«Θέλω να ευχαριστήσω την ΓΣΕΒΕΕ για την τιμητική πρόσκληση που μου απηύθυνε να παραστώ και να καταθέσω, κωδικοποιημένα, ορισμένες σκέψεις, με αφορμή την 1^ηΕτήσια Έκθεση του Ινστιτούτου Μικρών Επιχειρήσεων της.

Μία ποιοτική Έκθεση, με προστιθέμενη αξία για όλους μας, που αναδεικνύει τη θέση, το ρόλο, τις προκλήσεις και τις προοπτικές της μικρομεσαίας επιχείρησης στην Ελλάδα.

Μικρομεσαία επιχείρηση η οποία, παρά τις ασφυκτικές πιέσεις που της ασκήθηκαν την τελευταία δεκαετία μειώνοντας την ύπαρξή τους κατά 200.000, εξακολουθεί να αποτελεί σημαντικό πυλώνα της παραγωγικής διαδικασίας, επενδύοντας, καινοτομώντας, παράγοντας, εξάγοντας.

Αποτελεί την κινητήριο δύναμη της οικονομίας, με σημαντική συνεισφορά στον πλούτο, στη δημιουργία θέσεων απασχόλησης, στη διασφάλιση της κοινωνικής συνοχής.

Και αυτό γιατί οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις συνιστούν το 99,5% του συνόλου των επιχειρήσεων, προσφέρουν το 85% των θέσεων εργασίας στον ιδιωτικό τομέα και αντιπροσωπεύουν το 20% του ΑΕΠ της χώρας».

«Μία χώρα, για να ανταποκριθεί στο ασταθές και αβέβαιο διεθνές περιβάλλον και για να πετύχει υψηλούς και διατηρήσιμους ρυθμούς οικονομικής μεγέθυνσης οφείλει να δημιουργήσει ένα λειτουργικό, σταθερό και ασφαλές πλαίσιο για το επιχειρείν, ειδικά για τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις.

Μικρομεσαίες επιχειρήσεις οι οποίες, στην Ελλάδα, επί μακρόν, αντιμετωπίζουν σημαντικά εξωγενή προβλήματα, όπως είναι το υψηλό κόστος συμμόρφωσης στη γραφειοκρατία, ο αθέμιτος ανταγωνισμός και η δυσλειτουργία των ελεγκτικών μηχανισμών.

Σε αυτά προστίθενται και εγγενή προβλήματα, όπως είναι η δυσκολία διεύρυνσης της πελατειακής βάσης, η ποιοτική απόσταση σε επιδόσεις από τον ευρωπαϊκό ανταγωνισμό, ο κατακερματισμός και το μεγάλο πλήθος μικρών επιχειρήσεων σε συνδυασμό με τη μικρή παραγωγικότητα, η περιορισμένη τεχνολογική εστίαση και η μη εκμετάλλευση της καινοτομίας.

Δυστυχώς, σε αυτά τα υπαρκτά, διαχρονικά προβλήματα που έχει να αντιμετωπίσει η ελληνική μικρομεσαία επιχείρηση, η σημερινή Κυβέρνηση, την τελευταία τετραετία, ήρθε να προσθέσει νέα ή να οξύνει υπάρχοντα.

Κωδικοποιώ:

• Επέβαλε 29 νέους φόρους και διόγκωσε τις ασφαλιστικές εισφορές, δημιουργώντας πρόβλημα βιωσιμότητας και ανταγωνιστικότητας για τις ελληνικές επιχειρήσεις.

Όπως επισημαίνει και η Έκθεση, το φορολογικό και ασφαλιστικό κόστος της εργασίας αυξάνεται συνεχώς μετά το 2015, και ανέρχεται σήμερα το 41%, όταν ο μέσος ευρωπαϊκός όρος είναι στο 36%.

• Η εσωτερική στάση πληρωμών συνεχίζεται, οι οφειλές του Δημοσίου δεν εκκαθαρίζονται, νέες υποχρεώσεις δημιουργούνται, και οι επιστροφές φόρων προς τους ιδιώτες καθυστερούν, στερώντας πολύτιμη ρευστότητα από την πραγματική οικονομία.
• Το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων, το οποίο σύμφωνα και με την Έκθεσηαποτελεί καταλυτικό παράγοντα για την κινητοποίηση ιδιωτικών επενδύσεων, συστηματικά υπο-εκτελείται.
• Η αξιοποίηση των διαθέσιμων ευρωπαϊκών χρηματοδοτικών εργαλείωνείναι αργή, ο συντονισμός τους ανύπαρκτος και η απορροφητικότητα από τους τελικούς δικαιούχους, δηλαδή τις μικρές και πολύ μικρές επιχειρήσεις, χαμηλή.
• Εμβληματικές επενδύσεις, όπωςείναι το Ελληνικό και η COSCO, αν και δρομολογήθηκαν, τελματώνουν, εξαιτίας κυβερνητικών ιδεοληψιών. Ενώ σημαντικές αποκρατικοποιήσεις, όπως είναι οι λιγνιτικές μονάδες της ΔΕΗ και τα Ελληνικά Πετρέλαια, καθηλώνονται, εξαιτίας δογματικών αγκυλώσεων.
• Η ποιότητα των θεσμών διακυβέρνησης, συστηματικά,υποβαθμίζεται.

Κεφαλαιακοί περιορισμοί εξακολουθούν να υφίστανται.

Η συνεχιζόμενη πιστωτική συρρίκνωση και το υψηλό κόστος δανεισμού επιβαρύνουν τη λειτουργία, αλλά και την ίδια τη βιωσιμότητα των μικρομεσαίων επιχειρήσεων.

Ποιο όμως είναι το αποτέλεσμα αυτών των κυβερνητικών πράξεων και παραλείψεων;

Η μεγέθυνση της οικονομίας να παραμένει αναιμική, το ιδιωτικό χρέος να διογκώνεται, οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις να ασφυκτιούν και η ανταγωνιστικότητα της οικονομίας να υποχωρεί.

Και αυτό γιατί η Κυβέρνηση αδυνατεί να δρομολογήσει την αναγκαία παραγωγική ανασυγκρότηση της οικονομίας. Η όποια ισχνή μεγέθυνση στηρίζεται κυρίως στην κατανάλωση, η οποία μάλιστα ενισχύεται μέσω επιδομάτων και αποταμιεύσεων, και όχι μέσω της μείωσης της φορολογίας.

Ο ακαθάριστος σχηματισμός παγίου κεφαλαίου υποχωρεί, και διαμορφώνεται στο επίπεδο του 1996 το 2018. Ενώ η καθαρή συνεισφορά του εξωτερικού ισοζυγίου γίνεται και πάλι αρνητική, αφού η αύξηση των εισαγωγών είναι υψηλότερη αυτής των εξαγωγών.

Συνεπώς, όπως καταγράφει και η Έκθεση, υφίσταται αρνητικός ρυθμός καθαρών επενδύσεων, δηλαδή το λειτουργικό κεφαλαιακό απόθεμα της χώρας μειώνεται».

«Αυτές οι επισημάνσεις καταδεικνύουν αυτό που ολόκληρη η κοινωνία αντιλαμβάνεται:

Με τον σημερινό καπετάνιο και με αυτό το πλήρωμα, η χώρα, χωρίς πυξίδα, δεν θα βρει την Ιθάκη της.

Γι’ αυτό και πρέπει να αλλάξουμε ρότα, άμεσα.

Πρέπει να κινηθούμε γρήγορα, αποτελεσματικά και ασυμβίβαστα απέναντι στην παραίτηση, στο τέλμα και στην μετριότητα.

Απαιτείται στιβαρή ηγεσία, πολιτική βούληση, αποφασιστικότητα και υλοποίηση ενός ολοκληρωμένου σχεδίου.

Σχέδιο το οποίο:

• Θα ενισχύει την ποσότητα και θα βελτιώνει τη σύνθεση και την ποιότητα του πλούτου της χώρας, με επενδυτική πανστρατιά, δημόσιων και ιδιωτικών επενδύσεων.
• Θα αποφέρει περισσότερο διαθέσιμο εισόδημα, για όλους τους πολίτες.
• Θα βελτιώνει την παραγωγικότητα, την ανταγωνιστικότητα, τη δημιουργικότητα και την εξωστρέφεια.
• Θα διασφαλίζει την ατομική ελευθερία και προκοπή, αλλά και τη συλλογική ευημερία.
• Θα στοχεύει σε ένα καλύτερο και πιο παραγωγικό Κράτος, στηριζόμενο στην οικοδόμηση μιας ανοικτής και δημοκρατικής κοινωνίας, το οποίο θα μεριμνά για την εμπέδωση κουλτούρας διαφανούς και αμοιβαία επωφελούς συνεργασίας δημόσιου και ιδιωτικού τομέα.
• Θα παρέχει υψηλής ποιότητας γνώσεις σε όλες τις βαθμίδες του συστήματος της δημόσιας εκπαίδευσης, με διεύρυνση των επιλογών, μέσα από ένα σύστημα ανοικτών οριζόντων και ίσων ευκαιριών για όλους τους πολίτες.
• Θα αναστρέψει την αυξημένη «διαρροή» επιστημόνων και επιχειρήσεων, λαμβάνοντας υπόψη τη συνεχή μείωση του πληθυσμού της χώρας.
• Θα βοηθήσει να ανταποκριθεί η χώρα στον «δομικό μετασχηματισμό της εργασίας», εξαιτίας της τεχνολογικής επανάστασης.
• Θα διασφαλίζει τη συστηματική, ασφαλή και με χαμηλό κόστος δανεισμού χρηματοδότηση της χώρας από τις αγορές.

Σχέδιο με βασικούς άξονες:

1^ος. Η απλοποίηση και σταθεροποίηση της φορολογίας, με τη γενναία μείωση φορολογικών συντελεστών νοικοκυριών και επιχειρήσεων.

2^ος. Η υλοποίηση μεταρρυθμίσεων, με φιλοεπενδυτικό πρόσημο.

3^ος. Η τόνωση της ρευστότητας στην πραγματική οικονομία.

4^ος. Η ενίσχυση της υγιούς επιχειρηματικότητας.

5^ος. Η ενίσχυση της κοινωνικής αλληλεγγύης προς τους πιο αδύναμους πολίτες».

«Εκτιμούμε ότι αυτό το σχέδιο θα ενδυναμώσει την εγχώρια οικονομική δραστηριότητα, θα απελευθερώσει μη παραγωγικά δεσμευμένους ή αδρανείς πόρους της οικονομίας, θα τονώσει την επιχειρηματικότητα, ιδιαίτερα τη μικρομεσαία επιχειρηματικότητα, και θα επαναφέρει τη χώρα σε ανοδική πορεία, με στόχο την ολόπλευρη ισχυροποίησή της.

Η υλοποίηση όμως αυτού του σχεδίου απαιτεί μία μεταρρυθμιστική, σοβαρή, υπεύθυνη, συνεκτική και αξιόπιστη Κυβέρνηση.

Χαρακτηριστικά που η σημερινή Κυβέρνηση εγγενώς δεν διαθέτει και προφανώς δεν μπορεί και δεν πρόκειται να αποκτήσει».