Μέρος Α | Οικονομία – Πολιτική
H επικαιρότητα επιτάσσει να αρχίσουμε από την ψηφοφορία για την Προανακριτική. Έγινε πολύ συζήτηση τόσο για την διαδικασία αλλά κυρίως για το αποτέλεσμα. Ο κόσμος δεν είναι ευχαριστημένος…
Είναι γεγονός ότι η διαδικασία δεν ήταν η καλύτερη δυνατή, παρά το ότι αυτό που τελικά έγινε ήταν αυτό το οποίο είχε προγραμματισθεί.
Τι εννοώ.
Προέκυψαν δύο ζητήματα.
Το ένα ζήτημα ήταν ο αριθμός των καλπών που στήθηκαν για να ψηφίσουμε οι Βουλευτές και το άλλο ζήτημα ήταν ο αριθμός των ψηφοδελτίων.
Τελικά, ήταν ομόφωνη η απόφαση για το ποια διαδικασία θα τηρηθεί.
Προσωπικά, επέλεξα να ψηφίσω και στις τέσσερις κάλπες για τα απολιτικά πρόσωπα.
Θεωρώ ότι το βασικό ζητούμενο που είναι η αξιολόγηση της διαχείρισης της λίστας Λαγκάρντ έχει πάρει τον δρόμο της.
Η διερεύνηση πρέπει να είναι ουσιαστική και σε βάθος.
Η προσωπική σας άποψη για τις ευθύνες; Ήταν τέσσερα τα πρόσωπα για τα οποία υπήρξαν προτάσεις…
Δεν μπορώ να δικάσω και να καταδικάσω κανέναν.
Από εκεί και έπειτα, με τα δεδομένα που προέκυψαν κατά τη συζήτηση στη Βουλή, έκρινα ότι πρέπει να συσταθεί η Επιτροπή για να αξιολογήσει τα γεγονότα και την ορθότητα των επιχειρημάτων.
Επαναλαμβάνω πως είναι νωρίς ακόμη και δεν μπορώ να καταδικάσω κανέναν.
Η Προανακριτική θα βγάλει πόρισμα. Τα μέτρα όμως δεν φαίνεται να σας «βγαίνουν». Έτσι λένε οι στατιστικές…
Κάνεις λάθος! Οι στατιστικές και τα αποτελέσματα μέχρι σήμερα δείχνουν ότι τα μέτρα «βγαίνουν», αποδίδουν. Τα υφιστάμενα μέτρα. Το ζήτημα είναι να μην χρειαστεί να λάβουμε νέα. Και για αυτό παλεύουμε.
Το πετρέλαιο θέρμανσης σας βγήκε δηλαδή; Δεν είναι σωστοί οι ισχυρισμοί πως το μέτρο δεν απέφερε τελικά και γύρισε μπούμερανγκ στην Κυβέρνηση;
Έθιξες ένα πολύ σημαντικό ζήτημα και είναι ευκαιρία να πούμε κάποια στοιχεία πολύ χρήσιμα.
Η χώρα όφειλε βάσει του Προϋπολογισμού του 2012, που ψηφίστηκε τον Δεκέμβριο του 2011, να προχωρήσει τον Οκτώβρη του 2012 στην αύξηση του συντελεστή του Ειδικού Φόρου Κατανάλωσης στα καύσιμα.
Η Κυβέρνηση ήρθε λοιπόν τον Οκτώβριο και υλοποίησε αυτό το μέτρο.
Αυτό, δυστυχώς, πήγε το πετρέλαιο θέρμανσης έξι φορές πάνω στην τιμή.
Προσθέσαμε όμως και δύο στοιχεία που, ενώ δεν προβλέπονταν αρχικά, θα ωφελούσαν την Ελληνική οικογένεια.
Το πρώτο είναι ότι μειώθηκε η τιμή στο πετρέλαιο κίνησης, για να υπάρξει εξίσωση των δύο, στο 80% της αρχικής τιμής του.
Η μείωση ήταν ορατή στην καθημερινότητα των πολιτών.
Το δεύτερο στοιχείο είναι ότι προβλέφθηκε επίδομα θέρμανσης.
Τώρα θα μου πεις, χρησιμοποιήθηκε αυτό;
Από τα 80 εκατ. ευρώ που είχαμε προβλέψει, μόλις τα 6,4 εκατ. ευρώ χορηγήθηκαν.
Πολλές οικογένειες δεν έκαναν χρήση της δυνατότητας που υπάρχει για χορήγηση επιδόματος θέρμανσης.
Παράλληλα, δόθηκαν και 7 εκατ. ευρώ για τη θέρμανση σχολείων σε περιοχές με πολύ χαμηλές θερμοκρασίες.
8 στους 10 Έλληνες φέτος δεν είχαν επαρκή θέρμανση.
Κράτα τα δύο πρώτα στοιχεία που σου είπα και θα σου εξηγήσω τα δεδομένα για τους τρεις πρώτους μήνες εφαρμογής του μέτρου το 2012.
Όντως έχει μειωθεί η κατανάλωση.
Και αντιλαμβάνομαι την κοινωνική διάσταση του ζητήματος,
Δεν νομίζω να με χαρακτηρίζει κοινωνική αναλγησία.
Όμως, τα έσοδα για το κράτος έχουν αυξηθεί σημανικά σε σχέση με το 2011.
Ειδικά τον μήνα Δεκέμβριο τα έσοδα ήταν 155% πάνω από τον περσινό αντίστοιχο μήνα.
Συνεπώς αν δεν είχε ληφθεί αυτό το μέτρο θα αναγκαζόμασταν να καλύψουμε την «χασούρα» από κάπου αλλού.
Δηλαδή πάλι από περικοπές σε μισθούς, συντάξεις και κοινωνικές παροχές.
Για να κρίνουμε, επομένως, σωστά το μέτρο θα πρέπει να περιμένουμε μέχρι τον Απρίλιο και να συγκρίνουμε όχι μόνο το αποτέλεσμα επτά μηνών αλλά και την αποθεματοποίηση που είχε γίνει πέρυσι.
Όλοι γνωρίζουμε πως πολλές οικογένειες είχαν προμηθευτεί πετρέλαιο την προηγούμενη σεζόν, προκειμένου να καλυφθούν από την επερχόμενη αύξηση.
Τώρα που μιλάμε, υπάρχουν οικογένειες που βάζουν πετρέλαιο για πρώτη φορά με την καινούρια τιμή και ας είμαστε σχεδόν στα μισά της περιόδου.
Και επειδή μιλάμε για δείκτες, ας αναφέρουμε πως μια βασική δέσμευσή μας ως χώρα είναι η εξάλειψη του πρωτογενούς ελλείμματος.
Δηλαδή, πρέπει σαν κράτος να μπορούμε να πληρώνουμε μισθούς και συντάξεις από τα έσοδά μας, εξαιρουμένων των δαπανών για τόκους.
Αυτός λοιπόν ο δείκτης, που είναι και το βασικό ζητούμενο των εταίρων μας, πάει καλά.
Είμαστε πολύ κοντά στο να ισοσκελιστεί.
Έχουμε μια μοναδική δυνατότητα να δούμε φέτος, μετά από μια τόσο δύσκολη διαδρομή, τον «πάτο στο βαρέλι».
Δεν υπήρξε μέτρο που να θεωρείτε ότι δεν «πήγε» όπως είχατε προβλέψει;
Αυτό που βλέπουμε ότι δεν «βγαίνει», και το έχουμε τονίσει με επιμονή στους εταίρους, είναι η αύξηση του ΦΠΑ στην εστίαση από το 13% στο 23%.
Πρόκειται για ένα ζήτημα που «καίει» και, ορθώς, είναι φλέγον αυτή την στιγμή.
Αυτό το μέτρο κατά την εκτίμησή, μας είχε τρεις δυσμενείς επιπτώσεις.
Η πρώτη είναι ότι προέβλεπε πως θα υπάρξει αύξηση εσόδων κατά 800 εκατ. ευρώ.
Μέχρι τώρα, φαίνεται ότι το πολύ να έχουμε αύξηση εσόδων κατά 100 εκατ. ευρώ.
Επίσης, αν και δεν μπορεί να αποδειχθεί, αυτό διόγκωσε την φοροδιαφυγή.
Τέλος, όσοι δεν μπορούν ή λόγω εντιμότητας δεν φοροδιαφεύγουν, είναι ανάμεσα στα πολλά μαγαζιά που έκλεισαν, με ότι συνέπειες επέφερε αυτό στην ανεργία.
Από όποια διάσταση και να δούμε αυτό το μέτρο, είναι οικονομικά αναποτελεσματικό και κοινωνικά άδικο.
Το πετρέλαιο είναι κοινωνικά άδικο αλλά τουλάχιστον αποδεικνύεται οικονομικά αποτελεσματικό.
Τον Αύγουστο δεν ήταν ώριμοι οι εταίροι να το αποτιμήσουν, αλλά τώρα αν συνεχίσουν οι δείκτες να εξελίσσονται έτσι θετικά, εκτιμώ ότι μέχρι το καλοκαίρι θα έχουμε θετική έκβαση και μια σημαντική μείωση στο φόρο στην εστίαση.
Τα περισσότερα παράπονα που ακούτε τι αφορούν; Με τι έχει δυσανασχετήσει πραγματικά ο κόσμος;
Τους νέους τους απασχολεί η ανεργία.
Τους ηλικιωμένους η σύνταξη.
Τους εργαζόμενους στον ιδιωτικό τομέα ο φόβος της απόλυσης και τους υπαλλήλους του Δημόσιου η συρρίκνωση του εισοδήματός τους.
Εξαρτάται με ποιον πολίτη συναναστρέφεσαι κάθε φορά.
Σαν χώρα, θεωρώ πως το πιο σημαντικό πρόβλημα είναι η ανεργία.
Τα μεγέθη της τάξης του 27% και στους νέους ως 24 ετών του 55%, είναι πραγματικά αποκαρδιωτικά. Τραγικά.
Αυτό με ανησυχεί. Και για την κοινωνική συνοχή
Οι τελευταίες δημοσκοπήσεις που φέρνουν όλο και πιο κοντά ΣΥΡΙΖΑ και Νέα Δημοκρατία σας ανησυχούν;
Οι δημοσκοπήσεις δεν συνιστούν παρά μια «φωτογραφία της στιγμής» και θα πρέπει να αξιολογούνται όπως αυτές διαμορφώνονται κάθε μέρα.
Εμένα, πάντως, μου δείχνουν το αντίθετο αποτέλεσμα από αυτό που καταθέτεις.
Το προηγούμενο κύμα δημοσκοπήσεων έδειχνε μια μεγάλη διαφορά υπέρ του ΣΥΡΙΖΑ.
Τώρα φαίνεται πως τα δύο πολιτικά κόμματα ξεκινούν από την ίδια βάση.
Για εμάς, αυτό σημαίνει πως με μεθοδικότητα και υπευθυνότητα καταφέραμε να περάσουμε δύσκολα, επώδυνα αλλά αναγκαία μέτρα για να πάρουμε τη δόση ύψους πάνω από 50 δισ. ευρώ.
50 δισ. ευρώ είναι πολλά λεφτά!
Είναι το 27% του πλούτου της χώρας.
Είναι όσος είναι ο πλούτος 150 χωρών του κόσμου.
Συνεπώς, με ικανοποιεί το γεγονός ότι οι Έλληνες αντιλαμβάνονται την προσπάθεια που έγινε.
Αυτό δε σημαίνει πως η προσπάθεια δεν θα συνεχιστεί.
Έχουμε μπροστά μας μια χρονιά εξαιρετικά δύσκολη, με στόχο την υλοποίηση αυτών που ψηφίστηκαν στο Κοινοβούλιο.
Έτσι θα δούμε τον «πάτο στο βαρέλι», που είπα πριν, και θα αρχίσει η ανάκαμψη.
Μπορούμε να έχουμε μια πρόβλεψη για τον «πάτο» και την ανάκαμψη;
Για τον «πάτο» ναι.
Η ανάκαμψη όμως δύσκολα προβλέπεται στην πράξη.
Μπορώ να αναφέρω παραδείγματα για να δεις τι εννοώ.
Μέρος της δόσης θα πάει για αποπληρωμή οφειλών του κράτους προς ιδιώτες.
Περίπου 9 δισ. ευρώ είναι τα χρέη σε διάφορους τομείς όπως τα φαρμακεία, τα νοσοκομεία, τα ιατρικά κέντρα, οι Οργανισμοί Τοπικής Αυτοδιοίκησης, το εφάπαξ των υπαλλήλων.
Αυτά αρχίζουν να αποπληρώνονται.
Τον Δεκέμβρη, μέρος της δόσης κάλυψε εφάπαξ, συμπολιτών μας.
Μέσα στο 2013, με την ροή να είναι ταχύτερη, θα αποπληρωθούν 30.000 εφάπαξ.
30.000 οικογένειες θα πάρουν χρήματα και μέρος αυτών θα διαταθεί για κατανάλωση.
Αυτή η εξέλιξη θα μετατοπίσει πόρους σε άλλα τμήματα οικονομικής δραστηριότητας.
Δεύτερος τομέας που θα καλυφτεί είναι τα χρήματα του ΕΣΠΑ που θα πέσουν στην Ελληνική οικονομία.
Τρίτος, και πιο δύσκολος πυλώνας, είναι ο τραπεζικός.
Οι στρόφιγγες του τραπεζικού συστήματος έχουν κλείσει εντελώς.
Οι τράπεζες πάντως θεωρούνται ως ευνοούμενες από την κοινή γνώμη. Οι πολίτες λένε πως οι τράπεζες σώζονται.
Οι τράπεζες, όντως, παλιότερα έδιναν αφειδώς δάνεια, ενίοτε χωρίς κανόνες ή σωστά κριτήρια.
Έτσι, τώρα με την κρίση, «σκάνε» πολλά δάνεια που πολίτες δεν μπορούν να αποπληρώσουν και το τραπεζικό σύστημα βρίσκεται σε αδιέξοδο.
Οι τράπεζες όμως όλα αυτά τα χρόνια βοήθησαν στην ανάπτυξη.
Αν αναλογιστούμε μόνο πόσα τραπεζικά καταστήματα υπήρχαν και πόσοι εργάζονταν σε αυτά.
Δημιουργήθηκαν θέσεις απασχόλησης.
Μόλις τελειώσει η ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών τον Ιούνιο, εκτιμώ πως με δεδομένη την συνεχιζόμενη επιστροφή καταθέσεων στις τράπεζες, θα συμβάλλουν και αυτές, και πάλι, στην ανάπτυξη.
Όλα αυτά λοιπόν δείχνουν την αρχή, αν θες, μιας ανάκαμψης.
Σίγουρα θα έχουμε ύφεση και φέτος αλλά όσο περνάει η χρονιά τόσο θα βελτιώνεται το κλίμα.
Αν δεν πετύχετε όλα αυτά ή έστω κάτι από όλα αυτά, τι να περιμένουμε; Υπάρχει δικλίδα ασφαλείας αν το χρονοδιάγραμμα πέσει έξω;
Φέτος, ο στόχος ήταν να έχουμε πρωτογενές έλλειμμα 1% του ΑΕΠ περίπου.
Η ύφεση ήταν βαθύτερη από τις εκτιμήσεις που είχαν γίνει το καλοκαίρι.
Και έτσι ο στόχος διαμορφώθηκε στο 1,5%, χωρίς νέα μέτρα όμως για το 2012.
Κι αυτό γιατί η απόκλιση δεν οφείλεται σε υστερήσεις της Κυβέρνησης.
Κατ’ αντιστοιχία, μπορώ να απαντήσω και για το μέλλον.
Αν τηρήσουμε όλες τις δεσμεύσεις μας τότε κανείς δεν θα μπορεί να μας επιβάλλει νέα μέτρα.
Ότι δεν αφορά σε δικές μας αστοχίες δεν θα το επωμιστούμε με νέα μέτρα.
Βλέποντας και την πορεία της Ευρώπης, εκτιμώ ότι μπορούμε να είμαστε συγκρατημένα αισιόδοξοι.
Η κατάσταση αρχίζει να σταθεροποιείται.
Τα πρώτα δείγματα για τον τουρισμό είναι και αυτά θετικά.
Θέλω να πιστεύω ότι θα προχωρήσουν οι αποκρατικοποιήσεις.
Με διαφάνεια φυσικά.
Σε τοπικό επίπεδο, θέλω να δω το ΤΑΙΠΕΔ να αξιοποιεί τις ιαματικές πηγές της Φθιώτιδας.
Όλα αυτά τα στοιχεία είναι θετικές ενδείξεις για φέτος.
Σε όλη αυτή την ιστορία υπάρχει κάτι που δεν κάνουμε καλά οι πολίτες;
Υπάρχει κάτι που δεν κάνει καλά το κράτος και το οποίο συνδυάζεται με την νοοτροπία που έχει διαμορφωθεί στην Ελληνική κοινωνία.
Δεν είναι ακόμη πολύ ώριμες οι συνθήκες για σημαντικές διαρθρωτικές αλλαγές στην χώρα.
Εκεί βλέπω μεγάλη ανθεκτικότητα, αρκετές αντιστάσεις – αν και φθίνουσες – τόσο στο πολιτικό σύστημα όσο και στην κοινωνία.
Παράδειγμα:
Την φετινή χρονιά πάμε να εκτελέσουμε έναν Προϋπολογισμό και ήδη στο γραφείο μου έχω πολλά αιτήματα από φορείς και συναδέλφους, που ζητάνε χρήματα εκτός Προϋπολογισμού για δράσεις που μπορεί όντως να ήταν καλό να γίνουν, αλλά όταν έχεις μπει σε «ρότα» για να πετύχεις στόχους οι αποκλίσεις δημιουργούν «σκαμπανεβάσματα».
Το να δώσεις αριστερά-δεξιά μικρά χρηματικά ποσά, δεν μοιάζει σημαντικό σαν μεμονωμένο μέγεθος, το άθροισμα όλων αυτών όμως είναι.
Επίσης, θα ήθελα καλύτερη ενημέρωση του πολίτη.
Πολλές πρωτοβουλίες που λήφθηκαν με συγκεκριμένα κριτήρια δεν έγιναν κατανοητές.
Γίνεται για παράδειγμα, μεγάλη συζήτηση για τη ΔΟΥ στην Αταλάντη.
Η επιλογή εδράζεται σε πόρισμα που αφορά όλη τη χώρα και είναι εδώ και μήνες γνωστό.
Έχει αποφασιστεί, με αμιγώς οικονομικά κριτήρια, ποιες θα είναι οι 120 ΔΟΥ που θα μείνουν σε όλη την χώρα.
Αν και είχαμε δεσμευτεί για 90 εδώ και 1,5 χρόνο.
Διαπίστωσα πως πολλοί συμπατριώτες μας δεν γνώριζαν τα κριτήρια.
Άκουσα διαμαρτυρίες πως αν κλείσουν οι ΔΟΥ, ουσιαστικά δεν θα γίνονται οι εργασίες, ενώ οι περισσότερες είναι γνωστό πως πλέον γίνονται και ηλεκτρονικά.
Υπάρχει επίσης η δυνατότητα να λειτουργήσει Κέντρο Εξυπηρέτησης Φορολογουμένων (ΚΕΦ).
Άμεσα.
Στην αρχή θα υπήρχε ενδεχομένως μια «δυσκινησία», όπως συμβαίνει με οτιδήποτε καινούργιο.
Άκουσα ακόμη πως το ΚΕΦ δεν μπορεί να κάνει τίποτα.
Το ΚΕΦ μπορεί να κάνει πολλές εργασίες, με εξαίρεση κάποιες, λίγες εργασίες.
Δηλαδή ο πολίτης δεν είναι έτοιμος να δεχτεί τις αλλαγές και η γκρίνια είναι αδικαιολόγητη;
Πράγματι, ο πολίτης δείχνει εξαιρετικές αντοχές στην συμπίεση του βιοτικού επιπέδου των δύσκολων τελευταίων ετών.
Ειδικότερα, όσον αφορά στην δημοσιονομική πολιτική, η ανοχή είναι πρωτόγνωρη και συνεχίζεται, όπως βλέπεις και στις δημοσκοπήσεις, υπό μία προϋπόθεση.
Να δει φως στο «τούνελ».
Στον τομέα των διαρθρωτικών αλλαγών, οι αντιστάσεις από «θύλακες» είναι περισσότερες.
Όλοι, όμως, πρέπει να κάνουμε υποχωρήσεις και να δουλέψουμε σκληρά.
Μέρος Β | Προσωπική
Είναι σκληρή η δουλειά του Υπουργού; Πως είναι η καθημερινότητα σας; Τι άλλαξε;
Οι ώρες εργασίας, σε σύγκριση με πριν αναλάβω υπουργικά καθήκοντα, είναι περίπου ίσες, η ένταση της εργασίας όμως και οι οι ευθύνες που έχω επωμισθεί είναι βαρύτερες.
Ειδικά όταν εποπτεύεις το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους, το κεντρικό θησαυροφυλάκιο της χώρας.
Αντιλαμβάνεσαι πως όλες οι αποφάσεις που έχουν να κάνουν με εκροή πόρων χρειάζονται ιδιαίτερη προσοχή.
Και γνώση όλων των θεμάτων που ανοίγουν σαν «βεντάλια» σε όλα τα Υπουργεία.
Παράλληλα, επειδή θέλω να είμαι συνεπής, και θα είμαι συνεπής με τους συμπατριώτες μου στη Φθιώτιδα, προσπαθώ τα Σαββατοκύριακα, και όσο μπορώ τις καθημερινές, να ασχολούμαι με ατομικά και συλλογικά πραγματικά προβλήματα που αναπτύσσονται και απασχολούν την κοινωνία.
Αυτό σημαίνει ότι εργάζομαι πάρα πολλές ώρες
Είναι δική μου επιλογή και θα το κάνω με τη μέγιστη δυνατή υπευθυνότητα.
Τελικά, η κοινωνία θα κρίνει.
Η Φθιώτιδα; Έχει αλλάξει η συμπεριφορά της; Θέλω να μου πείτε ειλικρινά πως βλέπετε τον κόσμο απέναντί σας πλέον και πως σας αντιμετωπίζουν οι συμπατριώτες σας;
Νομίζω πως η κοινωνία στη Φθιώτιδα αντιλαμβάνεται ότι αυτή η Κυβέρνηση, και επειδή έθεσες και ένα ερώτημα προσωπικής φύσεως, και εγώ ο ίδιος προσπαθούμε.
Προσπαθούμε για το καλύτερο.
Προφανώς, όταν λαμβάνεις δύσκολες και επώδυνες αποφάσεις δεν είναι ευχάριστο για την κοινωνία.
Έχω όμως την αίσθηση ότι αντιλαμβάνεται το λόγο για τον οποίο γίνεται αυτό.
Σε κάθε περίπτωση, η αντίδραση της κοινωνίας είναι αυτή που αποτυπώνεται στις δημοσκοπήσεις, συνολικά για τη χώρα.
Ποιο είναι το χειρότερο που έχει ακουστεί για εσάς; Αν όχι το χειρότερο, το πιο άδικο. Όχι για την Κυβέρνηση, αλλά για το δικό σας έργο προσωπικά.
Δεν μπορώ να θυμηθώ συγκεκριμένη αναφορά που να έχει κάνει κάποιος.
Η αίσθηση όμως που προσπαθούν να δημιουργήσουν κάποιοι, ότι μπορεί να έχω προσωπικό οικονομικό όφελος από την ανάμειξη με τα κοινά, είναι άδικη και δεν επιβεβαιώνεται από τα γεγονότα.
Το αποδεικνύει η καθημερινότητά μου στη Λαμία και στην Αθήνα.
Όπως άδικη είναι και η αίσθηση ότι μπορώ να λύσω όλα τα προβλήματα της Φθιώτιδας.
Το πολιτικό σύστημα προσπαθεί να διορθώσει κακώς κείμενα που αυτό δημιούργησε.
Γίνεται μια ηράκλεια προσπάθεια από όλους, και την Κυβέρνηση.
Κατά την άποψή μου, ο πυρήνας του προβλήματος βρίσκεται στην δεκαετία του ’80, αλλά αυτό που πρέπει να δούμε είναι το σήμερα.
Προσπαθούμε να διαμορφώσουμε σήμερα μια καινούργια Ελλάδα, με στέρεους κανόνες.
Σ’ αυτή τη νέα πραγματικότητα, δεν μπορεί κάποιος επειδή έχει σημαντικό πολιτικό ρόλο σε ένα Υπουργείο, π.χ. στο Υπουργείο Οικονομικών, να λύσει όλα τα προβλήματα.
Η αίσθηση συνεπώς που δημιουργείται, και ακούω να εκφράζεται από κάποιους συναδέλφους σας, από κάποιους συμπατριώτες μας εκλεγμένους σε ΟΤΑ και από ένα μικρό κομμάτι της κοινωνίας «…τώρα που έχουμε το Σταϊκούρα να “σώσουμε” το άλφα, το βήτα ή να φέρουμε στη Λαμία το ένα και το άλλο» δεν είναι βάσιμη!
Υπάρχουν πολλά προβλήματα τα οποία αναδύονται, έχουν αναδειχθεί ή θα προκύψουν στο μέλλον και τα οποία δεν μπορεί να λύσει ο οποιοσδήποτε, ακόμη κι αν είναι σε υψηλό, υψηλότατο πόστο.
Ρουσφέτια; Κόπηκαν; Εξακολουθούν, έστω και πλαγίως, να υπάρχουν τέτοια αιτήματα;
Ρουσφέτια με την έννοια «Βάλε με στο Δημόσιο», έχουν σημαντικά περιοριστεί.
Τείνουν στο μηδέν.
Κοινωνικά αιτήματα όμως, τα οποία τα θεωρώ εύλογα ειδικά όταν έχεις αυτά τα ποσοστά ανεργίας, υπάρχουν ακόμη.
Αυτό το θέμα είναι, όμως, και διαχρονικό και διατοπικό.
Και δεν αφορά μόνο το πολιτικό σύστημα.
Είχα τη δυνατότητα τέσσερα χρόνια της ζωής μου να είμαι εκτός Ελλάδος, να κάνω ένα κομμάτι των σπουδών μου σε μεταπτυχιακό και διδακτορικό επίπεδο στο Λονδίνο.
Το ίδιο γίνεται και εκεί.
Απλά, αυτά που γίνονταν στην Ελλάδα και δεν γίνονται στο εξωτερικό ήταν η παρέμβαση του πολιτικού συστήματος σε ότι αφορά στην επάνδρωση του δημόσιου τομέα.
Σε κάθε περίπτωση, ως μέλος της Κυβέρνησης, οφείλω να ακούω, και ακούω, τους πολλούς φορείς που έρχονται στο γραφείο μου προκειμένου να καταθέσουν συλλογικά αιτήματα.
Υπάρχει τομέας που σας κάνει να λέτε «Αυτό είναι μεν γραμμή της Νέας Δημοκρατίας, αλλά εγώ σαν Χρήστος μακάρι να μπορούσα μόνος μου να το αλλάξω»;
Στη Φθιώτιδα, θα ήθελα καλύτερες και υψηλότερες ταχύτητες στην ολοκλήρωση των οδικών και σιδηροδρομικών έργων.
Θα ήθελα να αξιοποιηθούν οι ιαματικές πηγές.
Θεωρώ ότι έχουμε έναν ανεκτίμητο πλούτο στην περιοχή μας, που δεν έχει αξιοποιηθεί.
Αυτά είναι δύο ενδεικτικά ζητήματα, που έρχονται πρόχειρα στο μυαλό μου, αναφορικά με αναπτυξιακά έργα στη Φθιώτιδα.
Σε ότι αφορά έργα τα οποία έχουν να κάνουν με κοινωνικά ζητήματα; Με ζητήματα υγείας όπως το νοσοκομείο ή θέματα παιδείας;
Σε ότι αφορά στο Νοσοκομείο, χρειάζεται μια ορθολογική διαχείριση λαμβάνοντας υπόψη τη στενότητα πόρων.
Σε ότι αφορά στον τομέα της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, θα παρακολουθούμε τις εξελίξεις και τη δημοσιοποίηση του προγράμματος «Αθηνά».
Έχω άποψη επί του θέματος, την έχω καταθέσει εκεί που έπρεπε να την καταθέσω και θα διεκδικήσω το καλύτερο για τη Φθιώτιδα.
Λαμβάνοντας υπόψη και τη συλλογική απόφαση για την αναδιάρθρωση της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης.
Συμπερασματικά, λαμβάνοντας υπόψη την τρέχουσα οικονομική συγκυρία και τις κεντρικές επιλογές της χώρας, διεκδικώ και θα διεκδικήσω το καλύτερο για τη Φθιώτιδα.
Υπήρξε περίοδος λαϊκού αναβρασμού. Ο κόσμος ήταν και είναι ακόμη οργισμένος. Φοβηθήκατε ποτέ; Είστε άνετος όταν κυκλοφορείτε;
Όχι δεν φοβάμαι, γιατί από την στιγμή που ασχολείσαι με τα κοινά είσαι δημόσιο πρόσωπο, άρα γνωρίζεις και τα θετικά και τα αρνητικά της συγκεκριμένης ανάμειξης.
Ειδικά σε μια περίοδο όπως είναι η σημερινή, μια περίοδο εφαρμογής προγραμμάτων λιτότητας και πολύ κακής οικονομικής και κοινωνικής συγκυρίας, προφανώς, τα αρνητικά υπερτερούν των θετικών.
Συνεπώς το γνωρίζω και αναλαμβάνω τις ευθύνες μου.
Ο πολιτικός δεν είναι μόνο για τα «εύκολα» και για «παλαμάκια».
Οφείλει να αναλαμβάνει και το κόστος επώδυνων, αλλά αναγκαίων, αποφάσεων.
Έχετε δεχθεί απειλές εντός ή εκτός εισαγωγικών;
Ναι έχω δεχθεί φραστικές απειλές για ατομικά και για συλλογικά θέματα.
Έχω επίσης κατηγορηθεί, όπως είπα και προηγουμένως, για πράγματα στα οποία δεν είχα καμία εμπλοκή.
Άλλωστε Υπουργός είμαι τους τελευταίους 6-7 μήνες.
Ή, αν θέλετε, Βουλευτής είμαι τα τελευταία 5 χρόνια και όχι τα τελευταία 35 χρόνια, οπότε και έχει διαμορφωθεί η κατάσταση που ζούμε σήμερα.
Θυμάστε κάποια πραγματικά άβολη στιγμή;
Στιγμές κατά τις οποίες οι πολίτες εκφράζουν τον προβληματισμό τους, ακόμη και την οργή τους, έχουν υπάρξει.
Και είναι λογικό.
Και σεβαστό.
Οφείλω, όμως, να υπηρετήσω τη θέση που μου ανέθεσαν οι πολίτες της Φθιώτιδας και ο κ. Πρωθυπουργός.
Και να είμαι παρών.
Όρθιος.
Ακόμη και σε «επίφοβες» καταστάσεις.
Για παράδειγμα, έχω συμμετάσχει σε παρελάσεις, είμαι πάντα εκεί.
Γιατί θεωρώ πως ο πολιτικός δεν πρέπει να είναι μόνο για τα χειροκροτήματα, πρέπει να είναι και για τις δύσκολες περιόδους.
Πόσο εύκολο είναι να το προσπεράσετε ή να σας αφήσει αδιάφορο ένα κακεντρεχές σχόλιο;
Το λαμβάνω υπόψη μου.
Ειδικά, αν κάποιον ή κάποιους έχω αδικήσει.
Και προσπαθώ να το διορθώσω.
Προφανώς όμως, υπάρχουν και σχόλια που είναι εντελώς ατυχή.
Αποδεικνύεται ότι, πολλές φορές, οι πιο σκληροί επικριτές σου είναι αυτοί που έχουν βοηθηθεί περισσότερο απ’ όλους στη ζωή τους.
«Γιατί έχω αναμειχθεί σε όλο αυτό»; Το έχετε πει ή σκεφτεί ποτέ;
Αρκετές φορές, αλλά όταν πάω στο σπίτι αυτά δεν τα μεταφέρω στην οικογένειά μου.
Στα 39 μου όμως, και στη χειρότερη φάση που έχει περάσει η χώρα, έχω μπροστά μου μία πρόκληση.
Και αυτή πρέπει να αντιμετωπίσω.
Και στην οποία θα πρέπει να ανταπεξέλθω.
Υπάρχει κάτι που θα σας έκανε να τα παρατήσετε; Τώρα, σήμερα, αύριο, χθες;
Θεωρώ ότι έχουμε φτάσει τόσο κοντά στο να βρούμε τον «πάτο στο βαρέλι» και να δούμε «φως στο τούνελ», που δεν θα ήθελα με τίποτα να γυρίσουμε πίσω ή να λοξοκοιτάξουμε.
Κυριολεκτικά, έχουμε διανύσει τα 4/5 του δρόμου με τα μέτρα που πήραμε, και είναι κρίμα αυτή η προσπάθεια που έχει καταβάλει η ελληνική κοινωνία να πάει στράφι.
Τώρα είναι η ώρα εμείς, ως πολιτικό σύστημα, να δείξουμε υπευθυνότητα και η κοινωνία διορατικότητα και υπομονή.
Όση της έχει απομείνει.
Νομίζω ότι μέχρι το καλοκαίρι, μπορεί να έχει σταθεροποιηθεί η κατάσταση.
Έχουμε καταβάλλει μια συλλογική προσπάθεια και δεν θα ήθελα αυτή να πάει χαμένη.
Ποιες ώρες δεν είστε Υπουργός;
Όταν είμαι στη Φθιώτιδα και μου δίνεται η δυνατότητα να γευτώ μικρές απολαύσεις της ζωής.
Να φάω σε μια ταβέρνα ή να πιω ένα καφέ με φίλους και συμπατριώτες.
Κι ας γκρινιάζουν πολλές φορές…
Είναι αυθεντικοί!!!
