Οικονομία

24Ιούν

Εισήγηση στην Επιτροπή Οικονομικών Υποθέσεων επί των Βασικών Σημείων του Σχεδίου Νόμου για την Ίδρυση του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Ο χρηματοπιστωτικός τομέας και η σταθερότητα αυτού είναι καθοριστικής σημασίας για την αναπτυξιακή δραστηριότητα της πραγματικής οικονομίας.

Αυτή η δομική σημασία του τραπεζικού και ευρύτερου χρηματοπιστωτικού τομέα καθίσταται ιδιαίτερα κρίσιμη σε περιόδους εμφάνισης μίας παγκόσμιας χρηματοοικονομικής κρίσης, όπως αυτή του 2008, ιδιαίτερα σε τραπεζοκεντρικές χώρες όπως είναι η Ελλάδα.

Η Κυβέρνηση της Ν.Δ., εντοπίζοντας, με υπευθυνότητα, τη σημασία της ευρωστίας και σταθερότητας του τραπεζικού συστήματος, προχώρησε το φθινόπωρο του 2008, άμεσα και έγκαιρα, στην παροχή ενός σημαντικού πακέτου ρευστότητας.

Προχώρησε σε μία ορθή πολιτική επιλογή για την στήριξη της πιστωτικής και οικονομικής δραστηριότητας.

Προχώρησε σε μία στοχευμένη επιλογή, η οποία εγκρίθηκε άμεσα από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και η οποία αντιστοιχούσε στο 11% του ΑΕΠ, όταν ο μέσος ευρωπαϊκός όρος έφτανε στο 20%.

Επιλογή που αντιμετώπισε τη σφοδρότατη κριτική της Αντιπολίτευσης, η οποία έφτασε σε ακραίες προσεγγίσεις περί «χαρίσματος των 28 δισ. ευρώ στους τραπεζίτες» και οι οποίες διαψεύσθηκαν από τον όγκο των αδιάθετων – πριν από την κρίση δανεισμού του ΠΑ.ΣΟ.Κ. – πόρων του πακέτου ρευστότητας (περίπου 17 δισ. ευρώ).

Ωστόσο, πρόσφατα, η Κυβέρνηση του ΠΑ.ΣΟ.Κ., που επέκρινε τότε το σχέδιο ρευστότητας της Κυβέρνησης της Ν.Δ., αποφάσισε να προτείνει την ενεργοποίηση και επέκτασή του κατά επιπλέον 15 εκατ. ευρώ. Και, ορθώς μάλιστα έπραξε, καθώς υπό τις συνθήκες υψηλού κόστους δανεισμού και στενότητας άντλησης κεφαλαίων, εξαιτίας των Κυβερνητικών αστοχιών, η επέκταση του Προγράμματος αποτελούσε αναγκαιότητα.

Το ενισχυμένο, πλέον, πακέτο στήριξης της ρευστότητας του ελληνικού συστήματος, αναμένεται να συνοδευτεί από το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (ΤΧΣ), το οποίο περιλαμβάνεται στο Μνημόνιο του Μηχανισμού Στήριξης και για το οποίο συζητάμε σήμερα σε επίπεδο ενημέρωσης.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Η θέσπιση του Ταμείου, μετά από διαβούλευση με το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (Δ.Ν.Τ.), την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (Ε.Κ.Τ.), συνιστά μία από τις βασικές και συγκεκριμένες πολιτικές του Μνημονίου.

Σκοπός του Ταμείου θα είναι η διατήρηση της σταθερότητας του τραπεζικού συστήματος, ειδικότερα της φερεγγυότητάς του, και όχι η στήριξη των αναγκών ρευστότητας των πιστωτικών ιδρυμάτων.

Η διατύπωση όμως του Μνημονίου, αλλά και του Ενημερωτικού Σημειώματος του Νομοσχεδίου του Υπουργείου Οικονομικών σχετικά με τη σύσταση του Ταμείου δημιουργεί ερωτηματικά και περικλείει ασάφειες. Ερωτηματικά και ασάφειας τις οποίες εξέφρασα στον Υπουργό Οικονομικών με Ερώτηση που υπέβαλλα για το συγκεκριμένο θέμα από τις 11 Ιουνίου 2010. Ειδικότερα:

1^ον. Ως προς τη συμμετοχή στο Ταμείο, αυτή θα είναι υποχρεωτική και θα ενεργοποιείται όταν δεν καλύπτονται οι ελάχιστες κεφαλαιακές απαιτήσεις και «όταν δεν μπορεί να βρεθεί άλλη ιδιωτική λύση». Ως προς την τελευταία, δεν διευκρινίζεται ποια μορφή θα έχει και μέχρι ποιου ποσοστού αυτή δύναται να είναι. Επίσης, ασάφεια υπάρχει αναφορικά και με το επίπεδο των ελάχιστων κεφαλαιακών απαιτήσεων και πώς αυτές θα προσδιορίζονται…

2^ον. Προβλέπεται «η Τράπεζα της Ελλάδος να εντείνει την εποπτεία του χρηματοπιστωτικού συστήματος αυξάνοντας τη συχνότητα και την ταχύτητα υποβολής στοιχείων και την περαιτέρω ανάπτυξη ενός ολοκληρωμένου πλαισίου για συχνούς ελέγχους ακραίων συνθηκών (stress-tests)». Δεν διευκρινίζονται οι όροι και οι παράμετροι που θα τίθενται σε αυτούς του ελέγχους.

3^ον. Προβλέπεται να «εισαχθεί επιπλέον ευελιξία στη διαχείριση ανθρωπίνων πόρων και θα χορηγηθεί σε όλο το προσωπικό της Τράπεζας της Ελλάδος (Τ.τ.Ε.) ισχυρή νομική προστασία για τις ενέργειες που εκτελούνται με καλή πίστη». Δεν καθορίζεται η μορφή και το εύρος της προστασίας, αλλά και της εργασιακής ευελιξίας.

4^ον. Για την εκπλήρωση των στόχων του «το Ταμείο θα έχει ορισμένες εξουσίες στα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα που έχει χρηματοδοτήσει, και οι οποίες θα ασκούνται μετά από διαβούλευση με την Τ.τ.Ε.». Οι εξουσίες του Ταμείου περιλαμβάνουν ενδεικτικά τα εξής:

(α) «Να απαιτεί από την Τ.τ.Ε. να του παρέχει για το πιστωτικό ίδρυμα κάθε πληροφορία απαραίτητη για την εκπλήρωση του σκοπού του.» Θα πρέπει όμως να διασφαλιστεί το επαγγελματικό-υπηρεσιακό απόρρητο.

(β) «Να ορίζει ένα μέλος στο Δ.Σ. του χρηματοπιστωτικού ιδρύματος.» Δεν προσδιορίζονται όμως τα προσόντα που θα απαιτείται να διαθέτει ο εκπρόσωπος του Ταμείου που θα ορίζεται ως μέλος του Δ.Σ. του πιστωτικού ιδρύματος.

(γ) «Να απαιτεί από το χρηματοπιστωτικό ίδρυμα την υποβολή σχεδίου αναδιάρθρωσης.» Δεν ορίζονται όμως με σαφήνεια οι προϋποθέσεις που θα ενεργοποιούν το εν λόγω αίτημα του Ταμείου.

(δ) «Να έχει δικαίωμα αρνησικυρίας σε αποφάσεις του πιστωτικού ιδρύματος (επιχειρηματική στρατηγική, απόδοση μερισμάτων, θέματα μισθοδοσίας, ρευστότητας και διαχείρισης ενεργητικού – παθητικού κ.λπ.).» Ιδιαίτερα ευρείες αρμοδιότητες παρέμβασης του εκπροσώπου του Ταμείου που εκτείνονται κατ’ ουσία στο σύνολο της δραστηριότητας του πιστωτικού ιδρύματος. Υπενθυμίζεται ότι σύμφωνα με το Άρθρο 1, Παρ. 3 του Ν. 3723/2008 για τα μέτρα ενίσχυσης της ρευστότητας, ο εκπρόσωπος του Ελληνικού Δημοσίου που οριζόταν ως μέλος του Δ.Σ. είχε επίσης δικαίωμα αρνησικυρίας στη λήψη οποιασδήποτε απόφασης σχετικής με τη διανομή μερισμάτων και την πολιτική παροχών προς τον Πρόεδρο, τον Διευθύνοντα Σύμβουλο, ή εφόσον κρίνει ότι η απόφαση αυτή δύναται να θέσει σε κίνδυνο τα συμφέροντα των καταθετών ή να επηρεάσει ουσιωδώς τη φερεγγυότητα και την εύρυθμη λειτουργία της Τράπεζας.

(ε) «Να απαιτεί τη μετατροπή των προνομιούχων μετοχών σε κοινές, όταν το χρηματοπιστωτικό ίδρυμα αδυνατεί να καλύπτει είτε το ελάχιστο ύψος ιδίων κεφαλαίων, είτε ορισμένες οικονομικές απαιτήσεις που θα επιβάλλονται από το σχέδιο αναδιάρθρωσης του χρηματοπιστωτικού ιδρύματος». Δεν προσδιορίζονται όμως οι οικονομικές απαιτήσεις που θα μπορούν να επιβληθούν βάσει του σχεδίου αναδιάρθρωσης.

5^ον. Τα κριτήρια για οποιαδήποτε αύξηση μετοχικού κεφαλαίου πιστωτικού ιδρύματος θα πρέπει να είναι συμβατά με την Απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής της 19.11.2008 (Ν. 560/2008 μέτρα στήριξης για τα πιστωτικά ιδρύματα στην Ελλάδα). Σύμφωνα με την εν λόγω Απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, που αναφερόταν στα μέτρα ενίσχυσης της ρευστότητας που θεσπίστηκαν με τον Ν. 3723/2008, η κατανομή του ποσού των 5 δισ. ευρώ για την αγορά προνομιούχων μετοχών θα έπρεπε να γίνει με απόφαση Υπουργού Οικονομικών κατόπιν σύστασης του Διοικητή της Τ.τ.Ε., η οποία θα έπρεπε να βασίζεται στα ακόλουθα κριτήρια:

το επίπεδο της απαιτούμενης κεφαλαιακής επάρκειας του πιστωτικού ιδρύματος, όπως καθορίζεται από την Τ.τ.Ε. Πιο συγκεκριμένα, ο δείκτης των βασικών ιδίων κεφαλαίων (Tier 1) θα πρέπει να κυμαίνεται σε ποσοστά μεταξύ 8%-10% (η βαρύτητα του εν λόγω κριτηρίου για τη συνολική αξιολόγηση είναι 0,5),
το μέγεθος του πιστωτικού ιδρύματος όπως προκύπτει από το μερίδιο αγοράς του στη χρηματοδότηση εν γένει της οικονομίας, καθώς και τη σημαντικότητά του σε ό, τι αφορά τη διατήρηση της χρηματοπιστωτικής σταθερότητας (η βαρύτητα του εν λόγω κριτηρίου για τη συνολική αξιολόγηση είναι 0,4), και
τη συμβολή του πιστωτικού ιδρύματος σε ό, τι αφορά τη χρηματοδότηση των μικρομεσαίων επιχειρήσεων και τη χορήγηση στεγαστικών δανείων (η βαρύτητα του εν λόγω κριτηρίου για τη συνολική αξιολόγηση είναι 0,1).

6^ον. Προβλέπεται να εφαρμόζεται σχέδιο αναδιάρθρωσης υπό την αιγίδα του Ταμείου «εφόσον τα πιστωτικά ιδρύματα δεν δύνανται να συγκεντρώσουν εγκαίρως επιπρόσθετα κεφάλαια για να αποπληρώσουν το Ταμείο». Η διάταξη φαίνεται απόλυτα ασαφής και απαιτείται περαιτέρω επεξεργασία σε νομοπαρασκευαστικό επίπεδο.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Από τα παραπάνω, εύκολα συνάγουμε το συμπέρασμα πως η θέσπιση του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας, πρωτοβουλία την οποία στηρίζουμε, σύμφωνα με τα βασικά σημεία που μας παρουσιάζει σήμερα το οικονομικό επιτελείο της Κυβέρνησης παραμένει μία θολή θεσμική πρωτοβουλία.

Μία ασαφής θεσμική πρωτοβουλία – που παρά την ιδιαίτερη σημασία της – χρήζει σημαντικών διευκρινήσεων, εξειδικεύσεων και προσδιορισμών που απουσιάζουν από τη σημερινή παρουσίαση του κ. Υπουργού.

Ευελπιστώ το αποτέλεσμα της νομοπαρασκευαστικής διαδικασίας να διαψεύσει τη σημερινή μας εντύπωση, αν και τα περιθώρια στενεύουν καθώς – σύμφωνα με το Μνημόνιο – η θέσπιση του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας προβλέπεται μέχρι την επόμενη Τετάρτη, 30 Ιουνίου.

24Ιούν

Εισήγηση στην Επίκαιρη Επερώτηση για την Εξυγίανση του ΟΣΕ

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Η Επίκαιρη Ερώτηση που καταθέσαμε και συζητάμε, σήμερα, προσεγγίζει ένα κρίσιμο ζήτημα τόσο για τη λειτουργία των Δημόσιων Επιχειρήσεων και Οργανισμών στη χώρα μας όσο και για τη βιωσιμότητα των δημοσίων οικονομικών.

Επιχειρήσεων που παρέχουν ένα ευρύ φάσμα υπηρεσιών κοινής ωφέλειας και που είναι συνυφασμένες με την κάλυψη αναγκών του κοινωνικού συνόλου.

Παρά την μεγάλη όμως σημασία τους, το βασικό γνώρισμα, διαχρονικά, των περισσότερων ΔΕΚΟ στη χώρα μας είναι η αναποτελεσματικότητα της λειτουργίας τους, τόσο σε διοικητικό όσο και σε οικονομικό επίπεδο.

Επιδιώξεις της πολιτείας οφείλουν να είναι

η εξυγίανση και αποτελεσματική λειτουργία των δημοσίων επιχειρήσεων προς όφελος όλων των πολιτών,
η ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας και παραγωγικότητας αυτών και
η βελτίωση της οικονομικής αποτελεσματικότητας.

Επιδιώξεις που πρέπει να επιτυγχάνονται και στην περίπτωση του ΟΣΕ.

Ο Ελληνικός Σιδηρόδρομος αποτελεί ένα σημαντικό μέσο μεταφοράς, με σαφή κοινωνικό και οικονομικό χαρακτήρα, που διαδραματίζει ιδιαίτερο ρόλο στην ανάπτυξη της χώρας.

Ωστόσο, αποτελεί μεταφορικό μέσο η λειτουργία του οποίου συνοδεύεται από πολλά, μεγάλα και διαχρονικά προβλήματα.

Προβλήματα όπως, είναι, κυρίως, η στρεβλή κατανομή του προσωπικού που δημιουργεί υψηλό κόστος μισθοδοσίας, τα διαχρονικά υψηλά ελλείμματα και το διογκωμένο χρέος του Οργανισμού, το οποίο αναμένεται να ξεπεράσει, το 2010, τα 10 δισ. ευρώ.

Και, επειδή, έχουμε ακούσει αρκετά αυτό τον καιρό για την εξέλιξη των ελλειμμάτων και του χρέους του ΟΣΕ αξίζει να εξετάσουμε πως διογκώθηκε η κατάσταση μετά το 1980, καθώς μέχρι τότε το κράτος κάλυπτε πλήρως, με επιχορήγησή του, τα ελλείμματά του.

Το 1981 ξεκίνησε η μη πλήρης κάλυψη των ελλειμμάτων από τον κρατικό προϋπολογισμό, καλύπτοντας μόνο το 70% του ελλείμματος, ενώ για το υπόλοιπο έγινε δανεισμός. Τη χρονιά εκείνη η ζημία του ΟΣΕ ήταν περίπου 14,6 εκατ. €.

Το 1985 το ποσοστό κάλυψης των ελλειμμάτων με κρατική επιχορήγηση έπεσε στο 58%, ενώ οι ζημίες ανήλθαν σε 46,8 εκατ. €, δηλαδή υπερτριπλάσιες εκείνων του 1981.

Το 1990 το ποσοστό κάλυψης των ελλειμμάτων με κρατική επιχορήγηση ανήλθε στο 30%, ενώ οι ζημίες διαμορφώθηκαν σε 113 εκατ. €, δηλαδή υπερδιπλάσιες του 1985 και σχεδόν οκταπλάσιες εκείνων του 1981.

Το 1995 το ποσοστό κάλυψης των ελλειμμάτων με κρατική επιχορήγηση ήταν μόλις 48%, ενώ οι ζημίες ανήλθαν σε 247 εκατ. €, υπερδιπλάσιες εκείνων του 1990.

Η κρατική επιχορήγηση το 2000 κάλυψε μόλις το 30% των ελλειμμάτων, ενώ μετά το 2002 μηδενίστηκε πλήρως, υποχρεώνοντας τον ΟΣΕ να καλύπτει το σύνολο των ελλειμμάτων του (λειτουργικών, χρηματοπιστωτικών και επενδυτικών) με δανεισμό. Οι ζημίες του 2000 είχαν φθάσει τα 400 εκατ. €, το 2003 τα 473 εκατ. €, και το 2004 τα 576 εκατ. €.

Η μη κάλυψη, συνεπώς, των ελλειμμάτων εκτόξευσε το χρέος του ΟΣΕ στα σημερινά ύψη και φυσικά έχει συντελέσει στην αύξηση του ποσού των τόκων εξυπηρέτησης του χρέους του, σε ποσοστό 60% της ετήσιας ζημίας. Έτσι, τα ελλείμματα του ΟΣΕ αφορούν σε συντριπτικό ποσοστό (περίπου 60%) τόκους, ενώ το υπόλοιπο 40% αφορά λειτουργικά ελλείμματα και οφείλεται:

1^ον. Στη μη επιχορήγηση καθ’ οποιονδήποτε τρόπο των «άγονων» σιδηροδρομικών γραμμών που εξυπηρετεί ο Οργανισμός.

2^ον. Στην υποχρέωση του ΟΣΕ να καλύπτει μέρος των επενδύσεών του σε υποδομές.

3^ον. Στο μη προσδιορισμό της τιμής του εισιτηρίου με επιχειρηματικά κριτήρια, αλλά με κοινωνικά και χωρίς να καταβάλλονται οι ανάλογες αποζημιώσεις.

4^ον. Στην ανάπτυξη πλήρως ασύμφορων δρομολογίων υψηλού κόστους και χαμηλής οικονομικής αποδοτικότητας.

5^ον. Στις στρεβλώσεις που δημιουργούν οι υψηλές ανάγκες δευτερευουσών απολαβών (πληρωμή υπερωριών, δεδουλευμένων αναπαύσεων και αδειών κλπ) που ανεβάζουν το κόστος μισθοδοσίας περίπου στο 70% των λειτουργικών δαπανών.

Συνεπώς, η μη αποτελεσματική λειτουργία του ΟΣΕ οδήγησε σε μία σχέση εσόδων-εξόδων 1 προς 8, όταν ο μέσος όρος του λόγου εσόδων-εξόδων στις αντίστοιχες ευρωπαϊκές σιδηροδρομικές εταιρίες είναι 8 προς 10. Έτσι ο Οργανισμός αποτελεί τον πιο προβληματικό δημόσιο οργανισμό της Ευρώπης, χρεώνοντας καθημερινά με περισσότερα από 2,5 εκατ. ευρώ τον Έλληνα φορολογούμενο.

Και επειδή στον Προϋπολογισμό του 2010 εκτιμούσατε ότι ο ΟΣΕ θα έχει ζημιά 899,88 εκατ. €, μπορείτε να μας πείτε πως εκτελείται ο σχεδιασμός του Ομίλου τους πρώτους 5 μήνες;

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Η Κυβέρνηση της Ν.Δ., εντοπίζοντας και αναγνωρίζοντας τα χρόνια δομικά προβλήματα του ΟΣΕ, ξεκίνησε το 2008 την προσπάθεια οικονομικής εξυγίανσης και διοικητικής αναδιάρθρωσης του Οργανισμού παρουσιάζοντας ένα ολοκληρωμένο Σχέδιο Ανασυγκρότησης του Ελληνικού Σιδηροδρόμου, με άξονες την ασφάλεια, τη διαφάνεια, την εξυγίανση και την ανάπτυξη. Σχέδιο στο περιεχόμενο του οποίου έχουν ήδη αναφερθεί οι Συνάδελφοι της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης.

Μία προσπάθεια, βέβαια, που αναγνωρίζουμε πως θα έπρεπε να είχε ξεκινήσει νωρίτερα.

Μία προσπάθεια προς την κατεύθυνση επίλυσης του προβλήματος που ήταν απόλυτα σωστή και σύμφωνη με το κοινοτικό δίκαιο, αλλά, κυρίως, σύμφωνη με την απαίτηση των Ελλήνων πολιτών για άμεση εξυγίανση του ΟΣΕ.

Μία προσπάθεια που, δυστυχώς, σταμάτησε τον Οκτώβριο του 2009, καθώς η Κυβέρνηση του ΠΑ.ΣΟ.Κ. αποφάσισε να ακυρώσει το Σχέδιο Ανασυγκρότησης, χωρίς ωστόσο να παρουσιάσει καμιά εναλλακτική λύση εξυγίανσης του ΟΣΕ.

Την ακύρωση του Σχεδίου της Ν.Δ. ακολούθησε η αδικαιολόγητη αδράνεια της Κυβέρνησης του ΠΑ.ΣΟ.Κ., παρά το γεγονός ότι και η ίδια αναγνωρίζει ότι η εξυγίανση του ΟΣΕ είναι μονόδρομος.

Ακολούθησε η στασιμότητα και οι αποσπασματικές και αντιφατικές δηλώσεις της πολιτικής ηγεσίας, αλλά και οι γνωστές διαρροές των προθέσεών της στον Τύπο, οι οποίες εδράζονται ουσιαστικά στη φιλοσοφία του σχεδίου που η Κυβέρνηση της Ν.Δ. είχε καταρτίσει και παρουσιάσει.

Παρ’ όλα αυτά, το ολοκληρωμένο σχέδιο της Κυβέρνησης του ΠΑ.ΣΟ.Κ. για τον ΟΣΕ, πέρα από μία γενικόλογη αναφορά στην παρουσίαση, πρόσφατα, του άτολμου προγράμματος αποκρατικοποιήσεων, δεν έχει ακόμα κατατεθεί.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Η εξυγίανση του ΟΣΕ, στη σημερινή δυσμενή οικονομική συγκυρία για τη χώρα, αποτελεί για τη Ν.Δ. θέμα ύψιστης προτεραιότητας.

Δυστυχώς, όμως, η παροιμιώδης αδράνεια της Κυβέρνησης και η καθυστέρηση της αναδιάρθρωσης του Οργανισμού κοστίζουν ακριβά καθημερινά στους Έλληνες φορολογούμενους.

Και σε περιόδους οικονομικής στενότητας για τους πολίτες, όπως η τρέχουσα, ο επωμισμός ενός τέτοιο κόστους είναι ιδιαίτερα δυσβάσταχτος.

Έτσι, για ακόμα μία φορά, καλούμε την Κυβέρνηση να υιοθετήσει τους άξονες του σχεδίου της Ν.Δ. και να προχωρήσει άμεσα στην εξυγίανση του ΟΣΕ, συμβάλλοντας σημαντικά στην ανάταξη της Ελληνικής οικονομίας.

Όμως, η ανάταξη της Ελληνικής οικονομίας απαιτεί, παράλληλα με το στρατηγικό σχέδιο και τις επιμέρους συγκεκριμένες πολιτικές, ισχυρή και αυτόνομη πολιτική βούληση και αποτελεσματική πολιτική καθοδήγηση.

Απαιτεί προϋποθέσεις στις οποίες η παρούσα Κυβέρνηση φαίνεται ελλειμματική.

23Ιούν

Δήλωση για τη Συζήτηση και Ενημέρωση επί Μνημονίων, Συμφωνιών και Συμβάσεων

Ο Αναπληρωτής Υπεύθυνος του Τομέα Πολιτικής Ευθύνης Οικονομίας της Νέας Δημοκρατίας, βουλευτής Φθιώτιδας, κ. Χρήστος Σταϊκούρας, σχετικά με τη Συζήτηση και Ενημέρωση επί Μνημονίων, Συμφωνιών και Συμβάσεων, έκανε την ακόλουθη δήλωση:

«Οι κυβερνητικές παλινωδίες και αντιφάσεις σχετικά με τη διαδικασία Κύρωσης, Συζήτησης και Ενημέρωσης επί Μνημονίων, Συμφωνιών και Συμβάσεων, που υπογράφονται από τη χώρα στo πλαίσιο του Μηχανισμού Στήριξης της Ελληνικής Οικονομίας και του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Στήριξης δεν έχουν τελειωμό.

Πιο συγκεκριμένα:

Ο Ν. 3845/2010 (Φ.Ε.Κ. 65, 6 Μαΐου 2010), και πιο συγκεκριμένα το 1^ο Άρθρο (Παρ. 4) αναφέρει:

“Παρέχεται στον Υπουργό Οικονομικών η εξουσιοδότηση να εκπροσωπεί το Ελληνικό Δημόσιο και να υπογράφει κάθε μνημόνιο συνεργασίας, συμφωνία ή σύμβαση δανεισμού, διμερή ή πολυμερή, με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, τα κράτη-μέλη της Ζώνης του ευρώ, το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, προκειμένου να εφαρμοστεί το πρόγραμμα της προηγούμενης παραγράφου [ο μηχανισμός στήριξης της Ελληνικής Οικονομίας]. Τα μνημόνια, οι συμφωνίες και οι συμβάσεις του προηγούμενου εδαφίου, εισάγονται στη Βουλή για κύρωση”..

Μία ημέρα αργότερα, στις 7 Μαΐου 2010, ο Υπουργός Οικονομικών κ. Παπακωνσταντίνου δεσμεύονταν στην Ολομέλεια της Βουλής ότι “προφανώς οι συμβάσεις αυτές θα έρθουν στη συνέχεια και στη Βουλή των Ελλήνων για συζήτηση και κύρωση. Όμως, για να μπορέσει να γίνει η εκταμίευση στην ώρα τους, το διευκρινίζουμε αυτό με μερικές νομοτεχνικές αλλαγές που γίνονται στο κείμενο”.
Έτσι, πέντε (5) ημέρες αργότερα, ο Ν. 3847/2010 (ΦΕΚ 67, 11 Μαΐου 2010), και πιο συγκεκριμένα η Παρ. 9, τροποποιεί τον προηγούμενο Νόμο (Ν. 3845/2010):

Στο τέλος της παραγράφου 4 του άρθρου πρώτου του Ν. 3845/2010, αντί της λέξης ‘’κύρωση’’ τίθενται οι λέξεις ‘’συζήτηση και ενημέρωση’’. Ισχύουν και εκτελούνται από της υπογραφής τους.

Λίγο αργότερα, στις 3 Ιουνίου 2010, ο Υπουργός Οικονομικών καταθέτει Σχέδιο Νόμου με τίτλο “Κύρωση της από 8 Μαΐου 2010 Σύμβασης Δανειακής Διευκόλυνσης μεταξύ αφ’ ενός της Ελληνικής Δημοκρατίας ως δανειολήπτη και αφ’ ετέρου των κρατών-μελών της Ευρωζώνης και του KfW ως δανειστών, καθώς και του από 10 Μαΐου 2010 διακανονισμού χρηματοδότησης άμεσου ετοιμότητας από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο – Συμμετοχή της Ελλάδας στον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Στήριξης”.

Η Εισηγητική Έκθεση μάλιστα αναφέρει:

“Με το Προτεινόμενο Σχέδιο Νόμου πραγματοποιείται η πολιτική δέσμευση της Κυβέρνησης να φέρει για συζήτηση και κύρωση στην Εθνική Αντιπροσωπεία όλα τα συμβατικά κείμενα…” (βέβαια, ο τελευταίος νόμος [Ν. 3847/2010] αναφέρεται σε “συζήτηση και ενημέρωση”’).

Το Άρθρο 2 μάλιστα αναφέρει:

“Παρέχεται στον Υπουργό Οικονομικών η εξουσιοδότηση να εκπροσωπεί το Ελληνικό Δημόσιο στην Ευρωπαϊκή Διευκόλυνση Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (ή Ευρωπαϊκός Μηχανισμός Στήριξης) (European Facility of Financial Stability – EFSF) και να υπογράφει κάθε μνημόνιο συνεργασίας, συμφωνία ή σύμβαση δανεισμού, διμερή ή πολυμερή, με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, τα κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης και την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και να προβαίνει σε κάθε αναγκαία ενέργεια για τη συμμετοχή του Ελληνικού Δημοσίου σε νομικά πρόσωπα και φορείς που συστήνονται για την εφαρμογή του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Στήριξης”.

Αύριο, Πέμπτη, 24 Ιουνίου 2010, συζητείται στη Διαρκή Επιτροπή Οικονομικών Υποθέσεων το Σχέδιο Νόμου με Τίτλο ‘’Προσαρμογή της Ελληνικής Νομοθεσίας στις Οδηγίες 2007/64/ΕΚ, 2007/44/ΕΚ και 2010/16/ΕΕ που αφορούν Υπηρεσίες Πληρωμών στην Εσωτερική Αγορά, Προληπτική Αξιολόγηση Προτάσεων Απόκτησης Συμμετοχής σε Επιχειρήσεις του Χρηματοπιστωτικού Τομέα και Άλλες Διατάξεις’’.

Στις “Άλλες Διατάξεις”, και πιο συγκεκριμένα το Άρθρο 93, είναι το προηγούμενο Άρθρο 2 του Σχεδίου Νόμου, που κατέθεσε το υπουργείο Οικονομικών για την Κύρωση της Σύμβασης Δανειακής Διευκόλυνσης.

Συνεπώς, εύλογα προκύπτουν οι ακόλουθες διαπιστώσεις:

1^η. Η κυβέρνηση, σε διάστημα 5 ημερών (6 με 11 Μαΐου), μεταβάλλει την “κύρωση” των Μνημονίων, Συμφωνιών και Συμβάσεων, αρχικά σε “κύρωση και συζήτηση’’ και στη συνέχεια σε ‘’συζήτηση και ενημέρωση’’.

2^η. Σύμφωνα και με την Πρόεδρο της Διαρκούς Επιτροπής Οικονομικών Υποθέσεων κα. Β. Παπανδρέου, ‘’πράγματι υπήρχε πρόβλημα όταν είχε κατατεθεί για Κύρωση να φέρουμε εδώ στην Επιτροπή, μία σύμβαση, τη δανειακή σύμβαση συγκεκριμένα, για να την κυρώσει η Βουλή, γιατί η Βουλή, σύμφωνα με το νόμο, όταν κυρώνει μια σύμβαση έχει το δικαίωμα, είτε να την κυρώσει, είτε να την απορρίψει. Στη συγκεκριμένη περίπτωση με βάση το νόμο ο οποίος ισχύει, δεν έχει το δικαίωμα να την απορρίψει. Δηλαδή η ψήφος των μελών του Κοινοβουλίου δεν έχει καμία σημασία, είτε ψηφίσει υπέρ, είτε ψηφίσει κατά. Γι’ αυτό και εγώ είπα ότι θα πρέπει να έρθει ως ενημέρωση σύμφωνα με το νόμο εκτός και αν θέλουμε να αλλάξουμε το νόμο”.

Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, όμως, άλλα εισηγείται προς ψήφιση στη Βουλή και η κυβερνητική πλειοψηφία ψηφίζει, και άλλα πράττει.

3^η. Αυτή η κυβερνητική διγλωσσία κατεδείχθη με την παροχή εξουσιοδότησης στον Υπουργό Οικονομικών για τη συμμετοχή της Ελλάδος στον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Στήριξης.

Όχι μόνο η σχετική Διάταξη μεταφέρθηκε, αυτούσια, από τη Σύμβαση Δανειακής Διευκόλυνσης σε άσχετο Σχέδιο Νόμου, αλλά δεν υπάρχει και καμία αναφορά σε κύρωση, συζήτηση ή έστω ενημέρωση όπως ισχύει για τον Ελληνικό Μηχανισμό Στήριξης.

Από τα παραπάνω εγείρεται μείζον θέμα κοινοβουλευτικής και πολιτικής τάξης και ο υπουργός Οικονομικών οφείλει, ενόψει και της αυριανής συζήτησης στη Διαρκή Επιτροπή Οικονομικών Υποθέσεων να αναλάβει τις ευθύνες του. Η κυβερνητική υποκρισία έχει και τα όριά της».

22Ιούν

Δήλωση για την Πορεία Εκτέλεσης του Προϋπολογισμού (τελικά στοιχεία)

Ο Αναπληρωτής Υπεύθυνος του Τομέα Πολιτικής Ευθύνης Οικονομίας της Νέας Δημοκρατίας, βουλευτής Φθιώτιδας, κ. Χρήστος Σταϊκούρας, έκανε την ακόλουθη δήλωση, για την πορεία εκτέλεσης του Προϋπολογισμού:

« Τα οριστικά στοιχεία για την πορεία Εκτέλεσης του Προϋπολογισμού επιβεβαιώνουν τις ανησυχίες μας, ως Αξιωματική Αντιπολίτευση, για την περιορισμένη διαχειριστική ικανότητα του Οικονομικού Επιτελείου της Κυβέρνησης να ανταποκριθεί στους δημοσιονομικούς στόχους, που έχουν τεθεί από το αναθεωρημένο Πρόγραμμα Σταθερότητας και Ανάπτυξης, αλλά και από τις εκτιμήσεις που προκύπτουν από τα μέτρα του Μνημονίου του Μηχανισμού Στήριξης.

Ειδικότερα:

1^ον. Τα καθαρά έσοδα το 1^ο πεντάμηνο του 2010 αυξήθηκαν κατά 8,3% σε σχέση με το αντίστοιχο πεντάμηνο του 2009, έναντι στόχου για αύξηση κατά 11,7% (εάν συμπεριλάβουμε τους προσδοκώμενους πόρους [1.250 εκ. ευρώ] από τα επιπλέον μέτρα του Μνημονίου τότε ο πραγματικός στόχος στο σκέλος των εσόδων διαμορφώνεται στο 14,3%), παρά το γεγονός ότι, για ακόμα ένα μήνα, καταβάλλεται η έκτακτη εισφορά των μεγάλων επιχειρήσεων και παρατηρείται μειωμένη επιστροφή φόρων, στις εξαγωγικές, κυρίως, επιχειρήσεις.

Χωρίς την επιστροφή φόρων τα έσοδα παρουσίασαν αύξηση κατά 5,7% το 1^ο πεντάμηνο του 2010 σε σχέση με το αντίστοιχο περυσινό, έναντι στόχου για αύξηση κατά 10,9%.

2^ον. Η αρνητική εξέλιξη στο σκέλος των εσόδων αποτυπώνεται και στην εξέλιξη των τακτικών εσόδων το μήνα Μάιο, τα οποία παρουσίασαν σημαντικά μικρότερη αύξηση (2,5%) σε σχέση με τον προηγούμενο μήνα (6,6%), κυρίως λόγω του περιορισμού της αύξησης των εσόδων από ΦΠΑ, η οποία ανήλθε στο 3,3% τον Μάιο από 7,5% τον Απρίλιο.

3^ον. Τα έσοδα από άμεσους φόρους, ειδικότερα, εξακολουθούν να κινούνται σε χαμηλότερο επίπεδο σε σχέση με πέρυσι, όλους τους μήνες (με εξαίρεση τον Ιανουάριο λόγω των λοιπών άμεσων φόρων, δηλαδή λόγω της έκτακτης εισφοράς των επιχειρήσεων).

4^ον. Τα έσοδα από έμμεσους φόρους κινούνται, πράγματι, σε υψηλότερο επίπεδο σε σχέση με πέρυσι λόγω των φόρων κατανάλωσης. Όμως:

Τα έσοδα από τους φόρους συναλλαγών είναι μειωμένα κατά 1,3% το 1^ο πεντάμηνο του 2010, αφού τα έσοδα από το Φ.Π.Α. είναι αυξημένα μόλις κατά 0,8% σε σχέση με την περσινή αντίστοιχη περίοδο (ο ετήσιος στόχος είναι για αύξηση 14,5%), παρά την αύξηση των συντελεστών, ενώ τα έσοδα από λοιπούς φόρους κατανάλωσης παρουσιάζουν συρρίκνωση κατά 27,7% σε σχέση με την αντίστοιχη περίοδο του 2009.
Τα έσοδα από τον Ε.Φ.Κ. στα καύσιμα αυξήθηκαν κατά 15,4% το 1^ο πεντάμηνο του 2010, μετά από τις απανωτές αυξήσεις του Ε.Φ.Κ. (3 φορές μέσα στο 2010), με αποτέλεσμα να έχουμε την ακριβότερη βενζίνη στην Ευρώπη.
Τα έσοδα από τους λοιπούς Ε.Φ.Κ. παρουσίασαν το Μάιο αξιοσημείωτη μείωση κατά 39,1%, παρά τις απανωτές αυξήσεις των συντελεστών διαφόρων προϊόντων, συνεχίζοντας την πτωτική πορεία των προηγούμενων δύο μηνών. Έτσι, παρά την αύξηση των φόρων στον καπνό, τα έσοδα είναι, σε μεγάλο βαθμό, μειωμένα.

5^ον. Η μείωση των πρωτογενών δαπανών οφείλεται κυρίως στον περιορισμό των δαπανών για αποδοχές και συντάξεις, για ασφάλιση και περίθαλψη (μείωση των επιχορηγήσεων στα Ασφαλιστικά Ταμεία κατά 1,139 εκατομμύρια ευρώ σε σχέση με την αντίστοιχη περίοδο του 2009), ενώ φορείς του Δημοσίου έχουν χρησιμοποιήσει σχεδόν το σύνολο των πιστώσεων που είχαν για όλο το έτος (π.χ. ΟΑΕΕ, το 88,3%).

6^ον. Οι δαπάνες του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων είναι μειωμένες κατά 29,6% (ή κατά 1,4 δισ. ευρώ) σε σχέση με πέρυσι, αν και ο στόχος είναι για αύξηση κατά 1,2%, δείγμα, και αυτό, της αντιαναπτυξιακής λογικής της Κυβέρνησης.

Από τα παραπάνω προκύπτει ότι ο περιορισμός του ελλείμματος κατά 38,7% το 1^ο πεντάμηνο του 2010 είναι, για ακόμα ένα μήνα, εικονικός.

Εάν συνυπολογίσουμε, μόνο την απόκλιση από τους στόχους του Προγράμματος Σταθερότητας και Ανάπτυξης για την επιστροφή φόρων στις επιχειρήσεις και τις δαπάνες του Π.Δ.Ε., το έλλειμμα μειώνεται κατά 26,2%, έναντι 35%, που είναι ο στόχος.

Συνεπώς, τα στοιχεία εκτέλεσης του Κρατικού Προϋπολογισμού δεν δύνανται να αποτελέσουν αφορμή για διαχειριστικό εφησυχασμό και επικοινωνιακούς πανηγυρισμούς, αλλά εφαλτήριο για ουσιαστική, με ορατά αποτελέσματα, προσπάθεια όσον αφορά τη μείωση της φοροδιαφυγής και τον περιορισμό της σπατάλης ».

22Ιούν

Δήλωση για την Πορεία της Ελληνικής Οικονομίας

Ο Αναπληρωτής Υπεύθυνος του Τομέα Πολιτικής Ευθύνης Οικονομίας της Νέας Δημοκρατίας, βουλευτής Φθιώτιδας, κ. Χρήστος Σταϊκούρας, μετά τη δημοσιοποίηση της Μηνιαίας Έκθεσης της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την Απασχόληση και τις Προοπτικές στον Κοινωνικό Τομέα, έκανε την ακόλουθη δήλωση,:

«Σύμφωνα με την Έκθεση της Γενικής Διεύθυνσης Απασχόλησης και Κοινωνικών Υποθέσεων της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, η ανάπτυξη της Ευρωπαϊκής Οικονομίας εκτιμάται στο +1,7% το 2011, με την Ελλάδα να είναι η μόνη χώρα της Ευρωζώνης με αρνητικό πρόσημο.

Σε ό,τι αφορά τις εξελίξεις στην απασχόληση, η Επιτροπή εκτιμά ότι η ανεργία θα παραμείνει υψηλή, για αρκετό ακόμη χρονικό διάστημα, σε αρκετές Ευρωπαϊκές χώρες, μεταξύ των οποίων και η Ελλάδα.

Η χώρα, συνεπώς, βαδίζει σε 3^ησυνεχόμενη χρονιά ύφεσης, με υψηλό πληθωρισμό (τον υψηλότερο στην Ευρώπη, στο +5,3% διαμορφώθηκε ο εναρμονισμένος Δείκτης Τιμών Καταναλωτή τον Μάϊο όταν ο μέσος όρος στην Ευρωζώνη ήταν 1,6%) και με αυξανόμενη ανεργία.

Εκρηκτικός συνδυασμός που δεν αντιμετωπίζεται με τα άδικα, αμφιβόλου οικονομικής αποτελεσματικότητας και ελλιπή μέτρα δημοσιονομικής προσαρμογής, αλλά με την υιοθέτηση ενός κατάλληλου και ισορροπημένου μίγματος εφαρμόσιμων πολιτικών επιλογών. Ενός μίγματος που θα περιλαμβάνει και αντισταθμιστικά μέτρα χαμηλού ή μηδενικού δημοσιονομικού κόστους, που θα στοχεύει στην αντιμετώπιση του ελλείμματος, είτε αυτό οφείλεται σε διαρθρωτικές αδυναμίες, είτε στην ύφεση».

21Ιούν

Δήλωση για τις αυξήσεις στις αντικειμενικές αξίες

Ο Αναπληρωτής Υπεύθυνος του Τομέα Πολιτικής Ευθύνης Οικονομίας της Νέας Δημοκρατίας, βουλευτής Φθιώτιδας, κ. Χρήστος Σταϊκούρας, έκανε την ακόλουθη δήλωση για τις αυξήσεις στις αντικειμενικές αξίες:

« Η Κυβέρνηση καθημερινά επιβεβαιώνει, με πράξεις και δηλώσεις των μελών της, ότι δεν γνωρίζει τι περιλαμβάνουν τα μέτρα που συνοδεύουν το Μηχανισμό Στήριξης της χώρας.

Τελευταίο περιστατικό αποτέλεσαν οι δηλώσεις του Υφυπουργού Οικονομικών κ. Σαχινίδη σχετικά με την επικείμενη αύξηση των αντικειμενικών αξιών.

Πιο συγκεκριμένα, ο κ. Υφυπουργός, σε Συνέντευξή του στον Τηλεοπτικό Σταθμό MEGA, είπε: «…Για το 2010 μπορώ να σας απαντήσω ότι δεν τίθεται ζήτημα αύξησης των αντικειμενικών αξιών και οποιαδήποτε άλλη πληροφόρηση ή αναφορά ότι μέσα στο 2010 θα πάμε σε μία αύξηση των αντικειμενικών αξιών δεν ανταποκρίνεται στις προθέσεις της Κυβέρνησης.» [Mega Σαββατοκύριακο, 20.06.2010]

Ωστόσο, στο Μνημόνιο του Μηχανισμού Στήριξης προβλέπεται, μέχρι το τέλος του 3^ου τριμήνου του 2010, «…διεύρυνση της φορολογικής βάσης ακίνητης περιουσίας, αναπροσαρμόζοντας τις αντικειμενικές αξίες των ακινήτων με στόχο την αποκόμιση, τουλάχιστον, 500 εκατομμυρίων ευρώ επιπρόσθετων εσόδων.» [Σελ. 5]

Αυτές, όμως, οι Κυβερνητικές αντιφάσεις και παλινωδίες ενισχύουν την αβεβαιότητα και την ανασφάλεια της Ελληνικής κοινωνίας και επιβεβαιώνουν την ορθότητα της στάσης της Νέας Δημοκρατίας ».

18Ιούν

Τα Λάθη της Κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ

Η Κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, μετά από 8 μήνες διακυβέρνησης, δημιούργησε το δικό της «απόθεμα» λαθών στη διαχείριση της οικονομικής κρίσης, οδηγώντας τη χώρα στη προσφυγή στο Μηχανισμό Στήριξης, και εντέλει στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ). Ειδικότερα:

«Φούσκωσε» με «δημιουργική λογιστική» το δημοσιονομικό έλλειμμα του 2009.
Υποτίμησε τις προειδοποιήσεις των ειδικών για την κατάσταση της Οικονομίας.
Παρουσίασε έλλειψη προετοιμασίας και σχεδίου για την αντιμετώπιση της κρίσης.
Κατέθεσε προγραμματικές δηλώσεις που αντί για περικοπές περιείχαν παροχές.
Άργησε να πάρει μέτρα.
Καθυστέρησε στη στελέχωση του κρατικού μηχανισμού και παρέλυσε τον εισπρακτικό μηχανισμό.
Προχώρησε στην υποβολή και ψήφιση Προϋπολογισμού για το 2010 που ήταν κατώτερος των περιστάσεων.
Κατέθεσε Πρόγραμμα Σταθερότητας και Ανάπτυξης (ΠΣΑ) που ενσωμάτωνε μη υλοποιήσιμους στόχους.
Δημιουργήθηκε σύγχυση και παρατηρήθηκε ολέθρια αναβλητικότητα από την ύπαρξη δυαρχίας στην κορυφή της Οικονομίας.
Υπέπεσε σε αντιφάσεις και παλινωδίες, δείγμα ελλείμματος πολιτικής αξιοπιστίας, αφού, για την Κυβέρνηση, προεκλογικά, «λεφτά υπήρχαν».
Προκρίθηκε η ιδέα της πολιτικής διαχείρισης του οικονομικού προβλήματος για εσωτερική κατανάλωση αντί της οικονομικής διαχείρισης του πολιτικού μας προβλήματος.
Αναφέρονταν απαξιωτικά για τη χώρα, το κύρος και την αξιοπιστία της, υπονομεύοντας τη δανειοληπτική της ικανότητα.
Επέδειξε διεθνή υπερκινητικότητα και ανάλωσε πολύτιμο κεφάλαιο χωρίς συγκεκριμένη στόχευση και ουσιαστικό αποτέλεσμα.
Έστελνε λανθασμένα μηνύματα στις αγορές, οι οποίες άρχισαν να μας «τιμωρούν» όταν διαπίστωσαν ότι η Κυβέρνηση επιδίδεται σε διακηρύξεις και διαβούλευση, χωρίς να προωθεί μέτρα για την αντιμετώπιση της κρίσης.
Δεν «έμαθε» να «διαβάζει» τις αγορές, αφού άρχισε να μιλάει για «Τιτανικό» και για προσφυγή στο ΔΝΤ, και μετά έβγαινε να δανειστεί με πολύ ψηλά επιτόκια.
Θριαμβολογούσε, αδικαιολόγητα, όταν οι Ευρωπαϊκές αποφάσεις θα έπρεπε να αποτιμώνται με νηφαλιότητα, περίσκεψη και διορατικότητα.
Διαχειρίστηκε, με επικοινωνιακή λογική, το πρόβλημα ελλείμματος και χρέους της Οικονομίας, πρόβλημα κοινό σε πολλές άλλες Ευρωπαϊκές χώρες, και οδήγησε τη χώρα σε οξύτατη κρίση δανεισμού. Κρίση δανεισμού, όπως αυτή εκδηλώθηκε, αρχικά, με το υψηλό κόστος δανεισμού, και στη συνέχεια με το «κλείσιμο» των αγορών για τη χώρα μας. Ο επίλογος της κυβερνητικής αποτυχίας γράφτηκε με την αναπόφευκτη προσφυγή στο Μηχανισμό Στήριξης, και εντέλει στο ΔΝΤ.
Παρέλυσε την ψυχολογία της κοινωνίας, καθώς η προσφυγή στο μηχανισμό στήριξης, μαζί με τις Κυβερνητικές πράξεις και παραλείψεις επέτεινε το κλίμα πανικού και δημιούργησε μεγαλύτερη ανασφάλεια.
Προσήλθε στις συνομιλίες με τους διεθνείς πιστωτές μας με απαράδεκτα ηττοπαθή λογική.
Δεν υπήρξε, από την Κυβέρνηση, ενδελεχής μελέτη της Συμφωνίας και δεν έγινε εξαντλητική διαπραγμάτευση.
Προωθεί μίγμα μέτρων αμφιβόλου οικονομικής αποτελεσματικότητας, αφού ο συνδυασμός της αύξησης της φορολογίας με την περιοριστική εισοδηματική πολιτική οδηγεί σε βαθιά ύφεση και ενισχύει τις πληθωριστικές πιέσεις.
Προωθεί ελλιπές μίγμα μέτρων, καθώς απουσιάζουν τα μέτρα τόνωσης της αγοράς.
Έλαβε μέτρα που είναι σκληρά και άδικα.
Η πορεία εκτέλεσης του Προϋπολογισμού για το 2010, κατά το 1^ο πεντάμηνο του έτους, δεν ανταποκρίνεται επί της ουσίας στους στόχους που έχουν τεθεί.
Το κράτος δεν εξοφλεί τους δανειστές του, ενώ τα ασφαλιστικά ταμεία έχουν απορροφήσει στο 1^ο τετράμηνο του έτους πάνω από τη μισή ετήσια επιχορήγηση.
Επιδεικνύει ατολμία ή αδυναμία να καταπολεμήσει τα εκφυλιστικά φαινόμενα της διαφθοράς, της φοροδιαφυγής και της εισφοροδιαφυγής.
Δεν έχει καταφέρει να αντιμετωπίσει τις τεράστιες κρατικές σπατάλες.
Ο «προγραμματισμός» της Κυβέρνησης για τις αποκρατικοποιήσεις επιβεβαιώνει τις ανησυχίες της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης και τις εντάσεις του ΔΝΤ ότι «τα σχέδια αποκρατικοποιήσεων είναι απογοητευτικά και τα σχέδια για τη αναδιάρθρωση των δημοσίων επιχειρήσεων είναι αδύναμα».
Δεν υπάρχει από πλευράς της Κυβέρνησης πραγματική βούληση για ριζικές τομές και τήρηση των συμφωνηθέντων με την «τρόϊκα».
Το σκηνικό ασυνεννοησίας και κυρίως αδυναμίας συντονισμού του κυβερνητικού έργου δίνει το πλέον αρνητικό μήνυμα πρώτα προς τις αγορές.

Η ανάταξη της Ελληνικής Οικονομίας και η ταχύτερη έξοδος από το Μηχανισμό Στήριξης απαιτεί στρατηγικό σχέδιο, επιμέρους στοχευμένες πολιτικές επιλογές, ισχυρή πολιτική βούληση και αποτελεσματική πολιτική καθοδήγηση. Όμως, όπως προκύπτει και από τα παραπάνω, η παρούσα Κυβέρνηση φαίνεται ελλειμματική σε σχέση με αυτές τις προϋποθέσεις.

15Ιούν

Δήλωση μετά τη συνάντηση με το Προεδρείο της ΓΣΕΕ

Ο Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας κ. Αντώνης Σαμαράς είχε, σήμερα στις 11:00 π.μ., στα Κεντρικά Γραφεία του Κόμματος, συνάντηση με το Προεδρείο της Γενικής Συνομοσπονδίας Εργατών Ελλάδας (ΓΣΕΕ).

Στη συνάντηση μετείχαν ο Εκπρόσωπος της Νέας Δημοκρατίας, βουλευτής Β΄ Αθηνών κ. Πάνος Παναγιωτόπουλος, ο αναπληρωτής υπεύθυνος του Τομέα Πολιτικής Ευθύνης Οικονομίας, βουλευτής Φθιώτιδος κ. Χρήστος Σταϊκούρας, ο υπεύθυνος του Τομέα Πολιτικής Ευθύνης Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης, βουλευτής Κυκλάδων κ. Γιάννης Βρούτσης, ο Γραμματέας Συνδικαλιστικών Φορέων της Νέας Δημοκρατίας κ. Γιάννης Μανώλης και ο Αναπληρωτής Γραμματέας κ. Φίλιππος Ταυρής.

Μετά τη συνάντηση έγιναν οι παρακάτω δηλώσεις:

Χρ. Σταϊκούρας: Η πορεία εκτέλεσης του Προϋπολογισμού, με την υστέρηση των εσόδων, κυρίως λόγω του παγώματος της επιστροφής φόρων και των δαπανών του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων, η εκτίναξη του πληθωρισμού στο 5,4% και οι υποβαθμίσεις από τους αξιολογικούς οίκους, όπως η χθεσινή της Moody’s – βεβαίως κίνηση αψυχολόγητη και άστοχη – δείχνουν ότι τα δύσκολα για την Ελληνική οικονομία, είναι μπροστά. Απαιτείται ένταση των προσπαθειών. Η Νέα Δημοκρατία έχει καταθέσει και θα καταθέσει και άλλες προτάσεις, έτσι ώστε να ελαχιστοποιήσει τους κινδύνους, που απορρέουν από το μνημόνιο και να μεγιστοποιήσει τις όποιες ωφέλειες για το μέλλον της Ελληνικής Οικονομίας.

14Ιούν

Δήλωση για το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας

Ο Αναπληρωτής Υπεύθυνος του Τομέα Πολιτικής Ευθύνης Οικονομίας της Νέας Δημοκρατίας, βουλευτής Φθιώτιδας, κ. Χρήστος Σταϊκούρας, έκανε την ακόλουθη δήλωση:

«Σύμφωνα με το Μνημόνιο Οικονομικής και Χρηματοπιστωτικής Πολιτικής που συνοδεύει το Σχέδιο Νόμου με τίτλο «Μέτρα για την Εφαρμογή του Μηχανισμού Στήριξης της Ελληνικής Οικονομίας από τα Κράτη-Μέλη της ζώνης του ευρώ και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο», το οποίο περιλαμβάνει συγκεκριμένες πολιτικές και για τον χρηματοπιστωτικό τομέα, προβλέπεται η θέσπιση, από την Κυβέρνηση, μέσω συγκεκριμένης νομοθεσίας και μετά από διαβούλευση με το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (Δ.Ν.Τ.), την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (Ε.Κ.Τ.), του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (Τ.Χ.Σ.).

Όμως. Η διατύπωση του Μνημονίου σχετικά με τη σύσταση του Ταμείου δημιουργεί ερωτηματικά, περικλείει ασάφειες και απαιτεί περαιτέρω επεξεργασία σε νομοπαρασκευαστικό επίπεδο:

1^ον. Ως προς τη συμμετοχή στο Ταμείο: Αυτή θα είναι υποχρεωτική και θα ενεργοποιείται όταν δεν καλύπτονται οι ελάχιστες κεφαλαιακές απαιτήσεις και «όταν δεν μπορεί να βρεθεί άλλη ιδιωτική λύση». Ως προς την τελευταία, δεν διευκρινίζεται ποια μορφή θα έχει και μέχρι ποιου ποσοστού αυτή δύναται να είναι.

2^ον. Προβλέπεται «η Τράπεζα της Ελλάδος να εντείνει την εποπτεία του χρηματοπιστωτικού συστήματος, αυξάνοντας τη συχνότητα και την ταχύτητα υποβολής στοιχείων και την περαιτέρω ανάπτυξη ενός ολοκληρωμένου πλαισίου για συχνούς ελέγχους ακραίων συνθηκών (stress–tests)». Δεν διευκρινίζονται οι όροι και οι παράμετροι που θα τίθενται σε αυτούς του ελέγχους.

3^ον. Προβλέπεται να «χορηγηθεί σε όλο το προσωπικό της Τράπεζας της Ελλάδος ισχυρή νομική προστασία για τις ενέργειες που εκτελούνται με καλή πίστη». Δεν καθορίζεται η μορφή και το εύρος της προστασίας.

4^ον. Για την εκπλήρωση των στόχων του, «το Ταμείο θα έχει ορισμένες εξουσίες στα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα που έχει χρηματοδοτήσει και οι οποίες θα ασκούνται μετά από διαβούλευση με την Τράπεζα της Ελλάδος». Απαιτούνται διευκρινίσεις ως προς τις εξουσίες του.

5^ον. Προβλέπεται να εφαρμόζεται σχέδιο αναδιάρθρωσης υπό την αιγίδα του Ταμείου, «εφόσον τα πιστωτικά ιδρύματα δεν δύνανται να συγκεντρώσουν εγκαίρως επιπρόσθετα κεφάλαια για να αποπληρώσουν το Ταμείο». Η διάταξη φαίνεται απόλυτα ασαφής και απαιτείται περαιτέρω επεξεργασία σε νομοπαρασκευαστικό επίπεδο.

Προκύπτουν, επομένως, σοβαρά ερωτήματα, με δεδομένο ότι η θέσπιση του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας προβλέπεται να γίνει, σύμφωνα και με το Μνημόνιο, μέχρι τις 30 Ιουνίου 2010. Για όλους τους παραπάνω λόγους, κατέθεσα στις 11-06-2010 σχετική Ερώτηση προς τον Υπουργό Οικονομικών, ζητώντας να γνωστοποιηθούν, αν έχουν τεθεί αυτές, ή/και άλλες, σχετικές παρατηρήσεις, στο πλαίσιο της διαβούλευσης με το Δ.Ν.Τ., την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και την Ε.Κ.Τ., για τη σύσταση του Ταμείου. Καθώς επίσης, αν έχουν τεθεί οι ανωτέρω σχετικοί προβληματισμοί, ποιές είναι οι απαντήσεις – διευκρινίσεις που έχουν δοθεί».

11Ιούν

Ερώτηση για το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας

Το Μνημόνιο Οικονομικής και Χρηματοπιστωτικής Πολιτικής που συνοδεύει το Σχέδιο Νόμου με τίτλο «Μέτρα για την Εφαρμογή του Μηχανισμού Στήριξης της Ελληνικής Οικονομίας από τα Κράτη-Μέλη της ζώνης του ευρώ και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο» περιλαμβάνει συγκεκριμένες πολιτικές για τον χρηματοπιστωτικό τομέα.

Μεταξύ αυτών είναι και η θέσπιση, από την Κυβέρνηση, μέσω συγκεκριμένης νομοθεσίας και μετά από διαβούλευση με το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (Δ.Ν.Τ.), την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (Ε.Κ.Τ.), του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (Τ.Χ.Σ.).

Η διατύπωση όμως του Μνημονίου σχετικά με τη σύσταση του Ταμείου δημιουργεί ερωτηματικά, περικλείει ασάφειες και απαιτεί περαιτέρω επεξεργασία σε νομοπαρασκευαστικό επίπεδο.

2^ον. Προβλέπεται «η Τράπεζα της Ελλάδος να εντείνει την εποπτεία του χρηματοπιστωτικού συστήματος αυξάνοντας τη συχνότητα και την ταχύτητα υποβολής στοιχείων και την περαιτέρω ανάπτυξη ενός ολοκληρωμένου πλαισίου για συχνούς ελέγχους ακραίων συνθηκών (stress–tests)». Δεν διευκρινίζονται οι όροι και οι παράμετροι που θα τίθενται σε αυτούς του ελέγχους.

4^ον. Για την εκπλήρωση των στόχων του «το Ταμείο θα έχει ορισμένες εξουσίες στα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα που έχει χρηματοδοτήσει, και οι οποίες θα ασκούνται μετά από διαβούλευση με την Τράπεζα της Ελλάδος». Οι εξουσίες του Ταμείου περιλαμβάνουν ενδεικτικά τα εξής:

(α) Να απαιτεί από την Τράπεζα της Ελλάδος (Τ.τ.Ε.) να του παρέχει για το πιστωτικό ίδρυμα κάθε πληροφορία απαραίτητη για την εκπλήρωση του σκοπού του. Θα πρέπει όμως να διασφαλιστεί το επαγγελματικό-υπηρεσιακό απόρρητο.

(β) Να ορίζει ένα μέλος στο Δ.Σ. του πιστωτικού ιδρύματος. Δεν προσδιορίζονται όμως τα προσόντα που θα απαιτείται να διαθέτει ο εκπρόσωπος του Ταμείου που θα ορίζεται ως μέλος του Δ.Σ. του πιστωτικού ιδρύματος.

(γ) Να απαιτεί από το πιστωτικό ίδρυμα την υποβολή σχεδίου αναδιάρθρωσης. Δεν ορίζονται όμως με σαφήνεια οι προϋποθέσεις που θα ενεργοποιούν το εν λόγω αίτημα του Ταμείου.

(δ) Να έχει δικαίωμα αρνησικυρίας σε αποφάσεις του πιστωτικού ιδρύματος (επιχειρηματική στρατηγική, απόδοση μερισμάτων, θέματα μισθοδοσίας, ρευστότητας και διαχείρισης ενεργητικού – παθητικού κ.λπ.). Ιδιαίτερα ευρείες αρμοδιότητες παρέμβασης του εκπροσώπου του Ταμείου που εκτείνονται κατ’ ουσία στο σύνολο της δραστηριότητας του πιστωτικού ιδρύματος.

Υπενθυμίζεται ότι σύμφωνα με το Άρθρο 1, Παρ. 3 του Ν. 3723/2008 για τα μέτρα ενίσχυσης της ρευστότητας, ο εκπρόσωπος του Ελληνικού Δημοσίου που οριζόταν ως μέλος του Δ.Σ. είχε επίσης δικαίωμα αρνησικυρίας στη λήψη οποιασδήποτε απόφασης σχετικής με τη διανομή μερισμάτων και την πολιτική παροχών προς τον Πρόεδρο, τον Διευθύνοντα Σύμβουλο, ή εφόσον κρίνει ότι η απόφαση αυτή δύναται να θέσει σε κίνδυνο τα συμφέροντα των καταθετών ή να επηρεάσει ουσιωδώς τη φερεγγυότητα και την εύρυθμη λειτουργία της Τράπεζας.

(ε) Να απαιτεί τη μετατροπή των προνομιούχων μετοχών σε κοινές, όταν το πιστωτικό ίδρυμα αδυνατεί να καλύπτει είτε το ελάχιστο ύψος ιδίων κεφαλαίων, είτε ορισμένες οικονομικές απαιτήσεις που θα επιβάλλονται από το σχέδιο αναδιάρθρωσης του χρηματοπιστωτικού ιδρύματος. Δεν προσδιορίζεται όμως ούτε κάποιο χρονικό διάστημα μετά την παρέλευση του οποίου θα απαιτείται η μετατροπή των προνομιούχων σε κοινές μετοχές, ούτε οι οικονομικές απαιτήσεις που θα μπορούν να επιβληθούν βάσει του σχεδίου αναδιάρθρωσης.

το επίπεδο της απαιτούμενης κεφαλαιακής επάρκειας του πιστωτικού ιδρύματος, όπως καθορίζεται από την Τ.τ.Ε. Πιο συγκεκριμένα, ο δείκτης των βασικών ιδίων κεφαλαίων (Tier 1) θα πρέπει να κυμαίνεται σε ποσοστά μεταξύ 8%-10% (η βαρύτητα του εν λόγω κριτηρίου για τη συνολική αξιολόγηση είναι 0,5),

το μέγεθος του πιστωτικού ιδρύματος όπως προκύπτει από το μερίδιο αγοράς του στη χρηματοδότηση εν γένει της οικονομίας, καθώς και τη σημαντικότητά του σε ό, τι αφορά τη διατήρηση της χρηματοπιστωτικής σταθερότητας (η βαρύτητα του εν λόγω κριτηρίου για τη συνολική αξιολόγηση είναι 0,4), και

τη συμβολή του πιστωτικού ιδρύματος σε ό, τι αφορά τη χρηματοδότηση των μικρομεσαίων επιχειρήσεων και τη χορήγηση στεγαστικών δανείων (η βαρύτητα του εν λόγω κριτηρίου για τη συνολική αξιολόγηση είναι 0,1).

6^ον. Προβλέπεται να εφαρμόζεται σχέδιο αναδιάρθρωσης υπό την αιγίδα του Ταμείου «εφόσον τα πιστωτικά ιδρύματα δεν δύνανται να συγκεντρώσουν εγκαίρως επιπρόσθετα κεφάλαια για να αποπληρώσουν το Ταμείο». Η διάταξη φαίνεται απόλυτα ασαφής και απαιτείται περαιτέρω επεξεργασία σε νομοπαρασκευαστικό επίπεδο.

Με δεδομένο ότι η θέσπιση του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας προβλέπεται να γίνει, σύμφωνα και με το Μνημόνιο, μέχρι τις 30 Ιουνίου, ως σημείο αναφοράς,

Ερωτάται

ο κ. Υπουργός

Έχουν τεθεί αυτές, ή / και άλλες, σχετικές παρατηρήσεις στο πλαίσιο της διαβούλευσης με το Δ.Ν.Τ., την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και την Ε.Κ.Τ. για τη σύσταση του Ταμείου;
Αν έχουν τεθεί οι ανωτέρω σχετικοί προβληματισμοί, ποιές είναι οι απαντήσεις – διευκρινίσεις που έχουν δοθεί;