αποφυγή ενεργειών διόγκωσης του κράτους, όπως επιχειρείται και πάλι τους τελευταίους μήνες.

Όσο όμως η Κυβέρνηση, και στις 3 κατευθύνσεις, αδρανεί, τόσο η οικονομία επιστρέφει στην ύφεση και το δημοσιονομικό κενό διερύνεται.

Γιατί οι ευρωπαίοι εταίροι δεν προχωρούν στην ελάφρυνση του χρέους, από τη στιγμή που είχαν δεσμευτεί το 2012;

Όχι μόνο είχαν δεσμευθεί το Νοέμβριο του 2012, αλλά επανέλαβαν αυτή τη δέσμευση και τον Μάιο του 2014.

Θα έπρεπε ήδη να έχει δρομολογηθεί η ελάφρυνση του χρέους από τους εταίρους, όπως σταθερά υποστήριζε η προηγούμενη Κυβέρνηση, η οποία και τους στόχους είχε πετύχει και συγκεκριμένους ισοδύναμους τρόπους και εναλλακτικές τεχνικές είχε προτείνει.

Πάνω σε αυτό το δρόμο που «άνοιξε» η προηγούμενη Κυβέρνηση θα πρέπει να «βαδίσει» και η σημερινή Κυβέρνηση.

Πως σχολιάζετε τις κυβερνητικές πειθέσεις εναντίον του Γιάννη Στουρνάρα;

Τα μέλη της Κυβέρνησης θα πρέπει να αποφεύγουν τις ροπές προς τον αυταρχισμό.

Η χώρα έχει ανάγκη από εθνική συνεννόηση και συμμάχους.

Η ΝΔ θα πρέπει να ψηφίσει τη συμφωνία;

Η ΝΔ οφείλει και θα τοποθετηθεί, αφού προηγουμένως υπάρξει συμφωνία.

Η διαδικασία λήψης της απόφασης θα είναι συμβατή με τον πυρήνα της πολιτικής φιλοσοφίας του κόμματος. Κριτήριο το μακροχρόνιο συμφέρον της χώρας.

Έχω ξεκαθαρίσει ότι σ’ ότι με αφορά είμαι διαχρονικά και σταθερά υπέρ της θεσμικής λειτουργίας του κόμματος.