Οικονομία

29Νοέ

Δέσμη ερωτήσεων προς τον Διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος στο πλαίσιο της συνεδρίασης της Διαρκούς Επιτροπής Οικονομικών Υποθέσεων (29.11.2011)

1η Ερώτηση: Κύριε Διοικητά, οι εκτιμήσεις για την ύφεση για το 2011 παραμένουν στο 5,5% ή λίγο περισσότερο. Ο ΟΟΣΑ έκανε κάποιες εκτιμήσεις για πάνω από 6%, πρόσφατα. Υπάρχει ενδεχόμενο να είναι πάνω από 6%; Ποια είναι η εκτίμησή σας για το 2012 και για το 2013; Μας είπατε για 2,8%. Υπάρχουν μελέτες, όπως η σημερινή της Citigroup, όπου μιλάει για περισσότερα χρόνια ύφεσης μέχρι και το 2015. Γνωρίζετε κάποια χώρα η οποία να είναι για πέντε συναπτά έτη σε ύφεση στο παρελθόν στην Ευρώπη;

2η Ερώτηση: Επίτευξη δημοσιονομικού στόχου το 2011, έστω του αναθεωρημένου για 9%. Εκτιμάται ότι κάτι τέτοιο θα επιτευχθεί τελικά και το λέω αυτό διότι αν δει κάποιος προσεκτικά τον Προϋπολογισμό θα διαπιστώσει ότι το έλλειμμα του Τακτικού Προϋπολογισμού, δηλαδή του Κρατικού Προϋπολογισμού αφαιρουμένου του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων είναι αυξημένο κατά δύο ποσοστιαίες μονάδες του Α.Ε.Π. το 2011 σε σχέση με το 2010.

3η Ερώτηση: Την προηγούμενη εβδομάδα, σε ένα Νομοσχέδιο για τη ρευστότητα των τραπεζών, ο Υπουργός Οικονομικών είπε ότι σε συζητήσεις που είχε μαζί σας και μετά από έγγραφο το οποίο του καταθέσατε, ουσιαστικά προχωρά σε πράξη νομοθετικού περιεχομένου, ώστε να αυξηθούν τα κεφάλαια από 30 δισ. ευρώ σε 60 δισ. ευρώ, που είναι η πράξη νομοθετικού περιεχομένου για την ενίσχυση της ρευστότητας. Η ερώτησή μου είναι, ότι εκτιμάται ότι θα χρειαστούν περισσότερα κονδύλια για την ενίσχυση της ρευστότητας των τραπεζών στο άμεσο ή απώτερο μέλλον;

4η Ερώτηση: Αποκρατικοποιήσεις. Οι στόχοι διαρκώς αναθεωρούνται, θυμίζω ότι για το 2011 ήταν να τα 5 δισ. ευρώ, πέσαμε στα 4 δισ. ευρώκαι δεν θα εισπράξουμε ούτε τα μισά. Ο στόχος για το 2012 εκτιμάται ότι είναι ρεαλιστικός;

5η Ερώτηση: Καταθέσεις. Έχουμε μια απώλεια περίπου 50 δισ. ευρώ σε καταθέσεις τα δύο τελευταία χρόνια, αν είναι σωστές κάποιες πράξεις και κάποια στοιχεία που έχω στη διάθεσή μου, αυτά τα στοιχεία μέχρι τέλος Σεπτεμβρίου. Τον Οκτώβριο, περίοδο αναταραχής είχαμε και άλλη εκροή καταθέσεων ή το τελευταίο χρονικό διάστημα, που επανέρχεται μια σταθερότητα, έχουμε ξανά μια επιστροφή καταθέσεων; Είχατε κάνει κάποια στιγμή μια εξαιρετική ανάλυση, που μας λέγατε προς τα πού πηγαίνουν οι καταθέσεις εξωτερικό, κατανάλωση κ.λπ. Έχετε μια εικόνα συνολικά για τα τελευταία δύο χρόνια;

6η Ερώτηση: Αφορά την απόφαση της 26ης Οκτωβρίου. Συμφωνούμε απόλυτα μαζί σας και ορθώς το επισημαίνετε, άσχετα εάν έχουμε κατηγορηθεί ως αξιωματική αντιπολίτευση, όπως σωστά γράφετε ότι η απόφαση της 26ης Οκτωβρίου ήταν αναπόφευκτη. Ήταν αναπόφευκτη διότι, όπως σωστά επισημαίνετε, δεν υπήρξε πρόοδος στις αποκρατικοποιήσεις, δεν προχώρησαν οι διαρθρωτικές αλλαγές, δεν επιτυγχάνονται όταν οι δημοσιονομικοί στόχοι. Θεωρείται ότι, εάν υλοποιηθεί η απόφαση, πλήρως, το χρέος καθίσταται βιώσιμο, είναι επιτεύξιμα, δηλαδή, τα μεγέθη για πρωτογενή πλεονάσματα 4,5% από το 2014 έως το 2020 και για υψηλούς και διατηρήσιμους ρυθμούς οικονομικής ανάπτυξης; Πόσο εκτιμάται τελικά ότι θα είναι η μείωση του χρέους από την υλοποίηση της απόφασης της 26ης Οκτωβρίου, υπό την παραδοχή ότι θα έχουμε συμμετοχή 100% των ιδιωτών. Θα είναι, πράγματι, μείωση περίπου 100 δισ. ευρώ ή λιγότερο;

7η Ερώτηση: Κάτι τελευταίο, είναι συναφές με τη βιωσιμότητα του χρέους. Εκτιμάται ότι δημόσιο χρέος είναι βιώσιμο όταν σύμφωνα με τις καλύτερες εκτιμήσεις, αυτές της απόφασης της 26ης Οκτωβρίου, θα φτάσουμε στο 120% του Α.Ε.Π. το 2020 όσο εκτιμούσε το Μνημόνιο για το 2020, χωρίς αποκρατικοποιήσεις, χωρίς κούρεμα 50%, χωρίς ένα μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα;

Σας ευχαριστώ πολύ.

29Νοέ

Ομιλία στο Συνέδριο “Gaming – Money Conference 2011”

Κυρίες και Κύριοι,

Θα ήθελα να ευχαριστήσω τους διοργανωτές για την πολύ τιμητική πρόσκληση που μου απεύθυναν να παραστώ και να προλογίσω τις εργασίες του Συνεδρίου που διοργανώνουν.

Είμαι βέβαιος, διατρέχοντας τους ομιλητές του Συνεδρίου και τη θεματολογία του, ότι κατά τη διάρκειά του θα κατατεθούν ρεαλιστικοί προβληματισμοί, θα αναπτυχθούν γόνιμες σκέψεις, θα ακουστούν υπεύθυνες θέσεις και θα εξαχθούν χρήσιμα συμπεράσματα που σχετίζονται με το παρόν και το μέλλον του κλάδου των τυχερών παιγνίων.

Ένας κλάδος με ιδιαίτερη δυναμική σε παγκόσμιο επίπεδο, κυρίως λόγω της ραγδαίας διείσδυσης και επέκτασης της χρήσης της ηλεκτρονικής.

Με την ανάπτυξη τόσο των ηλεκτρονικών τυχερών παιγνίων περιορισμένου κέρδους (Video Lotteries Terminals – VLTs), όσο και του κλάδου του στοιχηματισμού ή και παροχής τυχερών παιχνιδιών μέσω διαδικτύου.

Ένας κλάδος με ιδιαίτερη δυναμική και στην Ελλάδα.

Χώρα στην οποία η κατά κεφαλήν δαπάνη για τυχερά παιχνίδια, περίπου στα 300 ευρώ ανά ενήλικα, είναι από τις υψηλότερες στην Ευρώπη, υπολειπόμενη μόνο της αντίστοιχης στην Ιταλία και την Ιρλανδία, σε παρόμοιο επίπεδο με το αντίστοιχο της Ισπανίας και της Δανίας, και αρκετά υψηλότερο από αυτό της Μεγάλης Βρετανίας και της Γαλλίας.

Δαπάνη η οποία, κυρίως λόγω του στοιχηματισμού μέσω διαδικτύου, και η οποία είναι η 6^η μεγαλύτερη στην Ευρώπη, παρουσιάζει ανθεκτικότητα, παρά την οικονομική κρίση.

Δαπάνη της οποίας ένα μεγάλο και διαρκώς αυξανόμενο ποσοστό προέρχεται από τη μη ρυθμιζόμενη μέχρι πρόσφατα αγορά τυχερών παιγνίων, τόσο μέσω διαδικτύου όσο και σε επίγειους χώρους στοιχηματισμού με την εγκατάσταση παράνομων μηχανημάτων (online και offline).

Συνολικού ύψους περίπου 4,5 δισ. ευρώ.

Όσα είναι περίπου τα έσοδα του ΟΠΑΠ και διπλάσια σε μέγεθος από το 2005.

Αυξανόμενα με μέσο ετήσιο ρυθμό περίπου 35% την τελευταία πενταετία.

Και με το κράτος να μην εισπράττει κάτι από αυτά.

Πρόκειται για μία πραγματικότητα που κανείς δεν μπορεί να αγνοεί.

Αλλά και κανείς δεν μπορεί να αφήσει να επεκτείνεται ανεξέλεγκτα, με προφανείς αρνητικές, κοινωνικές και οικονομικές επιπτώσεις.

Η απουσία, επί χρόνια, νομοθετικού ρυθμιστικού πλαισίου στη χώρα μας, το οποίο θα καθιστούσε εφικτή τη νόμιμη οργάνωση, λειτουργία, διεξαγωγή και διαχείριση των τεχνικών παιχνιδιών, εδράζεται σε εύλογες ανησυχίες, τόσο της πολιτείας όσο και ενός μεγάλου τμήματος των πολιτών, τις οποίες προκαλούν ο εθιστικός χαρακτήρας αυτών των παιχνιδιών και οι εγγενείς κίνδυνοι που συνεπάγονται για τους πολίτες, ιδίως τους ανήλικους και τις θεωρούμενες ευαίσθητες κοινωνικές ομάδες.

Ωστόσο, οι ανησυχίες αυτές καθίστανται κίνδυνος, όταν η Πολιτεία δεν παρεμβαίνει και δεν καθορίζει τα όρια και τη λειτουργία αυτής της πραγματικά ευαίσθητης αγοράς.

Είναι γεγονός ότι, στη χώρα μας, η καθολική απαγόρευση οδήγησε σε ακριβώς αντίθετα αποτελέσματα από αυτά που αναμένονταν.

Σήμερα, εκτιμάται ότι στη χώρα μας λειτουργούν περισσότεροι από 250 διαδικτυακοί τόποι στοιχηματισμού, έως και 20.000 ηλεκτρονικές μηχανές ψυχαγωγικών παιγνιδιών περιορισμένου κέρδους και έως και 150.000 ηλεκτρονικοί υπολογιστές που παρέχουν παράνομα τυχερά παιχνίδια (τύπου φρουτάκια).

Ας σημειωθεί ότι στο επίπεδο των τυχερών ψυχαγωγικών μόνο παιγνιδιών λειτουργούν πολλές χιλιάδες μηχανήματα, στα οποία περιλαμβάνονται στην πράξη και τα internet–cafe που επιτρέπουν τη συμμετοχή σε διαδικτυακά παιχνίδια.

Για το λόγο αυτό, ορθώς η προηγούμενη Κυβέρνηση προχώρησε, τον Αύγουστο, σε νομοθετική πρωτοβουλία (Νόμος 4002/2011) για τη Ρύθμιση της Αγοράς των Τυχερών Παιγνίων στην Ελλάδα.

Κάνοντας ένα βήμα για την νομιμοποίηση των παράνομων τυχερών παιγνίων.

Και θεσμοθετώντας την Επιτροπή Εποπτείας και Ελέγχου Παιγνίων (ΕΕΕΠ), η οποία αποκτά περισσότερες και ουσιαστικές αρμοδιότητες και στην οποία ενσωματώνονται, σταδιακά, οι αρμοδιότητες όλων των υφιστάμενων εποπτικών αρχών.

Επιτροπή όμως που θα μπορούσε να λειτουργεί καλύτερα και πιο αποτελεσματικά.

Υπάρχει το προηγούμενο της Δανίας, η οποία πρόσφατα νομοθέτησε με τις «ευλογίες» της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και των εταίρων του κλάδου, όπου προβλέπεται συνεργασία της Δανέζικης Επιτροπής με ξένες επιτροπές παιγνίων για αμοιβαία αναγνώριση αδειών αλλά και για να δίνει τη δυνατότητα στην Δανέζικη Επιτροπή να έχει πρόσβαση σε στοιχεία και συναλλαγές των συστημάτων των ξένων επιτροπών παιγνίων.

Εμείς, εξαρχής, ως Αξιωματική Αντιπολίτευση, τοποθετηθήκαμε θετικά στο ορθολογικό άνοιγμα της αγοράς τυχερών παιγνίων, αρκεί αυτό να συνοδεύεται από αυστηρές ρυθμίσεις, από ένα αποτελεσματικό και κοινοτικά αποδεκτό πλαίσιο αδειοδότησης, φορολόγησης, εποπτείας, λογοδοσίας και ελέγχου των παρόχων, και από επαρκείς κανόνες προστασίας των καταναλωτών.

Έτσι ώστε να αποφεύγονται φαινόμενα εθισμού, παράνομης λειτουργίας, χρήσης και απώλειας μεγάλων χρηματικών ποσών από ανήλικους ή από ευάλωτους συμπολίτες μας.

Αλλά ταυτόχρονα να ρυθμίζεται η αγορά τυχερών παιγνίων έτσι ώστε να υπάρχει η δυνατότητα και για επιχειρηματική δραστηριότητα, και βεβαίως να δημιουργούνται και έσοδα για το Ελληνικό Δημόσιο.

Άλλωστε, όπως έχει αποδειχθεί μέχρι σήμερα, παγκοσμίως, η καθολική απαγόρευση του στοιχηματισμού, κυρίως μέσω του διαδικτύου, δεν είναι αποτελεσματική.

Είναι δε και ανέφικτη.

Για παράδειγμα, στη Γερμανία, από την υλοποίηση της Γερμανικής Κρατικής Συνθήκης που απαγόρευε το διαδικτυακό στοιχηματισμό από την 1^η Ιανουαρίου 2009, η Γερμανική Κρατική Λοταρία, η Westlotto, εκτιμά ότι το 50% των πελατών της έχει πλέον πρόσβαση σε διαδικτυακό στοιχηματισμό μέσω υπεράκτιων παρόχων.

Και αυτό παρά το γεγονός ότι η Γερμανική Κυβέρνηση προσπαθεί να υλοποιήσει μπλοκάρισμα λογαριασμών διευθύνσεων IP και κινείται νομικά κατά πολυάριθμων ιδιωτικών παρόχων υπηρεσιών στοιχηματισμού.

Ενώ επίσης η καθολική απαγόρευση απλά εντείνει το πρόβλημα της μαύρης αγοράς.

Σε ένα απαγορευτικό καθεστώς, οι ενεργοί διαδικτυακοί τζογαδόροι δε θα σταματήσουν να ασκούν το δικαίωμα της καταναλωτικής επιλογής και θα αναζητούν ευκαιρίες στοιχηματισμού.

Αυτό αναπόφευκτα θα οδηγήσει σε παρόχους που δεν σέβονται το Νόμο, ούτε έχουν υποχρέωση προστασίας των πελατών τους ή αποτροπής της εγκληματικότητας.

Συνεπώς, οι καταναλωτές είναι λιγότερο ασφαλείς σε ένα περιοριστικό καθεστώς.

Τέλος, η ορθολογική ρύθμιση και απελευθέρωση της αγοράς τυχερών παιγνίων μπορεί να αποφέρει και σημαντικά έσοδα στο Κράτος.

Χαρακτηριστικότερη είναι η περίπτωση της Ιταλίας.

Η εισαγωγή των μηχανημάτων τυχερών παιγνίων το 2003, και οι νομοθετικές πρωτοβουλίες του 2006 και, κυρίως του 2008, οδήγησαν σε εντυπωσιακή αύξηση των εσόδων.

Έσοδα τα οποία, σύμφωνα με τις προβλέψεις, αναμένεται να ανέλθουν περίπου στο 1,6 δισ. ευρώ το 2012, από 400 εκατ. ευρώ το 2008.

Από την άλλη πλευρά, όπως είχαμε επισημάνει και κατά τη διάρκεια της συζήτησης του σχετικού Νομοσχεδίου στη Βουλή, το νομοθετικό πόνημα είχε ζητήματα συμβατότητας, μέσω περιορισμών που έθετε, με την Ευρωπαϊκή Νομοθεσία.

Το αποτέλεσμα σήμερα είναι, σύμφωνα με τη διαθέσιμη πληροφόρηση, η Ευρωπαϊκή Ένωση για τα Τυχερά Παιχνίδια και το Στοίχημα και η Ένωση Διαδικτυακού Στοιχήματος να υποβάλουν στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή προσφυγή σχετικά με τον Ελληνικό Νόμο.

Η προσφυγή θέτει σειρά ζητημάτων τα οποία κρίνεται ότι δεν είναι σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή Νομοθεσία και αποτελούν εμπόδιο για την είσοδο νέων παικτών στην Ελληνική αγορά τυχερών παιχνιδιών, ζητώντας παράλληλα από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, ως θεματοφύλακα των Ευρωπαϊκών Συνθηκών, να ασχοληθεί επειγόντως με αυτό το θέμα.

Τέλος, Κυρίες και Κύριοι, εκτός της δημιουργίας του ρυθμιστικού πλαισίου της αγοράς τυχερών παιγνίων, ο συγκεκριμένος κλάδος αναμένεται να διαδραματίσει καθοριστικό ρόλο στο πρόγραμμα αποκρατικοποιήσεων και αξιοποίησης των δημόσιων περιουσιακών στοιχείων.

Πρόγραμμα το οποίο σήμερα αναθεωρείται επί το δυσμενέστερο.

Αναμένοντας έσοδα ύψους 9,3 δισ. ευρώ το 2012, χαμηλότερα κατά 1,7 δισ. ευρώ από τον πρόσφατα αναθεωρημένο στόχο για έσοδα 11 δισ. ευρώ, και πολύ μακριά από τον αρχικό στόχο για έσοδα 15 δισ. ευρώ.

Να υπενθυμίσουμε μάλιστα, ότι, για το 2011, ο στόχος ήταν για έσοδα 5 δισ. ευρώ.

Μεταγενέστερα αυτός μεταβλήθηκε και διαμορφώθηκε στα 4 δισ. ευρώ.

Και τελικά δεν προβλέπεται να προκύψουν ούτε τα μισά.

Σε κάθε περίπτωση, σημαντική ώθηση στο πρόγραμμα αποκρατικοποιήσεων δύναται να δώσει ο ΟΠΑΠ.

Οργανισμός ο οποίος, μέσα και από τις σχετικές νομοθετικές πρωτοβουλίες της προηγούμενης Κυβέρνησης, θα πρέπει, λογικά, να αποτελέσει «περιζήτητη νύφη».

Οργανισμός που, το 2011, στο πλαίσιο του προγράμματος ιδιωτικοποιήσεων θα καταβάλλει 935 εκατ. ευρώ στο Ελληνικό Δημόσιο για να αποκτήσει τις δύο άδειες που έχει βγάλει προς πώληση η Κυβέρνηση (κατ’ ουσίαν την άδεια για 35.000 «φρουτάκια» και την δεκαετή επέκταση της άδειας των υπόλοιπων παιχνιδιών του).

Ενώ, για το 2012, σύμφωνα με τον Προϋπολογισμό, προβλέπεται πώληση μετοχών του.

Οργανισμός ο οποίος κατέχει το 70% της νόμιμης αγοράς στη χώρα μας.

Με ειδικά φορολογικά προνόμια και υψηλά περιθώρια κέρδους (EBIT margin > 45% σε σχέση με 25% στη Μεγάλη Βρετανία).

Με χαμηλό payout ratio (στο 68% περίπου, έναντι 82% – 83% για τους λοιπούς επίγειους παρόχους).

Εμείς, ως Αξιωματική Αντιπολίτευση, έγκαιρα και διορατικά, υποστηρίξαμε ότι η ορθολογική διαχείριση και δυναμική και στοχευμένη αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας καθώς επίσης και η υλοποίηση ενός ολοκληρωμένου προγράμματος αποκρατικοποιήσεων (μέσω πώλησης, συμβάσεων παραχώρησης, εισόδου στρατηγικού επενδυτή, μετοχοποίησης και δημιουργίας εταιρειών συμμετοχών) μπορούν να εξασφαλίσουν σημαντικά, σταθερά και σε μακροχρόνια βάση έσοδα για το Δημόσιο, να μειώσουν το χρέος, και να δημιουργήσουν πρόσθετα αναπτυξιακά οφέλη.

Δυστυχώς, η προηγούμενη Κυβέρνηση δεν διέθετε ολοκληρωμένο σχέδιο αξιοποίησης της περιουσίας.

Ενδεικτικά μόνο να αναφέρω ότι προσδοκούσε έσοδα 2,5 δισ. ευρώ από αποκρατικοποιήσεις το 2010, και τελικά δεν πραγματοποίησε καμία.

Πούλησε, τον Ιούνιο, το 10% του ΟΤΕ για 391 εκατ. ευρώ, με την αποτίμησή του, 1,5 χρόνο πριν, να διαμορφώνεται στα 580 εκατ. ευρώ.

Ενώ, η αποτίμηση των εισηγμένων εταιρειών του Δημοσίου διαμορφώνεται σε κάτι περισσότερο από 3 δισ. ευρώ, όταν, τον Οκτώβριο του 2009, ήταν στα 7,8 δισ. ευρώ.

Και μεταξύ αυτών των εταιρειών βρίσκεται και ο ΟΠΑΠ.

Ο οποίος δεν θα πρέπει να αποκρατικοποιηθεί με όφελος που ισοδυναμεί μόνο με τα κέρδη 2-3 ετών της εταιρείας.

Γιατί τότε θα μιλάμε για πραγματικό «χάρισμα».

Κυρίες και Κύριοι,

Με αυτές τις σκέψεις, χαιρετίζω τις εργασίες στο Συνέδριό σας.

Εύχομαι τα συμπεράσματά του να φανούν χρήσιμα τόσο στην παρούσα μεταβατική Κυβέρνηση όσο και σ’ αυτή που θα προκύψει σε λίγους μήνες.

26Νοέ

Δήλωση σχετικά με την επικαιροποίηση του Μεσοπρόθεσμου Πλαισίου Δημοσιονομικής Στρατηγικής

Ο Αναπληρωτής Υπεύθυνος του Τομέα Πολιτικής Ευθύνης Οικονομίας της Νέας Δημοκρατίας, Βουλευτής Φθιώτιδας, κ. Χρήστος Σταϊκούρας, έκανε την ακόλουθη δήλωση:

«Η επικαιροποίηση του Μεσοπρόθεσμου Προγράμματος από την Κυβέρνηση Παπαδήμου επιβεβαιώνει ότι η επίτευξη των δημοσιονομικών στόχων απαιτεί μεγαλύτερη προσαρμογή.

Και αυτό γιατί η Κυβέρνηση Παπανδρέου, το 2011, παρά τις τεράστιες θυσίες των πολιτών, δεν κατάφερε να επιτύχει τους αναγκαίους και συμφωνημένους δημοσιονομικούς στόχους.

Δεν υλοποίησε τις απαραίτητες διαρθρωτικές αλλαγές.

Οι παρεμβάσεις που θα απαιτηθούν για την επίτευξη των στόχων κατά την περίοδο 2013-2015 θα εξειδικευθούν από την επόμενη Κυβέρνηση μέχρι τα μέσα του 2012.

Η προσαρμογή θα πρέπει να προέλθει από τον περιορισμό της φοροδιαφυγής, τη διεύρυνση της φορολογικής βάσης και την περιστολή των δαπανών, εξαιρουμένων των δημοσίων επενδύσεων, και όχι από την περαιτέρω αύξηση της φορολογικής επιβάρυνσης φυσικών προσώπων και επιχειρήσεων και τις οριζόντιες περικοπές μισθών και συντάξεων.

Έχει καταστεί πλέον σαφές ότι οι στόχοι δεν θα επιτευχθούν εάν δεν αρχίσει άμεσα η ανάκαμψη της Οικονομίας και υψηλότεροι ρυθμοί μεγέθυνσης τα επόμενα χρόνια».

24Νοέ

Δελτίο Τύπου σχετικά με το Debate της ΟΝΝΕΔ “Δημόσιο χρέος: Διαγραφή ή διαχείριση;” (24.11.2011)

Με επιτυχία ολοκληρώθηκε το δεύτερο από τη σειρά θεματικών debates της ΟΝΝΕΔ, που πραγματοποιήθηκε στη Βιβλιοθήκη του OpenPlace (Μεσογείων 15) στις 24.11.2011.

Το θέμα του debate ήταν «Δημόσιο Χρέος: Διαγραφή ή Διαχείριση;» και ο στόχος ήταν να συζητηθεί το κρίσιμο αυτό θέμα της οικονομικής, κοινωνικής και πολιτικής επικαιρότητας και να παρουσιαστούν οι διαφορετικές προσεγγίσεις ως προς το πρόβλημα. Προσκεκλημένοι ομιλητές ήταν ο κ. Χρήστος Σταϊκούρας, Βουλευτής και Αναπληρωτής Τομεάρχης Οικονομίας της Νέας Δημοκρατίας, και ο κ. Λεωνίδας Βατικιώτης, επιστημονικός υπεύθυνος του ντοκιμαντέρ Debtocracy (debtocracy.gr).

Ο κ. Σταϊκούρας, κατά τη διάρκεια της τοποθέτησής του, υποστήριξε:

“Η Συμφωνία της 26ης Οκτωβρίου κατέστη αναπόφευκτη αφού η Έκθεση των εταίρων καταδεικνύει ότι το ελληνικό χρέος δεν είναι πλέον βιώσιμο.

Για το λόγο αυτό κρίνεται αναγκαία τόσο η αναδιάρθρωση όσο και η διαχείριση του χρέους. Αναδιάρθρωση μέσα από την υλοποίηση των ευρωπαϊκών αποφάσεων. Και διαχείριση με την επίτευξη υψηλών και διατηρήσιμων πρωτογενών πλεονασμάτων και ρυθμών οικονομικής μεγέθυνσης“.

Οι παρευρισκόμενοι στην εκδήλωση είχαν τη δυνατότητα να συμμετέχουν με ερωτήσεις στο διάλογο που ακολούθησε τις τοποθετήσεις των δύο ομιλητών και να εκφράσουν την άποψη τους σχετικά με το βασικό ερώτημα της εκδήλωσης, με την ανάταση σχετικών καρτών (υπέρ ή κατά).

24Νοέ

Ομιλία στην Επιτροπή Οικονομικών Υποθέσεων σχετικά με τον Προϋπολογισμό του 2012 (24.11.2011)

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Συζητούμε αυτές τις ημέρες στην Επιτροπή, ουσιαστικά, τον 3^ο και τελευταίο Προϋπολογισμό της προηγούμενης Κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ.

Έναν Προϋπολογισμό που καλείται να υλοποιήσει η παρούσα, μεταβατική Κυβέρνηση και, κυρίως, η Κυβέρνηση που θα προκύψει από τις προσεχείς εκλογές.

Έναν Προϋπολογισμό που περικλείει αισιόδοξες μακροοικονομικές προβλέψεις και εδράζεται στην υλοποίηση της Συμφωνίας της 26^ηςΟκτωβρίου για την αναδιάρθρωση του Ελληνικού χρέους και τη σύναψη μιας νέας δανειακής σύμβασης για τη χώρα μας.

Συμφωνία η οποία κατέστη αναπόφευκτη, όπως υποστηρίζει και η Τράπεζα της Ελλάδος στην Ενδιάμεση Έκθεση Νομισματικής Πολιτικής, μετά και τη πρόσφατη δημοσιοποίηση της Έκθεσης Βιωσιμότητας του χρέους μας.

Έκθεση που αποτυπώνει την ολιγωρία, την αναβλητικότητα, την ασυνέπεια, την ανεπάρκεια της προηγούμενης Κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ.

Έκθεση που αποδεικνύει ότι τα απανωτά, μέχρι σήμερα, «σχέδια σωτηρίας» της χώρας απέτυχαν.

Και αυτό γιατί η ύφεση είναι βαθιά και χρονικά μακρά.

Οι αποκρατικοποιήσεις δεν προχωρούν.

Οι διαρθρωτικές αλλαγές στο κράτος και στη λειτουργία των αγορών δεν υλοποιούνται.

Και έτσι, παρά τη συνεχή αφαίμαξη νοικοκυριών και επιχειρήσεων, οι δημοσιονομικοί στόχοι δεν επιτυγχάνονται.

Και η έξοδος στις αγορές διαρκώς απομακρύνεται.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Η δημοσιοποίηση του Προϋπολογισμού αποδεικνύει ότι το 2011, παρά τις τεράστιες θυσίες των πολιτών, ήταν ένα χαμένο έτος δημοσιονομικής και διαρθρωτικής προσαρμογής.

Και αυτό οφείλεται τόσο στην έμπνευση όσο και στην εκτέλεση του Προγράμματος Οικονομικής Πολιτικής από την προηγούμενη Κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ.

Τόσο ως προς την επίτευξη των αναγκαίων, συμφωνημένων, δημοσιονομικών στόχων, όσο και ως προς την υλοποίηση των απαραίτητων διαρθρωτικών αλλαγών.

Και επειδή όπως σωστά τόνισε ο κ. Υπουργός χθες στην Ομιλία του έχουμε μία πραγματικότητα την οποία δεν θα πρέπει ούτε να ωραιοποιούμε ούτε να συγκαλύπτουμε, αυτή, για το 2011, διαμορφώνεται ως εξής:

1^ον. Η ύφεση εκτιμάται στο 5,5% (από 3% στον περυσινό Προϋπολογισμό και 3,5% στο Μεσοπρόθεσμο Πλαίσιο). Ήδη όμως η ύφεση έχει διαμορφωθεί σε υψηλότερα επίπεδα το πρώτο εννεάμηνο του έτους καθιστώντας ιδιαίτερα επισφαλή την επίτευξη ακόμη και του αναθεωρημένου στόχου.

2^ον. Η ανεργία εκτιμάται στο 15,4% (από 14,6% στον περυσινό Προϋπολογισμό και 14,5% στο Μεσοπρόθεσμο Πλαίσιο). Ήδη όμως η ανεργία έχει «σκαρφαλώσει» στο 18,4% το μήνα Αύγουστο, καθιστώντας ιδιαίτερα αισιόδοξη την πρόβλεψη του Προϋπολογισμού.

3^ον. Τα έσοδα εκτιμάται ότι θα αυξηθούν μόλις κατά 0,9% (από εκτίμηση για αύξηση κατά 8,5% στον περυσινό Προϋπολογισμό και 5,6% στο Μεσοπρόθεσμο Πλαίσιο). Όμως, το πρώτο δεκάμηνο του έτους τα έσοδα ήταν 4,1% χαμηλότερα από την αντίστοιχη περυσινή περίοδο, καθιστώντας ιδιαίτερα φιλόδοξη την αναθεωρημένη πρόβλεψη.

4^ον. Το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων θα περικοπεί ακόμη περισσότερο και θα διαμορφωθεί στα 6,9 δισ. ευρώ – στο 3,2% του ΑΕΠ, το χαμηλότερο ποσοστό της τελευταίας δεκαετίας (από πρόβλεψη για 8,5 δισ. ευρώ στον περυσινό Προϋπολογισμό και για 7,6 δισ. ευρώ στο Μεσοπρόθεσμο Πλαίσιο και στο Προσχέδιο του Προϋπολογισμού). Είναι σαφές ότι το Πρόγραμμα χρησιμοποιείται για να καλύψει κάποιες από τις «μαύρες τρύπες» του Προϋπολογισμού.

5^ον. Το έλλειμμα της Γενικής Κυβέρνησης αναμένεται να διαμορφωθεί στα 19,7 δισ. ευρώ (από πρόβλεψη για 16,8 δισ. ευρώ στον περυσινό Προϋπολογισμό, 16,4 δισ. ευρώ στο Μεσοπρόθεσμο Πλαίσιο και 18,7 δισ. ευρώ, πριν από 1 μήνα και με υψηλότερο μάλιστα ΠΔΕ, στο Προσχέδιο του Προϋπολογισμού).

Όλες αυτές οι αποκλίσεις οδήγησαν την προηγούμενη Κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ στη λήψη νέων μέτρων, ανεβάζοντας το συνολικό ύψος τους περίπου στο 10% του ΑΕΠ για το 2011.

«Ίδιου μεγέθους και έντασης με το 2010», όπως αναφέρει ακόμη και ο Προϋπολογισμός.

Και αυτό γιατί, σύμφωνα και πάλι με τον Προϋπολογισμό «η επιδείνωση της ύφεσης εμποδίζει την πλήρη αποτελεσματικότητα των ληφθέντων μέτρων».

Το αποτέλεσμα είναι το έλλειμμα της Γενικής Κυβέρνησης να εκτιμάται ότι θα μειωθεί μόλις κατά 1,5 ποσοστιαία μονάδα του ΑΕΠ το 2011.

Αν και ο στόχος, και μάλιστα χωρίς τα πρόσθετα «δημοσιονομικά πακέτα» του Ιουλίου και του Οκτωβρίου, ήταν για μείωση του ελλείμματος κατά 3 ποσοστιαίες μονάδες του ΑΕΠ.

Και από αυτό προκύπτει, σαφώς, ένα έλλειμμα αποτελεσματικότητας της ασκούμενης οικονομικής πολιτικής.

Αξίζει να τονισθεί ότι το έλλειμμα του Κρατικού Προϋπολογισμού (εκτός δηλαδή των Νομικών Προσώπων, των ΔΕΚΟ, του Κοινωνικού Προϋπολογισμού και της Τοπικής Αυτοδιοίκησης) διαμορφώνεται στο 10,5% του ΑΕΠ το 2011, από 9,4% του ΑΕΠ το 2010. Είναι αυξημένο δηλαδή κατά 1 περίπου ποσοστιαία μονάδα του ΑΕΠ σε σχέση με πέρυσι.

Μάλιστα, αν αφαιρέσουμε το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων, τότε το έλλειμμα, δηλαδή το έλλειμμα του Τακτικού Προϋπολογισμού, διαμορφώνεται στο 8,9% του ΑΕΠ το 2011, από 7% του ΑΕΠ το 2010. Είναι αυξημένο δηλαδή κατά 2 περίπου ποσοστιαίες μονάδες του ΑΕΠ σε σχέση με πέρυσι!!!

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Αυτές οι αποκλίσεις από τους δημοσιονομικούς στόχους για την εφετινή χρονιά καθιστούν εξαιρετικά επισφαλείς και τις προβλέψεις για τον Προϋπολογισμό του 2012.

Προϋπολογισμός που, για να είμαστε ειλικρινείς, ούτως ή άλλως κινείται σε ένα περιβάλλον με πολλές αβεβαιότητες, αφού η ευρωπαϊκή κρίση χρέους μαίνεται και επεκτείνεται, απειλώντας όλα τα μεγέθη με ανατροπή.

Ενώ πρόκειται και για ένα Προϋπολογισμό του οποίου οι προβλέψεις βασίζονται και στην εφαρμογή του PSI, οι λεπτομέρειες του οποίου (δηλαδή το επιτόκιο, το ύψος των νέων ομολόγων που θα εκδοθούν κ.α.) θα καθοριστούν στις αρχές του έτους.

Και από αυτές τις λεπτομέρειες θα εξαρτηθούν οι τελικές προβλέψεις για τις δαπάνες για τόκους, για το ύψος του δημοσίου χρέους, για το ποσό που θα χρειαστεί για την επανακεφαλαιοποίηση των ελληνικών τραπεζών και τις επιχορηγήσεις των ασφαλιστικών ταμείων, για το ύψος των χρηματοδοτικών αναγκών της χώρας κατά τα επόμενα χρόνια.

Πάντως, σε κάθε περίπτωση, και παρά τις αντικειμενικές δυσκολίες και αβεβαιότητες που υπάρχουν, μπορούμε να κάνουμε ορισμένες παρατηρήσεις για βασικά μεγέθη του Προϋπολογισμού του 2012:

1^η. Η ύφεση θα παραμείνει βαθιά.

Εκτιμάται ότι θα διαμορφωθεί στο 2,8% (από προηγούμενη εκτίμηση για ανάπτυξη 1,1% στον περυσινό Προϋπολογισμό και 0,8% στο Μεσοπρόθεσμο Πλαίσιο).

Να θυμίσουμε ότι η προηγούμενη Κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, πέρυσι, τέτοια εποχή, προέβλεπε αντίστοιχη ύφεση, 3% για εφέτος, και τελικά αυτή διαμορφώνεται σε διπλάσια επίπεδα.

Να σημειωθεί επίσης ότι η χώρα θα βρίσκεται για 5η συνεχόμενη χρονιά σε ύφεση, κάτι που δεν συμβαίνει σε άλλη Ευρωπαϊκή χώρα και δεν έχει συμβεί ποτέ στη χώρα μας.

Ενώ για κάθε 1% επιπλέον πτώση της οικονομικής δραστηριότητας, το έλλειμμα επιβαρύνεται, αυτόματα, κατά 0,5% περίπου.

2^η. Η ανεργία διογκώνεται δραματικά.

Αναμένεται να διαμορφωθεί στο 17,1% (από εκτίμηση για 15% στο Μεσοπρόθεσμο Πλαίσιο και 16,4% στο Προσχέδιο του Προϋπολογισμού).

Οι εξελίξεις αυτές είναι δυνατόν να έχουν σοβαρές επιπτώσεις στην κοινωνική συνοχή, ενώ συνεπάγονται απαξίωση του ανθρώπινου κεφαλαίου και του αποθέματος τεχνογνωσίας.

3^η. Οι δαπάνες του ΠΔΕ, «φιλική προς την ανάπτυξη» επένδυση, θα παραμείνουν σε εξαιρετικά χαμηλά επίπεδα, στα 7,7 δισ. ευρώ το 2012.

Χαμηλότερα από τις εκτιμήσεις του Μεσοπρόθεσμου.

Χαμηλότερα και από τις προβλέψεις της προηγούμενης Κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ για το 2011, που ήταν στα 8,5 δισ. ευρώ.

4^η. Οι στόχοι του προγράμματος αποκρατικοποιήσεων αναθεωρούνται επί το δυσμενέστερο.

Αναμένονται έσοδα ύψους 9,3 δισ. ευρώ το 2012.

Χαμηλότερα κατά 1,8 δισ. ευρώ από τον αρχικό στόχο.

Και αυτό το ποσό εξαρτάται, όπως ορθώς επισήμανε ο κ. Υπουργός, από το εάν θα έχουμε αγορά, εάν θα έχουμε επενδυτικό ενδιαφέρον.

Να υπενθυμίσουμε ότι, για το 2011, ο στόχος ήταν για έσοδα 5 δισ. ευρώ.

Μεταβλήθηκε στα 4 δισ. ευρώ.

Και τελικά δεν θα προκύψουν ούτε τα μισά.

5^η. Οι δημοσιονομικοί στόχοι είναι φιλόδοξοι.

Οι μέχρι σήμερα αποκλίσεις σε αυτούς με την άσκηση της ίδιας πολιτικής, τα δεδομένα της πραγματικής οικονομίας και η συσσώρευση των επιβαρύνσεων σε νοικοκυριά και επιχειρήσεις καθιστούν εξαιρετικά αμφίβολα τα προσδοκώμενα αποτελέσματα.

Αυτοί οι αισιόδοξοι στόχοι θα μπορέσουν να επιτευχθούν μόνο αν ξεπεραστεί η ύφεση και υπάρξει ανάκαμψη.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Η Νέα Δημοκρατία, και αυτό το μήνυμα πρέπει να είναι ξεκάθαρο, δεν πρόκειται να αμφισβητήσει τον Προϋπολογισμό.

Πιστεύει όμως, και αποδεικνύεται και από την εκτέλεσή του, ότι συγκεκριμένες πολιτικές πρέπει να τροποποιηθούν προκειμένου να εξασφαλιστεί η επιτυχία του Προγράμματος Οικονομικής Πολιτικής και να πεισθούν οι πολίτες και οι αγορές ότι υπάρχει διέξοδος.

Σε κάθε περίπτωση, η Νέα Δημοκρατία στηρίζει και θα στηρίξει τους στόχους της δημοσιονομικής προσαρμογής, με ρεαλιστικούς όμως όρους, κυρίως μέσω της περιστολής των πρωτογενών δαπανών σε μόνιμη βάση, πλην των δαπανών για επενδύσεις.

Έτσι ώστε, σύμφωνα και με την Τράπεζα της Ελλάδος, η μείωση των δημοσιονομικών ελλειμμάτων να οδηγήσει σε εύλογο χρονικό διάστημα, π.χ. 1 έως 1,5 χρόνο, σε αύξηση της οικονομικής δραστηριότητας και της απασχόλησης.

Η Νέα Δημοκρατία στηρίζει και θα στηρίξει την πραγματοποίηση διαρθρωτικών αλλαγών.

Τις αποκρατικοποιήσεις. Την αξιοποίηση της περιουσίας του Δημοσίου.

Πολιτικές δηλαδή που θα ενισχύσουν τη δυνατότητα της Οικονομίας να μεγεθύνεται, θα βελτιώσουν τις προσδοκίες και, κυρίως, θα αποτρέψουν τη διολίσθηση της Οικονομίας σε βαθιά ύφεση.

Συμπερασματικά, η Νέα Δημοκρατία πιστεύει ότι οι δημοσιονομικοί στόχοι θα επιτευχθούν και το χρέος θα καταστεί βιώσιμο μόνο με ανάκαμψη και βιώσιμη ανάπτυξη της Οικονομίας.

Και φυσικά εντός της ζώνης του ευρώ.

22Νοέ

Εισήγηση στην Επιτροπή Οικονομικών Υποθέσεων σχετικά με το Σχέδιο Νόμου “Κύρωση Πράξης Νομοθετικού Περιεχομένου – Ρύθμιση θεμάτων χρηματοπιστωτικού χαρακτήρα” (21.11.2011)

Κυρίες και κύριοι Συνάδελφοι,

Κυρώνουμε σήμερα την Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου με αντικείμενο τη ρύθμιση της παροχής εγγυήσεων του Ελληνικού Δημοσίου προς την Τράπεζα της Ελλάδος για κάλυψη πιστώσεων σε τράπεζες που αντιμετωπίζουν προβλήματα ρευστότητας.

Η Κύρωση που τροποποιεί την τελευταία απόφαση του Υπουργείου Οικονομικών κρίνεται αναγκαία λαμβάνοντας υπόψη τόσο τις διεθνείς χρηματοοικονομικές συνθήκες όσο και τις συνθήκες λειτουργίας του Ελληνικού τραπεζικού συστήματος.

Τραπεζικό σύστημα το οποίο, εξαιτίας, κυρίως, της ανεπάρκειας της προηγούμενης Κυβέρνησης και της βαθιάς και παρατεταμένης ύφεσης της Οικονομίας, βρίσκεται αντιμέτωπο με πολλές, μεγάλες και διευρυνόμενες προκλήσεις.

Προκλήσεις που απορρέουν:

1^ον. Από την επιβράδυνση του ρυθμού οικονομικής μεγέθυνσης, με την ύφεση να εκτιμάται ότι θα προσεγγίσει σωρευτικά το 15% την περίοδο 2009-2012, ενώ δεν αναμένεται ανάκαμψη της Οικονομίας πριν από το 2013. Η ύφεση πλέον εκτιμάται άνω του 5,5% για το 2011, υψηλότερη από το 2010. Και στο 2,8% για το 2012, αντί ανάπτυξης 0,8% που προέβλεπε το Μεσοπρόθεσμο Σχέδιο.

2^ον. Από τις συνεχείς υποβαθμίσεις της πιστοληπτικής αξιολόγησης των τραπεζών, αποτέλεσμα των αντίστοιχων υποβαθμίσεων της χώρας.

3^ον. Από τον αποκλεισμό των πιστωτικών ιδρυμάτων από τις διεθνείς αγορές άντλησης κεφαλαίων.

4^ον. Από τη συρρίκνωση του ρυθμού πιστωτικής επέκτασης, με τον περιορισμό τόσο της ζήτησης όσο και της προσφοράς τραπεζικών πιστώσεων.

5^ον. Από τη χειροτέρευση της ποιότητας του δανειακού χαρτοφυλακίου των πιστωτικών ιδρυμάτων εξαιτίας της βίαιης, απότομης και μεγάλης επιδείνωσης της χρηματοοικονομικής κατάστασης επιχειρήσεων και νοικοκυριών, αλλά και σφαλμάτων στο σκέλος των χορηγήσεων των ίδιων των πιστωτικών ιδρυμάτων.

6^ον. Από την έντονη και συνεχή εκροή των καταθέσεων, λόγω της αυξημένης αβεβαιότητας, των παλινωδιών της προηγούμενης Κυβέρνησης και της ανάγκης κάλυψης, από μέρους νοικοκυριών και επιχειρήσεων, καταναλωτικών ή λειτουργικών αναγκών.

Είναι χαρακτηριστικό ότι από την αρχή του έτους, οι καταθέσεις έχουν υποχωρήσει κατά 12,6%, ή 26,4 δισ. ευρώ.

Ενώ η υποχώρηση από τις αρχές του 2010, όταν ξέσπασε η κρίση χρέους στη χώρα μας, είναι της τάξης του 21,3%, ή 50 δισ. ευρώ.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Όλες αυτές οι προκλήσεις έχουν ορατές και δυσμενείς επιπτώσεις στη ρευστότητα, στην αποδοτικότητα, στην αποτελεσματικότητα και στην ποιότητα χαρτοφυλακίου των Ελληνικών πιστωτικών ιδρυμάτων.

Όπως προκύπτει και από τα στοιχεία της Τράπεζας της Ελλάδος, οι ελληνικές τράπεζες, το Σεπτέμβριο, άντλησαν από τον Μηχανισμό Παροχής Έκτακτης Ρευστότητας (ELA) 26,7 δισ. ευρώ.

Ένα μήνα πριν, τον Αύγουστο, ο ίδιος μηχανισμός είχε ενισχύσει τις ελληνικές τράπεζες με 6,6 δισ. ευρώ.

Ενώ η χρηματοδότηση της ΕΚΤ προς τα ελληνικά πιστωτικά ιδρύματα υποχώρησε στα 77,8 δισ. ευρώ στα τέλη Σεπτεμβρίου, από 93,1 δισ. ευρώ τον Αύγουστο.

Η απεξάρτηση αυτή οφείλεται, κατά κύριο λόγο, στο γεγονός ότι αρκετοί τίτλοι που προσφέρουν οι ελληνικές τράπεζες ως εγγύηση για την ρευστότητα, δεν γίνονται αποδεκτοί από την ΕΚΤ.

Και όλα αυτά εν αναμονή και της αποτίμησης των ζημιών που θα υποστούν οι τράπεζες από τη συμμετοχή τους στην αναδιάρθρωση του Ελληνικού χρέους, αλλά και του διαγνωστικού ελέγχου που πραγματοποιείται στα δανειακά χαρτοφυλάκιά τους από την εταιρεία BlackRock.

Έλεγχος, τη χρονική στιγμή που νοικοκυριά και επιχειρήσεις, εξαιτίας της ασκούμενης οικονομικής πολιτικής, «πνίγονται» από έλλειψη ρευστότητας και αδυνατούν να εξυπηρετήσουν τα χρέη τους.

Αυτή η εικόνα, επιτάσσει την ανάγκη συνετής και διορατικής διαχείρισης της κατάστασης, τόσο από τα πιστωτικά ιδρύματα, όσο και από την Πολιτεία με στόχο τη διατήρηση της ευρωστίας του ελληνικού τραπεζικού συστήματος.

Πιστωτικά ιδρύματα τα οποία οφείλουν να διαχειρισθούν αποτελεσματικά τη φύση και το ύψος των κινδύνων που αναλαμβάνουν, να ενισχύσουν, ποιοτικά και ποσοτικά, την κεφαλαιακή τους επάρκεια και να συγκρατήσουν τα λειτουργικά τους έξοδα, χωρίς εκτεταμένη απομόχλευση.

Και Πολιτεία η οποία, όπως σταθερά και διαχρονικά υποστηρίζει η Νέα Δημοκρατία, οφείλει να ενισχύσει τη σταθερότητα του τραπεζικού συστήματος, τόσο σε όρους κεφαλαιακής επάρκειας όσο και σε όρους ρευστότητας, ώστε αυτό να διαδραματίζει επιτυχώς τον οικονομικό και κοινωνικό του ρόλο.

Κάτι τέτοιο ξεκίνησε το 2008, παρά τη σφοδρή αντίδραση της τότε Αξιωματικής Αντιπολίτευσης.

Με τη χρήση 23 δισ. ευρώ για την ενίσχυση της ρευστότητας των τραπεζών και 5 δισ. ευρώ για την κεφαλαιακή τους ενίσχυση.

Και συνεχίστηκε, από την Κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ με τη χορήγηση επιπλέον εγγυήσεων ύψους 100 δισ. ευρώ.

Βέβαια, το ζητούμενο σήμερα είναι να αποφευχθεί η πιστωτική ασφυξία και να διασφαλισθεί η ροή πιστώσεων στην πραγματική οικονομία, στα νοικοκυριά και στις επιχειρήσεις.

Να τονωθεί η παραγωγική και επιχειρηματική δραστηριότητα, συμβάλλοντας στην ανάταξη της Ελληνικής Οικονομίας.

Και παράλληλα να αποφευχθεί ο αφελληνισμός του ελληνικού τραπεζικού συστήματος.

Καθώς και η επιστροφή του σε λογικές και πρακτικές που ακολουθούνταν μέχρι πριν από δύο δεκαετίες.

Όταν και ξεκίνησαν οι συστηματικές προσπάθειες για τον εκσυγχρονισμό του τραπεζικού συστήματος, κυρίως μέσω της θεσμικής απελευθέρωσής του και της μεταβολής στο ιδιοκτησιακό καθεστώς των τραπεζών.

19Νοέ

Δήλωση σχετικά με τη δημοσιοποίηση του Προϋπολογισμού του 2012

Ο Αναπληρωτής Υπεύθυνος του Τομέα Πολιτικής Ευθύνης Οικονομίας της Νέας Δημοκρατίας, Βουλευτής Φθιώτιδας, κ. Χρήστος Σταϊκούρας, έκανε την ακόλουθη δήλωση μετά τη δημοσιοποίηση του Προϋπολογισμού του 2012:

«Η δημοσιοποίηση του Προϋπολογισμού αποδεικνύει ότι το 2011, παρά τις τεράστιες θυσίες των πολιτών, ήταν ένα χαμένο έτος δημοσιονομικής και διαρθρωτικής προσαρμογής.

Και αυτό οφείλεται τόσο στην έμπνευση όσο και στην εκτέλεση του προγράμματος οικονομικής πολιτικής από την προηγούμενη Κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ.

Τόσο ως προς την επίτευξη των αναγκαίων, συμφωνημένων, δημοσιονομικών στόχων, όσο και ως προς την υλοποίηση των απαραίτητων διαρθρωτικών αλλαγών.

Όπως προκύπτει από την εξέλιξη των μεγεθών για το 2011:

1^ον. Η ύφεση εκτιμάται στο 5,5% (από 3% στον περυσινό Προϋπολογισμό και 3,5% στο Μεσοπρόθεσμο Πλαίσιο). Ήδη όμως η ύφεση έχει διαμορφωθεί σε υψηλότερα επίπεδα το πρώτο εννεάμηνο του έτους, καθιστώντας ιδιαίτερα επισφαλή την επίτευξη ακόμη και του αναθεωρημένου στόχου.

2^ον. Η ανεργία εκτιμάται στο 15,4% (από 14,6% στον περυσινό Προϋπολογισμό, 14,5% στο Μεσοπρόθεσμο Πλαίσιο και 15,2% στο Προσχέδιο του Προϋπολογισμού). Ήδη όμως η ανεργία έχει «σκαρφαλώσει» στο 18,4% το μήνα Αύγουστο, καθιστώντας ιδιαίτερα αισιόδοξη την πρόβλεψη του Προϋπολογισμού.

3^ον. Τα έσοδα εκτιμάται ότι θα αυξηθούν μόλις κατά 0,9% (από εκτίμηση για +8,5% στον περυσινό Προϋπολογισμό και +5,6% στο Μεσοπρόθεσμο Πλαίσιο). Όμως, το πρώτο δεκάμηνο του έτους τα έσοδα ήταν 4,1% χαμηλότερα από την αντίστοιχη περυσινή περίοδο, καθιστώντας ιδιαίτερα επισφαλή ακόμη και την αναθεωρημένη, για 2^η φορά, πρόβλεψη του Προϋπολογισμού.

4^ον. Το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων θα περικοπεί ακόμη περισσότερο και θα διαμορφωθεί στα 6,9 δισ. ευρώ – στο 3,2% του ΑΕΠ, το χαμηλότερο ποσοστό της τελευταίας δεκαετίας (από πρόβλεψη για 8,5 δισ. ευρώ στον περυσινό Προϋπολογισμό και για 7,6 δισ. ευρώ στο Μεσοπρόθεσμο Πλαίσιο και στο Προσχέδιο του Προϋπολογισμού). Είναι σαφές ότι το Πρόγραμμα χρησιμοποιείται για να καλύψει «μαύρες τρύπες» του Προϋπολογισμού.

5^ον. Το χρέος της Γενικής Κυβέρνησης αναμένεται να διαμορφωθεί στο 162% του ΑΕΠ (από πρόβλεψη για 153% στον περυσινό Προϋπολογισμό και για 156% στο Μεσοπρόθεσμο Πλαίσιο).

6^ον. Το έλλειμμα της Γενικής Κυβέρνησης αναμένεται να διαμορφωθεί στα 19,7 δισ. ευρώ (από πρόβλεψη για 16,8 δισ. ευρώ στον περυσινό Προϋπολογισμό, 16,4 δισ. ευρώ στο Μεσοπρόθεσμο Πλαίσιο και 18,7 δισ. ευρώ στο Προσχέδιο του Προϋπολογισμού).

Όλες αυτές οι αποκλίσεις οδήγησαν την προηγούμενη Κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ στη λήψη νέων μέτρων, συνολικού ύψους περίπου 10% του ΑΕΠ για το 2011.

«Ίδιου μεγέθους και έντασης με το 2010», όπως αναφέρει ακόμη και ο νέος Προϋπολογισμός.

Και αυτό γιατί, σύμφωνα και πάλι με τον Προϋπολογισμό «η επιδείνωση της ύφεσης εμποδίζει την πλήρη αποτελεσματικότητα των ληφθέντων μέτρων».

Το αποτέλεσμα είναι το έλλειμμα της Γενικής Κυβέρνησης να εκτιμάται ότι θα μειωθεί μόλις κατά 1,5 ποσοστιαία μονάδα του ΑΕΠ το 2011.

Αν και ο στόχος, μάλιστα χωρίς τα πρόσθετα «δημοσιονομικά πακέτα» του Ιουλίου και του Οκτωβρίου, ήταν για μείωση του ελλείμματος κατά 3 ποσοστιαίες μονάδες του ΑΕΠ.

Και από αυτό προκύπτει ένα έλλειμμα αποτελεσματικότητας μέχρι σήμερα.

Αξίζει να τονισθεί ότι το έλλειμμα του Κρατικού Προϋπολογισμού (εκτός δηλαδή των Νομικών Προσώπων, των ΔΕΚΟ, του Κοινωνικού Προϋπολογισμού και της Τοπικής Αυτοδιοίκησης) διαμορφώνεται στο 10,5% του ΑΕΠ το 2011, από 9,4% του ΑΕΠ το 2010. Είναι αυξημένο δηλαδή κατά 1 περίπου ποσοστιαία μονάδα του ΑΕΠ σε σχέση με πέρυσι.

Μάλιστα, αν αφαιρέσουμε το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων, το οποίο και χρησιμοποιείται για να καλύψει μέρος των αποκλίσεων στην εκτέλεση του Προϋπολογισμού, τότε το έλλειμμα (δηλαδή το έλλειμμα του Τακτικού Προϋπολογισμού) διαμορφώνεται στο 8,9% του ΑΕΠ το 2011, από 7% του ΑΕΠ το 2010. Είναι αυξημένο δηλαδή κατά 2 περίπου ποσοστιαίες μονάδες του ΑΕΠ σε σχέση με πέρυσι!!!

Οι εξελίξεις αυτές θα επηρεάσουν και το 2012:

1^ον. Η ύφεση θα παραμείνει βαθιά.

Εκτιμάται ότι θα διαμορφωθεί στο 2,8% (από εκτίμηση για ανάπτυξη 1,1% στον περυσινό Προϋπολογισμό, ανάπτυξη 0,8% στο Μεσοπρόθεσμο Πλαίσιο και ύφεση 2,5% στο Προσχέδιο του Προϋπολογισμού). Η χώρα θα βρίσκεται για 5^η συνεχόμενη χρονιά σε ύφεση, κάτι που δεν συμβαίνει σε άλλη Ευρωπαϊκή χώρα και δεν έχει συμβεί ποτέ στη χώρα μας.

2^ον. Η ανεργία διογκώνεται δραματικά.

Αναμένεται να διαμορφωθεί στο 17,1% (από εκτίμηση για 15% στο Μεσοπρόθεσμο Πλαίσιο και 16,4% στο Προσχέδιο του Προϋπολογισμού).

3^ον. Οι αισιόδοξοι στόχοι της μεταβατικής Κυβέρνησης θα μπορέσουν να επιτευχθούν μόνο αν ξεπεραστεί η ύφεση και υπάρξει ανάκαμψη.

Ο Προϋπολογισμός περιλαμβάνει ήδη ψηφισμένα μέτρα, τα οποία περικλείονται στο Μεσοπρόθεσμο και στο Πολυνομοσχέδιο.

Για το λόγο αυτό, και όπως έχει ήδη τοποθετηθεί η Νέα Δημοκρατία, δεν πρόκειται να τον αμφισβητήσει.

Σε κάθε περίπτωση, η Νέα Δημοκρατία στηρίζει και θα στηρίξει τους στόχους της δημοσιονομικής προσαρμογής, με ρεαλιστικούς όμως όρους, κυρίως μέσω της περιστολής των δαπανών.

Στηρίζει και θα στηρίξει την πραγματοποίηση διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων.

Την πραγματοποίηση αποκρατικοποιήσεων, την αξιοποίηση της περιουσίας του Δημοσίου.

Άλλωστε, σύμφωνα και με τον Προϋπολογισμό, «πολλά θα εξαρτηθούν από τη σύνθεση, την ταχύτητα της εφαρμογής και τη γενικότερη πρόοδο του προγράμματος διαρθρωτικών αλλαγών».

Κάτι το οποίο σταθερά η Νέα Δημοκρατία υποστηρίζει τα 2 τελευταία χρόνια.

Συμπερασματικά, η Νέα Δημοκρατία πιστεύει στην αναγκαιότητα δημοσιονομικής εξυγίανσης, καθώς και βελτίωσης της ανταγωνιστικότητας. Προσανατολισμένη όμως στην άμεση επανεκκίνηση της Οικονομίας.

Και αυτό διότι οι άμεσοι δημοσιονομικοί στόχοι θα επιτευχθούν και το χρέος θα καταστεί βιώσιμο μόνο με ανάκαμψη και βιώσιμη ανάπτυξη της Οικονομίας».

02Νοέ

Κοινή δήλωση σχετικά με την πορεία εκτέλεσης του Προϋπολογισμού το εννεάμηνο του 2011 (οριστικά στοιχεία)

Οι Αναπληρωτές Υπεύθυνοι του Τομέα Πολιτικής Ευθύνης Οικονομίας της Νέας Δημοκρατίας, Βουλευτής Φθιώτιδας κ. Χρήστος Σταϊκούρας και Βουλευτής Κυκλάδων κ. Ιωάννης Βρούτσης, έκαναν την ακόλουθη κοινή δήλωση, σχετικά με την πορεία εκτέλεσης του Προϋπολογισμού:

«Η δημοσιοποίηση των στοιχείων εκτέλεσης του Προϋπολογισμού, για πρώτη φορά με τόσο μεγάλη καθυστέρηση, επιβεβαιώνει ότι τα απανωτά «σχέδια σωτηρίας» της χώρας έχουν καταρρεύσει.

Οι υστερήσεις στα έσοδα και οι αποκλίσεις από τους στόχους διατηρούνται, παρά τις έκτακτες εισφορές και τις μειώσεις μισθών και συντάξεων το μήνα Σεπτέμβριο!

Στόχοι οι οποίοι για 2^η φορά αναθεωρούνται, φυσικά προς το χειρότερο, μήπως και κάποια στιγμή τελικά επιτευχθούν…

Συγκεκριμένα:

1^ον. Το έλλειμμα διευρύνεται δραματικά:

Το έλλειμμα του Κρατικού Προϋπολογισμού είναι αυξημένο κατά 15,1% το πρώτο εννεάμηνο του 2011, έναντι τελευταίας αναθεωρημένης πρόβλεψης, για αύξηση κατά 9,4%.

Υπενθυμίζεται ότι η πρόβλεψη μέχρι πρότινος ήταν για ετήσια μείωση κατά 3,9% !!!

Συγκεκριμένα, το έλλειμμα είναι αυξημένο κατά 2,5 δισ. ευρώ έναντι της αντίστοιχης περυσινής περιόδου και διαμορφώνεται πλέον στα 19,2 δισ. ευρώ .

Μάλιστα, το έλλειμμα του Τακτικού Προϋπολογισμού, εκτός δηλαδή του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων είναι αυξημένο εφέτος κατά 39%.

2^ον. Τα έσοδα καταρρέουν:

Τα καθαρά έσοδα μειώνονται κατά 4,2% το πρώτο εννεάμηνο του έτους, έναντι νέου, για δεύτερη φορά αναθεωρημένου στόχου για αύξηση, μόλις, κατά 0,8%.

Να θυμίσουμε ότι ο στόχος στο Μεσοπρόθεσμο ήταν για ετήσια αύξηση κατά 5,6% και στον Προϋπολογισμό για8,5% .

Τα αποτελέσματα του 9μηνου, δυστυχώς επιβεβαιώνουν, ότι η πρωτόγνωρη αύξηση των φορολογικών συντελεστών, έχει επιφέρει πλήρη εκτροχιασμό στα έσοδα .

Πιο αναλυτικά:

Τα έσοδα από τους Άμεσους Φόρους αυξήθηκαν μόλις κατά 0,2% (ή 34 εκατ. ευρώ), παρά την πρωτοφανή φοροκαταιγίδα στην ακίνητη περιουσία. Σημειώνεται, ότι παρά τα σκληρά μέτρα τα έσοδα από φόρο εισοδήματος μειώθηκαν κατά 7,4% (ή 758 εκατ. ευρώ).
Τα έσοδα από Έμμεσους Φόρους μειώθηκαν κατά 6,5% (ή 1,42 δισ. ευρώ).
Τα έσοδα από ΦΠΑ μειώθηκαν κατά 0,7% (ή 86 εκατ. ευρώ). Δηλαδή, παρά την συνεχή και αλματώδη αύξηση του Φ.Π.Α., η αύξηση στα έσοδα από ΦΠΑ κλείνει στο 9μηνο για δεύτερη φορά αρνητικά!
Παράλληλα, τα έσοδα από τους Φόρους Κατανάλωσης , μειώθηκαν κατά 15% (ή 1,2 δισ. ευρώ), με τα έσοδα από τον ΕΦΚ για τα καύσιμα να μειώνονται κατά 14% (ή 564 εκατ. ευρώ).

3^ον. Οι δαπάνες διογκώνονται:

Οι δαπάνες είναι εφέτος αυξημένες κατά 7% έναντι του περυσινού πρώτου εννεαμήνου, λόγω των υψηλότερων τόκων, της αδυναμίας αντιμετώπισης της σπατάλης, των αυξημένων επιχορηγήσεων στα Ασφαλιστικά Ταμεία εξαιτίας της μείωσης των εσόδων τους από ασφαλιστικές εισφορές, και της καταβολής αυξημένων επιδομάτων ανεργίας από τον ΟΑΕΔ.

Η πολιτική των απολύσεων και το οριζόντιο «κούρεμα» μισθών και συντάξεων εξοντώνουν τα νοικοκυριά, διευρύνουν τις δαπάνες και διογκώνουν τα ελλείμματα .

Μάλιστα, οι πρωτογενείς δαπάνες είναι αυξημένες κατά 2,9% το πρώτο εννεάμηνο του έτους, έναντι αναθεωρημένου ετήσιου στόχου για αύξηση κατά 0,3%!!!

Επισημαίνεται επίσης ότι στο πρώτο επτάμηνο του έτους έχουν συσσωρευτεί και ανεξόφλητες υποχρεώσεις της Κυβέρνησης ύψους 6,5 δισ. ευρώ.

Αξίζει να τονισθεί ότι πολλά Ασφαλιστικά Ταμεία έχουν ήδη χρησιμοποιήσει τις ετήσιες επιχορηγήσεις(π.χ. ο ΟΑΕΕ έχουν ήδη απορροφήσει, από το πρώτο εννεάμηνο του έτους, σχεδόν το 100% των πόρων του 2011)!!!

Μάλιστα, αν δεν υπήρχε η ενίσχυση των προβλέψεων μέσω του Προσχεδίου του Προϋπολογισμού για την κρατική επιχορήγηση του ΙΚΑ (νέα πρόβλεψη για 3,7 δισ. ευρώ), ο ασφαλιστικός φορέας θα είχε ήδη καλύψει την ετήσια χρηματοδότηση του Προϋπολογισμού (στο εννεάμηνο ήδη 3,1 δισ. ευρώ, με ετήσια παλαιά πρόβλεψη στα 2,9 δισ. ευρώ)!!!

Ενώ και το Ασφαλιστικό Κεφάλαιο Αλληλεγγύης Γενεών είναι μηδενικό, παρά την πρόβλεψη του Μεσοπρόθεσμου και του Προσχεδίου του Προϋπολογισμού για δαπάνη ύψους 575 εκατ. ευρώ.

Γενικά, οι δαπάνες για Ασφάλιση, Περίθαλψη και Κοινωνική Προστασία είναι αυξημένες το πρώτο εννεάμηνο του 2011 κατά 22% (ή κατά 2,4 δισ. ευρώ) σε σχέση με την αντίστοιχη περυσινή περίοδο.

4^ον. Το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων (Π.Δ.Ε.) βουλιάζει:

Σημειώνεται μάλιστα ότι σύμφωνα με το Γραφείο Προϋπολογισμού του Κράτους στη Βουλή των Ελλήνων, η μείωση των δαπανών για επενδύσεις δεν ενδείκνυται σε περιόδους ύφεσης και δεν θεωρείται «φιλική προς την ανάπτυξη».

Οι δαπάνες του Π.Δ.Ε. είναι μειωμένες κατά 35,1% το πρώτο εννεάμηνο του έτους, έναντι αναθεωρημένου ετήσιου στόχου για μείωση κατά 10,6%.

Η Κυβέρνηση πλέον περικόπτει, ακόμη και στους στόχους, το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων .

Να θυμίσουμε ότι ο προηγούμενος στόχος ήταν για οριακή ετήσια αύξηση των δαπανών κατά 0,6%!!!

Μάλιστα το μήνα Σεπτέμβριο, προκειμένου να καλυφθούν μερικώς οι «μαύρες τρύπες» του Προϋπολογισμού, οι δαπάνες του προγράμματος μειώθηκαν κατά 64%!!!!

Συμπερασματικά, η πορεία εκτέλεσης του Προϋπολογισμού επιβεβαιώνει τα πολλά, μεγάλα και αυξανόμενα αδιέξοδα της οικονομικής πολιτικής.

Αδιέξοδα που οφείλονται τόσο στο λανθασμένο μίγμα της οικονομικής πολιτικής όσο και στην εκτελεστική αναποτελεσματικότητα της Κυβέρνησης.

Είναι σαφές ότι η παρούσα Κυβέρνηση δεν μπορεί.

Η μετακύλιση ευθυνών πλέον δεν πιάνει.

Ακόμη και αν αυτή γίνεται μέσα από την πρόθεση διεξαγωγής δημοψηφίσματος, κορυφαία έκφραση ιδιοτέλειας, ανευθυνότητας και τυχοδιωκτισμού.

Ο κύκλος της Κυβέρνησης έχει ήδη κλείσει».

31Οκτ

Συνέντευξη στην εφημερίδα “Βραδυνή” – “Η Νέα Δημοκρατία λέει όχι στο αποδεδειγμένο λάθος”

Πως κρίνετε την απόφαση των Βρυξελλών;

Κε. Μελισσόπουλε, η αναδιάρθρωση του Ελληνικού χρέους κατέστη αναπόφευκτη.

Και αυτό ήταν σαφές μετά και τη δημοσιοποίηση από τους εταίρους της Έκθεσης βιωσιμότητας του χρέους μας.

Έκθεση που αποδεικνύει ότι τα απανωτά «σχέδια σωτηρίας» της χώρας απέτυχαν.

Και αυτό γιατί η ύφεση είναι βαθιά και χρονικά μακρά, και βαθύτερη από τις αρχικές εκτιμήσεις εξαιτίας της ασκούμενης πολιτικής.

Οι αποκρατικοποιήσεις και οι διαρθρωτικές αλλαγές, εξαιτίας της Κυβερνητικής ολιγωρίας, ασυνέπειας και ανεπάρκειας δεν υλοποιούνται, και έτσι παρά τη συνεχή αφαίμαξη νοικοκυριών και επιχειρήσεων οι δημοσιονομικοί στόχοι δεν επιτυγχάνονται.

Η Κυβέρνηση όμως θριαμβολογεί γιατί το δημόσιο χρέος θα μειωθεί σημαντικά.

Η ηγεσία της Κυβέρνησης έχει έφεση στις θριαμβολογίες.

Οι κομπασμοί αποδεικνύονται έωλοι και ως εκ τούτου δεν αποδίδουν μεσοπρόθεσμα, ούτε επικοινωνιακά.

Θυμίζω τις αναφορές της για «ριζική και γενναία λύση στο πρόβλημα» και για «πάτο στο βαρέλι» του δημοσίου χρέους» κατά την αξιολόγηση της απόφασης της 21^ης Ιουλίου.

Απόφαση για την οποία σήμερα ανακαλύπτει μειονεκτήματα.

Θυμίζω επίσης ότι μέχρι πρόσφατα απέκλειε κατηγορηματικά το «κούρεμα» του ελληνικού χρέους.

Θεωρούσε ότι μία τέτοια επιλογή «θα ήταν ανεύθυνη και επικίνδυνη προσέγγιση», «τεράστιο λάθος για τη χώρα», το οποίο «θα οδηγούσε τα ασφαλιστικά ταμεία και τις τράπεζες στα τάρταρα», «θα στιγμάτιζε τη χώρα» και «θα έπληττε τους πολίτες, ιδίως τους πιο αδύναμους από αυτούς».

Είναι και αυτό μία ακόμη απόδειξη των οβιδιακών μεταμορφώσεων, στις οποίες πράγματι, διαχρονικά, έχει υψηλές αποδόσεις η Κυβέρνηση.

Σε ότι αφορά τη συμφωνία της 26^ης Οκτωβρίου, πράγματι, το ύψος του δημοσίου χρέους θα μειωθεί. Βέβαια όχι όσο εκτιμά ή προσδοκά η Κυβέρνηση.

Και αυτό γιατί θα υπάρξει προσαύξηση χρέους από την αναγκαία επανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, την ενίσχυση των ασφαλιστικών ταμείων και τη βελτίωση της αξιοπιστίας των νέων ομολόγων με τα οποία θα ανταλλαγούν τα παλαιά.

Ενώ δεν είναι σαφές ακόμα σε ποιο βαθμό θα συμμετάσχουν εθελοντικά οι ιδιώτες, ώστε να μην υπάρξει «χρηματοδοτικό κενό».

Σε κάθε περίπτωση, το χρέος της χώρας μας εκτιμάται ότι θα διαμορφωθεί το 2020 στο επίπεδο του 2009. Στο ίδιο ύψος που προέβλεπε και το Μνημόνιο για το 2020, δηλαδή στο 120% του ΑΕΠ.

Μνημόνιο όμως το οποίο δεν ενσωμάτωνε άλλα 9 χρόνια σκληρής λιτότητας, δεν προέβλεπε εκποίηση μεγάλου μέρους της δημόσιας περιουσίας και δεν περιελάμβανε την αναδιάρθρωση του χρέους.

Τουλάχιστον όμως η απόφαση των Βρυξελλών, όπως ισχυρίζεται και η Κυβέρνηση, εξασφαλίζει τη βιωσιμότητα του χρέους;

Καταρχήν να υπενθυμίσω ότι η Κυβέρνηση, μέχρι πολύ πρόσφατα, ακόμη και στο Προσχέδιο του Προϋπολογισμού, υποστήριζε ότι η απόφαση της 21^ης Ιουλίου διασφαλίζει τη βιωσιμότητα του χρέους.

Έπεσε όμως έξω και σε αυτή την πρόβλεψη.

Εμείς εκτιμούμε ότι το ίδιο θα συμβεί και με την τελευταία απόφαση εάν δεν υπάρξει ανάκαμψη της Οικονομίας.

Και αυτό γιατί η βιωσιμότητα του χρέους απαιτεί υψηλούς ρυθμούς ανάπτυξης ώστε αυτοί, μαζί με το κατάλληλο μείγμα δημοσιονομικής πολιτικής, να οδηγήσουν στην επίτευξη μεγάλων και συνεχών πρωτογενών πλεονασμάτων.

Χρειάζεται συνεπώς αλλαγή πολιτικής.

Και αυτή είναι εφικτή, ειδικά όταν η υπάρχουσα αποδεικνύεται λαθεμένη και αδιέξοδη.

Θα πείτε συνεπώς όχι και στη νέα δανειακή σύμβαση;

Θα μελετήσουμε και θα αξιολογήσουμε με υπευθυνότητα το περιεχόμενο της νέας σύμβασης.

Άλλωστε, σήμερα, πτυχές και παράμετροι της συμφωνίας δεν είναι ακόμη γνωστές και θα αποσαφηνισθούν το προσεχές δίμηνο.

Ενώ στην τελευταία επικαιροποίηση του Μνημονίου υπάρχουν και νέες προβλέψεις των εταίρων μας, που μέχρι σήμερα δεν περιλαμβάνονται σε κανένα κυβερνητικό σχέδιο, όπως είναι η πρόθεση της Κυβέρνησης να προχωρήσει σε πιο εκτεταμένες αποκρατικοποιήσεις επειδή δεν επιτυγχάνονται οι ποσοτικοί στόχοι του προγράμματος, και η βούληση των εταίρων να ανοίξει συζήτηση για τους ελάχιστους μισθούς και την εθνική συλλογική σύμβαση εργασίας ώστε να μειωθεί το μισθολογικό κόστος.

Προβλέψεις που μπορεί να οδηγήσουν σε νέες, ακόμη πιο επώδυνες δεσμεύσεις, πέραν της σκληρής και αυστηρής εποπτείας της χώρας.

Η Ν.Δ. εξακολουθεί να λέει όχι στο αποδεδειγμένο λάθος και στηρίζει οτιδήποτε κρίνει σωστό για τη χώρα, και να απορρίπτει κάθε σκέψη για απώλεια εθνικής κυριαρχίας.

Άλλωστε τέτοιες σκέψεις δεν ταιριάζουν στις αρχές, στις Συνθήκες και στις δημοκρατικές παραδόσεις της Ευρώπης.

Πιστεύω σε εταιρική, ισότιμη σχέση και στη λογική της αλληλεγγύης στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Οι εκλογές είναι πιο κοντά σήμερα ή όχι;

Σε εκλογές οδηγούν τα πολλά, μεγάλα και αυξανόμενα αδιέξοδα της Κυβέρνησης.

Αδιέξοδα που οφείλονται τόσο στο λανθασμένο μίγμα της οικονομικής πολιτικής όσο και στην εκτελεστική αναποτελεσματικότητά της.

Η Κυβέρνηση δεν μπορεί. Η μετάθεση ευθυνών πλέον δεν πιάνει. Ο κύκλος της έχει ήδη κλείσει.

Ζητάτε εκλογές και αυτοδυναμία. Πιστεύετε ότι η εφαρμογή μιας άλλης πολιτικής είναι θέμα αριθμών εδρών;

Η μακρά εμπειρία έχει δείξει ότι τέτοιες κρίσιμες καταστάσεις τις αντιμετωπίζουν αποτελεσματικότερα Κυβερνήσεις με ισχυρή λαϊκή βάση, ρεαλιστικό και συνεκτικό σχέδιο, ισχυρή πολιτική βούληση, αυτοπεποίθηση και αποφασιστικότητα, και ικανότητα έμπνευσης και κινητοποίησης όλων των δημιουργικών δυνάμεων του έθνους.

Η Νέα Δημοκρατία ζητεί ισχυρή και καθαρή λαϊκή εντολή.

26Οκτ

Ομιλία στην παρουσίαση των βιβλίων των Πάνου Καζάκου «Μετά το Μνημόνιο» και Παναγιώτη Λιαργκόβα & Σπύρου Ρεπούση «Κρίση, δανεισμός και χρεοκοπία»

Κυρίες και Κύριοι,

Θα ήθελα να ευχαριστήσω τους Συγγραφείς του Βιβλίου και τις Εκδόσεις Παπαζήση για την πολύ τιμητική πρόσκληση που μου απηύθυναν, να παρουσιάσω, μαζί με άλλους εκλεκτούς καλεσμένους, Συναδέλφους μου από τον πανεπιστημιακό χώρο και το πεδίο της πολιτικής, τα εξαιρετικά βιβλία τους.

Για εμένα, η αποδοχή αυτής της πρόσκλησης ήταν πρόκληση και ευκαιρία.

Πρόκληση, προκειμένου να αντλήσω σκέψεις και προτάσεις για τη βελτίωση της αποτελεσματικότητας της οικονομικής πολιτικής.

Ευκαιρία, να δω συγκεντρωμένη και εστιασμένη, σε ένα εγχειρίδιο, την ελληνική και διεθνή εμπειρία σε ζητήματα κρίσεων, δανεισμού και χρεοκοπίας.

Σήμερα, αισθάνομαι δικαιωμένος γι’ αυτή την επιλογή.

Και αυτό γιατί, και τα δύο βιβλία αποτελούν εφαλτήριο για γόνιμη σκέψη και θρυαλλίδα για προβληματισμό.

Θα μου επιτρέψετε, στο πλαίσιο και της δικής μου συμβολής στη σημερινή παρουσίαση, να μοιραστώ μαζί σας ορισμένες σκέψεις που αναδύονται από το περιεχόμενο των βιβλίων.

Και θα τις αναπτύξω, θέτοντας τα αντίστοιχα, σχετικά, ερωτήματα, με χρονολογική σειρά.

1^η Σκέψη: Η σημερινή κρίση στην Ελλάδα είναι διεθνής ή εγχώρια;

Πρόσφατα, προχθές, ο κ. Πρωθυπουργός είπε ότι η κρίση είναι ευρωπαϊκή και όχι ελληνική.

Βέβαια ο ίδιος, ως Αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, σταθερά υποστήριζε το αντίστροφο: ότι η κρίση είναι εγχώρια και όχι διεθνής.

Μάλλον όμως και αυτό ήταν ένα από «τα ατελείωτα παραδείγματα αντιπολιτευτικής ανευθυνότητας», στα οποία αναφέρεται ο Καθηγητής κ. Καζάκος στο βιβλίο του.

Κατά την άποψή μου, η διεθνής κρίση διέλυσε χρόνιες ψευδαισθήσεις και υποκριτικές συμπεριφορές για την πραγματική κατάσταση της χώρας και της Οικονομίας της.

Η Ελληνική Οικονομία έχει συσσωρευμένες, από χρόνια, δομικές αδυναμίες, υψηλό έλλειμμα του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών, υψηλό και με αυξητική δυναμική δημόσιο χρέος, πρόβλημα σύγχρονου και βιώσιμου αναπτυξιακού προτύπου.

Με υπερβάλλουσα ζήτηση από τη μία και κακή χρήση των πόρων από την πλευρά της προσφοράς.

Ορθώς, συνεπώς, οι συγγραφείς υποστηρίζουν ότι «είναι πρωτίστως ενδογενείς οι παράγοντες που καθόρισαν τη στρεβλή δυναμική του συστήματος».

«Και η διεθνής χρηματοπιστωτική κρίση που ακολούθησε, βρήκε την Ελλάδα χωρίς συστοιχίες αντιστάθμισης».

Όμως, σε αυτό το σημείο πρέπει να τονισθεί ότι τα «υποκείμενα νοσήματα» της Οικονομίας δημιουργήθηκαν τη δεκαετία του ’80.

Αυτή τη δεκαετία αναπτύχθηκαν έντονες δημοσιονομικές ανισορροπίες και ακολουθήθηκε μια επεκτατική πολιτική με αποτέλεσμα την εκρηκτική διόγκωση του δημοσίου χρέους.

Είναι χαρακτηριστικό το γεγονός ότι, σε αυτή τη δεκαετία, το έλλειμμα της Γενικής Κυβέρνησης ήταν, κατά μέσο όρο, 13% του ΑΕΠ.

Αυτά τα τεράστια δημοσιονομικά ελλείμματα οδήγησαν στην έκρηξη του δημοσίου χρέους, από το 22% του ΑΕΠ το 1980 στο 71% του ΑΕΠ το 1990.

Έτσι, ενώ στις αρχές της δεκαετίας, η Ελλάδα ήταν η λιγότερο χρεωμένη χώρα της σημερινής Ευρωζώνης, στο τέλος της, μετά από δύο υποτιμήσεις της δραχμής, μετά από μια διετία ασφυκτικής λιτότητας, και αφού η χώρα απορρόφησε τα Κοινοτικά Μεσογειακά Προγράμματα, βρέθηκε με τριπλάσιο χρέος.

Και σε αυτό δεν περιλαμβάνεται η εκρηκτική αύξηση στα χρέη των δημοσίων επιχειρήσεων και οργανισμών και των αγροτικών συνεταιρισμών.

Χαρακτηριστικά αναφέρεται ότι οι εγγυήσεις του Δημοσίου για δάνεια από ιδιωτικές και δημόσιες επιχειρήσεις και οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης ανήλθαν το 1989 στο 32% του ΑΕΠ.

Τα επόμενα 3 χρόνια, περίπου, οι μισές – από αδυναμία εξυπηρέτησής τους – κατέπεσαν, εκτοξεύοντας το χρέος στο 110% του ΑΕΠ.

Είναι επίσης γεγονός ότι από το 1990, ξεκίνησε μια συστηματική προσπάθεια αντιμετώπισης των ανισορροπιών και στρεβλώσεων της Ελληνικής οικονομίας.

Δεν αντιμετωπίσαμε όμως με επάρκεια το πρόβλημα που δημιουργήθηκε την προηγούμενη δεκαετία.

2^η Σκέψη: Για τη σημερινή κατάσταση φταίει η διακυβέρνηση της ΝΔ;

Η πραγματικότητα δείχνει ότι, από το 2004 ως το 2007, τόσο τα δημοσιονομικά ελλείμματα, όσο και το δημόσιο χρέος μειώθηκαν σημαντικά, ως ποσοστό του ΑΕΠ.

Μετά το 2008 τα ελλείμματα πράγματι διευρύνθηκαν, κυρίως ως αποτέλεσμα όμως της διεθνούς κρίσης.

Το μέσο δημοσιονομικό έλλειμμα των χωρών της Ευρωζώνης δεκαπλασιάστηκε ως ποσοστό του ΑΕΠ μεταξύ 2007 και 2009. Από το 0,6% το 2007, ανέβηκε στο 6,4% το 2009.

Ενώ το μέσο χρέος των χωρών της Ευρωζώνης ανέβηκε, από το 66% του ΑΕΠ το 2007, στο 78% το 2009.

Βέβεια, η αύξηση των δαπανών του κράτους περίπου κατά 23 δισ. ευρώ την περίοδο 2004–2009, αν αφορούσε κατά 78% μισθούς, συντάξεις και επιχορηγήσεις ασφαλιστικών ταμείων, υπερέβη κατά πολύ τις δυνατότητες της Οικονομίας.

3^η Σκέψη: Ποιές είναι οι ευθύνες της Κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ μέχρι να μπούμε στο Μνημόνιο;

Αρκετές από αυτές επισημαίνονται και από τους Συγγραφείς. Η Κυβέρνηση:

1^ον. Συνέβαλε, με πράξεις και παραλείψεις, στη διόγκωση του ελλείμματος του 2009, αφού, άλλωστε, κυβέρνησε για το 1/4 του χρόνου.

2^ον. Δεν είχε σχέδιο και αναλώθηκε σε διακηρύξεις.

3^ον. Ψήφισε Προϋπολογισμό που ενσωμάτωνε μη ρεαλιστικούς στόχους.

4^ον. Κατέθεσε Πρόγραμμα Σταθερότητας και Ανάπτυξης κατώτερο των περιστάσεων.

5^ον. Εμφάνισε διαχειριστικές αδυναμίες και υπέπεσε σε σωρεία παλινωδιών.

6^ον. Έστελνε αντιφατικά μηνύματα στις αγορές, με αποτέλεσμα ακόμη και τα διεθνή μέσα ενημέρωσης να συστήσουν στα κυβερνητικά στελέχη να σιωπήσουν.

7^ον. Αναφέρονταν απαξιωτικά για τη χώρα, το κύρος και την αξιοπιστία της.

8^ον. Θριαμβολογούσε, αδικαιολόγητα, για Ευρωπαϊκές αποφάσεις.

9^ον. Δεν άντλησε έγκαιρα κεφάλαια από τις αγορές.

10^ον. Άργησε να πάρει τα αναγκαία μέτρα.

Ο κ. Τρισέ, όπως μας υπενθυμίζει το βιβλίο των Λιαργκόβα και Ρεπούση, τόνισε ότι η «η Ελληνική Κυβέρνηση άργησε πάρα πολύ να αναγνωρίσει την έκταση του προβλήματος και να λάβει τα αναγκαία μέτρα».

Έτσι, η Κυβέρνηση μετέτρεψε ένα πρόβλημα ελλείμματος και χρέους, κοινό στις περισσότερες Ευρωπαϊκές χώρες, όπως άλλωστε καταγράφει ο εφετινός Προϋπολογισμός, σε κρίση δανεισμού.

Με αποτέλεσμα την προσφυγή στο Μηχανισμό Στήριξης.

4^η Σκέψη: Ποια είναι η κατάσταση της Ελληνικής οικονομίας σήμερα;

Η ύφεση είναι μεγάλη, πολύ βαθύτερη από τις αρχικές και πρόσφατες εκτιμήσεις.
Η ανεργία έχει διαμορφωθεί σε πρωτόγνωρα επίπεδα.
Η ψυχολογία νοικοκυριών και επιχειρήσεων έχει καταρρεύσει.
Η αναπτυξιακή διάσταση απουσιάζει.
Αποκρατικοποιήσεις δεν πραγματοποιούνται.
Η ανταγωνιστικότητα της Οικονομίας επιδεινώνεται.
Το κόστος δανεισμού έχει εκτοξευθεί στα ύψη.
Το «εσωτερικό χρέος» έχει διογκωθεί, και αυτό γιατί το κράτος, όπως ορθώς επισημαίνει ο κ. Καζάκος, μεταβιβάζει το κόστος της μη συμμόρφωσης στον ιδιωτικό τομέα με διάφορες μορφές, π.χ. στάση πληρωμών προς τους προμηθευτές, μη επιστροφή ΦΠΑ στους εξαγωγείς, πάγωμα έργων.
Το δημόσιο χρέος έχει αυξηθεί και διατηρεί τη δυναμική του.
Οι δημοσιονομικοί στόχοι δεν επιτυγχάνονται.

Οι Κυβερνητικές προβλέψεις και διαβεβαιώσεις διαρκώς διαψεύδονται και οι αποκλίσεις από τους στόχους διογκώνονται.

Αποκλίσεις που οδηγούν σε νέα, δυσβάσταχτα μέτρα.

Μέτρα κοινωνικά άδικα και οικονομικά αναποτελεσματικά.

Όπως αυτά που λαμβάνονται ή θα ληφθούν μέσα στο 2011, συνολικού ύψους περίπου 10% του ΑΕΠ για να μειωθεί το έλλειμμα, εάν μειωθεί, μόλις κατά 2% του ΑΕΠ.

Οικονομική αποτελεσματικότητα, για να χρησιμοποιήσω έκφραση που επαναλαμβάνεται συχνά στο βιβλίο του κ. Καζάκου, μόλις 20%.

Και όλα αυτά γιατί έχει αποτύχει η ακολουθούμενη οικονομική πολιτική.

Τόσο στην έμπνευση όσο και στην εκτέλεσή της.

Τόσο στη επίτευξη της αναγκαίας δημοσιονομικής προσαρμογής, όπου ο ρυθμός συμμόρφωσης όπως αναφέρουν και οι Συγγραφείς είναι μεγαλύτερος, όσο και στην υλοποίηση των διαρθρωτικών αλλαγών.

5^η Σκέψη: Πως αξιολογείτε την κατάσταση από εδώ και μπρος;

Θα μου επιτρέψετε να μείνω στην τελευταία Έκθεση των Εταίρων στην οποία αποδεικνύεται ότι τα απανωτά «σχέδια σωτηρίας» της χώρας απέτυχαν.

«Πάτος στο βαρέλι» του χρέους δεν υφίσταται, αφού η κατάσταση της Οικονομίας επιδεινώνεται.

Συγκεκριμένα:

1^ον. Η χώρα εκτιμάται ότι θα επιστρέψει στις αγορές σε μια δεκαετία, το 2021, όταν η αρχική πρόβλεψη της κυβέρνησης ήταν για εφέτος και η μεταγενέστερη της τρόικας για το 2013-2014.

2^ον. Δεν αναμένεται ανάκαμψη της Οικονομίας πριν από το 2013. Επισημαίνεται ότι, μέχρι πρόσφατα, αυτή προβλεπόταν για το 2012. Η ύφεση πλέον εκτιμάται στο 5,5% για το 2011, υψηλότερη από το 2010, και στο 2,8% για το 2012, αντί ανάπτυξης 0,8% που προβλέπεται από το Μεσοπρόθεσμο Σχέδιο.

3^ον. Το χρέος θα παραμείνει σε επίπεδα άνω του 130% του ΑΕΠ μέχρι το 2030.

4^ον. Εντοπίζονται καθυστερήσεις και διαχειριστικές αδυναμίες στην προετοιμασία και υλοποίηση των διαρθρωτικών αλλαγών. Για παράδειγμα ο κανόνας 1 προς 10 για τις προσλήψεις στο δημόσιο δεν έχει εφαρμοστεί.

5^ον. Οι δημοσιονομικοί στόχοι του 2011 δεν επιτυγχάνονται. Οι αποκλίσεις διευρύνονται. Το έλλειμμα της γενικής κυβέρνησης εκτιμάται ότι θα διαμορφωθεί στο 8,5% – 9,0% του ΑΕΠ το 2011, από 7,3% που ήταν οι εκτιμήσεις του Μεσοπρόθεσμου Σχεδίου. Απαιτούνται περιοριστικά μέτρα ύψους 61,8 δισ. ευρώ την περίοδο 2010-2014, όταν το Μνημόνιο προέβλεπε 30 δισ. ευρώ μέχρι το 2013.

6^ον. Ο στόχος των εσόδων από αποκρατικοποιήσεις δεν θα επιτευχθεί. Μάλιστα, η απόκλιση θα είναι αισθητή. Εκτιμάται ότι τα έσοδα θα ανέλθουν στο 1,7 δισ. ευρώ μέχρι το τέλος του έτους, αντί πρόβλεψης για 5 δισ. ευρώ.

7^ον. Η δημοσιονομική προσαρμογή εξακολουθεί να είναι οικονομικά αναποτελεσματική. Προβλέπεται να ληφθούν μέτρα ύψους 6% του ΑΕΠ για να μειωθεί το έλλειμμα, εάν μειωθεί, κατά 1,7% του ΑΕΠ (αποτελεσματικότητα 28,3%).

Συμπερασματικά, όπως αναφέρει και ο κ. Καζάκος:

Πολλές προσδοκίες που επενδύθηκαν στο Μνημόνιο ήταν υπερβολικές.
Μερικές διαψεύστηκαν, πράγμα που θέτει και ζητήματα εγκυρότητας της θεωρίας στην οποία βασίζεται.
Υποτιμήθηκαν οι επιπτώσεις της εμπροσθοβαρούς δημοσιονομικής προσαρμογής στην ύφεση που τελικά ήταν μεγαλύτερη από την αναμενόμενη.
Υποτιμήθηκε η επίπτωση των νέων φόρων στις τιμές που τελικά αυξήθηκαν ενώ η ζήτηση μειωνόταν.
Οι ονομαστικοί μισθοί υποχώρησαν, αλλά όχι οι τιμές.
Οι προτεραιότητες της δημοσιονομικής προσαρμογής είναι συζητήσιμες.
Η αναμενόμενη εσωτερική υποτίμηση έχει δομικά όρια και μπορεί να ευνοήσει αδύναμες παραγωγικές δομές.

6^η Σκέψη: Δεν αρκούν οι αποφάσεις της 21^ης Ιουλίου για να αντιμετωπιστεί το πρόβλημα του χρέους;

Μόνο η Κυβέρνηση, όπως αναφέρει και το Προσχέδιο του Προϋπολογισμού, εξακολουθεί να αιθεροβατεί υποστηρίζοντας ότι «η συμφωνία της 21ης Ιουλίου διασφαλίζει τη βιωσιμότητα του χρέους».

Η τελευταία Έκθεση για την Ελλάδα επιβεβαιώνει την ανάγκη αναθεώρησης εκείνης της απόφασης.

Όπως ορθώς αρκετοί, μεταξύ των οποίων και η Αξιωματική Αντιπολίτευση, είχαμε επισημάνει και προβλέψει από τότε.

Και αυτό γιατί, μεταξύ άλλων, οι παραδοχές της συμφωνίας δεν ήταν ρεαλιστικές, δημιουργώντας μεγάλο χρηματοδοτικό κενό.

7^η Σκέψη: Ποιοι είναι οι κίνδυνοι από την αναθεώρηση της Συμφωνίας;

Η αναθεώρησή της απαιτεί προσοχή, γιατί εμπεριέχει μεγάλους κινδύνους, τόσο για την Ελλάδα, όσο και για τη σταθερότητα της ευρωπαϊκής και παγκόσμιας Οικονομίας.

Κινδύνους για τις αντοχές και τον έλεγχο του τραπεζικού συστήματος και την αναγκαία επανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών και των ασφαλιστικών ταμείων.
Κινδύνους για τον εθελοντικό χαρακτήρα της συμμετοχής των ιδιωτών ώστε να μην «πυροδοτηθούν» άλλες δυσάρεστες εξελίξεις, όπως η μετάδοση της κρίσης σε ολόκληρη την Ευρωζώνη.
Κινδύνους για την κάλυψη των δανειακών αναγκών της χώρας, για όσο διάστημα – και αυτό εκτιμάται, δυστυχώς πλέον, ότι θα είναι πολύ μεγάλο – η χώρα θα μείνει εκτός αγορών.
Κινδύνους, τέλος, για τον οικονομικό έλεγχο της χώρας και την επιβολή βαρύτερης και παρατεταμένης λιτότητας στην Ελληνική Κοινωνία. Μία κοινωνία που έχει φθάσει στα όρια ανοχής και αντοχής της.

Σε κάθε περίπτωση, η βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους, εκτός από το όποιο «κούρεμα», προϋποθέτει υψηλούς ρυθμούς ανάπτυξης και μεγάλα και συνεχή πρωτογενή πλεονάσματα.

Όπως δήλωσε άλλωστε σήμερα και ο Λορέντζο Σμάγκι, μέλος του Συμβουλίου της ΕΚΤ, «όσοι πιστεύουν ότι μια ελεγχόμενη αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους αποτελεί τη λύση ξεχνούν ότι η συμφωνία του Ιουλίου έδειξε ότι η πραγματικότητα διαφέρει».

8^η Σκέψη: Τι πρέπει να κάνουμε εμείς ως χώρα;

Αυτό που χρειάζεται σήμερα είναι η άμεση συγκρότηση σχεδίου και η ανάληψη δράσεων για τη διαμόρφωση ενός νέου οικονομικού προτύπου.

Προτύπου που θα στοχεύει, επί της ουσίας, στην επίτευξη της διατηρήσιμης ανάπτυξης, στην ενίσχυση της απασχόλησης και της κοινωνικής συνοχής.

Βασικοί άξονες αυτού του σχεδίου πρέπει να είναι:

1^ος. Η μείωση του διαρθρωτικού ελλείμματος, κυρίως, μέσω της περιστολής των δαπανών.

Η δημοσιονομική προσαρμογή είναι διατηρήσιμη εάν βασίζεται σε περικοπή των πρωτογενών δαπανών.

Απαιτείται, όμως, και η αναδιάρθρωση των δαπανών με τη βελτίωση της «ποιότητας» των δημόσιων οικονομικών και με την αύξηση της αποτελεσματικότητας των πόρων.

Επιβάλλεται η αξιοποίηση της δημοσιονομικής πολιτικής μέσω της ενεργής δημοσιονομικής παρέμβασης, με αξιολόγηση του μεγέθους του πολλαπλασιαστή ανάλογα με το εργαλείο και τις δημοσιονομικές συνθήκες, για τη μακροχρόνια και ισόρροπη σταθεροποίηση της οικονομίας, για τη βελτίωση του μεσοπρόθεσμου δυνητικού ρυθμού ανάπτυξης και για την επίτευξη στόχων κοινωνικής πολιτικής.

2^ος. Η ενίσχυση των φορολογικών εσόδων.

Με την ενίσχυση της αποτελεσματικότητας και του συντονισμού σε όλα τα επίπεδα του φορολογικού, ελεγκτικού και εισπρακτικού μηχανισμού.

3^ος. Η ενίσχυση της αποτελεσματικότητας των κοινωνικών δαπανών ώστε να αντιμετωπισθεί το κύμα φτώχειας και ανεργίας που σαρώνει τη χώρα.

Με στοχευμένες παρεμβάσεις κοινωνικής πολιτικής.

Με τον εξορθολογισμό των μηχανισμών αναδιανομής εισοδήματος.

4^ος. Η ανάληψη των αναγκαίων μέτρων τόνωσης της αγοράς και της Οικονομίας.

5^ος. Η αξιοποίηση της περιουσίας του Δημοσίου.

Μια ορθολογική διαχείριση και μια δυναμική και στοχευμένη αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας μπορεί να εξασφαλίσει σημαντικά, σταθερά και σε μακροχρόνια βάση έσοδα για το Δημόσιο, να μειώσει το ύψος του χρέους, και να δημιουργήσει πρόσθετα αναπτυξιακά οφέλη.

6^ος. Η επιτάχυνση των διαρθρωτικών αλλαγών ώστε να αξιοποιηθούν λιμνάζουσες αναπτυξιακές δυνατότητες της χώρας.

Αλλαγές, κάποιες από τις οποίες περιλαμβάνονται και στο «Μνημόνιο».

Μεταρρυθμίσεις, που πράγματι επί δεκαετίες δεν είχαμε θέσει σε εφαρμογή και οι οποίες είναι αναγκαίες για τη βελτίωση της ανταγωνιστικότητας της οικονομίας.

7^ος. Η επένδυση στη γνώση, στην έρευνα και στην καινοτομία.

Με την ανάπτυξη ενός ολοκληρωμένου και ποιοτικού συστήματος εκπαίδευσης και δια βίου μάθησης.

8^ος. Η ενίσχυση της επιχειρηματικότητας.

Με τη διαμόρφωση απλών, διαφανών και σταθερών κανόνων.
Με τη βελτίωση του ρυθμιστικού και ανταγωνιστικού πλαισίου των αγορών.
Με τη μείωση των φόρων.
Με τη μείωση των ασφαλιστικών εισφορών, αφού αυτές, στο ύψος που είναι διαμορφωμένες, δημιουργούν προβλήματα στην απασχόληση και στην ανταγωνιστικότητα.

9^ος. Η δημιουργία ενός σύγχρονου κοινωνικού κράτους. Με τη βελτίωση της ποιότητας των θεσμών και τη δραστική μείωση της γραφειοκρατίας.

10^ος. Η ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας της οικονομίας.

Με την τόνωση της εξωστρέφειας και την ανάδειξη των ανταγωνιστικών πλεονεκτημάτων της χώρας.

Συμπερασματικά, είναι πλέον σαφές, ότι η ακολουθούμενη «συνταγή», και μάλιστα σε μεγαλύτερη δοσολογία, που επιδιώκει αρχικά τη δημοσιονομική προσαρμογή και μεταγενέστερα την ανάκαμψη, είναι λανθασμένη, ειδικά σε συνθήκες ύφεσης.

Τη θέση αυτή υποστηρίζουν επιφανείς νομπελίστες οικονομολόγοι και προσωπικότητες, κάποιοι από τους οποίους έχουν συνδέσει τη διαδρομή τους με το ευρωπαϊκό οικοδόμημα.

Συγκεκριμένα, ο Krugman σημειώνει ότι «η θεραπεία της αφαίμαξης σκοτώνει την Οικονομία», ο Stiglitz υπογραμμίζει ότι «τα μέτρα λιτότητας βουλιάζουν την Ελλάδα στην ύφεση», ο Solow υποστηρίζει ότι «για να μειωθούν τα ελλείμματα, πρέπει η Οικονομία να πάρει μπροστά», ενώ ο Delors τονίζει ότι, με αυτή τη «συνταγή», «μαθαίνουμε στις χώρες που αντιμετωπίζουν προβλήματα να πεθαίνουν αφού θεραπευτούν».

Δηλαδή ουσιαστικά εναρμονίζονται με τις θέσεις της Νέας Δημοκρατίας η οποία προτείνει δημοσιονομική προσαρμογή και πειθαρχία σε συνδυασμό με την Επανεκκίνηση της Οικονομίας.

Μόνο έτσι μπορούμε να μπούμε σε τροχιά βιώσιμης λύσης των προβλημάτων της Ελληνικής Οικονομίας, στο πλαίσιο πάντα της Ευρωζώνης.

Το ζητούμενο συνεπώς είναι, εγχώριες πολιτικές και κοινωνικές δυνάμεις, προσανατολισμένοι στην άμεση Επανεκκίνηση της Οικονομίας, να εντείνουμε τις προσπάθειες για δημοσιονομική εξυγίανση, υιοθέτηση αναπτυξιακών πρωτοβουλιών και διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων, και ορθολογική διαχείριση και διαφανή αξιοποίηση της περιουσίας του Δημοσίου.

Και οι εταίροι μας να εφαρμόσουν πρακτικές κοινοτικής αλληλεγγύης, χωρίς δισταγμούς και καθυστερήσεις.

Μόνον έτσι το παίγνιο θα καταστεί θετικού αθροίσματος.

Αρκεί να αντιληφθούμε όλοι ότι η χώρα θα ισορροπήσει σε χαμηλότερο βιοτικό επίπεδο.

Και ότι χρειάζεται υπομονή και επιμονή, διότι ο αγώνας είναι μαραθώνιος και όχι κατοστάρι.

Κυρίες και Κύριοι,

Η ξενάγηση στις σελίδες του βιβλίου, η οποία και δεν εξαντλείται σε αυτά τα στοιχεία, είναι εξαιρετικά ενδιαφέρουσα και χρήσιμη.

Εύχομαι ολόψυχα, το ανά χείρας βιβλίο να βρει την ανταπόκριση που προσδοκούν οι συγγραφείς, και να διαβαστεί, να μελετηθεί καλύτερα, από πολλούς, όσο γίνεται περισσότερους…