Μεταρρυθμίσεις

Συνέντευξη στην εφημερίδα “Ημερησία” – Οι πολίτες πλέον επανατοποθετούνται, απομακρύνονται από το “πείραμα” ΣΥΡΙΖΑ

Κύριε Σταϊκούρα, ποιό κατά την άποψή σας είναι το πραγματικό διακύβευμα των προσεχών εκλογών;

Το κεντρικό ερώτημα είναι: Ποιά πολιτική δύναμη μπορεί πιο αποτελεσματικά να ηγηθεί ώστε η χώρα με σχέδιο, βούληση και σκληρή δουλειά να βγει γρήγορα και οριστικά από το τέλμα, να αναπτυχθεί με δικαιοσύνη και συνοχή και να πορευθεί με εθνική αξιοπρέπεια και δυναμισμό στο ευρωπαϊκό και διεθνές περιβάλλον.

Οι ιδεολογικοπολιτικές συντεταγμένες, οι ιστορίες, τα αποτελέσματα των πεπραγμένων και τα σχέδια για το μέλλον καθιστούν σχετικά ευκρινή την απάντηση.

Η «κατασκευή» του ΣΥΡΙΖΑ δοκιμάσθηκε, μετρήθηκε με τα προβλήματα και διαπιστώθηκε ότι δεν μπορεί να σηκώσει το βάρος της διακυβέρνησης.

Η ΝΔ διαθέτει στέρεο ιδεολογικοπολιτικό υπόβαθρο, πεπραγμένα, στρατηγικό σχέδιο για τη χώρα, πολιτική βούληση να κινηθεί με γοργό βηματισμό, αυτοπεποίθηση και εμπιστοσύνη για να εμπεδώσει μια νέα ελπιδοφόρα προοπτική.

Οι πολίτες καλούμεθα, με όρους ουσίας, να καθορίσουμε τις εξελίξεις.

Τα προβλήματα της χώρας μήπως επιβάλλουν μια πιο ήπια και χαμηλών τόνων προεκλογική αντιπαράθεση μεταξύ των κομμάτων, προκειμένου να μην διαρρηχθούν πρόωρα οι όποιες προοπτικές μετεκλογικών συνεργασιών;

Θα έχετε διαπιστώσει ότι δημοσίως και διαχρονικά υποστηρίζω πως θεμελιώδης αναγκαία συνθήκη για την διασφάλιση της ομαλής πορείας της χώρας προς τα εμπρός αποτελεί η συνεχής κοινωνική και πολιτική συνεννόηση.

Η κουλτούρα συνεχούς διαλόγου.

Το ερώτημα συνεπώς θα πρέπει να το υποβάλλετε σε στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, τα οποία αναμφίβολα  φέρουν ευθύνες πολλών χρόνων για τις αδιάλλακτες στάσεις τους, που όχι μόνο δεν προσέφεραν αλλά ζημίωσαν τη χώρα.

Ελπίζω να έχουν διδαχθεί.

 

Πόθεν προκύπτει η αισιοδοξία σας ότι θα είστε πρώτο κόμμα στις επικείμενες εκλογές; Θεωρείται ότι θα είναι μεγάλη η πτώση του ΣΥΡΙΖΑ ή πως η ΝΔ θα αυξήσει θεαματικά τις δυνάμεις της;

Στην κοινωνία συντελείται ταχύτατα η απομυθοποίηση των ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ και των ηγεσιών τους.

Η πολιτική τους φθορά είναι επιταχυνόμενη, αφού δεν τήρησαν καμιά από τις δεσμεύσεις τους και αποσυντίθενται υπό το βάρος των εσωτερικών αντιφάσεων, αντιθέσεων και διασπάσεων.

Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν μπορεί να κινηθεί με όρους της δεκαετίας του ‘80.

Οι πολίτες επανατοποθετούνται.

Απομακρύνονται από το «πείραμα» ΣΥΡΙΖΑ.

Η ΝΔ είναι σαφώς σε πλεονεκτική θέση.

Κάθε μέρα που περνάει, βρίσκει ισχυρότερη τη ΝΔ και ισχνότερο το ΣΥΡΙΖΑ.

Μήπως θέτοντας έναν τόσο φιλόδοξο στόχο, βάζοντας πολύ ψηλά τον «πήχη», κινδυνεύει η ΝΔ – αν δεν κερδίσει τις εκλογές – να μπει εκ νέου σε μια επώδυνη εσωστρεφή διαδικασία;

Η ΝΔ δεν προέκυψε ευκαιριακά.

Δεν στηρίχθηκε στην καλλιέργεια του μίσους και του διχασμού.

Δεν τροφοδοτήθηκε από «κούφιες» υποσχέσεις και συνθήματα.

Η ΝΔ έχει βαθιές ρίζες στην ελληνική κοινωνία.

Η πολιτική δύναμή της πηγάζει κυρίως από τα λαϊκά και τα μεσαία κοινωνικά στρώματα.

Χάραξε τη στρατηγική πορεία της χώρας.

Έχει αναφορές σε επιτυχίες σε όλες τις περιόδους που κυβέρνησε.

Απόδειξη είναι ότι δεν εξαϋλώθηκε στα δύσκολα.

Με σοβαρότητα και ρεαλισμό θέτει ως στόχο και πιστεύει ότι από τις εκλογές θα αναδειχθεί ως η πιο ισχυρή πολιτική δύναμη.

 

Ανεξάρτητα από ποιό κόμμα θα είναι πρώτο, πώς και με ποιά λογική να αναζητηθούν συνεργασίες για τον σχηματισμό μιας κυβέρνησης μακράς πνοής;

Σκέψεις, σενάρια και πλαίσιο κανόνων γίνονται.

Η ΝΔ στο κέντρο του ενδιαφέροντός της έχει την ομαλή και ανοδική πορεία της χώρας.

Τις αποφάσεις της θα τις λάβει συλλογικά.

Όμως, τώρα, προέχει η συζήτηση με τους πολίτες.

Η απόφασή τους θα καθορίσει τις εξελίξεις.

Λυπάμαι που, τώρα, δεν απαντώ πλήρως στο ερώτημά σας.

Θα τα πούμε σε κατάλληλο χρόνο.

Κατηγορείτε την Κυβέρνηση ότι προχωρά σε πρόωρες εκλογές πριν γίνει αισθητός στους πολίτες ο «λογαριασμός» του Μνημονίου. Έχοντας, από τη θητεία σας στο Υπουργείο Οικονομικών, την εικόνα της οικονομικής κατάστασης της χώρας, ποιός είναι αυτός ο «λογαριασμός» και ποιά είναι τα πρόσθετα μέτρα, οι «ουρές» της συμφωνίας που όπως λέτε κρύβει η κυβέρνηση.

Δεν αποτελεί αυθαίρετη κατηγορία.

Δεν είναι ούτε καν θέμα εμπειρίας.

Είναι «ανάγνωση» της πραγματικότητας και της συμφωνίας που υπέγραψε η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ και των νόμων που έφεραν και ψήφισε η Βουλή.

Ο φορολογικός «λογαριασμός» ανέρχεται περίπου στα 16 δισ. ευρώ μέχρι το τέλος του έτους και περιλαμβάνει, κυρίως, την πληρωμή του φόρου εισοδήματος, την αυξημένη προκαταβολή φόρου, την αυξημένη εισφορά αλληλεγγύης, την πληρωμή του ΕΝΦΙΑ, την απόδοση ΦΠΑ με αυξημένους συντελεστές, την αύξηση του ΦΠΑ για τα «ανεπτυγμένα» νησιά από τις αρχές Οκτωβρίου, την αύξηση των διδάκτρων στα ιδιωτικά σχολεία και στα φροντιστήρια, τη μείωση της επιδότησης του ΕΦΚ πετρελαίου κίνησης για τους αγρότες.

Και, φυσικά, σ’ αυτό το λογαριασμό δεν περιλαμβάνονται οι ψηφισθείσες μειώσεις των κύριων και επικουρικών συντάξεων εξαιτίας της αύξησης των εισφορών υγειονομικής περίθαλψης.

Ούτε τα προαπαιτούμενα που θα έπρεπε να ψηφιστούν το Σεπτέμβριο προκειμένου η χώρα να εισπράξει 3 δισ. ευρώ για την πληρωμή ληξιπρόθεσμων υποχρεώσεων του Κράτους προς τον ιδιωτικό τομέα.

Ούτε τα πρόσθετα μέτρα που θα έπρεπε να περιληφθούν στο Προσχέδιο του Προϋπολογισμού, αρχές Οκτωβρίου.

Ούτε οι διαρθρωτικές παρεμβάσεις σε κρίσιμους τομείς, όπως είναι το συνταξιοδοτικό σύστημα και οι εργασιακές σχέσεις, οι οποίες είχαν παραπεμφθεί για τον Οκτώβριο.

Και μόνο αυτά, λίγα είναι;

Υποστηρίζετε πως μια κυβέρνηση με κορμό τη ΝΔ θα μπορέσει να επαναδιαπραγματευθεί κάποια από τα επώδυνα μέτρα του τρίτου Μνημονίου. Από την εμπειρία στις διαπραγματεύσεις με τους δανειστές, πόσο εφικτή είναι μια τέτοια επαναδιαπραγμάτευση και ποια μέτρα θα μπορούσαν να μπουν και πάλι στο τραπέζι;

Ναι, εκτιμώ ότι αυτό είναι εφικτό με τη λογική της ΝΔ.

Εμείς δεν θα χάνουμε χρόνο ούτε σε ψευδο-παλικαριές, ούτε σε ανούσιες γκρίνιες, ούτε σε δικαιολογίες.

Θα εργασθούμε με σχέδιο για να εφαρμόσουμε αποτελεσματικά αυτά που έχει συμφωνήσει η χώρα.

Όσο η χώρα θα επιτυγχάνει τους στόχους, θα αυξάνουν και θα διευρύνονται οι βαθμοί ελευθερίας για τη βελτίωση όρων του Μνημονίου.

Και, φυσικά, θα εξαντλούμε τη δυνατότητα χρήσης της λογικής των ισοδυνάμων και των εθνικών πρωτοβουλιών προς όφελος της εθνικής οικονομίας και των ασθενέστερων στρωμάτων της κοινωνίας.

Αυτή την πρακτική ακολουθήσαμε με σχετική επιτυχία και κατά την τελευταία διακυβέρνηση της ΝΔ.

Θυμίζω τις πρώτες στοχευμένες φορολογικές ελαφρύνσεις, όπως είναι η μείωση κατά 30% της έκτακτης ειδικής εισφοράς αλληλεγγύης, η μείωση και διατήρηση στο 13% του ΦΠΑ στην εστίαση, η μείωση κατά 30% του ΕΦΚ στο πετρέλαιο θέρμανσης, η μείωση των ασφαλιστικών εισφορών, η σημαντική βελτίωση του πλαισίου ρύθμισης ληξιπρόθεσμων φορολογικών και ασφαλιστικών υποχρεώσεων, η διανομή κοινωνικού μερίσματος υπερδιπλάσιου αυτού που χορήγησε φέτος η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ κ.ά.

Συνεπώς, γνωρίζουμε ότι κανένα πρόγραμμα οικονομικής πολιτικής δεν είναι άκαμπτο.

Η τροποποίηση των όρων του, όμως, προϋποθέτει σχέδιο, συνέπεια, εμπιστοσύνη και αξιοπιστία.

Και αυτά ο ΣΥΡΙΖΑ δεν τα διαθέτει.

Η ΝΔ τα διαθέτει.

Πόσο πιθανή θεωρείτε μια λύση για τη διευθέτηση του χρέους μετά τις εκλογές. Έως πού εκτιμάται ότι μπορεί να φτάσει η γερμανική κυβέρνηση, με δεδομένη και την πίεση που ασκεί το ΔΝΤ σε ότι αφορά τη βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους;

Δυστυχώς, η βιωσιμότητα του δημοσίου χρέους επιδεινώθηκε ραγδαία μετά τις εκλογές του Ιανουαρίου του 2015.

Αυτό καταγράφεται σε όλες τις Εκθέσεις των «θεσμών».

Καθίσταται, συνεπώς, αναπόφευκτη και αναγκαία η λήψη πρόσθετων παραμετρικών μέτρων για την ενίσχυση της βιωσιμότητάς του.

Εκτιμώ ότι οι εταίροι θα ανταποκριθούν, άμεσα και αποφασιστικά, στις δεσμεύσεις που είχαν αναλάβει από το 2012, και που επανέλαβαν στη Σύνοδο Κορυφής της 12ης Ιουλίου 2015, για τη λήψη πρόσθετων μέτρων (πιθανής παράτασης των περιόδων χάριτος και αποπληρωμής), προκειμένου να βελτιωθεί η βιωσιμότητα του δημοσίου χρέους.

Άρθρο στην ιστοσελίδα Reporter.gr – “Οι Προκλήσεις και οι Πολιτικές Διαχείρισης της Κρίσης στο Ελληνικό Τραπεζικό Σύστημα”

Οι Προκλήσεις και οι Πολιτικές Διαχείρισης της Κρίσης  στο Ελληνικό Τραπεζικό Σύστημα

Είναι γνωστό ότι οι Ευρωπαϊκές οικονομίες, από το 2008, «χτυπήθηκαν» έντονα από την παγκόσμια κρίση.

Κρίση συστημική και μεταδοτική, από τον χρηματοπιστωτικό στο δημοσιονομικό τομέα, ή το αντίστροφο, από τον δημοσιονομικό στο χρηματοπιστωτικό τομέα, όπως έγινε στην Ελλάδα.

Πράγματι, τα πιστωτικά ιδρύματα της χώρας, τα τελευταία χρόνια, βρέθηκαν αντιμέτωπα με μεγάλες προκλήσεις.

Προκλήσεις που απέρρεαν:

  • Από την μεγάλη επιβράδυνση του ρυθμού οικονομικής μεγέθυνσης.
  • Από τις συνεχείς υποβαθμίσεις της πιστοληπτικής αξιολόγησης της χώρας και των ιδίων των ιδρυμάτων.
  • Από τον αποκλεισμό τους από τις διεθνείς αγορές άντλησης κεφαλαίων.
  • Από τη συρρίκνωση του ρυθμού πιστωτικής επέκτασης.
  • Από τις επιπτώσεις της αναδιάρθρωσης του δημοσίου χρέους.
  • Από την έντονη και συνεχή εκροή καταθέσεων, ιδιαίτερα το πρώτο εξάμηνο του 2015.
  • Από την «υποχρέωση» να προσφέρουν, συστηματικά, «ενέσεις» ρευστότητας στο Ελληνικό Δημόσιο.
  • Από την μεγάλη επιδείνωση της ποιότητας του ενεργητικού των τραπεζών, εξαιτίας της αύξησης των μη εξυπηρετούμενων δανείων, ως αποτέλεσμα του αρνητικού αντίκτυπου της πολιτικής αβεβαιότητας – από τα τέλη του 2014 – στην οικονομική δραστηριότητα και στην κουλτούρα πληρωμών, της επιδείνωσης της χρηματοοικονομικής κατάστασης επιχειρήσεων και νοικοκυριών, αλλά και σοβαρών διαχρονικών σφαλμάτων των ιδίων των τραπεζών στο σκέλος των χορηγήσεων.

Καταθέσεις επιχειρήσεων και νοικοκυριών (κάτοικοι εσωτερικού, εκατ. ευρώ)

Diagram_11

Όλες αυτές οι προκλήσεις είχαν ορατές και δυσμενείς επιπτώσεις στη ρευστότητα και στη φερεγγυότητα των Ελληνικών πιστωτικών ιδρυμάτων.

Καθιστώντας, έτσι, αναγκαία τη διαμόρφωση πλαισίου στήριξής τους, για να διαφυλαχθούν οι καταθέσεις των πολιτών.

Προς την κατεύθυνση αυτή, από το 2008, από την τότε Κυβέρνηση της ΝΔ, ξεκίνησε, με μεθοδικό, διορατικό και συστηματικό τρόπο, η διαμόρφωση αυτού του πλαισίου, με σκοπό τόσο τη διασφάλιση της αναγκαίας χρηματοδότησης του τραπεζικού συστήματος, όσο και τη θεσμική θωράκιση της σταθερότητάς του.

Στην πρώτη κατεύθυνση, δηλαδή αυτής για τη διασφάλιση της χρηματοδότησης αναλήφθησαν, μεταξύ άλλων, οι ακόλουθες πρωτοβουλίες:

1η. Θεσπίστηκε, το 2008, ένα «πακέτο» κεφαλαιακής ενίσχυσης και χορήγησης εγγυήσεων του Ελληνικού Δημοσίου προς τα πιστωτικά ιδρύματα, ύψους, αρχικά, 28 δισ. ευρώ.

Αυτό το «πακέτο», παρά την αρχική κριτική του συνόλου της τότε Αντιπολίτευσης, αποτέλεσε σημαντικό εργαλείο στήριξης του τραπεζικού συστήματος.

Με αποτέλεσμα, μεταγενέστερα, το όριο των εγγυήσεων να πολλαπλασιαστεί, φτάνοντας τα 85 δισ. ευρώ, και να συνεχίζει, ακόμη και σήμερα, να αξιοποιείται.

Υπενθυμίζεται δε, ότι τα συνολικά έσοδα στον Κρατικό Προϋπολογισμό από την αξιοποίηση αυτού του «πακέτου», από μερίσματα και προμήθειες, διαμορφώθηκαν περίπου στα 4 δισ. ευρώ για την περίοδο 2009-2014.

2η. Καλύφθηκαν, από το 2011, οι βραχυχρόνιες ανάγκες ρευστότητας μέσω της παροχής έκτακτης ενίσχυσης της ρευστότητας του τραπεζικού συστήματος.

Το αποτέλεσμα είναι σήμερα, η αντληθείσα χρηματοδότηση του τραπεζικού συστήματος μέσω του ELA να διαμορφώνεται περίπου στα 87 δισ. ευρώ.

Από μηδέν στο τέλος του 2014.

Και η συνολική χορηγηθείσα χρηματοδότηση μέσω του Ευρωσυστήματος να διαμορφώνεται περίπου στα 127 δισ. ευρώ.

Υπερβαίνοντας, για πρώτη φορά, το ύψος των καταθέσεων νοικοκυριών και επιχειρήσεων.

Εξαιτίας της ανασφάλειας που δημιουργήθηκε, από πράξεις και παραλείψεις της Κυβέρνησης, κατά το 1ο εξάμηνο του 2015.

Χρηματοδότηση τραπεζών από την ΕΚΤ και εξέλιξη καταθέσεων (δισ. ευρώ)

Diagram_12

3η. Εξασφαλίστηκαν, το 2012, επαρκείς πόροι για την ανακεφαλαιοποίηση του τραπεζικού συστήματος.

Και η εμπιστοσύνη στο τραπεζικό σύστημα ενισχύθηκε, επ’ ωφελεία των καταθετών.

Το 2014, οι τράπεζες κατάφεραν να ανακτήσουν πρόσβαση στις αγορές, μέσω αυξήσεων μετοχικού κεφαλαίου και εκδόσεων τίτλων.

Η φερεγγυότητά τους επιβεβαιώθηκε και από τα αποτελέσματα της άσκησης Συνολικής Αξιολόγησης, που διενεργήθηκε από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα.

Δυστυχώς όμως σήμερα, το Ελληνικό τραπεζικό σύστημα βρίσκεται αντιμέτωπο με την ανάγκη μιας νέας ανακεφαλαιοποίησης, και με επιπλέον κόστος για το Δημόσιο από την απώλεια αξίας μετοχών του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (ΤΧΣ) στις συστημικές τράπεζες, που εκτιμάται στα 12,7 δισ. ευρώ, εξαιτίας της αδράνειας της Ελληνικής Κυβέρνησης, η οποία οδήγησε στην επιδείνωση του οικονομικού κλίματος, στην επιστροφή στην ύφεση, στο κλείσιμο των τραπεζών, στους κεφαλαιακούς περιορισμούς.

Το αποτέλεσμα;

Γίνεται, σήμερα, συζήτηση για ανάγκη κεφαλαιακής ενίσχυσης ύψους μέχρι 25 δισ. ευρώ, όσα περίπου και τα ίδια κεφάλαια των τραπεζών.

Υπενθυμίζεται πως όταν τα Κόμματα που στηρίζουν σήμερα την Κυβέρνηση ήταν στην Αντιπολίτευση υποστήριζαν ότι, μέσω της ανακεφαλαιοποίησης, «χαρίζονταν χρήματα στους τραπεζίτες».

Σήμερα, αντιλαμβάνονται ότι η ανακεφαλαιοποίηση είναι αναγκαία για να διασφαλιστεί η συστημική ευστάθεια των τραπεζών και να διαφυλαχθούν οι καταθέσεις νοικοκυριών και επιχειρήσεων.

Πέρα από τη χρηματοδότηση, αναλήφθησαν, επίσης, πρωτοβουλίες και για τη θεσμική θωράκιση του τραπεζικού συστήματος.

Ενδεικτικά:

1η. Το 2008, ενισχύθηκε το καθεστώς εγγύησης καταθέσεων, με το ανώτατο όριο να αυξάνεται στις 100.000 ευρώ από τις 20.000 ευρώ.

2η. Το 2010, συστάθηκε το Συμβούλιο Συστημικής Ευστάθειας και ιδρύθηκε το ΤΧΣ, τα οποία λειτουργούν και με την παρούσα Κυβέρνηση.

3η. Από το 2011, διαμορφώνεται ένα θεσμικό πλαίσιο για την εξυγίανση των πιστωτικών ιδρυμάτων.

Και, πλέον, μετά την πρόσφατη νομοθετική πρωτοβουλία της παρούσας Κυβέρνησης, η οποία αποτελεί συνέχεια και συμπλήρωμα σχετικών νομοθετικών πρωτοβουλιών της προηγούμενης Κυβέρνησης, αυτό θωρακίζεται με την ενσωμάτωση στην εσωτερική έννομη τάξη του Ευρωπαϊκού νομικού πλαισίου για την ανάκαμψη και εξυγίανση των πιστωτικών ιδρυμάτων.

Πλαίσιο, που περιλαμβάνει ένα εύρος μέσων και κανόνων για την πρόληψη και έγκαιρη επέμβαση στα πιστωτικά ιδρύματα, καθώς και εργαλεία εξυγίανσης, όπως είναι, μεταξύ άλλων, η πώληση δραστηριοτήτων, η δημιουργία μεταβατικού ιδρύματος, ο διαχωρισμός περιουσιακών στοιχείων και η αναδιάρθρωση του παθητικού.

Πλαίσιο, που συμπληρώνει τον Ενιαίο Εποπτικό Μηχανισμό, καθώς θα διασφαλίζει ότι αν, παρά την αυστηρότερη εποπτεία, μια τράπεζα αντιμετωπίσει σοβαρές δυσχέρειες, η εξυγίανσή της θα αντιμετωπιστεί με αποτελεσματικό τρόπο και με το χαμηλότερο δυνατό κόστος για τους φορολογουμένους πολίτες.

Πλαίσιο που θα πρέπει, όπως έχω υποστηρίξει και κατά το παρελθόν, να συμπληρωθεί από το Ευρωπαϊκό Ταμείο Εγγύησης Καταθέσεων.

Ο συνδυασμός αυτών των ενεργειών και πρωτοβουλιών, καθώς και η ενίσχυση της αξιοπιστίας και εμπιστοσύνης της χώρας, οι οποίες χάθηκαν κατά το 1ο εξάμηνο του 2015, θέτουν τις βάσεις για την επανασταθεροποίηση και την ενίσχυση της αποτελεσματικότητας του τραπεζικού συστήματος, ώστε να αποκατασταθεί η εμπιστοσύνη καταθετών και επενδυτών σε αυτό και να αποφευχθεί ο κίνδυνος ευρείας συστημικής αποσταθεροποίησης.

Συνέντευξη στην εφημερίδα “REAL NEWS” – “Η ΝΔ δεν δίνει λευκή επιταγή στην Κυβέρνηση”

-Πόσο βαρύ είναι το τρίτο Μνημόνιο;

Είναι πολύ βαρύ και επώδυνο.

Πιο επώδυνο από αυτό που θα μπορούσε να επιτευχθεί πριν τη διεξαγωγή του δημοψηφίσματος, και πολύ πιο επώδυνο από αυτό που θα μπορούσε να επιτευχθεί στις αρχές της χρονιάς.

Αυτό είναι το αποτέλεσμα των ιδεοληψιών, των εσωτερικών αντιφάσεων και των λανθασμένων χειρισμών της Κυβέρνησης.

Προφανώς το κόστος προσαρμογής του ΣΥΡΙΖΑ στην πραγματικότητα θα είναι πολύ υψηλό για τη χώρα και τους πολίτες.

Και αυτό το υπερβάλλον βάρος του νέου «αριστερού μνημονίου» χρεώνεται εξ ολοκλήρου στο ΣΥΡΙΖΑ και στην ηγεσία του.

-Η ΝΔ θα ψηφίζει ότι μέτρα συνδέονται με τη συμφωνία; Τι δεν θα μπορούσε να ψηφίσει;

Η Κυβέρνηση φέρει ακεραία ευθύνη για το περιεχόμενο της συμφωνίας της τελευταίας στιγμής.

Η ΝΔ στήριξε τη συμφωνία, με την οποία, στην παρούσα φάση, διασφαλίσθηκε η παραμονή της χώρας στον πυρήνα της Ευρώπης.

Με την καθοριστική της στάση συνέβαλε ώστε η χώρα να πάρει μια «ανάσα»: να βγει, από την προηγούμενη Δευτέρα, από το καθεστώς καθυστερούμενων οφειλών έναντι δανειστών της και να αρχίσει να αποκαθίσταται, σταδιακά, η ομαλότητα στο χρηματοπιστωτικό σύστημα.

Από κει και πέρα, το περιεχόμενο της συμφωνίας, όπως αυτό θα διαμορφωθεί τις προσεχείς εβδομάδες και μήνες, διαρκώς θα το αξιολογούμε.

Η ΝΔ «λευκή επιταγή» στην Κυβέρνηση δεν δίνει.

-Ο κίνδυνος του grexit απομακρύνθηκε;

Απομακρύνθηκε, αλλά παραμένει ορατός.

-Τι πρέπει να γίνει για να μην τιναχτεί η συμφωνία στον αέρα;

Να ξεκινήσει άμεσα η εφαρμογή της.

Όχι μόνο στο δημοσιονομικό της σκέλος, αλλά και στο διαρθρωτικό της.

Υλοποιώντας φιλόδοξες μεταρρυθμίσεις, εκσυγχρονίζοντας τη δημόσια διοίκηση, ενισχύοντας την αξιοποίηση της περιουσίας του δημοσίου, ενδυναμώνοντας το πλαίσιο δημοσιονομικής πειθαρχίας.

Και στη συνέχεια, με επιμονή και αποφασιστικότητα, σε συνεργασία με τους εταίρους και δανειστές, να αναζητήσουμε βελτιώσεις επί της συμφωνίας.

Αλλάζοντας, εν πορεία, εσφαλμένες πολιτικές που «στραγγαλίζουν» μέσω της υπερβολικής φορολόγησης τον ιδιωτικό τομέα της οικονομίας.

H κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝ.ΕΛ μπορεί να την εφαμόσει;

Εχω ισχυρή αμφιβολία για την επάρκεια της Κυβέρνησης να προχωρήσει τις δημόσιες υποθέσεις της χώρας, αφού διαπράττει σφάλματα συνεχή και σοβαρά, παρά την κοινωνική και την πρωτοφανή πολιτική ανοχή.

Ειδικότερα η ΝΔ, η οποία ως Κυβέρνηση παλαιότερα αλλά και πρόσφατα έχει υποστεί την ανευθυνότητα του ΣΥΡΙΖΑ, δεν ανταποδίδει τα ίσα.

Προτάσσει το συμφέρον της χώρας.

-Πόσο μπορεί να αντέξει η  κυβέρνηση με τις 30 «διαρροές» που έχει ο ΣΥΡΙΖΑ;

Είναι γεγονός ότι μέχρι σήμερα, οι επιδόσεις της Κυβέρνησης, σε όλα τα πεδία της εφαρμοσμένης πολιτικής, είναι κακές.

Ενώ διαπιστώνονται και απώλειες στη στήριξη των πεπραγμένων της από τους Βουλευτές της πλειοψηφίας. Η εξέλιξη αυτή δημιουργεί πρόβλημα.

Το πόσο θα τραβήξει αυτή η πολιτικά νοσηρή κατάσταση θα εξαρτηθεί από το ξεκαθάρισμα των εσωτερικών πολιτικών λογαριασμών στα Κόμματα που τη στηρίζουν.

Η πρακτική όμως της «αντιπολιτευόμενης συμπολίτευσης» δεν μπορεί να τραβήξει για πολύ.

-Η Οικουμενική θα ήταν μία λύση; Και αν ναι με ποιον πρωθυπουργό;

Η χώρα έχει Κυβέρνηση.

Επί του παρόντος, κάθε άλλη επιλογή, είναι ευθύνη του Πρωθυπουργού.

-Γιατί πιστεύετε  ότι η  Κυβέρνηση δεν έπεσε «θύμα» εκβιασμού των δανειστών;

Η Κυβέρνηση όφειλε, τη σταθερή και άκαμπτη στάση των εταίρων και δανειστών, να την έχει διαγνώσει και να έχει κινηθεί εγκαίρως.

Όμως έπεσε θύμα των μύθων και των ψευδαισθήσεων που η ίδια, επί μακρόν, πριν και μετά τις εκλογές, είχε καλλιεργήσει. Βέβαια τα λάθη της Κυβέρνησης δεν μειώνουν τις ευθύνες των εταίρων και δανειστών για την διαχρονικά αδιάλλακτη στάση τους και τις λανθασμένες προσεγγίσεις σε πτυχές της πολιτικής.

-Πως βλέπετε τις πρώτες μέρς του Ευάγγελου Μεϊμαράκη στην ηγεσία της ΝΔ;

Ο κ. Μεϊμαράκης, ως πρόεδρος της ΝΔ, κινείται επιτυχώς.

Με δημοκρατικότητα, συλλογικότητα, μεθοδικότητα και αποτελεσματικότητα.

-Η προεδρική εκλογή στη ΝΔ να γίνει όπως το 2009, ή από μικρότερο εκλεκτορικό σώμα;

Η εκλογή θα γίνει όπως και το 2009.

Πιστεύω όμως, κι αυτό θα πρέπει να συζητηθεί στο επόμενο συνέδριο, ότι η εκλογή του Προέδρου πρέπει να γίνεται, σε τακτά χρονικά διαστήματα, με κατοχυρωμένες δημοκρατικές διαδικασίες, από τα μέλη του Κόμματος.

Μέλη τα οποία πιστεύουν, προωθούν και διαχέουν τις αρχές και τις αξίες του Κόμματος.

Είναι προφανές ότι οι σχετικοί κατάλογοι θα πρέπει να επικαιροποιούνται και, θα ήταν ευχής έργον, συνεχώς να διευρύνονται.

Βεβαίως οι κατάλογοι θα πρέπει να «κλειδώνουν» ένα εύλογο χρονικό διάστημα, λίγο πριν από την εκλογή.

Παράλληλα, στην παρούσα φάση, πέραν της εκλογής προέδρου, πρέπει να ανοίξει συστηματική δημοκρατική συζήτηση για την επιβεβαίωση της ιδεολογίας, των αξιών, των αρχών και του στρατηγικού προσανατολισμού για τη χώρα και την παράταξη που είχαν εδραιώσει οι ιδρυτές του κόμματος με ηγέτη τον Κωνσταντίνο Καραμανλή, την ορθότητα των οποίων επιβεβαίωσε η ίδια η ζωή και να επεξεργασθούμε, με τεχνοκρατική επάρκεια, πλέγμα πολιτικών οι οποίες εφαρμοζόμενες με αποτελεσματικότητα να δύνανται ταχέως να ανασυγκροτήσουν και να ανατάξουν τη χώρα.

Yπάρχει δελφίνος που να ξεχωρίζει; 

Δεν υφίσταται ρόλος «δελφίνου» με πολιτικό – θεσμικό περιεχόμενο.

Ως εκ τούτου δεν αναγνωρίζω τον σχετικό τίτλο.

-Η Ζωή Κωνσταντοπούλου πρέπει να φύγει από Πρόεδρος της Βουλής;

Πρωτίστως είναι ευθύνη της Προέδρου να ερμηνεύσει την πραγματικότητα.

Έχουμε χρέος, η κάθε μια και ο καθένας μας, να διασφαλίσουμε την ομαλή λειτουργία σε όλους τους θεσμούς.

-Πως κρίνεται τον κ. Βαρουφάκη;

Ο κ. Βαρουφάκης δεν πέτυχε στην πολιτική αποστολή του.

Αγνόησε τους Ευρωπαϊκούς κανόνες διαπραγμάτευσης.

Παρασύρθηκε από εμμονές και δογματισμούς καλλιεργώντας περιβάλλον «δημιουργικής ασάφειας».

Ανάλωσε ενέργεια σε ακατάπαυστη προβολή δια των μέσων μαζικής ενημέρωσης. Επιδόθηκε στη λογική της «πολιτικής διαπραγμάτευσης» και υποτίμησε την τεχνοκρατική στήριξη της διαπραγμάτευσης.

Δεν θέλω να πιστεύω ότι χρησιμοποίησε τη χώρα ως case study για την εμπειρική επαλήθευση επιστημονικής θεωρίας.

Ο κ Βαρουφάκης κόστισε πολύ στη χώρα και στους  πολίτες.

Ομιλία στις Επιτροπές της Βουλής κατά τη συζήτηση του Σχεδίου Νόμου «Επείγοντα μέτρα εφαρμογής του Ν. 4334/2015 (Α’ 80)»

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Τα πιστωτικά ιδρύματα της χώρας, τα τελευταία χρόνια, κυρίως λόγω των δημοσιονομικών προβλημάτων της χώρας αλλά και δικών τους εξαιρετικά κακών πολιτικών στο σκέλος των χορηγήσεων, βρέθηκαν αντιμέτωπα με μεγάλες προκλήσεις.

Προκλήσεις που είχαν δυσμενείς επιπτώσεις στη ρευστότητα και στη φερεγγυότητα των Ελληνικών πιστωτικών ιδρυμάτων.

Καθιστώντας αναγκαία τη διαμόρφωση πλαισίου στήριξής τους, για να διαφυλαχθούν οι καταθέσεις των πολιτών.

Προς την κατεύθυνση αυτή, από το 2008, από την τότε Κυβέρνηση της ΝΔ, ξεκίνησε, με μεθοδικό, διορατικό και συστηματικό τρόπο, η διαμόρφωση αυτού του πλαισίου, με σκοπό τόσο τη διασφάλιση της αναγκαίας χρηματοδότησης του τραπεζικού συστήματος, όσο και τη θεσμική θωράκιση της σταθερότητάς του.

Στην πρώτη κατεύθυνση, δηλαδή αυτής για τη διασφάλιση της χρηματοδότησης αναλήφθησαν, μεταξύ άλλων, οι ακόλουθες πρωτοβουλίες:

1η. Θεσπίστηκε, το 2008, ένα «πακέτο» κεφαλαιακής ενίσχυσης και χορήγησης εγγυήσεων του Ελληνικού Δημοσίου προς τα πιστωτικά ιδρύματα, ύψους, αρχικά, 28 δισ. ευρώ.

Αυτό το «πακέτο», παρά την αρχική κριτική του συνόλου της τότε Αντιπολίτευσης, αποτέλεσε σημαντικό εργαλείο στήριξης του τραπεζικού συστήματος.

Με αποτέλεσμα, μεταγενέστερα, το όριο των εγγυήσεων να πολλαπλασιαστεί, φτάνοντας τα 85 δισ. ευρώ, και να συνεχίζει, ακόμη και σήμερα, να αξιοποιείται.

Υπενθυμίζεται δε ότι τα συνολικά έσοδα στον Κρατικό Προϋπολογισμό από την αξιοποίηση αυτού του «πακέτου», από μερίσματα και προμήθειες, διαμορφώθηκαν περίπου στα 4 δισ. ευρώ για την περίοδο 2009-2014.

2η. Καλύφθηκαν, από το 2011, οι βραχυχρόνιες ανάγκες ρευστότητας μέσω της παροχής έκτακτης ενίσχυσης της ρευστότητας του τραπεζικού συστήματος.

Το αποτέλεσμα είναι σήμερα, η χρηματοδότηση του τραπεζικού συστήματος μέσω του ELA να διαμορφώνεται στα 87 δισ. ευρώ.

Από μηδέν στο τέλος του 2014.

Και η συνολική χρηματοδότηση μέσω του Ευρωσυστήματος να διαμορφώνεται περίπου στα 127 δισ. ευρώ.

Υπερβαίνοντας, για πρώτη φορά, το ύψος των καταθέσεων νοικοκυριών και επιχειρήσεων.

Εξαιτίας της ανασφάλειας που δημιουργήθηκε, από πράξεις και παραλείψεις της Κυβέρνησης, κατά το 1ο εξάμηνο του 2015.

3η. Εξασφαλίστηκαν, το 2012, επαρκείς πόροι για την ανακεφαλαιοποίηση του τραπεζικού συστήματος.

Και η εμπιστοσύνη στο τραπεζικό σύστημα ενισχύθηκε, επ’ ωφελεία των καταθετών.

Το 2014, οι τράπεζες κατάφεραν να ανακτήσουν πρόσβαση στις αγορές, μέσω αυξήσεων μετοχικού κεφαλαίου και εκδόσεων τίτλων.

Η φερεγγυότητά τους επιβεβαιώθηκε και από τα αποτελέσματα της άσκησης Συνολικής Αξιολόγησης, που διενεργήθηκε από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα.

Δυστυχώς όμως σήμερα, το Ελληνικό τραπεζικό σύστημα βρίσκεται αντιμέτωπο με την ανάγκη μιας νέας ανακεφαλαιοποίησης, με κόστος και ζημία για το Δημόσιο ως μέτοχο της προηγούμενης ανακεφαλαιοποίησης, εξαιτίας της αδράνειας της Ελληνικής Κυβέρνησης, η οποία οδήγησε στην επιδείνωση του οικονομικού κλίματος, στην επιστροφή στην ύφεση, στο κλείσιμο των τραπεζών, στους κεφαλαιακούς περιορισμούς.

Το αποτέλεσμα;

Γίνεται, σήμερα, συζήτηση για ανάγκη κεφαλαιακής ενίσχυσης ύψους 25 δισ. ευρώ, όσα περίπου και τα ίδια κεφάλαια των τραπεζών.

Υπενθυμίζεται πως όταν τα Κόμματα που στηρίζουν σήμερα την Κυβέρνηση ήταν στην Αντιπολίτευση υποστήριζαν ότι, μέσω της ανακεφαλαιοποίησης, χαρίζονταν χρήματα στους τραπεζίτες…

Σήμερα, αντιλαμβάνονται ότι η ανακεφαλαιοποίηση είναι αναγκαία για να διασφαλιστεί η συστημική ευστάθεια των τραπεζών και να διαφυλαχθούν οι καταθέσεις νοικοκυριών και επιχειρήσεων.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Αναλήφθησαν όμως πρωτοβουλίες και για τη θεσμική θωράκιση του τραπεζικού συστήματος.

Ενδεικτικά:

1η. Το 2008, ενισχύθηκε το καθεστώς εγγύησης καταθέσεων, με το ανώτατο όριο να αυξάνεται στις 100.000 ευρώ από τις 20.000 ευρώ.

2η. Το 2010, συστάθηκε το Συμβούλιο Συστημικής Ευστάθειας και ιδρύθηκε το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας, τα οποία λειτουργούν και με την παρούσα Κυβέρνηση.

3η. Από το 2011, διαμορφώνεται ένα θεσμικό πλαίσιο για την εξυγίανση των πιστωτικών ιδρυμάτων.

Με τη σημερινή νομοθετική πρωτοβουλία, αυτό θωρακίζεται με την ενσωμάτωση στην εσωτερική έννομη τάξη του Ευρωπαϊκού νομικού πλαισίου για την ανάκαμψη και εξυγίανση των πιστωτικών ιδρυμάτων.

Πλαίσιο που περιλαμβάνει ένα εύρος μέσων και κανόνων για την πρόληψη και έγκαιρη επέμβαση στα πιστωτικά ιδρύματα, καθώς και εργαλεία εξυγίανσης, όπως είναι, μεταξύ άλλων, η πώληση δραστηριοτήτων, η δημιουργία μεταβατικού ιδρύματος, ο διαχωρισμός περιουσιακών στοιχείων και η αναδιάρθρωση του παθητικού.

Πλαίσιο που συμπληρώνει τον Ενιαίο Εποπτικό Μηχανισμό, καθώς θα διασφαλίζει ότι αν, παρά την αυστηρότερη εποπτεία, μια τράπεζα αντιμετωπίσει σοβαρές δυσχέρειες, η εξυγίανσή της θα αντιμετωπιστεί με αποτελεσματικό τρόπο και με το χαμηλότερο δυνατό κόστος για τους φορολογουμένους πολίτες.

Πλαίσιο που θα πρέπει, όπως έχω υποστηρίξει και κατά το παρελθόν, να συμπληρωθεί από το Ευρωπαϊκό Ταμείο Εγγύησης Καταθέσεων.

Το Άρθρο 2 του Σχεδίου Νόμου είναι μέρος αυτού του πλαισίου και αποτελεί συνέχεια και συμπλήρωμα σχετικών νομοθετικών πρωτοβουλιών της προηγούμενης Κυβέρνησης.

Πρωτοβουλίες που η σημερινή Κυβέρνηση, από τα έδρανα της Αντιπολίτευσης είχε απορρίψει.

Λέγοντας, μεταξύ άλλων, πέρυσι τον Απρίλιο, ότι «φτιάχτηκαν από τραπεζίτες για τραπεζίτες», «για να εξυπηρετήσουν μεγάλες τράπεζες» και να «για να γίνουν μπίζνες».

Σήμερα, όλα αυτά, ευτυχώς, «πάνε περίπατο».

Και τα Κόμματα της Κυβερνητικής πλειοψηφίας αποδέχονται, διά της ψήφισης του Νομοσχεδίου, το εσφαλμένο της κριτικής τους κατά το παρελθόν.

Η ΝΔ, όμως, «δεν παίζει» με τη σταθερότητα της χώρας και τις καταθέσεις των πολιτών.

Ούτε δείχνει υπευθυνότητα «α λα κάρτ».

Γι’ αυτό, ως Αξιωματική Αντιπολίτευση, στηρίζουμε τη συγκεκριμένη πρωτοβουλία.

Ομιλία στην Ολομέλεια της Βουλής επί του Σχεδίου Νόμου για τη διαπραγμάτευση και τη σύναψη συμφωνίας με τον ESM

Κύριε Υπουργέ,

Να ξεκινήσω με μία παρατήρηση.

Στις νομοτεχνικές διορθώσεις που καταθέσατε, αιφνιδιαστικά, μεταξύ άλλων αφαιρέσατε από τις εξαιρέσεις της μετάταξης του ΦΠΑ στο 23% μία σειρά από προϊόντα και υπηρεσίες σε 13 κατηγορίες.

Πολλές κατηγορίες στον πρωτογενή τομέα.

Υπηρεσίες για την γεωργική παραγωγή.

Αλλά και προϊόντα όπως είναι τα αυτοκίνητα για αναπήρους.

Όλα αυτά πάνε στο 23%.

Αυτό δεν είναι νομοτεχνική βελτίωση.

Είναι δείγμα προχειρότητας και ερασιτεχνισμού.

Και, φυσικά, δεν δικαιολογείται όταν ήδη, από την Έκθεση του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους, η αύξηση του ΦΠΑ εκτιμάται ότι θα φέρει έσοδα 2,4 δισ. ευρώ, πολύ περισσότερα από αυτά που είχατε συμφωνήσει, ύψους 1,8 δισ. ευρώ.

Σας προειδοποιώ, συνεπώς για δεύτερη φορά σήμερα:

Η Νέα Δημοκρατία στηρίζει τη συμφωνία.

Η Νέα Δημοκρατία συνέβαλε και συμβάλει, με τη στάση της, για την ολοκλήρωσή της.

Αλλά λευκή επιταγή η Νέα Δημοκρατία δεν δίνει.

Καθαρές κουβέντες.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Όπως ανέφερα και στην πρωινή τοποθέτησή μου, το σημερινό αποτέλεσμα της διαπραγμάτευσης, που έκανε η Κυβέρνηση, και το οποίο οδηγεί σε ένα 3ο Μνημόνιο, είναι εξαιρετικά δυσάρεστο, επώδυνο και βαρύ.

Και αυτό γιατί, αυτούς τους πέντε μήνες, Κυβέρνηση, μεταξύ άλλων:

  • Στηρίχθηκε σε εσφαλμένες θεμελιώδεις υποθέσεις.

Υποθέσεις όπως ότι οι απόψεις της θα γίνουν άμεσα και πλήρως αποδεκτές από τους εταίρους και δανειστές ή ότι θα έχουμε οικονομική ενίσχυση από άλλες χώρες.

Τις υποθέσεις αυτές, τις απέρριψε η πραγματικότητα.

Έπρεπε να γνωρίζει ότι ζούμε σε περίοδο εφαρμογής μεγάλων στρατηγικών εκ μέρους των ισχυρών παικτών και εμείς οφείλουμε να είμαστε προσεκτικοί.

  • Αγνόησε και αδιαφόρησε για τους Ευρωπαϊκούς κανόνες διαπραγμάτευσης, με αποτέλεσμα, εσφαλμένα, να θεωρεί ότι όσο περνάει ο χρόνος, οι εταίροι θα υποχωρούν.
  • Παρασύρθηκε από δογματισμούς, εμμονές, μαξιμαλιστική ρητορική, ευθύγραμμες απλοποιητικές προσεγγίσεις.
  • Συζητούσε ακατάπαυστα, μέσω των μέσων μαζικής ενημέρωσης, καλλιεργώντας περιβάλλον «δημιουργικής ασάφειας».
  • Κατανάλωσε σημαντικό διαπραγματευτικό κεφάλαιο και χρόνο σε θέματα διαδικαστικά και επουσιώδη, δίνοντας έμφαση στην επικοινωνία και όχι στην ουσία.
  • Κινήθηκε στη λογική της εσκεμμένης «πολιτικής διαπραγμάτευσης» και υποτίμησε την τεχνοκρατική διαπραγμάτευση, για να αποφύγει την αλήθεια των αριθμών, η οποία, με το πέρασμα των μηνών, γινόταν όλο και πιο ζοφερή.
  • Συγκρότησε οικονομικό επιτελείο χωρίς συνοχή και σταθερή στρατηγική, με συχνές αλλαγές της διαπραγματευτικής ομάδας, σε όλα τα επίπεδα.
  • Προχώρησε στη διεξαγωγή δημοψηφίσματος, μιας εσφαλμένης επιλογής τόσο ως προς το περιεχόμενο όσο και ως προς το χρόνο πραγματοποίησής της, με αποτέλεσμα αυτή η θεωρητικά κορυφαία πολιτική διαδικασία να απαξιωθεί τελείως, να κλείσουν οι τράπεζες και να επιβληθούν κεφαλαιακοί έλεγχοι, να κλονιστεί και να καταστεί θολός – στην πολιτική συνείδηση των Ευρωπαίων πολιτών – ο Ευρωπαϊκός προσανατολισμός της χώρας μας.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Αποτέλεσμα όλων αυτών των πράξεων και παραλείψεων της Κυβέρνησης, ήταν, μέρα με την ημέρα, η κατάσταση να επιβαρύνεται.

Η χώρα βρέθηκε με πιεστικές και διαρκώς αυξανόμενες χρηματοδοτικές ανάγκες και με διευρυνόμενο δημοσιονομικό κενό.

Η χώρα επιστρέφει σε βαθιά ύφεση, μετά τη μικρή ανάκαμψη του 2014.

Και στα πρωτογενή ελλείμματα, μετά τα πρωτογενή πλενάσματα των δύο προηγούμενων ετών.

Η χώρα και οι πολίτες της, πληρώνουν το κόστος της διάσωσης ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ.

Σε συνθήκες χρηματοπιστωτικής ασφυξίας, με κλειστές τράπεζες.

Χωρίς Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Στήριξης, χωρίς χρόνο, χωρίς συμμάχους, χωρίς αξιοπιστία.

Όλα αυτά τα επιβεβαιώνουν οι πλέον πρόσφατες εκθέσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου.

Σ’ αυτό το περιβάλλον, η Κυβέρνηση, μέσα από ένα καθοδικό σπιράλ διαρκών αναδιπλώσεων, κατέληξε, με τους εταίρους και δανειστές, στο αποτέλεσμα που σήμερα παρουσιάζεται.

Αποτέλεσμα, όπως σας είπα και το πρωί, επώδυνο.

Πιο επώδυνο από αυτό που θα μπορούσε να επιτευχθεί πριν τη διεξαγωγή του δημοψηφίσματος, και πολύ πιο επώδυνο από αυτό που θα μπορούσε να επιτευχθεί πριν από ορισμένους μήνες, στις αρχές της χρονιάς.

Όμως, η επιλογή αυτή, όσο επώδυνη και αν είναι, αποτελεί το πρώτο βήμα:

  • για τη σταδιακή αποκατάσταση της ομαλότητας στο χρηματοπιστωτικό σύστημα,
  • για την ενίσχυση της αξιοπιστίας της χώρας,
  • για την αποφυγή, εν τέλει, της καταστροφής της άτακτης χρεοκοπίας και της εξόδου της χώρας από τον σκληρό πυρήνα της ενοποιούμενης Ευρώπης.

Η χώρα πήρε μία «ανάσα».

Ξένα Κοινοβούλια, όπως αυτό της Γαλλίας, ξεκίνησαν, με ευρεία πλειοψηφία, να εγκρίνουν τη Συμφωνία.

Οφείλουμε να προχωρήσουμε για να ολοκληρωθεί, το προσεχές διάστημα, η συμφωνία.

Οι κίνδυνοι είναι υπαρκτοί, πολλοί και μεγάλοι.

Κυβερνητικές αμφισημίες, ως προς την δυνατότητα ολοκλήρωσης και υλοποίησης της συμφωνίας, δεν χωρούν.

Κυβερνητικές παλινωδίες και ολιγωρίες δεν δικαιολογούνται.

Κυβερνητικές οπισθοχωρήσεις δεν συγχωρούνται.

Η Κυβέρνηση οφείλει να εργαστεί για την ολοκλήρωση της συμφωνίας, την οποία προσυπέγραψε ο Πρωθυπουργός, ως αποτέλεσμα της διαπραγμάτευσης της Κυβέρνησης.

Και στη συνέχεια, με ρεαλισμό, με επιμονή και αποφασιστικότητα, σε συνεργασία με τους εταίρους και δανειστές, να αναζητήσουμε το βέλτιστο οδικό χάρτη εξόδου από την κρίση.

Με όρους καλού συγκερασμού οικονομικής αποτελεσματικότητας και κοινωνικής δικαιοσύνης.

Αλλάζοντας, εν πορεία, εσφαλμένες δημοσιονομικές πολιτικές που «στραγγαλίζουν» μέσω της υπερβολικής φορολόγησης τον ιδιωτικό τομέα της οικονομίας.

Υλοποιώντας φιλόδοξες μεταρρυθμίσεις, ενισχύοντας την αξιοποίηση της περιουσίας του Δημοσίου, ενδυναμώνοντας το πλαίσιο δημοσιονομικής πειθαρχίας.

Και είναι σημαντικό να προχωρήσουν γρήγορα, άμεσα, οι διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις, ως αντιστάθμισμα στη συσταλτική δημοσιονομική πολιτική.

Και, προφανώς, αντιμετωπίζοντας προβλήματα στη λειτουργία του Κράτους, που υποσκάπτεται από τις μεθοδεύσεις νεποτισμού στη στελέχωση της δημόσιας διοίκησης και από την ακύρωση τομών.

Στα εθνικά μας θέματα, όπου στρατηγικές συμμαχίες διαταράσσονται.

Στην παιδεία, όπου αποψιλώνεται η αξιολόγηση και αποδομείται η αριστεία, αποκόπτοντας έτσι τη χώρα από τα τεκταινόμενα στην Ευρώπη.

Και αυτά, μπορούν να γίνουν μόνο με υψηλό αίσθημα εθνικής ευθύνης.

Από όλους μας.

Η Νέα Δημοκρατία αυτό θα πράξει.

Όπως έπραττε πάντα, θα υπηρετήσει την αταλάντευτη πορεία της χώρας προς τα εμπρός, με τομές και διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις, σε κλίμα εθνικής συνεννόησης.

Μακριά από επικίνδυνους ακροβατισμούς και αδιέξοδους τυχοδιωκτισμούς, «τσιτάτα», αυτοσχεδιασμούς και ναρκισσιστικές συνεντεύξεις για λίγα λεπτά δημοσιότητας.

Πιστεύω ότι πρέπει να γίνει κοινή συνείδηση ότι η κρισιμότητα των στιγμών είναι τέτοια που επιβάλει συγκλίσεις, δημιουργικές συνθέσεις, σκληρή δουλειά και λίγα λόγια.

Που επιτάσσει πατριωτική συνείδηση, σύνεση και ρεαλισμό.

Που απαιτεί πολιτική και κοινωνική σταθερότητα, ασφάλεια, αίσθημα δικαιοσύνης.

Οφείλουμε όλοι μας, όπως έχω υποστηρίξει και άλλες φορές, κατά το παρελθόν, από τα Κυβερνητικά έδρανα, να συνειδητοποιήσουμε ότι, ιδιαίτερα στο σύγχρονο ανταγωνιστικό κόσμο, δεν υπάρχει «εύκολος δρόμος» για την αξιοπρεπή πορεία της χώρας, για τη βιώσιμη ανάπτυξη και την ευημερία όλων των πολιτών.

Κατά την πεποίθησή μου, ο δρόμος που πρέπει να ακολουθήσουμε, προσδιορίζεται:

  • Από την διάχυση και εμπέδωση ενός σύγχρονου και δημιουργικού αξιακού συστήματος.
  • Από την καλλιέργεια κουλτούρας κοινωνικής και πολιτικής συνεννόησης και σύνθεσης για την επίτευξη συλλογικά αποδεκτών στόχων.
  • Από την εκπόνηση και υλοποίηση ενός συγκροτημένου εθνικού σχεδίου θεσμικής και παραγωγικής ανασυγκρότησης.
  • Από την επεξεργασία και εφαρμογή σύγχρονων πολιτικών, συμβατών με το εθνικό και Ευρωπαϊκό σχέδιο.
  • Από την έντιμη, σκληρή, αποτελεσματική και ποιοτική εργασία από όλους μας.

Όπως απεδείχθη, όταν είσασταν στην αντιπολίτευση, αυτά δεν τα ακούγατε.

Όσο κυβερνάτε, αυτούς τους έξι μήνες, δεν τα συμμερίζεστε.

Ελπίζω από σήμερα αυτά να σας έχουν γίνει συνείδηση.

Μπορείτε να δείτε το βίντεο από την ομιλία εδώ.

Ομιλία στις Επιτροπές της Βουλής επί του Σχεδίου Νόμου για τη διαπραγμάτευση και τη σύναψη συμφωνίας με τον ESM

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Σήμερα, σε συνθήκες ασφυξίας στην οικονομία,

αγωνίας στην κοινωνία και

αναταράξεων στο πεδίο της πολιτικής,

συζητούμε το Σχέδιο Νόμου που συνιστά το αποτέλεσμα της πεντάμηνης διαπραγμάτευσης της Κυβέρνησης με τους εταίρους και δανειστές.

Κυβέρνηση η οποία,

αφού ανέγνωσε λανθασμένα το περιβάλλον εντός του οποίου καλείτο να λειτουργήσει,

αφού έθεσε στόχους εκτός του πλαισίου των εφικτών λύσεων,

αφού ξόδεψε χρόνο και διαπραγματευτικό κεφάλαιο,

αφού προέβη σε αντιφατικές πρωτοβουλίες, με αποκορύφωμα τη διεξαγωγή ενός μη σοβαρού δημοψηφίσματος, με το οποίο αφαίρεσε διαπραγματευτική ισχύ από τη χώρα,

αποφάσισε, «στο και ένα», να υπογράψει Συμφωνία.

Η Νέα Δημοκρατία, ενώπιον του μείζονος κινδύνου να βρεθεί η χώρα εκτός του πυρήνα της Ευρώπης και να ακυρωθεί ο στρατηγικός προσανατολισμός της χώρας που φέρει τη σφραγίδα του Κωνσταντίνου Καραμανλή, στήριξε την ηγεσία της Κυβέρνησης για να ξεπεράσει τις ταλαντεύσεις της και να προχωρήσει σε Συμφωνία.

Συμφωνία, για το περιεχόμενο της οποίας η ευθύνη ανήκει καθ’ ολοκληρίαν στην Κυβέρνηση.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Σιγά-σιγά τους τελευταίους πέντε μήνες, και με πάταγο τις τελευταίες ημέρες, κατέρρευσαν μύθοι και ψευδαισθήσεις.

Μύθοι που είχαν δημιουργηθεί και ψευδαισθήσεις που είχαν καλλιεργηθεί, τόσο προεκλογικά όσο και μετεκλογικά, από τα Κόμματα που στηρίζουν τη σημερινή Κυβέρνηση.

Ενδεικτικά, υπενθυμίζω:

  • Υποστήριζαν ότι τα προηγούμενα Μνημόνια θα τα ακύρωναν με ένα Νόμο και με ένα Άρθρο.

Σήμερα, προτείνουν ένα νέο, ιδιαίτερα βαρύ 3ο Μνημόνιο.

  • Υποστήριζαν ότι η προηγούμενη Κυβέρνηση δεν διαπραγματευόταν.

Επί μήνες τις απέφευγαν και, τις τελευταίες μέρες, έζησαν τις πραγματικές δυσκολίες της διαπραγμάτευσης.

  • Υποστήριζαν ότι μέσω της ανακεφαλαιοποίησης, χαρίζονταν χρήματα στους τραπεζίτες.

Σήμερα, αντιλαμβάνονται ότι η ανακεφαλαιοποίηση είναι αναγκαία για να διασφαλιστεί η συστημική ευστάθεια των τραπεζών.

  • Υποστήριζαν ότι μέσω των αποκρατικοποιήσεων, δημόσια περιουσία και πόροι θα μεταβιβάζονταν στη «μαύρη τρύπα» του δημοσίου χρέους.

Σήμερα, κάνουν το ίδιο, αφού η συμφωνία αναφέρεται σε «πώληση περιουσιακών στοιχείων», μέσω της δημιουργίας ενός νέου ανεξάρτητου Ταμείου, το οποίο μάλιστα θα εποπτεύεται από Ευρωπαϊκούς θεσμούς.

  • Υποστήριζαν ότι το χρέος είναι επονείδιστο και πρέπει να «κουρευτεί».

Στο επίπεδο των επιθυμιών όλων μας, μακάρι να μπορούσε και να μηδενιστεί.

Όμως, σήμερα, υπογράφουν όχι μόνο τη δέσμευση η χώρα να αποπληρώνει πλήρως και έγκαιρα τις δανειακές της υποχρεώσεις, αλλά και τη δέσμευση ότι δεν θα γίνει «κούρεμα» της ονομαστικής αξίας του χρέους.

  • Υποστήριζαν ότι το Πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης είναι πλήρες και κοστολογημένο, περιλαμβάνοντας γενναιόδωρες παροχές ύψους 11 δισ. ευρώ.

Σήμερα, εισηγούνται νέα δημοσιονομικά μέτρα λιτότητας, μόνο για τα 2 πρώτα χρόνια, ύψους 8 δισ. ευρώ.

  • Υποστήριζαν ότι η χώρα δεν έχει ανάγκη από πρόσθετη εξωτερική χρηματοδότηση.

Σήμερα, η σύναψη ενός νέου δανείου, και μάλιστα ύψους άνω των 82 δισ. ευρώ, καθίσταται αναπόφευκτη.

  • Υποστήριζαν ότι η πρόταση των δανειστών δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή, και την έθεσαν σε δημοψήφισμα.

Σήμερα, συμφωνούν σε πιο επώδυνη πρόταση από αυτή των δανειστών.

  • Υποστήριζαν ότι η Συμφωνία θα οδηγήσει σε ένα αμιγώς Ευρωπαϊκό πρόγραμμα, χωρίς τη συμμετοχή του ΔΝΤ.

Σήμερα, προσυπογράφουν όχι μόνο την παρακολούθηση, αλλά και τη χρηματοδότηση από το ΔΝΤ, μάλιστα και για μετά από το Μάρτιο του 2016.

  • Υποστήριζαν ότι θα «γκρεμίσουν» τις εργαλειοθήκες του ΟΟΣΑ.

Σήμερα, δεσμεύονται να τις ολοκληρώσουν και να «χτίσουν» κι άλλες.

  • Υποστήριζαν ότι η Τρόικα, όπως τη γνωρίσαμε, τελειώνει.

Σήμερα, δεσμεύονται να διατηρηθεί, και μάλιστα με επιτόπιους ελέγχους και αυστηρή επιτήρηση στην Αθήνα.

  • Υποστήριζαν ότι δεν χρειάζεται για τη νομοθέτηση να διαβουλευτούν και να συμφωνήσουν με τους θεσμούς.

Σήμερα, δεσμεύονται, εξαιρουμένου του Νόμου για την ανθρωπιστική κρίση, να επανεξετάσουν, με σκοπό να τροποιήσουν, τις θεσπισθείσες, πρόσφατα, νομοθετικές πράξεις που δεν συνάδουν με τη συμφωνία της 20ης Φεβρουαρίου.

  • Υποστήριζαν ότι οι δημοσιονομικοί κανόνες και η σύσταση Δημοσιονομικού Συμβουλίου, που ψήφισε η προηγούμενη Κυβέρνηση πριν 1 ακριβώς χρόνο, εντείνουν το έλλειμμα δημοκρατικής νομιμοποίησης.

Σήμερα, και ορθώς, ενεργοποιούν το Δημοσιονομικό Συμβούλιο, και εισάγουν μηχανισμούς ημιαυτόματων περικοπών δαπανών σε περίπτωση αποκλίσεων από τους δημοσιονομικούς στόχους.

Συμπερασματικά, Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι, επί χρόνια, και μέχρι προχθές, τα Κόμματα που στηρίζουν τη σημερινή Κυβέρνηση, παραβίαζαν συνεχώς τη ρήση του Νικήτα Χρουτσώφ ότι «το κακό με την οικονομία είναι ότι δεν σέβεται τις επιθυμίες μας».

Το αποτέλεσμα είναι, τους τελευταίους πέντε μήνες, η χώρα, τα νοικοκυριά και οι επιχειρήσεις, όλοι μας, να πληρώνουμε και θα πληρώσουμε, υψηλό κόστος λόγω των ιδεοληψιών, των εμμονών, της μαξιμαλιστικής ρητορικής, των ενδογενών αντιφάσεων, της «δημιουργικής ασάφειας», των  παιγνίων και των λανθασμένων χειρισμών της Κυβέρνησης.

Η χώρα πέρασε από τις προβληματικές συνθήκες των τελευταίων ετών, σε συνθήκες υψηλού κινδύνου.

Βρέθηκε με πιεστικές και διαρκώς αυξανόμενες χρηματοδοτικές ανάγκες και με διευρυνόμενο δημοσιονομικό κενό.

Σε συνθήκες ύφεσης και χρηματοπιστωτικής ασφυξίας, με κλειστές τράπεζες.

Χωρίς Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Στήριξης, χωρίς χρόνο, χωρίς συμμάχους, χωρίς αξιοπιστία.

Σ’ αυτό το περιβάλλον, η Κυβέρνηση, μέσα από ένα καθοδικό σπιράλ διαρκών αναδιπλώσεων, κατέληξε, με τους εταίρους και δανειστές, στο αποτέλεσμα που σήμερα παρουσιάζεται.

Αποτέλεσμα επώδυνο.

Πιο επώδυνο από αυτό που θα μπορούσε να επιτευχθεί πριν τη διεξαγωγή του δημοψηφίσματος, και πολύ πιο επώδυνο από αυτό που θα μπορούσε να επιτευχθεί πριν από ορισμένους μήνες, στις αρχές της χρονιάς.

Όμως, η επιλογή αυτή, όσο επώδυνη και αν είναι, αποτελεί το πρώτο βήμα:

  • για τη σταδιακή αποκατάσταση της ομαλότητας στο χρηματοπιστωτικό σύστημα,
  • για την ενίσχυση της αξιοπιστίας της χώρας,
  • για την αποφυγή, εν τέλει, της καταστροφής της άτακτης χρεοκοπίας και της εξόδου της χώρας από τον σκληρό πυρήνα της ενοποιούμενης Ευρώπης.

Η χώρα πήρε μία «ανάσα».

Επιβάλλεται, η φυγή προς τα εμπρός, εντός της Ευρωζώνης, ως η βέλτιστη, εκ των υπαρκτών, στρατηγική για τη χώρα.

Η συμμετοχή στο σκληρό πυρήνα της Ευρώπης, παρά τις όποιες μέχρι σήμερα αδυναμίες στην αρχιτεκτονική και στη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να τεθεί υπό αμφισβήτηση.

Πόσο μάλλον όταν οι εναλλακτικές πορείες δεν περιγράφονται ούτε καν λεκτικά.

Οι χώρες, οι λαοί, δεν προχωρούν με «τσιτάτα», με αυτοσχεδιασμούς και με ναρκισσιστικές συνεντεύξεις για λίγα λεπτά δημοσιότητας.

Δεν προχωρούν όταν χρησιμοποιούνται ως case study για την εμπειρική επαλήθευση επιστημονικής θεωρίας.

Στην παρούσα κρίσιμη φάση, ευτυχώς που την τελευταία στιγμή, η ηγεσία της Κυβέρνησης, με την καθοριστική στήριξή μας, ιδιαίτερα την προηγούμενη εβδομάδα, κράτησε τη χώρα και δεν την έσπρωξε στο κενό.

Τώρα, οφείλουμε όλοι μας να εργαστούμε, με διορατικότητα, σοβαρότητα και υπευθυνότητα, χωρίς «κούφιες» αντεγκλήσεις, ώστε η χώρα να βρει το βηματισμό μέσα στην Ευρώπη και το σύγχρονο ανταγωνιστικό κόσμο.

Με ρεαλισμό, μακριά από ιδεολογικές αγκυλώσεις, φραστικές διακηρύξεις και ανεδαφικές δεσμεύσεις, με επιμονή και αποφασιστικότητα, σε συνεργασία με τους εταίρους και δανειστές, να αναζητήσουμε το βέλτιστο οδικό χάρτη εξόδου από την κρίση.

Με όρους καλού συγκερασμού οικονομικής αποτελεσματικότητας και κοινωνικής δικαιοσύνης.

Αλλάζοντας, εν πορεία, εσφαλμένες δημοσιονομικές πολιτικές που «στραγγαλίζουν» μέσω της υπερβολικής φορολόγησης τον ιδιωτικό τομέα της οικονομίας.

Υλοποιώντας φιλόδοξες μεταρρυθμίσεις, εκσυγχρονίζοντας τη δημόσια διοίκηση, ενισχύοντας την αξιοποίηση της περιουσίας του δημοσίου, ενδυναμώνοντας το πλαίσιο δημοσιονομικής πειθαρχίας.

Και αυτό μπορεί να γίνει μόνο με υψηλό αίσθημα εθνικής ευθύνης.

Από όλους μας.

Μετά τη δοκιμή ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ στη διακυβέρνηση, πιστεύω ότι είναι καιρός να σταματήσουμε τις ιδεοληπτικές σκιαμαχίες, τους δογματισμούς και τους υψηλούς τόνους και όλες οι κοινωνικοπολιτικές δυνάμεις, ανεξάρτητα από τις όποιες διαφορές και τον ανά περίοδο ρόλο μας στο πολιτικό σκηνικό, να «βάζουμε διαρκώς πλάτη», σε πνεύμα συνεννόησης, με αίσθημα ευθύνης, ώστε η χώρα να βγει γρήγορα και οριστικά από το τέλμα, να αναπτυχθεί με δικαιοσύνη και συνοχή και να πορευθεί με αξιοπρέπεια και δυναμισμό στο διεθνές σκηνικό.

Η Νέα Δημοκρατία, ως πολιτική δύναμη που διαχρονικά δρα με υπέρτατο κριτήριο το μακροχρόνιο συμφέρον της χώρας, στηρίζει τη διαμόρφωση μιας επώδυνης συμφωνίας, αφού αυτή διασφαλίζει την παραμονή της χώρας στον πυρήνα της Ευρώπης.

Η Νέα Δημοκρατία στηρίζει, αλλά δεν δίνει λευκή επιταγή στην Κυβέρνηση.

Το περιεχόμενο της συμφωνίας, όπως αυτό θα διαμορφωθεί τις προσεχείς εβδομάδες και μήνες, διαρκώς θα το αξιολογούμε.

Μπορείτε να δείτε το βίντεο από την ομιλία εδώ.

Συνέντευξη στην εφημερίδα “Αγορά” – “Εύχομαι η Κυβέρνηση να επιλέξει τον δύσκολο και ανηφορικό δρόμο της ευθύνης”

Site_6D433B4D0064931E43ED86189771D1BΜετά τα αποτελέσματα του Eurogroup, εκτιμάτε ότι υπάρχουν περιθώρια συμφωνίας ή θα οδηγηθούμε σε ρήξη με τους δανειστές;

Θεωρώ ότι υπάρχουν περιθώρια για συμφωνία.

Συμφωνία η οποία θα είναι λιγότερο ή περισσότερο επώδυνη για όλους τους Έλληνες.

Εκτιμώ ότι χάθηκε πολύτιμος χρόνος και διαπραγματευτικό κεφάλαιο, με αποτέλεσμα οι συνθήκες να καθίστανται συνεχώς δυσμενέστερες.

Η πραγματική οικονομία έχει «καθήσει» και η δημόσια οικονομία «αγκομαχά».

Η Ελληνική Κυβέρνηση, με τους χειρισμούς της, έχει καλύψει τη χώρα με ένα νέφος παραλυτικής αβεβαιότητας και αγωνίας και κάθε μέρα επιβεβαιώνει ότι η  εναλλακτική πρόταση ήταν και είναι μύθος.

Η ευθύνη για το αδιέξοδο βαραίνει τόσο την Κυβέρνηση για την απουσία ρεαλιστικού σχεδίου, την ασυμβατότητα των εξαγγελιών της με το Eυρωπαϊκό πλαίσιο και την αναποτελεσματική διαπραγματευτική στρατηγική της, όσο και τους δανειστές, για την διαχρονικά αδιάλλακτη στάση τους σε πτυχές της πολιτικής.

Πιστεύετε πως το Μαξίμου έχει εναλλακτικό σχέδιο; Ένα «plan b» σε περίπτωση αδιεξόδου;

Σήμερα έχουν πλέον καταρρεύσει οι αυταπάτες και ψευδαισθήσεις για την ύπαρξη εναλλακτικών σχεδίων.

Η Κυβέρνηση τώρα έχει να επιλέξει μεταξύ του δυσάρεστου και του καταστροφικού.

Εύχομαι να επιλέξει το πρώτο, ακολουθώντας τον δύσκολο και ανηφορικό δρόμο της ευθύνης.

Και ελπίζω, μέσα στις προσεχείς ημέρες, να υπάρξει συμφωνία.

Γιατί αν, όπως υποστηρίζει η Κυβέρνηση, η πραγματική διαπραγμάτευση αρχίζει τώρα, τότε θα μπορούσε κάποιος να αναρωτηθεί τι έκαναν επί 5 μήνες. Μήπως προβληματίζονταν για τη δοσολογία της «δημιουργικής ασάφειας»;

Αυτή όμως η αβεβαιότητα πλήττει τη χώρα και την οικονομία της.

Η ελληνική πρόταση που έχει κατατεθεί στους θεσμούς, οδηγεί τη χώρα σε μία βιώσιμη λύση;

Οι προτάσεις της Κυβέρνησης στηρίζονται στην ακόμη μεγαλύτερη φορολογική επιβάρυνση νοικοκυριών και επιχειρήσεων.

Χωρίς μάλιστα να γίνεται αναδιανομή των φορολογικών βαρών, αφού καμία κοινωνική ομάδα δεν θα ελαφρυνθεί από τις προτάσεις της. Το αντίθετο μάλιστα, όλες θα επιβαρυνθούν μέσω της αύξησης όχι μόνο των άμεσων, αλλά και των έμμεσων φόρων (αύξηση ΦΠΑ).

Δυστυχώς όμως, η Κυβέρνηση μάλλον επιλέγει να πληρώσει και πάλι ο ιδιωτικός τομέας το νέο κόστος που προκύπτει από τους χειρισμούς της.

Αυτή όμως η προσέγγιση είναι υφεσιακή, οικονομικά αναποτελεσματική και κοινωνικά άδικη.

Οι προτάσεις της κυβέρνησης – όπως είπατε – στηρίζονται στους φόρους. Υπήραχαν, εναλλακτικά, δαπάνες που μπορούσαν να κοπούν χωρίς να πειραχθούν μισθοί και συντάξεις ή όχι;

Η χώρα, τα τελευταία 2 χρόνια, με επώδυνο τρόπο, επέτυχε σημαντικά πρωτογενή πλεονάσματα.

Το ζητούμενο πλέον είναι αυτά να διατηρηθούν και να συνεχισθεί η προσπάθεια για να προσεγγίσουμε σταδιακά ισοσκελισμένους κρατικούς προϋπολογισμούς.

Αυτό μπορεί να επιτευχθεί μέσω της ανάληψης πολιτικών πρωτοβουλιών ταυτόχρονα σε 3 κατευθύνσεις:

1ον. Με την υλοποίηση αναπτυξιακών προτάσεων και την υλοποίηση διαρθρωτικών αλλαγών, που ενισχύουν τους ρυθμούς οικονομικής μεγέθυνσης.

2ον. Με την αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής και τη σταδιακή μείωση της φορολόγησης νοικοκυριών και επιχειρήσεων.

3ον. Με την περαιτέρω μείωση και τον εξορθολογισμό των δαπανών, και φυσικά με την αποφυγή ενεργειών διόγκωσης του κράτους, όπως επιχειρείται και πάλι τους τελευταίους μήνες.

Όσο όμως η Κυβέρνηση, και στις 3 κατευθύνσεις, αδρανεί, τόσο η οικονομία επιστρέφει στην ύφεση και το δημοσιονομικό κενό διερύνεται.

Γιατί οι ευρωπαίοι εταίροι δεν προχωρούν στην ελάφρυνση του χρέους, από τη στιγμή που είχαν δεσμευτεί το 2012;

Όχι μόνο είχαν δεσμευθεί το Νοέμβριο του 2012, αλλά επανέλαβαν αυτή τη δέσμευση και τον Μάιο του 2014.

Θα έπρεπε ήδη να έχει δρομολογηθεί η ελάφρυνση του χρέους από τους εταίρους, όπως σταθερά υποστήριζε η προηγούμενη Κυβέρνηση, η οποία και τους στόχους είχε πετύχει και συγκεκριμένους ισοδύναμους τρόπους και εναλλακτικές τεχνικές είχε προτείνει.

Πάνω σε αυτό το δρόμο που «άνοιξε» η προηγούμενη Κυβέρνηση θα πρέπει να «βαδίσει» και η σημερινή Κυβέρνηση.

Πως σχολιάζετε τις κυβερνητικές πειθέσεις εναντίον του Γιάννη Στουρνάρα;

Τα μέλη της Κυβέρνησης θα πρέπει να αποφεύγουν τις ροπές προς τον αυταρχισμό.

Η χώρα έχει ανάγκη από εθνική συνεννόηση και συμμάχους.

Η ΝΔ θα πρέπει να ψηφίσει τη συμφωνία;

Η ΝΔ οφείλει και θα τοποθετηθεί, αφού προηγουμένως υπάρξει συμφωνία.

Η διαδικασία λήψης της απόφασης θα είναι συμβατή με τον πυρήνα της πολιτικής φιλοσοφίας του κόμματος. Κριτήριο το μακροχρόνιο συμφέρον της χώρας.

Έχω ξεκαθαρίσει ότι σ’ ότι με αφορά είμαι διαχρονικά και σταθερά υπέρ της θεσμικής λειτουργίας του κόμματος.

Δελτίο Τύπου σχετικά με την κατάθεση στη Βουλή των Ελλήνων της Ετήσιας Έκθεσης της Επιτροπής Συντονισμού Ελέγχων για το έτος 2014 –

21474626_20150422_CBaltas48.limghandlerΟ Βουλευτής Φθιώτιδας της Νέας Δημοκρατίας, κ. Χρήστος Σταϊκούρας, σχετικά με την κατάθεση στη Βουλή των Ελλήνων, της Ετήσιας Έκθεσης της Επιτροπής Συντονισμού Ελέγχων για το έτος 2014, αναφέρει τα εξής:

«Η κατάθεση, στη Βουλή των Ελλήνων, της Ετήσιας Έκθεσης Δημοσιονομικών Ελέγχων για το έτος 2014, καταδεικνύει τα εξής:

1ον. Με την ψήφιση του Νόμου 4081/2012 επήλθαν μειώσεις της δημόσιας δαπάνης για τη λειτουργία τόσο του πολιτικού συστήματος όσο και της Δημόσιας Διοίκησης της χώρας.

2ον. Επήλθε ουσιαστική ελεγκτική θωράκιση, με τη διαμόρφωση ενός συστήματος δημοσιονομικών ελέγχων, το οποίο, προσαρμοσμένο στις διεθνείς πρακτικές και τα ελεγκτικά πρότυπα, συμβάλει στην εξυγίανση των δομών και στη διαφάνεια της λειτουργίας της Δημόσιας Διοίκησης.

3ον. Με τους Νόμους 4081/2012, 4151/2013 και 4261/2014 επήλθαν τα ακόλουθα αποτελέσματα:

  • Θεσπίσθηκε η Επιτροπή Συντονισμού Ελέγχων (ΕΣΕΛ), εξασφαλίζοντας την ευέλικτη λειτουργία του φορέα και την αρχή της ανεξαρτησίας, σύμφωνα με τα διεθνή ελεγκτικά πρότυπα.
  • Δημιουργήθηκε το Μητρώο Ελεγκτών για τους δημοσιονομικούς ελέγχους, ενισχύοντας ουσιαστικά την προσπάθεια εδραίωσης της δημοσιονομικής εξυγίανσης και πειθαρχίας.
  • Καταρτίστηκε Σχέδιο Πρωτοκόλλου Συνεργασίας μεταξύ του Υπουργείου Οικονομικών/ΓΛΚ και του Εθνικού Κέντρου Δημόσιας Διοίκησης και Αυτοδιοίκησης, το οποίο θα διασφαλίζει τόσο τη συνεχή εκπαίδευση των ελεγκτών όσο και την ηλεκτρονική υποστήριξη, σχεδίαση, υλοποίηση και συντήρηση των μητρώων, διαφυλάσσοντας παράλληλα την ασφάλεια και τη διαφάνεια της διαδικασίας.
  • Ορίστηκε πλαίσιο θητείας για τους υπαλλήλους που ασκούν δημοσιονομικούς ελέγχους, αφενός λόγω της ανάγκης ενίσχυσης της διαφάνειας και αφετέρου προκειμένου κατά τη διενέργεια των δημοσιονομικών ελέγχων να μην εναλλάσσονται συνεχώς τα ίδια πρόσωπα, για την ενίσχυση της θωράκισης του ελεγκτικού έργου αλλά και για την προστασία των ίδιων των ελεγκτών.
  • Επετράπη η σύσταση των Μονάδων Εσωτερικού Ελέγχου, με Κοινές Υπουργικές Αποφάσεις και όχι με τη χρονοβόρο διαδικασία της έκδοσης Προεδρικών Διαταγμάτων.
  • Προβλέφθηκε η διενέργεια Εκτάκτων Ελέγχων μετά από αξιολόγηση της σκοπιμότητάς τους από την Επιτροπή Συντονισμού Ελέγχων.
  • Ολοκληρώθηκαν όλα τα προβλεπόμενα από το Νόμο μεθοδολογικά εργαλεία για τη διενέργεια δημοσιονομικών ελέγχων (Κανονισμοί Λειτουργίας Δημοσιονομικών Διορθώσεων, Διενέργειας Ελέγχων και Ερευνών και Κώδικας Δεοντολογίας Δημοσιονομικών Ελεγκτών).
  • Τέθηκε σε ισχύ, από 29.10.2014, το π.δ. 111/2014 με το οποίο διευρύνθηκαν οι ελεγκτικές αρμοδιότητες και ενισχύθηκε το ελεγκτικό έργο της Γενικής Διεύθυνσης Δημοσιονομικών Ελέγχων, αφού συμπεριέλαβε πλέον και τα συγχρηματοδοτούμενα προγράμματα.

4ον. Διενεργήθηκαν τόσο τακτικοί όσο και έκτακτοι έλεγχοι, κατόπιν εισαγγελικών παραγγελιών, σε διάφορους φορείς, οι οποίοι κατέληξαν σε σημαντικά ευρήματα που οδήγησαν σε ανάλογες συστάσεις με την εφαρμογή δημοσιονομικών διορθώσεων προς όφελος του Ελληνικού Δημοσίου.

Συνεπώς, η κατατεθείσα Έκθεση του Υπουργείου Οικονομικών καταδεικνύει ότι το θεσμικό πλαίσιο για τη διενέργεια δημοσιονομικών ελέγχων εκσυγχρονίστηκε και θωρακίστηκε, ενισχύοντας τη δημοσιονομική εξυγίανση και πειθαρχία και αποφέροντας θετικά μετρήσιμα αποτελέσματα για το Ελληνικό Δημόσιο.

Ευχόμαστε η προσπάθεια που ξεκίνησε από την προηγούμενη Κυβέρνηση να συνεχιστεί και να ενταθεί προς όφελος του Έλληνα φορολογούμενου πολίτη.»

Συνέντευξη στην Εφημερίδα Real News – “Να βάζουμε διαρκώς πλάτη για να βγει η χώρα από το τέλμα” –

92800026Βλέπετε συμφωνία κύριε Σταϊκούρα;

Θα πρέπει να υπάρξει συμφωνία. Εύχομαι δε αυτή να είναι επωφελής για τη χώρα, αν και τους τελευταίους μήνες χάσαμε χρόνο, αξιοπιστία και συμμάχους γιατί επενδύσαμε στην αδράνεια και τη «δημιουργική ασάφεια».

Όμως, εάν υπάρξει, θα περιέχει, όπως φαίνεται, δυσμενέστερους – σε σχέση με το πρόσφατο παρελθόν – όρους, για την επίτευξη πολύ χαμηλότερων πρωτογενών πλεονασμάτων.

Σ’ αυτή την εκδοχή η ευθύνη θα βαραίνει τόσο την Κυβέρνηση, για την διαπραγματευτική στρατηγική της, την απουσία ρεαλιστικού σχεδίου και την ασυμβατότητα των εξαγγελιών της με το ευρωπαϊκό πλαίσιο, όσο και τους δανειστές, για την διαχρονικά αδιάλλακτη στάση τους σε πτυχές της πολιτικής.

Η ΝΔ πρέπει να στηρίξει τη συμφωνία πάση θυσία;

Η ΝΔ, με καθοριστικό κριτήριο της επιλογής της το μακροχρόνιο συμφέρον της χώρας, θα πρέπει να σταθμίσει το όφελος από την αποφυγή της χρεοκοπίας και την εξομάλυνση της ευρωπαϊκής πορείας της χώρας, με το κόστος που θα συνεπάγεται το περιεχόμενο της συμφωνίας.

Ας περιμένουμε το αποτέλεσμα της διαπραγμάτευσης.

Η ΝΔ θέλει τις εκλογές; Δεν την περιμένει μια ακόμη μεγάλη ήττα με το δημοσκοπικό ναδίρ στο οποίο βρίσκεται;

Είναι λάθος να χρησιμοποιούνται οι εκλογές από την κυβέρνηση ως άλλοθι ή απειλή.

Αν πάντως η παρούσα Κυβέρνηση καταφύγει σε αυτές, τότε θα αναμετρηθούν, πλέον, όχι οι προθέσεις, αλλά τα αποτελέσματα της τρέχουσας διακυβέρνησης με αυτά της προηγούμενης.

Σ’ αυτό το ορθολογικό πλαίσιο, με βάση το σχέδιο και τις προσδοκίες για το μέλλον αλλά και τα μετρήσιμα πλέον αποτελέσματα, η ΝΔ παρά τα όποια λάθη και τις παραλείψεις της, είναι σαφώς σε πλεονεκτική θέση.

Ο Αντώνης Σαμαράς μιλάει για μεγάλη συνεννόηση. Πως την εννοεί;

Στην πατρίδα μας μετά τη δοκιμή και της ριζοσπαστικής Αριστεράς στη διακυβέρνηση, πιστεύω ότι είναι καιρός να σταματήσουμε τις ιδεοληπτικές σκιαμαχίες, τους δογματισμούς και τους υψηλούς τόνους και όλες οι κοινωνικοπολιτικές δυνάμεις, ανεξάρτητα από τις όποιες διαφορές και τον ανά περίοδο ρόλο μας στο πολιτικό σκηνικό, να «βάζουμε διαρκώς πλάτη» ώστε η χώρα να βγει γρήγορα και οριστικά από το τέλμα, να αναπτυχθεί με δικαιοσύνη και συνοχή και να πορευτεί με αξιοπρέπεια και δυναμισμό στο διεθνές σκηνικό.

Η Κυβέρνηση επέτυχε τη μείωση των πρωτογενών πλεονασμάτων. Κάτι που εσείς δεν πετύχατε…

Από θέση αρχής δεν μηδενίζω τις προσπάθειες και τα καλά αποτελέσματα των πολιτικών αντιπάλων.

Η ενσωμάτωση στη συμφωνία χαμηλότερων πρωτογενών πλεονασμάτων είναι μία θετική εξέλιξη.

Βέβαια αυτό ήδη κατέστη αναπόφευκτο εξαιτίας της πορείας της οικονομίας κατά τους τελευταίους μήνες.

Πορεία διολίσθησης στην ύφεση, η οποία, σε συνδυασμό με τους χαμηλότερους δημοσιονομικούς στόχους, ακόμη και μετά την υλοποίηση – που θα έπρεπε ήδη να έχει γίνει – της απόφασης του Νοεμβρίου του 2012 για την περαιτέρω ενίσχυση της βιωσιμότητας του χρέους, θα απαιτήσει επιπλέον δανεισμό από τους εταίρους, με πρόσθετους όρους και προϋποθέσεις.

Αν υπάρξει συμφωνία ο Αντώνης Σαμαράς να διευκολύνει με παραίτηση για να ανοίξει η κούρσα διαδοχής;

Το ζητούμενο για την ΝΔ είναι, διδαγμένη από τις επιτυχίες αλλά και τις παραλείψεις και τα λάθη της, να σχεδιάσει δημοκρατικά την επόμενη σελίδα για τη χώρα και την παράταξη.

Και να το κάνει με ψυχραιμία, συλλογικότητα, θεσμική τάξη και υπέρτατα κριτήρια το συμφέρον της πατρίδας και μετά το συμφέρον της παράταξης.

Η Εξεταστική Επιτροπή σε ποιον ρίχνει ευθύνες μέχρι στιγμής για το μνημόνιο;

Εργαζόμαστε στο πλαίσιο της Επιτροπής, με συνέπεια, για την αναζήτηση της αλήθειας.Για το επίμαχο θέμα της ένταξης στο Μηχανισμό Στήριξης οι μέχρι σήμερα μαρτυρίες συγκλίνουν στην άποψη ότι η Κυβέρνηση που προέκυψε από τις εκλογές της 4ης Οκτωβρίου του 2009, με πράξεις και παραλείψεις της μετέτρεψε το διαχρονικό πρόβλημα του υψηλού χρέους σε κρίση δανεισμού, επέλεξε την προσφυγή στον εν λόγω Μηχανισμό και την εφαρμογή ενός ασφυκτικού και ανελαστικού πρώτου μνημονίου. Αξίζει να σημειωθεί ότι απ’ όσους έχουν εξετασθεί μέχρι τώρα, κάποιοι εκτιμούν ότι θα μπορούσε να αποφευχθεί το μνημόνιο και κάποιοι ότι θα μπορούσε να γίνει με καλύτερους για τη χώρα όρους. Όμως είμαστε ακόμη στην αρχή και έχουμε μακρύ δρόμο.

Αυξήσεις στο ΦΠΑ θα περάσουν από τη Bουλή; Η Κυβέρνηση λέει ότι θα έχουν αναδιανεμητικό χαρακτήρα.

Οι αυξήσεις στους φόρους, κυρίως του έμμεσους, επιβαρύνουν όλα τα νοικοκυριά και τις επιχειρήσεις. Συνεπώς διαφορετική περαιτέρω επιβάρυνση μπορεί να προκύψει, αναδιανομή των υφιστάμενων βαρών όμως όχι.

Η αλήθεια είναι ότι η Κυβέρνηση, προκειμένου να καλύψει το συνεχώς  διευρυνόμενο δημοσιονομικό κενό που η ίδια δημιουργεί, επιλέγει, παρά τη ρητορική της περί «δυσβάσταχτης φορολογίας» και την ενθάρρυνση – μέχρι πρόσφατα – της λογικής του «δεν πληρώνω», την επιβολή νέων πρόσθετων φόρων για εισπρακτικούς και μόνο λόγους.

Και μάλιστα όταν έχει αποδειχθεί, ειδικά μετά το 2012, ότι η δημοσιονομική προσαρμογή είναι βιώσιμη όταν στηρίζεται, κυρίως, στο σκέλος των δαπανών.

Δυστυχώς όμως, η Κυβέρνηση μάλλον επιλέγει να πληρώσει και πάλι ο ιδιωτικός τομέας το νέο κόστος που προκύπτει από τους χειρισμούς της.

Αυτή η προσέγγιση είναι υφεσιακή, οικονομικά αναποτελεσματική και κοινωνικά άδικη.

Και φυσικά, δεν έχει προοδευτικό πρόσημο αν συνεκτιμηθεί ότι η Κυβέρνηση επιδιώκει τόσο χαριστικές ρυθμίσεις των μη συνεπών φορολογουμένων όσο και  αμνήστευση του αδήλωτου χρήματος.

Συνεπώς, θα πρότεινα η Κυβέρνηση να ξανασκεφτεί, άμεσα, το μίγμα της δημοσιονομικής προσαρμογής.

Ειδικά όταν έχει την «ιδιοκτησία» του προγράμματος, όπως πανηγύριζε μετά την 20η Φεβρουαρίου.

TwitterInstagramYoutube