admin

Ερώτηση για τη λειτουργία του Ταμείου Συντάξεων Μηχανικών & Εργοληπτών Δημοσίων Έργων (ΕΤΑΑ/ΤΣΜΕΔΕ) Λαμίας.

Σύμφωνα με το Τεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδας-Τμήμα Ανατολικής Στερεάς, επισημαίνεται μια σειρά ζητημάτων που αφορούν στη μη ομαλή λειτουργία του ΤΣΜΕΔΕ Λαμίας. Πιο συγκεκριμένα, στα γραφεία του ΤΣΜΕΔΕ Λαμίας (που εξυπηρετεί τους Νομούς Φθιώτιδας, Φωκίδας, Ευρυτανίας και Βοιωτίας) υπηρετεί μία υπάλληλος, αν και προβλέπονται πέντε (5) στο σύνολο οργανικές θέσεις. Για το θέμα της ελλιπούς στελέχωσης του ΤΣΜΕΔΕ Λαμίας, είχα καταθέσει την υπ’ αριθμ. 5726/05-02-2010 Ερώτηση προς το Υπουργείο Εργασίας & Κοινωνικής Ασφάλισης, με την οποία ερωτούσα το Υπουργείο τι μέτρα προτίθετο να λάβει για την άμεση στελέχωση του εν λόγω Γραφείου. Έκτοτε, δεν έχει γίνει καμία ενέργεια επίλυσης του προβλήματος, τουναντίον αυτό έχει διογκωθεί, λόγω του ιδιαίτερα μεγάλου φόρτου εργασίας και του αριθμού των εξυπηρετούμενων από αυτό ασφαλισμένων, ο οποίος ξεπερνά τους 1.400. Χαρακτηριστικά το ΤΕΕ Ανατολικής Στερεάς αναφέρει ότι οι εκκρεμότητες που συσσωρεύονται καθημερινά και η ταλαιπωρία των συναδέλφων, αλλά και των ασφαλισμένων έχει γίνει «κανόνας».

Επιπρόσθετα, από το τέλος Απριλίου 2010 δεν έχει ορισθεί ελεγκτής ιατρός, με άμεση συνέπεια την αδυναμία ελέγχου των φαρμακευτικών δαπανών, των τιμολογίων των δαπανών και των εγκρίσεων συνταγών άνω των 150 ευρώ και εντέλει τη μη εξυπηρέτηση των ασφαλισμένων, και δη αυτών που πάσχουν από χρόνια νοσήματα.

Όπως τονίζει το ΤΕΕ Ανατολικής Στερεάς, «επειδή το Υπουργείο Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης δεν προέβη σε καμία ενέργεια μέχρι σήμερα, για την επίλυση των προβλημάτων», η Διοικούσα Επιτροπή αποφάσισε «να προβεί σε συμβολική κατάληψη των γραφείων ΤΣΜΕΔΕ Λαμίας και Λειβαδιάς, την Τετάρτη 28.9.2010» και «να κλιμακώσει τις κινητοποιήσεις της, μέχρι την οριστική λύση όλων των προβλημάτων».

 

Κατόπιν τούτων,

 

ΕΡΩΤΑΤΑΙ

η κ. Υπουργός:

 

1. Σε ποιες ενέργειες προτίθεται να προβεί το Υπουργείο για την επίλυση των ως άνω προβλημάτων που αφορούν στη μη ομαλή λειτουργία του ΤΣΜΕΔΕ Λαμίας;

2. Τι μέτρα προτίθεται να λάβει το Υπουργείο για την άμεση στελέχωση του Ταμείου Συντάξεων Μηχανικών & Εργοληπτών Δημοσίων Έργων Λαμίας;

Ερώτηση για τις σημαντικές καθυστερήσεις και προβλήματα στην πορεία υλοποίησης των δημοσίων έργων στο Ν. Φθιώτιδας.

Εδώ και αρκετά μεγάλο χρονικό διάστημα παρατηρείται σημαντική καθυστέρηση στην πρόοδο των εργασιών υλοποίησης των δημοσίων έργων στο Ν. Φθιώτιδας.

Σχετικά με τις εργασίες στον οδικό άξονα ΠΑΘΕ (παράκαμψη Στυλίδας, ανισόπεδος κόμβος εισόδου Λαμίας, τμήμα νέα κοίτη Σπερχειού-τέλος Ροδίτσας) τα έργα παρουσιάζουν εικόνα εγκατάλειψης, δεδομένου ότι οι εργασίες έχουν σταματήσει εδώ και μήνες. Επιπλέον, το τμήμα του ΠΑΘΕ που έχει δοθεί στην κυκλοφορία χρήζει άμεσων παρεμβάσεων για την διόρθωση κατασκευαστικών ατελειών (π.χ. στο τμήμα Σκάρφειας-Θερμοπυλών δεν έχει ολοκληρωθεί η κατασκευή των παράπλευρων οδών και τα υπόλοιπα συνοδευτικά έργα) και την ολοκλήρωσή του ως κλειστού αυτοκινητοδρόμου σε όλο το μήκος του προκειμένου να εγγυάται η οδική ασφάλεια. Επίσης, αναγκαία κρίνεται και η βελτίωση του κόµβου εισόδου στην Αταλάντη.

Σχετικά με τα έργα της ΕΡΓΟΣΕ, κάποια είτε “καρκινοβατούν” (τμήμα σιδηροδρομικής γραμμής Σ.Σ. Λειανοκλαδίου-Στύρφακας, κατασκευή σήραγγας Μόδι-Ρεγγίνι, κατασκευή σήραγγας Μοσχοκαρυά-Άγιος Στέφανος), είτε έχουν σταματήσει εντελώς (τμήμα Θερμοπύλες-Σ.Σ. Λειανοκλαδίου).

Σχετικά με την κατασκευή και λειτουργία του οδικού άξονα Ε-65, κάποια τμήματα κατασκευής υπολειτουργούν, ενώ στα υπόλοιπα δεν πραγματοποιούνται εργασίες. Πέραν τούτου, δεν έχουν προβλεφθεί παράπλευροι δρόµοι για την εξυπηρέτηση των καλλιεργούµενων εκτάσεων, δεν υπάρχει µέριµνα για την επικοινωνία των περιοχών Καλυβίων και Σταυρού µε τις ιδιοκτησίες νότια του Ε-65 και υπάρχουν προβλήµατα αντιπληµµυρικής θωράκισης της περιοχής.

Σύμφωνα με το «Χάρτη Δημοσίων Έργων» που ανακοίνωσε ο Υπουργός Υποδομών, Μεταφορών & Δικτύων, τα ποσοστά παράδοσης χώρων, με απαλλοτριώσεις ή επιτάξεις, για την ΠΑΘΕ (Μαλιακός-Κλειδί) ανέρχονται στο 65% (πέρσι 27%), ενώ, η πρόοδος του φυσικού αντικειμένου των έργων για την ΠΑΘΕ (Μαλιακός-Κλειδί) βρίσκεται στο 52% (30% πέρσι). Ωστόσο, η αντικειμενική εικόνα που παρουσιάζει η πορεία των έργων στο Ν. Φθιώτιδας, σε καμία περίπτωση δεν συνάδει με τα αναφερόμενα ποσοστά ολοκλήρωσης των έργων.

 

Κατόπιν τούτων,

 

ΕΡΩΤΑΤΑΙ

ο κ. Υπουργός:

 

1. Σε τι στάδιο βρίσκονται οι εργασίες κατασκευής των ως άνω δημοσίων έργων στο Νομό Φθιώτιδας;

2. Υπάρχει σχετικό χρονοδιάγραμμα για την ολοκλήρωση και παράδοση των έργων στο Νομό Φθιώτιδας;

Ομιλία στην Ημερίδα της ΝΟΔΕ Αιτωλοακαρνανίας

Φίλες και Φίλοι,

Νεοδημοκράτισσες και Νεοδημοκράτες,

Ευχαριστώ πολύ για τη σημερινή σας παρουσία.

Είναι τιμή και χαρά μου να βρίσκομαι μαζί σας.

Κοντά σε συμπατριώτες.

Τόσο λόγω της καταγωγής μου, από τη Στερεά Ελλάδα, από τη Φθιώτιδα, με ρίζες από την Ευρυτανία, όσο και λόγω της καταγωγής της συζύγου μου, με ρίζες από την ορεινή Ναυπακτία και το Πετροχώρι.

Θα ήθελα επίσης να ευχαριστήσω θερμά τη Νομαρχιακή Οργάνωση του Κόμματος για την ιδιαίτερα τιμητική πρόσκληση που μου απεύθυνε να παραστώ στη σημερινή εκδήλωση και να καταθέσω κάποιες σκέψεις για την πορεία της Οικονομίας.

Σκέψεις που θα απαντούν στα βασικά ερωτήματα που δημιουργούνται σε κάθε πολίτη, σε κάθε ψηφοφόρο της Παράταξης, σε κάθε μέλος του Κόμματος.

 

1ο Ερώτημα: Ποιά είναι η ευθύνη της Νέας Δημοκρατίας για την τρέχουσα κατάσταση της Οικονομίας;

Είναι σε όλους μας γνωστό, πως οι αλόγιστες επεκτατικές δημοσιονομικές πολιτικές και άλλες οικονομικές επιλογές κατά τη δεκαετία του ’80 αποτελούν, εν πολλοίς, τη ρίζα των προβλημάτων που μέχρι σήμερα, και για χρόνια ακόμη, θα μας βαρύνουν.

Κατά την περίοδο αυτή τα πρωτογενή ελλείμματα και το δημόσιο χρέος διογκώθηκαν εκρηκτικά.

Το έλλειμμα ήταν κατά μέσο όρο 13% του ΑΕΠ, κάτι που ποτέ προηγουμένως δεν είχε συμβεί για τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα και που, έκτοτε, δεν έχει επαναληφθεί.

Το δημόσιο χρέος από το 22% το 1980 εκτινάχθηκε στο 100% το 1990.

Οι επόμενες Κυβερνήσεις δεν μπόρεσαν να αντιμετωπίσουν τα προβλήματα που δημιουργήθηκαν αυτή την περίοδο.

Η αλήθεια είναι ότι οι Κυβερνήσεις της ΝΔ του κ. Καραμανλή, μέχρι το ξέσπασμα της κρίσης, περιόρισαν το δημοσιονομικό έλλειμμα και το δημόσιο χρέος ως ποσοστά του ΑΕΠ.

Ενδεικτικά σας αναφέρω ότι το 2007 το έλλειμμα διαμορφώθηκε, σύμφωνα και με τις τελευταίες αναθεωρήσεις της Κυβέρνησης, στο 5,1% από 7,5% το 2004 και το χρέος στο 95,7% από το 99% του 2004.

Από τότε όμως, και μέχρι το 2009, λόγω της οικονομικής κρίσης, υπήρξε διόγκωση ελλείμματος και χρέους.

Όπως συνέβη σε όλες τις Ευρωπαϊκές χώρες.

Το δημοσιονομικό έλλειμμα και το δημόσιο χρέος των κρατών – μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, κατά μέσο όρο, αυξήθηκε αντιστοίχως, κατά 6% του ΑΕΠ και κατά 14,8% του ΑΕΠ την περίοδο 2007 – 2009.

Αυτό δεν σημαίνει βέβαια ότι αυτά τα χρόνια δεν υπήρξαν παραλείψεις, καθυστερήσεις και αβελτηρίες.

Τις αναγνωρίζουμε. Δεν τις αποσιωπούμε, ούτε όμως τις διογκώνουμε.

Η αλήθεια είναι ότι δεν εφαρμόσαμε μέτρα «δραστικότερης θεραπείας» των μακροχρόνιων «νοσημάτων» της Οικονομίας.

Και αναλαμβάνουμε το μερίδιο της ευθύνης που αντικειμενικά μας αναλογεί.

Φυσικά όχι αυτό που η ηγεσία, και ευρύτερα το σύστημα, του ΠΑΣΟΚ θέλει να μας επιρρίψει.

Διότι το πρόσημο των πολιτικών δράσεων μας στην Οικονομία υπήρξε, αντικειμενικά, θετικό.

 

2ο Ερώτημα: Γιατί το δημόσιο χρέος, ως απόλυτο νούμερο, διογκώθηκε επί Νέας Δημοκρατίας;

Η πραγματικότητα είναι ότι την περίοδο 2004-2008 το δημόσιο χρέος αυξήθηκε κατά 80 δισ. ευρώ.

Όμως, αν δείτε πού πήγαν αυτά τα χρήματα θα διαπιστώσετε τα εξής:

  • 50 δισ. ευρώ πήγαν για την πληρωμή ετήσιων τόκων, στο δημόσιο χρέος που βρήκε η Νέα Δημοκρατία από τις προηγούμενες Κυβερνήσεις.
  • 10 δισ. ευρώ πήγαν για την πληρωμή αμυντικών εξοπλισμών που είχαν παραγγελθεί από τις προηγούμενες Κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ και πληρώθηκαν επί Νέας Δημοκρατίας.
  • 2,5 δισ. ευρώ πήγαν για χρέη Νοσοκομείων που βρήκε η Νέα Δημοκρατία από τα προηγούμενα χρόνια και τα πλήρωσε.
  • 7 δισ. ευρώ πήγαν για υποχρεώσεις προς τα ασφαλιστικά ταμεία που είχαν αναλάβει οι προηγούμενες Κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ και τις πλήρωσε η Νέα Δημοκρατία.

Συνεπώς, τα 70 δισ. ευρώ από τα 80 δισ. ευρώ πήγαν για την κάλυψη υποχρεώσεων που είχαν αναλάβει οι προηγούμενες Κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ.

 

3ο Ερώτημα: Πόσο ήταν τελικά το έλλειμμα του 2009;

Το έλλειμμα του 2009 θα μπορούσε, με κατάλληλες δράσεις, που είχαν ήδη αναληφθεί από την προηγούμενη Κυβέρνηση και θα υλοποιούνταν το τελευταίο τρίμηνο του έτους, να κλείσει κοντά στο 10% του ΑΕΠ.

Σαφώς πολύ υψηλότερο απ’ ότι είχε προϋπολογίσει η προηγούμενη Κυβέρνηση.

Αλλά ούτε και 13,6% του ΑΕΠ που εμφάνισε η Κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ.

Κυβέρνηση η οποία «φούσκωσε» με λογιστικές ακροβασίες το έλλειμμα του 2009 κατά 3,7 ποσοστιαίες μονάδες ή 8,8 δισ. ευρώ.

Ματαιώνοντας «ώριμες» δημόσιες εισπράξεις του 2009, μεταφέροντας εισπράξεις του 2009 στο 2010 και μεταθέτοντας πληρωμές του 2010 στο 2009.

Συγκεκριμένα:

  • Η Κυβέρνηση στο τελευταίο τρίμηνο του 2009 προχώρησε σε επιπλέον επιστροφές φόρων 1,3 δισ. ευρώ (ενώ τις πάγωσε από τον Ιανουάριο του 2010).
  • Η Κυβέρνηση στο τελευταίο τρίμηνο του 2009, και μάλιστα τις τελευταίες ημέρες του έτους, πλήρωσε 1,5 δισ. ευρώ για χρέη νοσοκομείων, χωρίς μάλιστα να κάνει την αναγκαία διαπραγμάτευση με τους προμηθευτές για να περιορίσει την οφειλή, ενώ θα μπορούσε να μεταφέρει την πληρωμή για την επόμενη χρονιά αν ήθελε πράγματι να μειώσει το έλλειμμα του 2009.
  • Η Κυβέρνηση στο τελευταίο τρίμηνο του 2009 αύξησε τις δαπάνες για εξοπλιστικά προγράμματα κατά 500 εκατ. ευρώ.
  • Η Κυβέρνηση στο τελευταίο τρίμηνο του 2009 δαπάνησε 500 εκατ. ευρώ για την πρώτη δόση του επιδόματος αλληλεγγύης. Θυμίζω ότι η δαπάνη για την πρώτη δόση του επιδόματος επιβάρυνε τον προϋπολογισμό του 2009, αλλά όλα τα έσοδα από την έκτακτη εισφορά που το χρηματοδότησε πέρασαν στο φετινό προϋπολογισμό. Και βέβαια, μετά το ΔΝΤ, η δεύτερη δόση του επιδόματος κόπηκε.
  • Η Κυβέρνηση στο τελευταίο τρίμηνο του 2009 μετέθεσε για το 2010 την είσπραξη του ΕΤΑΚ που αναλογούσε στην περυσινή χρονιά, ύψους 300 εκατ. ευρώ.
  • Η Κυβέρνηση στο τελευταίο τρίμηνο του 2009 αύξησε κατά 200 εκατ. ευρώ τις δαπάνες για το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων, σε σχέση με τις ήδη αυξημένες προβλέψεις του Προγράμματος Σταθερότητας.
  • Η Κυβέρνηση στο τελευταίο τρίμηνο του 2009 κατήργησε τις ρυθμίσεις για τους ημιυπαίθριους (που επανέφερε μεταγενέστερα), χάνοντας 1 δισ. ευρώ.
  • Η Κυβέρνηση στο τελευταίο τρίμηνο του 2009 κατήργησε τις ρυθμίσεις για την επιβολή φόρου στα λαχεία και το ξυστό, χάνοντας έσοδα 700 εκατ. ευρώ.
  • Η Κυβέρνηση στο τελευταίο τρίμηνο του 2009 κατήργησε τις ρυθμίσεις για τα σκάφη αναψυχής, χάνοντας έσοδα 80 εκατ. ευρώ.
  • Η Κυβέρνηση στο τελευταίο τρίμηνο του 2009 αύξησε τις μη-επαναλαμβανόμενες δαπάνες κατά 1,7 δισ. ευρώ.
  • Η Κυβέρνηση στο τελευταίο τρίμηνο του 2009 έχασε κυριολεκτικά κάθε έλεγχο στα έσοδα. Η υστέρηση εσόδων στο 9μηνο Ιανουαρίου – Σεπτεμβρίου 2009 σε σχέση με το 2008 ήταν 1,1 δισ. ευρώ και μόνο στο τελευταίο τρίμηνο του έτους ξεπέρασε τα επιπλέον 2 δισ. ευρώ, για να φθάσει στο σύνολο του έτους περίπου στα 3 δισ. ευρώ! Αν η Κυβέρνηση κατάφερνε να διατηρήσει, τις έστω και μη ικανοποιητικές κατά το ΠΑΣΟΚ, επιδόσεις της ΝΔ στο διάστημα που είχε την ευθύνη, τότε ο προϋπολογισμός θα είχε επιπλέον έσοδα τουλάχιστον 1 δισ. ευρώ.

 

 

 

4ο Ερώτημα: Ποιες είναι οι ευθύνες της Κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ από τον Οκτώβριο του 2009;

Η Κυβέρνηση, σήμερα, ένα χρόνο μετά την ανάληψη της εξουσίας, είναι αντιμέτωπη με τα πεπραγμένα της:

1ον. «Φούσκωσε», με χρήση «δημιουργικής λογιστικής», το δημοσιονομικό έλλειμμα της χώρας για το 2009.

2ον. Προχώρησε στην υποβολή και ψήφιση Προϋπολογισμού που ήταν κατώτερος των περιστάσεων.

3ον. Κατέθεσε Πρόγραμμα Σταθερότητας και Ανάπτυξης, το οποίο ενσωμάτωνε, όπως αποδεικνύεται εκ των υστέρων με τα «πακέτα» μέτρων, μη υλοποιήσιμους στόχους.

4ον. Έστελνε λανθασμένα και αντιφατικά μηνύματα στις αγορές. Αυτές άρχισαν να μας «τιμωρούν» όταν διαπίστωσαν ότι η Κυβέρνηση αναλώνεται σε διακηρύξεις και επιδίδεται σε φλυαρία χωρίς να προωθεί μέτρα για την αντιμετώπιση της κρίσης.

5ον. Αναφέρονταν απαξιωτικά για τη χώρα, το κύρος και την αξιοπιστία της, με δυσμενείς επιπτώσεις για την δανειοληπτική της ικανότητα.

6ον. Υπέπεσε σε σωρεία παλινωδιών, δείγμα ελλείμματος πολιτικής αξιοπιστίας.

7ον. Άργησε να πάρει μέτρα. Αν τα μέτρα είχαν ληφθεί νωρίτερα, θα ήταν πολύ ηπιότερα και ισοδυνάμου οικονομικού αποτελέσματος.

8ον. Καθυστέρησε, και κατέθεσε χωρίς ουσιαστική διαβούλευση, κρίσιμα νομοσχέδια, όπως είναι το φορολογικό.

9ον. Τα μέτρα που έλαβε είναι σκληρά και άδικα. Ενδεικτικά, με τις διαδοχικές αυξήσεις του Ε.Φ.Κ. στην αμόλυβδη βενζίνη η Ελλάδα κατέστη η ακριβότερη χώρα στην Ευρώπη από 20η τον προηγούμενο Οκτώβριο.

10ον. Το μίγμα των μέτρων είναι οικονομικά αναποτελεσματικό. Ο συνδυασμός της αύξησης της φορολογίας με την περιοριστική εισοδηματική πολιτική «ροκανίζει» τα εισοδήματα, οδηγεί σε βαθιά και παρατεταμένη ύφεση, «στεγνώνει» την αγορά, παραλύει την ψυχολογία της κοινωνίας και ενισχύει τις πληθωριστικές πιέσεις.

11ον. Το μίγμα των μέτρων ήταν και ελλιπές. Απουσίαζαν και απουσιάζουν οι «αναπτυξιακές ανάσες», τα μέτρα τόνωσης της αγοράς.

12ον. Θριαμβολογούσε, αδικαιολόγητα, όταν οι Ευρωπαϊκές αποφάσεις θα έπρεπε να αποτιμώνται με νηφαλιότητα, περισυλλογή και περίσκεψη.

 

Έτσι, λοιπόν, η αλήθεια είναι ότι η ηγεσία της Κυβέρνησης ή έχασε τον έλεγχο των εξελίξεων ή οδήγησε τη χώρα στο «Μηχανισμό Στήριξης».

 

5ο Ερώτημα: Η προσφυγή στο Μηχανισμό Στήριξης ήταν μονόδρομος;

Η προσφυγή στο Μηχανισμό Στήριξης δεν ήταν μονόδρομος.

Η Κυβέρνηση, αφού υπέπεσε σε όλα αυτά τα σφάλματα και έχασε τον έλεγχο της κατάστασης, είχε τη δυνατότητα να αποφύγει την προσφυγή στο Μηχανισμό Στήριξης, εάν απορροφούσε μεγάλο μέρος ή όλο τον όγκο των διαθέσιμων κεφαλαίων, που υπερκάλυπταν τις εκδόσεις χρέους μέχρι τα μέσα Απριλίου.

Συγκεκριμένα, το διάστημα Ιανουαρίου-Απριλίου απορρόφησε 20 δισ. ευρώ από τα 53,7 δισ. ευρώ που ήταν διαθέσιμα.

Επέλεξε, αντί να προσεγγίσει την κάλυψη των δανειακών αναγκών της χώρας με άλλο μίγμα λόγων και πολιτικών χειρισμών, να οδηγήσει τη χώρα στο «Μνημόνιο».

Συγκριτικά σας αναφέρω, ότι η Ιρλανδία ανακοίνωσε ότι το έλλειμμά της θα εκτιναχθεί στο 32% του ΑΕΠ το 2010.

Η Ιρλανδία, όμως, σε αντίθεση με ότι έκανε η Κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, επέτυχε να καλύψει εγκαίρως και με σχετικά χαμηλό κόστος τις δανειακές της ανάγκες μέχρι τα μέσα του 2011.

Η Ιρλανδία δίνει αγώνα για να μην προσφύγει στο Μηχανισμό Στήριξης.

Εμείς, με τις πράξεις και παραλείψεις της Κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ, προκαλέσαμε την προσφυγή.

Προσφυγή αναπόφευκτη εκείνη τη χρονική στιγμή.

 

6ο Ερώτημα: Γιατί είπαμε «όχι» στο «Μνημόνιο»;

Είπαμε «όχι» στα μίγμα των μέτρων που περιλαμβάνει το «Μνημόνιο»:

 

1ον. Γιατί η Κυβέρνηση δεν διαπραγματεύτηκε, ως όφειλε, το περιεχόμενο του «Μνημονίου».

Η Κυβέρνηση θα έπρεπε να διαπραγματευτεί ρυθμίσεις λιγότερο οδυνηρές για τα νοικοκυριά και τις επιχειρήσεις και περισσότερο αποτελεσματικές και δίκαιες γνωρίζοντας τις ιδιαιτερότητες του «ασθενούς».

Άλλωστε η απειλή της ελληνικής «χρεοκοπίας» αφορούσε ολόκληρη την Ευρώπη.

 

2ον. Γιατί σύμφωνα με το «Μνημόνιο», το 2014, μετά από μία τετραετία ασφυκτικής δημοσιονομικής πειθαρχίας, το δημόσιο χρέος από 115% του ΑΕΠ που ήταν το 2009 θα εκτιναχθεί στο 145% το 2014. Δεν θα είναι τότε περισσότερο ανεδαφικός ο δανεισμός της χώρας από τις διεθνείς αγορές;

 

3ον. Γιατί το μέγεθος της δημοσιονομικής προσαρμογής είναι πρωτόγνωρο σε ένταση και έκταση, καθώς το σύνολο των μέτρων της προσαρμογής ανέρχεται στο 19,7% του ΑΕΠ για την περίοδο 2010-2014 προκειμένου να μειωθεί το έλλειμμα κατά 11% του ΑΕΠ.

Σύμφωνα, όμως, με μελέτη του ΔΝΤ, σε 31 επιτυχημένες περιπτώσεις δημοσιονομικής προσαρμογής τα τελευταία 40 χρόνια, ο μέσος όρος της μείωσης του ελλείμματος ήταν 8,3% του ΑΕΠ σε 7,2 χρόνια (μέση ετήσια προσαρμογή 1,15% του ΑΕΠ και όχι 2,2% του ΑΕΠ που επιβάλλεται στη χώρα μας).

 

4ον. Γιατί το «Μνημόνιο» περιλαμβάνει μη καθορισμένα μέτρα ύψους 11 δισ. ευρώ από τα συνολικά 30 δισ. ευρώ της δημοσιονομικής προσαρμογής.

 

5ον. Γιατί το μίγμα των μέτρων δεν ήταν το κατάλληλο και θα βύθιζε τη χώρα στο φαύλο κύκλο της ύφεσης.

Σήμερα επιβεβαιωνόμαστε από τις εξελίξεις και τη δυσμενή κατάσταση που βιώνουν καθημερινά τα νοικοκυριά και οι επιχειρήσεις.

Επιβεβαιωνόμαστε και από τους παραγωγικούς φορείς της χώρας.

Ακόμη και ο Πρόεδρος του ΔΝΤ κ. Στρος-Καν, πρόσφατα, δήλωσε ότι «η λιτότητα α λα Ελληνικά είναι λάθος συνταγή για την Ευρώπη».

Λίγοι όμως τότε προέβλεψαν ότι η θεραπεία σοκ ήταν λάθος.

Λίγοι είχαν το θάρρος να σταθούν με υπευθυνότητα απέναντι στον ελληνικό λαό και να του πουν την αλήθεια.

7ο Ερώτημα: Ποιά είναι η πρόταση της Νέας Δημοκρατίας;

Η Νέα Δημοκρατία, σε αντίθεση με την αντιπολιτευτική πρακτική του ΠΑΣΟΚ, πρακτική της «δομικής αντιπολίτευσης» και του «όχι σε όλα», έγκαιρα πρότεινε άλλη πρόταση.

Άλλη πρόταση που οδηγεί ταχύτερα και με λογικούς όρους στην έξοδο στις αγορές.

Πρόταση που είναι ρεαλιστική και κοστολογημένη.

Πρόταση συμβατή με την πραγματικότητα.

 

Κάποιοι φαίνεται δεν μπορούν να κατανοήσουν το διαχωρισμό του ελλείμματος σε «διαρθρωτικό» και «κυκλικό».

Παρά το γεγονός ότι αυτός εδράζεται στην οικονομική επιστήμη και την ιστορική εμπειρία (βλέπετε μελέτες ΚΕΠΕ και Ευρωπαϊκής Επιτροπής).

Δεν μπορούν να αντιληφθούν ότι ο μηχανισμός αυτών των δύο μορφών ελλείμματος είναι εντελώς διαφορετικός.

Δεν μπορούν να κατανοήσουν ότι το αποτέλεσμα της ασκούμενης οικονομικής πολιτικής είναι να μετατρέπουμε, λόγω «ανατροφοδότησης», μέρος του «διαρθρωτικού» ελλείμματος (που μειώνεται) σε «κυκλικό» έλλειμμα (που αυξάνεται).

Δεν μπορούν να αποδεχτούν την ανάγκη αλλαγή του ακολουθούμενου μίγματος οικονομικής πολιτικής με την προώθηση πολιτικών που επιτυγχάνουν το συγκερασμό της δημοσιονομικής προσαρμογής και της ανάταξης, αρχικά, και της ανάπτυξης, μεταγενέστερα, της Οικονομίας.

 

Σύμφωνα με την πρόταση της ΝΔ, το 6,7% του ΑΕΠ του ελλείμματος είναι διαρθρωτικό, ενώ το 3,2% του ΑΕΠ είναι κυκλικό, δηλαδή οφείλεται στην ύφεση. Το υπόλοιπο (3,7% του ΑΕΠ) είναι προϊόν της δημιουργικής λογιστικής του ΠΑΣΟΚ τους τελευταίους μήνες του 2009.

Για την εξουδετέρωση του διαρθρωτικού ελλείμματος είναι αρκετά τα μέτρα που έχουν ληφθεί ως τώρα και δεν χρειάζονταν άλλα.

Πράγματι, η δημοσιονομική προσαρμογή για το 2010, φτάνει το 9,3% του ΑΕΠ και είναι υπεραρκετή για να μηδενιστεί το διαρθρωτικό έλλειμμα που φτάνει το 6,7% του ΑΕΠ.

Το επόμενο που προτείναμε στην Κυβέρνηση ήταν πως για να μειωθεί και το υπόλοιπο έλλειμμα, δηλαδή το κυκλικό που προκαλεί η ύφεση, πρέπει να ληφθούν άμεσα μέτρα τόνωσης της αγοράς.

Καταθέσαμε συγκεκριμένες προτάσεις αντισταθμιστικών μέτρων τόνωσης της αγοράς, τα οποία αρκούν για να εξουδετερώσουν το κυκλικό έλλειμμα ύψους 3,2%.

Αντισταθμιστικά μέτρα που έχουν μηδενικό ή ελάχιστο δημοσιονομικό κόστος αλλά δημιουργούν ανάκαμψη της οικονομίας, δίνουν ώθηση στην οικονομική δραστηριότητα και επιτρέπουν να αυξηθούν τα έσοδα του κράτους.

Αντισταθμιστικά μέτρα, όπως, η εμπροσθοβαρής αξιοποίηση κοινοτικών κονδυλίων, η επιτάχυνση έργων παραχώρησης και ΣΔΙΤ, η αναβάθμιση του θερμοδυναμικού αποθέματος κατοικιών, η ενοποίησης των εισπρακτικών μηχανισμών του Κράτους, ο συμψηφισμός οφειλών κ.α.

τις αγορές.

Έτσι θα μπορούσε να εξουδετερώσουμε το έλλειμμα μετά από 1,5 χρόνο.

Αρκεί να εφαρμόζονταν εγκαίρως. Από τότε. Από τον Ιούλιο.

Όσο όμως περνά ο χρόνος και βαθαίνει η ύφεση τα πράγματα δυσκολεύουν.

 

Δυσκολεύουν όσο δεν αντιμετωπίζουμε, παράλληλα, και το πρόβλημα του δημοσίου χρέους.

Εμείς επιμένουμε στην αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας ώστε να μειωθεί το δημόσιο χρέος, για το οποίο δεν γίνεται κανένας λόγος.

Έχουμε, από την πρώτη στιγμή, προτείνει συγκεκριμένους τρόπους και πρωτοβουλίες αξιοποίησης – και όχι εκποίησης – της ανενεργής ακίνητης περιουσίας του Δημοσίου, ώστε να μειωθεί απευθείας, το χρέος.

Με μακροχρόνιες μισθώσεις, leasing ή ΣΔΙΤ, ενός μέρους των ακινήτων και με την εμπορική αξιοποίηση ενός άλλου μέρους, με ανάπτυξη τουριστικής κατοικίας για αγοραστές υψηλής εισοδηματικής στάθμης, με αξιοποίηση λιμανιών, αεροδρομίων, μαρίνων κλπ.

Ωστόσο, ο κ. Πρωθυπουργός, ανακάλυψε μόλις πριν από λίγες ημέρες, στην Αμερική, την αξίας αυτής της περιουσίας.

 

Τέλος, προτείνουμε και συγκεκριμένα επανορθωτικά μέτρα για τη διόρθωση των αδικιών και των αστοχιών από τις περικοπές της πολιτικής του ΠΑΣΟΚ.

Προτείνουμε την αποκατάσταση των συντάξεων στους χαμηλοσυνταξιούχους με δημόσιους πόρους που θα εξοικονομηθούν από την περιστολή των δαπανών από συγκεκριμένους κωδικούς του προϋπολογισμού που αποτελούν σπατάλη.

 

8ο Ερώτημα: Γιατί λέτε ότι αυτή η πρόταση της ΝΔ αγνοήθηκε και διαστρεβλώθηκε;

Καταρχήν η πρότασή μας αγνοήθηκε.

Επί 3 μήνες υπήρξε αφύσικη σιωπή, και σήμερα, μετά την επιτυχημένη εμφάνιση του Προέδρου της Νέας Δημοκρατίας κ. Σαμαρά στη ΔΕΘ, όπου επανέλαβε την πρόταση για έξοδο από την επιτήρηση και κατέθεσε το μοντέλο ανάπτυξης για την έξοδο από την κρίση, κάποιοι προσπαθούν να ανακαλύψουν «αντιφάσεις» και «έλλειψη αξιοπιστίας εκτιμήσεων».

Σήμερα, και αφού πρώτα οι ίδιοι έχουν αποτύχει στις εκτιμήσεις τους:

  • για τον πληθωρισμό (το «Μνημόνιο» προέβλεπε 1,9% και σήμερα είναι στο 5,6%),
  • για τα έσοδα (το «Μνημόνιο» προέβλεπε αύξηση 13,7% και σήμερα είναι στο 3,4%),
  • για την ανεργία (το «Μνημόνιο» προέβλεπε 11,8% και σήμερα ήδη διαμορφώνεται σ’ αυτό το ύψος),
  • για το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων (το «Μνημόνιο» προέβλεπε μείωση 4% και σήμερα είναι μειωμένο κατά 33%).

 

Και δεύτερον, διαστρεβλώθηκε.

Η ηγεσία της Κυβέρνησης αντελήφθη ότι οι πολίτες προσέχουν την πρόταση της ΝΔ και έβαλε μπροστά τη γνωστή «μηχανή» της παραποίησης.

Ενδεικτικά, ο Υπουργός Οικονομικών, μιλώντας στην Επιτροπή Οικονομικών Υποθέσεων της Βουλής, είπε ότι «…η πρόταση ξεκινάει από το απίθανο ότι με αύξηση των δαπανών και με μείωση των φόρων κατά ένα μαγικό τρόπο μέχρι το τέλος του 2011 το έλλειμμα θα είχε μηδενισθεί…».

Ωστόσο, ουδέποτε η Νέα Δημοκρατία μίλησε για αύξηση δαπανών ή για μείωση φόρων πριν την έξοδο από το «Μνημόνιο».

 

9ο Ερώτημα: Ποιοί είναι οι στρατηγικοί άξονες της πρότασης της Νέας Δημοκρατίας για την ανάπτυξη;

Ο Πρόεδρος της ΝΔ, κ. Σαμαράς, παρουσίασε στη ΔΕΘ τους βασικούς άξονες της πρότασης του Κόμματος για την ώθηση της αναπτυξιακής διαδικασίας.

 

Άξονες, όπως είναι:

1. Η σταδιακή μείωση των φόρων, με προτεραιότητα στους έμμεσους φόρους, όπως ο ΦΠΑ και ο φόρος στα καύσιμα.

Αλλά και με μείωση των φόρων στο εισόδημα και στα κέρδη, αφού κανείς δεν επενδύει σε μια υπερφορολογημένη χώρα.

Πρέπει, συνεπώς, να βγούμε από το «Μνημόνιο» το ταχύτερο δυνατό, ώστε να μπορέσουμε να προχωρήσουμε σε μία μεγάλη φορολογική μεταρρύθμιση, που θα αποτελέσει τη βασική προϋπόθεση για την αναπτυξιακή ανασυγκρότηση της χώρας.

Μέχρι τότε δεν πρέπει να ανέβουν άλλο οι φόροι.

 

2. Η σταδιακή μείωση των ασφαλιστικών εισφορών, αφού η Ελλάδα έχει το υψηλότερο ποσοστό μη μισθολογικού εργοδοτικού κόστους.

Και αυτό δεν επιβαρύνει μόνο οι εργοδότες, αλλά και τους εργαζόμενους αφού αποθαρρύνει τη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας και ενθαρρύνει τη «μαύρη» εργασία.

 

3. Η εξάλειψη της γραφειοκρατίας με συγκεκριμένες δομικές μεταρρυθμιστικές πρωτοβουλίες όπως: α) η παροχή της δυνατότητας σε κάθε Έλληνα πολίτη να προμηθεύεται ό,τι δημόσιο έγγραφο τον αφορά, καταθέτοντας μόνο τον αριθμό της ταυτότητάς του, το ΑΦΜ του και το ΑΜΚΑ, β) η ενοποίηση των μηχανισμών χρέωσης του πολίτη από το Δημόσιο και ο έντιμος συμψηφισμός εξόφλησης των υπολοίπων από και προς το Δημόσιο, γ) το ξεμπλοκάρισμα των επενδύσεων, δ) η κατάργηση των συν-αρμοδιοτήτων, και ε) η ενοποίηση των κατακερματισμένων αρμοδιοτήτων.

 

4. Η προτεραιότητα στην ανταγωνιστικότητα, με στροφή στην ποιότητα, με ταχύτερη απονομή στη Δικαιοσύνη, και με την απλοποίηση της νομοθεσίας.

 

5. Η προτεραιότητα στην εξωστρέφεια, με την αξιοποίηση των ανταγωνιστικών πλεονεκτημάτων της χώρας και τη δημιουργία μίας νέας Γραμματείας Εξωστρέφειας.

 

6. Η απενοχοποίηση της επιχειρηματικότητας, ώστε να μετατραπεί η νομοθεσία και η λειτουργία του κράτους σε φιλικότητα προς την επιχείρηση, κηρύσσοντας πόλεμο στο παραεμπόριο, διασφαλίζοντας την ανταγωνιστική λειτουργία της αγοράς προς όφελος των πολιτών, και απεγκλωβίζοντας την αγορά από το ενδεχόμενο μονιμοποίησης των «έκτακτων εισφορών».

 

7. Ο συντονισμός της παραγωγικής προσπάθειας στους τομείς που έχουμε συγκριτικά πλεονεκτήματα, ώστε α) να αξιοποιήσουμε τα συγκριτικά μας πλεονεκτήματα με την ανάταξη της πρωτογενούς παραγωγής και τη μεταποίηση των προϊόντων της, β) να προωθήσουμε την καινοτομία, την ευρεσιτεχνία και την πατέντα, γ) να στηρίξουμε την έρευνα με έξυπνες πολιτικές στο ελληνικό πανεπιστήμιο, δ) να χαράξουμε ξεκάθαρη ενεργειακή στρατηγική, και ε) να αξιοποιήσουμε τους δύο πιο ανταγωνιστικούς μας τομείς, τη Ναυτιλία και τον Τουρισμό.

Είναι σχέδιο ελπίδας για τους πολίτες και προοπτικής για την οικονομία και τη χώρα.

 

10ο Ερώτημα: Τι θα γίνει με τη σύσταση Εξεταστικής Επιτροπής για την Οικονομία;

Η ΝΔ, σ’ αυτήν την εξαιρετικά κρίσιμη συγκυρία, τηρεί όπως πάντα, χωρίς παρεκκλίσεις, στάση εθνικής ευθύνης.

Δυστυχώς όμως, η Κυβέρνηση, ακολουθώντας τα γνώριμα κομματικά χνάρια της κινείται προς τη γνωστή κατεύθυνση, της εμπάθειας και της συκοφάντησης του αντιπάλου της. 

Κλασσικό δείγμα γραφής, η πρόταση για σύσταση Εξεταστικής Επιτροπής για την οικονομία. Καθορίζει ως αποκλειστικά επίμαχο το χρονικό διάστημα Μάρτιος 2004 – Σεπτέμβριος 2009, όταν όλοι οι αντικειμενικοί μελετητές γνωρίζουν ότι επί ΠΑΣΟΚ άρχισαν και μεγεθύνθηκαν οι εκτροπές από την ισορροπία.
Η ΝΔ δεν έχει αντίρρηση για τη σύσταση Εξεταστικής Επιτροπής, παρ’ ότι επισημαίνει τη ζημιά για τη χώρα.

Το μόνο που δηλώνουμε είναι ότι σ’ αυτή την περίπτωση θα τα διερευνήσουμε όλα.

Το ΠΑΣΟΚ σίγουρα θα βγει διαχρονικά λαβωμένο. 

Για αυτό και δεν θέλει.

Ωστόσο δεν μπορεί να κάνει διαφορετικά, αφού πλέον οι ευθύνες των περιόδων διακυβέρνησής του θεωρούνται δεδομένες από τη συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων πολιτών.

Έτσι, ο κ. Παπανδρέου παραδέχθηκε προχτές πως τυχόν έρευνα από Εξεταστική επιτροπή για την Οικονομία δεν μπορεί να περιοριστεί μόνο στο διάστημα 2004-2009 και είναι διατεθειμένος να πάει και λίγο νωρίτερα.

Είναι το πρώτο βήμα.

Σε λίγο καιρό θα υποχρεωθεί και στα επόμενα βήματα.

Θα αναγκαστεί να ακούσει τον κ. Σημίτη που του υποδεικνύει να πάει ακόμα πιο πίσω χρονικά την έρευνα της εξεταστικής.

Όσον και εάν φοβάται θα αναγκαστεί και τότε θα επιβεβαιωθεί για ακόμα μία φορά η υπεύθυνη θέση της ΝΔ.

Και τότε η αλήθεια θα λάμψει και η τακτική επικοινωνιακής συγκάλυψης των ευθυνών του ΠΑΣΟΚ θα καταρρεύσει.

 

Φίλες και Φίλοι,

Προσπάθησα να αναδείξω και να απαντήσω σε 10 βασικά ερωτήματα που σχετίζονται με την πορεία της Οικονομίας και βασανίζουν τους πολίτες, οι οποίοι και ζητούν απαντήσεις.

Να παρουσιάσω την πρόταση της ΝΔ για την έξοδο από την κρίση.

Πρόταση ελπίδας και προοπτικής στην οποία μέρα με τη μέρα ανταποκρίνονται όλο και περισσότεροι πολίτες.

Πολίτες που έχουν τη δυνατότητα, στις 7η Νοεμβρίου, στην κάλπη, στηρίζοντας τους υποψηφίους της ΝΔ, να εκφράσουν αυτές τις ανησυχίες και να αναδείξουν τις ελπίδες της κοινωνίας για την πορεία της οικονομίας και της χώρας.

Να στείλουν ένα μεγάλο μήνυμα προς την Κυβέρνηση πως θέλουν μια Ελλάδα χωρίς ψέματα, χωρίς εξαρτήσεις, χωρίς φόβο, χωρίς κατάθλιψη.

Να φωνάξουν πως θέλουν μία Πατρίδα με αισιοδοξία, με δυναμισμό, με εξωστρέφεια, με κοινωνική συνοχή, με ευκαιρίες για όλους.

Να επιλέξουν την Παράταξης της Ευθύνης.

Την Παράταξη της Ανάπτυξης.

Την Παράταξη της Ελπίδας.

Δελτίο Τύπου για την Επίσκεψη στην Αιτωλοακαρνανία

Ο Βουλευτής Φθιώτιδας της ΝΔ και Αναπληρωτής Υπεύθυνος του Τομέα Πολιτικής Ευθύνης της Οικονομίας-ΝΔ, κ. Χρήστος Σταϊκούρας, την Κυριακή 3.10.2010, θα επισκεφτεί την Αιτωλοακαρνανία, κατόπιν προσκλήσεως της ΝΟΔΕ Αιτωλοακαρνανίας. Το πρόγραμμα της επισκέψεώς του,  έχει ως εξής:

 

9.00   Συνάντηση με τη ΝΟ.Δ.Ε Αιτωλ/νίας (Γραφεία ΝΟ.Δ.Ε).

9.30   Συνάντηση με τον υποψήφιο Δήμαρχο Μεσολογγίου, κ. Γ. Πρεβεζάνο (Γραφεία ΝΟ.Δ.Ε).

9.45   Συνάντηση με μέλη Δ.Σ του Εμπορικού Συλλόγου Μεσολογγίου (Γραφείο ΝΟ.Δ.Ε).

10.30  Συνάντηση με τον υποψήφιο περιφερειάρχη Δυτικής Ελλάδας, κ. Γιώργο Παπαναστασίου και υποψήφιο Δήμαρχο Αγρινίου, κ Δημήτρη Σταμάτη (Παπαστράτειο-3ος όροφος).

11.00  Ομιλία στην ημερίδα της ΝΟ.Δ.Ε για την οικονομία (Παπαστράτειο – ισόγειο).

14.00  Επίσκεψη στο Δήμο Αμφιλοχίας, συνάντηση με τον υποψήφιο Δήμαρχο Ακτίου-Βόνιτσας, κ. Νίκο Σολδάτο.

Δήλωση για τις Εξελίξεις στην Ιρλανδία

Ο Αναπληρωτής Υπεύθυνος του Τομέα Πολιτικής Ευθύνης Οικονομίας της Νέας Δημοκρατίας, Βουλευτής Φθιώτιδας, κ. Χρήστος Σταϊκούρας, έκανε την ακόλουθη δήλωση:

 

«Η Ιρλανδία ανακοίνωσε ότι το έλλειμμά της θα εκτιναχθεί στο 32% του ΑΕΠ το 2010.

Η Ιρλανδία, όμως, σε αντίθεση με ό,τι έκανε η Κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, επέτυχε να καλύψει εγκαίρως και με σχετικά χαμηλό κόστος τις δανειακές της ανάγκες μέχρι τα μέσα του 2011.

Ενώ η χώρα μας, αν και είχε τη δυνατότητα, απορρόφησε μόλις 14 δισ. ευρώ από τα 43 δισ. ευρώ που της προσφέρονταν σε εκδόσεις χρέους στις αρχές του έτους.

Η Ιρλανδία δίνει αγώνα για να μην προσφύγει στο Μηχανισμό Στήριξης.

Εμείς, με τις πράξεις και παραλείψεις της Κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ, προκαλέσαμε την προσφυγή.

Δική της αποκλειστικά η επιλογή, δική της και η ευθύνη».

Δήλωση για την Πρόσφατη Έκθεση του ΔΝΤ

Ο Αναπληρωτής Υπεύθυνος του Τομέα Πολιτικής Ευθύνης Οικονομίας της Νέας Δημοκρατίας, Βουλευτής Φθιώτιδας, κ. Χρήστος Σταϊκούρας, σχετικά με την πρόσφατη Έκθεση του ΔΝΤ,  έκανε την ακόλουθη δήλωση:

 

«Tα συμπεράσματα της Εξαμηνιαίας Έκθεσης “World Economic Outlook” του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου καταγράφουν τις δυσμενείς επιπτώσεις των προγραμμάτων λιτότητας, που εφαρμόζουν πολλές ευρωπαϊκές χώρες στην οικονομική ανάπτυξη και στην απασχόληση.

Η Έκθεση καταλήγει με την επισήμανση ότι μία μείωση κατά 1% του ελλείμματος θα περιορίσει το ΑΕΠ της χώρας κατά 0,5% και θα αυξήσει την ανεργία κατά 0,33% σε διάστημα δύο ετών.

Αντιλαμβάνεται, συνεπώς, κανείς το εύρος και το βάθος των επιπτώσεων της ακολουθούμενης οικονομικής πολιτικής στην ανάπτυξη και την απασχόληση, ιδίως για την Ελλάδα, όπου εφαρμόζονται μέτρα δημοσιονομικής προσαρμογής ύψους 9,3% του ΑΕΠ μόνο για εφέτος (και συνολικά 20% του ΑΕΠ την τετραετία).

Προσαρμογής, η οποία λόγω του ύψους και του μίγματός της, παρουσιάζει ήδη, από το πρώτο πεντάμηνο υλοποίησης του “Μνημονίου”, σημαντικές αποκλίσεις από τους στόχους της (πληθωρισμός, ανεργία, έσοδα κ.α.).

Για το λόγο αυτό, η Κυβέρνηση καταφεύγει σε λογιστικές ακροβασίες που επιτείνουν την ύφεση, όπως είναι η δραματική συρρίκνωση του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων.

Όμως, σύμφωνα με το ΙΟΒΕ, η μείωση του Προγράμματος κατά 33% το πρώτο οκτάμηνο του έτους έχει ως συνέπεια τη μείωση του ΑΕΠ κατά 1,2 εκατοστιαίες μονάδες.

Απαιτείται, συνεπώς, αλλαγή οικονομικής πολιτικής.

Με την προώθηση πολιτικών που επιτυγχάνουν το συγκερασμό της δημοσιονομικής προσαρμογής και της ανάταξης, αρχικά, και της ανάπτυξης, μεταγενέστερα, της Οικονομίας».

Δήλωση για τη Συνέντευξη του Πρωθυπουργού στη “Die Zeit”

Ο Αναπληρωτής Υπεύθυνος του Τομέα Πολιτικής Ευθύνης Οικονομίας της Νέας Δημοκρατίας, Βουλευτής Φθιώτιδας, κ. Χρήστος Σταϊκούρας έκανε την ακόλουθη δήλωση:

 

«Ο κ. Πρωθυπουργός, σε σημερινή του Συνέντευξη στη Γερμανική Eφημερίδα «Die Zeit»,  και σε ερώτηση των δύο δημοσιογράφων σχετικά με την πιθανότητα αναδιάρθρωσης χρέους δήλωσε: «ακριβώς αυτό είναι που θέλουμε να αποτρέψουμε».

Όμως, πρόσφατα, στις 12 Σεπτεμβρίου, στη Συνέντευξη Τύπου κατά τη διάρκεια της 75η ΔΕΘ, και σε αντίστοιχη ερώτηση δημοσιογράφου ο κ. Πρωθυπουργός είχε δηλώσει: «αυτό ακριβώς αποφύγαμε. Άρα, δεν υπάρχει τέτοια συζήτηση και κάναμε αυτό που κάναμε, ακριβώς για να μην μπούμε σε μια λογική χρεοκοπίας.»

Το ερώτημα είναι απλό: Στο μεσοδιάστημα άλλαξε κάτι;

Ο κ. Πρωθυπουργός οφείλει να μας εξηγήσει.»

Συνέντευξη στο Περιοδικό Επίκαιρα – “Με το Μνημόνιο Ανεβάζουμε το Χρέος δεν το Μειώνουμε”

Ο αρχηγός του Κόμματός σας επιμένει ότι με την άμεση υλοποίηση της οικονομικής πρότασης της Ν.Δ., το έλλειμμα μπορεί να μηδενιστεί μέχρι τα τέλη του 2011. Θα μου επιτρέψετε να πω ότι ακούγεται ελκυστικό αλλά ίσως όχι ρεαλιστικό….
Κα. Τριανταφύλλου, γιατί η παρατήρηση περί «ρεαλισμού» της πρότασης της Ν.Δ. διατυπώνεται με μεγάλη χρονική υστέρηση από τότε που την παρουσίασε ο κ. Σαμαράς; Γιατί τώρα διαστρεβλώνονται σημεία της;
Η απάντηση είναι απλή. Πρώτον, η Kυβέρνηση, προσπαθεί να αποδυναμώσει τις κραυγαλέες αναντιστοιχίες μεταξύ λόγων και πράξεών της.
Και δεύτερον, η Ν.Δ. αρχίζει να πείθει ότι η προσφυγή στο Μηχανισμό Στήριξης δεν ήταν μονόδρομος και τα μέτρα του Μνημονίου δεν αποτελούν το σωστό «θεραπευτικό σχήμα». Και μόνο η σκέψη για παράταση του Μνημονίου, 5 μήνες από την εφαρμογή του, επιβεβαιώνει αυτή τη διαπίστωση.
Οι πολίτες πλέον προσέχουν την εναλλακτική πρόταση εξόδου από την κρίση.
Πρόταση η οποία εδράζεται στην οικονομική επιστήμη και την ιστορική εμπειρία, και η οποία περιέχει διαφορετική σύνθεση πολιτικών ταυτόχρονης αντιμετώπισης του ελλείμματος, της ύφεσης και του χρέους.
Υποστηρίζουμε ότι τα συσταλτικά μέτρα που έχουν ήδη ληφθεί αρκούν για να μηδενίσουν το διαρθρωτικό έλλειμμα.
Για να μειωθεί και το υπόλοιπο έλλειμμα – το κυκλικό, που προκαλεί η ύφεση, πρέπει να ληφθούν άμεσα, μέτρα τόνωσης της αγοράς, μηδενικού ή ελαχίστου δημοσιονομικού κόστους. Καταθέσαμε δέσμη αντισταθμιστικών μέτρων τα οποία ωθούν στην εξουδετέρωση του κυκλικού ελλείμματος.
Αρκεί να εφαρμόζονταν εγκαίρως. Όσο όμως περνά ο χρόνος και βαθαίνει η ύφεση τα πράγματα δυσκολεύουν.
 
 
Η Νέα Δημοκρατία λέει όχι σε νέους φόρους, όχι στην εξίσωση της τιμής του πετρελαίου θέρμανσης – κίνησης. Οι όροι όμως του Μνημονίου είναι δεδομένοι.
Οι όροι του «Μνημονίου» δεν είναι θέσφατα.
Άλλωστε η Κυβέρνηση κάτω από την πίεση των αδιεξόδων αρχίζει δειλά να συζητά κάποιες ρυθμίσεις του.
Υιοθετεί εισπρακτικά μέτρα εκτός Μνημονίου (όπως είναι η αμνήστευση της φοροδιαφυγής μέσω της περαίωσης).
Επιπροσθέτως το Μνημόνιο συνεχώς επικαιροποιείται αφού διαπιστώνονται σημαντικές αποκλίσεις έναντι των στόχων. 
 
 
Πάντως όσοι ψήφισαν υπέρ του Μνημονίου σας καταλογίζουν ότι προτείνατε κάτι ανεδαφικό, γιατί το μείζον ζητούμενο ήταν και παραμένει η εξασφάλιση των 110 δισ. ευρώ. Εσείς που καταψηφίσατε το Μνημόνιο, που θα βρίσκατε τα χρήματα για να πληρωθούν οι μισθοί και οι συντάξεις;
Eίναι γνωστή η εκτίμηση του «Μνημονίου» ότι το 2014, μετά από μία τετραετία ασφυκτικής δημοσιονομικής πειθαρχίας, το δημόσιο χρέος από 115% του ΑΕΠ που ήταν το 2009 θα εκτιναχθεί στο 145% το 2014. Δεν θα είναι τότε περισσότερο ανεδαφικός ο δανεισμός της χώρας από τις διεθνείς αγορές;
Η Κυβέρνηση θα έπρεπε να διαπραγματευτεί ρυθμίσεις λιγότερο οδυνηρές για τα νοικοκυριά και τις επιχειρήσεις και περισσότερο αποτελεσματικές και δίκαιες γνωρίζοντας τις ιδιαιτερότητες του «ασθενούς». Άλλωστε η απειλή της ελληνικής «χρεοκοπίας» αφορούσε ολόκληρη την Ευρώπη.
Είχε μάλιστα τη δυνατότητα να απορροφήσει τα αναγκαία κεφάλαια από τις υπερκαλύψεις των εκδόσεων χρέους (την περίοδο Ιανουαρίου – Απριλίου προσφέρθηκαν 53,7 δισ. ευρώ και αντλήσαμε μόλις 20 δισ. ευρώ).
Σήμερα επιβεβαιωνόμαστε από τους παραγωγικούς φορείς της χώρας. Ακόμη και ο Πρόεδρος του ΔΝΤ κ. Στρος-Καν, πρόσφατα, δήλωσε ότι «η λιτότητα α λα Ελληνικά είναι λάθος συνταγή για την Ευρώπη». Λίγοι όμως τότε προέβλεψαν ότι η θεραπεία σοκ ήταν λάθος.
 
 
Ο κ. Σαμαράς κατηγορεί την Κυβέρνηση και τον πρωθυπουργό ότι μετέτρεψε συνειδητά την υπαγωγή στο Μνημόνιο σε μονόδρομο. Υπήρχε άλλη οδός διαφυγής;
Η Κυβέρνηση επέλεξε, αντί να προσεγγίσει την κάλυψη των δανειακών αναγκών της χώρας με άλλο μίγμα λόγων και πολιτικών χειρισμών, να οδηγήσει τη χώρα στο «Μνημόνιο».
«Άργησε πάρα πολύ να αναγνωρίσει την έκταση του προβλήματος και να λάβει τα αναγκαία μέτρα» (κ. Τρισέ).
Αντί να δράσει με εθνικό σχέδιο επιτέθηκε ποικιλοτρόπως και με πρωτοφανή σφοδρότητα κατά της προκατόχου της και, το χειρότερο, απαξίωσε τη χώρα, την Οικονομία και τους Έλληνες.
Δική της αποκλειστικά η επιλογή, δική της και η ευθύνη.
Εμείς εγακίρως έχουμε περιγράψει τον άλλο δρόμο.
 
Θεωρείτε ότι αυτό το κλίμα πόλωσης που δημιουργείται το τελευταίο διάστημα διευκολύνει την εθνική προσπάθεια για έξοδο από την κρίση; Απ’ ότι όλα δείχνουν, έρχεται και Εξεταστική Επιτροπή για την οικονομία…
Η ΝΔ, σ’ αυτήν την εξαιρετικά κρίσιμη συγκυρία, τηρεί όπως πάντα, χωρίς παρεκκλίσεις, στάση εθνικής ευθύνης.
Δυστυχώς όμως, η Κυβέρνηση, ακολουθώντας τα γνώριμα κομματικά χνάρια της κινείται προς τη γνωστή κατεύθυνση, της εμπάθειας και της συκοφάντησης του αντιπάλου της. 
Κλασσικό δείγμα γραφής, η πρόταση για σύσταση Εξεταστικής Επιτροπής για την οικονομία. Καθορίζει ως αποκλειστικά επίμαχο το χρονικό διάστημα Μάρτιος 2004 – Σεπτέμβριος 2009, όταν όλοι οι αντικειμενικοί μελετητές γνωρίζουν ότι επί ΠΑΣΟΚ άρχισαν και μεγεθύνθηκαν οι εκτροπές από την ισορροπία.
Η ΝΔ δεν έχει αντίρρηση για τη σύσταση Εξεταστικής Επιτροπής, παρ’ ότι επισημαίνει τη ζημιά για τη χώρα. Το μόνο που δηλώνουμε είναι ότι σ’ αυτή την περίπτωση θα τα διερευνήσουμε όλα. Το ΠΑΣΟΚ σίγουρα θα βγει διαχρονικά λαβωμένο. 

Μήνυμα για την Παγκόσμια Ημέρα για την Τρίτη Ηλικία

Η 1η Οκτωβρίου κάθε χρόνου έχει καθιερωθεί από τον ΟΗΕ ως η «Παγκόσμια Ημέρα για την Τρίτη Ηλικία». Ο εορτασμός της ημέρας αυτής αποτελεί ευκαιρία, αφενός ανάδειξης των ηλικιωμένων ως απαραίτητου συστατικού για την ενδυνάμωση του κοινωνικού κεφαλαίου, και αφετέρου, επισήμανσης των προβλημάτων που αφορούν σε αυτή την ευαίσθητη κοινωνική ομάδα.

 

Οι συμπολίτες μας της «τρίτης ηλικίας» δεν αποτελούν τους απόμαχους της ζωής, αλλά σημαντικούς συντελεστές και πολύτιμη δεξαμενή γνώσεων και εμπειριών, που μπορούν να συμβάλλουν στην πρόοδο και τη συνοχή της κοινωνίας.

 

Με σεβασμό στην σημαντική προσφορά τους, η Πολιτεία οφείλει να κατευθύνει τις πολιτικές της προς τη βελτίωση της ποιότητας ζωής των ηλικιωμένων, ενισχύοντας το δικαίωμα σε αξιοπρεπή διαβίωση, μέσω της οικονομικής και κοινωνικής στήριξης, τη διευκόλυνση της πρόσβασης σε υπηρεσίες υγείας, φροντίδας και κοινωνικής πρόνοιας και παράλληλα, επιδιώκοντας μία πιο ενεργή συμμετοχή των ηλικιωμένων στην εξέλιξη της κοινωνίας μας.

 

Δυστυχώς, σήμερα στη χώρα μας, η κοινωνική ομάδα της «τρίτης ηλικίας», βιώνει τη χειρότερή της εποχή, δεδομένης τόσο της δραματικής μείωσης των ήδη χαμηλών συντάξεων, όσο και της φοροεπιδρομής, άμεσης και έμμεσης.

 

Αποτελεί, λοιπόν, υποχρέωση της Πολιτείας και όλων μας, να ενθαρρύνουμε πολιτικές και προγράμματα που θα διασφαλίζουν στην πράξη μια ζωή με αξιοπρέπεια και δικαιώματα, όπου το άτομο της «τρίτης ηλικίας» θα νοιώθει ότι η διά βίου προσφορά του αποτιμάται σωστά, η γνώση και η εμπειρία του αξιοποιείται και η ιδιαιτερότητά του αναγνωρίζεται.

Παρουσίαση του Βιβλίου «Σύγχρονη Θεωρία Χαρτοφυλακίου»

Κυρίες και Κύριοι,

Θα ήθελα να ευχαριστήσω τους Συγγραφείς του Βιβλίου για την πολύ τιμητική πρόσκληση που μου απηύθυναν να παρουσιάσω, μαζί με άλλους εκλεκτούς καλεσμένους, το εγχειρίδιο με τίτλο «Σύγχρονη Θεωρία Χαρτοφυλακίου».

 

Για εμένα, η αποδοχή της πρόσκλησης ήταν πρόκληση και ευκαιρία.

 

Πρόκληση, από την πλευρά του πανεπιστημιακού, προκειμένου να ιχνηλατίσω το ερευνητικό βάθος και εύρος των συγγραφέων σε ένα αντικείμενο που δεν υπάρχει πλούσια ελληνική βιβλιογραφία.

 

Πρόκληση, από την πλευρά του πολιτικού, προκειμένου να αντλήσω λύσεις και εφαρμογές σε προβλήματα που βιώνουμε σήμερα στο χώρο της Οικονομίας.

 

Ευκαιρία να δω συγκεντρωμένη και εστιασμένη, σε ένα ελληνικό εγχειρίδιο, τη σύγχρονη θεωρία χαρτοφυλακίου.

Ευκαιρία να εμπλουτίσω τις σημειώσεις μου αλλά και τον όγκο των προτεινόμενων συγγραμμάτων σε σχετικά μαθήματα Μεταπτυχιακού Επιπέδου στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών.

 

Σήμερα αισθάνομαι δικαιωμένος γι’ αυτή την επιλογή μου.

Η ξενάγηση στις σελίδες του βιβλίου ήταν εξαιρετικά ενδιαφέρουσα και χρήσιμη.

 

Το παρόν σύγγραμμα έρχεται να καλύψει ένα μεγάλο κενό στην ελληνική βιβλιογραφία.

Το κενό σε ότι αφορά την ύπαρξη ενός ολοκληρωμένου πανεπιστημιακού συγγράμματος, το οποίο θα εστιάζει αποκλειστικά στη σύγχρονη θεωρία χαρτοφυλακίου.

Παρουσιάζοντας όλη τη συναφή τεχνική ορολογία.

Περιέχοντας πλούσιες βιβλιογραφικές αναφορές.

 

Κυρίες και Κύριοι,

Το Βιβλίο ουσιαστικά δομείται σε 4 βασικές ενότητες:

 

Στην πρώτη ενότητα αναπτύσσεται η διαχείριση μετοχικών χαρτοφυλακίων.

Ερευνητική περιοχή που έχει απασχολήσει πολλούς αναλυτές για μεγάλο χρονικό διάστημα.

Ουσιαστικά από το 1952.

Σε αυτή την ενότητα ομαδοποιούνται και παρουσιάζονται οι 4 διαδοχικές φάσεις της διαδικασίας διαχείρισης χαρτοφυλακίων, δηλαδή αυτές του σχεδιασμού, της κατασκευής, της αξιολόγησης και του ανασχεδιασμού.

 

Παρουσιάζονται και ταξινομούνται οι παθητικές και οι ενεργητικές στρατηγικές διαχείρισης μετοχικών χαρτοφυλακίων.

 

Παθητικές στρατηγικές που εδράζονται στη λογική ότι η αγορά δεν τιμά λανθασμένα τα περιουσιακά στοιχεία ή ότι τα τιμά λανθασμένα αλλά οι επενδυτές δεν έχουν τη δυνατότητα να αποκτήσουν κάποιο πλεονέκτημα από αυτή την πραγματικότητα.

 

Ενεργητικές στρατηγικές που θεωρούν ότι η αγορά τιμά λανθασμένα τα περιουσιακά στοιχεία και ότι οι διαχειριστές είναι ικανοί να αναγνωρίσουν τις λάθος τιμές.

 

Αναλυτικότερα, οι παθητικές στρατηγικές διακρίνονται σε στρατηγικές αγοράς και διακράτησης και σε στρατηγικές αντιστοίχησης.

 

Οι ενεργητικές στρατηγικές διακρίνονται σε στρατηγικές θεμελιώδους ανάλυσης, τεχνικής ανάλυσης, χαρακτηριστικών των χρεογράφων και ανωμαλιών της αγοράς.

 

Ειδική αναφορά γίνεται, και όρθως, στις στρατηγικές αντίθεσης (contrarian strategies), στις στρατηγικές ορμής (momentum strategies), στις στρατηγικές που σχετίζονται με ημερολογιακά σύνδρομα (όπως είναι το σύνδρομο του Ιανουαρίου, το σύνδρομο ημέρας της εβδομάδος και το σύνδρομο των διακοπών) και στρατηγικές που σχετίζονται με το σύνδρομο των παραμελημένων εταιρειών.

 

Τέλος, ιδιαίτερη αναφορά γίνεται σε μία από τις πλέον σημαντικές έννοιες της σύγχρονης χρηματοοικονομικής θεωρίας, αυτή των αποτελεσματικών αγορών, και παρουσιάζονται οι μορφές αποτελεσματικότητας ανάλογα με το είδος της διαθέσιμης πληροφορίας.

 

Στη δεύτερη ενότητα αναπτύσσεται το βασικό μεθοδολογικό πλαίσιο του μέσου και της διακύμανσης, όπως αυτή προτάθηκε από τον Markowitz.

 

Εισάγονται δηλαδή οι έννοιες της απόδοσης και του κινδύνου, τόσο αναφορικά με την περίπτωση μεμονωμένων χρεογράφων, όσο με την περίπτωση χαρτοφυλακίου χρεογράφων.

 

Θεμελιώνεται η αρχή της διαφοροποίησης και μελετάται λεπτομερώς η σχέση απόδοσης – κινδύνου ενός χαρτοφυλακίου δύο (2) χρεογράφων, για διάφορες τιμές συντελεστών συσχέτισης μεταξύ αυτών (συνήθως αυτές αντιστοιχούν στο -1, στο 0 και στο +1).

Παρουσιάζεται η έννοια του αποτελεσματικού χαρτοφυλακίου και του αποτελεσματικού μετώπου, χωρίς και με τη χρήση «ακίνδυνων» χρεογράφων.

Αναπτύσσεται η τεχνική μαθηματικού προγραμματισμού της σύγχρονης θεωρίας χαρτοφυλακίου για τον προσδιορισμό αποτελεσματικών μετώπων.

 

Τέλος, ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στην αυθεντική έκφραση του υποδείγματος μέσου – διακύμανσης.

 

Ανακεφαλαιώνοντας, ο Markowitz έδειξε ότι εάν ο επενδυτής μπορεί να προσδιορίσει τις αναμενόμενες αποδόσεις, τις τυπικές αποκλίσεις, και τους συντελεστές συσχέτισης όλων των αξιογράφων τότε το πρόβλημα της επιλογής του χαρτοφυλακίου από τους επενδυτές είναι ουσιαστικά ένα πρόβλημα ελαχιστοποίησης του κινδύνου (δηλαδή της τυπικής απόκλισης) με περιορισμούς:

α) ένα δεδομένο επίπεδο αναμενόμενης απόδοσης και

β) ότι το άθροισμα των σταθμίσεων θα ισούται με τη μονάδα (αν δεν υπάρχει βέβαια η δυνατότητα short-selling).

 

Όρισε δε ως αποδοτικό χαρτοφυλάκιο αυτό που έχει τον μικρότερο κίνδυνο για ένα δεδομένο επίπεδο αναμενόμενης απόδοσης, ή εναλλακτικά, την μεγαλύτερη δυνατή αναμενόμενη απόδοση για ένα δεδομένο επίπεδο κινδύνου.

 

Στην τρίτη ενότητα αναπτύσσονται μαθηματικά υποδείγματα μέσω των οποίων επιτυγχάνεται, τόσο ο περιορισμός του όγκου, όσο και η απλοποίηση του τύπου των δεδομένων που απαιτούνται στη διαδικασία της ανάλυσης χαρτοφυλακίου.

 

Υποδείγματα επιλογής και σύνθεσης χαρτοφυλακίου όπως είναι:

 

1ον. Τα υποδείγματα του ενός δείκτη, με ιδιαίτερη αναφορά στο υπόδειγμα της αγοράς και με διάκριση του κινδύνου σε συστηματικό ή μη-διαφοροποιήσιμο και στο μη-συστηματικό ή διαφοροποιήσιμο.

 

2ον. Τα υποδείγματα πολλαπλών δεικτών, όπως είναι τα υποδείγματα δεικτών βιομηχανίας και θεμελιωδών πολλαπλών δεικτών, με ιδιαίτερη αναφορά στο γνωστό υπόδειγμα των τριών παραγόντων (three-factor model) των Fama και French.

 

3ον. Τα υποδείγματα χρησιμότητας, εισάγοντας την έννοια του πλούτου και της μεγιστοποίησης αυτού και παρουσιάζοντας την ανοχή που έχει κάθε επενδυτής απέναντι στον κίνδυνο (αποστροφή, αδιαφορία, επιδίωξη).

 

Ο λόγος που οι περισσότεροι επενδυτές, με ορθολογική συμπεριφορά, αποφεύγουν τον κίνδυνο είναι ότι στην περίπτωσή τους η χρησιμότητα περιγράφεται ως κοίλη συνάρτηση του πλούτου.

Όσο το επίπεδο του πλούτου αυξάνει, τόσο αυξάνει και το επίπεδο της χρησιμότητας ή ικανοποίησης που αναδύει από την κατοχή του πλούτου.

Ωστόσο, το επίπεδο της χρησιμότητας αυξάνει με μειωμένο ρυθμό καθώς αυξάνει ο πλούτος. Ένα ενδιαφέρον συμπέρασμα από αυτή τη διαπίστωση είναι ότι για οποιοδήποτε επίπεδο πλούτου, μια μείωση του πλούτου οδηγεί σε μία μεγαλύτερη μείωση της χρησιμότητας, απ’ ότι η ίδια αύξηση του πλούτου που οδηγεί σε μία αύξηση της χρησιμότητας.

 

4ον. Τα υποδείγματα συναρτήσεων ανοχής κινδύνου.

 

5ον. Τα υποδείγματα μέσης γεωμετρικής απόδοσης. Αυτή η στρατηγική επενδύσεως εισήχθη στη χρηματοοικονομική βιβλιογραφία από το Henry Latane το 1959. Υποστηρίζεται ότι η μεγιστοποίηση του γεωμετρικού μέσου όρου έχει συγκεκριμένα πλεονεκτήματα:

  • Έχει τη μεγαλύτερη πιθανότητα να ξεπεράσει ένα δεδομένο επίπεδο πλούτου σε ένα καθορισμένο χρονικό διάστημα.
  • Ελαχιστοποιεί τη μακροπρόθεσμη πιθανότητα «καταστροφής».
  • Μεγιστοποιεί το ρυθμό ανάπτυξης του πλούτου.
  • Υποδηλώνει μία απόλυτα μειωμένη τάση αποφυγής του κινδύνου στην επιδίωξη για απόκτηση πλούτου.

 

Η διαδικασία αυτή θεωρείται από αυτούς τους ερευνητές ως βέλτιστη, όταν πρόκειται να κατασκευαστεί χαρτοφυλάκιο στοιχείων, το οποίο να έχει τη μεγαλύτερη δυνατή γεωμετρική μέση τιμή απόδοσης, αν οι αποδόσεις των χαρτοφυλακίων ακολουθούν την κανονική κατανομή (Elton και Gruber).

 

6ον. Τα υποδείγματα ασφάλειας με τρία διαφορετικά κριτήρια (Roy, Kataoka, Telser).

 

7ον. Τα υποδείγματα αξίας στον κίνδυνο με τα οποία είναι δυνατόν να προσδιορισθεί η μέγιστη αναμενόμενη ζημία που συνδέεται με μια επένδυση, για ένα συγκεκριμένο χρονικό διάστημα και για ένα δεδομένο επίπεδο εμπιστοσύνης.

 

8ον. Τα υποδείγματα στοχαστικής κυριαρχίας.

 

9ον. Τα υποδείγματα τριών ροπών ενσωματώνοντας στη διαδικασία, εκτός από τη μέση τιμή και τη διακύμανση (δηλαδή τις δύο πρώτες στιγμές), και την ασυμμετρία – λόξωση (skewness). Κατ’ αυτό τον τρόπο η λύση αναζητείται στον τρισδιάστατο χώρο ενώ παράλληλα ξεπερνιέται η υπόθεση ότι η απόδοση ακολουθεί κανονική καμπύλη κατανομής.

 

Θα μπορούσε η ανάλυση να επεκταθεί και στη χρήση ανώτερων στιγμών. Έτσι μπορεί να γίνει χρήση και της τέταρτης στιγμής που είναι η κύρτωση. Στόχος είναι η ελαχιστοποίηση αυτής της στιγμής για δεδομένη μέση τιμή, διακύμανση και ασυμμετρία. Και αυτό, διότι διατηρώντας τις άλλες τρεις στιγμές σταθερές, οι επενδυτές θα προτιμήσουν εκείνα τα χαρτοφυλάκια για τα οποία υπάρχει μικρή πιθανότητα πολύ χαμηλών αποτελεσμάτων.

 

Στην τέταρτη ενότητα αναπτύσσονται τα υποδείγματα ισορροπίας, όπως είναι το υπόδειγμα αποτίμησης κεφαλαιακών στοιχείων [CAPM] και η θεωρία της αντισταθμιστικής αποτίμησης [APT].

 

Κυρίες και Κύριοι,

Από τα ανωτέρω κατανοεί, εκτιμώ, κανείς τον όγκο των πληροφοριών που υπάρχουν στο υπό παρουσίαση Βιβλίο.

Βιβλίο όμως που θα μπορούσε επίσης να έχει:

 

1ον. Ποσοτικοποιημένα παραδείγματα και ασκήσεις σε κάθε ενότητα.

 

2ον. Λίγα παραδείγματα τετραγωνικού προγραμματισμού (με χρήση του Solver).

 

3ον. Ανάλυση της διαχείρισης χαρτοφυλακίου με τη δυνατότητα ύπαρξης ανοικτών θέσεων (short-selling).

 

4ον. Αναφορά στις σημαντικές εφαρμογές των υποδειγμάτων ισορροπίας, όπως είναι:

  • Η σύγκριση και αξιολόγηση διαφορετικών χαρτοφυλακίων.
  • Ο καθορισμός του κατάλληλου προεξοφλητικού επιτοκίου για επιχειρήσεις που κάνουν επιλογή μελλοντικών επενδύσεων.

 

5ον. Καταγραφή των προβλημάτων στην εκτίμηση του συστηματικού κινδύνου, όπως είναι:

§        Ο υπολογισμός των αποδόσεων.

  • Το διάστημα του υπολογισμού των αποδόσεων, αφού σε αρκετές μετοχές παρουσιάζεται το λεγόμενο πρόβλημα της αδράνειας στις συναλλαγές (thin trading problem).

§        Η χρησιμοποίηση του κατάλληλου δείκτη της αγοράς.

§        Ο χρονικός ορίζοντας της εκτίμησης.

 

6ον. Ανάλυση των σύνθετων μέτρων απόδοσης των χαρτοφυλακίων.

Μέτρων τα οποία στην αποτίμηση ενός χαρτοφυλακίου λαμβάνουν υπόψη τους, σαν μία έννοια, τόσο την απόδοση όσο και τον κίνδυνο που αυτό ενέχει. Τα πιο δημοφιλή σύνθετα μέτρα είναι αυτά των Treynor, Sharpe και Jensen.

Μέτρων όμως που έχουν και συγκεκριμένα προβλήματα. Δύο κυρίως:

α)  Λανθασμένος καθορισμός του τρόπου αποτίμησης των αξιόγραφων.

β) Λανθασμένος καθορισμός του χαρτοφυλακίου της αγοράς.

 

7ον. Αναφορά σε διεθνή διαφοροποίηση δημιουργώντας ένα διεθνές ή «παγκοσμιοποιημένο» μετοχικό χαρτοφυλάκιο.

Η διεθνής διαφοροποίηση μέσω επενδύσεων σε αξίες του εξωτερικού εμπεριέχει βέβαια επιπλέον κινδύνους, όπως είναι ο κίνδυνος χώρας.

Εμπόδια οικονομικής και τεχνικής φύσεως όπως το αυξημένο συναλλακτικό κόστος και η περιορισμένη ρευστότητα μιας χρημ/κης αγοράς.

 

Κυρίες και Κύριοι,

Θα ήθελα να κλείσω την τοποθέτησή μου αντιγράφοντας τα συμπεράσματα από δύο (2) μελέτες των συγγραφέων.

 

Γράφουν χαρακτηριστικά:

«Για την αποτελεσματική αντιμετώπιση της εξεταζόμενης προβληματικής απαιτείται σε κάθε περίπτωση μια συνδυασμένη ολιστική συστημική προσέγγιση, η οποία, όχι μόνο θα αναβαθμίζει τα υπάρχοντα επενδυτικά υποδείγματα, αλλά παράλληλα θα ενοποιεί σε ένα συμπαγές μεθοδολογικό πλαίσιο, συναφείς θεωρητικές καινοτομίες και πρωτότυπα πρακτικά εργαλεία» (Xidonas and Psarras, 2008; Xidonas et al., 2008).

 

Νομίζω ότι αυτή την προσέγγιση οι συγγραφείς την επιτυγχάνουν στο παρόν εγχειρίδιο.

Να είστε πάντως βέβαιοι ότι αν συνέχιζα να διδάσκω σε Μεταπτυχιακό Επίπεδο στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών, το παρόν εγχειρίδιο θα ήταν στη λίστα των προτεινόμενων εγχειριδίων.

Εύχομαι ολόψυχα, το ανά χείρας βιβλίο να βρει την ανταπόκριση που προσδοκούν οι συγγραφείς, και να διαβαστεί, να μελετηθεί καλύτερα, από πολλούς, όσο γίνεται περισσότερους…

TwitterInstagramYoutube