«Τα στοιχεία διαψεύδουν τον κ. Τσίπρα. Η χώρα παραμένει σε ύφεση»
Ο Τομεάρχης Οικονομικών της Νέας Δημοκρατίας, βουλευτής Φθιώτιδας, κ. Χρήστος Σταϊκούρας, για τα αναθεωρημένα προς το δυσμενέστερο στοιχεία που έδωσε στη δημοσιότητα η ΕΛΣΤΑΤ για την πορεία της ελληνικής οικονομίας, έκανε την ακόλουθη δήλωση:
«Τη στιγμή που ο πρωθυπουργός πανηγυρίζει για τη δήθεν επιστροφή της οικονομίας σε θετικούς ρυθμούς ανάπτυξης, τα στοιχεία τον διαψεύδουν.
Η οικονομία επέστρεψε το 2015 και παρέμεινε το 2016 σε ύφεση.
Ακόμη το Α.Ε.Π. δεν έχει φτάσει εκεί που ήταν το 2014.
Μάλιστα, το τέταρτο τρίμηνο του 2016, η μεταβολή του Α.Ε.Π. παρουσιάζει σημαντικό αρνητικό πρόσημο τόσο έναντι του προηγούμενου τριμήνου όσο και έναντι του αντίστοιχου του 2015, καθιστώντας αυτό το χειρότερο τέταρτο τρίμηνο από το 1998.
Αυτό είναι το αποτέλεσμα της αβεβαιότητας που παραμένει και διογκώνεται λόγω, κυρίως, της καθυστέρησης ολοκλήρωσης της αξιολόγησης.
Η Κυβέρνηση έχει ήδη συσσωρεύσει τεράστιο κόστος στην οικονομία και στην κοινωνία.
Δεν έχει όμως ούτε την ικανότητα, ούτε το σχέδιο, ούτε τη βούληση να βγάλει τη χώρα από την κρίση.
Αντιθέτως, με την αναποτελεσματικότητα, την ανικανότητα και τις ιδεοληψίες που την χαρακτηρίζουν, σέρνει την οικονομία στη στασιμότητα και βυθίζει την κοινωνία στο τέλμα».
Ομιλία στο Οικονομικό Φόρουμ των Δελφών “Debt vs Growth: growth in a time of debt”
Κυρίες και Κύριοι,
Θέλω να ευχαριστήσω τους διοργανωτές του Συνεδρίου, ενός θεσμού πλέον, για την πρόσκλησή τους να συμμετάσχω σε αυτό.
Αλλά και να τους συγχαρώ γι’ αυτή την δημιουργική πρωτοβουλία, σε μία περίοδο γενικευμένης αμηχανίας, αβεβαιότητας και ανασφάλειας.
Και σε ένα γεωπολιτικό και οικονομικό περιβάλλον μεγάλων κινδύνων και αυξημένων προκλήσεων, ενδογενών και εξωγενών, στο οποίο η Ελλάδα κλείνει σχεδόν επτά χρόνια σε ασφυκτικό πρόγραμμα οικονομικής πολιτικής.
Και τα κλείνει χωρίς να έχει καταφέρει να σχεδιάσει ένα ολοκληρωμένο και ρεαλιστικό σχέδιο εξόδου από την κρίση.
Σχέδιο ανασυγκρότησης της οικονομίας, ανάταξης της κοινωνίας και αξιοπρέπειας της χώρας.
Μέρος αυτού του σχεδίου πρέπει να είναι η αντιμετώπιση του διαχρονικού προβλήματος του δημοσίου χρέους.
Και ενώ η δημοσιονομική ισορροπία και οι παρεμβάσεις ελάφρυνσης του χρέους συνιστούν αναγκαία συνθήκη για την ενίσχυση της βιωσιμότητάς του, δεν αποτελούν και ικανή συνθήκη.
Και αυτό γιατί απαιτείται η επίτευξη και διατήρηση υψηλών ρυθμών οικονομικής μεγέθυνσης.
Αυτό αποδεικνύεται από τη διαχρονική πορεία του δημοσίου χρέους στην Ελλάδα, πριν και μετά τα Μνημόνια.
Πριν τα Μνημόνια, και κυρίως τη δεκαετία του 1980, όταν και εκτοξεύθηκε το δημόσιο χρέος, η αιτία ήταν η άσκηση αλόγιστης επεκτατικής δημοσιονομικής πολιτικής.
Είναι χαρακτηριστικό ότι κατά τη διάρκεια αυτής της δεκαετίας, το ετήσιο δημοσιονομικό έλλειμμα της Γενικής Κυβέρνησης ήταν, κατά μέσο όρο, πάνω από το 10% του ΑΕΠ, κάτι που δεν είχε ποτέ προηγούμενο για τόσο μεγάλο διάστημα και που, φυσικά, δεν έχει επαναληφθεί έκτοτε.
Από τότε, παρά τις σποραδικές προσπάθειες τιθάσευσης των δημοσιονομικών ανισορροπιών και την ύπαρξη σημαντικά υψηλών ρυθμών οικονομικής μεγέθυνσης, το πρόβλημα δεν αντιμετωπίσθηκε, αλλά δεν διογκώθηκε κιόλας.
Όταν δε ξέσπασε η παγκόσμια οικονομική κρίση, με συνέπεια να αυξηθούν τα δημόσια χρέη όλων των χωρών, το πρόβλημα χρέους μετετράπη σε κρίση δανεισμού.
Μέχρι τότε συνεπώς, το μεγάλο πρόβλημα ήταν οι συσσωρευμένες δανειακές υποχρεώσεις και οι δημοσιονομικές ανισορροπίες.
Τι έγινε μετά την ένταξη στα Μνημόνια;
Αυτά τα προβλήματα αντιμετωπίσθηκαν.
Συγκεκριμένα:
1ον. Αντιμετωπίσθηκαν οι δημοσιονομικές ισορροπίες.
Ενδεικτικά, από το 2013, το πρωτογενές έλλειμμα εξαλείφθηκε και καταγράφηκαν πρωτογενή πλεονάσματα της Γενικής Κυβέρνησης για πρώτη φορά από το 2001.
Λαμβάνοντας δε υπόψη την επίδραση του οικονομικού κύκλου, η βελτίωση στο πρωτογενές αποτέλεσμα είναι πρωτοφανής, περισσότερες από 17 εκατοστιαίες μονάδες του δυνητικού ΑΕΠ, σχεδόν διπλάσια από αυτή που πέτυχαν άλλα κράτη-μέλη που εφάρμοσαν προγράμματα οικονομικής στήριξης.
2ον. Ελήφθησαν πρωτοβουλίες για τη βελτίωση τόσο του αποθέματος (stock) όσο και της ροής (flow) του χρέους.
Η αυξητική δυναμική του χρέους «φρέναρε» με τη διπλή αναδιάρθρωση του 2012.
Ενώ βελτιώθηκε αισθητά και το «προφίλ» του χρέους.
Με την υλοποίηση δέσμης μέτρων, όπως είναι η επέκταση της περιόδου χάριτος και των ωριμάνσεων, η μείωση των επιτοκίων, η κατάργηση χρεώσεων και η αναβολή πληρωμών τόκων.
Ποιο είναι το αποτέλεσμα αυτών των παρεμβάσεων σήμερα;
Το 2016, η μέση σταθμική υπολειπόμενη φυσική διάρκεια του χρέους ήταν τα 16,7 έτη. Το 2011, ήταν 6,3 έτη.
Το 2016, οι ετήσιοι τόκοι ανήλθαν στα 5,6 δισ. ευρώ. Το 2011, ήταν στα 16,1 δισ. ευρώ.
Σήμερα, 20 από τις υπόλοιπες 27 ευρωπαϊκές χώρες έχουν υψηλότερο κόστος δανεισμού.
Και όμως το πρόβλημα του χρέους εξακολουθεί να υφίσταται.
Ο βασικός λόγος είναι, πέραν από τις αστοχίες των 2 τελευταίων ετών, η πρωτοφανής συρρίκνωση της ελληνικής οικονομίας.
Το αποτέλεσμα είναι το 82,5% της σωρευτικής διόγκωσης του λόγου χρέος / ΑΕΠ την περίοδο 2010-2016 να οφείλεται στη συρρίκνωση του ΑΕΠ, και πιο συγκεκριμένα στη διαφορά μεταξύ του έμμεσου ονομαστικού επιτοκίου και του ονομαστικού ρυθμού μεγέθυνσης του ΑΕΠ (snowball effect).
Συνεπώς, το πρόβλημα μεταφέρθηκε από τον αριθμητή στον παρανομαστή του κλάσματος, δηλαδή στη σημαντική συρρίκνωση του ΑΕΠ.
Κυρίες και Κύριοι,
Το ερώτημα συνεπώς που τίθεται σήμερα είναι τι πρέπει να γίνει ώστε να ενισχυθεί η βιωσιμότητα του δημοσίου χρέους.
Κατά την εκτίμησή μου, πρέπει να κινηθούμε σε 3 παράλληλους άξονες:
1ος άξονας: Οι εταίροι θα πρέπει να προσδιορίσουν άμεσα, και όχι μετά το 2018, τις αναγκαίες, ουσιαστικές παραμετρικές παρεμβάσεις για το χρέος στον μεσοπρόθεσμο χρονικό ορίζοντα.
Και να τις υλοποιήσουν αυτές, όχι όπως έπραξαν με τις δεσμεύσεις που ανέλαβαν το 2012.
Ρεαλιστικές λύσεις και ισοδύναμες πρακτικές υπάρχουν.
Στόχος πρέπει να είναι η περαιτέρω βελτίωση του κόστους και του τρόπου εξυπηρέτησης του δημοσίου χρέους από τον επίσημο τομέα, καθώς και η περαιτέρω ομαλοποίηση των ωριμάνσεων και η καλύτερη κατανομή του χαρτοφυλακίου του επίσημου τομέα μεταξύ των ετών των επόμενων δεκαετιών.
Τα βραχυχρόνια μέτρα που αποφασίστηκαν, αν και κινούνται σε θετική κατεύθυνση, είναι λίγα, καλύπτουν ένα πολύ μικρό ποσοστό του κόστους που σωρεύθηκε τα τελευταία χρόνια, δεν εδράζονται σε ρεαλιστικές παραδοχές για τους δημοσιονομικούς στόχους, και δεν διασφαλίζουν την παραμονή των ακαθάριστων χρηματοδοτικών αναγκών σε διατηρήσιμα επίπεδα μακροπρόθεσμα.
2ος άξονας: Θα πρέπει να υπάρξει συμφωνία με τους δανειστές σε ρεαλιστικούς δημοσιονομικούς στόχους.
Στόχοι οι οποίοι θα ενισχύουν τη βιωσιμότητα του δημοσίου χρέους, χωρίς «να καταστρέψουν» την οικονομία, παρέχοντας τον αναγκαίο δημοσιονομικό χώρο.
Συγκριτικά στοιχεία μεταξύ χωρών δείχνουν ότι πλεονάσματα της τάξεως του 3,5% του ΑΕΠ είναι ανέφικτα για μακρές χρονικές περιόδους, ειδικά σε χώρες που βίωσαν βαθιά και παρατεταμένη ύφεση και έχουν υψηλό ποσοστό μακροχρόνιας ανεργίας, όπως συμβαίνει στη χώρα μας.
Σήμερα, με τις αποφάσεις που έχουν δρομολογηθεί, όχι μόνο δεν έχουμε το «τέλος της λιτότητας», αλλά έχουμε την επέκταση και διεύρυνση της λιτότητας.
Και κάτι ακόμη: Με δεδομένες τις δεσμεύσεις που ανέλαβε η Κυβέρνηση για υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα και πρόσθετα μέτρα λιτότητας μετά τη λήξη του Προγράμματος, δηλαδή μετά το 2018, το επόμενο Μεσοπρόθεσμο, που θα καλύπτει την περίοδο 2018-2021, θα αποτελέσει το «4ο Μνημόνιο».
3ος άξονας: Ο βασικότερος: Θα πρέπει η οικονομία να επιστρέψει και να επιτυγχάνει υψηλούς και βιώσιμους ρυθμούς οικονομικής μεγέθυνσης.
Γιατί όμως αυτός ο παράγοντας είναι ο πιο σημαντικός;
Σύμφωνα και με την Τράπεζα της Ελλάδος, στα τρέχοντα επίπεδα χρέους, μία αύξηση του ρυθμού μεταβολής του ονομαστικού ΑΕΠ κατά 1 ποσοστιαία μονάδα οδηγεί σε μείωση του λόγου χρέους/ΑΕΠ κατά 1,8 ποσοστιαίες μονάδες.
Αντίθετα, μια αύξηση του πρωτογενούς πλεονάσματος κατά 1 ποσοστιαία μονάδα του ΑΕΠ οδηγεί σε μείωση του λόγου χρέους/ΑΕΠ κατά 1 ποσοστιαία μονάδα, και αυτό στην καλύτερη περίπτωση, όταν ο δημοσιονομικός πολλαπλασιαστής ισούται με μηδέν, το οποίο όπως γνωρίζουμε δεν ισχύει.
Συνεπώς, η χώρα πρέπει να εστιάσει, και αυτό είναι αποκλειστική δική μας ευθύνη, στην επίτευξη και διατήρηση υψηλών ρυθμών οικονομικής μεγέθυνσης.
Πως μπορεί αυτό να γίνει;
1ον. Με την εμπροσθοβαρή υλοποίηση των διαρθρωτικών αλλαγών που περιλαμβάνονται στο Μνημόνιο, και τις οποίες η Κυβέρνηση, από αβελτηρία ή αλλεργία, δεν προωθεί.
Σύμφωνα με τον ΟΟΣΑ, οι μεταρρυθμίσεις που εφαρμόστηκαν στην Ελλάδα την περίοδο 2010-2016, σε συνδυασμό με αυτές που δεν έχουν υλοποιηθεί και περιλαμβάνονται στο τρέχον Πρόγραμμα, αναμένεται να αυξήσουν το πραγματικό ΑΕΠ κατά 13% περίπου την επόμενη δεκαετία.
Προσοχή όμως: Ας μην «βαπτίζουν» κάποιοι, εντός και εκτός χώρας, τα επώδυνα δημοσιονομικά μέτρα που θα έρθουν, δήθεν «διαρθρωτικές αλλαγές».
Γιατί τότε οι πραγματικές διαρθρωτικές αλλαγές, αυτές με «αναπτυξιακό πρόσημο», χάνουν το νόημά τους και ταυτίζονται, στα μάτια των πολιτών, με τα μέτρα λιτότητας.
Δυσκολεύοντας την αναγκαία πολιτική και κοινωνική συνεννόηση για την υλοποίησή τους.
2ον. Με την υλοποίηση του προγράμματος αποκρατικοποιήσεων στο οποίο η Κυβέρνηση δεσμεύτηκε στο Μνημόνιο, και το οποίο διαρκώς υπονομεύει.
Αυτές οι αποκρατικοποιήσεις, μαζί με την αξιοποίηση της περιουσίας του Δημοσίου, μπορούν να συμβάλουν στην υλοποίηση των αναγκαίων επενδύσεων, στην ενίσχυση της αποτελεσματικότητας των φορέων, στη δημιουργία νέων θέσεων απασχόλησης, στη βελτίωση της ανταγωνιστικότητας της οικονομίας, στον περιορισμό των δανειακών αναγκών της χώρας.
3ον. Με την αξιοποίηση του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων.
Το 2016, η Κυβέρνηση, από ανικανότητα ή από επιλογή, στέρησε από την οικονομία δαπάνες του Προγράμματος ύψους 500 εκατ. ευρώ.
Δαπάνες που φέρουν τον υψηλότερο αναπτυξιακό πολλαπλασιαστή.
4ον. Με την αναμόρφωση του ρόλου και η βελτίωση της λειτουργίας του Κράτους, μέσα από την καθολική καθιέρωση ψηφιακών διαδικασιών, την εξάλειψη ή τουλάχιστον συρρίκνωση της γραφειοκρατίας, την εναρμόνιση των δομών του Κράτους με τις σύγχρονες ανάγκες της οικονομίας και της κοινωνίας, την επέκταση της αξιολόγησης σε όλο το εύρος του δημοσίου τομέα.
5ον. Με τη διαμόρφωση ενός σταθερού, δίκαιου και αποτελεσματικού φορολογικού συστήματος, που θα εδράζεται σε χαμηλότερους φορολογικούς συντελεστές για τα νοικοκυριά και τις επιχειρήσεις.
Αυτό μπορεί να επιτευχθεί με την ενίσχυση και διασφάλιση της εφαρμογής των κανόνων χρηστής δημοσιονομικής διαχείρισης και πειθαρχίας σε όλο το εύρος της Γενικής Κυβέρνησης, με τη διαμόρφωση ενός ενιαίου συστήματος προμηθειών, με τον αυστηρότερο έλεγχο των επιχορηγήσεων, με αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας των δαπανών (spending reviews) κ.α.
6ον. Με την ενίσχυση της ρευστότητας στην οικονομία, μέσα από την αξιοποίηση των διαθέσιμων Ευρωπαϊκών κονδυλίων, την αποπληρωμή των ληξιπρόθεσμων οφειλών του Δημοσίου προς τον ιδιωτικό τομέα, την σταδιακή εξομάλυνση της πιστωτικής επέκτασης.
Αυτό που χρειάζεται είναι η δημιουργία κλίματος εμπιστοσύνης που θα επαναφέρει καταθέσεις στο τραπεζικό σύστημα, και η ορθολογική αντιμετώπιση του υψηλού συσσωρευμένου αποθέματος μη εξυπηρετούμενων ανοιγμάτων, ώστε να γίνει καλύτερη διαχείριση του παθητικού και του ενεργητικού των πιστωτικών ιδρυμάτων.
7ον. Με την υιοθέτηση μιας ολοκληρωμένης στρατηγικής για την αλλαγή του παραγωγικού μοντέλου της οικονομίας.
Στρατηγική που θα έπρεπε, με βάση και τις δεσμεύσεις του Μνημονίου, να είχε ολοκληρωθεί – από την Ελληνική Κυβέρνηση – το Μάρτιο του 2016.
Και ακόμη τίποτα.
Στόχος αυτής της στρατηγικής πρέπει να είναι να μεταβούμε από μια οικονομία βασισμένη στην κατανάλωση εισαγόμενων προϊόντων, σε μια ανταγωνιστική και εξωστρεφή οικονομία.
Με τη συνεχή βελτίωση της παραγωγικότητας όλων των συντελεστών παραγωγής, παραδοσιακών και νέων.
Και με την ανάδειξη της παιδείας σε βασικό μοχλό της αναπτυξιακής διαδικασίας.
Οφείλουμε να θέσουμε, έστω με καθυστέρηση, έμπρακτα, ως προτεραιότητα την επένδυση στη γνώση, με την ανάπτυξη ενός ποιοτικού, ανοικτού, εξωστρεφούς συστήματος εκπαίδευσης, κατάρτισης και δια βίου μάθησης και ενός εθνικού «οικοσυστήματος» έρευνας, εναρμονισμένο με την καινοτομία και την τεχνολογία, προσαρμοσμένο στην ευρωπαϊκή και διεθνή πραγματικότητα.
Κυρίες και Κύριοι,
Δυστυχώς, η Κυβέρνηση δεν έχει ούτε σχέδιο ούτε βούληση αύξησης της ποσότητας, βελτίωσης της ποιότητας όλων των συντελεστών παραγωγής και προώθησης του τεχνολογικού εκσυγχρονισμού της χώρας.
Κατά την εκτίμησή μου όμως, η υλοποίηση πολιτικών πάνω στους άξονες που προανέφερα, θα απελευθερώσει μη παραγωγικά δεσμευμένους ή αδρανείς πόρους της οικονομίας.
Και θα μας οδηγήσει από το φαύλο κύκλο της ύφεσης στον ενάρετο κύκλο της ανάπτυξης.
Ο Τομεάρχης Οικονομικών της Νέας Δημοκρατίας, Βουλευτής Φθιώτιδας, κ. Χρήστος Σταϊκούρας, επισκέφθηκε την Κύπρο, όπου είχε συναντήσεις με τον Πρόεδρο του Δημοκρατικού Συναγερμού, κ. Αβέρωφ Νεοφύτου, και με τον Υπουργό Οικονομικών, κ. Χάρη Γεωργιάδη. Μετά το πέρας των συναντήσεων έκανε την ακόλουθη δήλωση:
«Επισκέφθηκα την Κύπρο, ως Βουλευτής – Τομεάρχης της Νέας Δημοκρατίας, με ιδιαίτερο σεβασμό στην ιστορία της Μεγαλονήσου.
Συναντήθηκα με το Πρόεδρο του Δημοκρατικού Συναγερμού, κ. Αβέρωφ Νεοφύτου.
Κατά τη συζήτησή μας, κατέθεσα τη στήριξή μου στις προσπάθειες της Κυβέρνησης της Κύπρου για την εξεύρεση δίκαιης, βιώσιμης και λειτουργικής λύσης στο πρόβλημα της Μεγαλονήσου.
Συναντήθηκα επίσης με τον Υπουργό Οικονομικών, κ. Χάρη Γεωργιάδη, παλαιό γνώριμο και καλό φίλο.
Η συνεργασία μας ήταν ιδιαίτερα εποικοδομητική.
Μας απασχόλησαν θέματα που βρίσκονται σήμερα στην ευρωπαϊκή οικονομική ατζέντα, καθώς και ζητήματα που αφορούν τις οικονομίες των δύο χωρών, της Ελλάδας και της Κύπρου.
Για την Ευρώπη, συζητήσαμε το ευρύτερο πλαίσιο της οικονομικής διακυβέρνησης, με στόχο, μέσα από την υιοθέτηση των αρχών της κοινωνικής οικονομίας της αγοράς και με ένα ισορροπημένο μείγμα πολιτικών οικονομικής αποτελεσματικότητας και κοινωνικής δικαιοσύνης, να προωθείται η βιώσιμη ανάπτυξη, η απασχόληση και η κοινωνική συνοχή.
Για την Ελλάδα, επανέλαβα την πάγια θέση της Νέας Δημοκρατίας ότι η αξιολόγηση θα πρέπει να κλείσει το συντομότερο δυνατόν, κατά τον καλύτερο για τα Ελληνικά συμφέροντα τρόπο. Δυστυχώς, έχει χαθεί πολύτιμος χρόνος.
Επίσης, ανέπτυξα το σχέδιο της Νέας Δημοκρατίας για την έξοδο από την κρίση, το οποίο εδράζεται σε μία διαφορετική προσέγγιση υλοποίησης του προγράμματος οικονομικής πολιτικής. Με εμπροσθοβαρή υλοποίηση διαθρωτικών αλλαγών, με βελτίωση του μείγματος δημοσιονομικής πολιτικής, με ρεαλιστικούς στόχους.
Τέλος, σε ότι αφορά την Κύπρο, του εξέφρασα τα συγχαρητήριά μου για την επιτυχή πολιτική διεύθυνση των οικονομικών της χώρας και για την ταχεία έξοδο της Κύπρου από την οικονομική κρίση.
Τοποθέτηση στην Επιτροπή Οικονομικών Υποθέσεων κατά την ενημέρωση από τον Υπουργό Οικονομικών για τη συνεδρίαση του Eurogroup της Δευτέρας 20 Φεβρουαρίου 2017
Κύριε Υπουργέ,
Οι Βουλευτές της ΝΔ, ασκώντας το κοινοβουλευτικό μας δικαίωμα, ζητήσαμε να ενημερωθούμε για τα αποτελέσματα του τελευταίου Eurogroup.
Συνεδρίαση από την οποία δεν προέκυψε, όπως συνηθίζεται, γραπτή δήλωση των αποτελεσμάτων της.
Συνεδρίαση μετά την οποία δεν υπήρξε δήλωσή σας, όπως το συνηθίζετε.
Προφανώς γιατί οι δεσμεύσεις που αναλάβατε είναι επώδυνες και τα νέα μέτρα σκληρά.
Αναμενόμενο βέβαια, αν ανατρέξει κανείς στην ταπεινωτική επιστολή σας προς τους θεσμούς, στα τέλη Δεκεμβρίου, όταν υπόσχεστε, σύμφωνα με την μετάφραση του ίδιου του Υπουργείου Οικονομικών, «διαρκή αφοσίωση στις δεσμεύσεις του Μνημονίου».
Να το επαναλάβω λίγο: «διαρκή αφοσίωση στις δεσμεύσεις του Μνημονίου».
Αντιλαμβάνεστε συνεπώς κανείς γιατί αυτή η Κυβέρνηση είναι «η Κυβέρνηση των προθύμων».
Συνεπώς, για αυτούς τους λόγους ζητήσαμε από εσάς σήμερα, κε. Υπουργέ, να ενημερωθούμε, με σοβαρότητα και υπευθυνότητα, μακριά από εξυπνακισμούς.
Γιατί οι προβληματισμοί και τα ερωτήματα που εγείρονται είναι πολλά.
Και δεν έχουν απαντηθεί, ούτε σήμερα, από εσάς.
Και ξέρετε, η «δημιουργική ασάφεια» αυτής της Κυβέρνησης έχει κοστίσει πολύ ακριβά στη χώρα.
Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,
Ως Αξιωματική Αντιπολίτευση, και το έχουμε υποστηρίξει πολλές φορές, θα θέλαμε η σημερινή συζήτηση να είναι διαφορετική.
Να έχει κλείσει η αξιολόγηση, να έχουν ληφθεί τα μέτρα για το χρέος, να έχει μπει η χώρα στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης, εκκρεμότητα που υπάρχει από το Μάρτιο του 2015.
Δυστυχώς όμως, άλλο ένα Eurogroup πέρασεχωρίς συμφωνία επί της αξιολόγησης.
Χωρίς χρονοδιάγραμμα ολοκλήρωσής της.
Με πλήρη υποχώρηση της Κυβέρνησης στις απαιτήσεις των δανειστών, προκειμένου οι θεσμοί να επιστρέψουν από σήμερα.
Χωρίς τις αναγκαίες και ουσιαστικές αποφάσεις για το δημόσιο χρέος.
Και με την ένταξη στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης να μετατίθεται για το μέλλον.
Συνεπώς, η εκκρεμότητα παραμένει.
Το «σύρσιμο» όμως της αξιολόγησης είναι καταστροφικό για τη χώρα.
Και εδώ αρχίζουν τα συγκεκριμένα ερωτήματα.
1ο Ερώτημα: Κε. Υπουργέ, μπορείτε να δεσμευτείτε για το πότε θα κλείσει η αξιολόγηση;
Θα θέλαμε συγκεκριμένη ημερομηνία.
2ο Ερώτημα: Ισχύει η δήλωση του Πρωθυπουργού, στη συνεδρίαση του Υπουργικού Συμβουλίου, στις 6 Νοεμβρίου, ότι «εντός του 1ου τριμήνου του 2017 εντάσσονται και τα ελληνικά ομόλογα στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης της ΕΚΤ»;
Θα γίνει αυτό το Μάρτιο; Δεσμεύεστε; Ή χάθηκε, όπως το συνηθίζετε άλλωστε, και αυτή η ημερομηνία;
3ο Ερώτημα: Κε. Υπουργέ, πότε θα έπρεπε να είχε κλείσει η αξιολόγηση;
Πότε προέβλεπε ο Προϋπολογισμός του 2017 εκταμίευση της δόσης; Μήπως από το Δεκέμβριο του 2016;
Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι, με βάση το 3ο Μνημόνιο, η 2η αξιολόγηση θα έπρεπε να είχε κλείσει πριν από ένα χρόνο, το Φεβρουάριο του 2016.
Με βάση την επικαιροποίηση του Μνημονίου, τον Οκτώβριο.
Και με βάση τις διαβεβαιώσεις του Πρωθυπουργού στις αρχές Δεκεμβρίου.
Τίποτα απ’ αυτά δεν έγινε.
Και δεν είναι μόνο δικές μας διαπιστώσεις.
Ο κ. Φίλης υποστήριξε, πρόσφατα, ότι «είχαμε πει στις 5 Δεκεμβρίου κλείσιμο της αξιολόγησης και θα φύγει το ΔΝΤ. Δεν επιβεβαιώθηκε καμία εκτίμησή μας.»
Και σήμερα, η Κυβέρνηση πανηγυρίζει απλώς για την επιστροφή των θεσμών στην Ελλάδα.
Και ενώ η πραγματική οικονομία βουλιάζει.
4ο Ερώτημα: Υπήρξε τελικά πολιτική συμφωνία στο Eurogroup;
Το non-paper της Κυβέρνησης το είδατε;
Συμφωνείτε με το περιεχόμενό του;
Υποστηρίζει ότι «υπήρξε πολιτική συμφωνία».
Όμως, ο επικεφαλής του Eurogroup ανέφερε ότι «δεν υπάρχει πολιτική συμφωνία».
Όλα παραπέμπονται στη συνέχεια της διαπραγμάτευσης με τους θεσμούς, που θα πρέπει να καταλήξει σε μία τεχνική συμφωνία (staff level agreement), ώστε στη συνέχεια, σε επόμενο Eurogroup, να υπάρξει πολιτική συμφωνία.
Κε. Υπουργέ, ποιος λέει ψέματα; Το Μαξίμου ή ο Επικεφαλής του Eurogroup;
5ο Ερώτημα: Κε. Υπουργέ, για εσάς, η καθυστέρηση ολοκλήρωσης της αξιολόγησης έχει κόστος;
Γιατί για κάποιους υπουργούς της Κυβέρνησής σας, έχει όφελος.
Τελικά, λόγω της πολύμηνης καθυστέρησης, όπως έχετε υποστηρίξει «καήκαμε» ή «καιγόμαστε»;
Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι, για τη ΝΔ, η καθυστέρηση έχει τεράστιο κόστος για τη χώρα και τους πολίτες.
Σ’ αυτή την εκτίμησησυμφωνούν η Τράπεζα της Ελλάδος, το Γραφείο Προϋπολογισμού του Κράτους στη Βουλή, το Δημοσιονομικό Συμβούλιο, ερευνητικοί και μη φορείς.
Δεν είναι όμως μόνο εκτίμηση. Είναι και διαπίστωση.
Και αυτό γιατί οι καθυστερήσεις των 2 τελευταίων ετών, εξαιτίας της αναποτελεσματικότητας, της αναξιοπιστίας και των ιδεοληψιών της Κυβέρνησης, έχουν καταλήξει:
Σε ένα 3ο, αχρείαστο, Μνημόνιο.
Στους κεφαλαιακούς περιορισμούς, που ακόμη υφίστανται.
Στο υπερταμείο αποκρατικοποιήσεων, διάρκειας ενός αιώνα.
Στον οριζόντιο και αυτόματο «κόφτη».
Σε πρόσθετα μέτρα λιτότητας ύψους, μέχρι σήμερα, 9 δισ. ευρώ.
Και ακολουθούν και άλλα, με την επικείμενη νομοθέτηση νέων, επώδυνων μέτρων λιτότητας και για μετά τη λήξη του Προγράμματος, δηλαδή για μετά το 2018.
Το πόσα θα είναι αυτά τα νέα μέτρα, θα το δούμε το επόμενο διάστημα.
Δυστυχώς όμως, θα τα βιώσουν, με οδυνηρό τρόπο, οι πολίτες.
6ο Ερώτημα: Μην μας επαναλάβετε τη γνωστή αναφορά για παράλογες απαιτήσειςτου ΔΝΤ.
Διότι και εμείς έχουμε αναφερθεί σε αυτές, όπως και στο μερίδιο ευθύνης που οι δανειστές έχουν για το αδιέξοδο.
Αλήθεια όμως, εσείς έχετε ολοκληρώσει όλες τις μεταρρυθμίσεις τις οποίες έχετε υπογράψει και υπάρχουν στο Πρόγραμμα;
Η απάντηση είναιόχι. Και το έχετε υποστηρίξει και εσείς αυτό.
Συνεπώς, ακόμη και αν δεν υπήρχαν οι παράλογες απαιτήσεις, εσείς δεν είστε συνεπής στις μεταρρυθμιστικές δεσμεύσεις σας.
Διότι, από ιδεοληψία, δεν τις πιστεύετε.
7ο Ερώτημα: Και μιας και ο λόγος για τις παράλογες απαιτήσεις, μήπως τελικά τις έχετε αποδεχθεί;
Πως αξιολογείτε τη δήλωση του Εκπροσώπου του ΔΝΤ ότι «καλωσορίζουμε την πρόοδο των ελληνικών αρχών στην εκπλήρωση των απαιτήσεων των θεσμών σε τομείς-κλειδιά. Στη βάση αυτή, συμφωνήσαμε να στείλουμε πίσω την αποστολή.»
Κε. Υπουργέ, είναι ανακριβής η δήλωση; Λέει ψέματα το ΔΝΤ;
Είναι σαφές, με την αποδοχή των απαιτήσεων των εταίρων και δανειστών, ότι όχι μόνο δεν «έχουμε το τέλος της λιτότητας», αλλά έχουμε τη διεύρυνση και την επέκταση της λιτότητας.
Με την υπογραφή του κ. Τσίπρα και τη δική σας.
Και κάτι ακόμη: με δεδομένες τις δεσμεύσεις που ανέλαβε η Κυβέρνηση για υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα και πρόσθετα μέτρα λιτότητας μετά τη λήξη του Προγράμματος, δηλαδή μετά το 2018, το επόμενο Μεσοπρόθεσμο που θα καλύπτει την περίοδο 2018-2021 θα αποτελέσει, ουσιαστικά, το «4ο Μνημόνιο».
Και πάμε τώρα στις δεσμεύσεις σας.
8ο Ερώτημα: Συμφωνήσατε σε υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα για μακρά περίοδο, ενώ μέχρι πρόσφατα υποστηρίζατε ότι αυτά δεν «βγαίνουν».
Ο Πρωθυπουργός όμως δεν υποστήριζε, στο Economist, στις 23 Ιουνίου 2016, ότι «είναι απολύτως αδύνατον, πρωτογενή πλεονάσματα του ύψους του 3,5% του ΑΕΠ, μετά το 2018, να διατηρηθούν και, μάλιστα, για αρκετά χρόνια. Εκτός και αν θέλουμε να πνίξουμε την ελληνική οικονομία και να έχουμε διαρκώς συνθήκες μακροχρόνιας στασιμότητας»;
Πάει και αυτή η «κόκκινη γραμμή»;
9ο Ερώτημα: Συμφωνήσατε στην άμεση νομοθέτηση μέτρων για τα χρόνια μετά την ολοκλήρωση του 3ου Μνημονίου, δηλαδή για μετά το 2018.
Μα εσείς δεν υποστηρίζατε, σε Συνέντευξή σας, στις 22 Ιανουαρίου, ότι «η Κυβέρνηση έχει ξεκαθαρίσει ότι δεν πρόκειται να νομοθετήσει τώρα μέτρα για το 2019 και μετά»;
Εσείς δεν υποστηρίζατε, με Δελτίο Τύπου της 26ης Ιανουαρίου, «ότι η νομοθέτηση εκ των προτέρων τι θα γίνει το 2019 εκφεύγει κατά πολύ του δημοκρατικού ευρωπαϊκού πλαισίου και των ηθικών αξιών»;
Πάει και αυτή η «κόκκινη γραμμή»;
10ο Ερώτημα: Συμφωνήσατε στη μείωση των συντάξεων και του αφορολόγητου.
Μα το Υπουργείο Οικονομίας και Ανάπτυξης δεν υποστήριζε, σε Δελτίο Τύπου, στις 22 Ιανουαρίου 2017, ότι «δεν είναι στις προθέσεις της Κυβέρνησης η μείωση του αφορολόγητου»;
Πάει και αυτή η «κόκκινη γραμμή»;
Και αλήθεια, κε. Υπουργέ, εσείς προσωπικά το αποδέχεστε;
Διότι είχατε απειλήσει, στις 12 Απριλίου 2016, με παραίτηση αν μειωνόταν πέρυσι το αφορολόγητο.
Τελικά μειώθηκε, αλλά δεν παραιτηθήκατε.
Σήμερα που θα μειωθεί και άλλο, τι θα κάνετε;
Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,
Όλα αυτά τα μέτρα λιτότητας θα εφαρμοστούν προκειμένου να επιτευχθούν υψηλοί δημοσιονομικοί στόχοι.
Ενώ, τα όποια επεκτατικά μέτρα θα εφαρμοστούν υπό την προϋπόθεση ότι θα επιτυγχάνονται αυτοί οι στόχοι.
Απόδειξη;
Η αναφορά του Επικεφαλής του Eurogroup, ότι «αν όλα πάνε καλά, και οι δημοσιονομικοί στόχοι εκπληρώνονται, τότε μπορεί να υπάρξει δημοσιονομικός χώρος».
Αλήθεια όμως, εσείς δεν υποστηρίζατε ότι αυτοί οι στόχοι δεν πιάνονται;
Εσείς δεν λέγατε ότι αυτοί απαιτούννέα μέτρα λιτότητας;
Σήμερα υποστηρίζετε ότι θα υπάρξει και δημοσιονομικό περιθώριο για ελαφρύνσεις;
Η αλήθεια είναι ότι αντί η Κυβέρνηση να συζητά, όπως η Αξιωματική Αντιπολίτευση έχει προτείνει, για χαμηλότερους, ρεαλιστικούς στόχους που θα δημιουργήσουν χώρο για φορολογικές ελαφρύνσεις, έχει ήδη δεσμευθεί σε υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα, η επίτευξη των οποίων απαιτεί πρόσθετα μέτρα λιτότητας.
Πρόσθετα μέτρα λιτότητας για να επιτευχθείυπερκάλυψη του στόχου, ώστε να υπάρξει δημοσιονομικός χώρος προκειμένου να ενεργοποιηθούν τα αντισταθμιστικά μέτρα.
Τα οποία βέβαια αντισταθμιστικά μέτρα, τόσο στο 2ο όσο και στο 3ο Μνημόνιο, προβλέπονται.
Να σας θυμίσω ότι η προηγούμενη Κυβέρνηση επέτυχε, το 2014, τη μείωση σειράς φορολογικών συντελεστών, όπως είναι ενδεικτικά ο ΦΠΑ στην εστίαση, κατά 10 ποσοστιαίες μονάδες, από το 23% στο 13%.
Και σήμερα η Κυβέρνηση υποστηρίζει ότι μετά το 2018, και υπό την προϋπόθεση ότι επιτυγχάνονται τα υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα, θα μειώσει το ΦΠΑ στην εστίαση από το 24% που τον πήγε στο 13% που τον βρήκε.
Τρανή απόδειξη της αποτυχίας σας.
Συμπερασματικά, υποχωρήσεις συνεχώς και παντού, διαπραγματευτικές ήττες και ψέματα είναι το τρίπτυχο της Κυβερνητικής αποτυχίας.
Ας μην προσπαθεί συνεπώς άλλο η Κυβέρνηση να «μασκαρέψει» την αλήθεια.
«Νέα δημοσιονομικά μέτρα ή δήθεν διαρθρωτικές αλλαγές δεν ψηφίζουμε»
Κύριε Σταϊκούρα, τελικά στο Eurogroup της Δευτέρας βγήκε «λευκός καπνός». Οι εκπρόσωποι των θεσμών επιστρέφουν την προσεχή εβδομάδα. Η εξέλιξη αυτή δεν είναι θετική για τη χώρα;
Κα. Αδηλίνη, άλλο ένα Eurogroup πέρασε χωρίς συμφωνία επί της αξιολόγησης, χωρίς χρονοδιάγραμμα ολοκλήρωσής της, με πλήρη υποχώρηση της Κυβέρνησης στις απαιτήσεις των δανειστών προκειμένου οι θεσμοί να επιστρέψουν, χωρίς τις αναγκαίες και ουσιαστικές αποφάσεις για το δημόσιο χρέος, και με την ένταξη στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης να μετατίθεται για το μέλλον.
Συνεπώς, η εκκρεμότητα παραμένει.
Προφανώς η έλευση των θεσμών σε σύγκριση με το πλήρες αδιέξοδο αποτελεί θετική εξέλιξη.
Αλλά το «σύρσιμο» της αξιολόγησης είναι καταστροφικό για τη χώρα.
Εσείς όμως δεν ζητούσατε να κλείσει άρον-άρον η αξιολόγηση;
Η ΝΔ ζήτησε, εγκαίρως, να κλείσει το συντομότερο η αξιολόγηση και με τον καλύτερο δυνατό για τα ελληνικά συμφέροντα τρόπο.
Εδώ που φτάσαμε, η συμφωνία πρέπει να κλείσει, γιατί σε κάθε άλλη περίπτωση οδηγούμαστε σε χρεωκοπία.
Την αποκλειστική όμως ευθύνη για την τύχη της αξιολόγησης, το σύνολο των μέτρων και τις συνέπειές τους, φέρει η Κυβέρνηση.
Αυτή καθ’ αυτή η συμφωνία δεν βάζει τέρμα σε ένα «4ο Μνημόνιο»;
Είδατε κάποια συμφωνία;
Αποφασίστηκε απλώς η παράταση της διαπραγμάτευσης, σπρώχνοντας, όπως ανέφερα στη δήλωσή μου μετά το Eurogroup, το «τενεκεδάκι λίγο παρακάτω».
Και κάτι ακόμη: με δεδομένες τις δεσμεύσεις που ανέλαβε η Κυβέρνηση για υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα και πρόσθετα μέτρα λιτότητας μετά τη λήξη του Προγράμματος, δηλαδή μετά το 2018, το επόμενο Μεσοπρόθεσμο που θα καλύπτει την περίοδο 2018-2021 θα αποτελέσει, ουσιαστικά, το «4ο Μνημόνιο».
Η Κυβέρνηση έκανε λόγο για πολιτική συμφωνία και τη χαρακτήρισε πολύ θετική εξέλιξη. Μάλιστα, σύμφωνα με την Κυβέρνηση, η συμφωνία αφήνει περιθώρια και «για ιδιαίτερα θετικές εξελίξεις». Εσείς, αντίθετα, ως ΝΔ απαντήσατε λέγοντας ότι «η κυβέρνηση επιχειρεί, άλλη μία φορά, να κοροϊδέψει τον ελληνικό λαό». Δεν βρήκατε τίποτα θετικό στη συμφωνία;
Επαναλαμβάνω ότι συμφωνία δεν υπήρξε.
Ούτε καν πολιτική συμφωνία υπήρξε, όπως ψευδώς υποστήριξε η Κυβέρνηση.
Σας θυμίζω ότι ο επικεφαλής του Eurogroup, στη συνέντευξη τύπου, ανέφερε ότι «δεν υπάρχει πολιτική συμφωνία σε αυτό το σημείο».
Όλα παραπέμπονται στη συνέχεια της διαπραγμάτευσης με τους θεσμούς, που θα πρέπει να καταλήξει σε μία τεχνική συμφωνία (staff level agreement), ώστε στη συνέχεια, σε επόμενο Eurogroup, να υπάρξει πολιτική συμφωνία.
Ας μην προσπαθεί συνεπώς άλλο η Κυβέρνηση να μασκαρέψει την απόλυτη υποχώρησή της.
Σε απλά ελληνικά θα ήθελα να σας ρωτήσω, τι κέρδισε και τι έχασε η Κυβέρνηση;
Κέρδισε την επιστροφή των θεσμών.
Για να το πετύχει αυτό, η «Κυβέρνηση των προθύμων» έδωσε τα πάντα, υπερβαίνοντας τα χρονικά όρια της εντολής που έχει λάβει.
Συμφώνησε σε υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα για μακρά περίοδο, ενώ μέχρι πρόσφατα υποστήριζε ότι αυτά δεν «βγαίνουν».
Συμφώνησε στην άμεση νομοθέτηση μέτρων για τα επόμενα χρόνια, μετά και τη λήξη του Προγράμματος, ενώ μέχρι πρόσφατα υποστήριζε ότι αυτή είναι αντισυνταγματική πράξη.
Συμφώνησε στις απαιτήσεις του ΔΝΤ, ενώ μέχρι πρόσφατα υποστήριζε ότι αυτές είναι ακραίες.
Υποχωρήσεις συνεχώς και παντού, διαπραγματευτικές ήττες και ψέματα είναι το τρίπτυχο της Κυβερνητικής αποτυχίας.
Δεν ήταν ωστόσο νίκη για τη χώρα η δημόσια τοποθέτηση, για πρώτη φορά, του κ. Ντάισελμπλουμ για «τέλος της λιτότητας»;
Καταρχάς, εγώ άκουσα τον επικεφαλής του Eurogroup να υποστηρίζει ότι «μην ζητάτε από έναν Υπουργό Οικονομικών να υποσχεθεί το τέλος της λιτότητας».
Επίσης, τα μέτρα που φαίνεται να αποδέχθηκε η Κυβέρνηση, όπως η μείωση του αφορολόγητου και των συντάξεων, ακόμη και για μετά τη λήξη του τρέχοντος προγράμματος, μόνο το «τέλος της λιτότητας» δεν υποδηλώνουν.
Αντιθέτως, μιλάμε για την διεύρυνση και επέκτασή της.
Και ας μην «βαπτίζουν» κάποιοι αυτά τα επώδυνα δημοσιονομικά μέτρα, δήθεν «διαρθρωτικές αλλαγές».
Γιατί τότε οι πραγματικές διαρθρωτικές αλλαγές, με «αναπτυξιακό πρόσημο», χάνουν το νόημά τους και ταυτίζονται, στα μάτια των πολιτών, με τα μέτρα λιτότητας.
Δυσκολεύοντας την αναγκαία πολιτική και κοινωνική συνεννόηση για την υλοποίησή τους.
Αν τελικά ισχύσει η πληροφορία που θέλει το ΔΝΤ να κάνει πίσω στην απαίτησή του για τα 3,6 δισ. ευρώ μέτρα (2% του ΑΕΠ), που είχε απαιτήσει, δεν είναι μία μεγάλη νίκη;
Κα. Αδηλίνη, όπου «ακούς πολλά κεράσια, κράτα μικρό καλάθι».
Οι δήθεν, μέχρι σήμερα, μεγάλες νίκες της Κυβέρνησης έχουν καταλήξει σε ένα 3ο αχρείαστο Μνημόνιο, στους κεφαλαιακούς περιορισμούς, στο υπερταμείο αποκρατικοποιήσεων διάρκειας ενός αιώνα, στον οριζόντιο και αυτόματο «κόφτη», σε πρόσθετα μέτρα λιτότητας ύψους 9 δισ. ευρώ μέχρι σήμερα.
Και ακολουθούν και άλλα μέτρα.
Το πόσα, θα το δούμε το επόμενο διάστημα.
Δυστυχώς όμως, θα τα βιώσουν, με οδυνηρό τρόπο, οι πολίτες.
Ωστόσο, κύριε Σταϊκούρα, η κυβέρνηση απαίτησε και πέτυχε την «αποδοχή από τους δανειστές της λήψης των αντισταθμιστικών μέτρων». Η επίτευξη αυτού του στόχου δεν ανοίγει το δρόμο, όπως ισχυρίζεται η κυβέρνηση, για μείωση φόρων; Π.χ του ΕΝΦΙΑ ή του ΦΠΑ;
Καταρχάς, βασική προϋπόθεση είναι η επίτευξη υψηλών δημοσιονομικών στόχων για μακρά περίοδο. Η Κυβέρνηση όμως δεν υποστήριζε μέχρι πρόσφατα ότι αυτοί οι στόχοι δεν επιτυγχάνονται χωρίς πρόσθετα μέτρα λιτότητας; Τώρα θα τους πετύχει και θα έχει και δημοσιονομικό περιθώριο;
Ας σταματήσει συνεπώς να «πουλάει φύκια για μεταξωτές κορδέλες».
Η αλήθεια είναι ότι αντί σήμερα η Κυβέρνηση να συζητά, όπως η Αξιωματική Αντιπολίτευση έχει προτείνει, για χαμηλότερους, ρεαλιστικούς δημοσιονομικούς στόχους που θα δημιουργήσουν χώρο για φορολογικές ελαφρύνσεις, έχει ήδη δεσμευθεί σε υψηλά και για μακρά περίοδο πρωτογενή πλεονάσματα, η επίτευξη των οποίων απαιτεί, όπως το ΔΝΤ υποστηρίζει και η Κυβέρνηση αποδέχθηκε, πρόσθετα μέτρα λιτότητας.
Πρόσθετα μέτρα λιτότητας για να επιτευχθεί υπερκάλυψη του στόχου, ώστε να υπάρξει δημοσιονομικός χώρος προκειμένου να ενεργοποιηθούν τα αντισταθμιστικά μέτρα.
Τα οποία αντισταθμιστικά μέτρα, βέβαια, τόσο στο 2ο όσο και στο 3ο Μνημόνιο, προβλέπονται.
Να σας θυμίσω ότι η προηγούμενη Κυβέρνηση επέτυχε, το 2014, τη μείωση σειράς φορολογικών συντελεστών, όπως είναι ενδεικτικά ο ΦΠΑ στην εστίαση, κατά 10 ποσοστιαίες μονάδες, από το 23% στο 13%.
Και σήμερα η Κυβέρνηση υποστηρίζει ότι μετά το 2018, και υπό την προϋπόθεση ότι επιτυγχάνονται τα υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα, θα μειώσει το ΦΠΑ στην εστίαση από το 24% που τον πήγε στο 13% που τον βρήκε.
Τρανή απόδειξη της αποτυχίας της.
Είπατε όχι σε μέτρα, ναι σε διαρθρωτικές αλλαγές. Ποιες διαρθρωτικές αλλαγές, αν έρχονταν, είχατε πρόθεση να ψηφίσετε;
Πράγματι, νέα δημοσιονομικά μέτρα δεν θα ψηφίσουμε.
Ούτε αυτά που βαπτίζονται δήθεν «διαρθρωτικές αλλαγές».
Πραγματικές διαρθρωτικές αλλαγές όμως, με «αναπτυξιακό πρόσημο», που βελτιώνουν τη διαρθρωτική ανταγωνιστικότητα της οικονομίας, ενισχύουν την επιχειρηματικότητα και δημιουργούν θέσεις απασχόλησης, και τις οποίες η Κυβέρνηση μέχρι σήμερα από αβελτηρία ή αλλεργία δεν προωθεί, θα στηρίξουμε.
Όπως άλλωστε μέχρι σήμερα, στις όποιες λίγες κυβερνητικές πρωτοβουλίες, πράτταμε.
Αν ανατρέξει κανείς στην ομιλία του Προέδρου της ΝΔ κ. Μητσοτάκη στη ΔΕΘ και παρακολουθήσει τη στάση της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης στη Βουλή, θα αντιληφθεί ποιες είναι αυτές.
Να τις δούμε συνεπώς πρώτα, καθώς και τον τρόπο που θα έρθουν, και μετά θα τοποθετηθούμε.
Είναι πλέον ορατό ότι ο ενδεχόμενο πρόωρων εκλογών απομακρύνεται. Συνεπώς, η ΝΔ εκτιμάτε ότι πρέπει να αλλάξει στρατηγική σε αυτό το κομμάτι;
Τα προβλήματα της χώρας δεν τελειώνουν με την πιθανή ολοκλήρωση της αξιολόγησης.
Το αίτημα της ΝΔ για εκλογές, το οποίο έχει κατατεθεί εδώ και πολλούς μήνες, συμπυκνώνει την μέχρι σήμερα αποτυχία και την απουσία πολιτικής βούλησης, σχεδίου και στρατηγικής της Κυβέρνησης, στα πεδία, ενδεικτικά, της οικονομίας, της διαχείρισης του μεταναστευτικού/προσφυγικού, της παιδείας, της δημόσιας ασφάλειας, της ποιότητας της δημοκρατίας.
Είναι σαφές ότι η χώρα χρειάζεται άμεσα επανεκκίνηση, με μία πολιτική αλλαγή μέσω εκλογών.
Η κυβέρνηση αποδέχτηκε και συμφώνησε στους άξονες του ΔΝΤ, δήλωσε, μιλώντας στον ραδιοφωνικό σταθμό του Αθηναϊκού – Μακεδονικού Πρακτορείου Ειδήσεων «Πρακτορείο 104,9 Fm» ο τομεάρχης οικονομικών της ΝΔ, Χρήστος Σταϊκούρας.
«Δεν υπάρχει καμία συμφωνία στο Eurogroup, ούτε καν πολιτική, όπως λέει η κυβέρνηση. Επί δυο ημέρες δεν έχουμε επίσημη ανακοίνωση ούτε από την κυβέρνηση ούτε από το υπουργείο Οικονομικών» υπογράμμισε ο κ. Σταϊκούρας και συμπλήρωσε πως η δήλωση του Γερούν Ντάισελμπλουμ ανέφερε εγγράφως ότι δεν υπάρχει πολιτική συμφωνία.
«Συμφωνήσαμε με υποχωρήσεις να επιστρέψουν τα τεχνικά κλιμάκια. Εύχομαι να κλείσει η αξιολόγηση, γιατί το μη κλείσιμο θα έχει τραγικά αποτελέσματα» είπε ο τομεάρχης οικονομικών της ΝΔ και σημείωσε ότι ο τρόπος που θα κλείσει η αξιολόγηση είναι ευθύνη της κυβέρνησης. Για τη στάση της ΝΔ σχολίασε: «Νέα δημοσιονομικά μέτρα εμείς δεν θα ψηφίσουμε, αλλά θα στηρίξουμε διαρθρωτικές αλλαγές και επενδύσεις. Δεν είμαστε η αντιπολίτευση του “όχι”».
Ο κ. Σταϊκούρας σημείωσε ότι η διαπραγματευση θα έπρεπε να έχει κλείσει από τον Φεβρουάριο του 2016 και εντούτοις σέρνεται για το επόμενο διάστημα με αποτέλεσμα ούτε τα μέτρα για το χρέος να έχουν ληφθεί, ούτε να έχει μπει η χώρα στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης. «Λέγαμε στην κυβέρνηση “κλείστε τη διαπραγματευση με τον βέλτιστο δυνατό τρόπο για τη χώρα, γιατί ο λογαριασμός ανεβαίνει”» είπε ο τομεάρχης οικονομικών της ΝΔ.
«Η κυβέρνηση αποδέχτηκε και συμφώνησε στους άξονες του ΔΝΤ. Να νομοθετήσει μέτρα λιτότητας για μετά το 2019, που αφορούν το αφορολόγητο και το ασφαλιστικό και αποδέχτηκε και τα πολύ υψηλά πλεονάσματα» είπε, ενώ σε ερώτηση αν η ΝΔ θα ψηφίσει τα αντίμετρα, απάντησε: «Αυτά τα αντίμετρα μπορεί να τα δίνει η κυβέρνηση αν πιάνει τους στόχους. Άλλωστε, έδωσε το έκτακτο επίδομα, αλλά και η ΝΔ μείωσε τον ΦΠΑ […] και σήμερα η κυβέρνηση θριαμβολογεί ότι μετά από τρία χρόνια μπορεί να μειώσει τον ΦΠΑ στο 13% που παρέλαβε από εμάς και τον πήγε στο 23%» τόνισε ο κ. Σταϊκούρας και επανέλαβε πως η θέση της ΝΔ είναι να στηρίζεται η δημοσιονομική προσαρμογή στη μείωση της φορολογίας.
Ο κ. Σταϊκούρας συμπλήρωσε ότι σε κάθε περίπτωση για να δοθούν τα αντίμετρα, θα πρέπει να πιάνεται ο στόχος του πρωτογενούς πλεονάσματος στο 3,5%. «Αυτό που μας έλεγε η κυβέρνηση ως ανέφικτο, τώρα υποστηρίζει ότι είναι εφικτό» είπε και εκτίμησε ότι οι πολιτικές δυνάμεις θα έπρεπε να προτάξουν ως εθνικό στόχο τα πρωτογενή πλεονάσματα και τη μείωση τους. «Εμείς μιλήσαμε για παράλογες απαιτήσεις, δεν μπορείς να ζητάς σε μια χώρα που βρίσκεται σε ύφεση υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα, αλλά η κυβέρνηση το δέχτηκε. Είπαμε είναι παράλογο να νομοθετείς για μετά το 2019, αλλά και πάλι η κυβέρνηση το αποδέχτηκε και δέσμευσε και την επόμενη κυβέρνηση. Άλλωστε το έκανε και με το υπερταμείο» τόνισε ο τομεάρχης οικονομικών της ΝΔ. Πάντως, όπως είπε, για τα αδιέξοδα της διαπραγμάτευσης έχουν ευθύνη και οι δανειστές που προβάλλουν παράλογες απαιτήσεις.
Σχετικά με το αίτημα για εκλογές ο κ. Σταϊκούρας είπε: «Το αίτημα εκλογών από τη ΝΔ δεν έχει σχέση με το πώς θα πάει η διαπραγμάτευση. Η οικονομία είναι ένα κρίσιμο πεδίο, αλλά ζητήσαμε την εξουσία για τον τρόπο που χειρίζεται η κυβέρνηση πολλά θέματα, όπως η παιδεία, η ασφάλεια, αλλά και για τον τρόπο που λειτουργεί η Δημοκρατία».
Μιλώντας στο Πρώτο Πρόγραμμα και τους Ευαγγελία Μπαλτατζή και Ξενοφώντα Ζηκίδη ο Χρήστος Σταϊκούρας τόνισε ότι, «σήμερα η συζήτηση θα έπρεπε να είναι η ολοκλήρωση της αξιολόγησης και η λήψη των μεσομακροπρόθεσμων μέτρων για την ενίσχυση βιωσιμότητας του χρέους, που είναι τα δύο προαπαιτούμενα για να μπει η χώρα στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης».
Η κυβέρνηση όμως, πρόσθεσε ο κ. Σταϊκούρας, αποδέχεται τις απαιτήσεις των δανειστών και, αν και αρνούνταν, αποδέχθηκε τις απαιτήσεις του ΔΝΤ, προκειμένου να επιστρέψουν οι θεσμοί στην Αθήνα. Υποχώρησε, γι’ αυτό, στη νομοθέτηση μέτρων που τη θεωρούσε αντισυνταγματική, υποχώρησε στις απαιτήσεις για αφορολόγητο και συντάξεις, για υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα και μέτρα μετά το ’18.
Και βέβαια, συμπλήρωσε ο κ. Σταϊκούρας, συμφωνία δεν έχουμε, ούτε πολιτική συμφωνία που έγραφε το non paper της κυβέρνησης, σε αντίθεση με τη δήλωση του επικεφαλής του Eurogroup, ενώ είναι απροσδιόριστος ο χρόνος αξιολόγησης και δεν υπάρχει καμία αναφορά για τη ρύθμιση του χρέους που είναι προϋπόθεση για να μπούμε στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης.
Ο κ. Σταϊκούρας πρόσθεσε ότι το αίτημα για εκλογές από τη ΝΔ παραμένει, γιατί είναι ανεξάρτητο από την ολοκλήρωση της αξιολόγησης και εδράζεται στην αποτυχία της κυβέρνησης να βγάλει τη χώρα από την κρίση. Βασίζεται επίσης, όπως είπε, στην αποτυχία της κυβέρνησης να υλοποιήσει διαρθρωτικές αλλαγές και ότι το μείγμα δημοσιονομικής πολιτικής δεν είναι προς τη σωστή κατεύθυνση. Το συνέδεσε, όπως είπε και με την αποτυχία της κυβέρνησης σε παιδεία , υγεία, τη διαχείριση μεταναστευτικού- προσφυγικού.
