Οικονομία

20Νοέ

Δελτίο Τύπου σχετικά με την κατάθεση του Κρατικού Προϋπολογισμού 2016

Ο Βουλευτής Φθιώτιδας και Συντονιστής Οικονομικών Υποθέσεων της Νέας Δημοκρατίας, κ. Χρήστος Σταϊκούρας, έκανε την ακόλουθη δήλωση μετά την κατάθεση, από το Υπουργείο Οικονομικών, του Κρατικού Προϋπολογισμού 2016:

Ο 1^ος Κρατικός Προϋπολογισμός από Κυβέρνηση της Αριστεράς είναι γεγονός.

Τα μεγέθη του:

Επιβεβαιώνουν την επιστροφή της χώρας στην ύφεση, στα πρωτογενή δημοσιονομικά ελλείμματα και στην αύξηση του δημοσίου χρέους, σε περιβάλλον έντονης αβεβαιότητας και συνεχών περικοπών στα διαθέσιμα εισοδήματα των πολιτών, αλλά αναδεικνύουν και την αγωνιώδη προσπάθεια της Κυβέρνησης να ωραιοποιήσει την κατάσταση.
Αποκαλύπτουν πρόσθετα δημοσιονομικά μέτρα, με την επιβολή κυρίως νέων ή πρόσθετων φόρων, τα οποία στραγγαλίζουν την πραγματική οικονομία.
Δείχνουν ότι το κόστος της διακυβέρνησης υπό τον κ. Τσίπρα είναι μεγάλο για την Ελληνική οικονομία και οδυνηρό για τους πολίτες, ακόμη περισσότερο το 2016 σε σχέση με το 2015.

Πρόκειται, συνεπώς, για έναν αντιαναπτυξιακό, οικονομικά αναποτελεσματικό και κοινωνικά άδικο Προϋπολογισμό, «πασπαλισμένο» με νότες μη ρεαλιστικής «αριστερής» αισιοδοξίας.

19Νοέ

Συνέντευξη στο ραδιοφωνικό σταθμό “Alpha 98,9”

Μπορείτε να ακούσετε τη συνέντευξη εδώ (1, 2).

19Νοέ

Συνέντευξη στο ραδιοφωνικό σταθμό “Αθήνα 9,84”

Μπορείτε να ακούσετε τη συνέντευξη εδώ.

Τη στήριξή του στην υποψηφιότητα του Βαγγέλη Μεϊμαράκη εξέφρασε μιλώντας στον ΑΘΗΝΑ 9.84 και τη Νόνη Καραγιάννη, ο βουλευτής της ΝΔ Χρήστος Σταϊκούρας. Αναφερόμενος στις ρυθμίσεις του νομοσχεδίου για τα κόκκινα δάνεια, είπε ότι καταρρέει ο μύθος της δήθεν κοινωνικής ευαισθησίας της αριστεράς. Αναλυτικά είπε:

* Για κόκκινα δάνεια και πλειστηριασμούς πρώτης κατοικίας:

«Θα αναφέρω κάποια σημεία από το ίδιο το νομοσχέδιο. Πρώτα από όλα, φεύγει η προστασία από τον νομοθέτη, όπως προβλεπόταν από τις προηγούμενες κυβερνήσεις. Δηλαδή, με τους νόμους των προηγούμενων κυβερνήσεων, καθορίζονταν εξωδικαστικά όρια και διαδικασίες αναστολής πλειστηριασμών της κύριας κατοικίας των οφειλετών. Με αυτή τη ρύθμιση, η όποια προστασία παρέχεται μόνο στο πλαίσιο της διαδικασίας στα ειρηνοδικεία και σαφώς υπό πολύ πιο αυστηρούς όρους σε σχέση με την προηγούμενη μορφή του νόμου…
Μειώνεται το ύψος της αντικειμενικής αξίας της κύριας κατοικίας, που μπορεί να προστατευτεί. Ένα ακόμα στοιχείο είναι ότι το ύψος αυτό είναι ακόμα μικρότερο, σε περίπτωση πραγματικής αδυναμίας πληρωμών των μηνιαίων καταβολών, που προκύπτει από το σχέδιο της ρύθμισης. Υπάρχουν ακόμα δύο στοιχεία που δεν έχουν αναδειχτεί με την ένταση που θα έπρεπε. Θα πρέπει ο δανειολήπτης να έχει υπάρξει συνεργάσιμος κατά το χρόνο της αρχικής καθυστέρησης του δανείου. Η έννοια “συνεργάσιμος” είναι αυτή όπως καθορίζεται στον κώδικα δεοντολογίας, που ψήφισε η προηγούμενη κυβέρνηση και η σημερινή κυβέρνηση έλεγε ότι αλώνεται η ιδιωτική περιουσία με αυτή. Τώρα, όχι μόνο το υποστηρίζει, αλλά υπερθεματίζει για τον κώδικα αυτόν. Από εκεί και πέρα, η όποια προστασία ενυπόθηκου στεγαστικού δανείου υφίσταται με βάση την αντικειμενική αξία, ενώ η τιμή, σε περίπτωση αναγκαστικής εκτέλεσης, γίνεται από ειδικό εμπειρογνώμονα. Αυτό σημαίνει ότι σε αυτή την περίπτωση, η τιμή μπορεί να είναι διαφορετική και πιθανόν χαμηλότερη της αξίας».

Δημοσιογράφος: Το ενδεχόμενο αυτό που θα ψηφίσετε τελικά να αποτελεί μια λελογισμένη λύση, με δεδομένο ότι υπήρχε τεράστια απόσταση ανάμεσα στους δανειστές και την ελληνική κυβέρνηση, πώς το σχολιάζετε;

Χρ. Σταϊκούρας: «Τα πάντα κρίνονται εκ του αποτελέσματος. Έτσι κριθήκαμε και εμείς στις αντίστοιχες ρυθμίσεις που έγιναν στο παρελθόν. Κατά αντίστοιχο τρόπο θα κριθεί και η σημερινή κυβέρνηση. Εμείς αξιολογούμε ότι με αυτόν τον τρόπο και με τις ρυθμίσεις που ενσωματώνει το συγκεκριμένο σχέδιο νόμου, καταρρέει ο μύθος της δήθεν κοινωνικής ευαισθησίας της αριστεράς. Από εκεί και πέρα, αναγνωρίζω ότι πιθανόν να υπήρχε μεγάλη απόσταση μεταξύ των θέσεων της ελληνικής κυβέρνησης και των θέσεων των δανειστών, αλλά είναι προφανές ότι αυτό ισχύει διότι η ελληνική κυβέρνηση δεν είχε σχέδιο, ούτε στρατηγική για το συγκεκριμένο θέμα. Όταν ξεκινάει τη θέση της από το ότι αρνούμαι τον κώδικα δεοντολογίας, ο οποίος είναι η βάση στην οποία στηρίζονται οι έννοιες του συνεργάσιμου δανειολήπτη και των εύλογων δαπανών διαβίωσης, προφανώς η ελληνική πλευρά είχε να καλύψει μεγάλη απόσταση, έτσι ώστε να προσεγγίσει τις θέσεις των δανειστών. Προσωπικά, θεωρώ ότι είναι ακόμα μια επώδυνη συμφωνία, προφανώς ετεροβαρής, πολύ χειρότερη από αυτή που υπήρξε στο παρελθόν, η οποία παίρνει τα θετικά στοιχεία του παρελθόντος, αλλά σε ό,τι αφορά τους Έλληνες πολίτες, ουσιαστικά μιλάμε πλέον για άρση της προστασίας της πρώτης κατοικίας».

* Για την εκλογή προέδρου στη Νέα Δημοκρατία:

«Πράγματι υπήρξαν αρρυθμίες στη διαδικασία και -κατά την άποψή μου- αυτό οφείλεται στο ότι δεν ακολουθήθηκε, όπως έχω υποστηρίξει δημόσια, η λογική ροή των βημάτων. Θα έπρεπε να προηγηθεί μια συντεταγμένη συζήτηση και μια θεσμική και δομική συμπλήρωση μέσα από μια συνεδριακή διαδικασία, η οποία θα κατέληγε σε εκλογή ηγεσίας και από την οποία θα προέκυπτε και αλλαγή στον τρόπο εκλογής του προέδρου. Ο πρόεδρος θα έπρεπε να εκλέγεται σε τακτά χρονικά διαστήματα από τα μέλη του κόμματος. Μέλη τα οποία θα μπορούν να εγγράφονται σε καταλόγους για μεγάλο χρονικό διάστημα, κατάλογοι που θα πρέπει να επικαιροποιούνται και να κλειδώνουν ένα εύλογο χρονικό διάστημα πριν την εκλογή. Επελέγη ένας άλλος τρόπος. Αυτό δεν είναι στοιχείο αξιολόγησης αυτή τη στιγμή. Θα το δούμε στο συνέδριο…
Έχω τοποθετηθεί δημόσια για το ποιον θα ψηφίσω. Τιμώ και εκτιμώ και τους τέσσερις υποψηφίους. Έχω πάρει δημόσια ξεκάθαρη θέση, σταθμίζοντας τις ανάγκες της χώρας και του κόμματος, τους αντικειμενικούς περιορισμούς και τα πολιτικά χαρακτηριστικά των υποψηφίων. Εγώ προσωπικά προκρίνω την υποψηφιότητα του κ. Μεϊμαράκη».

Πηγή: Αθήνα 9,84

13Νοέ

Συνέντευξη στο ραδιοφωνικό σταθμό Real FM και στο Ν. Χατζηνικολάου

Στην οικονομική κατάσταση στην οποία βρίσκεται η χώρα αναφέρθηκε, μεταξύ άλλων, ο βουλευτής Φθιώτιδας της ΝΔ μιλώντας στον Real FM 97,8 και στην εκπομπή του Νίκου Χατζηνικολάου.

Συγκεκριμένα ο Χρήστος Σταϊκούρας απαντώντας στο ερώτημα πότε προβλέπει να επιστρέφει η χώρα στην οικονομική κανονικότητα είπε: «Η χώρα, κατά την εκτίμησή μου, με βαριά βήματα, σημειωτόν, βουλιάζει στο τέλμα. Σε όλα τα επίπεδα και σε όλα τα πεδία, όχι μόνο στην οικονομία. Είναι γεγονός ότι από εφέτος και το παραδέχεται η ίδια η κυβέρνηση, το αποδέχεται μέσα από τις σελίδες του προσχεδίου του προϋπολογισμού, η χώρα επιστρέφει στην ύφεση, η ανεργία θα διογκωθεί τα επόμενα 2 χρόνια και επιστρέφει φέτος και στα πρωτογενή ελλείμματα. Αρα ουσιαστικά επιστρέφουμε οικονομικά δύο χρόνια πίσω».

Και πρόσθεσε: «Εκτιμώ ότι για να επανέλθουμε στην κανονικότητα, να αρχίσουν οι εκταμιεύσεις των δόσεων του νέου δανείου που δεν χρειαζόταν η χώρα πριν από ορισμένους μήνες, να ολοκληρωθεί η νέα ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών η οποία θα βοηθήσει σταδιακά να αρθούν οι κεφαλαιακοί περιορισμοί και να σταθεροποιηθεί και η κατάσταση στο τραπεζικό σύστημα και έτσι μετά το δεύτερο μισό του 2016 να αρχίσει να σταθεροποιείται μία κατάσταση, αντίστοιχη αυτής που είχαμε στο τέλος του 2014».

Μπορείτε να ακούσετε τη συνέντευξη εδώ.

Πηγή: Real.gr

13Νοέ

Άρθρο στην ιστοσελίδα “Liberal.gr” – “Η χώρα επέστρεψε στη δημοσιονομική ανισορροπία”

Η χώρα επέστρεψε στη δημοσιονομική ανισορροπία

Χρήστος Σταϊκούρας

Βουλευτής ΝΔ

Η χώρα, το 2014, κατάφερε, με τις θυσίες των πολιτών, να επιστρέψει σε θετικό ρυθμό οικονομικής μεγέθυνσης, να μειώσει – έστω και ελαφρώς – την ανεργία, να σταθεροποιήσει τα δημόσια οικονομικά της, να ενισχύσει την ανταγωνιστικότητά της, να αντλήσει πόρους από τις διεθνείς αγορές κεφαλαίων.

Όλα αυτά καταγράφονται στο Προσχέδιο του Προϋπολογισμού της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ για το οικονομικό έτος 2016 και επιβεβαιώνονται στις φθινοπωρινές προβλέψεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής (Νοέμβριος 2015).

Ενώ, Έκθεση της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας αναδεικνύει και την ενίσχυση του διαθέσιμου εισοδήματος των πολιτών, από το καλοκαίρι του 2014, ως αποτέλεσμα, κυρίως, της σταδιακής μείωσης της φορολόγησης νοικοκυριών και επιχειρήσεων.

Συνεπώς, η κατάσταση, στο τέλος του 2014, είχε σταθεροποιηθεί και διαγράφονταν θετικές προοπτικές. Όμως, εξακολουθούσε να είναι εύθραυστη. Η χώρα είχε βγει από την «εντατική», αλλά παρέμενε στο «νοσοκομείο».

Με αποτέλεσμα, από τις αρχές του 2015, η σύγχυση, η αβελτηρία, η «δημιουργική ασάφεια», οι παλινωδίες και η αναποτελεσματικότητα της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ, να βάλουν την Ελληνική οικονομία και κοινωνία σε ένα νέο «καθοδικό σπιράλ». Και όχι μόνο στο πεδίο της οικονομίας…

Δυστυχώς, η χώρα, με βαριά βήματα «σημειωτόν», βουλιάζει στο τέλμα. Επιστρέφει στην ύφεση, στην αύξηση της ανεργίας, στα πρωτογενή ελλείμματα, στη διόγκωση του δημοσίου χρέους.

Αυτή η αποσταθεροποίηση των δημόσιων οικονομικών της χώρας επιβεβαιώνεται από την πορεία εκτέλεσης του εφετινού Προϋπολογισμού. Ειδικότερα, σύμφωνα με τα πλέον πρόσφατα δημοσιευμένα στοιχεία του Υπουργείου Οικονομικών:

1^ον. Οι αποκλίσεις στα έσοδα είναι σημαντικές, παραμένουν ακόμη και μετά την μεγάλη αναθεώρηση των μεγεθών στο Προσχέδιο του Κρατικού Προϋπολογισμού, και οφείλονται, εν πολλοίς, στην επιδείνωση του μακροοικονομικού περιβάλλοντος.

Σε επίπεδο Γενικής Κυβέρνησης, τα έσοδα των Φορέων Κοινωνικής Ασφάλισης εξακολουθούν να καταγράφουν σημαντική υστέρηση, παρά το γεγονός ότι πολλοί, υπό το καθεστώς του εγκλωβισμού που επέβαλαν οι κεφαλαιακοί περιορισμοί και με τον φόβο του «κουρέματος» των καταθέσεών τους, έσπευσαν, τον Ιούλιο και τον Αύγουστο, να τακτοποιήσουν τις υποχρεώσεις τους.

Η έκταση του προβλήματος επιβεβαιώνεται και από τη συνεχή διόγκωση των ληξιπρόθεσμων οφειλών των ιδιωτών προς το Δημόσιο, ακόμη και τον Οκτώβριο, οι οποίες υπερβαίνουν πλέον τα 80 δισ. ευρώ.

Και να σκεφτεί κανείς ότι το «τσουνάμι» νέων και υφιστάμενων φόρων είναι συσσωρευμένο στους τελευταίους μήνες του έτους, και μόλις ξεκίνησε…

2^ον. Οι δαπάνες του Κρατικού Προϋπολογισμού διαμορφώνονται περίπου 4 δισ. ευρώ κάτω από το στόχο. Επιβεβαιώνεται έτσι ότι η Κυβέρνηση έχει προχωρήσει σε ουσιαστική εσωτερική στάση πληρωμών, η οποία έχει οδηγήσει σε «ασφυξία» και «παράλυση» την οικονομία.

Αυτή η στάση πληρωμών αποτυπώνεται και στη διόγκωση των ληξιπρόθεσμων υποχρεώσεων του Δημοσίου προς τον ιδιωτικό τομέα, οι οποίες αυξήθηκαν κατά 57% από το τέλος του 2014.

3^ον. Δεδομένης της υστέρησης των εσόδων, αν η εκτέλεση των δαπανών ομαλοποιηθεί και αυτές επανέλθουν στο επίπεδο των στόχων του Προϋπολογισμού, τότε η χώρα θα επιστρέψει στα πρωτογενή ελλείμματα, ακόμη και σε επίπεδο Κρατικού Προϋπολογισμού.

Κι αυτό, παρά τα πρόσθετα μέτρα, ύψους τουλάχιστον 2 δισ. ευρώ για φέτος και 6,5 δισ. ευρώ για την περίοδο 2015-2016 που έλαβε η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ, και την επιπλέον επιβάρυνση των ακαθάριστων χρηματοδοτικών αναγκών του κράτους, δηλαδή του δανεισμού της χώρας.

Ενώ, από τα δημοσιονομικά μέτρα που εισηγήθηκε και υιοθέτησε η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ, το 62% είναι πρόσθετοι, άμεσοι και έμμεσοι φόροι, και το 38% περικοπές στο σκέλος των δαπανών. Το μίγμα των παρεμβάσεων δείχνει ιδεοληπτική, αριστερή εμμονή στην αύξηση υφιστάμενων ή την επιβολή νέων φόρων. Ο ιδιωτικός τομέας της οικονομίας απειλείται με πλήρη διάλυση, ενώ παράλληλα, περικόπτονται οι συντάξεις, μειώνεται το διαθέσιμο εισόδημα των νοικοκυριών και πλήττεται η ιδιωτική κατανάλωση.

Και δυστυχώς, ο λογαριασμός των μέτρων θα είναι, τελικά, πολύ υψηλότερος. Κι αυτό γιατί:

α) Υπάρχει μια σειρά από νέα μέτρα, τα οποία, σύμφωνα με το Προσχέδιο, «είτε δεν είναι μετρήσιμα είτε η διαδικασία ποσοτικοποίησής τους δεν έχει ολοκληρωθεί προς το παρόν».

β) Υπάρχουν, σύμφωνα με το 3^ο Μνημόνιο, του οποίου την ιδιοκτησία έχει η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ, πρόσθετα μέτρα για την περίοδο 2017-2018 («αξιόπιστα διαρθρωτικά μέτρα που θα αποφέρουν τουλάχιστον ¾% του ΑΕΠ το 2017 και ¼% του ΑΕΠ το 2018»).

Ενώ, «οι Ελληνικές αρχές δεσμεύονται να λάβουν περαιτέρω διαρθρωτικά μέτρα τον Οκτώβριο του 2016, αν κριθούν αναγκαία, για να διασφαλιστούν οι στόχοι του 2017 και του 2018».

Συμπερασματικά, πέραν της πλήρους διάψευσης των υποσχέσεων, μέσα και από την εκτέλεση του Προϋπολογισμού, καταδεικνύεται η αδυναμία της «ριζοσπαστικής Αριστεράς» να σχεδιάσει ρεαλιστικά και, κυρίως, να υλοποιήσει αποτελεσματικά.

Η αποκάλυψή της έχει ξεκινήσει.

Όπως και η διαδικασία κλιμάκωσης της δυσφορίας των πολιτών.

11Νοέ

Ομιλία στην Ολομέλεια στη συζήτηση και κύρωση του Απολογισμού και του Ισολογισμού του Κράτους για το 2013

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Συμμετέχουμε σήμερα, με μεγάλη βέβαια χρονική καθυστέρηση, σε μια σημαντική διαδικασία λογοδοσίας.

Διαδικασία κατά την οποία αξιολογείται, μέσω της συζήτησης και κύρωσης του Απολογισμού και Ισολογισμού του Κράτους, η αξιοπιστία της κατάρτισης και της εκτέλεσης του Προϋπολογισμού για το οικονομικό έτος 2013.

Πρόκειται για ένα σημαντικό έτος.

Ένα έτος κατά το οποίο επετεύχθησαν οι περισσότεροι στόχοι του Προϋπολογισμού, γεγονός σπάνιο για την Ελληνική, και όχι μόνο, οικονομία.

Ένα έτος καμπή στη δημοσιονομική πορεία της χώρας.

Ένα έτος κατά την οποίο η χώρα επέστρεψε, μετά από πολλά χρόνια, νωρίτερα από τις προβλέψεις, με τις θυσίες των πολιτών, σε δημοσιονομική ισορροπία, επιτυγχάνοντας σημαντικό και υψηλότερο έναντι του στόχου πρωτογενές πλεόνασμα.

Το γεγονός αυτό δείχνει ότι οι εκτιμήσεις και οι προβλέψεις της τότε Κυβέρνησης ήταν προϊόν ρεαλιστικής ανάλυσης των δεδομένων της πραγματικότητας.

Αντιθέτως, οι εκτιμήσεις και οι προβλέψεις του τότε Γενικού Εισηγητή του ΣΥΡΙΖΑ και σημερινού Υπουργού Οικονομικών, έπεσαν τελείως έξω.

Υπενθυμίζω ότι κατά τη διάρκεια της συζήτησης του Προϋπολογισμού του 2013, ο τότε Γενικός Εισηγητής του ΣΥΡΙΖΑ υποστήριζε με βεβαιότητα ότι:

«Δεν υπάρχει οικονομολόγος που να πιστεύει πραγματικά ότι αυτός ο Προϋπολογισμός θα βγει».

Δεν θα επιχειρήσω καν να αντιστρέψω τη θέση αυτή, που τότε ήταν προσβλητική για εμάς.

Άλλωστε, εκ του αποτελέσματος, βρίσκεται σε ευθεία αντίθεση με την πραγματικότητα.

Συνεπώς, θα την προσπεράσω, αφού την εκλάβω ως μία ακόμη από τις πλεονάζουσες λεκτικές υπερβολές και ανεδαφικές προβλέψεις των στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Ο Προϋπολογισμός του 2013 καταρτίστηκε σε ένα περιβάλλον αρχικής και σταδιακής δημοσιονομικής και μακροοικονομικής σταθεροποίησης, το οποίο ήταν αποτέλεσμα των πρωτοβουλιών που ανελήφθησαν και υλοποιήθηκαν από την Ελληνική Κυβέρνηση, από το καλοκαίρι του 2012, για την αντιμετώπιση των συνθηκών έντονης αβεβαιότητας και ασφυξίας που, τότε, είχαν συσσωρευθεί.

Προτεραιότητες και στόχοι της οικονομικής πολιτικής για το 2013 ήταν:

Η σταθεροποίηση της Ελληνικής οικονομίας, με σκοπό τη γρήγορη ανάταξή της και τη βιώσιμη ανάπτυξή της τα επόμενα χρόνια.
Η επίτευξη διατηρήσιμων πρωτογενών πλεονασμάτων σε επίπεδο Γενικής Κυβέρνησης.
Η διαμόρφωση των συνθηκών εξόδου της χώρας στις αγορές για την κάλυψη των χρηματοδοτικών αναγκών της.

Σήμερα, κρίνοντας εκ του αποτελέσματος, σύμφωνα με τον Απολογισμό και τον Ισολογισμό, η χώρα, το 2013, επέτυχε τους βασικούς της στόχους.

Συγκεκριμένα:

1^ον. Η ύφεση επιβραδύνθηκε σημαντικά, ενώ ήταν και χαμηλότερη από τις προβλέψεις.

Συγκεκριμένα, η ύφεση διαμορφώθηκε στο 3,2% το 2013, από 7,3% το 2012.

Μάλιστα, η πρόβλεψη για το 2013 ήταν για πολύ βαθύτερη ύφεση, ύψους 4,5%.

Αυτή η εξέλιξη αποτέλεσε τη βάση για την επιστροφή της χώρας σε θετικό ρυθμό οικονομικής μεγέθυνσης το 2014.

Γεγονός που δυστυχώς, με αποκλειστική ευθύνη της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ, δεν επαναλαμβάνεται το 2015.

2^ον. Το οικονομικό, καταναλωτικό, επιχειρηματικό και επενδυτικό κλίμα ενισχύθηκε.

Η ψυχολογία της αγοράς βελτιώθηκε.

3^ον. Το κόστος δανεισμού μειώθηκε αισθητά.

Η διαφορά αποδόσεων μεταξύ του Ελληνικού και του Γερμανικού δεκαετούς κρατικού ομολόγου αποκλιμακώθηκε ραγδαία, από τις 2.700 μονάδες βάσης το Φεβρουάριο του 2012, στις 600 μονάδες το Νοέμβριο του 2013.

Παράλληλα, το επιτόκιο των εξάμηνων εντόκων γραμματίων του Ελληνικού Δημοσίου, στο τέλος του 2013, ήταν το χαμηλότερο από τις αρχές του 2010.

4^ον. Υλοποιήθηκαν σημαντικές διαρθρωτικές αλλαγές.

Η Ελλάδα ήταν η χώρα με τον υψηλότερο, μεταξύ των κρατών–μελών του ΟΟΣΑ, ρυθμό προώθησης των μεταρρυθμίσεων.

Ενώ και η πορεία υλοποίησης του ΕΣΠΑ 2007–2013 ήταν ικανοποιητική.

Συγκεκριμένα, όπως επιβεβαιώνει και η Έκθεση του Ελεγκτικού Συνεδρίου, «διαπιστώθηκε επιτάχυνση της υλοποίησης του ΕΣΠΑ … καθώς αυξήθηκε η απορροφητικότητα της συνολικά διαθέσιμης συγχρηματοδοτούμενης δαπάνης (67,6% το 2013 από 46,1% το 2012)».

5^ον. Αποπληρώθηκε μεγάλο μέρος των ληξιπρόθεσμων υποχρεώσεων του Δημοσίου.

Οι υποχρεώσεις αυτές, όπως επιβεβαιώνει και η Έκθεση του Ελεγκτικού Συνεδρίου, μειώθηκαν σημαντικά, από τα 9,6 δισ. ευρώ το 2012, στα 4,8 δισ. ευρώ το 2013, παρουσιάζοντας μία κατακόρυφη μείωση της τάξεως του 50% μέσα σε ένα έτος, μέσα στο 2013.

Ενισχύοντας, ουσιαστικά, τη ρευστότητα στην πραγματική οικονομία.

Συγκεκριμένα, όπως αναφέρει και το Προσχέδιο Προϋπολογισμού της σημερινής Κυβέρνησης για το 2016, «η προσπάθεια ξεκίνησε το έτος 2012 με την ενεργοποίηση ενός προγράμματος χρηματοδότησης για την εξόφληση ληξιπρόθεσμων υποχρεώσεων προς τρίτους, με την τήρηση συγκεκριμένων προϋποθέσεων, το οποίο υλοποιήθηκε ως το τέλος του 2014».

Δυστυχώς, εφέτος, με αποκλειστική ευθύνη της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ, οι ληξιπρόθεσμες οφειλές έχουν, και πάλι, «εκτοξευθεί», και είναι ήδη 50% υψηλότερες από το τέλος του 2014.

6^ον. Η ανταγωνιστικότητα της οικονομίας ενισχύθηκε.

Το ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών έγινε πλεονασματικό.

Και παρέμεινε πλεονασματικό και το 2014.

Δυστυχώς εφέτος, με αποκλειστική ευθύνη της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ, υποβαθμιζόμαστε στις θέσεις της διεθνούς ανταγωνιστικότητας.

7^ον. Οι καταθέσεις σταθεροποιήθηκαν και σταδιακά επέστρεψαν στο τραπεζικό σύστημα.

Συγκεκριμένα, το ύψος των καταθέσεων επιχειρήσεων και νοικοκυριών ενισχύθηκε και διαμορφώθηκε στα 163 δισ. ευρώ το Δεκέμβριο του 2013.

Υπενθυμίζεται ότι σήμερα, με αποκλειστική ευθύνη της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ, οι καταθέσεις έχουν «κατρακυλήσει» στα 122 δισ. ευρώ.

8^ον. Οι στόχοι της δημοσιονομικής πολιτικής επετεύχθησαν.

Για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά.

Και η χώρα, μετά από πολλά χρόνια, επέστρεψε στα πρωτογενή πλεονάσματα.

Ενώ, ο στόχος του Προϋπολογισμού, κατά Πρόγραμμα, ήταν για ισοσκελισμένο πρωτογενές αποτέλεσμα το 2013.

Αυτό το πρωτογενές πλεόνασμα, σε διαρθρωτικούς όρους, ήταν το υψηλότερο στην Ευρωζώνη.

9^ον. Η επίτευξη και υπερκάλυψη του δημοσιονομικού στόχου για το 2013, και η εξασφάλιση επαρκούς ταμειακής ρευστότητας το 2014 ως αποτέλεσμα της χρηστής δημοσιονομικής διαχείρισης που ακολουθήθηκε, έδωσε τη δυνατότητα διανομής «κοινωνικού μερίσματος» το 2014, για τη στήριξη πολιτών και οικογενειών με χαμηλό συνολικό ετήσιο εισόδημα και ακίνητη περιουσία μικρής αξίας.

Ο αριθμός των δικαιούχων που έλαβαν το «κοινωνικό μέρισμα» ανήλθε σε 700.000 νοικοκυριά και το συνολικό ποσό που διατέθηκε, διαμορφώθηκε στα 455 εκατ. ευρώ.

Υπενθυμίζεται ότι το ποσό που χορηγεί η σημερινή Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ για την ανθρωπιστική κρίση ανέρχεται μόλις στα 200 εκατ. ευρώ, ενώ αναζητώνται και δημοσιονομικά ισοδύναμα για τη χορήγησή του.

10^ον. Οι στόχοι επιτεύχθησαν τόσο στο σκέλος των εσόδων, όσο και των δαπανών.

Ενδεικτικά, σύμφωνα και με την Έκθεση του Ελεγκτικού Συνεδρίου:

Τα καθαρά εισπραχθέντα έσοδα του Προϋπολογισμού ανήλθαν στο ύψος των στόχων, παρά τη βαθιά και παρατεταμένη ύφεση.

Μάλιστα, τα έσοδα, σε δημοσιονομική βάση, υπερκάλυψαν τους στόχους που είχαν τεθεί, γεγονός που συμβαίνει για πρώτη φορά την τελευταία επταετία.

Σε μία χρονιά μάλιστα που, για πρώτη φορά από το 2010, επήλθαν στοχευμένες ελαφρύνσεις σε φόρους, όπως είναι η μείωση κατά 10 ποσοστιαίες μονάδες του συντελεστή ΦΠΑ στην εστίαση.

Και ακολούθησαν και άλλες το 2014.

Κάτι που επιβεβαιώνει και η χθεσινή Έκθεση της ΕΚΤ, σύμφωνα με την οποία οι μειώσεις της άμεσης φορολογίας, κυρίως το 2014, συνέβαλαν καθοριστικά στην ενίσχυση του διαθέσιμου εισοδήματος των πολιτών από το καλοκαίρι του 2014.

Σε αντιδιαστολή με τις μεγάλες, νέες φορολογικές επιβαρύνσεις που έχει επιβάλλει, από φέτος, η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ.

Οι πρωτογενείς δαπάνες του Τακτικού Προϋπολογισμού διαμορφώθηκαν χαμηλότερα από τους στόχους του Προϋπολογισμού.

Η εξέλιξη αυτή αποτυπώνει το γεγονός ότι είχε ελεγχθεί η διαχείριση και είχε προωθηθεί η δημοσιονομική πειθαρχία στο σκέλος των δημόσιων δαπανών, με αποτέλεσμα η απόδοση των παρεμβάσεων δημοσιονομικής πολιτικής να ανταποκρίνεται στις αρχικές εκτιμήσεις.

Αξίζει επίσης να επισημανθεί ότι οι πληρωμές του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων ανήλθαν στα 6,7 δισ. ευρώ, αυξημένες κατά 6% σε σχέση με το 2012, υποστηρίζοντας, και αυτές, τη σταθεροποίηση της Ελληνικής οικονομίας.

11^ον. Ο ρυθμός αύξησης του δημοσίου χρέους, παρά την προσωρινή κλιμάκωσή του, περιορίστηκε.

Μάλιστα, σε απόλυτο μέγεθος, όπως επιβεβαιώνει και η Έκθεση του Ελεγκτικού Συνεδρίου, το δημόσιο χρέος μειώθηκε κατά 46 δισ. ευρώ την περίοδο 2011-2013.

Η αύξηση του 2013 ήταν παροδική, χρονικά ορισμένη και, το σημαντικότερο, αντιρροπείτο από την απόκτηση περιουσιακών στοιχείων από το Ελληνικό Δημόσιο.

Συγκεκριμένα, αυτή η φαινομενική αύξηση χρέους το 2013 ήταν προϊόν της υποχρέωσης απεικόνισης της εκταμίευσης των κεφαλαίων προκειμένου να επιτευχθεί η χρηματοδότηση της ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών.

Ωστόσο, το χρέος που δημιουργήθηκε από την εκταμίευση των κεφαλαίων αντικρίζεται από περιουσιακά στοιχεία που αποτελούσαν και αποτελούν ιδιοκτησία του Ελληνικού Δημοσίου, με προβλεπόμενη εκποίησή τους και με σημαντική, εκείνη την περίοδο, αξία μεταπώλησης.

Αξία βέβαια που σήμερα, με αποκλειστική ευθύνη της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ, έχει εξανεμιστεί.

Ενδεικτικά, η αξία των μετοχών που κατέχει το Ελληνικό Δημόσιο στις συστημικές τράπεζες διαμορφώνεται, σήμερα, περίπου στα 3 δισ. ευρώ, από 15 δισ. ευρώ στο τέλος του 2014.

Δηλαδή είναι μειωμένες κατά 80%.

Με τεράστιο δυνητικό κόστος για τους φορολογούμενους.

Σε αυτό το σημείο, και σε ότι αφορά το δημόσιο χρέος, πρέπει να σημειωθούν τα εξής:

α) Το μεγαλύτερο μέρος του διακρατείται πλέον από τους εταίρους και το Ευρωσύστημα.

β) Η μεσοσταθμική διάρκειά του έχει χρονικά επεκταθεί.

Όπως επιβεβαιώνει και η Έκθεση του Ελεγκτικού Συνεδρίου, η μέση υπολειπόμενη φυσική διάρκειά του, στις 31 Δεκεμβρίου 2013, υπερέβαινε τα 16 έτη.

γ) Το μεσοσταθμικό επιτόκιο νέου δανεισμού, σύμφωνα και με την Έκθεση του Ελεγκτικού Συνεδρίου, διαμορφώθηκε, στα τέλη του 2013, σε ιδιαίτερα χαμηλό επίπεδο, στο 1,76% σε ταμειακή βάση.

δ) Οι δαπάνες για τόκους διαμορφώθηκαν στα 6,1 δισ. ευρώ το 2013, από 12,2 δισ. ευρώ το 2012.

Όλα αυτά τα στοιχεία βελτίωσαν τη δομή, το «προφίλ» του χρέους, και αποτελούν βασικά στοιχεία της αξιολόγησης της βιωσιμότητάς του.

12^ον. Δημιουργήθηκαν οι προϋποθέσεις για την έξοδο της χώρας στις αγορές.

Έξοδος που έγινε με επιτυχία, δύο φορές το 2014, με την έκδοση πενταετούς και τριετούς ομολόγου, για πρώτη φορά μετά τον αποκλεισμό από τις διεθνείς αγορές το Μάιο του 2010.

Και με επιτόκια που η χώρα είχε να «δει» από το 2008.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Συμπερασματικά, ο Απολογισμός και ο Ισολογισμός για το 2013 αποτυπώνουν τόσο το ρεαλισμό των προβλέψεων κατά την κατάρτιση του Προϋπολογισμού όσο και την αποτελεσματική εκτέλεσή του.

Αυτά τα στοιχεία βελτίωσαν, ποσοτικά και ποιοτικά, το «κεφάλαιο αξιοπιστίας» της χώρας.

Και αποτέλεσαν εφαλτήριο ώστε η χώρα, το 2014, όπως συνομολογεί και το Προσχέδιο του Προϋπολογισμού της σημερινής Κυβέρνησης, να επιστρέψει σε θετικό ρυθμό οικονομικής μεγέθυνσης, τα δημόσια οικονομικά να έχουν μπει σε συνθήκες σταθεροποίησης, το διαθέσιμο εισόδημα να έχει αυξηθεί, η ανταγωνιστικότητα να έχει ενισχυθεί, και να έχουν αντληθεί, επιτυχώς και πάλι, πόροι από τις διεθνείς αγορές κεφαλαίων.

Είναι όμως αλήθεια ότι η κατάσταση της οικονομίας εξακολουθούσε να είναι εύθραυστη.

Έτσι, από τις αρχές του 2015 μέχρι και σήμερα, η σύγχυση, η αβελτηρία, οι παλινωδίες και η αναποτελεσματικότητα της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ, επιφέρουν τεράστιο για την Ελληνική οικονομία και οδυνηρό για τους πολίτες κόστος.

Δυστυχώς, έχουμε μπει και πάλι σε «καθοδικό σπιράλ».

Η χώρα, με βαριά βήματα «σημειωτόν», κατρακυλάει, βουλιάζει στο τέλμα.

Και όχι μόνο στο πεδίο της οικονομίας.

Υπό αυτή την έννοια, αργά ή γρήγορα, και προφανώς γρήγορα, η δεύτερη Κυβέρνηση «της Αριστεράς» θα πρέπει να δώσει εξετάσεις αποτελεσματικότητας, και να τις περάσει.

Ευτυχώς, οι πολίτες έχουν αρχίσει να κατανοούν, πέραν της πλήρους διάψευσης των υποσχέσεων, την αδυναμία της «ριζοσπαστικής Αριστεράς» να προβλέψει, να σχεδιάσει ρεαλιστικά και να εκτελέσει αποτελεσματικά.

Η διαδικασία κλιμάκωσης της δυσφορίας τους έχει ξεκινήσει.

08Νοέ

Άρθρο στην εφημερίδα “Καθημερινή της Κυριακής” – “Τραπεζικό Σύστημα: Προκλήσεις και Προοπτικές”

Τα πιστωτικά ιδρύματα της χώρας βρέθηκαν, τα τελευταία χρόνια, εξαιτίας της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης, εγχώριων δημοσιονομικών ανισορροπιών και δικών τους σφαλμάτων, αντιμέτωπα με μεγάλες προκλήσεις, που είχαν δυσμενείς επιπτώσεις στη ρευστότητα και στη φερεγγυότητά τους.

Επιπτώσεις, που κατέστησαν αναγκαία τη διαμόρφωση πλαισίου στήριξής τους, προκειμένου να διαφυλαχθούν και οι καταθέσεις των πολιτών.

Το πλαίσιο, ξεκίνησε να δημιουργείται το 2008, με διορατικό και μεθοδικό τρόπο, από την τότε Κυβέρνηση της ΝΔ, παρά τη λυσσαλέα αντίδραση των Κομμάτων της τότε Αντιπολίτευσης.

Ενδεικτικά, από τότε και μέχρι το 2014, ανελήφθησαν, μεταξύ άλλων, οι ακόλουθες πρωτοβουλίες:

1^ον. Το 2008, θεσπίστηκε, «πακέτο» κεφαλαιακής ενίσχυσης και χορήγησης εγγυήσεων του Ελληνικού Δημοσίου προς τα πιστωτικά ιδρύματα, ύψους, αρχικά, 28 δισ. ευρώ. Σημειώνεται ότι από τη ρύθμιση που είχε γίνει τα συνολικά έσοδα για τον Κρατικό Προϋπολογισμό, από μερίσματα και προμήθειες, κατά την περίοδο 2009-2014, υπερέβησαν τα 4 δισ. ευρώ. Αυτό το «πακέτο» αποτελεί, μέχρι και σήμερα, σημαντικό εργαλείο στήριξης του τραπεζικού συστήματος.

2^ον. Επίσης, από το 2008, ελήφθησαν πρωτοβουλίες για τη θεσμική θωράκιση του τραπεζικού συστήματος. Ενδεικτικά:

Το 2008, ενισχύθηκε το καθεστώς εγγύησης καταθέσεων, με το ανώτατο όριο να αυξάνεται στις 100.000 ευρώ. Όριο που ισχύει μέχρι και σήμερα στη χώρα μας.
Το 2010, ιδρύθηκε το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (ΤΧΣ), το οποίο λειτουργεί και με την παρούσα Κυβέρνηση.
Το 2011, διαμορφώθηκε θεσμικό πλαίσιο για την εξυγίανση των πιστωτικών ιδρυμάτων, το οποίο υιοθετήθηκε και από την παρούσα Κυβέρνηση.

3^ον. Εξασφαλίστηκαν επαρκείς πόροι για την ανακεφαλαιοποίηση του τραπεζικού συστήματος. Ανακεφαλαιοποίηση που προφανώς, αντίθετα από τις αιτιάσεις της σημερινής Κυβέρνησης, περιελάμβανε και την αξιολόγηση της ποιότητας του χαρτοφυλακίου των τραπεζών. Και αυτό γιατί:

α) Οι τράπεζες έχουν ενσωματώσει τις προβλέψεις για τον πιστωτικό κίνδυνο, βελτιώνοντας σημαντικά τα τελευταία χρόνια, τον δείκτη κάλυψης, που είναι ο λόγος των συσσωρευμένων προβλέψεων για τον πιστωτικό κίνδυνο προς τα δάνεια σε καθυστέρηση.

β) Το 2013, η ΤτΕ ανέθεσε στην BlackRock την ευθύνη αξιολόγησης των πολιτικών, των διαδικασιών και των πρακτικών που έχουν καθιερώσει οι συστημικές τράπεζες προκειμένου να αντιμετωπίσουν μια ευρείας κλίμακας εξυγίανση των προβληματικών στοιχείων του ενεργητικού τους.

γ) Τον Οκτώβριο του 2014, ολοκληρώθηκε από την ΕΚΤ η άσκηση συνολικής αξιολόγησης, που αποτελούνταν επίσης από έναν ενδελεχή διαγνωστικό έλεγχο με ιδιαίτερα αυστηρά κριτήρια (Asset Quality Review – AQR) και μια άσκηση προσομοίωσης καταστάσεων κρίσης (stress tests).

Η επιτυχής αξιολόγηση των τραπεζών και η ολοκλήρωση της ανακεφαλαιοποίησης, σε συνδυασμό με τη σταθεροποίηση στα δημόσια οικονομικά της χώρας την περίοδο 2013-2014, είχε ως αποτέλεσμα τα τραπεζικά ιδρύματα να επανακτήσουν την πρόσβασή τους στις αγορές, μέσω αυξήσεων μετοχικού κεφαλαίου ύψους 8,3 δισ. ευρώ και έκδοσης τίτλων αξίας 2,5 δισ. ευρώ, να μηδενίσουν την εξάρτησή τους από το μηχανισμό έκτακτης στήριξης της ΕΚΤ (ELA), ενώ μειώθηκε σημαντικά η ροή νέων μη εξυπηρετούμενων δανείων.

Δυστυχώς, η κατάσταση αυτή άλλαξε ριζικά το 2015. Η Κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ, εξαιτίας λανθασμένων χειρισμών της, έφερε το τραπεζικό σύστημα αντιμέτωπο με τεράστιους κινδύνους, οι οποίοι διογκώθηκαν μετά την τραπεζική αργία και τους κεφαλαιακούς περιορισμούς. Αυτή την πραγματικότητα την επισημαίνει και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, η οποία σε Έκθεσή της, τον Ιούλιο του 2015, αναφέρει ότι «υφίστανται σημαντικοί κίνδυνοι για τη χρηματοοικονομική σταθερότητα στην Ελλάδα που προήλθαν από την αβεβαιότητα των οικονομικών και χρηματοπιστωτικών πολιτικών της Ελληνικής Κυβέρνησης το τελευταίο εξάμηνο [δηλαδή το 1^ο εξάμηνο του 2015]» (European Commission, Greece – Request for stability support in the form of an ESM loan, 10 Ιουλίου 2015).

Ποιό όμως είναι το αποτέλεσμα της διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, σήμερα, στο τραπεζικό σύστημα;

1^ον. Η χρηματοδότηση των τραπεζών γίνεται, κυρίως, μέσω του Ευρωσυστήματος. Ενδεικτικά, η χρηματοδότηση μέσω του ELA διαμορφώνεται περίπου στα 85 δισ. ευρώ, από μηδέν στο τέλος του 2014. Με κόστος τόσο για τις τράπεζες όσο και για τους δανειολήπτες.

2^ον. Η αξία των τραπεζικών μετοχών έχει καταρρεύσει. Η αξία των μετοχών που κατέχει το Ελληνικό Δημόσιο, από την προηγούμενη ανακεφαλαιοποίηση, διαμορφώνεται περίπου στα 3 δισ. ευρώ, από 15 δισ. ευρώ στο τέλος του 2014. Με τεράστιο δυνητικό κόστος για τους φορολογούμενους.

3^ον. Καθίσταται αναγκαία μια νέα ανακεφαλαιοποίηση των πιστωτικών ιδρυμάτων, της οποίας το πλαίσιο πρόσφατα ψηφίστηκε από τη Βουλή. Με κεφαλαιακές ανάγκες, όπως επιβεβαιώνει και η ΕΚΤ, που οφείλονται στα δεδομένα που διαμορφώθηκαν στην οικονομία το 2015. Συγκεκριμένα, σύμφωνα με την Συγκεντρωτική Έκθεση για τη Συνολική Αξιολόγηση των Ελληνικών Τραπεζών, που δημοσιεύθηκε το προηγούμενο Σάββατο, οι ανάγκες αυτές οφείλονται «…στην επιδείνωση του μακροοικονομικού περιβάλλοντος, η οποία οδήγησε σε αύξηση του όγκου των μη εξυπηρετούμενων ανοιγμάτων καθώς και σε μείωση τόσο της αξίας των εξασφαλίσεων όσο και των αποτιμήσεων των ταμειακών ροών», ενώ οι κεφαλαιακές ανάγκες του βασικού σεναρίου ενσωματώνουν την επίδραση «της τραπεζικής αργίας, της εισαγωγής κεφαλαιακών περιορισμών και των νέων δημοσιονομικών μέτρων του προγράμματος».

Συνεπώς, είναι καθαρή η διαχρονική υπεροχή της ΝΔ έναντι του ΣΥΡΙΖΑ και των άλλων πολιτικών κομμάτων της χώρας, στο σχεδιασμό και την έγκαιρη εφαρμογή των αναγκαίων πολιτικών, οι οποίες αφορούσαν το τραπεζικό σύστημα της χώρας, στη δύσκολη παγκόσμια οικονομική κρίση, η οποία ξεκίνησε το 2007. Κρίση η οποία ταλανίζει ακόμη τη χώρα μας.

Το ζητούμενο πλέον είναι η άμεση ολοκλήρωση της ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών, παρά τους εύλογους προβληματισμούς που υφίστανται για τον ενισχυμένο και διευρυμένο ρόλο των «θεσμών» στη λειτουργία και διοίκηση του τραπεζικού συστήματος, για την ανάγκη τροποποίησης ήδη εγκεκριμένων σχεδίων αναδιάρθρωσης πιστωτικών ιδρυμάτων (ήδη η Εθνική Τράπεζα πουλάει τη συμμετοχή της στην Finansbank), για τους κινδύνους αφελληνισμού του τραπεζικού συστήματος.

Και αυτό γιατί θα πρέπει τα τραπεζικά ιδρύματα, με ισχυρή παρουσία ιδιωτών, να επιτελέσουν τον διαμεσολαβητικό τους, κυρίως, ρόλο στη λειτουργία της οικονομίας, να αρθούν οι κεφαλαιακοί περιορισμοί, να αποκατασταθεί η εμπιστοσύνη καταθετών και επενδυτών και να αποφευχθεί ο κίνδυνος ευρείας συστημικής αποσταθεροποίησης.

07Νοέ

Συνέντευξη στην εφημερίδα “Αγορά” – “Η χώρα ξανακύλησε στο «καθοδικό σπιράλ»”

Η Κυβέρνηση διαπραγματεύεται με τους εταίρους μια σειρά από μεταρρυθμίσεις, φόρους και περικοπές στις συντάξεις. Πιστεύετε ότι θα υπάρξουν επιπρόσθετα μέτρα;

Το αποτέλεσμα της δεκάμηνης διακυβέρνησης από τους ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ είναι ότι η χώρα ξανακύλησε στο «καθοδικό σπιράλ». Η Κυβέρνηση έχει ήδη επιβάλλει νέα μέτρα, ύψους 6,5 δισ. ευρώ. Ενώ άλλα, που έχουν επίσης ψηφιστεί, δεν έχουν ακόμη ποσοτικοποιηθεί. Και είναι βέβαιο ότι θα υπάρξουν και επιπρόσθετα μέτρα, τόσο βραχυπρόθεσμα (π.χ. επιπλέον φορολόγηση αγροτών, κατάργηση φοροαπαλλαγών, ασφαλιστική μεταρρύθμιση κ.α.) όσο και μεσοπρόθεσμα (ύψους περίπου 2 δισ. ευρώ για την περίοδο 2017-2018 σύμφωνα με το Μνημόνιο).

Μπορεί δε βάσιμα να εκτιμηθεί ότι το μίγμα των παρεμβάσεων, το οποίο δείχνει ιδεοληπτική, αριστερή εμμονή στην αύξηση υφιστάμενων ή την επιβολή νέων φόρων, θα οδηγήσει σε δημοσιονομικές αποκλίσεις, αυξάνοντας την πιθανότητα επιβολής και άλλων μέτρων.

Η ΝΔ ψήφισε το Μνημόνιο. Σήμερα δεν υπάρχει αλλαγή στάσης από τη στιγμή που δεν ψηφίζετε τις πολιτικές του;

Η ΝΔ, ενώπιον του μείζονος εθνικού κινδύνου να βρεθεί η χώρα εκτός του πυρήνα της Ευρώπης, παρότρυνε την Κυβέρνηση να ξεπεράσει τις ταλαντεύσεις της και να προχωρήσει έγκαιρα σε συμφωνία. Είχαμε δε τονίσει ότι τη «μετάφραση» της συμφωνίας σε πολιτικές και μέτρα διαρκώς θα την αξιολογούμε.

Η Κυβέρνηση, αφού καθυστέρησε, εν συνεχεία πανηγύριζε για την «ιδιοκτησία» του Προγράμματος. Υπενθυμίζεται δε ότι οι πολιτικές και τα μέτρα επιλέγονται από την Κυβέρνηση. Ενώ υπάρχει και η δυνατότητα για διαπραγματεύσεις, στο πλαίσιο βέβαια της υλοποίησης των στόχων εντός των χρονοδιαγραμμάτων.

Για παράδειγμα, η ΝΔ δεν συμφωνεί και καταψηφίζει την επιλογή της Κυβέρνησης να υπερφορολογήσει νοικοκυριά και επιχειρήσεις, ενώ στηρίζει αναγκαίες πολιτικές και μεταρρυθμίσεις για την ανάταξη της οικονομίας, όπως ήδη έχει αποδείξει (αντιμετώπιση φοροδιαφυγής, ενίσχυση δημοσιονομικού πλαισίου, αποκρατικοποίηση ΟΔΙΕ, ανακεφαλαιοποίηση τραπεζών κ.α.).

Η ΝΔ δεν είναι ΣΥΡΙΖΑ.

Συνεπώς ο ΣΥΡΙΖΑ ας μη φοβάται.

Είναι αδιαφιλονίκητα και μακράν πρώτος στις κυβιστήσεις.

Η ΝΔ σε αυτό το «άθλημα», διαχρονικά, είναι τελευταία μεταξύ όλων των κομμάτων.

Θα ζήτησετε να αλλάξει η απόφαση της Εθνικής Τράπεζας να πουλήσει τη Finansbank;

Όπως εξελίχθηκαν τα πράγματα, τώρα είναι εξαιρετικά δύσκολη η αλλαγή.

Τόσο γιατί έχει ήδη ανακοινωθεί στο ευρύ επενδυτικό κοινό, όσο και γιατί αποτελεί μέρος του νέου σχεδίου αναδιάρθρωσης της Εθνικής Τράπεζας, που αναγκάστηκε να καταθέσει προκειμένου να καλύψει μέρος των κεφαλαιακών αναγκών που δημιουργήθηκαν επί συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ.

Υπενθυμίζεται ότι η Finansbank, επί χρόνια, κάλυπτε το μεγαλύτερο ποσοστό των εργασιών του Ομίλου της Εθνικής στο εξωτερικό, συμμετείχε σημαντικά στα μεγέθη του και συνέβαλε, καθοριστικά, στην κερδοφορία του.

Απεδείχθη υψηλού συμβολισμού και εξαιρετικά συμφέρουσα επένδυση για την Εθνική Τράπεζα και τη χώρα, η οποία έγινε το 2006, επί Κυβέρνησης της ΝΔ, σε κλίμα λυσσαλέας αντίδρασης των κομμάτων της τότε Αντιπολίτευσης.

Σημειώνω ότι η επένδυση αυτή, ακόμη και στο προηγούμενο σχέδιο αναδιάρθρωσης, προβλέπονταν να διατηρηθεί, πλειοψηφικά, στην Εθνική Τράπεζα.

Εκτιμάτε πως το ζήτημα του χρέους θα μπει τελικά στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων ή θα επαναληφθούν τα όσα έγιναν το 2012;

Πιστεύω ότι θα μπει, με την υλοποίηση αυτών που αποφασίστηκαν το 2012.

Ο ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος επί χρόνια καλλιεργούσε ψευδαισθήσεις και με παλληκαρισμούς υπόσχονταν μονομερή λύση του προβλήματος του δημοσίου χρέους, τώρα προσγειώθηκε και θεωρεί ως επιτυχία την εφαρμογή εκείνων των ρυθμίσεων.

Θυμίζω βέβαια την επιβάρυνση της βιωσιμότητας του χρέους κατά το 2015.

Επιβάρυνση που φέρει τη σφραγίδα των ανερμάτιστων χειρισμών των ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ.

Μπαίνουμε στην τελική ευθεία για τις εσωκομματικές εκλογές, εκτιμάτε ότι η ΝΔ θα βγει πιο δυνατή από αυτή την διαδικασία ή τραυματισμένη; Από τι θα εξαρτηθεί η ενότητα του κόμματος;

Θα εξαρτηθεί από τη στάση και τη συμπεριφορά όλων μας.

Οφείλουμε να φέρουμε σε πέρας αυτή τη δημοκρατική διαδικασία με πολιτικό πολιτισμό, με αίσθημα ευθύνης απέναντι στην Πατρίδα και με αναγνώριση της μακράς και επωφελούς για τη χώρα ιστορικής διαδρομής του Κόμματος.

Η επομένη της διαδικασίας πρέπει να μας βρει περισσότερους, με ψυχική ενότητα, υποδειγματική πολιτική συνοχή και διαθέσιμους για συντεταγμένες δημιουργικές δράσεις.

Ο Ευάγγελος Μεϊμαράκης, τον οποίο στηρίζετε, είναι ένα «παλιό» στέλεχος, μπορεί να φέρει το καινούριο και να κερδίσει τον Αλέξη Τσίπρα;

Για τo θέμα της εκλογής νέου Προέδρου στη ΝΔ, έχω πάρει δημόσια, ξεκάθαρη θέση.

Τιμώ και εκτιμώ και τους τέσσερις υποψήφιους.

Όμως, σταθμίζοντας τις ανάγκες της χώρας και του Κόμματος, τους αντικειμενικούς περιορισμούς και τα πολιτικά χαρακτηριστικά των υποψηφίων, προκρίνω την υποψηφιότητα του κ. Μεϊμαράκη.

Βεβαίως σέβομαι απολύτως το δικαίωμα επιλογής που έχει το κάθε μέλος ή φίλος του κόμματος που θα συμμετάσχει στη διαδικασία.

04Νοέ

Δελτίο Τύπου σχετικά με την ανακοίνωση της Εθνικής Τράπεζας για πώληση της συμμετοχής της στην Finansbank

Στη Βουλή, πριν από λίγες ημέρες, κατά τη διάρκεια σχετικής συζήτησης, σημειώσαμε ότι η νέα ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών για την κάλυψη των κεφαλαιακών αναγκών που δημιουργήθηκαν επί συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, θα οδηγήσει τα συστημικά πιστωτικά ιδρύματα της χώρας στην τροποποίηση, επί το δυμενέστερο, των ήδη εγκεκριμένων σχεδίων αναδιάρθρωσής τους, με αποτέλεσμα σοβαρούς κινδύνους για την παρουσία τους στο εξωτερικό.

Η εκτίμησή μας αυτή, λίγες ημέρες μετά, επιβεβαιώθηκε.

Η Εθνική Τράπεζα ανακοίνωσε την πρόθεσή της να προχωρήσει στην πώληση του συνόλου της συμμετοχής της στην Finansbank.

Την 5^η μεγαλύτερη ιδιωτική τράπεζα στην Τουρκία.

Τράπεζα με ισχυρή κερδοφορία και μεγάλη δυναμική.

Θυμίζουμε ότι η επένδυση αυτή έγινε το 2006, επί Κυβέρνησης της ΝΔ, σε κλίμα λυσσαλέας αντίδρασης των κομμάτων της τότε Αντιπολίτευσης.

Τα χρόνια αυτά κάλυπτε το μεγαλύτερο ποσοστό των εργασιών του Ομίλου της Εθνικής Τράπεζας στο εξωτερικό (κατέχει το 76% του ενεργητικού της διεθνούς τραπεζικής της), συμμετείχε σημαντικά στα μεγέθη του Ομίλου (κατέχει το 25% των καταθέσεων και το 27% των δανείων του Ομίλου) και συνέβαλε, καθοριστικά, στην κερδοφορία του Ομίλου (κάλυπτε το 43% των προ προβλέψεων κερδών του Ομίλου το 2^ο τρίμηνο του 2015).

Καλούμε την Κυβέρνηση και τη Διοίκηση της Εθνικής Τράπεζας να απαντήσουν συγκεκριμένα, έστω εκ των υστέρων, στο κεντρικό ερώτημα:

H μεγάλη και υψηλού συμβολισμού επένδυση του 2006, υπήρξε για την εθνική μας οικονομία και τη χώρα, συμφέρουσα, ασύμφορη ή ουδέτερη;

Οι πολίτες έχουν δικαίωμα να παίρνουν συγκεκριμένες απαντήσεις σε συγκεκριμένα ερωτήματα.

Αρκετή ζημιά υπέστη η χώρα από τις επί δεκαετίες ασάφειες και τις γκρίζες ζώνες που καλλιέργησε η ριζοσπαστική αριστερή, και όχι μόνο, εκδοχή στη δημόσια ζωή.

31Οκτ

Oμιλία στην Ολομέλεια της Βουλής κατά τη συζήτηση του Σχεδίου Νόμου «Πλαίσιο ανακεφαλαιοποίησης των πιστωτικών ιδρυμάτων»

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Είναι γνωστό ότι οι Ευρωπαϊκές οικονομίες, από τα μέσα του 2008, βρέθηκαν στη δίνη μιας μεγάλης, παγκόσμιας οικονομικής κρίσης, την οποία στη χώρα μας οι ηγεσίες των Κομμάτων της τότε Αντιπολίτευσης καμώνονταν ότι δεν την έβλεπαν.

Η κρίση ήταν συστημική και μεταδοτική, από τον χρηματοπιστωτικό στον δημοσιονομικό τομέα, ή το αντίστροφο, από τον δημοσιονομικό στο χρηματοπιστωτικό τομέα, όπως στην περίπτωση της Ελλάδας.

Η συνέχεια είναι γνωστή.

Έκτοτε, τα πιστωτικά ιδρύματα της χώρας, βρέθηκαν, και με ευθύνη τους, αντιμέτωπα με μεγάλες προκλήσεις.

Προκλήσεις που είχαν δυσμενείς επιπτώσεις στη ρευστότητα και στη φερεγγυότητά τους.

Επιπτώσεις που κατέστησαν αναγκαία τη διαμόρφωση πλαισίου στήριξής τους, προκειμένου να διαφυλαχθούν και οι καταθέσεις των πολιτών.

Πλαίσιο που ξεκίνησε να δημιουργείται έγκαιρα, το 2008, με μεθοδικό και διορατικό τρόπο, από την τότε Κυβέρνηση της ΝΔ, παρά τη λυσσαλέα αντίδραση των Κομμάτων της τότε Αντιπολίτευσης.

Θυμίζω τις μεγαλοστομίες τους, ότι δήθεν η τότε Κυβέρνηση «χάριζε τα λεφτά, που υπήρχαν, στους τραπεζίτες και δεν τα έδινε στο λαό».

Ενδεικτικά, από τότε και μέχρι το 2014, ανελήφθησαν, μεταξύ άλλων, οι ακόλουθες πρωτοβουλίες:

1^ον. Θεσπίστηκε, το 2008, ένα «πακέτο» κεφαλαιακής ενίσχυσης και χορήγησης εγγυήσεων του Ελληνικού Δημοσίου προς τα πιστωτικά ιδρύματα, ύψους, αρχικά, 28 δισ. ευρώ.

Αυτό το «πακέτο» αποτελεί, μέχρι και σήμερα, όπως επιβεβαιώνει το Σχέδιο Νόμου που συζητάμε, σημαντικό εργαλείο στήριξης του τραπεζικού συστήματος.

Μάλιστα, τα συνολικά έσοδα στον Κρατικό Προϋπολογισμό από την αξιοποίησή του, από μερίσματα και προμήθειες, υπερέβησαν τα 4 δισ. ευρώ την περίοδο 2009–2014.

Επ’ ωφελεία των Ελλήνων πολιτών.

2^ον. Ελήφθησαν, από το 2008, συγκεκριμένες πρωτοβουλίες για τη θεσμική θωράκιση του τραπεζικού συστήματος.

Ενδεικτικά:

Το 2008, ενισχύθηκε το καθεστώς εγγύησης καταθέσεων, με το ανώτατο όριο να αυξάνεται στις 000 ευρώ, από τις 20.000 που ήταν μέχρι τότε.

Όριο που ισχύει μέχρι και σήμερα στη χώρα μας και που έχει επεκταθεί σε πανευρωπαϊκό επίπεδο.

Το 2010, ιδρύθηκε το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας, το οποίο λειτουργεί και με την παρούσα Κυβέρνηση.

Το 2011, διαμορφώθηκε θεσμικό πλαίσιο για την εξυγίανση των πιστωτικών ιδρυμάτων.

Το οποίο υιοθετήθηκε και από την παρούσα Κυβέρνηση, ενσωματώνοντας σχετικές Ευρωπαϊκές οδηγίες.

3^ον. Εξασφαλίστηκαν επαρκείς πόροι για την ανακεφαλαιοποίηση του τραπεζικού συστήματος.

Πόροι που βοήθησαν στη σταθεροποίηση της κατάστασης, το 2014, και στη σταδιακή επιστροφή της εμπιστοσύνης στο Ελληνικό τραπεζικό σύστημα.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Σε όλες αυτές τις πολιτικές επιλογές, ο ΣΥΡΙΖΑ, σταθερά και διαχρονικά, ήταν απέναντι, ήταν αντίθετος.

Και όμως, εξαιτίας αυτών των επιλογών, τα τραπεζικά ιδρύματα επανέκτησαν την πρόσβασή τους στις αγορές και οδηγήθηκαν σε επιτυχείς αυξήσεις μετοχικού κεφαλαίου, αντλώντας 8,3 δισ. ευρώ από αυτές.

Εξέδωσαν τίτλους αξίας περίπου 2,5 δισ. ευρώ.

Μηδένισαν την εξάρτησή τους από το μηχανισμό έκτακτης στήριξης της ΕΚΤ.

Μειώθηκε δραστικά η ροή των νέων μη εξυπηρετούμενων δανείων.

Ενώ, στα τέλη του 2014, η αγοραία κεφαλαιοποίηση της συμμετοχής του Ελληνικού Δημοσίου, μέσω του ΤΧΣ, στα συστημικά τραπεζικά ιδρύματα είχε διαμορφωθεί περίπου στα 15 δισ. ευρώ.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Δυστυχώς, η κατάσταση αυτή άλλαξε ριζικά το 2015.

Η Κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ, εξαιτίας λανθασμένων χειρισμών της, έφερε το τραπεζικό σύστημα αντιμέτωπο με τεράστιους κινδύνους.

Κίνδυνοι που διογκώθηκαν μετά την τραπεζική αργία και τους κεφαλαιακούς περιορισμούς.

Και αυτό γιατί, μεταξύ άλλων:

Οι συνολικές καταθέσεις και τα repos των πιστωτικών ιδρυμάτων, από το Δεκέμβριο του 2014, μειώθηκαν κατά 50 δισ. ευρώ, ή κατά 25% επί του συνόλου τους.
Η ποιότητα του ενεργητικού των τραπεζών επιδεινώθηκε, καθώς αυξήθηκαν ραγδαία τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια.
Και οι διεθνείς αγορές έκλεισαν, ενώ, επί της ουσίας, δεν γίνονταν πράξεις στη διατραπεζική αγορά με ξένους αντισυμβαλλόμενους, ούτε έναντι ενεχύρου.

Αυτή την πραγματικότητα την επισημαίνει και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, η οποία σε Έκθεσή της, τον Ιούλιο του 2015, αναφέρει ότι «υφίστανται σημαντικοί κίνδυνοι για τη χρηματοοικονομική σταθερότητα στην Ελλάδα που προήλθαν από την αβεβαιότητα των οικονομικών και χρηματοπιστωτικών πολιτικών της Ελληνικής Κυβέρνησης το τελευταίο εξάμηνο [δηλαδή το 1^ο εξάμηνο του 2015]» (European Commission, Greece – Request for stability support in the form of an ESM loan, 10 Ιουλίου 2015).

[Επισυνάπτεται Σημείωμα 1]

Ποιό όμως είναι το αποτέλεσμα της διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ, σήμερα, στο τραπεζικό σύστημα;

1^ον. Η χρηματοδότηση των τραπεζών γίνεται, κυρίως, μέσω του Ευρωσυστήματος.

Ενδεικτικά, η χρηματοδότηση μέσω του ELA διαμορφώνεται περίπου στα 85 δισ. ευρώ, από μηδέν στο τέλος του 2014.

Με κόστος τόσο για τις τράπεζες όσο και για τους δανειολήπτες.

2^ον. Η αξία των τραπεζικών μετοχών έχει καταρρεύσει.

Η αξία των μετοχών που κατέχει το Ελληνικό Δημόσιο διαμορφώνεται, σήμερα, στα 2,9 δισ. ευρώ, από 15 δισ. ευρώ στο τέλος του 2014.

Δηλαδή, είναι μειωμένες κατά 80%.

Με τεράστιο δυνητικό κόστος για τους φορολογούμενους.

[Επισυνάπτεται Πίνακας 1]

3^ον. Καθίσταται αναγκαία μια νέα ανακεφαλαιοποίηση των πιστωτικών ιδρυμάτων.

Με νέο, μεγάλο κόστος για τους φορολογούμενους.

Με κεφαλαιακές ανάγκες που οφείλονται, αποκλειστικά, όπως θα δείξει και η Έκθεση της ΕΚΤ που θα δημοσιευθεί σήμερα, στα δεδομένα που διαμορφώθηκαν στην οικονομία το 2015.

Και πιο συγκεκριμένα, στη χειροτέρευση του μακροοικονομικού περιβάλλοντος για εφέτος και τα επόμενα χρόνια, στα νέα, πρόσθετα δημοσιονομικά μέτρα της Κυβέρνησης, στους κεφαλαιακούς περιορισμούς, στη μείωση της αξίας των εξασφαλίσεων, στην αναμενόμενη αυξημένη ροή νέων επισφαλών δανείων.

Και όλα αυτά, σε λίγες ώρες θα αναδειχθούν…

Η νέα ανακεφαλαιοποίηση φέρει την υπογραφή ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ.

Αυτό άλλωστε επιβεβαιώνει και η Έκθεση Νομισματικής Πολιτικής της ΤτΕ για το 2014-2015, που δημοσιεύθηκε τον Ιούνιο του 2015, και η οποία υποστηρίζει ότι, ακόμη και το 1^ο τρίμηνο του 2015 «η κεφαλαιακή επάρκεια των τραπεζών παρέμεινε σε ικανοποιητικά επίπεδα».

[Επισυνάπτεται Σημείωμα 2]

Επειδή όμως ακούω την επιχειρηματολογία της Κυβέρνησης ότι, για πρώτη φορά, με την ανακεφαλαιοποίηση αντιμετωπίζεται και το ζήτημα των «κόκκινων δανείων», ας αποκαταστήσουμε την αλήθεια, από την οποία έχει πάρει τελεσίδικα «διαζύγιο» η Κυβέρνηση.

1^η Αλήθεια: Τα προηγούμενα χρόνια, διαμορφώθηκε το πλαίσιο για τη διαχείριση των ανοιγμάτων σε καθυστέρηση και των μη εξυπηρετούμενων δανείων.

Ενώ, εκδόθηκε, το 2014, από την ΤτΕ, και ο Κώδικας Δεοντολογίας για τη διαχείριση των μη εξυπηρετούμενων ιδιωτικών οφειλών.

2^η Αλήθεια: Το 2013, η ΤτΕ ανέθεσε στην BlackRock την ευθύνη αξιολόγησης των Προβληματικών Στοιχείων του Ενεργητικού των πιστωτικών ιδρυμάτων, και συγκεκριμένα της λειτουργικής ετοιμότητας και αποτελεσματικότητας των πλαισίων, των πολιτικών, των διαδικασιών και των πρακτικών που έχουν καθιερώσει οι συστημικές τράπεζες προκειμένου να αντιμετωπίσουν μια ευρείας κλίμακας εξυγίανση των προβληματικών στοιχείων του ενεργητικού τους.

Αυτό επιβεβαιώνει και η Έκθεση Νομισματικής Πολιτικής της ΤτΕ για το 2013-2014.

[Επισυνάπτεται Σημείωμα 3]

Ενώ, τον Οκτώβριο του 2014, ολοκληρώθηκε από την ΕΚΤ η άσκηση συνολικής αξιολόγησης, που αποτελούνταν επίσης από έναν ενδελεχή διαγνωστικό έλεγχο με ιδιαίτερα αυστηρά κριτήρια (Asset Quality Review – AQR) και μια άσκηση προσομοίωσης καταστάσεων κρίσης (stress tests).

Οι τράπεζες πέρασαν με επιτυχία την άσκηση, αυτή γεγονός που επιβεβαίωσε τη φερεγγυότητά τους και την επάρκεια των κεφαλαίων τους προκειμένου να αντιμετωπίσουν μελλοντικούς κινδύνους, περιλαμβανομένου και των μη εξυπηρετούμενων δανείων τους.

Συνεπώς, στις προηγούμενες ανακεφαλαιοποιήσεις δόθηκε ιδιαίτερη σημασία στη διαχείριση των «κόκκινων δανείων».

Όλα αυτά επιβεβαιώνονται στην τελευταία ετήσια Έκθεση του Διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος, που δημοσιοποιήθηκε τον εφετινό Φεβρουάριο.

[Επισυνάπτεται Σημείωμα 4]

3^η Αλήθεια: Οι τράπεζες ενσωμάτωσαν τις προβλέψεις για τον πιστωτικό κίνδυνο, βελτιώνοντας αισθητά, όπως καλείται στην επιστημονική τραπεζική θεωρία και πρακτική, τον δείκτη κάλυψης, που είναι ο λόγος των συσσωρευμένων προβλέψεων για τον πιστωτικό κίνδυνο προς τα δάνεια σε καθυστέρηση.

Και αυτό οφείλεται στις διαγνωστικές μελέτες που τότε έγιναν.

Κάτι που επιβεβαιώνεται και από τις Εκθέσεις της ΤτΕ.

[Επισυνάπτεται Σημείωμα 5]

Αλήθεια 4: Αυτή που θα δημοσιοποιηθεί σε λίγες ώρες και θα επιβεβαιώνει ότι η αξιολόγηση της ποιότητας του χαρτοφυλακίου των τραπεζών, δηλαδή το AQR, που ενσωματώνει τα «κόκκινα δάνεια», είχε συμπεριληφθεί στους τραπεζικούς λογαριασμούς το 2014.

Συνεπώς, η επιχειρηματολογία της Κυβέρνησης ότι δήθεν αντιμετωπίζονται για πρώτη φορά τα «κόκκινα δάνεια» δεν υποστηρίζεται από πουθενά.

Όπως δεν υποστηρίζεται και η επιχειρηματολογία της ότι για πρώτη φορά ενσωματώνονται νέα εργαλεία, όπως είναι τα CoCos, και δίνονται δικαιώματα ψήφου.

Να σας θυμίσω ότι όλα αυτά προβλέπονταν στο Νόμο 4254/2014, της 7^ης Απριλίου, με τον οποίο τροποποιήθηκε ο βασικός Νόμος του 2010 για το ΤΧΣ, τον οποίο ο ΣΥΡΙΖΑ καταψήφισε.

Και σήμερα έρχεται και θριαμβολογεί για ότι η προηγούμενη Κυβέρνηση υιοθέτησε και ο ΣΥΡΙΖΑ καταψήφισε.

[Επισυνάπτεται Σημείωμα 6]

Όπως σε όλα, έτσι και σε αυτά τα θέματα, δεν λέει την αλήθεια.

Η αλήθεια είναι ότι η αυτοπροσδιοριζόμενη ως «Κυβέρνηση της Ριζοσπαστικής Αριστεράς», τα έκανε, και πάλι, «μούσκεμα».

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Συμπερασματικά, η Κυβέρνηση της Αριστεράς, παγιδευμένη σε ιδεοληψίες, μύθους, ψευδαισθήσεις και ενδογενείς αντιφάσεις, χωρίς πολιτική κατεύθυνση, σχέδιο και βούληση, οδήγησε την Ελληνική οικονομία και το τραπεζικό σύστημα στο τέλμα.

Και συνεπώς στην ανάγκη μιας νέας, αναπόφευκτης πλέον ανακεφαλαιοποίησης των πιστωτικών ιδρυμάτων.

Με ένα πλαίσιο ανακεφαλαιοποίησης, το οποίο:

Έρχεται με τη μορφή του κατεπείγοντος, αν και η Κυβέρνηση γνώριζε τα χρονοδιαγράμματα.
Δίνει μεγαλύτερο σε σχέση με το παρελθόν ρόλο στους «Θεσμούς» στη διακυβέρνηση του ΤΧΣ, σε αντίθεση με ότι μέχρι σήμερα γίνονταν.
Περιλαμβάνει ασάφειες σε έννοιες και διαδικασίες, που μπορεί να προκαλέσουν σοβαρά ερμηνευτικά και λειτουργικά ζητήματα στην υλοποίησή του.
Οδηγεί στην τροποποίηση ήδη εγκεκριμένων σχεδίων αναδιάρθρωσης πιστωτικών ιδρυμάτων, με αποτέλεσμα σοβαρούς κινδύνους για την παρουσία των Ελληνικών τραπεζών στο εξωτερικό.
Δημιουργεί σοβαρούς κινδύνους αφελληνισμού του τραπεζικού συστήματος.

Παρά τα αδύνατα όμως σημεία, που οφείλονται στην ανεπάρκεια της Κυβέρνησης, και με δεδομένο ότι η ΝΔ δεν είναι ΣΥΡΙΖΑ, το πλαίσιο δεν μπορεί παρά να υιοθετηθεί προκειμένου να προχωρήσει, το ταχύτερο δυνατό, η νέα ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, ώστε οι τράπεζες, με ισχυρή παρουσία ιδιωτών, να επιτελέσουν τον διαμεσολαβητικό τους, κυρίως, ρόλο στη λειτουργία της οικονομίας, να αρθούν οι κεφαλαιακοί περιορισμοί, να αποκατασταθεί η εμπιστοσύνη καταθετών και επενδυτών και να αποφευχθεί ο κίνδυνος ευρείας συστημικής αποσταθεροποίησης.