Ομιλία στην Ολομέλεια της Βουλής κατά τη συζήτηση Επίκαιρης Επερώτησης της ΝΔ | 13.6.2016

Ομιλία στην Ολομέλεια της Βουλής κατά τη συζήτηση Επίκαιρης Επερώτησης της ΝΔ | 13.6.2016

Αθήνα, 13.06.2016

 

Δελτίο Τύπου

 

Ομιλία στην Ολομέλεια της Βουλής κατά τη συζήτηση της Επίκαιρης Επερώτησης της Νέας Δημοκρατίας σχετικά με «Ζητήματα λειτουργίας της φορολογικής διοίκησης και αποτελεσματικότητας των φορολογικών ελέγχων και μηχανισμών για τον περιορισμό της φοροδιαφυγής»

 

 

 

Κύριε Υπουργέ,

Θα περίμενα να επιδείξετε μεγαλύτερη αυτοσυγκράτηση και περισσότερο σεβασμό στην Ελληνική κοινωνία και να προχωρήσετε σε κάποιας μορφής αυτοκριτική για τις πράξεις και τις παραλείψεις της Κυβέρνησής σας στο πεδίο της φορολογικής πολιτικής και διοίκησης.

Και αυτό για 2 λόγους:

1ον. Γιατί είστε «πολιτικά έκθετος», αφού κατά το παρελθόν, ως Κόμμα και προσωπικά, καλλιεργήσατε ψεύτικες υποσχέσεις, απόδειξη της αναξιοπιστίας σας.

2ον. Γιατί, σήμερα, αξιολογείστε και για τα πεπραγμένα σας, όπως είναι η επιβολή νέων φόρων σε ολόκληρη της κοινωνία, η μείωση του διαθέσιμου εισοδήματος των πολιτών, η αύξηση των ληξιπρόθεσμων φορολογικών υποχρεώσεων, η διόγκωση της φοροδιαφυγής, απόδειξη της ανικανότητάς σας.

Δυστυχώς όμως, παρά την αποδεδειγμένη πλέον αναξιοπιστία και ανικανότητα της Κυβέρνησής σας, δεν δείχνετε την αναγκαία αυτοσυγκράτηση.

Μάλιστα βγάλατε και ΔΤ για να ενημερώσετε ότι σήμερα θα προσέλθετε στη Βουλή για να απαντήσετε.

Ίσως γιατί επί ΣΥΡΙΖΑ είναι «είδηση» να προσέρχονται οι Υπουργοί στη Βουλή όπως έχουν υποχρέωση…

Με αναγκάζετε συνεπώς να σας θυμίσω ορισμένα πράγματα.

Κε. Υπουργέ, εσείς δεν ήσασταν που πριν το 2015, «περιοδεύατε» ανά την Ελλάδα, κατέχοντας μάλιστα ρόλο «πρωταγωνιστή» στον «θίασο», καλώντας μάλιστα τους πολίτες «να μην χάσουν τη συνάντηση μαζί σας», διότι αγωνιζόσασταν για να «σταματήσει η φοροληστεία»;

[Συνημμένο Έγγραφο 1]

Το ξεχάσατε;

Και σήμερα που έχετε επιβάλλει την μεγαλύτερη «φοροληστεία» των τελευταίων ετών, με αυξήσεις άμεσων και έμμεσων φόρων άνω των 6 δισ. ευρώ, όχι μόνο δεν ζητάτε μία συγγνώμη, αλλά κατηγορείτε και την Αξιωματική Αντιπολίτευση;

Σεβαστείτε τουλάχιστον την Ελληνική κοινωνία, και τις θυσίες τις οποίες έχει κάνει τα τελευταία χρόνια!!!

Ξέρω όμως, θα μου πείτε ότι όλα αυτά ήταν αυταπάτες.

Αυταπάτες του παρελθόντος.

Αυταπάτες που υπήρχαν πριν τον Ιανουάριο του 2015.

Δυστυχώς όμως για εσάς, κε. Υπουργέ, δεν μιλάμε για αυταπάτες, αλλά για απάτες και ψέματα.

Και τα ψέματα έχουν «κοντά ποδάρια».

Διότι το ίδιο έργο, «σκηνοθεσίας» ΣΥΡΙΖΑ και με τους ίδιους πρωταγωνιστές, επαναλαμβάνεται.

Γιατί απάτη είναι κε. Υπουργέ, μόλις πριν από 7 μήνες, στις 3 Νοεμβρίου, να υποστηρίζετε ότι «δεν έχουμε καμία υποχρέωση για εφαρμογή του ΕΝΦΙΑ το 2016», και τελικά ο ΕΝΦΙΑ να διατηρείται και να διευρύνεται.

[Συνημμένο Έγγραφο 2]

Γιατί απάτη είναι κε. Υπουργέ, μόλις πριν από 8 μήνες, στις 18 Οκτωβρίου, να υποστηρίζετε ότι «δεν θα προχωρήσετε σε επιβαρύνσεις στα χαμηλά και μεσαία εισοδήματα, γιατί τότε τα 80 δισ. ευρώ ληξιπρόθεσμα θα ανέβουν στα 85-90 δισ. ευρώ», και σήμερα να έχετε προχωρήσει σε μία φοροκαταιγίδα, με αποτέλεσμα οι ληξιπρόθεσμες οφειλές να έχουν ήδη υπερβεί τα 87 δισ. ευρώ.

Μόνος σας μάλιστα επιβεβαιώνεται ότι αυτό το «τσουνάμι» φόρων πλήττει κυρίως στα χαμηλά και τα μεσαία εισοδήματα.

[Συνημμένο Έγγραφο 3]

Γιατί απάτη είναι κε. Υπουργέ, μόλις πριν 3 μήνες, στις 12 Μαρτίου, να υποστηρίζετε ότι «για να σταματήσει η αύξηση των ληξιπρόθεσμων οφειλών πρέπει να σταματήσουμε να παίρνουμε φορολογικά εισπρακτικά μέτρα», και τελικά σήμερα να κάνετα ακριβώς το αντίθετο.

[Συνημμένο Έγγραφο 4]

Γιατί απάτη είναι κε. Υπουργέ, μόλις πριν 5 μήνες, στις 22 Ιανουαρίου, να υποστηρίζετε ότι «δεν θα υπάρξει φορολογική καταιγίδα, ούτε χαράτσια, ούτε οτιδήποτε άλλο για τους αγρότες», και τελικά να τους έχετε αυξήσει τις ασφαλιστικές εισφορές, να τους έχετε αυξήσει το κόστος πρώτων υλών, να τους έχετε επιβάλει προκαταβολές φόρων, να τους έχετε καταργήσει την επιστροφή του ειδικού φόρου κατανάλωσης στο πετρέλαιο για αγροτική χρήση, να τους έχετε αυξήσει τους συντελεστές του φόρου εισοδήματος, να τους έχετε καταργήσει τον ΟΓΑ.

[Συνημμένο Έγγραφο 5]

Γιατί απάτη είναι κε. Υπουργέ, μόλις πριν 1 μήνα, στις 7 Μαΐου, να υποστηρίζετε ότι δεν κρατάμε «επίτηδες χαμηλά τις επιστροφές των φόρων», και σήμερα, οι ληξιπρόθεσμες επιστροφές φόρων να έχουν ξεπεράσει το 1,2 δισ. ευρώ, από 750 εκατ. ευρώ που ήταν το Δεκέμβριο του 2014, αυξημένες κατά 60% επί ημερών σας.

[Συνημμένο Έγγραφο 6]

Και φυσικά η λίστα θα μπορούσε να διευρυνθεί, με τις πρόσφατες δεσμεύσεις σας για το αφορολόγητο, το πετρέλαιο θέρμανσης, το αφορολόγητο με χρήση πλαστικού χρήματος και άλλα…

Κε. Υπουργέ, αυτά υποστηρίζατε.

Όχι πριν τις εκλογές του Ιανουαρίου του 2015.

Όχι πριν τις εκλογές του Σεπτεμβρίου του 2015.

Αλλά πρόσφατα, μετά τις τελευταίες εκλογές.

Αποτελεί συνεπώς «πολιτικό θράσος» να έρχεστε και να «κουνάτε το δάχτυλο» στην Αξιωματική Αντιπολίτευση.

Βεβαίως, ανάμεσα στα πολλά που έχετε κατά καιρούς πει και τα οποία διαψεύδει η ίδια η πραγματικότητα, είπατε και μία αλήθεια, στις 18 Μαρτίου, από αυτό εδώ το βήμα.

Είπατε «ότι τελείωσαν τα άσχηµα, αλλά έρχονται τα χειρότερα».

Και πράγματι, είχατε δίκιο.

Γιατί τα χειρότερα ακολούθησαν, και δεν έχουν ακόμη τελειώσει.

Με τον «καταιγισμό» νέων φόρων, με την περικοπή σε συντάξεις, σε μερίσματα, σε εφάπαξ και στο ΕΚΑΣ.

Μέτρα «έμπνευσης», «ιδιοκτησίας» και «εκτέλεσης» της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ.

Κυβέρνηση η οποία, για να θυμηθούμε, μέσα σε ένα χρόνο:

  • Έχει αυξήσει, δύο φορές, τους συντελεστές ΦΠΑ.
  • Έχει αυξήσει τους συντελεστές του φόρου εισοδήματος νομικών προσώπων.
  • Έχει μειώσει το αφορολόγητο.
  • Έχει αυξήσει και έχει μονιμοποιήσει τους συντελεστές της εισφοράς αλληλεγγύης.
  • Έχει αυξήσει τους συντελεστές του φόρου ασφαλίστρων.
  • Έχει αυξήσει τη φορολόγηση των ενοικίων.
  • Έχει καταργήσει εκπτώσεις εφάπαξ πληρωμής φόρου εισοδήματος.
  • Έχει καταργήσει απαλλαγές πληρωμής του ΕΝΦΙΑ.
  • Έχει αυξήσει τις προκαταβολές φόρου εισοδήματος.
  • Έχει φορολογήσει τα μερίσματα.
  • Έχει καταργήσει την επιστροφή του ειδικού φόρου κατανάλωσης στο πετρέλαιο για αγροτική χρήση.
  • Έχει αυξήσει το φόρο εισοδήματος στους αγρότες.
  • Έχει αυξήσει το κόστος των πρώτων υλών στην αγροτική παραγωγή.
  • Έχει αυξήσει τις ασφαλιστικές εισφορές.
  • Έχει αυξήσει τον ΕΝΦΙΑ στα οικόπεδα, στα αγροτεμάχια, στις επιχειρήσεις.
  • Έχει αυξήσει το φόρο στις εταιρείες επενδύσεων.
  • Έχει αυξήσει το φόρο στα τσιγάρα.
  • Έχει αυξήσει τον ειδικό φόρο κατανάλωσης στην μπύρα.
  • Έχει καταργήσει το ειδικό καθεστώς μειωμένου ΦΠΑ στα νησιά.
  • Έχει αυξήσει τον φόρο στον καφέ.
  • Έχει αυξήσει τον φόρο στη βενζίνη.
  • Έχει αυξήσει το φόρο στο πετρέλαιο θέρμανσης.
  • Έχει επιβάλλει ειδικό τέλος στους λογαριασμούς της σταθερής τηλεφωνίας και συνδρομητικής τηλεόρασης.
  • Έχει επιβάλλει φόρο διαμονής στα ξενοδοχεία και στα ενοικιαζόμενα δωμάτια.
  • Έχει επιβάλλει φόρο στα ηλεκτρονικά τσιγάρα.
  • Έχει αυξήσει το τέλος ταξινόμησης σε αυτοκίνητα και φορτηγά.

Αυτό το «τσουνάμι» νέων φόρων είναι συνέπεια της ιδεοληπτικής εμμονής και της ανικανότητας της σημερινής Κυβέρνησης.

Εμμονή που την βιώνουν επώδυνα όλοι οι πολίτες, κυρίως των χαμηλών και μεσαίων στρωμάτων της κοινωνίας, με αλλεπάλληλες, επί τα χείρω, ανατροπές στη ζωή τους.

Εμμονή που δεν έχει λογική, δεν έχει φραγμό, δεν έχει τέλος.

Εμμονή, που όπως απεδείχθη και με το 1ο Μνημόνιο, είναι οικονομικά αναποτελεσματική και κοινωνικά άδικη.

  • Οδηγεί σε πλήρες στέγνωμα την οικονομία.
  • «Δυναμιτίζει» κάθε προοπτική ανάπτυξης, ιδιωτικής πρωτοβουλίας, δημιουργίας νέων θέσεων εργασίας.
  • «Σκοτώνει» ότι παραγωγικό έχει απομείνει.
  • Φτωχοποιεί περαιτέρω την κοινωνία.

Απαιτείται συνεπώς αλλαγή της δημοσιονομικής προσαρμογής, στην κατεύθυνση σταδιακής μείωσης της φορολόγησης νοικοκυριών και επιχειρήσεων.

Αυτό μπορεί να γίνει όταν υπάρχει κυβερνητική αξιοπιστία και επιτυγχάνονται οι δημοσιονομικοί στόχοι, όπως απεδείχθη το 2014.

Τότε κερδίσαμε «βαθμούς ελευθερίας» και προχωρήσαμε στις πρώτες στοχευμένες φορολογικές ελαφρύνσεις (μείωση ΦΠΑ στην εστίαση, μείωση ΕΦΚ στο πετρέλαιο θέρμανσης, μείωση της εισφοράς αλληλεγγύης, μείωση των ασφαλιστικών εισφορών κ.α.).

Σήμερα, όλα αυτά αυξήθηκαν!!!

Μπορεί όμως να γίνει και με τη χρήση δημοσιονομικών ισοδυνάμων, από την πλευρά των δαπανών.

Υπάρχουν περιθώρια περιστολής, δεν είναι μεγάλα, είναι όμως εντοπισμένα.

Και φυσικά μπορεί να γίνει με τη συνεχής θεσμική, διοικητική και τεχνολογική ενδυνάμωση του φοροεισπρακτικού μηχανισμού.

Πεδίο στο οποίο η Κυβέρνηση έχει, μέχρι σήμερα, πενιχρά αποτελέσματα.

Γιατί ενώ δείχνει εξαιρετική «προθυμία» και «επιμέλεια» στην αύξηση των φόρων, στα υπόλοιπα πεδία της φορολογικής πολιτικής και διοίκησης κάνει μόνο εξαγγελίες, επιδεικνύει αβελτηρία, χαρακτηρίζεται από αναποτελεσματικότητα και προσπαθεί να τα αντιμετωπίσει με όρους επικοινωνίας και όχι ουσίας.

Έτσι, μέχρι σήμερα, επί 17 μήνες, ο «πολυδιαφημισμένος» πόλεμος της Κυβέρνησης εναντίον της φοροδιαφυγής απεδείχθη «κενός περιεχομένου», απλά «πολιτικά φληναφήματα».

Όπως και τα 2,5 δισ. ευρώ που θα εισέπραττε από τη λίστα Λαγκάρντ.

Όπως και το 1 δισ. ευρώ που θα εισέπραττε από την πάταξη του λαθρεμπορίου καπνού, για το οποίο όλως τυχαίως σήμερα καταθέσατε Σχέδιο Νόμου για διαβούλευση.

Όπως και τα 2 δισ. ευρώ που θα εισέπραττε από το λαθρεμπόριο καυσίμων.

Και αντί για όλα αυτά, η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ βάζει νέους φόρους, περισσότερους από 6 δισ. ευρώ.

Απόδειξη της ανικανότητας και της αναποτελεσματικότητάς της.

Κύριε Υπουργέ,

Ας δούμε όμως λίγο πιο αναλυτικά τα «πεπραγμένα» της Κυβέρνησης σε διάφορα φορολογικά πεδία:

1ον. Ως προς τη λειτουργία του ΣΔΟΕ

Η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ, σε αντίθεση με την προηγούμενη Κυβέρνηση, ενέδωσε ολοκληρωτικά στις πιέσεις των δανειστών σε ότι τη μεταβίβαση αρμοδιοτήτων από το ΣΔΟΕ, ακόμη και για τις αρμοδιότητες που αφορούν εισαγγελικές παραγγελίες και οικονομική απάτη, περιλαμβάνοντας μάλιστα και τις φορολογικές υποθέσεις ο έλεγχος των οποίων είναι σε εξέλιξη.

Ακόμη και ο πρώην Ειδικός Γραμματέας του ΣΔΟΕ, επί ημερών της σημερινής Κυβέρνησης, με επιστολή του προς τον Υπουργό και τον Πρωθυπουργό, τον Αύγουστο και τον Νοέμβριο του 2015, μαζί με την παραίτησή του, έκρουε τον «κώδωνα» του κινδύνου και μιλούσε αναλυτικά για το ότι το ΣΔΟΕ είχε προχωρήσει στην ταυτοποίηση μερικών εκατομμυρίων ΑΦΜ από μια σειρά υπό έλεγχο λιστών και εισαγγελικών παραγγελιών.

Το αποτέλεσμα σήμερα είναι, με βάση τις εκτιμήσεις, να μην μπορούν να ολοκληρωθούν έλεγχοι σε 36.000 ανέλεγκτες υποθέσεις, που αντιστοιχούν πιθανότητα σε περισσότερα ΑΦΜ, στις οποίες περιλαμβάνονται 2.500 υποθέσεις που συνδέονται με εισαγγελικές παραγγελίες, ακόμη και για αυτές που βρισκόταν σε τελικό στάδιο επεξεργασίας.

Ενώ μόλις ένα πολύ μικρό ποσοστό αυτών των υποθέσεων, περίπου 4.000, μεταφέρθηκαν στην ΓΓΔΕ ύστερα από τη διάλυση του ΣΔΟΕ.

Και από αυτές, σχεδόν οι μισές είναι μικρού φορολογικού ενδιαφέροντος και αφορούν στη μη έκδοση φορολογικών στοιχείων σε επιχειρήσεις εστίασης και διασκέδασης.

Με λίγα λόγια, η δουλειά που έγινε τα προηγούμενα χρόνια δεν αξιοποιείται, ουσιαστική πρόοδος δεν έχει υπάρξει, ο κίνδυνος παραγραφής υποθέσεων είναι ορατός, ενώ το γεγονός ότι όλες οι υποθέσεις είναι σε μορφή φυσικού φακέλου και όχι ηλεκτρονικά, δίνει τη δυνατότητα διακριτικής μεταχείρισης των υποθέσεων.

Παράλληλα, το Κέντρο Ελέγχου Μεγάλων Επιχειρήσεων παραμένει, τυπικά, ακέφαλο.

Ενώ δεν έχουν εφαρμοσθεί, παρά τη σημαντική προεργασία και ποσοτικοποίηση που είχε γίνει και συμφωνηθεί με τους δανειστές το 2014, τα μέτρα για την καταπολέμηση της απάτης στο ΦΠΑ, όπως επίσης και η εισαγωγή συστήματος λοταρίας για την ενθάρρυνση της έκδοσης αποδείξεων.

2ον. Λίστες

Να επαναλάβουμε ορισμένες αλήθειες, όπως τις είχε καταθέσει και ο τότε αρμόδιος Υφυπουργός Οικονομικών:

  • Η Λίστα Λαγκάρντ παραδόθηκε, αυθημερόν, στις 2 Οκτωβρίου 2012, στον οικονομικό εισαγγελέα, όταν και παρελήφθη από το ΣΔΟΕ σύμφωνα με την ανακοίνωση της σημερινής ηγεσίας του Υπουργείου Οικονομικών.
  • Το δεύτερο cd της λίστας που παραλήφθηκε από το Υπουργείο Οικονομικών της Γαλλίας, παραδόθηκε, και πάλι αυθημερόν, στις 21 Δεκεμβρίου 2012, στον οικονομικό εισαγγελέα.
  • Η λίστα εμβασμάτων εξωτερικού, που περιλαμβάνει 54.246 φυσικά πρόσωπα με καταθέσεις άνω των 100.000 ευρώ για το χρονικό διάστημα 2009 έως Ιούνιο 2012, διαβιβάστηκε στους οικονομικούς εισαγγελείς, στις 5 Σεπτεμβρίου 2012.
  • Η λίστα Λουξεμβούργου, με 38 αρχεία, βρίσκεται στα χέρια των οικονομικών εισαγγελέων, από τις αρχές Σεπτεμβρίου 2012.
  • Η λίστα με δεδομένα από 65 cds (1.364.069 ΑΦΜ), διαβιβάστηκε στους οικονομικούς εισαγγελείς τον Δεκέμβριο του 2013, μετά τη συγκέντρωση στοιχείων από τις τράπεζες, και δημιουργήθηκε μετά από αίτημα του ΣΔΟΕ προς την Ελληνική Ένωση Τραπεζών, στις 15 Ιουλίου του 2012.

Από τότε, οι οικονομικοί εισαγγελείς, εργάζονται συστηματικά επί αυτών.

Χρειαζόταν όμως να φτιάξουμε και τις υποδομές, που δεν υπήρχαν για τέτοιας έκτασης και σε τέτοιο βάθος χρόνου έρευνα.

Δημιουργήθηκε ειδική τεχνογνωσία για την εξεύρεση και την ανάλυση των στοιχείων.

Έγινε ταυτοποίηση ονομάτων με φορολογούμενους.

Έγινε συγκέντρωση των στοιχείων των τραπεζικών λογαριασμών και άλλων περιουσιακών στοιχείων, ενώ υλοποιήθηκε το 90% του μητρώου τραπεζικών λογαριασμών.

Μετά την επεξεργασία των στοιχείων, με βάση τα συμπεράσματα, δόθηκαν υποθέσεις από τον εισαγγελέα σε ελεγκτές, τόσο του ΣΔΟΕ όσο και της Γενικής Γραμματείας Δημοσίων Εσόδων.

Άρχισε να επιταχύνεται ο ρυθμός ολοκλήρωσης των υποθέσεων.

Το πόσο αυτή η προσπάθεια άρχισε να αποδίδει φαίνεται από τα στατιστικά στοιχεία που έδωσε ο σημερινός Αναπληρωτής Υπουργός Οικονομικών κατά την ομιλία του στη Βουλή επί των προγραμματικών δηλώσεων της σημερινής Κυβέρνησης, στις 6 Οκτωβρίου 2015.

Το 2012 δεν έγινε κανένας έλεγχος λόγω του ότι η λίστα παραλήφθηκε στο τέλος Δεκεμβρίου.

Το 2013 ξεκίνησε ο έλεγχος σε 258 υποθέσεις και ολοκληρώθηκε σε 3 διότι ήταν το έτος δημιουργίας υποδομών και απόκτησης τεχνογνωσίας.

Το 2014 ξεκίνησε ο έλεγχος σε 143 υποθέσεις και ολοκληρώθηκε σε 95, παρουσιάζοντας σημαντική αύξηση λόγω της δημιουργίας υποδομών, τεχνογνωσίας και ειδικευμένης ομάδας.

Και ενώ θα αναμενόταν αύξηση με γεωμετρική πρόοδο της ολοκλήρωσης ελέγχων το 2015, λόγω συσσωρευμένης εμπειρίας, δυστυχώς στο πρώτο έτος διακυβέρνησης από το ΣΥΡΙΖΑ είχαμε έναρξη λιγότερων ελέγχων και ολοκλήρωση ακόμη λιγότερων.

Δηλαδή αντί να έχουμε αύξηση είχαμε μείωση.

Ακόμα και τα ποσά που βεβαιώθηκαν το 2015, για τα οποία επαίρεται η Κυβέρνηση, αποτελούν, στο σύνολό τους, προϊόν των ελέγχων και της δουλειάς που έγινε τα δύο προηγούμενα χρόνια.

Συνεπώς, και σε αυτό το πεδίο, σε επίπεδο ουσίας και όχι μικροκομματικών σκοπιμοτήτων, αποτύχατε κε. Υπουργέ.

3ον. Ως προς το λαθρεμπόριο καυσίμων

Η προηγούμενη Κυβέρνηση εγκατέστησε το σύστημα εκροών – εισροών στο 98% των πρατηρίων.

Από τότε όμως δεν έχει γίνει τίποτα.

Απουσιάζουν, επίσης, οι έλεγχοι και οι διασταυρώσεις, από τη Γενική Γραμματεία Πληροφοριακών Συστημάτων.

Αν δεν γίνουν έλεγχοι και διασταυρώσεις, το σύστημα εισροών-εκροών καυσίμων παραμένει ανενεργό, οπότε η Κυβέρνηση στρέφεται πλέον στην εύκολη λύση: στην αύξηση του ειδικού φόρου κατανάλωσης στα καύσιμα.

Σ’ αυτό το σημείο βέβαια οφείλω να σας αναγνωρίσω και μία παραδοχή.

Σε συνέντευξή σας, στις 18 Οκτωβρίου, είχατε πει ότι «στο πεδίο του λαθρεμπορίου φαίνεται και η ολιγωρία του ελληνικού κράτους, με ποσοστό ευθύνης να ανήκει σε μένα προσωπικά και στον ΣΥΡΙΖΑ διότι η πολύ σωστή νομοθεσία που έχει γίνει τα τελευταία χρόνια δεν έχει ακόμη εφαρμοστεί.»

Συνεπώς κε. Υπουργέ, επιτέλους, εφαρμόστε το νόμο της προηγούμενης Κυβέρνησης.

Και προχωρήστε σε αξιολόγηση και διασταύρωση των στοιχείων εισροών – εκροών, όπως θα έπρεπε ήδη να έχετε κάνει.

2016-06-13 ΔT Ομιλία Βουλή Επίκαιρη Επερώτηση ΝΔ για Φορολογική Διοίκηση

Δευτερολογία στην Ολομέλεια για το Πολυνομοσχέδιο του ΥΠΟΙΚ

Δευτερολογία στην Ολομέλεια για το Πολυνομοσχέδιο του ΥΠΟΙΚ

Μπορείτε να δείτε το βίντεο την δευτερολογία εδώ.

Ομιλία στην Ολομέλεια της Βουλής για το Πολυνομοσχέδιο του ΥΠΟΙΚ

Ομιλία στην Ολομέλεια της Βουλής για το Πολυνομοσχέδιο του ΥΠΟΙΚ

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Συζητάμε το Σχέδιο Νόμου σε περιβάλλον πολιτικού αυταρχισμού και απαξίωσης της δημοκρατικής λειτουργίας του Κοινοβουλίου.

Αλλά και σε ένα ευρύτερο περιβάλλον παραλυτικής στασιμότητας, γενικευμένης απογοήτευσης, μηδενικών προσδοκιών.

Κύριοι της Κυβέρνησης, έχετε τεράστια ευθύνη γι’ αυτό.

  • Με τις οβιδιακές μεταμορφώσεις σας, χωρίς καμία πολιτική συστολή.
  • Με τις λατινοαμερικάνικες περιπλανήσεις σας.
  • Με τα διαχρονικά σας ψέματα, χωρίς να «ιδρώνει το αυτί σας» όταν αυτά σας επισημαίνονται.
  • Με τις θεατρικές σας παραστάσεις περί δήθεν «σκληρής διαπραγμάτευσης» όταν, πρόθυμα, κάνετε τα πάντα για να κερδίσετε λίγο ακόμη χρόνο στην εξουσία.

Συμπερασματικά: Η αριστερή κυβέρνηση επέφερε και συνεχίζει να επιφέρει τεράστιο κόστος στη χώρα.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Η Νέα Δημοκρατία καταψηφίζει το σχέδιο νόμου, για τους εξής, κυρίως, λόγους:

1ος. Επειδή επιβάλλει νέους φόρους, συνέπεια της ιδεοληπτικής εμμονής και της ανικανότητας της αριστερής κυβέρνησης.

Εμμονή που τη βιώνουν επώδυνα όλοι οι πολίτες, κυρίως των χαμηλών και μεσαίων στρωμάτων της κοινωνίας, με αλλεπάλληλες, επί τα χείρω, ανατροπές στη ζωή τους.

Εμμονή που δεν έχει λογική, δεν έχει φραγμό, δεν έχει τέλος.

Εμμονή, που όπως απεδείχθη και με το 1ο Μνημόνιο, είναι οικονομικά αναποτελεσματική και κοινωνικά άδικη.

  • Οδηγεί σε πλήρες στέγνωμα την οικονομία.
  • «Δυναμιτίζει» κάθε προοπτική ανάπτυξης, ιδιωτικής πρωτοβουλίας, δημιουργίας νέων θέσεων εργασίας.
  • «Σκοτώνει» ότι παραγωγικό έχει απομείνει.
  • Φτωχοποιεί περαιτέρω την κοινωνία.

Ποιός όμως είναι αυτός ο νέος «καταιγισμός φόρων» του τελευταίου μήνα;

Η Κυβέρνηση:

  • Αυξάνει τους συντελεστές ΦΠΑ.
  • Αυξάνει τους συντελεστές του φόρου εισοδήματος νομικών προσώπων.
  • Μειώνει το αφορολόγητο.
  • Αυξάνει και μονιμοποιεί τους συντελεστές της εισφοράς αλληλεγγύης.
  • Αυξάνει τη φορολόγηση των ενοικίων.
  • Αυξάνει τον ΕΝΦΙΑ.
  • Φορολογεί τα μερίσματα.
  • Αυξάνει το φόρο εισοδήματος στους αγρότες.
  • Αυξάνει τις ασφαλιστικές εισφορές.
  • Αυξάνει το φόρο στις εταιρείες επενδύσεων.
  • Αυξάνει το φόρο στα τσιγάρα.
  • Αυξάνει τον ειδικό φόρο κατανάλωσης στην μπύρα.
  • Καταργεί το ειδικό καθεστώς φορολόγησης των αλκοολούχων ποτών στα νησιά.
  • Αυξάνει το φόρο στον καφέ.
  • Αυξάνει το φόρο στη βενζίνη.
  • Αυξάνει το φόρο στο πετρέλαιο θέρμανσης.
  • Αυξάνει το τέλος ταξινόμησης σε αυτοκίνητα και φορτηγά.
  • Επιβάλλει φόρο στα ηλεκτρονικά τσιγάρα.
  • Επιβάλλει ειδικό τέλος στους λογαριασμούς της σταθερής τηλεφωνίας και της συνδρομητικής τηλεόρασης.
  • Επιβάλλει φόρο διαμονής στα ξενοδοχεία και στα ενοικιαζόμενα δωμάτια.

Συμπερασματικά: Νέοι φόροι, πρόσθετοι φόροι, φόροι παντού, «τσουνάμι» φόρων, έμπνευσης, «ιδιοκτησίας» και εκτέλεσης της αριστερής κυβέρνησης.

2ος. Επειδή επιβάλλει πρόσθετα δημοσιονομικά μέτρα, συνέπεια της αβελτηρίας και της ανικανότητας της αριστερής κυβέρνησης.

Ο λογαριασμός των μέτρων, με σφραγίδα ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ, ήδη αθροίζει στα 9 δισ. ευρώ.

Λογαριασμός πολύ υψηλότερος αυτού που ζητούσαν οι δανειστές πριν από 1,5 χρόνο, για την επίτευξη μάλιστα πολύ υψηλότερων στόχων.

Λογαριασμός που έχει ήδη πάει πολύ πέραν της συμφωνίας του Αυγούστου, ακόμη και χωρίς τα πρόσθετα «προληπτικά μέτρα», κατά 1,5 δισ. ευρώ.

Αυτό είναι το δημοσιονομικό αποτύπωμα της ανερμάτιστης πολιτικής του ΣΥΡΙΖΑ.

Και επειδή κάποιοι χθες βιάστηκαν να αμφισβητήσουν αυτά τα στοιχεία, και είπαν ότι τα μέτρα είναι μόλις 5,4 δισ. ευρώ, δηλαδή αυτά που ψηφίστηκαν πριν λίγες εβδομάδες και αυτά που ψηφίζουμε σήμερα, ξέχασαν αυτά που ψήφισαν πέρυσι.

Να τους τα θυμίσω:

  • Αύξησαν τους συντελεστές ΦΠΑ.
  • Αύξησαν τους συντελεστές του φόρου ασφαλίστρων.
  • Κατήργησαν εκπτώσεις εφάπαξ πληρωμής φόρου εισοδήματος.
  • Κατήργησαν απαλλαγές πληρωμής του ΕΝΦΙΑ.
  • Αύξησαν τις προκαταβολές φόρου εισοδήματος.
  • Κατήργησαν την επιστροφή του αγροτικού πετρελαίου.
  • Αύξησαν το κόστος των πρώτων υλών στην αγροτική παραγωγή.
  • Κατήργησαν, σε πρώτη φάση, το ειδικό καθεστώς μειωμένου ΦΠΑ στα νησιά.
  • Αύξησαν τις εισφορές υγείας στις κύριες και επικουρικές συντάξεις.

Σας καταθέτω, από τον Προϋπολογισμό σας, τον πίνακα με τα μέτρα που έχετε ήδη ψηφίσει από πέρυσι, και τα οποία σήμερα προφασίζεστε πως δεν θυμάστε.

Θυμάται όμως πολύ καλά ο ελληνικός λαός, ο οποίος και τα βιώνει!!!

[Κατάθεση Εγγράφου 1 στα Πρακτικά]

Κύριοι της Κυβέρνησης, είναι γνωστό ότι σας αρέσουν τα ψέματα, αλλά ευτυχώς, αυτά «έχουν κοντά ποδάρια».

Και μιας και μιλάω για ψέματα, πριν από 3 εβδομάδες, ο κ. Πρωθυπουργός, από αυτό το βήμα, είχε διαβεβαιώσει την ελληνική κοινωνία ότι δεν θα υπάρξουν περικοπές στους μισθούς.

[Κατάθεση Εγγράφου 2 στα Πρακτικά]

Και σήμερα, με τροπολογία, ψηφίζετε περικοπές μισθών στα ειδικά μισθολόγια.

Αυτό ξέρετε δεν λέγεται αυταπάτη. Απάτη και ωμό ψέμα λέγεται.

3ος. Επειδή επιβάλλει ένα μηχανισμό δημοσιονομικής συμμόρφωσης, συνέπεια της ανεπάρκειας της αριστερής κυβέρνησης.

Μηχανισμός ο οποίος:

  • Είναι ουσιαστικά μόνιμος, αφού η λειτουργία του εκτιμάται ότι θα επεκταθεί και πέραν της λήξης του προγράμματος.
  • Είναι πρόσθετος, αφού προβλέψεις για διορθωτικό δημοσιονομικό μηχανισμό, είχαν ήδη θεσμοθετηθεί από το 2014. Τότε που ο ΣΥΡΙΖΑ μιλούσε για «έλλειμμα δημοκρατικής νομιμοποίησης»…
  • Είναι αυτόματος, αφού η ενεργοποίησή του επιβάλλεται αυτοδίκαια, παρακάμπτοντας το Ελληνικό Κοινοβούλιο.
  • Είναι οριζόντιος, αφού δεν εξαιρεί μισθούς και συντάξεις.
  • Είναι ποσοτικοποιημένος, αφού, λόγω του μίγματος της ασκούμενης δημοσιονομικής πολιτικής, θεωρείται σχεδόν βέβαιη η λήψη πρόσθετων μέτρων. Όπως μάλιστα γράφει η ίδια η διάταξη, περίπου 2% του ΑΕΠ μέχρι το 2018.
  • Είναι, εν τέλει, η «ρήτρα αναξιοπιστίας» σας!

4ος. Επειδή ιδρύει ένα νέο υπερταμείο αποκρατικοποιήσεων και αξιοποίησης δημόσιας περιουσίας, που δεν συνάδει με τις έννοιες της εθνικής κυριαρχίας και αξιοπρέπειας.

Πρόκειται για πρωτοφανή εκχώρηση του συνόλου της κινητής και ακίνητης περιουσίας της χώρας, για διάστημα ενός αιώνα, χωρίς ουσιαστικό εθνικό και δημοκρατικό έλεγχο και λογοδοσία.

Ειδικότερα:

  • Το Ταμείο έχει διάρκεια 99 ετών, πολύ πέρα και από τη λήξη των δανειακών υποχρεώσεων της χώρας.

Σχετικά πρόσφατα, «κραυγάζατε» από τα έδρανα της Αντιπολίτευσης, να μην δεσμεύσουμε την επόμενη Κυβέρνηση ούτε για ένα χρόνο.

Και εσείς δεσμεύετε τη χώρα και τις επόμενες γενεές για έναν αιώνα!!!

  • Δημιουργείται πενταμελές Εποπτικό Συμβούλιο, με ισχυρές αρμοδιότητες, πρόεδρος του οποίου επιλέγεται από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας, οι αποφάσεις του οποίου θα λαμβάνονται κατόπιν θετικής ψήφου τουλάχιστον τεσσάρων μελών, άρα με αναγκαία τη σύμφωνη γνώμη των μελών που επιλέγουν οι θεσμοί.
  • Μάλιστα το Εποπτικό Συμβούλιο διορίζει τον Πρόεδρο και Διευθύνοντα Σύμβουλο του Διοικητικού Συμβουλίου, ζητώντας την απλή γνώμη (!!!) του Υπουργού Οικονομικών.
  • Τα περιουσιακά στοιχεία που μεταβιβάζονται στο νέο ταμείο δεν είναι απολύτως σαφή.

Απόδειξη; Οι συνεχείς τροπολογίες που καταθέτει η Κυβέρνηση, προσπαθώντας να αποκρύψει ή να συσκοτίσει την πραγματικότητα.

Μάλιστα, μελλοντικά, περιουσιακά στοιχεία που ανήκουν κατά κυριότητα στο Ελληνικό Δημόσιο, δύναται να μεταβιβαστούν στο ταμείο, απλώς και μόνο με απόφαση του Υπουργού Οικονομικών.

Δηλαδή να μεταβιβαστούν από το Ελληνικό Δημόσιο σε ένα ταμείο με αποφασιστική τη συμβολή των πιστωτών.

  • Δεν τίθεται «οροφή» στην αξία των περιουσιακών στοιχείων που το ταμείο θα αξιοποιεί και θα ρευστοποιεί.

Στο 3ο Μνημόνιο υπήρχε τουλάχιστον η πρόβλεψη για 50 δισ. ευρώ.

Σήμερα, τέτοια πρόβλεψη δεν υφίσταται.

Και αυτό είναι φυσικό, αφού η Κυβέρνηση, χωρίς «πόνο ψυχής» πλέον, μεταβιβάζει το σύνολο της περιουσίας της χώρας, για τεράστιο χρονικό διάστημα, στο ταμείο.

Συμπερασματικά: Πρόκειται για πρωτοφανείς ρυθμίσεις, που αποτελούν, και αυτές, τη «ρήτρα αναξιοπιστίας» της αριστερής κυβέρνησης.

5ος. Επειδή αποτελεί συνέπεια της διαχρονικού λαϊκισμού του ΣΥΡΙΖΑ.

Καταθέτω στα πρακτικά ένα μικρό μόνο απόσπασμα από το πλούσιο ρεπερτόριο αυτού του λαϊκισμού.

[Κατάθεση Εγγράφου 3 στα Πρακτικά]

ΣΥΡΙΖΑ, που από δήθεν σκληρός διαπραγματευτής, κατάντησε πλήρως υποτακτικός.

ΣΥΡΙΖΑ, που από δήθεν πολέμιος των Μνημονίων, χωρίς ηθικές αναστολές και ιδεολογικές συντεταγμένες, ψηφίζει τα πάντα.

Ακόμη και μόνιμα Μνημόνια.

Αρκεί να παραμείνει, λίγο ακόμη, στην εξουσία.

ΣΥΡΙΖΑ, που σε ορισμένες περιπτώσεις, ευτυχώς για τη χώρα, επιχειρεί να προσγειωθεί, έστω άτσαλα, στην πραγματικότητα.

Λαχανιασμένος και σαστισμένος, εγκαινιάζει τον αγωγό TAP, αναγνωρίζει  την αξία και προωθεί την επένδυση της COSCO, αποκρατικοποιεί περιφερειακά αεροδρόμια.

Κύριοι της Κυβερνητικής Πλειοψηφίας, καλώς ήρθατε στο πεδίο των αποκρατικοποιήσεων.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Γι’ αυτούς κυρίως τους λόγους, η Νέα Δημοκρατία καταψηφίζει το νομοσχέδιο.

Στέκεται όμως κριτικά και στο πλαίσιο συζήτησής του.

Υπενθυμίζω ότι η Νέα Δημοκρατία, εδώ και μήνες, συστηματικά και υπεύθυνα, υποστηρίζει την έγκαιρη ολοκλήρωση της αξιολόγησης.

Με τον βέλτιστο όμως για τα Ελληνικά συμφέροντα τρόπο.

Με τρόπο που θα συνοδεύεται από την εκταμίευση όσο το δυνατόν μεγαλύτερης δόσης και από μία καλή λύση για την ενίσχυση της βιωσιμότητας του χρέους.

Που βρισκόμαστε σήμερα;

Η αξιολόγηση που θα έπρεπε να είχε ολοκληρωθεί από τον περασμένο Οκτώβριο, κάτι που δεν έγινε με ευθύνη της Κυβέρνησης, φαίνεται ότι μπορεί να ολοκληρωθεί το αμέσως προσεχές διάστημα.

Αυτή η εξέλιξη, έστω και με 7 μήνες καθυστέρηση, είναι θετική.

Βεβαίως, αυτή η καθυστέρηση «φούσκωσε» το λογαριασμό των μέτρων και διόγκωσε τις ληξιπρόθεσμες οφειλές του Δημοσίου.

Πόσο;

2,5 δισ. ευρώ από τις αρχές του 2015!!!

Αλήθεια, αυτό είναι το success story της αριστερής κυβέρνησης;

Σε κάθε περίπτωση, ελπίζω να καταφέρετε η ολοκλήρωση της αξιολόγησης να συνοδευθεί από την όσο το δυνατόν μεγαλύτερη δόση, ώστε ένα σημαντικό κομμάτι αυτής να αποπληρώσει μέρος αυτών των οφειλών.

Θυμίζω βέβαια ότι, με βάση το χρηματοδοτικό πλάνο του Μνημονίου, η χώρα θα έπρεπε να είχε πάρει περίπου 15 δισ. ευρώ μέχρι σήμερα.

Επί του παρόντος, δεν φαντάζει πιθανή μια τέτοια εξέλιξη.

Και φυσικά, η τελευταία απόφαση, προσθέτει βάρη στους πολίτες μέσα από ένα 4ο, συμπληρωματικό Μνημόνιο για τα επόμενα αρκετά χρόνια, με αντιστάθμισμα μια μελλοντική, μέχρι σήμερα ασαφή και υπό προϋποθέσεις, ρύθμιση για το χρέος.

Συνεπώς, o Κυβερνητικός αυτοθαυμασμός είναι αυθαίρετος και παραπλανητικός.

Με δεδομένη μάλιστα τη διατήρηση υψηλών δημοσιονομικών πλεονασμάτων για μακρά χρονική περίοδο, μέχρι και το 2030, οδηγούμαστε σε ένα μόνιμο μνημόνιο επιτήρησης της χώρας, με αυτόματο τρόπο επιβολής μέτρων.

Σε κάθε περίπτωση, αναμένουμε το προσεχές Eurogroup για να δούμε συγκεκριμένες και ουσιαστικές ρυθμίσεις για την ενίσχυση της βιωσιμότητας του χρέους, που επιβαρύνθηκε από την ανερμάτιστη σημερινή διακυβέρνηση.

Ελπίζω οι ρυθμίσεις να μειώνουν τόσο το μέγεθος των ετήσιων χρηματοδοτικών αναγκών όσο και το ύψος του χρέους, ως ποσοστά του ΑΕΠ.

Γιατί το κείμενο που συζητήθηκε στο τελευταίο Eurogroup, μετά τις προτεινόμενες μέχρι τότε παρεμβάσεις, οδηγεί το χρέος το 2022, σε ποσοστό άνω του 140% του ΑΕΠ, από 120% που ήταν η πρόβλεψη του 2ου Μνημονίου.

Και υποθέτω, με βάση τη ρητορική του παρελθόντος, ότι αυτό δεν θα σας βρίσκει σύμφωνους.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Συμπερασματικά, το περιεχόμενο του νομοσχεδίου:

  • Αποκαλύπτει την ιδεολογική αποψίλωση και τον πολιτικό κυνισμό της αυτοαποκαλούμενης Κυβέρνησης της ριζοσπαστικής αριστεράς.
  • Αποκαλύπτει την κατάρρευση των ψευδαισθήσεων που, διαχρονικά, αυτή η αριστερά καλλιεργούσε.
  • Αποκαλύπτει τις πομφόλυγες για δήθεν αριστερή κοινωνική ευαισθησία και «αριστερά πρόσημα».
  • Αποκαλύπτει τη «ρήτρα αναξιοπιστίας» της αριστερής κυβέρνησης.
  • Αποκαλύπτει ότι η όποια «αριστερή ψυχή» έγινε θυσία στο βωμό για λίγη «πολιτική εξουσία», ακόμη και ακραίας νεοφιλελεύθερης κοπής.

Σε τελική ανάλυση, αποκαλύπτεται ότι ο ΣΥΡΙΖΑ αδυνατεί να οδηγήσει τη χώρα επιτυχώς, στην ιστορική της πορεία.

Ομιλία στις Επιτροπές της Βουλής για το Πολυνομοσχέδιο του ΥΠΟΙΚ

Ομιλία στις Επιτροπές της Βουλής για το Πολυνομοσχέδιο του ΥΠΟΙΚ

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Όπως κατέδειξε η συζήτηση μέχρι τώρα, ζούμε σε ένα περιβάλλον πολιτικού αυταρχισμού και απαξίωσης της δημοκρατικής λειτουργίας του Κοινοβουλίου.

Και μόνο οι τροπολογίες πάνω στις τροπολογίες που ήδη κατέθεσε η Κυβέρνηση, το καταδεικνύει και το αναδεικνύει.

Και λείπουν ακόμη στοιχεία.

Προφανώς στην Κυβέρνηση, πλεονάζει η φθηνή σκοπιμότητα και η αυθαιρεσία.

Κυρίες και Κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ,

Μάλλον δεν έχει νόημα να σας θυμίσω τι λέγατε.

Και τούτο γιατί έχει αποδειχθεί ότι «δεν ιδρώνει το αυτί σας» όταν σας επισημαίνονται οι ανακολουθίες και τα ψεύδη σας.

Ίσως κιόλας να καμαρώνετε, όπως έδειξε και η σημερινή σας στάση, αφού τη «φέρατε» σε πολλούς πολίτες και πήρατε την ψήφο τους.

Τώρα, αφού επί μακρόν δίνετε θεατρικές παραστάσεις δήθεν «σκληρής διαπραγμάτευσης», πρόθυμα κάνετε τα πάντα, αρκεί να παραμείνετε στην εξουσία.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Η ευθύνη του ΣΥΡΙΖΑ για τη διαλυτική ακινησία, την παραλυτική στασιμότητα, όλων των συστημάτων της χώρας και τον αυξανόμενο πολιτικό αυταρχισμό είναι βαριά.

Ειδικά στην οικονομία, όλοι οι ποσοτικοί δείκτες καταδεικνύουν ότι, επί 15 μήνες, η χώρα παλινδρομεί «βυθιζόμενη».

Και οι πολίτες βιώνουν σκληρές θυσίες, με αλλεπάλληλες ανατροπές στη ζωή τους, προς το χειρότερο.

  • Η πραγματική οικονομία επέστρεψε στην ύφεση, όπου και παραμένει.
  • Οι επιχειρηματικές προσδοκίες επιδεινώθηκαν.
  • Η καταναλωτική εμπιστοσύνη υποχώρησε, στο χαμηλότερο επίπεδο από το Νοέμβριο του 2012.
  • Οι ληξιπρόθεσμες οφειλές ιδιωτών και Κράτους διογκώθηκαν.
  • Οι εξαγωγές αγαθών και υπηρεσιών, ο κύκλος εργασιών στη βιομηχανία, στις κατασκευές, στο χονδρικό και λιανικό εμπόριο, στις υπηρεσίες, συρρικνώθηκαν.
  • Τα «λουκέτα» στην αγορά πολλαπλασιάστηκαν.
  • Οι τραπεζικές καταθέσεις παρουσίασαν τη μεγαλύτερη εκροή από την αρχή της κρίσης.
  • Τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια διογκώθηκαν και η πιστωτική συρρίκνωση συνεχίστηκε.

Συμπερασματικά, η αριστερή διακυβέρνηση επέφερε και συνεχίζει να επιφέρει τεράστιο κόστος στην οικονομία και τη χώρα.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Η Νέα Δημοκρατία είναι αρνητική επί της αρχής του Σχεδίου Νόμου.

Και αυτό για τους εξής λόγους:

1ον. Οι διατάξεις του νομοσχεδίου, όπως αυτές για την επιβολή πρόσθετων μέτρων, είναι το αποτέλεσμα της αβελτηρίας, των πειραματισμών, των ερασιτεχνισμών της αριστερής διακυβέρνησης.

Ήδη τα συνολικά μέτρα αθροίζουν τουλάχιστον στα 9 δισ. ευρώ.

Αυτός είναι ο λογαριασμός της διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ.

Λογαριασμός πολύ υψηλότερος αυτού που ζητούσαν οι δανειστές πριν από 1,5 χρόνο, για την επίτευξη μάλιστα πολύ υψηλότερων στόχων.

Λογαριασμός που έχει ήδη πάει πολύ πέραν της συμφωνίας του Αυγούστου, ακόμη και χωρίς τα πρόσθετα «προληπτικά μέτρα», περίπου κατά 1,5 δισ. ευρώ.

Αυτός ο λογαριασμός είναι ίσος με τον αντίστοιχο του 2ου Μνημονίου.

Και προσέξτε: Το 2012, ελήφθησαν μέτρα με την οικονομία σε βαθιά ύφεση και με μεγάλο πρωτογενές έλλειμμα.

Σήμερα, η Κυβέρνηση λαμβάνει μέτρα ίσου ύψους, παρά το γεγονός ότι η οικονομία είχε επιστρέψει, το 2014, σε θετικό ρυθμό μεγέθυνσης και πρωτογενή πλεονάσματα!

Αυτό είναι το δημοσιονομικό αποτέλεσμα της ανερμάτιστης πολιτικής του ΣΥΡΙΖΑ.

Όπως όμως έχω ήδη αναφέρει στη Βουλή, η «αριστερή χρυσόσκονη» που επιχειρεί και πάλι να ρίξει η Κυβέρνηση, απ’ όση της έχει απομείνει, δεν πείθει πλέον τους πολίτες.

2ον. Οι διατάξεις του νομοσχεδίου, όχι μόνο περιέχουν, όπως είπα, πρόσθετα μέτρα αλλά αυτά είναι και στη λάθος λογική.

Μέτρα, που εμπεριέχουν νέους φόρους και πρόσθετους φόρους, έχουν αποδειχθεί, και με το 1ο Μνημόνιο, οικονομικά αναποτελεσματικά και κοινωνικά άδικα.

Πρόκειται για διατάξεις:

  • που «στραγγαλίζουν» την πραγματική οικονομία,
  • που «δυναμιτίζουν» κάθε προοπτική ανάπτυξης και δημιουργίας νέων θέσεων εργασίας,
  • που «διαλύουν» τον ιδιωτικό τομέα,
  • που «σκοτώνουν» ότι παραγωγικό και δημιουργικό έχει απομείνει στην ελληνική κοινωνία,
  • που χαρακτηρίζονται από κοινωνική αδικία, αφού οι έμμεσοι φόροι πλήττουν, κυρίως, τα ασθενέστερα εισοδηματικά στρώματα.

Είναι θεωρητικά και εμπειρικά τεκμηριωμένο ότι, μέσα στην απελπισία του, μπορεί κανείς να βάλει όσους φόρους, όσες πρόσθετες προκαταβολές, όσες αυξημένες εισφορές θέλει και ότι άλλο σκεφτεί.

Δεν θα τους εισπράξει όμως ποτέ.

3ον. Οι διατάξεις του νομοσχεδίου, όπως είναι η επιπλέον φορολόγηση όλων των πολιτών, πρόσθετου ύψους 1,6 δισ. ευρώ, οδηγούν σε πλήρες στέγνωμα της οικονομίας και περαιτέρω φτωχοποίηση των χαμηλών και μεσαίων στρωμάτων της κοινωνίας.

Το κόστος της ιδεοληπτικής εμμονής και της ανικανότητας της αριστερής διακυβέρνησης το βιώνουμε επώδυνα, όλοι οι πολίτες.

Εμμονή που δεν έχει τέλος και φραγμό.

Και την οποία την αποδέχονται και οι εταίροι.

Υπενθυμίζω ότι μέσα σε ένα χρόνο, μαζί με τις διατάξεις του υπό συζήτηση νομοσχεδίου, η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ:

  • Έχει αυξήσει, δύο φορές, τους συντελεστές ΦΠΑ.
  • Έχει αυξήσει τους συντελεστές του φόρου εισοδήματος νομικών προσώπων.
  • Έχει μειώσει το αφορολόγητο.
  • Έχει αυξήσει και έχει μονιμοποιήσει τους συντελεστές της εισφοράς αλληλεγγύης.
  • Έχει αυξήσει τους συντελεστές του φόρου ασφαλίστρων.
  • Έχει αυξήσει τη φορολόγηση των ενοικίων.
  • Έχει καταργήσει εκπτώσεις εφάπαξ πληρωμής φόρου εισοδήματος.
  • Έχει καταργήσει απαλλαγές πληρωμής του ΕΝΦΙΑ.
  • Αυξάνει τον ΕΝΦΙΑ στα οικόπεδα, στα αγροτεμάχια, στις επιχειρήσεις.
  • Έχει αυξήσει τις προκαταβολές φόρου εισοδήματος.
  • Έχει φορολογήσει τα μερίσματα.
  • Έχει καταργήσει την επιστροφή του ειδικού φόρου κατανάλωσης στο πετρέλαιο για αγροτική χρήση.
  • Έχει αυξήσει το φόρο εισοδήματος στους αγρότες.
  • Έχει αυξήσει το κόστος των πρώτων υλών στην αγροτική παραγωγή.
  • Έχει αυξήσει τις ασφαλιστικές εισφορές.
  • Αυξάνει το φόρο στις εταιρείες επενδύσεων.
  • Αυξάνει το φόρο στα τσιγάρα.
  • Αυξάνει τον ειδικό φόρο κατανάλωσης στην μπύρα.
  • Έχει καταργήσει το ειδικό καθεστώς μειωμένου ΦΠΑ, και πλέον καταργεί και το ειδικό καθεστώς του ΕΦΚ στα αλκοολούχα ποτά, στα νησιά.
  • Αυξάνει τον φόρο στον καφέ.
  • Αυξάνει τον φόρο στη βενζίνη.
  • Αυξάνει το φόρο στο πετρέλαιο θέρμανσης.
  • Επιβάλλει ειδικό τέλος στους λογαριασμούς της σταθερής τηλεφωνίας.
  • Επιβάλλει ειδικό τέλος στους λογαριασμούς της συνδρομητικής τηλεόρασης.
  • Επιβάλλει φόρο διαμονής στα ξενοδοχεία και στα ενοικιαζόμενα δωμάτια.
  • Επιβάλλει φόρο στα ηλεκτρονικά τσιγάρα.
  • Αυξάνει το τέλος ταξινόμησης σε αυτοκίνητα και φορτηγά.

Συμπερασματικά; Νέοι φόροι, πρόσθετοι φόροι, φόροι παντού, «τσουνάμι» φόρων έμπνευσης, «ιδιοκτησίας» και εκτέλεσης της αριστερής διακυβέρνησης.

Μόνο τον αέρα που αναπνέουμε δεν έχει φορολογήσει ακόμη αυτή η Κυβέρνηση…

Αλλά, ας μην βιαστούμε.

Σε λίγο καιρό θα κληθείτε να λάβετε και νέα μέτρα.

Και τότε όλο και κάτι φοροεισπρακτικά δημιουργικό θα σκεφτείτε να επιβάλλετε…

4ον. Οι διατάξεις του νομοσχεδίου, όπως αυτές ήρθαν με τροπολογία 1 ώρα μετά την κατάθεση του νομοσχεδίου και αφορούν την μόνιμο, αυτόματο και οριζόντιο μηχανισμό δημοσιονομικής συμμόρφωσης, τον περίφημο «κόφτη», είναι το αποτέλεσμα της αναξιοπιστίας και της ανεπάρκειας της δήθεν αριστερής διακυβέρνησης.

Υπενθυμίζεται ότι σχετικές διατάξεις για την ενίσχυση της δημοσιονομικής πειθαρχίας είχαν εισαχθεί από την Κυβέρνηση, το 2014.

Πρόσθετες διατάξεις ψηφίστηκαν και με το 3ο Μνημόνιο, τον Αύγουστο του 2015. Άλλωστε, επί διακυβέρνησης της ΝΔ/ΠΑΣΟΚ θεσμοθετήθηκε το Δημοσιονομικό Συμβούλιο, παρά την τότε άρνηση του ΣΥΡΙΖΑ.

Προς τι συνεπώς οι καινούργιες ρυθμίσεις λίγους μήνες αργότερα;

Μήπως, υπάρχουν νέα «πονηρά» σημεία;

Θα το δούμε.

Ενώ, είναι προφανές ότι η πρωτοφανής εκχώρηση του συνόλου της περιουσίας της χώρας, για διάστημα περίπου 1 αιώνα, χωρίς ουσιαστικό εθνικό και δημοκρατικό έλεγχο και λογοδοσία, δεν συνάδει με τις έννοιες της εθνικής κυριαρχίας και εθνικής αξιοπρέπειας.

Αλήθεια, σε ποια σύγχρονη δημοκρατία υπάρχουν αυτές οι προβλέψεις;

Κυρίες και κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ, αυτές οι πρωτοφανείς ρυθμίσεις αποτελούν τη «ρήτρα αναξιοπιστίας» σας και του λανθασμένου μίγματος της οικονομικής  πολιτικής σας.

5ον. Οι διατάξεις του νομοσχεδίου αποτελούν προϊόν της επί μακρόν δημαγωγίας, ασυναρτησίας και ανακολουθίας του ΣΥΡΙΖΑ.

Του ΣΥΡΙΖΑ, που από δήθεν σκληρός διαπραγματευτής, κατάντησε πλήρως υποτακτικός.

Του ΣΥΡΙΖΑ, που από δήθεν πολέμιος των Μνημονίων, χωρίς ηθικές αναστολές και ιδεολογικές συντεταγμένες, ψηφίζει τα πάντα.

Ακόμη και μόνιμα Μνημόνια.

Αρκεί να παραμείνει, λίγο ακόμη, στην εξουσία.

Του ΣΥΡΙΖΑ, που σε ορισμένες περιπτώσεις, ευτυχώς για τη χώρα, επιχειρεί να προσγειωθεί, έστω άτσαλα  στην πραγματικότητα.

Τώρα τρέχει, λαχανιασμένος και σαστισμένος, να εγκαινιάσει τον αγωγό TAP, να αναγνωρίσει την αξία και να προχωρήσει την επένδυση της COSCO, να αποκρατικοποιήσει περιφερειακά αεροδρόμια.

Κύριοι της Κυβερνητικής Πλειοψηφίας, στο πεδίο των αποκρατικοποιήσεων, σας καλωσορίζουμε.

Αλήθεια, ποιοι είναι οι “leaders” και ποιοι οι “followers” στην εξέλιξη;

Ποιοι ηγούνται, ποιοί είναι οι πραγματικά προοδευτικοί και ποιοι ακολουθούν;

Όμως, κυρίες και κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ, γιατί ταλαιπωρήσατε επί πολλά χρόνια τη δημόσια ζωή και ζημιώσατε τη χώρα;

Η δικαιολογία της «αυταπάτης» δεν σας απαλλάσσει των ευθυνών.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Για αυτούς τους 5 λόγους, η Νέα Δημοκρατία καταψηφίζει επί της αρχής το νομοσχέδιο.

Όπως στέκεται κριτικά και στο ευρύτερο πλαίσιο συζήτησής του.

Υπενθυμίζω ότι η Νέα Δημοκρατία, εδώ και μήνες, συστηματικά και υπεύθυνα, υποστηρίζει την όσο το δυνατόν ταχύτερη ολοκλήρωση της αξιολόγησης.

Με τον βέλτιστο όμως για τα Ελληνικά συμφέροντα τρόπο.

Με τρόπο που θα συνοδεύεται τόσο από την εκταμίευση της όσο το δυνατόν μεγαλύτερης δόσης όσο και από μία καλή λύση για την ενίσχυση της βιωσιμότητας του χρέους.

Που βρισκόμαστε όμως σήμερα;

Η αξιολόγηση, που θα έπρεπε να είχε ολοκληρωθεί από τον περασμένο Οκτώβριο, φαίνεται ότι μπορεί να ολοκληρωθεί το αμέσως προσεχές διάστημα.

Αυτό, έστω και με 7 μήνες καθυστέρηση, λόγω ευθυνών της Κυβέρνησης είναι θετικό.

Βεβαίως η καθυστέρηση «φούσκωσε» τον λογαριασμό των μέτρων και διόγκωσε τις ληξιπρόθεσμες οφειλές του Δημοσίου.

Πόσο;

82% από τις αρχές του 2015!!!

Ελπίζω να καταφέρετε ώστε η ολοκλήρωση της αξιολόγησης να συνοδευθεί από όσο το δυνατόν μεγαλύτερη δόση, ώστε ένα σημαντικό κομμάτι αυτής να αποπληρώσει μέρος αυτών των οφειλών.

Θυμίζω όμως ότι, με βάση το χρηματοδοτικό πλάνο του 3ου Μνημονίου, η χώρα θα έπρεπε να είχε πάρει περίπου 15 δισ. ευρώ μέχρι τον επόμενο μήνα.

Επί του παρόντος, δεν φαντάζει πιθανή μια τέτοια εξέλιξη.

Αυτό είναι το success story της ανερμάτιστης αριστερής διακυβέρνησης.

Και φυσικά, η τελευταία απόφαση του Eurogroup, προσθέτει βάρη στους πολίτες μέσα από ένα 4ο, συμπληρωματικό Μνημόνιο για τα επόμενα αρκετά χρόνια, με αντιστάθμισμα μια μελλοντική, μέχρι σήμερα ασαφή και υπό προϋποθέσεις, ρύθμιση για το χρέος.

Προϋποθέσεις, όπως η χώρα να επιτυγχάνει τους δημοσιονομικούς στόχους, όχι μόνο μέχρι το 2018 αλλά και μετέπειτα, και να είναι αναγκαία η ρύθμιση του χρέους μετά την ολοκλήρωση του προγράμματος.

Συνεπώς, η Κυβερνητική αυτο-ικανοποίηση είναι αυθαίρετη και παραπλανητική.

Είναι με σενάριο και σκηνοθεσία ΣΥΡΙΖΑ.

Με δεδομένη μάλιστα τη διατήρηση υψηλών δημοσιονομικών στόχων για μακρά χρονική περίοδο, ακόμη και μέχρι το 2030, οδηγούμαστε σε ένα μόνιμο μνημόνιο επιτήρησης της χώρας, με μόνιμα μέτρα λιτότητας και αυτόματο τρόπο επιβολής αυτών.

Σε κάθε περίπτωση, αναμένουμε το Eurogroup της 24ης Μαϊου για να δούμε συγκεκριμένες και ουσιαστικές ρυθμίσεις για την ενίσχυση της βιωσιμότητας του χρέους.

Ελπίζω οι ρυθμίσεις που θα αποφασισθούν, να μειώνουν τόσο το μέγεθος των ετήσιων χρηματοδοτικών αναγκών όσο και το ύψος του χρέους, ως ποσοστά του ΑΕΠ.

Και αυτό γιατί οι προτάσεις που έχουν δει το φως της δημοσιότητας, με βάση το κείμενο που συζητήθηκε στο τελευταίο Eurogroup, οδηγούν το χρέος το 2022, σε ποσοστό άνω του 140% του ΑΕΠ, από 120% που ήταν η πρόβλεψη του 2ου Μνημονίου.

Και υποθέτω, με βάση τη ρητορική του παρελθόντος, αυτό δεν θα σας βρίσκει σύμφωνους.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Συμπερασματικά, το περιεχόμενο του νομοσχεδίου:

  • Αποκαλύπτει την ιδεολογική αποψίλωση και τον πολιτικό κυνισμό της αυτοαποκαλούμενης Κυβέρνησης της ριζοσπαστικής αριστεράς.
  • Αποκαλύπτει την κατάρρευση των ψευδαισθήσεων που, επί χρόνια, αυτή η αριστερά καλλιεργούσε.
  • Αποκαλύπτει, με την επιβολή νέων – κυρίως έμμεσων – φόρων, τις πομφόλυγες για δήθεν αριστερή κοινωνική ευαισθησία και «αριστερά πρόσημα».
  • Αποκαλύπτει, με τον μόνιμο, αυτόματο και οριζόντιο μηχανισμό δημοσιονομικής διόρθωσης, τη «ρήτρα αναξιοπιστίας» της αριστερής διακυβέρνησης.
  • Αποκαλύπτει ότι η Κυβέρνηση της δήθεν αριστεράς, εκτός από τις ιδεοληψίες της, είναι συμβιβασμένη με τη διαιώνιση και την αναδιανομή της μιζέριας.
  • Αποκαλύπτει ότι η όποια «αριστερή ψυχή» έγινε θυσία στο βωμό για λίγη «πολιτική εξουσία», ακόμη και ακραίας νεοφιλελεύθερης κοπής.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι

Η χώρα χρειάζεται άλλη Κυβέρνηση η οποία θα φέρει άλλη ισορροπία μεταξύ οικονομικής αποτελεσματικότητας και κοινωνικής συνοχής.

Κυβέρνηση με κορμό την κοινωνικά φιλελεύθερη Νέα Δημοκρατία.

Τη Νέα Δημοκρατία, ως επικεφαλής, μιας πλατιάς κοινωνικής και πολιτικής συμμαχίας.

Αποσπάσματα ομιλίας στις Επιτροπές της Βουλής επί του Ασφαλιστικού-Φορολογικού Νομοσχεδίου

Αποσπάσματα ομιλίας στις Επιτροπές της Βουλής επί του Ασφαλιστικού-Φορολογικού Νομοσχεδίου

 

 

Ορισμένες επισημάνσεις για το οικονομικό περιβάλλον και το πλαίσιο στο οποίο συζητάμε το νομοσχέδιο.

1η Επισήμανση: Η Κυβέρνηση υποστηρίζει ότι η κατάσταση στην οικονομία έχει σταθεροποιηθεί.

Η αλήθεια όμως είναι, όπως υποστηρίζεται πλέον και από ποσοτικούς δείκτες, ότι η χώρα, από τις αρχές του 2015, «λιμνάζει» βυθιζόμενη, αναλώνοντας χρόνο και πόρους.

  • Η πραγματική οικονομία επέστρεψε στην ύφεση, όπου και παραμένει.
  • Οι επιχειρηματικές προσδοκίες επιδεινώθηκαν, η καταναλωτική εμπιστοσύνη υποχώρησε στο χαμηλότερο επίπεδο από το Νοέμβριο του 2012.
  • Οι ληξιπρόθεσμες οφειλές ιδιωτών και Κράτους «εκτοξεύθηκαν».
  • Οι εξαγωγές αγαθών και υπηρεσιών, ο κύκλος εργασιών στη βιομηχανία, στις κατασκευές, στο χονδρικό και λιανικό εμπόριο, στις υπηρεσίες, συρρικνώθηκαν περαιτέρω.
  • Τα «λουκέτα» στην αγορά πολλαπλασιάστηκαν.
  • Τα ταμειακά διαθέσιμα «σκουπίστηκαν».
  • Οι τραπεζικές καταθέσεις παρουσίασαν τη μεγαλύτερη εκροή από την αρχή της κρίσης.
  • Τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια διογκώθηκαν και η πιστωτική συρρίκνωση συνεχίστηκε.

Συμπερασματικά, οι ιδεοληψίες, η αβελτηρία και οι παλινωδίες της Κυβέρνησης επέφεραν τεράστιο κόστος στη χώρα και στην οικονομία.

2η Επισήμανση: Η Κυβέρνηση υποστηρίζει ότι κατάφερε να πετύχει πρωτογενές πλεόνασμα το 2015.

Αφού «λοιδορούσε» την επίτευξη πρωτογενών πλεονασμάτων από την προηγούμενη Κυβέρνηση, τώρα «θριαμβολογεί» γιατί αποτυπώνεται υψηλότερο πρωτογενές πλεόνασμα απ’ ότι αρχικά είχε εκτιμηθεί.

Αλήθεια, δεν γνωρίζει ότι η όποια βελτίωση του αποτελέσματος οφείλεται στην εκτόξευση των ληξιπρόθεσμων οφειλών του Δημοσίου, κατά 2,3 δισ. ευρώ από τις αρχές του 2015;

Δεν γνωρίζει ότι οφείλεται στη λήψη πρόσθετων μέτρων, όπως είναι η αύξηση του ΦΠΑ και η μείωση κύριων και επικουρικών συντάξεων, ύψους 1,4 δισ. ευρώ το 2015;

Θυμίζουμε ότι τα έτη 2013 και 2014, η χώρα επιτύγχανε πρωτογενή πλεονάσματα μειώνοντας τις ληξιπρόθεσμες οφειλές του Δημοσίου, μειώνοντας φορολογικούς συντελεστές και χορηγώντας σημαντικό ποσό για την αντιμετώπιση της ανθρωπιστικής κρίσης.

Σήμερα, η Κυβέρνηση επιτυγχάνει πρωτογενές πλεόνασμα αυξάνοντας τις ληξιπρόθεσμες οφειλές, αυξάνοντας τους φόρους, περιορίζοντας τους πόρους για την ανθρωπιστική κρίση.

Αυτό δεν θα το έλεγε κανείς και επιτυχία…

3η Επισήμανση: Η Κυβέρνηση υποστηρίζει ότι για πρώτη φορά «ανοίγει» το θέμα της βιωσιμότητας του χρέους.

Η Κυβέρνηση η οποία ευθύνεται για την επιβάρυνση της βιωσιμότητάς του, η Κυβέρνηση η οποία καλλιεργούσε ψευδαισθήσεις με «τζάμπα παλληκαριές» για «κούρεμα» του χρέους, σήμερα θεωρεί ως επιτυχία την εφαρμογή ρυθμίσεων που συζητούνται από τα τέλη του 2012.

Και φυσικά αποσιωπά τη διπλή αναδιάρθρωση – με «κούρεμα» μάλιστα – του χρέους, την επιμήκυνση της λήξης των ομολόγων, τη μείωση των επιτοκίων, τη μείωση των τόκων που έγιναν τα προηγούμενα χρόνια.

Οι ανακρίβειες και τα ψεύδη αποτελούν δομικό στοιχείο της Αριστερής Κυβέρνησης.

4η Επισήμανση: Η Κυβέρνηση υποστηρίζει ότι τα μέτρα είναι μόλις 5,4 δισ. ευρώ.

Η αλήθεια είναι ότι τα μέτρα αθροίζουν τουλάχιστον στα 12 δισ. ευρώ.

Συγκεκριμένα, η Κυβέρνηση έχει ψηφίσει και ήδη εφαρμόσει μέτρα ύψους 1,4 δισ. ευρώ για το 2015 και 2,2 δισ. ευρώ για το 2016. Ενώ έχει συμφωνήσει στη λήψη νέων μέτρων ύψους 5,4 δισ. ευρώ (κάποια περιλαμβάνονται και στο υπό συζήτηση νομοσχέδιο) και σε πρόσθετα, «προληπτικά μέτρα», ύψους 3,5 δισ. ευρώ μέχρι το 2018.

Αυτός είναι ο λογαριασμός της διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ.

Λογαριασμός πολύ υψηλότερος αυτού που ζητούσαν οι δανειστές πριν από ένα χρόνο, για την επίτευξη πολύ υψηλότερων στόχων.

Λογαριασμός που έχει ήδη πάει πολύ πέραν της συμφωνίας του Αυγούστου, ακόμη και χωρίς τα πρόσθετα «προληπτικά μέτρα» (περίπου 1,5 δισ. ευρώ πρόσθετα, χωρίς τα «προληπτικά», μέτρα).

Αυτός ο λογαριασμός είναι ίσος με τον αντίστοιχο του 2ου Μνημονίου.

Και προσέξτε: Το 2012, ελήφθησαν μέτρα με τη χώρα σε βαθιά ύφεση (9,1% το 2011) και με σημαντικό πρωτογενές έλλειμμα (3,0% του ΑΕΠ το 2011).

Σήμερα, η Κυβέρνηση λαμβάνει ίσο ύψος μέτρων, παρά το γεγονός ότι η οικονομία είχε επιστρέψει, το 2014, σε θετικούς ρυθμούς ανάπτυξης και σε πρωτογενές πλεόνασμα!!!

Αυτό είναι το δυσάρεστο δημοσιονομικό αποτέλεσμα της δήθεν «υπερήφανης διαπραγμάτευσης» της αριστερής διακυβέρνησης.

5η Επισήμανση: Η Κυβέρνηση υποστηρίζει βέβαια ότι δεν θα χρειαστούν τα πρόσθετα «προληπτικά μέτρα».

Μα αν είναι έτσι, τότε γιατί το ύψος του είναι συγκεκριμένο;

Γιατί το δημοσιονομικό κενό είναι εντοπισμένο και ποσοτικοποιημένο.

Και οφείλεται, κυρίως, στη σύνθεση των δημοσιονομικών μέτρων.

Γι’ αυτό με άλλη Κυβέρνηση και άλλο μίγμα δημοσιονομικής πολιτικής δεν θα χρειάζονταν αυτά τα μέτρα.

Δυστυχώς, όμως, «τα χειρότερα είναι μπροστά μας».

Ομιλία στην Επιτροπή Ισολογισμού-Απολογισμού σχετικά με την πορεία εκτέλεσης του Προϋπολογισμού και τη διαχείριση των δημόσιων οικονομικών

Ομιλία στην Επιτροπή Ισολογισμού-Απολογισμού σχετικά με την πορεία εκτέλεσης του Προϋπολογισμού και τη διαχείριση των δημόσιων οικονομικών

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Συμμετέχουμε σήμερα στην πρώτη, κατά τους τελευταίους 14 μήνες, συνεδρίαση της Επιτροπής με θέμα την ενημέρωση από πλευράς Κυβέρνησης για την πορεία εκτέλεσης του Προϋπολογισμού.

Επιτέλους!

Και λέω επιτέλους διότι, με βάση τον Κανονισμό της Βουλής, κάθε τρίμηνο ο Υπουργός Οικονομικών οφείλει να ενημερώνει την Επιτροπή για την εκτέλεση του Προϋπολογισμού.

Αυτό, δυστυχώς, επί «αριστερής» διακυβέρνησης, μέχρι σήμερα, δεν είχε γίνει.

Η Επιτροπή ουσιαστικά ήταν ανενεργή.

Και κατέστη ενεργή μετά από συντονισμένες πρωτοβουλίες και σχετικές επιστολές της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης.

Αυτό δείχνει πολλά για την αντίληψη της Αριστεράς για τη διαφάνεια, τον κοινοβουλευτισμό και την υποχρέωση ενημέρωσης του Κοινοβουλίου για κρίσιμα ζητήματα.

Τέλος πάντων, «κάλλιο αργά παρά ποτέ»!

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Η σημερινή συζήτηση, λόγω του ότι λαμβάνει χώρα για πρώτη φορά, καλύπτει μια μεγάλη χρονική περίοδο και συνιστά, ουσιαστικά, έναν «απολογισμό» των πεπραγμένων της διακυβέρνησης της Αριστεράς.

Δυστυχώς, οι ιδεοληψίες, η αβελτηρία, η «δημιουργική ασάφεια», οι παλινωδίες και η αναποτελεσματικότητα της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ επέφεραν τεράστιο κόστος στη χώρα και στην οικονομία.

Ενδεικτικά:

1ον. Η Ελληνική οικονομία επέστρεψε στην ύφεση.

Μάλιστα, η προοπτική για το 2016 είναι ακόμη χειρότερη.

Βέβαια, η Κυβέρνηση εκφράζει την ικανοποίησή της για το χαμηλό ρυθμό ύφεσης του 2015.

Ξεχνά όμως, ως συνήθως σκοπίμως, ότι ο ρυθμός μεταβολής του ΑΕΠ θα είναι χειρότερος σε σχέση με τις προβλέψεις που η ίδια έκανε στον Προϋπολογισμό.

Όπως επίσης ξεχνά σκοπίμως ότι, το 2014 επιτεύχθηκε θετικός ρυθμός μεταβολής, ότι παρέλαβε οικονομία σε δυναμική μεγέθυνσης και ότι η πρόβλεψη τότε, για το 2015, ήταν για αρκετά υψηλό ρυθμό μεγέθυνσης, άνω του 2,5%.

2ον. Οι τράπεζες – για μεγάλο διάστημα – έκλεισαν και επιβλήθηκαν κεφαλαιακοί περιορισμοί, οι οποίοι εξακολουθούν να βρίσκονται σε ισχύ.

Τα ταμειακά διαθέσιμα των φορέων της Γενικής Κυβέρνησης, εθελοντικά ή υποχρεωτικά, «σκουπίστηκαν» και, φυσικά, δεν έχουν μέχρι σήμερα επιστραφεί.

Η πραγματική οικονομία επιβαρύνθηκε, το οικονομικό κλίμα κατέρρευσε, οι επιχειρηματικές προσδοκίες επιδεινώθηκαν και η καταναλωτική εμπιστοσύνη υποχώρησε.

3ον. Η Κυβέρνηση, μέσα από ένα καθοδικό σπιράλ διαρκών αναδιπλώσεων, υπέγραψε το 3ο Μνημόνιο.

Αποτέλεσμα επώδυνο.

Πιο επώδυνο από αυτό που θα μπορούσε να επιτευχθεί πριν τη διεξαγωγή του ανερμάτιστου δημοψηφίσματος, και πολύ πιο επώδυνο από αυτό που θα μπορούσε να επιτευχθεί πριν από ορισμένους μήνες, στις αρχές του 2015.

4ον. Οι τράπεζες χρειάστηκαν μια νέα ανακεφαλαιοποίηση.

Με κεφαλαιακές ανάγκες που οφείλονται, όπως έδειξαν Εκθέσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, της ΕΚΤ και της Τράπεζας της Ελλάδος, στα δεδομένα που διαμορφώθηκαν στην οικονομία το 2015.

Ανακεφαλαιοποίηση η οποία έχει μεγάλο κόστος για τους φορολογούμενους, τους εργαζόμενους, τους μετόχους, παλιούς και νέους, μεγάλους και μικρούς, εγχώριους και αλλοδαπούς.

5ον. Τα δημόσια οικονομικά επέστρεψαν σε οριακές καταστάσεις και «φλερτάρουν» με την αποσταθεροποίηση.

Και αυτό παρά τη λήψη νέων μέτρων λιτότητας, ύψους άνω του 1,5 δισ. ευρώ για το 2015 και των 4 δισ. ευρώ για το 2016.

Με μέτρα που αποτυπώνουν την ιδεοληπτική, αριστερή εμμονή στην αύξηση υφιστάμενων ή στην επιβολή νέων φόρων.

Μέτρα που «στραγγαλίζουν» την πραγματική οικονομία και διαλύουν τον ιδιωτικό τομέα της οικονομίας.

Φυσικά, ο τελικός «λογαριασμός» θα είναι αρκετά υψηλότερος.

Κι αυτό γιατί υπάρχουν μέτρα τα οποία ακόμη είναι αδιευκρίνιστα ή δεν έχουν ποσοτικοποιηθεί, ενώ προβλέπονται και πρόσθετα μέτρα ύψους περίπου 2 δισ. ευρώ για την περίοδο 2017-2018.

Εκτιμώ δε ότι θα απαιτηθούν και άλλα, όσο η οικονομία «περιπλανάται βυθιζόμενη».

6ον. Απεδείχθη ότι οι μειωμένοι δημοσιονομικοί στόχοι, από μόνοι τους, δεν εξασφαλίζουν σημαντικό δημοσιονομικό χώρο.

«Να σε κάψω Γιάννη, να σ’ αλείψω λάδι», λέει η λαϊκή παροιμία.

Ποιά η ωφέλεια των χαμηλότερων στόχων, όταν αυτοί συνοδεύονται από πολλαπλάσια, σε σχέση με το προηγούμενο Μνημόνιο, μέτρα λόγω του ότι η οικονομία έχει επιστρέψει και θα παραμείνει σε ύφεση;

Ενδεικτικά, η απώλεια 13 δισ. ευρώ δυνητικού πλούτου την περίοδο 2015-2016, έχει οδηγήσει σε πρόσθετα μέτρα ύψους περίπου 6 δισ. ευρώ, προκειμένου να επιτευχθεί οριακή δημοσιονομική σταθερότητα.

Αυτό δεν θα το έλεγε κανείς και επιτυχία…

7ον. Οι ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις του Δημοσίου προς τον ιδιωτικό τομέα συνεχώς διογκώνονται.

Ήδη έχουν αυξηθεί κατά 55% από το τέλος του 2014, ως αποτέλεσμα της «εσωτερικής στάσης πληρωμών».

Υπενθυμίζεται ότι αυτές είχαν μειωθεί κατά 65% ή 6 δισ. ευρώ την περίοδο 2013-2014, ενισχύοντας ουσιαστικά τη ρευστότητα στην οικονομία.

8ον. Τα φορολογικά έσοδα είναι τα χαμηλότερα της τελευταίας δεκαετίας.

Παρά τους πρόσθετους φόρους που επέβαλλε, πέρυσι, η Κυβέρνηση της Αριστεράς.

Αυτό οφείλεται, κυρίως, στην επιδείνωση του μακροοικονομικού περιβάλλοντος.

Με αποτέλεσμα, οι ληξιπρόθεσμες φορολογικές οφειλές των πολιτών προς το Κράτος να συνεχίζουν, μήνα με τον μήνα, να αυξάνονται και να διαμορφώνονται στα 85 δισ. ευρώ στο τέλος του 2015, υψηλότερες κατά 13,5 δισ. ευρώ από το τέλος του 2014.

9ον. Δυστυχώς, σήμερα, είμαστε «θεατές» στο ίδιο «έργο» που «παίχτηκε» το 1ο εξάμηνο του 2015.

  • Το όποιο θετικό πρωτογενές αποτέλεσμα οφείλεται σχεδόν αποκλειστικά στην «εσωτερική στάση πληρωμών», στα αυξημένα έσοδα του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων και στο ενισχυμένο μέρισμα από την Τράπεζα της Ελλάδος.

Όλα αυτά υπερβαίνουν τα 2 δισ. ευρώ σε σχέση με τους στόχους.

  • Οι πρωτογενείς δαπάνες, οι δαπάνες του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων και οι επιστροφές φόρων είναι χαμηλότερες από τον στόχο, με αποτέλεσμα να διογκώνονται οι ληξιπρόθεσμες οφειλές του Δημοσίου προς τον ιδιωτικό τομέα και να στερείται ρευστότητα η πραγματική οικονομία.
  • Τα φορολογικά έσοδα παρουσιάζουν σημαντική έναντι των στόχων υστέρηση.

Κυρίως οι φόροι στην ακίνητη περιουσία (-22%!!!) και ο ΦΠΑ.

Παρά τις μεγάλες αυξήσεις των συντελεστών ΦΠΑ που η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ επέβαλε.

Είναι σαφές ότι δεν μπορεί να υπάρξει διατηρήσιμη δημοσιονομική σταθερότητα με τις ακολουθούμενες από την Κυβέρνηση της Αριστεράς τακτικές και πολιτικές υπερφορολόγησης νοικοκυριών και επιχειρήσεων.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Το ερώτημα που τίθεται, συνεπώς, σήμερα είναι: «τι πρέπει να γίνει από εδώ και μπρος» για να σταθεροποιηθεί και πάλι η κατάσταση και να μπει η χώρα σε τροχιά βιώσιμης ανάπτυξης;

Κατά την άποψή μου, η Κυβέρνηση οφείλει να κινηθεί γρήγορα, συνεκτικά και αποτελεσματικά, σε παράλληλους άξονες.

Αυτοί είναι:

  • Η ταχεία ολοκλήρωση, κατά τον καλύτερο όμως για την Ελληνική πλευρά τρόπο, της πρώτης αξιολόγησης. Θυμίζω, αξιολόγηση που θα έπρεπε να είχε ήδη «κλείσει» από τον περυσινό Νοέμβριο.
  • Η αλλαγή του μίγματος της δημοσιονομικής πολιτικής, με έμφαση στη διεύρυνση της φορολογικής βάσης και στη μείωση των φορολογικών συντελεστών.
  • Η αποπληρωμή ληξιπρόθεσμων οφειλών του Δημοσίου προς τον ιδιωτικό τομέα.
  • Η πραγματοποίηση περισσότερων διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων στις αγορές αγαθών και υπηρεσιών, η υλοποίηση αποκρατικοποιήσεων και η αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας.
  • Η ενδυνάμωση του συστήματος κοινωνικής πρόνοιας με την εφαρμογή, σε εθνικό επίπεδο, του ελάχιστου εγγυημένου εισοδήματος.
  • Η περαιτέρω ενίσχυση της βιωσιμότητας του δημοσίου χρέους, με βάση τις αποφάσεις του Νοεμβρίου του 2012, που επαναλήφθηκαν το καλοκαίρι του 2015.

Ακόμη, όμως, και εάν αυτές οι προτεραιότητες υλοποιηθούν, όπως έχω ήδη υποστηρίξει και στην Επιτροπή, σε περίπου ένα χρόνο από σήμερα, η οικονομία θα βρεθεί εκεί που ήταν το 2014.

Δηλαδή, με καλές προϋποθέσεις, η χώρα θα έχει καταγράψει περισσότερα από 2,5 χαμένα χρόνια και πρόσθετες, μεγάλες θυσίες για τους Έλληνες πολίτες.

Δυστυχώς όμως, αυτές οι προϋποθέσεις, σήμερα, δεν υφίστανται και το χειρότερο είναι ότι η Κυβέρνηση δεν δείχνει ικανή να τις διαμορφώσει.

Ομιλία στην Επιτροπή Ισολογισμού-Απολογισμού για τις Εκθέσεις του Γραφείου Προϋπολογισμού του Κράτους

Ομιλία στην Επιτροπή Ισολογισμού-Απολογισμού για τις Εκθέσεις του Γραφείου Προϋπολογισμού του Κράτους

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Συζητούμε σήμερα, με μεγάλη καθυστέρηση, στην Επιτροπή Ισολογισμού-Απολογισμού,

σε συνθήκες ασφυξίας στην οικονομία,

αγωνίας στην κοινωνία και

αναταράξεων στο πεδίο της πολιτικής,

τις 3 τελευταίες τριμηνιαίες Εκθέσεις του Γραφείου Προϋπολογισμού του Κράτους για το 2015.

Εκθέσεις οι οποίες καλύπτουν χρονικά το μεγαλύτερο μέρος της μέχρι σήμερα διακυβέρνησης της χώρας από την Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ.

Και ουσιαστικά, συνιστούν έναν «απολογισμό» των πεπραγμένων της Κυβέρνησης.

Για λόγους συστηματικής αξιολόγησης, το 2015 μπορεί να διαχωριστεί σε 2 υποπεριόδους.

Η πρώτη αφορά το διάστημα μέχρι την υπογραφή του 3ου Μνημονίου.

Και η δεύτερη το διάστημα από την υπογραφή του μέχρι το τέλος του 2015.

Την πρώτη περίοδο, και μέχρι την υπογραφή του Μνημονίου, η Κυβέρνηση:

  • Στηρίχθηκε σε εσφαλμένες θεμελιώδεις υποθέσεις.

Υποθέσεις όπως ότι οι απόψεις της θα γίνουν άμεσα και πλήρως αποδεκτές από τους εταίρους και δανειστές ή ότι θα έχουμε οικονομική ενίσχυση από άλλες χώρες.

Τις υποθέσεις αυτές, τις απέρριψε η πραγματικότητα.

  • Αγνόησε και αδιαφόρησε για τους Ευρωπαϊκούς κανόνες διαπραγμάτευσης, με αποτέλεσμα, εσφαλμένα, να θεωρεί ότι όσο περνάει ο χρόνος, οι εταίροι θα υποχωρούν.
  • Παρασύρθηκε από δογματισμούς, εμμονές, μαξιμαλιστική ρητορική, ευθύγραμμες απλοποιητικές προσεγγίσεις.

Όπως επισημαίνει και η 2η Έκθεση του Γραφείου Προϋπολογισμού, «η Κυβέρνηση συντηρούσε ανεδαφικές προσδοκίες».

  • Συζητούσε ακατάπαυστα, στα μέσα μαζικής ενημέρωσης, καλλιεργώντας περιβάλλον «δημιουργικής ασάφειας».
  • Χρησιμοποίησε τη χώρα ως case study για την εμπειρική επαλήθευση επιστημονικής θεωρίας.
  • Κατανάλωσε σημαντικό διαπραγματευτικό κεφάλαιο και χρόνο σε θέματα διαδικαστικά και επουσιώδη, δίνοντας έμφαση στην επικοινωνία και όχι στην ουσία.
  • Κινήθηκε στη λογική της εσκεμμένης «πολιτικής διαπραγμάτευσης».

Υποτίμησε την τεχνοκρατική διαπραγμάτευση, για να αποφύγει την αλήθεια των αριθμών, η οποία, με το πέρασμα των μηνών, γινόταν όλο και πιο ζοφερή.

  • Προχώρησε στη διεξαγωγή ενός δημοψηφίσματος, μιας εσφαλμένης επιλογής τόσο ως προς το περιεχόμενό της όσο και ως προς το χρόνο πραγματοποίησης, με αποτέλεσμα αυτή η θεωρητικά κορυφαία πολιτική διαδικασία να απαξιωθεί τελείως, να κλείσουν οι τράπεζες και να επιβληθούν κεφαλαιακοί έλεγχοι, να κλονιστεί και να καταστεί θολός – στην πολιτική συνείδηση των Ευρωπαίων πολιτών – ο Ευρωπαϊκός προσανατολισμός της χώρας μας.

Η 2η τριμηνιαία Έκθεση του Γραφείου Πρϋπολογισμού του Κράτους, επιβεβαιώνει τις ανησυχίες και τους προβληματισμούς για αυτή τη διαπραγματευτική τακτική της Κυβέρνησης και για την πορεία της Ελληνικής οικονομίας κατά την πρώτη περίοδο διακυβέρνησης της Αριστεράς, μέχρι την υπογραφή του Μνημονίου.

Έτσι, το αποτέλεσμα όλων αυτών των πράξεων και παραλείψεων της Κυβέρνησης ήταν, μέρα με την ημέρα, η κατάσταση να επιβαρύνεται.

Η χώρα πέρασε από τις προβληματικές συνθήκες των τελευταίων ετών σε συνθήκες υψηλού κινδύνου.

Βρέθηκε με πιεστικές και διαρκώς αυξανόμενες χρηματοδοτικές ανάγκες και με διευρυνόμενο δημοσιονομικό κενό.

Σε συνθήκες ύφεσης και χρηματοπιστωτικής ασφυξίας, με κλειστές τράπεζες.

Χωρίς Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Στήριξης, χωρίς χρόνο, χωρίς συμμάχους, χωρίς αξιοπιστία.

Σ’ αυτό το περιβάλλον, η Κυβέρνηση, μέσα από ένα καθοδικό σπιράλ διαρκών αναδιπλώσεων, κατέληξε, με τους εταίρους και δανειστές, στην υπογραφή του 3ου Μνημονίου.

Αποτέλεσμα επώδυνο.

Πιο επώδυνο από αυτό που θα μπορούσε να επιτευχθεί πριν τη διεξαγωγή του δημοψηφίσματος, και πολύ πιο επώδυνο από αυτό που θα μπορούσε να επιτευχθεί πριν από ορισμένους μήνες, στις αρχές του 2015.

Αποτέλεσμα του οποίου την «ιδιοκτησία» έχει η Ελληνική Κυβέρνηση.

«Ιδιοκτησία» για την οποία, επί μήνες, πανηγύριζε.

Όμως, ακόμα κι έτσι, η χώρα πήρε απλώς μια «ανάσα».

Και αυτό απεδείχθη τους επόμενους μήνες.

Κατά την δεύτερη περίοδο, από την υπογραφή του 3ου Μνημονίου μέχρι το τέλος του 2015.

Περίοδος κατά την οποία οι Κυβερνητικές επιδόσεις, σε όλα τα πεδία της πολιτικής, είναι εξαιρετικά αρνητικές.

Με πιο σημαντικό το γεγονός ότι η Κυβέρνηση δυσκολεύεται, κυρίως με δική της ευθύνη, να ολοκληρώσει την αξιολόγηση.

Αξιολόγηση που θα έπρεπε να είχε κλείσει από τον περυσινό Νοέμβριο.

Αλλά και το γεγονός ότι η Κυβέρνηση επιδεικνύει αξιοζήλευτη σπουδή στη λήψη υφεσιακών μέτρων, όπως είναι η αύξηση των φόρων και η περικοπή των συντάξεων και η μείωση των κοινωνικών επιδομάτων, ενώ από την άλλη καθυστερεί αδικαιολόγητα την προώθηση των αποκρατικοποιήσεων και την υλοποίηση των διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων.

Ορθώς, συνεπώς, το Γραφείο Προϋπολογισμού του Κράτους, στην 4η Έκθεση, επισημαίνει ότι «χωρίς μεταρρυθμίσεις που δημιουργούν ένα ευνοϊκό κλίμα για την υγιή επιχειρηματικότητα και δεν συσκοτίζονται από αμφίσημες δηλώσεις και αντιφατικές πρακτικές, η χώρα θα εγκλωβιστεί σε συσταλτικά μέτρα δημοσιονομικής πολιτικής, που θα εντείνουν την ύφεση».

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Αυτό τον πρώτο χρόνο της Αριστερής διακυβέρνησης, όπως σε διάφορα σημεία επισημαίνουν και οι Εκθέσεις του Γραφείου Προϋπολογισμού, κατέρρευσαν μύθοι και ψευδαισθήσεις.

Μύθοι που είχαν δημιουργηθεί και ψευδαισθήσεις που είχαν καλλιεργηθεί, τόσο προεκλογικά όσο και μετεκλογικά, από τα Κόμματα που στηρίζουν τη σημερινή Κυβέρνηση.

Ενδεικτικά, υπενθυμίζω:

  • Υποστήριζαν ότι τα προηγούμενα Μνημόνια θα τα ακύρωναν με ένα Νόμο και ένα Άρθρο.

Σήμερα, έχουν υπογράψει ένα νέο, ιδιαίτερα βαρύ 3ο Μνημόνιο.

  • Υποστήριζαν ότι η προηγούμενη Κυβέρνηση δεν διαπραγματευόταν.

Σήμερα αντιλαμβάνονται τις πραγματικές δυσκολίες της διαπραγμάτευσης.

  • Υποστήριζαν ότι μέσω της ανακεφαλαιοποίησης, χαρίζονταν χρήματα στους τραπεζίτες.

Σήμερα υλοποίησαν την 3η, και με τους χειρότερους όρους, ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών.

  • Υποστήριζαν ότι μέσω των αποκρατικοποιήσεων, δημόσια περιουσία και πόροι θα μεταβιβάζονταν στη «μαύρη τρύπα» του δημοσίου χρέους.

Σήμερα, όπως αποτυπώνεται και στην Εισηγητική Έκθεση του Κρατικού Προϋπολογισμού για το 2016, η Κυβέρνηση αναφέρεται στα «πολλαπλά οφέλη» των αποκρατικοποιήσεων για την Ελληνική οικονομία, με πρώτο μάλιστα στην καταγραφή, «την άμεση μείωση του δημοσίου χρέους».

  • Υποστήριζαν ότι το χρέος είναι επονείδιστο και πρέπει να «κουρευτεί».

Σήμερα, με βάση την απόφαση της Συνόδου Κορυφής για το Ευρώ, της 12ης Ιουλίου 2015, το «κούρεμα» έχει αποκλειστεί ενώ επαναδιατυπώθηκε η δέσμευση των εταίρων για παραμετρικές αλλαγές, που ισχύει από το τέλος του 2012.

Κάτι που επιβεβαίωσε και η χθεσινή συνεδρίαση του Eurogroup.

Η Κυβέρνηση προσγειώθηκε, και σε αυτό το πεδίο, στην πραγματικότητα και θεωρεί ως επιτυχία την εφαρμογή ρυθμίσεων που συζητούνται από τότε.

  • Υποστήριζαν ότι το Πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης είναι πλήρες και κοστολογημένο, περιλαμβάνοντας γενναιόδωρες παροχές ύψους 11 δισ. ευρώ.

Σήμερα, έχουν προχωρήσει ή θα προχωρήσουν στη λήψη νέων δημοσιονομικών μέτρων λιτότητας, ύψους περίπου 6 δισ. ευρώ για την περίοδο 2015-2016.

  • Υποστήριζαν ότι θα διαθέσουν 2 δισ. ευρώ, από την πρώτη χρονιά, για την ανθρωπιστική κρίση.

Κατά την 1η περίοδο του 2015, το ποσό έπεσε στα 200 εκατ. ευρώ.

Και τελικά διατέθηκαν μόλις 108 εκατ. ευρώ.

Δεν κατέρρευσαν όμως μόνο μύθοι και ψευδαισθήσεις.

Δυστυχώς, οι ιδεοληψίες, η αβελτηρία, η κακή διαπραγμάτευση, οι παλινωδίες και η αναποτελεσματικότητα της Κυβέρνησης της Αριστεράς επέφεραν τεράστιο, μετρήσιμο κόστος στη χώρα και στην οικονομία.

Όπως καταγράφεται και στις Εκθέσεις του Γραφείου Προϋπολογισμού.

Ενδεικτικά, το 2015:

  • Η οικονομία επέστρεψε στην ύφεση.
  • Η τάση αποκλιμάκωσης της ανεργίας συρρικνώθηκε.
  • Η δημόσια οικονομία κινείται σε οριακές καταστάσεις.
  • Η πραγματική οικονομία, λόγω και των κεφαλαιακών περιορισμών, επιβαρύνθηκε.
  • Οι επιχειρηματικές προσδοκίες και η καταναλωτική εμπιστοσύνη επιδεινώθηκαν.
  • Οι ληξιπρόθεσμες οφειλές του Δημοσίου προς τον ιδιωτικό τομέα, αλλά και του ιδιωτικού τομέα προς το Δημόσιο, διογκώθηκαν.
  • Οι καταθέσεις νοικοκυριών και επιχειρήσεων υποχώρησαν.
  • Η φτώχεια διογκώθηκε και το διαθέσιμο εισόδημα συρρικνώθηκε.

Τονίζεται, σύμφωνα και με την Έκθεση του Διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος, ότι η σχετική φτώχεια αυξήθηκε κατά 8% το 2015, ενώ είχε μειωθεί κατά 7% το 2014.

Ενώ, μετά από 4 συναπτά έτη µέτρων λιτότητας, το 2014 ήταν το πρώτο έτος δηµοσιονοµικής χαλάρωσης και το διαθέσιµο εισόδηµα των νοικοκυριών αυξήθηκε κατά 1,2%, σε αντίθεση με το 2015 όπου φαίνεται να υπάρχει υποχώρηση του διαθέσιμου εισοδήματος.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Το ερώτημα που τίθεται, συνεπώς, σήμερα είναι: «τι πρέπει να γίνει από εδώ και μπρος» για να σταθεροποιηθεί και πάλι η κατάσταση και να μπει η χώρα σε τροχιά βιώσιμης ανάπτυξης;

Κατά την άποψή μου, η Κυβέρνηση οφείλει να κινηθεί γρήγορα, συνεκτικά και αποτελεσματικά, σε παράλληλους άξονες.

Αυτοί είναι:

  • Η ταχεία ολοκλήρωση της πρώτης αξιολόγησης.
  • Η αλλαγή του μίγματος της δημοσιονομικής πολιτικής.
  • Η αποπληρωμή ληξιπρόθεσμων οφειλών του Δημοσίου προς τον ιδιωτικό τομέα.
  • Η πραγματοποίηση περισσότερων διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων στις αγορές αγαθών και υπηρεσιών, η υλοποίηση αποκρατικοποιήσεων και η αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας.
  • Η ενδυνάμωση του συστήματος κοινωνικής πρόνοιας με την εφαρμογή, σε εθνικό επίπεδο, του ελάχιστου εγγυημένου εισοδήματος.
  • Η περαιτέρω ενίσχυση της βιωσιμότητας του δημοσίου χρέους, με ρεαλιστικούς τρόπους και ισοδύναμες τεχνικές.

Ακόμη, όμως, και εάν αυτές οι προτεραιότητες υλοποιηθούν, σε περίπου ένα χρόνο από σήμερα, η οικονομία θα βρεθεί εκεί που ήταν το 2014.

Δηλαδή, με καλές προϋποθέσεις, η χώρα θα έχει καταγράψει περισσότερα από 2 χαμένα χρόνια και πρόσθετες, μεγάλες θυσίες για τους Έλληνες πολίτες.

Δυστυχώς όμως, αυτές οι προϋποθέσεις, σήμερα, δεν υφίστανται και το χειρότερο είναι ότι η Κυβέρνηση δεν δείχνει ικανή να τις διαμορφώσει.

Ομιλία στην Ολομέλεια κατά τη συζήτηση του Σχεδίου Νόμου του Υπουργείου Οικονομικών για την εγγύηση των καταθέσεων

Ομιλία στην Ολομέλεια κατά τη συζήτηση του Σχεδίου Νόμου του Υπουργείου Οικονομικών για την εγγύηση των καταθέσεων

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Συζητούμε σήμερα το Σχέδιο Νόμου του Υπουργείου Οικονομικών για τα συστήματα εγγύησης των καταθέσεων, με το οποίο ενσωματώνεται στην εθνική έννομη τάξη σχετική Ευρωπαϊκή Οδηγία.

Ωστόσο, υπάρχει ένα οξύμωρο σχήμα στην όλη διαδικασία.

Η Κυβέρνηση που οδήγησε την οικονομία να παλινδρομεί βυθιζόμενη,

η Κυβέρνηση που επέβαλε την τραπεζική αργία και τους κεφαλαιακούς περιορισμούς στο τραπεζικό σύστημα,

η Κυβέρνηση που προκάλεσε, με τις πράξεις και παραλείψεις της, τη μεγαλύτερη ετήσια εκροή καταθέσεων από την αρχή της κρίσης,

η Κυβέρνηση που κατέστησε αναγκαία την πρόσφατη ανακεφαλαιοποίηση των πιστωτικών ιδρυμάτων,

η Κυβέρνηση, που μετά την περιπλάνηση στο χώρο των ψευδαισθήσεων, στέκεται με αμηχανία μπροστά στα προβλήματα,

η Κυβέρνηση που αδυνατεί, και με δική της ευθύνη, να κλείσει την πρώτη αξιολόγηση, η οποία θα έπρεπε να είχε κλείσει πριν 4-5 μήνες,

αυτή η Κυβέρνηση είναι σήμερα υποχρεωμένη να νομοθετήσει για την εγγύηση των καταθέσεων.

Πραγματικά, ορισμένες φορές η μοίρα παίζει περίεργα παιχνίδια…

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Είναι γνωστό ότι οι Ευρωπαϊκές οικονομίες, από τα μέσα του 2008, βρέθηκαν στη δίνη μιας μεγάλης, παγκόσμιας οικονομικής κρίσης, την οποία, στη χώρα μας, οι ηγεσίες των Κομμάτων της τότε Αντιπολίτευσης καμώνονταν ότι δεν την έβλεπαν.

Στην Ελλάδα, τα πιστωτικά ιδρύματα, λόγω αυτής της συστημικής κρίσης, των δημοσιονομικών προβλημάτων της χώρας και δικών τους κακών επιλογών, βρέθηκαν αντιμέτωπα με μεγάλες προκλήσεις.

Προκλήσεις με δυσμενείς συνέπειες στη ρευστότητα και στη φερεγγυότητά τους.

Έτσι κατέστη αναγκαία η διαμόρφωση πλαισίου για την ενίσχυση της σταθερότητας και της εμπιστοσύνης στο τραπεζικό σύστημα.

Από το 2008, από την τότε Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, ξεκίνησε, με μεθοδικό και διορατικό τρόπο, η διαμόρφωση αυτού του πλαισίου.

Βασικό συστατικό του αποτέλεσε η ανάγκη ενίσχυσης της εγγύησης των καταθέσεων.

Αυτό έγινε με το Ν. 3714/2008, σύμφωνα με τον οποίο, το ανώτατο όριο εγγύησης καταθέσεων – ως αποζημίωση για το σύνολο των καλυπτόμενων καταθέσεων – αυξήθηκε από τις 20.000 στις 100.000 ευρώ.

Σημειώνω ότι η Ελλάδα και η Ιρλανδία ήταν, τότε, οι πρώτες Ευρωπαϊκές χώρες που προχώρησαν σ’ αυτή την πρωτοβουλία.

Στη συνέχεια, στις αρχές του 2009, ιδρύθηκε, με το Ν. 3746/2009, το Ταμείο Εγγύησης Καταθέσεων και Επενδύσεων (ΤΕΚΕ), εκσυγχρονίζοντας το νομικό πλαίσιο καταβολής αποζημίωσης σε καταθέτες και επενδυτές πιστωτικών ιδρυμάτων.

Αυτό το θεσμικό πλαίσιο που δημιουργήθηκε έγκαιρα στη χώρα μας, ενισχύθηκε από τις πρωτοβουλίες, σε Ευρωπαϊκό επίπεδο, για την Τραπεζική Ένωση.

Πρωτοβουλίες που πήραν νομοθετική μορφή, κυρίως επί Ελληνικής Προεδρίας του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, το 1ο εξάμηνο του 2014, όταν και ολοκληρώθηκε ένας σημαντικός αριθμός φακέλων στον τομέα της αγοράς χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών, οι οποίοι αποσκοπούσαν στην ενίσχυση της ασφάλειας και διαφάνειας του χρηματοπιστωτικού συστήματος, στη θωράκιση της

σταθερότητας των χρηματοπιστωτικών αγορών και στην προστασία των δικαιωμάτων των ιδιωτών επενδυτών και καταναλωτών.

Μεταξύ αυτών των φακέλων ήταν και η Οδηγία για τα συστήματα εγγύησης καταθέσεων, που ενσωματώνεται στο σχέδιο νόμου που σήμερα συζητάμε.

Σχέδιο νόμου που προβλέπει βελτιωμένη, ευρύτερη και σαφέστερη πρόσβαση στην κάλυψη των καταθέσεων, συντομότερες προθεσμίες καταβολής της αποζημίωσης, καλύτερη και ταυτόσημη για όλους τους καταθέτες ενημέρωση από τα πιστωτικά ιδρύματα, αυστηρές απαιτήσεις χρηματοδότησης και ρητή αναγνώριση της δυνατότητας των καταθετών να ασκούν αγωγή κατά του ΤΕΚΕ για την εξασφάλιση των δικαιωμάτων τους.

Όλες αυτές τις πρωτοβουλίες, του 2008, του 2009, του 2011, του 2014, η Αριστερά, από τα έδρανα της Αντιπολίτευσης, τις είχε στηλιτεύσει και απορρίψει.

Σήμερα, όλα αυτά, ευτυχώς, «πάνε περίπατο».

Και τα Κόμματα της Κυβερνητικής πλειοψηφίας αποδέχονται, διά της ψήφισης του Νομοσχεδίου, το εσφαλμένο της κριτικής τους κατά το απώτερο παρελθόν και το οξύμωρο των πεπραγμένων τους κατά τον τελευταίο χρόνο.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Θα κλείσω την τοποθέτησή μου με 2 επισημάνσεις:

1η Επισήμανση: Παρά τα σημαντικά βήματα που πραγματοποιήθηκαν μέχρι σήμερα για την ολοκλήρωση των βασικών πυλώνων της Τραπεζικής Ένωσης, ειδικότερα αυτών της εποπτείας και εξυγίανσης των πιστωτικών ιδρυμάτων, είναι σημαντικό το εγχείρημα να ολοκληρωθεί σύντομα, με την θέσπιση, σε συνέχεια της εναρμόνισης των σχετικών καθεστώτων, ενός Ευρωπαϊκού/Κοινοτικού φορέα για την εγγύηση των καταθέσεων, αρχικώς συμπληρωματικά με τα εθνικά συστήματα και σε τελική μορφή με έναν υγιώς αμοιβαιοποιημένο μηχανισμό.

2η Επισήμανση: Οι πρωτοβουλίες που πρέπει να αναλαμβάνονται θα πρέπει να αποσκοπούν τόσο στη μείωση του κινδύνου όσο και στο διαμοιρασμό του κινδύνου.

Άλλωστε, αυτές αποτελούν και βασικές έννοιες της χρηματοοικονομικής.

Οι δύο πρώτοι πυλώνες της Τραπεζικής Ένωσης αποσκοπούν στη μείωση του κινδύνου και έχει ήδη υπάρξει σημαντική πρόοδος ως προς αυτό.

Συγκεκριμένα:

  • Έχουν αναγνωρισθεί και περιορισθεί οι εθνικές διακριτικές ευχέρειες στην εφαρμογή του εποπτικού πλαισίου.
  • Έχει περάσει η εποπτεία σε υπερεθνικό επίπεδο.
  • Έχει διεξαχθεί, για πολλές τράπεζες, και θα ακολουθήσει εφέτος και για τις υπόλοιπες, αξιολόγηση της ποιότητας του χαρτοφυλακίου τους.
  • Έχει επιβληθεί η υποχρέωση διατήρησης σε υψηλό επίπεδο του δείκτη κεφαλαιακής επάρκειας.

Προφανώς, η περαιτέρω μείωση του κινδύνου που αντιμετωπίζουν τα πιστωτικά ιδρύματα είναι θεμιτή, στο πλαίσιο της διασφάλισης της χρηματοπιστωτικής σταθερότητας.

Ωστόσο, είναι κάτι που δεν μπορεί να εξαλειφθεί, γιατί η ίδια η φύση των τραπεζικών εργασιών σχετίζεται με την ανάληψη κινδύνων, διαφορετικά δεν θα υπήρχε κερδοφορία.

Σε κάθε περίπτωση, η μείωση του κινδύνου θα πρέπει να «συμβαδίζει» με πρωτοβουλίες για το διαμοιρασμό του.

Αντιλαμβάνομαι τη θέση κάποιων Ευρωπαϊκών χωρών με αντίθετη άποψη.

Η Ευρώπη όμως δεν αντέχει Τραπεζική Ένωση «a la carte».

Πρωτολογία στην Ολομέλεια της Βουλής κατά τη συζήτηση Επίκαιρης Επερώτησης για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών

Πρωτολογία στην Ολομέλεια της Βουλής κατά τη συζήτηση Επίκαιρης Επερώτησης για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών

Πρωτολογία

Κύριε Υπουργέ,

Σήμερα, η Κυβέρνηση «πελαγοδρομεί», με αποτέλεσμα η χώρα να «παραπαίει», με όλα τα μέτωπα, εσωτερικά και εξωτερικά, ανοικτά.

Οι αβεβαιότητες, ενδογενείς και εξωγενείς, διευρύνονται.

Οι προκλήσεις και οι κίνδυνοι αυξάνονται.

Οι αντοχές της κοινωνίας εξασθενούν.

Τα νοικοκυριά και οι επιχειρήσεις «αγκομαχούν».

Η οικονομία της χώρας βρίσκεται σε κατάσταση μετεωρισμού, αναζητώντας σημείο ισορροπίας, χαμηλότερο από αυτό που είχε επιτευχθεί στο τέλος του 2014.

Έχει καταστεί ευκρινές, αφού υποστηρίζεται πλέον από ποσοτικούς και ποιοτικούς δείκτες, ότι η χώρα, τον πρώτο χρόνο διακυβέρνησης της Αριστεράς, «περιπλανήθηκε» βυθιζόμενη.

Η Νέα Δημοκρατία, με ευθύνη, όπως πάντα, θα αναζητήσει, θα διερευνήσει και θα αναδείξει τις μεγάλες ευθύνες της σημερινής Κυβέρνησης για αυτή την καθοδική πορεία.

Σήμερα, με την Επίκαιρη Επερώτηση, το σύνολο της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της Νέας Δημοκρατίας, επικεντρώνει σε ένα κρίσιμο ζήτημα, αυτό της τελευταίας ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών που διαχειρίστηκε η Kυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ.

Ζήτημα που έχει επιφέρει μεγάλο κόστος στους φορολογούμενους, αβεβαιότητα στους εργαζόμενους στις τράπεζες και τεράστια ζημία στους μετόχους των πιστωτικών ιδρυμάτων, μικρούς και μεγάλους, ιδιώτες και Δημόσιο, Κράτος και ασφαλιστικά ταμεία.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Τα τελευταία χρόνια, τα πιστωτικά ιδρύματα της χώρας, βρέθηκαν, εξαιτίας της δημοσιονομικής κρίσης αλλά – σημειώνω – και με δική τους ευθύνη, αντιμέτωπα με μεγάλες προκλήσεις.

Αυτές οι προκλήσεις κατέστησαν αναγκαία τη διαμόρφωση πλαισίου στήριξής τους, προκειμένου να διαφυλαχθούν η πραγματική οικονομία, από πλήρη κατάρρευση, και οι καταθέσεις των πολιτών.

Το πλαίσιο ξεκίνησε να δημιουργείται έγκαιρα, από το 2008, από την τότε Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, όταν το «τσουνάμι» της  παγκόσμιας οικονομικής κρίσης χτύπησε την Ευρώπη.

Και τούτο έγινε παρά τη λυσσαλέα αντίδραση των Κομμάτων της τότε Αντιπολίτευσης, που διατείνονταν ότι δεν υπήρχε παγκόσμια κρίση και ότι η Kυβέρνηση τότε, λανθασμένα, στήριζε τις τράπεζες.

Η κριτική αυτή επαναλήφθηκε, μόνο από την Αριστερά, και στις επόμενες στηρίξεις των τραπεζών.

Το αποτέλεσμα είναι, όπως επιβεβαιώνει και η Έκθεση Νομισματικής Πολιτικής της Τράπεζας της Ελλάδος που δημοσιεύθηκε τον Ιούνιο του 2015, ακόμη και το 1ο τρίμηνο του 2015, «η κεφαλαιακή επάρκεια των τραπεζών να παραμένει σε ικανοποιητικά επίπεδα».

Ενδεικτικά, εξαιτίας αυτών των επιλογών, τα τραπεζικά ιδρύματα:

  • Επανέκτησαν μέρος των καταθέσεων.
  • Πραγματοποίησαν επιτυχείς αυξήσεις μετοχικού κεφαλαίου, αντλώντας 8,3 δισ. ευρώ από τις αγορές.
  • Εξέδωσαν τίτλους αξίας περίπου 2,5 δισ. ευρώ.
  • Μηδένισαν την εξάρτησή τους από το μηχανισμό παροχής έκτακτης ρευστότητας της ΕΚΤ.
  • Μειώθηκε δραστικά η ροή των νέων μη εξυπηρετούμενων δανείων.
  • Ενώ τα συνολικά έσοδα στον Κρατικό Προϋπολογισμό από την αξιοποίηση του πακέτου ρευστότητας του 2008, από μερίσματα και προμήθειες, υπερέβησαν τα 4 δισ. ευρώ την περίοδο 2009-2014. Επ’ ωφελεία των Ελλήνων φορολογουμένων.

Συνεπώς, 1ο Συμπέρασμα:

Η κατάσταση στο Ελληνικό τραπεζικό σύστημα σταθεροποιήθηκε σταδιακά και, μέχρι  το 2014, αποκαταστάθηκε η εμπιστοσύνη σε αυτό.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Δυστυχώς, η κατάσταση αυτή άλλαξε το 2015.

Η Κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ, εξαιτίας λανθασμένων και ανερμάτιστων χειρισμών, έφερε το τραπεζικό σύστημα αντιμέτωπο με μεγάλους κινδύνους.

Κίνδυνοι που διογκώθηκαν μετά την τραπεζική αργία και τους κεφαλαιακούς περιορισμούς.

Και αυτό γιατί, μεταξύ άλλων, το 1ο εξάμηνο του 2015:

  • Οι συνολικές καταθέσεις και τα repos των πιστωτικών ιδρυμάτων μειώθηκαν κατά περίπου 50 δισ. ευρώ, η μεγαλύτερη εκροή από την αρχή της κρίσης.
  • Η ποιότητα του ενεργητικού των τραπεζών επιδεινώθηκε, καθώς αυξήθηκαν ραγδαία τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια.
  • Η αξία των τραπεζικών μετοχών που κατείχε το Ελληνικό Δημόσιο «κατέρρευσε», αφού, αυτή μειώθηκε κατά 80%.
  • Επεστράφησαν, με ευθύνη της Κυβέρνησης, τα 11 δισ. ευρώ του ΤΧΣ στο Ευρωπαϊκό Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας.
  • Και τέλος, η χρηματοδότηση του τραπεζικού συστήματος γινόταν σχεδόν αποκλειστικά από τον μηχανισμό παροχής έκτακτης ρευστότητας.

Τα ανωτέρω επιβεβαιώνει και η τελευταία Ενδιάμεση Έκθεση για τη Νομισματική Πολιτική της Τράπεζας της Ελλάδος, το Δεκέμβριο του 2015, η οποία αναφέρει ότι:

«οι παρατεταμένες διαπραγματεύσεις, η εκροή καταθέσεων και το συνεχώς αυξανόμενο ποσοστό των μη εξυπηρετούμενων δανείων, λόγω της χειροτέρευσης του οικονομικού κλίματος, κατέστησαν αναγκαία την εκ νέου ανακεφαλαιοποίηση του ελληνικού τραπεζικού συστήματος, παρά την ανακεφαλαιοποίηση του 2014».

Συνεπώς, 2ο Συμπέρασμα:

Η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ φέρει την αποκλειστική ευθύνη για τη διαμόρφωση της ανάγκης νέας ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Η ανάγκη μιας νέας ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών ήταν γνωστή από το καλοκαίρι του 2015.

Συμπεριελήφθη άλλωστε και στο 3ο Μνημόνιο, τον περασμένο Αύγουστο.

Η Κυβέρνηση όμως, όπως το συνηθίζει άλλωστε, για να θολώσει το περιβάλλον, καθυστέρησε να καταθέσει το αναγκαίο θεσμικό πλαίσιο για την υλοποίηση  της ανακεφαλαιοποίησης.

Το πλαίσιο συζητήθηκε στη Βουλή στο τέλος Οκτωβρίου, και ενώ η Κυβέρνηση γνώριζε ότι όσο αργούσε, με δεδομένο ότι θα έπρεπε η ανακεφαλαιοποίηση να ολοκληρωθεί μέχρι το τέλος της χρονιάς, τόσο αυτή θα γινόταν με δυσμενέστερους όρους.

Όπως και έγινε τελικά.

Συνεπώς, 3ο Συμπέρασμα:

Η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ φέρει τεράστια ευθύνη για την καθυστέρηση θεσμοθέτησης του πλαισίου υλοποίησης της ανακεφαλαιοποίησης.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Ποιό είναι όμως το αποτέλεσμα αυτή της ανακεφαλαιοποίησης;

1ον. Η ανακεφαλαιοποίηση προσέθεσε νέο κόστος στο Δημόσιο και αύξησε το δημόσιο χρέος.

Βέβαια, η Κυβέρνηση θα ισχυριστεί ότι η τελική δημοσιονομική επιβάρυνση είναι μικρότερη σε σχέση με τις αρχικές εκτιμήσεις.

Δεν παύει όμως να υφίσταται επιπλέον επιβάρυνση για τους Έλληνες φορολογούμενους, που πριν από λίγους μήνες δεν υπήρχε καν ως ενδεχόμενο.

2ον. Η ανακεφαλαιοποίηση απαξίωσε τις προηγούμενες αυξήσεις μετοχικού κεφαλαίου.

Ενδεικτικά, για την Εθνική Τράπεζα, η πρώτη ανακεφαλαιοποίηση, το 2013, έγινε με τιμή ανά μετοχή στα 4,29 ευρώ.

Η δεύτερη ανακεφαλαιοποίηση, το 2014, στα 2,2 ευρώ.

Και η τρίτη, η «αριστερή» ανακεφαλαιοποίηση, το 2015, στα 0,02 ευρώ.

Συνεπώς, το κόστος για τους παλαιούς επενδυτές και μετόχους, μικρούς και μεγάλους, Έλληνες και ξένους, είναι τεράστιο.

3ον. Η ανακεφαλαιοποίηση άλλαξε την ιδιοκτησιακή δομή των τραπεζών και συρρίκνωσε την Ελληνική ιδιωτική συμμετοχή.

Οι νέοι ιδιοκτήτες των τραπεζών, κυρίως ξένοι ιδιώτες επενδυτές και hedge funds, απέκτησαν το μεγαλύτερο μέρος του Ελληνικού τραπεζικού συστήματος, και φυσικά τον έλεγχό του, καταβάλλοντας, συνολικά, μόλις περίπου 5,3 δισ. ευρώ.

4ον. Η ανακεφαλαιοποίηση σχεδόν εκμηδένισε την αξία του χαρτοφυλακίου του ΤΧΣ, δηλαδή των μετοχών που κατείχαν ουσιαστικά οι Έλληνες φορολογούμενοι μέσω του Δημοσίου.

Και αυτό εξαιτίας τόσο της δραματικής μείωσης των ποσοστών συμμετοχής του στις τράπεζες όσο και της «εξαέρωσης» των τραπεζικών μετοχών.

Συγκεκριμένα, η αξία της συμμετοχής του ΤΧΣ μόλις που υπερέβη τα 2 δισ. ευρώ, από 12 δισ. ευρώ στο τέλος του 2014.

Σήμερα δε έχει «κατρακυλήσει» ακόμη χαμηλότερα, στα 1,2 δισ. ευρώ.

Συνεπώς, το πραγματικό κόστος για τους Έλληνες φορολογούμενους είναι τεράστιο.

Και το δυνητικό κόστος ακόμη μεγαλύτερο, αφού έχει ουσιαστικά χαθεί η δυνατότητα ανάκτησης του αρχικού ποσού της επένδυσης.

5ον. Η ανακεφαλαιοποίηση τροποποίησε, επί το δυσμενέστερο, τα σχέδια αναδιάρθρωσης των πιστωτικών ιδρυμάτων.

Το αποτέλεσμα είναι να προβλέπεται συρρίκνωση του δικτύου των τραπεζών και σημαντικές μειώσεις προσωπικού, που θα ξεπεράσουν τα 4.000 άτομα.

Αλλά και να «χαθούν» αξιόλογα περιουσιακά στοιχεία των τραπεζών, όπως είναι η Finansbank στην περίπτωση της Εθνικής Τράπεζας.

Επένδυση στην Τουρκία, που έγινε το 2006, επί Νέας Δημοκρατίας, και η οποία, εκτός του υψηλού συμβολισμού της, κάλυπτε το μεγαλύτερο ποσοστό των εργασιών του Ομίλου στο εξωτερικό, συμμετείχε σημαντικά στα μεγέθη του και συνέβαλε, καθοριστικά, στην κερδοφορία του.

6ον. Η ανακεφαλαιοποίηση είχε κόστος για τους φορολογούμενους και μέσω της μετατροπής των προνομιούχων μετοχών που κατείχε το Δημόσιο στην Εθνική Τράπεζα σε κοινές.

Αυτή η μετατροπή έχει γίνει με «κούρεμα» 71% επί της ονομαστικής αξίας.

Ενώ καταγράφηκαν και σημαντικές απώλειες από την εισαγωγή και διαπραγμάτευση των νέων αυτών κοινών μετοχών στο Χρηματιστήριο Αθηνών.

Συνεπώς, 4ο Συμπέρασμα:

Το αποτέλεσμα της «αριστερής» ανακεφαλαιοποίησης των συστημικών τραπεζών είναι εξαιρετικά δυσμενές για τη χώρα, τους φορολογούμενους, τους μετόχους και τους εργαζόμενους.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Εκτός όμως από την ανακεφαλαιοποίηση των συστημικών τραπεζών, είναι σε εξέλιξη η ανακεφαλαιοποίηση της Τράπεζας Αττικής, ενώ ολοκληρώθηκε η ανακεφαλαιοποίηση συνεταιριστικών τραπεζών.

Και εδώ όμως εγείρονται μία σειρά από σοβαρά ερωτήματα.

Ερωτήματα που θα αναδείξουν και οι Συνάδελφοί μου.

Ερωτήματα που έχουν να κάνουν, κυρίως, με την τιμή στην οποία πραγματοποιήθηκε η αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου της Τράπεζας Αττικής, με τη συμμετοχή ΔΕΚΟ, ασφαλιστικών ταμείων και φορέων του Δημοσίου στην ανακεφαλαιοποίηση, με τη διαδικασία που ακολουθήθηκε προκειμένου να αποφασίσουν οι φορείς τη συμμετοχή τους, με το τεράστιο κόστος που έχουν επωμιστεί σήμερα αυτοί οι φορείς από τη συγκεκριμένη επένδυση.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Από τα ανωτέρω, είναι απόλυτα ευκρινές το οδυνηρό «αποτύπωμα» για την Ελληνική οικονομία της Κυβέρνησης της Αριστεράς, στη δομή και λειτουργία του τραπεζικού τομέα της.

Αποδείχθηκε ότι η Κυβέρνηση αδυνατεί να προβλέψει τις ευρύτερες εξελίξεις, να σχεδιάσει έγκαιρα και να υλοποιήσει αποτελεσματικά πολιτικές χρήσιμες για τη λειτουργία της οικονομίας.

Γι’ αυτό σήμερα ελέγχουμε την Κυβέρνηση.

 

Ομιλία στην Ολομέλεια της Βουλής των Ελλήνων κατά τη συζήτηση του Σχεδίου Νόμου «Μέτρα για την επιτάχυνση του κυβερνητικού έργου και άλλες διατάξεις»

Ομιλία στην Ολομέλεια της Βουλής των Ελλήνων κατά τη συζήτηση του Σχεδίου Νόμου «Μέτρα για την επιτάχυνση του κυβερνητικού έργου και άλλες διατάξεις»

Αθήνα, 19 Φεβρουαρίου 2016

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Σήμερα, η χώρα «παραπαίει».

Οι αβεβαιότητες, ενδογενείς και εξωγενείς, διογκώνονται.

Οι προκλήσεις και οι κίνδυνοι πολλαπλασιάζονται.

Οι αντοχές της κοινωνίας εξασθενούν.

Και η οικονομία της χώρας «παλινδρομεί», αναζητώντας ένα νέο σημείο ισορροπίας, πολύ χαμηλότερο από αυτό που είχε επιτευχθεί πριν από ένα περίπου χρόνο, στο τέλος του 2014.

Έχει καταστεί ευκρινές, και υποστηρίζεται πλέον από ποσοτικούς και ποιοτικούς δείκτες, ότι η χώρα, αυτό τον πρώτο χρόνο διακυβέρνησης της Αριστεράς, «περιπλανήθηκε» βυθιζόμενη.

  • Η οικονομία επέστρεψε στην ύφεση.
  • Η δημόσια οικονομία κινείται σε οριακές καταστάσεις.
  • Η πραγματική οικονομία, λόγω και των κεφαλαιακών περιορισμών, έχει επιβαρυνθεί.
  • Οι ληξιπρόθεσμες οφειλές του Δημοσίου προς τον ιδιωτικό τομέα, αλλά και του ιδιωτικού τομέα προς το Δημόσιο, διογκώθηκαν.
  • Οι τράπεζες χρειάστηκαν μια νέα ανακεφαλαιοποίηση.
  • Η χώρα χρειάστηκε πρόσθετη χρηματοδότηση από τους εταίρους, που συνοδεύεται από ένα νέο, εξαιρετικά επώδυνο Μνημόνιο.

Μνημόνιο, την «ιδιοκτησία» του οποίου, όπως επί μακρόν πανηγύριζε, έχει η Ελληνική κυβέρνηση.

Μνημόνιο που περικλείει πρόσθετα μέτρα λιτότητας, νέους άμεσους και έμμεσους φόρους και περικοπές στις συντάξεις και στα κοινωνικά επιδόματα.

Αυτό είναι το οδυνηρό «αποτύπωμα» των ιδεοληψιών, της αναποτελεσματικότητας, των παλινωδιών, της ανικανότητας, της αναβλητικότητας της Κυβέρνησης της Αριστεράς.

Κυβέρνηση που εισπράττει σήμερα το αντίτιμο της μακροχρόνιας πλειοδοσίας και πληρώνει το κόστος του λαϊκισμού της.

Κυβέρνηση, όμως, που μετά από περιπλάνηση στο χώρο των ψευδαισθήσεων, στέκεται με αμηχανία μπροστά στα προβλήματα, αυτοεγκλωβίζοντας τη χώρα σε επαναλαμβανόμενους κύκλους αβεβαιότητας και αστάθειας.

Κυβέρνηση η οποία, αντί να αντιμετωπίσει, με αποφασιστικότητα και ρεαλισμό, τα προβλήματα που η ίδια με τις πράξεις και τις παραλείψεις της, εν πολλοίς, δημιούργησε, επανέρχεται στις πομφόλυγες για «παράλληλο πρόγραμμα» και για δήθεν «αριστερά πρόσημα».

Προσπαθεί να «πασπαλίσει» με «αριστερή χρυσόσκονη» τη δυσάρεστη πραγματικότητα, για να την αποκρύψει.

Δεν τα καταφέρνει όμως.

Οι πολίτες αντιλαμβάνονται πλέον την επαναλαμβανόμενη πολιτική εξαπάτηση, αισθάνονται απογοητευμένοι, δυσφορούν και έχουν αρχίσει να οργίζονται.

Και αυτό γιατί η «αριστερή» πολιτική ρητορική και η δήθεν «αριστερή» κοινωνική ευαισθησία έχουν αποδειχθεί απολύτως κενές περιεχομένου.

Ενώ, η όποια «αριστερή ψυχή» έγινε θυσία στο βωμό για λίγη «πολιτική εξουσία», ακόμη και ακραίας νεοφιλελεύθερης κοπής.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι της Πλειοψηφίας,

Ενδεικτικά και μόνο, στο προνομιακό κατ’ εσάς πεδίο της κοινωνικής ευαισθησίας, συνέβησαν τα εξής:

1ον. Η Κυβέρνηση είχε, αρχικά, υποσχεθεί, μέσα από πομπώδεις διακηρύξεις, να διαθέσει 2 δισ. ευρώ, κατά τον πρώτο χρόνο διακυβέρνησης, για την αντιμετώπιση της ανθρωπιστικής κρίσης.

Στη συνέχεια, «προσγειώθηκε ανώμαλα» στις εξαγγελίες, στα 200 εκατ. ευρώ.

Και τελικά έδωσε μόλις 108 εκατ. ευρώ, 50% λιγότερα.

Υπενθυμίζεται ότι για το ίδιο λόγο, το 2014, είχε διανεμηθεί, ως «κοινωνικό μέρισμα», πολλαπλάσιο ποσό, ύψους 450 εκατ. ευρώ.

2ον. Ο «εξορθολογισμός» της χορήγησης του επιδόματος θέρμανσης, μεταφράστηκε σε περικοπή του επιδόματος κατά 105 εκατ. ευρώ το 2016.

Έτσι με τα νέα, «αριστερά» κριτήρια κοινωνικής ευαισθησίας, «πετσοκόβεται» κατά το ήμισυ το σχετικό κονδύλι του Προϋπολογισμού, περιορίζεται σημαντικά ο αριθμός των δικαιούχων και μειώνεται το επίδομα σε όσους τελικά χορηγηθεί.

3ον. Η προστασία νοικοκυριών και επιχειρήσεων έναντι των πλειστηριασμών, μέσω εξαγγελιών για «σεισάχθεια» και δηλώσεων περί «κανένα σπίτι στα χέρια τραπεζίτη», απεδείχθη έωλη υπόσχεση.

4ον.  Η διατήρηση της χορήγησης του ΕΚΑΣ, πολύ γρήγορα μεταφράστηκε σε περικοπή του κατά 223 εκατ. ευρώ το 2016 και σε κατάργηση μεταγενέστερα.

Και σήμερα, ήρθε η ώρα να συζητήσουμε και το δήθεν «παράλληλο πρόγραμμα».

Ένα συνονθύλευμα διατάξεων.

Κάποιων ακοστολόγητων.

Ορισμένων που συστήνουν δομές και ομάδες εργασίας και προφανώς έχουν δημοσιονομική επίπτωση.

Κάποιων άλλων που είναι το αποτέλεσμα μικρών κομματικών διευθετήσεων και εξυπηρετήσεων.

Αλλά και άλλων ήδη θεσμοθετημένων από την προηγούμενη Κυβέρνηση, όπως είναι η ρύθμιση που αφορά την παροχή νοσοκομειακής και φαρμακευτικής περίθαλψης σε ανασφάλιστους συμπολίτες μας.

Απώτατος σκοπός; Να «φιλοτεχνηθεί» ένα δήθεν «κοινωνικά ευαίσθητο» πρόσωπο για την Κυβέρνηση.

Κι όλα αυτά, την ίδια στιγμή που, αυτή η Κυβέρνηση, επιβάλλει νέα μέτρα, ύψους περίπου 6 δισ. ευρώ, ενώ ακολουθούν και άλλα, πρόσθετα.

Την ίδια στιγμή που, αυτή η Κυβέρνηση, στοχοποιεί και συγκρούεται με όλες τις παραγωγικές τάξεις της χώρας.

Την ίδια στιγμή που τα εθνικά, πολιτικά, οικονομικά και κοινωνικά προβλήματα οξύνονται και πολλαπλασιάζονται.

Η μακρά περίοδος όμως με τα ανέξοδα αριστερά πολιτικά «παραμύθια» έχει τελειώσει.

Πρέπει να μπει τέλος σ’ αυτήν την ανερμάτιστη διακυβέρνηση.

TwitterInstagramYoutube