Η χώρα επέστρεψε στη δημοσιονομική ανισορροπία
Χρήστος Σταϊκούρας
Βουλευτής ΝΔ
Η χώρα, το 2014, κατάφερε, με τις θυσίες των πολιτών, να επιστρέψει σε θετικό ρυθμό οικονομικής μεγέθυνσης, να μειώσει – έστω και ελαφρώς – την ανεργία, να σταθεροποιήσει τα δημόσια οικονομικά της, να ενισχύσει την ανταγωνιστικότητά της, να αντλήσει πόρους από τις διεθνείς αγορές κεφαλαίων.
Όλα αυτά καταγράφονται στο Προσχέδιο του Προϋπολογισμού της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ για το οικονομικό έτος 2016 και επιβεβαιώνονται στις φθινοπωρινές προβλέψεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής (Νοέμβριος 2015).
Ενώ, Έκθεση της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας αναδεικνύει και την ενίσχυση του διαθέσιμου εισοδήματος των πολιτών, από το καλοκαίρι του 2014, ως αποτέλεσμα, κυρίως, της σταδιακής μείωσης της φορολόγησης νοικοκυριών και επιχειρήσεων.
Συνεπώς, η κατάσταση, στο τέλος του 2014, είχε σταθεροποιηθεί και διαγράφονταν θετικές προοπτικές. Όμως, εξακολουθούσε να είναι εύθραυστη. Η χώρα είχε βγει από την «εντατική», αλλά παρέμενε στο «νοσοκομείο».
Με αποτέλεσμα, από τις αρχές του 2015, η σύγχυση, η αβελτηρία, η «δημιουργική ασάφεια», οι παλινωδίες και η αναποτελεσματικότητα της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ, να βάλουν την Ελληνική οικονομία και κοινωνία σε ένα νέο «καθοδικό σπιράλ». Και όχι μόνο στο πεδίο της οικονομίας…
Δυστυχώς, η χώρα, με βαριά βήματα «σημειωτόν», βουλιάζει στο τέλμα. Επιστρέφει στην ύφεση, στην αύξηση της ανεργίας, στα πρωτογενή ελλείμματα, στη διόγκωση του δημοσίου χρέους.
Αυτή η αποσταθεροποίηση των δημόσιων οικονομικών της χώρας επιβεβαιώνεται από την πορεία εκτέλεσης του εφετινού Προϋπολογισμού. Ειδικότερα, σύμφωνα με τα πλέον πρόσφατα δημοσιευμένα στοιχεία του Υπουργείου Οικονομικών:
1ον. Οι αποκλίσεις στα έσοδα είναι σημαντικές, παραμένουν ακόμη και μετά την μεγάλη αναθεώρηση των μεγεθών στο Προσχέδιο του Κρατικού Προϋπολογισμού, και οφείλονται, εν πολλοίς, στην επιδείνωση του μακροοικονομικού περιβάλλοντος.
Σε επίπεδο Γενικής Κυβέρνησης, τα έσοδα των Φορέων Κοινωνικής Ασφάλισης εξακολουθούν να καταγράφουν σημαντική υστέρηση, παρά το γεγονός ότι πολλοί, υπό το καθεστώς του εγκλωβισμού που επέβαλαν οι κεφαλαιακοί περιορισμοί και με τον φόβο του «κουρέματος» των καταθέσεών τους, έσπευσαν, τον Ιούλιο και τον Αύγουστο, να τακτοποιήσουν τις υποχρεώσεις τους.
Η έκταση του προβλήματος επιβεβαιώνεται και από τη συνεχή διόγκωση των ληξιπρόθεσμων οφειλών των ιδιωτών προς το Δημόσιο, ακόμη και τον Οκτώβριο, οι οποίες υπερβαίνουν πλέον τα 80 δισ. ευρώ.
Και να σκεφτεί κανείς ότι το «τσουνάμι» νέων και υφιστάμενων φόρων είναι συσσωρευμένο στους τελευταίους μήνες του έτους, και μόλις ξεκίνησε…
2ον. Οι δαπάνες του Κρατικού Προϋπολογισμού διαμορφώνονται περίπου 4 δισ. ευρώ κάτω από το στόχο. Επιβεβαιώνεται έτσι ότι η Κυβέρνηση έχει προχωρήσει σε ουσιαστική εσωτερική στάση πληρωμών, η οποία έχει οδηγήσει σε «ασφυξία» και «παράλυση» την οικονομία.
Αυτή η στάση πληρωμών αποτυπώνεται και στη διόγκωση των ληξιπρόθεσμων υποχρεώσεων του Δημοσίου προς τον ιδιωτικό τομέα, οι οποίες αυξήθηκαν κατά 57% από το τέλος του 2014.
3ον. Δεδομένης της υστέρησης των εσόδων, αν η εκτέλεση των δαπανών ομαλοποιηθεί και αυτές επανέλθουν στο επίπεδο των στόχων του Προϋπολογισμού, τότε η χώρα θα επιστρέψει στα πρωτογενή ελλείμματα, ακόμη και σε επίπεδο Κρατικού Προϋπολογισμού.
Κι αυτό, παρά τα πρόσθετα μέτρα, ύψους τουλάχιστον 2 δισ. ευρώ για φέτος και 6,5 δισ. ευρώ για την περίοδο 2015-2016 που έλαβε η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ, και την επιπλέον επιβάρυνση των ακαθάριστων χρηματοδοτικών αναγκών του κράτους, δηλαδή του δανεισμού της χώρας.
Ενώ, από τα δημοσιονομικά μέτρα που εισηγήθηκε και υιοθέτησε η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ, το 62% είναι πρόσθετοι, άμεσοι και έμμεσοι φόροι, και το 38% περικοπές στο σκέλος των δαπανών. Το μίγμα των παρεμβάσεων δείχνει ιδεοληπτική, αριστερή εμμονή στην αύξηση υφιστάμενων ή την επιβολή νέων φόρων. Ο ιδιωτικός τομέας της οικονομίας απειλείται με πλήρη διάλυση, ενώ παράλληλα, περικόπτονται οι συντάξεις, μειώνεται το διαθέσιμο εισόδημα των νοικοκυριών και πλήττεται η ιδιωτική κατανάλωση.
Και δυστυχώς, ο λογαριασμός των μέτρων θα είναι, τελικά, πολύ υψηλότερος. Κι αυτό γιατί:
α) Υπάρχει μια σειρά από νέα μέτρα, τα οποία, σύμφωνα με το Προσχέδιο, «είτε δεν είναι μετρήσιμα είτε η διαδικασία ποσοτικοποίησής τους δεν έχει ολοκληρωθεί προς το παρόν».
β) Υπάρχουν, σύμφωνα με το 3ο Μνημόνιο, του οποίου την ιδιοκτησία έχει η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ, πρόσθετα μέτρα για την περίοδο 2017-2018 («αξιόπιστα διαρθρωτικά μέτρα που θα αποφέρουν τουλάχιστον ¾% του ΑΕΠ το 2017 και ¼% του ΑΕΠ το 2018»).
Ενώ, «οι Ελληνικές αρχές δεσμεύονται να λάβουν περαιτέρω διαρθρωτικά μέτρα τον Οκτώβριο του 2016, αν κριθούν αναγκαία, για να διασφαλιστούν οι στόχοι του 2017 και του 2018».
Συμπερασματικά, πέραν της πλήρους διάψευσης των υποσχέσεων, μέσα και από την εκτέλεση του Προϋπολογισμού, καταδεικνύεται η αδυναμία της «ριζοσπαστικής Αριστεράς» να σχεδιάσει ρεαλιστικά και, κυρίως, να υλοποιήσει αποτελεσματικά.
Η αποκάλυψή της έχει ξεκινήσει.
Όπως και η διαδικασία κλιμάκωσης της δυσφορίας των πολιτών.
