Ομιλία

Ομιλία στην Ολομέλεια κατά τη Συζήτηση του Σχεδίου Νόμου “Κύρωση Πράξης Νομοθετικού Περιεχομένου – Ρύθμιση θεμάτων χρηματοπιστωτικού χαρακτήρα” (30.11.2011)

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Κυρώνουμε σήμερα την Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου με αντικείμενο τη ρύθμιση της παροχής εγγυήσεων του Ελληνικού Δημοσίου προς την Τράπεζα της Ελλάδος για κάλυψη πιστώσεων σε τράπεζες που αντιμετωπίζουν προβλήματα ρευστότητας.

Με τη χορήγηση επιπλέον εγγυήσεων ύψους 60 δισ. ευρώ.

Έναντι 30 δισ. ευρώ που όριζε, αρχικά, η Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου, και 15 δισ. ευρώ που ήταν η αρχική πρόβλεψη.

Η Κύρωση, που τροποποιεί την τελευταία απόφαση του Υπουργείου Οικονομικών, κρίνεται αναγκαία λαμβάνοντας υπόψη τόσο τις διεθνείς χρηματοοικονομικές συνθήκες όσο και τις συνθήκες λειτουργίας του Ελληνικού τραπεζικού συστήματος.

Τραπεζικό σύστημα το οποίο, εξαιτίας, κυρίως, της ανεπάρκειας της προηγούμενης Κυβέρνησης και της βαθιάς και παρατεταμένης ύφεσης της Οικονομίας, βρίσκεται αντιμέτωπο με πολλές, μεγάλες και διευρυνόμενες προκλήσεις.

Προκλήσεις που απορρέουν:

1ον. Από την επιβράδυνση του ρυθμού οικονομικής μεγέθυνσης, με την ύφεση να εκτιμάται ότι θα υπερβαίνει σωρευτικά το 15% την περίοδο 2009-2012, ενώ δεν αναμένεται ανάκαμψη πριν από το 2013.

Οικονομία που εκτιμάται ότι θα βρίσκεται τουλάχιστον για 5 συνεχόμενα χρόνια σε ύφεση.

2ον. Από τις συνεχείς υποβαθμίσεις της πιστοληπτικής αξιολόγησης των τραπεζών, αποτέλεσμα των αντίστοιχων υποβαθμίσεων της χώρας.

3ον. Από τον αποκλεισμό των πιστωτικών ιδρυμάτων από τις διεθνείς αγορές άντλησης κεφαλαίων.

4ον. Από τη συρρίκνωση του ρυθμού πιστωτικής επέκτασης, με τον περιορισμό τόσο της ζήτησης όσο και της προσφοράς τραπεζικών πιστώσεων, καθώς μια σειρά από στοιχεία δείχνουν ότι πλέον δημιουργούνται συνθήκες «πιστωτικής ασφυξίας», όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά και στην Ευρωζώνη.

5ον. Από τη χειροτέρευση της ποιότητας του δανειακού χαρτοφυλακίου των πιστωτικών ιδρυμάτων εξαιτίας της βίαιης, απότομης και μεγάλης επιδείνωσης της χρηματοοικονομικής κατάστασης επιχειρήσεων και νοικοκυριών, αλλά και σφαλμάτων στο σκέλος των χορηγήσεων των ίδιων των πιστωτικών ιδρυμάτων.

6ον. Από την έντονη και συνεχή εκροή των καταθέσεων, λόγω της αυξημένης αβεβαιότητας, των παλινωδιών της προηγούμενης Κυβέρνησης και της ανάγκης κάλυψης, από μέρους νοικοκυριών και επιχειρήσεων, καταναλωτικών ή λειτουργικών αναγκών.

Είναι χαρακτηριστικό ότι από την αρχή του έτους, οι καταθέσεις έχουν υποχωρήσει κατά 33 δισ. ευρώ (ή περίπου 15%).

Ενώ η υποχώρηση από τις αρχές του 2010, όταν ξέσπασε η κρίση χρέους στη χώρα μας, διαμορφώθηκε στα 62 δισ. ευρώ (ή περίπου 25%).

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Όλες αυτές οι προκλήσεις έχουν ορατές και δυσμενείς επιπτώσεις στη ρευστότητα, στην αποδοτικότητα, στην αποτελεσματικότητα και στην ποιότητα χαρτοφυλακίου των Ελληνικών πιστωτικών ιδρυμάτων.

Όπως προκύπτει και από σχετικές δημοσιευμένες εκτιμήσεις, οι ελληνικές τράπεζες, το Σεπτέμβριο, άντλησαν από τον Μηχανισμό Παροχής Έκτακτης Ρευστότητας (ELA) 26,7 δισ. ευρώ.

Ανεβάζοντας σήμερα, σύμφωνα με την Τράπεζα της Ελλάδος, τη συνολική χρηματοδότηση από το Ευρωσύστημα (δηλαδή ELA και ANFA) στα 41 δισ. ευρώ.

Ενώ, ένα μήνα πριν, τον Αύγουστο, ο ίδιος μηχανισμός (ELA) είχε ενισχύσει τις ελληνικές τράπεζες με 6,6 δισ. ευρώ.

Ενώ η χρηματοδότηση της ΕΚΤ προς τα ελληνικά πιστωτικά ιδρύματα υποχώρησε στα 77,8 δισ. ευρώ στα τέλη Σεπτεμβρίου, από 93,1 δισ. ευρώ τον Αύγουστο.

Η απεξάρτηση αυτή οφείλεται, κατά κύριο λόγο, στο γεγονός ότι αρκετοί τίτλοι που προσφέρουν οι ελληνικές τράπεζες ως εγγύηση για την ρευστότητα, δεν γίνονται αποδεκτοί από την ΕΚΤ.

Και όλα αυτά εν αναμονή και της αποτίμησης των ζημιών που θα υποστούν οι τράπεζες από τη συμμετοχή τους στην αναδιάρθρωση του Ελληνικού χρέους, αλλά και του διαγνωστικού ελέγχου που πραγματοποιείται στα δανειακά χαρτοφυλάκιά τους από την εταιρεία BlackRock.

Έλεγχος, τη χρονική στιγμή που νοικοκυριά και επιχειρήσεις, εξαιτίας της ασκούμενης οικονομικής πολιτικής, «πνίγονται» από έλλειψη ρευστότητας και αδυνατούν να εξυπηρετήσουν τα χρέη τους.

Αυτή η εικόνα, επιτάσσει την ανάγκη συνετής και διορατικής διαχείρισης της κατάστασης, τόσο από τα πιστωτικά ιδρύματα, όσο και από την Πολιτεία με στόχο τη διατήρηση της ευρωστίας του ελληνικού τραπεζικού συστήματος.

Πιστωτικά ιδρύματα τα οποία οφείλουν να διαχειρισθούν αποτελεσματικά τη φύση και το ύψος των κινδύνων που αναλαμβάνουν, να ενισχύσουν, ποιοτικά και ποσοτικά, την κεφαλαιακή τους επάρκεια και να συγκρατήσουν τα λειτουργικά τους έξοδα, χωρίς εκτεταμένη απομόχλευση.

Και Πολιτεία η οποία, όπως σταθερά και διαχρονικά υποστηρίζει η Νέα Δημοκρατία, οφείλει να ενισχύσει τη σταθερότητα του τραπεζικού συστήματος, τόσο σε όρους κεφαλαιακής επάρκειας όσο και σε όρους ρευστότητας, ώστε αυτό να διαδραματίζει επιτυχώς τον οικονομικό και κοινωνικό του ρόλο.

Κάτι τέτοιο ξεκίνησε το 2008, παρά τη σφοδρή αντίδραση της τότε Αξιωματικής Αντιπολίτευσης.

Με τη χρήση 23 δισ. ευρώ για την ενίσχυση της ρευστότητας των τραπεζών και 5 δισ. ευρώ για την κεφαλαιακή τους ενίσχυση.

Και συνεχίστηκε, από την Κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, με τη χορήγηση επιπλέον υποστήριξης προς το τραπεζικό σύστημα, με αποτέλεσμα αυτή σήμερα να ανέρχεται συνολικά στα 155 δισ. ευρώ, εκ των οποίων έχουν ενεργοποιηθεί κάτι περισσότερο από 106 δισ. ευρώ.

Βέβαια, το ζητούμενο σήμερα είναι να αποφευχθεί η πιστωτική ασφυξία και να διασφαλισθεί η ροή πιστώσεων στην πραγματική οικονομία, στα νοικοκυριά και στις επιχειρήσεις.

Να τονωθεί η παραγωγική και επιχειρηματική δραστηριότητα, συμβάλλοντας στην ανάταξη της Ελληνικής Οικονομίας.

Και παράλληλα να αποφευχθεί ο αφελληνισμός του ελληνικού τραπεζικού συστήματος.

Καθώς και η επιστροφή του σε λογικές και πρακτικές που ακολουθούνταν μέχρι πριν από δύο δεκαετίες.

Όταν και ξεκίνησαν οι συστηματικές προσπάθειες για τον εκσυγχρονισμό του τραπεζικού συστήματος, κυρίως μέσω της θεσμικής απελευθέρωσής του και της μεταβολής στο ιδιοκτησιακό καθεστώς των τραπεζών.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Αναφορικά με την επικαιρότητα των ημερών, είναι θετικό το γεγονός ότι το Eurogroup, κατά τη χθεσινή του συνεδρίαση, αποφάσισε την εκταμίευση της 6ης Δόσης του υπάρχοντος προγράμματος στήριξης της Ελλάδας.

Υπήρξε άρση της εμπλοκής, υπέρβαση των υπαρκτών, αλλά και των τεχνητών, αδιεξόδων που δημιουργήθηκαν μετά την πρωτοβουλία του κ. Παπανδρέου για τη διεξαγωγή δημοψηφίσματος.

Έτσι, από τότε μέχρι σήμερα, δόθηκε λύση στο πρόβλημα της ακυβερνησίας της χώρας, ολοκληρώνονται οι διαδικασίες για την εκταμίευση της 6ης δόσης, ξεκίνησαν οι απαραίτητες ενέργειες για την εφαρμογή της Συμφωνίας της 26ης Οκτωβρίου και δημιουργείται κλίμα ομαλότητας στο εσωτερικό ώστε η χώρα να οδηγηθεί, κατά τα συμφωνηθέντα, στη λαϊκή ετυμηγορία.

Στην κατεύθυνση αυτή το Eurogroup αποφάσισε να προωθηθεί, με τον ταχύτερο δυνατό ρυθμό, η διαπραγμάτευση για το νέο Πρόγραμμα και το PSI, με στόχο οι σχετικές διαδικασίες να έχουν ολοκληρωθεί τον Ιανουάριο, σύμφωνα με το χρονοδιάγραμμα, όπως προβλέπει τόσο η Ευρωπαϊκή Απόφαση της 26ης Οκτωβρίου όσο και η απόφαση που ελήφθη μετά τη συνάντηση των εκπροσώπων των 2 μεγαλύτερων πολιτικών κομμάτων στις 6 Νοεμβρίου.

Ευρωπαϊκή Απόφαση η οποία κατέστη αναπόφευκτη αφού, όπως καταδεικνύει και η Έκθεση των εταίρων, το ελληνικό χρέος δεν είναι βιώσιμο.

Έκθεση που αποτυπώνει την ολιγωρία, την αναβλητικότητα, την ασυνέπεια, την ανεπάρκεια της προηγούμενης Κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ.

Έκθεση που αποδεικνύει ότι τα απανωτά, μέχρι σήμερα, «σχέδια σωτηρίας» της χώρας απέτυχαν.

Τώρα είναι σε όλους σαφές ότι η ύφεση είναι βαθιά και χρονικά μακρά.

Αποκρατικοποιήσεις δεν έγιναν.

Οι διαρθρωτικές αλλαγές στο κράτος και στη λειτουργία των αγορών δεν υλοποιούνται.

Και έτσι, παρά τη συνεχή αφαίμαξη νοικοκυριών και επιχειρήσεων, οι δημοσιονομικοί στόχοι δεν επιτυγχάνονται.

Να προσθέσω απλώς ότι η πρόσφατη Ενδιάμεση Έκθεση Νομισματικής Πολιτικής της Τράπεζας της Ελλάδος αξιολογεί την πρόσφατη ευρωπαϊκή απόφαση χρησιμοποιώντας την ίδια ακριβώς λέξη: τη χαρακτηρίζει «αναπόφευκτη».

Με αυτά τα δεδομένα, η Νέα Δημοκρατία, το τελευταίο χρονικό διάστημα, επανέλαβε την προσήλωσή της στην επίτευξη των αναγκαίων και συμφωνημένων στόχων της δημοσιονομικής προσαρμογής και στην πραγματοποίηση των απαραίτητων διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων.

Και επανέλαβε τη θέση του για την αναγκαιότητα τροποποίησης συγκεκριμένων πολιτικών που έχουν αποδειχθεί λανθασμένες και βεβαίως τη συμπλήρωσή τους με πολιτικές που θα πυροδοτήσουν την επανεκκίνηση της οικονομίας και την αναπτυξιακή διαδικασία.

Σε καμιά περίπτωση, ως Νέα Δημοκρατία,  «δεν θα παίξουμε» με την προοπτική, την πορεία, τη δημιουργική συμμετοχή της πατρίδας μας στη νέα ευρωπαϊκή και παγκόσμια αρχιτεκτονική που εκτιμώ ότι έχει ήδη ξεκινήσει.

Είναι μία κρίσιμη περίοδος κατά την οποία, οι ηγεσίες των χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των θεσμικών οργάνων της, αλλά και οι Ευρωπαίοι πολίτες θα πρέπει να υπηρετήσουμε τα πολύ μεγάλα που μας ενώνουν.

Να οργανώσουμε φυγή προς τα εμπρός για «περισσότερη Ευρώπη», με αλληλεγγύη και συνοχή.

Και να μην συνθλιβούμε κάτω από το βάρος της οικονομικής και θεσμικής κρίσης, τους εθνικούς εγωϊσμούς και νοοτροπίες του «αποφασίζομεν και διατάσσομεν».

Ομιλία στο Συνέδριο “Gaming – Money Conference 2011”

Κυρίες και Κύριοι,

Θα ήθελα να ευχαριστήσω τους διοργανωτές για την πολύ τιμητική πρόσκληση που μου απεύθυναν να παραστώ και να προλογίσω τις εργασίες του Συνεδρίου που διοργανώνουν.

Είμαι βέβαιος, διατρέχοντας τους ομιλητές του Συνεδρίου και τη θεματολογία του, ότι κατά τη διάρκειά του θα κατατεθούν ρεαλιστικοί προβληματισμοί, θα αναπτυχθούν γόνιμες σκέψεις, θα ακουστούν υπεύθυνες θέσεις και θα εξαχθούν χρήσιμα συμπεράσματα που σχετίζονται με το παρόν και το μέλλον του κλάδου των τυχερών παιγνίων.

Ένας κλάδος με ιδιαίτερη δυναμική σε παγκόσμιο επίπεδο, κυρίως λόγω της ραγδαίας διείσδυσης και επέκτασης της χρήσης της ηλεκτρονικής.

Με την ανάπτυξη τόσο των ηλεκτρονικών τυχερών παιγνίων περιορισμένου κέρδους (Video Lotteries Terminals – VLTs), όσο και του κλάδου του στοιχηματισμού ή και παροχής τυχερών παιχνιδιών μέσω διαδικτύου.

Ένας κλάδος με ιδιαίτερη δυναμική και στην Ελλάδα.

Χώρα στην οποία η κατά κεφαλήν δαπάνη για τυχερά παιχνίδια, περίπου στα 300 ευρώ ανά ενήλικα, είναι από τις υψηλότερες στην Ευρώπη, υπολειπόμενη μόνο της αντίστοιχης στην Ιταλία και την Ιρλανδία, σε παρόμοιο επίπεδο με το αντίστοιχο της Ισπανίας και της Δανίας, και αρκετά υψηλότερο από αυτό της Μεγάλης Βρετανίας και της Γαλλίας.

Δαπάνη η οποία, κυρίως λόγω του στοιχηματισμού μέσω διαδικτύου, και η οποία είναι η 6η μεγαλύτερη στην Ευρώπη, παρουσιάζει ανθεκτικότητα, παρά την οικονομική κρίση.

Δαπάνη της οποίας ένα μεγάλο και διαρκώς αυξανόμενο ποσοστό προέρχεται από τη μη ρυθμιζόμενη μέχρι πρόσφατα αγορά τυχερών παιγνίων, τόσο μέσω διαδικτύου όσο και σε επίγειους χώρους στοιχηματισμού με την εγκατάσταση παράνομων μηχανημάτων (online και offline).

Συνολικού ύψους περίπου 4,5 δισ. ευρώ.

Όσα είναι περίπου τα έσοδα του ΟΠΑΠ και διπλάσια σε μέγεθος από το 2005.

Αυξανόμενα με μέσο ετήσιο ρυθμό περίπου 35% την τελευταία πενταετία.

Και με το κράτος να μην εισπράττει κάτι από αυτά.

Πρόκειται για μία πραγματικότητα που κανείς δεν μπορεί να αγνοεί.

Αλλά και κανείς δεν μπορεί να αφήσει να επεκτείνεται ανεξέλεγκτα, με προφανείς αρνητικές, κοινωνικές και οικονομικές επιπτώσεις.

Η απουσία, επί χρόνια, νομοθετικού ρυθμιστικού πλαισίου στη χώρα μας, το οποίο θα καθιστούσε εφικτή τη νόμιμη οργάνωση, λειτουργία, διεξαγωγή και διαχείριση των τεχνικών παιχνιδιών, εδράζεται σε εύλογες ανησυχίες, τόσο της πολιτείας όσο και ενός μεγάλου τμήματος των πολιτών, τις οποίες προκαλούν ο εθιστικός χαρακτήρας αυτών των παιχνιδιών και οι εγγενείς κίνδυνοι που συνεπάγονται για τους πολίτες, ιδίως τους ανήλικους και τις θεωρούμενες ευαίσθητες κοινωνικές ομάδες.

Ωστόσο, οι ανησυχίες αυτές καθίστανται κίνδυνος, όταν η Πολιτεία δεν παρεμβαίνει και δεν καθορίζει τα όρια και τη λειτουργία αυτής της πραγματικά ευαίσθητης αγοράς.

Είναι γεγονός ότι, στη χώρα μας, η καθολική απαγόρευση οδήγησε σε ακριβώς αντίθετα αποτελέσματα από αυτά που αναμένονταν.

Σήμερα, εκτιμάται ότι στη χώρα μας λειτουργούν περισσότεροι από 250 διαδικτυακοί τόποι στοιχηματισμού, έως και 20.000 ηλεκτρονικές μηχανές ψυχαγωγικών παιγνιδιών περιορισμένου κέρδους και έως και 150.000 ηλεκτρονικοί υπολογιστές που παρέχουν παράνομα τυχερά παιχνίδια (τύπου φρουτάκια).

Ας σημειωθεί ότι στο επίπεδο των τυχερών ψυχαγωγικών μόνο παιγνιδιών λειτουργούν πολλές χιλιάδες μηχανήματα, στα οποία περιλαμβάνονται στην πράξη και τα internetcafe που επιτρέπουν τη συμμετοχή σε διαδικτυακά παιχνίδια.

Για το λόγο αυτό, ορθώς η προηγούμενη Κυβέρνηση προχώρησε, τον Αύγουστο, σε νομοθετική πρωτοβουλία (Νόμος 4002/2011) για τη Ρύθμιση της Αγοράς των Τυχερών Παιγνίων στην Ελλάδα.

Κάνοντας ένα βήμα για την νομιμοποίηση των παράνομων τυχερών παιγνίων.

Και θεσμοθετώντας την Επιτροπή Εποπτείας και Ελέγχου Παιγνίων (ΕΕΕΠ), η οποία αποκτά περισσότερες και ουσιαστικές αρμοδιότητες και στην οποία ενσωματώνονται, σταδιακά, οι αρμοδιότητες όλων των υφιστάμενων εποπτικών αρχών.

Επιτροπή όμως που θα μπορούσε να λειτουργεί καλύτερα και πιο αποτελεσματικά.

Υπάρχει το προηγούμενο της Δανίας, η οποία πρόσφατα νομοθέτησε με τις «ευλογίες» της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και των εταίρων του κλάδου, όπου προβλέπεται συνεργασία της Δανέζικης Επιτροπής με ξένες επιτροπές παιγνίων για αμοιβαία αναγνώριση αδειών αλλά και για να δίνει τη δυνατότητα στην Δανέζικη Επιτροπή να έχει πρόσβαση σε στοιχεία και συναλλαγές των συστημάτων των ξένων επιτροπών παιγνίων.

Εμείς, εξαρχής, ως Αξιωματική Αντιπολίτευση, τοποθετηθήκαμε θετικά στο ορθολογικό άνοιγμα της αγοράς τυχερών παιγνίων, αρκεί αυτό να συνοδεύεται από αυστηρές ρυθμίσεις, από ένα αποτελεσματικό και κοινοτικά αποδεκτό πλαίσιο αδειοδότησης, φορολόγησης, εποπτείας, λογοδοσίας και ελέγχου των παρόχων, και από επαρκείς κανόνες προστασίας των καταναλωτών.

Έτσι ώστε να αποφεύγονται φαινόμενα εθισμού, παράνομης λειτουργίας, χρήσης και απώλειας μεγάλων χρηματικών ποσών από ανήλικους ή από ευάλωτους συμπολίτες μας.

Αλλά ταυτόχρονα να ρυθμίζεται η αγορά τυχερών παιγνίων έτσι ώστε να υπάρχει η δυνατότητα και για επιχειρηματική δραστηριότητα, και βεβαίως να δημιουργούνται και έσοδα για το Ελληνικό Δημόσιο.

Άλλωστε, όπως έχει αποδειχθεί μέχρι σήμερα, παγκοσμίως, η καθολική απαγόρευση του στοιχηματισμού, κυρίως μέσω του διαδικτύου, δεν είναι αποτελεσματική.

Είναι δε και ανέφικτη.

Για παράδειγμα, στη Γερμανία, από την υλοποίηση της Γερμανικής Κρατικής Συνθήκης που απαγόρευε το διαδικτυακό στοιχηματισμό από την 1η Ιανουαρίου 2009, η Γερμανική Κρατική Λοταρία, η Westlotto, εκτιμά ότι το 50% των πελατών της έχει πλέον πρόσβαση σε διαδικτυακό στοιχηματισμό μέσω υπεράκτιων παρόχων.

Και αυτό παρά το γεγονός ότι η Γερμανική Κυβέρνηση προσπαθεί να υλοποιήσει μπλοκάρισμα λογαριασμών διευθύνσεων IP και κινείται νομικά κατά πολυάριθμων ιδιωτικών παρόχων υπηρεσιών στοιχηματισμού.

Ενώ επίσης η καθολική απαγόρευση απλά εντείνει το πρόβλημα της μαύρης αγοράς.

Σε ένα απαγορευτικό καθεστώς, οι ενεργοί διαδικτυακοί τζογαδόροι δε θα σταματήσουν να ασκούν το δικαίωμα της καταναλωτικής επιλογής και θα αναζητούν ευκαιρίες στοιχηματισμού.

Αυτό αναπόφευκτα θα οδηγήσει σε παρόχους που δεν σέβονται το Νόμο, ούτε έχουν υποχρέωση προστασίας των πελατών τους ή αποτροπής της εγκληματικότητας.

Συνεπώς, οι καταναλωτές είναι λιγότερο ασφαλείς σε ένα περιοριστικό καθεστώς.

Τέλος, η ορθολογική ρύθμιση και απελευθέρωση της αγοράς τυχερών παιγνίων μπορεί να αποφέρει και σημαντικά έσοδα στο Κράτος.

Χαρακτηριστικότερη είναι η περίπτωση της Ιταλίας.

Η εισαγωγή των μηχανημάτων τυχερών παιγνίων το 2003, και οι νομοθετικές πρωτοβουλίες του 2006 και, κυρίως του 2008, οδήγησαν σε εντυπωσιακή αύξηση των εσόδων.

Έσοδα τα οποία, σύμφωνα με τις προβλέψεις, αναμένεται να ανέλθουν περίπου στο 1,6 δισ. ευρώ το 2012, από 400 εκατ. ευρώ το 2008.

Από την άλλη πλευρά, όπως είχαμε επισημάνει και κατά τη διάρκεια της συζήτησης του σχετικού Νομοσχεδίου στη Βουλή, το νομοθετικό πόνημα είχε ζητήματα συμβατότητας, μέσω περιορισμών που έθετε, με την Ευρωπαϊκή Νομοθεσία.

Το αποτέλεσμα σήμερα είναι, σύμφωνα με τη διαθέσιμη πληροφόρηση, η Ευρωπαϊκή Ένωση για τα Τυχερά Παιχνίδια και το Στοίχημα και η Ένωση Διαδικτυακού Στοιχήματος να υποβάλουν στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή προσφυγή σχετικά με τον Ελληνικό Νόμο.

Η προσφυγή θέτει σειρά ζητημάτων τα οποία κρίνεται ότι δεν είναι σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή Νομοθεσία και αποτελούν εμπόδιο για την είσοδο νέων παικτών στην Ελληνική αγορά τυχερών παιχνιδιών, ζητώντας παράλληλα από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, ως θεματοφύλακα των Ευρωπαϊκών Συνθηκών, να ασχοληθεί επειγόντως με αυτό το θέμα.

Τέλος, Κυρίες και Κύριοι, εκτός της δημιουργίας του ρυθμιστικού πλαισίου της αγοράς τυχερών παιγνίων, ο συγκεκριμένος κλάδος αναμένεται να διαδραματίσει καθοριστικό ρόλο στο πρόγραμμα αποκρατικοποιήσεων και αξιοποίησης των δημόσιων περιουσιακών στοιχείων.

Πρόγραμμα το οποίο σήμερα αναθεωρείται επί το δυσμενέστερο.

Αναμένοντας έσοδα ύψους 9,3 δισ. ευρώ το 2012, χαμηλότερα κατά 1,7 δισ. ευρώ από τον πρόσφατα αναθεωρημένο στόχο για έσοδα 11 δισ. ευρώ, και πολύ μακριά από τον αρχικό στόχο για έσοδα 15 δισ. ευρώ.

Να υπενθυμίσουμε μάλιστα, ότι, για το 2011, ο στόχος ήταν για έσοδα 5 δισ. ευρώ.

Μεταγενέστερα αυτός μεταβλήθηκε και διαμορφώθηκε στα 4 δισ. ευρώ.

Και τελικά δεν προβλέπεται να προκύψουν ούτε τα μισά.

Σε κάθε περίπτωση, σημαντική ώθηση στο πρόγραμμα αποκρατικοποιήσεων δύναται να δώσει ο ΟΠΑΠ.

Οργανισμός ο οποίος, μέσα και από τις σχετικές νομοθετικές πρωτοβουλίες της προηγούμενης Κυβέρνησης, θα πρέπει, λογικά, να αποτελέσει «περιζήτητη νύφη».

Οργανισμός που, το 2011, στο πλαίσιο του προγράμματος ιδιωτικοποιήσεων θα καταβάλλει 935 εκατ. ευρώ στο Ελληνικό Δημόσιο για να αποκτήσει τις δύο άδειες που έχει βγάλει προς πώληση η Κυβέρνηση (κατ’ ουσίαν την άδεια για 35.000 «φρουτάκια» και την δεκαετή επέκταση της άδειας των υπόλοιπων παιχνιδιών του).

Ενώ, για το 2012, σύμφωνα με τον Προϋπολογισμό, προβλέπεται πώληση μετοχών του.

Οργανισμός ο οποίος κατέχει το 70% της νόμιμης αγοράς στη χώρα μας.

Με ειδικά φορολογικά προνόμια και υψηλά περιθώρια κέρδους (EBIT margin > 45% σε σχέση με 25% στη Μεγάλη Βρετανία).

Με χαμηλό payout ratio (στο 68% περίπου, έναντι 82% – 83% για τους λοιπούς επίγειους παρόχους).

Εμείς, ως Αξιωματική Αντιπολίτευση, έγκαιρα και διορατικά, υποστηρίξαμε ότι η ορθολογική διαχείριση και δυναμική και στοχευμένη αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας καθώς επίσης και η υλοποίηση ενός ολοκληρωμένου προγράμματος αποκρατικοποιήσεων (μέσω πώλησης, συμβάσεων παραχώρησης, εισόδου στρατηγικού επενδυτή, μετοχοποίησης και δημιουργίας εταιρειών συμμετοχών) μπορούν να εξασφαλίσουν σημαντικά, σταθερά και σε μακροχρόνια βάση έσοδα για το Δημόσιο, να μειώσουν το χρέος, και να δημιουργήσουν πρόσθετα αναπτυξιακά οφέλη.

Δυστυχώς, η προηγούμενη Κυβέρνηση δεν διέθετε ολοκληρωμένο σχέδιο αξιοποίησης της περιουσίας.

Ενδεικτικά μόνο να αναφέρω ότι προσδοκούσε έσοδα 2,5 δισ. ευρώ από αποκρατικοποιήσεις το 2010, και τελικά δεν πραγματοποίησε καμία.

Πούλησε, τον Ιούνιο, το 10% του ΟΤΕ για 391 εκατ. ευρώ, με την αποτίμησή του, 1,5 χρόνο πριν, να διαμορφώνεται στα 580 εκατ. ευρώ.

Ενώ, η αποτίμηση των εισηγμένων εταιρειών του Δημοσίου διαμορφώνεται σε κάτι περισσότερο από 3 δισ. ευρώ, όταν, τον Οκτώβριο του 2009, ήταν στα 7,8 δισ. ευρώ.

Και μεταξύ αυτών των εταιρειών βρίσκεται και ο ΟΠΑΠ.

Ο οποίος δεν θα πρέπει να αποκρατικοποιηθεί με όφελος που ισοδυναμεί μόνο με τα κέρδη 2-3 ετών της εταιρείας.

Γιατί τότε θα μιλάμε για πραγματικό «χάρισμα».

Κυρίες και Κύριοι,

Με αυτές τις σκέψεις, χαιρετίζω τις εργασίες στο Συνέδριό σας.

Εύχομαι τα συμπεράσματά του να φανούν χρήσιμα τόσο στην παρούσα μεταβατική Κυβέρνηση όσο και σ’ αυτή που θα προκύψει σε λίγους μήνες.

Ομιλία στην Επιτροπή Οικονομικών Υποθέσεων σχετικά με τον Προϋπολογισμό του 2012 (24.11.2011)

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Συζητούμε αυτές τις ημέρες στην Επιτροπή, ουσιαστικά, τον 3ο και τελευταίο Προϋπολογισμό της προηγούμενης Κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ.

Έναν Προϋπολογισμό που καλείται να υλοποιήσει η παρούσα, μεταβατική Κυβέρνηση και, κυρίως, η Κυβέρνηση που θα προκύψει από τις προσεχείς εκλογές.

Έναν Προϋπολογισμό που περικλείει αισιόδοξες μακροοικονομικές προβλέψεις και εδράζεται στην υλοποίηση της Συμφωνίας της 26ης Οκτωβρίου για την αναδιάρθρωση του Ελληνικού χρέους και τη σύναψη μιας νέας δανειακής σύμβασης για τη χώρα μας.

Συμφωνία η οποία κατέστη αναπόφευκτη, όπως υποστηρίζει και η Τράπεζα της Ελλάδος στην Ενδιάμεση Έκθεση Νομισματικής Πολιτικής, μετά και τη πρόσφατη δημοσιοποίηση της Έκθεσης Βιωσιμότητας του χρέους μας.

Έκθεση που αποτυπώνει την ολιγωρία, την αναβλητικότητα, την ασυνέπεια, την ανεπάρκεια της προηγούμενης Κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ.

Έκθεση που αποδεικνύει ότι τα απανωτά, μέχρι σήμερα, «σχέδια σωτηρίας» της χώρας απέτυχαν.

Και αυτό γιατί η ύφεση είναι βαθιά και χρονικά μακρά.

Οι αποκρατικοποιήσεις δεν προχωρούν.

Οι διαρθρωτικές αλλαγές στο κράτος και στη λειτουργία των αγορών δεν υλοποιούνται.

Και έτσι, παρά τη συνεχή αφαίμαξη νοικοκυριών και επιχειρήσεων, οι δημοσιονομικοί στόχοι δεν επιτυγχάνονται.

Και η έξοδος στις αγορές διαρκώς απομακρύνεται.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Η δημοσιοποίηση του Προϋπολογισμού αποδεικνύει ότι το 2011, παρά τις τεράστιες θυσίες των πολιτών, ήταν ένα χαμένο έτος δημοσιονομικής και διαρθρωτικής προσαρμογής.

Και αυτό οφείλεται τόσο στην έμπνευση όσο και στην εκτέλεση του Προγράμματος Οικονομικής Πολιτικής από την προηγούμενη Κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ.

Τόσο ως προς την επίτευξη των αναγκαίων, συμφωνημένων, δημοσιονομικών στόχων, όσο και ως προς την υλοποίηση των απαραίτητων διαρθρωτικών αλλαγών.

Και επειδή όπως σωστά τόνισε ο κ. Υπουργός χθες στην Ομιλία του έχουμε μία πραγματικότητα την οποία δεν θα πρέπει ούτε να ωραιοποιούμε ούτε να συγκαλύπτουμε, αυτή, για το 2011, διαμορφώνεται ως εξής:

1ον. Η ύφεση εκτιμάται στο 5,5% (από 3% στον περυσινό Προϋπολογισμό και 3,5% στο Μεσοπρόθεσμο Πλαίσιο). Ήδη όμως η ύφεση έχει διαμορφωθεί σε υψηλότερα επίπεδα το πρώτο εννεάμηνο του έτους καθιστώντας ιδιαίτερα επισφαλή την επίτευξη ακόμη και του αναθεωρημένου στόχου.

2ον. Η ανεργία εκτιμάται στο 15,4% (από 14,6% στον περυσινό Προϋπολογισμό και 14,5% στο Μεσοπρόθεσμο Πλαίσιο). Ήδη όμως η ανεργία έχει «σκαρφαλώσει» στο 18,4% το μήνα Αύγουστο, καθιστώντας ιδιαίτερα αισιόδοξη την πρόβλεψη του Προϋπολογισμού.

3ον. Τα έσοδα εκτιμάται ότι θα αυξηθούν μόλις κατά 0,9% (από εκτίμηση για αύξηση κατά 8,5% στον περυσινό Προϋπολογισμό και 5,6% στο Μεσοπρόθεσμο Πλαίσιο). Όμως, το πρώτο δεκάμηνο του έτους τα έσοδα ήταν 4,1% χαμηλότερα από την αντίστοιχη περυσινή περίοδο, καθιστώντας ιδιαίτερα φιλόδοξη την αναθεωρημένη πρόβλεψη.

4ον. Το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων θα περικοπεί ακόμη περισσότερο και θα διαμορφωθεί στα 6,9 δισ. ευρώ  – στο 3,2% του ΑΕΠ, το χαμηλότερο ποσοστό της τελευταίας δεκαετίας (από πρόβλεψη για 8,5 δισ. ευρώ στον περυσινό Προϋπολογισμό και για 7,6 δισ. ευρώ στο Μεσοπρόθεσμο Πλαίσιο και στο Προσχέδιο του Προϋπολογισμού). Είναι σαφές ότι το Πρόγραμμα χρησιμοποιείται για να καλύψει κάποιες από τις «μαύρες τρύπες» του Προϋπολογισμού.

5ον. Το έλλειμμα της Γενικής Κυβέρνησης αναμένεται να διαμορφωθεί στα 19,7 δισ. ευρώ (από πρόβλεψη για 16,8 δισ. ευρώ στον περυσινό Προϋπολογισμό, 16,4 δισ. ευρώ στο Μεσοπρόθεσμο Πλαίσιο και 18,7 δισ. ευρώ, πριν από 1 μήνα και με υψηλότερο μάλιστα ΠΔΕ, στο Προσχέδιο του Προϋπολογισμού).

Όλες αυτές οι αποκλίσεις οδήγησαν την προηγούμενη Κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ στη λήψη νέων μέτρων, ανεβάζοντας το συνολικό ύψος τους περίπου στο 10% του ΑΕΠ για το 2011.

«Ίδιου μεγέθους και έντασης με το 2010», όπως αναφέρει ακόμη και ο Προϋπολογισμός.

Και αυτό γιατί, σύμφωνα και πάλι με τον Προϋπολογισμό «η επιδείνωση της ύφεσης εμποδίζει την πλήρη αποτελεσματικότητα των ληφθέντων μέτρων».

Το αποτέλεσμα είναι το έλλειμμα της Γενικής Κυβέρνησης να εκτιμάται ότι θα μειωθεί μόλις κατά 1,5 ποσοστιαία μονάδα του ΑΕΠ το 2011.

Αν και ο στόχος, και μάλιστα χωρίς τα πρόσθετα «δημοσιονομικά πακέτα» του Ιουλίου και του Οκτωβρίου, ήταν για μείωση του ελλείμματος κατά 3 ποσοστιαίες μονάδες του ΑΕΠ.

Και από αυτό προκύπτει, σαφώς, ένα έλλειμμα αποτελεσματικότητας της ασκούμενης οικονομικής πολιτικής.

Αξίζει να τονισθεί ότι το έλλειμμα του Κρατικού Προϋπολογισμού (εκτός δηλαδή των Νομικών Προσώπων, των ΔΕΚΟ, του Κοινωνικού Προϋπολογισμού και της Τοπικής Αυτοδιοίκησης) διαμορφώνεται στο 10,5% του ΑΕΠ το 2011, από 9,4% του ΑΕΠ το 2010. Είναι αυξημένο δηλαδή κατά 1 περίπου ποσοστιαία μονάδα του ΑΕΠ σε σχέση με πέρυσι.

Μάλιστα, αν αφαιρέσουμε το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων, τότε το έλλειμμα, δηλαδή το έλλειμμα του Τακτικού Προϋπολογισμού, διαμορφώνεται στο 8,9% του ΑΕΠ το 2011, από 7% του ΑΕΠ το 2010. Είναι αυξημένο δηλαδή κατά 2 περίπου ποσοστιαίες μονάδες του ΑΕΠ σε σχέση με πέρυσι!!!

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Αυτές οι αποκλίσεις από τους δημοσιονομικούς στόχους για την εφετινή χρονιά καθιστούν εξαιρετικά επισφαλείς και τις προβλέψεις για τον Προϋπολογισμό του 2012.

Προϋπολογισμός που, για να είμαστε ειλικρινείς, ούτως ή άλλως κινείται σε ένα περιβάλλον με πολλές αβεβαιότητες, αφού η ευρωπαϊκή κρίση χρέους μαίνεται και επεκτείνεται, απειλώντας όλα τα μεγέθη με ανατροπή.

Ενώ πρόκειται και για ένα Προϋπολογισμό του οποίου οι προβλέψεις βασίζονται και στην εφαρμογή του PSI, οι λεπτομέρειες του οποίου (δηλαδή το επιτόκιο, το ύψος των νέων ομολόγων που θα εκδοθούν κ.α.) θα καθοριστούν στις αρχές του έτους.

Και από αυτές τις λεπτομέρειες θα εξαρτηθούν οι τελικές προβλέψεις για τις δαπάνες για τόκους, για το ύψος του δημοσίου χρέους, για το ποσό που θα χρειαστεί για την επανακεφαλαιοποίηση των ελληνικών τραπεζών και τις επιχορηγήσεις των ασφαλιστικών ταμείων, για το ύψος των χρηματοδοτικών αναγκών της χώρας κατά τα επόμενα χρόνια.

Πάντως, σε κάθε περίπτωση, και παρά τις αντικειμενικές δυσκολίες και αβεβαιότητες που υπάρχουν, μπορούμε να κάνουμε ορισμένες παρατηρήσεις για βασικά μεγέθη του Προϋπολογισμού του 2012:

1η. Η ύφεση θα παραμείνει βαθιά.

Εκτιμάται ότι θα διαμορφωθεί στο 2,8% (από προηγούμενη εκτίμηση για ανάπτυξη 1,1% στον περυσινό Προϋπολογισμό και 0,8% στο Μεσοπρόθεσμο Πλαίσιο).

Να θυμίσουμε ότι η προηγούμενη Κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, πέρυσι, τέτοια εποχή, προέβλεπε αντίστοιχη ύφεση, 3% για εφέτος, και τελικά αυτή διαμορφώνεται σε διπλάσια επίπεδα.

Να σημειωθεί επίσης ότι η χώρα θα βρίσκεται για 5η συνεχόμενη χρονιά σε ύφεση, κάτι που δεν συμβαίνει σε άλλη Ευρωπαϊκή χώρα και δεν έχει συμβεί ποτέ στη χώρα μας.

Ενώ για κάθε 1% επιπλέον πτώση της οικονομικής δραστηριότητας, το έλλειμμα επιβαρύνεται, αυτόματα, κατά 0,5% περίπου.

2η. Η ανεργία διογκώνεται δραματικά.

Αναμένεται να διαμορφωθεί στο 17,1% (από εκτίμηση για 15% στο Μεσοπρόθεσμο Πλαίσιο και 16,4% στο Προσχέδιο του Προϋπολογισμού).

Οι εξελίξεις αυτές είναι δυνατόν να έχουν σοβαρές επιπτώσεις στην κοινωνική συνοχή, ενώ συνεπάγονται απαξίωση του ανθρώπινου κεφαλαίου και του αποθέματος τεχνογνωσίας.

3η. Οι δαπάνες του ΠΔΕ, «φιλική προς την ανάπτυξη» επένδυση, θα παραμείνουν σε εξαιρετικά χαμηλά επίπεδα, στα 7,7 δισ. ευρώ το 2012.

Χαμηλότερα από τις εκτιμήσεις του Μεσοπρόθεσμου.

Χαμηλότερα και από τις προβλέψεις της προηγούμενης Κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ για το 2011, που ήταν στα 8,5 δισ. ευρώ.

4η. Οι στόχοι του προγράμματος αποκρατικοποιήσεων αναθεωρούνται επί το δυσμενέστερο.

Αναμένονται έσοδα ύψους 9,3 δισ. ευρώ το 2012.

Χαμηλότερα κατά 1,8 δισ. ευρώ από τον αρχικό στόχο.

Και αυτό το ποσό εξαρτάται, όπως ορθώς επισήμανε ο κ. Υπουργός, από το εάν θα έχουμε αγορά, εάν θα έχουμε επενδυτικό ενδιαφέρον.

Να υπενθυμίσουμε ότι, για το 2011, ο στόχος ήταν για έσοδα 5 δισ. ευρώ.

Μεταβλήθηκε στα 4 δισ. ευρώ.

Και τελικά δεν θα προκύψουν ούτε τα μισά.

5η. Οι δημοσιονομικοί στόχοι είναι φιλόδοξοι.

Οι μέχρι σήμερα αποκλίσεις σε αυτούς με την άσκηση της ίδιας πολιτικής, τα δεδομένα της πραγματικής οικονομίας και η συσσώρευση των επιβαρύνσεων σε νοικοκυριά και επιχειρήσεις καθιστούν εξαιρετικά αμφίβολα τα προσδοκώμενα αποτελέσματα.

Αυτοί οι αισιόδοξοι στόχοι θα μπορέσουν να επιτευχθούν μόνο αν ξεπεραστεί η ύφεση και υπάρξει ανάκαμψη.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Η Νέα Δημοκρατία, και αυτό το μήνυμα πρέπει να είναι ξεκάθαρο, δεν πρόκειται να αμφισβητήσει τον Προϋπολογισμό.

Πιστεύει όμως, και αποδεικνύεται και από την εκτέλεσή του, ότι συγκεκριμένες πολιτικές πρέπει να τροποποιηθούν προκειμένου να εξασφαλιστεί η επιτυχία του Προγράμματος Οικονομικής Πολιτικής και να πεισθούν οι πολίτες και οι αγορές ότι υπάρχει διέξοδος.

Σε κάθε περίπτωση, η Νέα Δημοκρατία στηρίζει και θα στηρίξει τους στόχους της δημοσιονομικής προσαρμογής, με ρεαλιστικούς όμως όρους, κυρίως μέσω της περιστολής των πρωτογενών δαπανών σε μόνιμη βάση, πλην των δαπανών για επενδύσεις.

Έτσι ώστε, σύμφωνα και με την Τράπεζα της Ελλάδος, η μείωση των δημοσιονομικών ελλειμμάτων να οδηγήσει σε εύλογο χρονικό διάστημα, π.χ. 1 έως 1,5 χρόνο, σε αύξηση της οικονομικής δραστηριότητας και της απασχόλησης.

Η Νέα Δημοκρατία στηρίζει και θα στηρίξει την πραγματοποίηση διαρθρωτικών αλλαγών.

Τις αποκρατικοποιήσεις. Την αξιοποίηση της περιουσίας του Δημοσίου.

Πολιτικές δηλαδή που θα ενισχύσουν τη δυνατότητα της Οικονομίας να μεγεθύνεται, θα βελτιώσουν τις προσδοκίες και, κυρίως, θα αποτρέψουν τη διολίσθηση της Οικονομίας σε βαθιά ύφεση.

Συμπερασματικά, η Νέα Δημοκρατία πιστεύει ότι οι δημοσιονομικοί στόχοι θα επιτευχθούν και το χρέος θα καταστεί βιώσιμο μόνο με ανάκαμψη και βιώσιμη ανάπτυξη της Οικονομίας.

Και φυσικά εντός της ζώνης του ευρώ.

Ομιλία στην Ολομέλεια κατά τη Συζήτηση για παροχή Ψήφου Εμπιστοσύνης στη νέα Κυβέρνηση (15.11.2011)

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Είναι γνωστό ότι ο μέγας μαθηματικός Ευκλείδης, τον 3ο αιώνα π.Χ., θεμελίωσε αξιωματικά και οικοδόμησε τη Γεωμετρία.

Έργο πρωτόγνωρο και εξαιρετικά σημαντικό για τη μετέπειτα πρόοδο της επιστήμης.

Ο Βασιλεύς Πτολεμαίος ο Πρώτος, σε συζήτηση που είχε μαζί του, τον ρώτησε:

«Καλά δεν υπάρχει άλλος εύκολος δρόμος για να μάθεις Γεωμετρία;».

Και ο Ευκλείδης του απάντησε:

«Δεν υπάρχει βασιλική οδός στη Γεωμετρία».

Σήμερα, εμείς, παραφράζοντας αυτή τη ρήση, μπορούμε να πούμε ότι δεν υπάρχει βασιλική οδός για την εθνική αξιοπρέπεια και την ευημερία των πολιτών στο σύγχρονο κόσμο.

Υπάρχει μόνο η οδός που προσδιορίζεται:

1ον. Από την επαναδιατύπωση και εμπέδωση ενός σύγχρονου αξιακού συστήματος.

2ον. Από την καλλιέργεια κουλτούρας κοινωνικής και πολιτικής συνεννόησης.

3ον. Από την εκπόνηση και διαχρονική εφαρμογή ενός εθνικού στρατηγικού σχεδίου. Συνακόλουθα δε, από την εκπόνηση – σε συνεργασία με τους ευρωπαίους εταίρους μας – σχεδίου της ευρωπαϊκής πορείας μας, με αδιαπραγμάτευτη θέση τη λειτουργία μας στον πυρήνα της ευρωζώνης.

4ον. Από την επεξεργασία και εφαρμογή σύγχρονων πολιτικών, συμβατών με το εθνικό και ευρωπαϊκό σχέδιο. Και τέλος,

5ον. Από την έντιμη, σκληρή και αποτελεσματική εργασία από όλους μας.

Απ’ όλες τις Ελληνίδες και απ’ όλους τους Έλληνες.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Συζητούμε τις Προγραμματικές θέσεις της νέας Κυβέρνησης υπό την Προεδρία του κ. Παπαδήμου.

Νέα Κυβέρνηση, η οποία προέκυψε ως αποτέλεσμα της αποτυχίας της απελθούσας Κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ, υπό την ηγεσία του κ. Παπανδρέου.

Αποτυχία η οποία, πέραν των άλλων αδιεξόδων και αβεβαιοτήτων που δημιούργησε, έθεσε σε κίνδυνο τη σταθερότητα της χώρας και τη θέση της στην Ευρωζώνη.

Θέση η οποία αποτελεί σταθμό σε μια μακρά διαδρομή συμμετοχής της χώρας στη διαδικασία ενοποίησης της Ευρώπης.

Ιστορική διαδρομή η οποία ξεκίνησε από τα τέλη της δεκαετίας του ‘50, με εμπνευστή και πρωτεργάτη τον Κωνσταντίνο Καραμανλή, και τη συνδρομή, κατά τη μακρά πορεία, πολιτικών δυνάμεων της κεντροδεξιάς αλλά και της αριστεράς.

Η Νέα Δημοκρατία, παράταξη η οποία έχει διαχρονικά πρωτοστατήσει στην ισότιμη και εταιρική συμμετοχή στην ευρωπαϊκή ενοποίηση, έδωσε ουσιαστικό και δημιουργικό παρόν και σ’ αυτή τη δύσκολη συγκυρία.

Πρωτοστάτησε εποικοδομητικά στην υπέρβαση των υπαρκτών, αλλά και των τεχνητών, αδιεξόδων.

Απέδειξε, για μια ακόμη φορά, ότι «δεν παίζει» με την πορεία της πατρίδας.

Στη διαμορφωμένη εθνική και ευρωπαϊκή συγκυρία, στηρίζει ειλικρινά και ουσιαστικά τη μεταβατική Κυβέρνηση στο πλαίσιο της συμφωνίας υπό τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας.

Μακριά από υποκριτικές συμπεριφορές, «σκιαμαχίες» και τεχνητά εμπόδια.

Και το κάνει αυτό παρά το γεγονός ότι υπάρχουν βάσιμες επιφυλάξεις για τη δυνητική λειτουργικότητα και αποτελεσματικότητα της Κυβέρνησης, λόγω του μεγέθους και της διάρθρωσής της.

Η Νέα Δημοκρατία προσδοκά ότι η ηγεσία της Κυβέρνησης στο πλαίσιο της συμφωνίας θα αξιοποιήσει  τη γνώση και την εμπειρία της επ’ ωφελεία της πατρίδας και των πολιτών της.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Η Νέα Δημοκρατία θα στηρίξει τη μεταβατική Κυβέρνηση.

Κυβέρνηση η οποία έχει περιορισμένη χρονική διάρκεια, σαφή σκοπό και συγκεκριμένες εντολές:

1η ΕΝΤΟΛΗ: Να ολοκληρώσει τις διαδικασίες για την εκταμίευση της 6ης δόσης του υπάρχοντος προγράμματος στήριξης της χώρας, πριν από τα μέσα Δεκεμβρίου.

2η ΕΝΤΟΛΗ: Να εφαρμόσει ειλημμένες δεσμεύσεις και να προβεί στις αναγκαίες ενέργειες για την εφαρμογή της συμφωνίας της 26ης Οκτωβρίου για την αναδιάρθρωση του Ελληνικού χρέους και τη σύναψη νέας δανειακής σύμβασης.

Συμφωνία η οποία κατέστη αναπόφευκτη μετά και τη δημοσιοποίηση της Έκθεσης Βιωσιμότητας του χρέους μας.

Έκθεση που αποδεικνύει ότι τα απανωτά μέχρι σήμερα «σχέδια σωτηρίας» της χώρας απέτυχαν.

Και αυτό γιατί, εξαιτίας της ασκούμενης πολιτικής, η ύφεση είναι βαθιά, βαθύτερη από τις αρχικές εκτιμήσεις και χρονικά μακρά.

Η Ελλάδα, σύμφωνα με τις τελευταίες εκτιμήσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, θα είναι η μοναδική Ευρωπαϊκή χώρα που θα βρίσκεται, επί 5 συνεχόμενα χρόνια, σε ύφεση.

Ενώ, οι αποκρατικοποιήσεις και οι διαρθρωτικές αλλαγές δεν υλοποιούνται, και έτσι, παρά τη συνεχή αφαίμαξη νοικοκυριών και επιχειρήσεων, οι δημοσιονομικοί στόχοι δεν επιτυγχάνονται.

Η ανεργία διογκώνεται, και διαμορφώνεται ήδη σε πρωτόγνωρα επίπεδα.

Και η έξοδος στις αγορές διαρκώς απομακρύνεται.

3η ΕΝΤΟΛΗ: Να βοηθήσει στην ενίσχυση της αξιοπιστίας της χώρας στο εξωτερικό και στη δημιουργία κλίματος ομαλότητας στο εσωτερικό.

Στοιχεία που έχουν δοκιμαστεί το τελευταίο διάστημα με ευθύνη της απελθούσας Κυβέρνησης και πρέπει να αποκατασταθούν.

4η ΕΝΤΟΛΗ: Να οδηγήσει τη χώρα ομαλά και κατά τα συμφωνηθέντα στη λαϊκή ετυμηγορία.

Η Νέα Δημοκρατία θα στηρίξει την αποστολή της νέας Κυβέρνησης προκειμένου να προστατευθούν η Ελληνική οικονομία και το ευρώ.

Στηρίζει και θα στηρίξει τους στόχους της δημοσιονομικής προσαρμογής, με ρεαλιστικούς όμως όρους, κυρίως από το σκέλος της μείωσης των δαπανών.

Στηρίζει και θα στηρίξει την πραγματοποίηση διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων. Την πραγματοποίηση αποκρατικοποιήσεων, την αξιοποίηση της περιουσίας του Δημοσίου.

Χωρίς τη λήψη νέων μέτρων, πέραν αυτών που ήδη έχουν ψηφιστεί, και τα οποία δεν αμφισβητεί.

Αν και δεν συμφωνεί με αρκετά από αυτά.

Τα οποία έχουν αποδειχθεί κοινωνικά άδικα και οικονομικά αναποτελεσματικά.

Και θα επιδιώξει να τα αλλάξει.

Ώστε να γίνει και κοινωνικά δικαιότερη η κατανομή του κόστους της δημοσιονομικής και διαρθρωτικής προσαρμογής.

Συμπερασματικά, η Νέα Δημοκρατία πιστεύει στην αναγκαιότητα δημοσιονομικής εξυγίανσης και πειθαρχίας, καθώς και βελτίωσης της ανταγωνιστικότητας, προσανατολισμένη όμως στην άμεση επανεκκίνηση της Οικονομίας.

Και αυτό διότι χωρίς ανάκαμψη και βιώσιμη ανάπτυξη της Οικονομίας, ειδικά μετά τον ορατό κίνδυνο μιας νέας ύφεσης στην Ευρώπη, ούτε οι άμεσοι δημοσιονομικοί στόχοι θα επιτευχθούν, ούτε το χρέος θα καταστεί βιώσιμο.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Μ’ αυτή την εντολή προς την κυβέρνηση και αίσθημα ευθύνης προς την πατρίδα και τους πολίτες δίνω ψήφο εμπιστοσύνης στην Κυβέρνηση Παπαδήμου.

Δείτε το video από την ομιλία:

Ομιλία στην Ολομέλεια κατά τη Συζήτηση για παροχή Ψήφου Εμπιστοσύνης στην Κυβέρνηση (03.11.2011)

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Η Κυβέρνηση, ύστερα από αλυσίδα λανθασμένων επιλογών και χειρισμών, συνεχών παλινωδιών μεταξύ εκβιαστικών διλημμάτων και προσχηματικών εκκλήσεων για συναίνεση, έφθασε μπροστά σε αδιέξοδα.

Προσωρινή διέξοδος διαφυγής η αναζήτηση της εμπιστοσύνης της Βουλής και η τυχοδιωκτική επιλογή της διεξαγωγής δημοψηφίσματος.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Οι ευθύνες της Κυβέρνησης για τις οικονομικές, κοινωνικές και πολιτικές εξελίξεις είναι βαρύτατες.

Τα αποτελέσματα της πολιτικής της, μετά από 2 χρόνια διακυβέρνησης, τις αποδεικνύουν:

  • Η ύφεση είναι παρατεταμένη και μεγάλη.
  • Η ανεργία έχει διαμορφωθεί σε πρωτόγνωρα επίπεδα.
  • Η αναπτυξιακή διάσταση της πολιτικής απουσιάζει.
  • Αποκρατικοποιήσεις δεν πραγματοποιούνται.
  • Η ανταγωνιστικότητα της Οικονομίας επιδεινώνεται.
  • Το κόστος δανεισμού έχει εκτοξευθεί στα ύψη.
  • Το «εσωτερικό χρέος» έχει διογκωθεί.
  • Το δημόσιο χρέος έχει αυξηθεί και διατηρεί τη δυναμική του.
  • Οι δημοσιονομικοί στόχοι δεν επιτυγχάνονται.

Οι Κυβερνητικές προβλέψεις και διαβεβαιώσεις διαρκώς διαψεύδονται και οι αποκλίσεις από τους στόχους διευρύνονται.

Αποκλίσεις που οδηγούν σε νέα, δυσβάσταχτα, κοινωνικά άδικα και οικονομικά αναποτελεσματικά μέτρα.

Όπως αυτά που λαμβάνονται ή θα ληφθούν εφέτος, συνολικού ύψους περίπου 10% του ΑΕΠ για να μειωθεί το έλλειμμα, εάν μειωθεί, μόλις κατά 1,5 2 ποσοστιαίες μονάδες του ΑΕΠ.

Και όλα αυτά γιατί έχει αποτύχει η ακολουθούμενη οικονομική πολιτική.

Τόσο στην έμπνευση όσο και στην εκτέλεσή της.

Τόσο στη επίτευξη της αναγκαίας δημοσιονομικής προσαρμογής όσο και στην υλοποίηση των διαρθρωτικών αλλαγών.

Εξαιτίας της ολιγωρίας, της αναβλητικότητας, της ασυνέπειας και της ανεπάρκειας της Κυβέρνησης.

Των εσφαλμένων επιλογών και των συνεχών αναδιπλώσεων της.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Το αποτέλεσμα αυτής της πολιτικής ήταν να καταστεί αναπόφευκτη η αναδιάρθρωση του Ελληνικού χρέους.

Και αυτό ήταν σαφές μετά και τη δημοσιοποίηση, από τους εταίρους, της Έκθεσης βιωσιμότητας του χρέους μας.

Έκθεση που αποδεικνύει ότι τα απανωτά «σχέδια σωτηρίας» της χώρας απέτυχαν.

Και όμως η ηγεσία της Κυβέρνησης θριαμβολογεί.

Πολύ γρήγορα όμως οι κομπασμοί αποδεικνύονται έωλοι.

Θυμίζω τις αναφορές της για «πάτο στο βαρέλι» του χρέους κατά την αξιολόγηση της απόφασης της 21ης Ιουλίου.

Απόφαση για την οποία σήμερα ανακαλύπτει μειονεκτήματα.

Θυμίζω επίσης την αναφορά, ακόμη και στο Προσχέδιο του Προϋπολογισμού, που συζητήσαμε στην αρμόδια Επιτροπή πριν από 20 ημέρες, ότι η προηγούμενη απόφαση «διασφάλιζε τη βιωσιμότητα του χρέους».

Έπεσε όμως έξω και σε εκείνη την πρόβλεψη.

Και τέλος θυμίζω ότι μέχρι πρόσφατα απέκλειε κατηγορηματικά το «κούρεμα» του ελληνικού χρέους.

Είναι και αυτό μία ακόμη απόδειξη των οβιδιακών μεταμορφώσεων, στις οποίες πράγματι, διαχρονικά, έχει υψηλές αποδόσεις το ΠΑΣΟΚ.

Σε ότι αφορά τη συμφωνία της 27ης Οκτωβρίου, πράγματι, το ύψος του δημοσίου χρέους θα μειωθεί.

Βέβαια όχι όσο εκτιμάή προσδοκάη Κυβέρνηση.

Και αυτό γιατί θα υπάρξει προσαύξηση χρέους από την αναγκαία επανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, την ενίσχυση των ασφαλιστικών ταμείων και τη βελτίωση της αξιοπιστίας των νέων ομολόγων με τα οποία θα ανταλλαγούν τα παλαιά.

Ενώ δεν είναι σαφές ακόμα σε ποιο βαθμό θα συμμετάσχουνεθελοντικά οι ιδιώτες, ώστε να μην υπάρξει «χρηματοδοτικό κενό».

Σε κάθε περίπτωση πάντως, το χρέος της χώρας μας εκτιμάται ότι θα διαμορφωθεί το 2020 στο επίπεδο του 2009.

Στο ίδιο ύψος που προέβλεπε και το Μνημόνιο για το 2020.

Μνημόνιο όμως το οποίο δεν ενσωμάτωνε άλλα 9 χρόνια σκληρής λιτότητας, δεν προέβλεπε εκποίηση μεγάλου μέρους της δημόσιας περιουσίας και δεν περιελάμβανε την αναδιάρθρωση του χρέους.

Εκτιμούμε δε ότι η τελευταία απόφαση δεν διασφαλίζει τη βιωσιμότητα του χρέους εάν δεν υπάρξει ανάκαμψη της Οικονομίας.

Και αυτό γιατί η βιωσιμότητα του χρέους απαιτεί υψηλούς ρυθμούς ανάπτυξης ώστε αυτοί, μαζί με το κατάλληλο μείγμα δημοσιονομικής πολιτικής, να οδηγήσουν στην επίτευξη μεγάλων και συνεχών πρωτογενών πλεονασμάτων.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Δυστυχώς όμως, ο κατήφορος της χώρας δεν έχει τέλος…

Και αυτό γιατί η ηγεσία της Κυβέρνησης επέλεξε την εξαγγελία ενός ακατανόητου  δημοψηφίσματος.

Χωρίς να έχει ολοκληρωθεί η συμφωνία.

Και χωρίς να έχει κυρωθεί καν η προηγούμενη.

Στόχος της, η μεταφορά των αδιεξόδων και της ανεπάρκειας της, στις πλάτες του Ελληνικού λαού.

Πρόκειται για ρεσιτάλ υποκρισίας, για αποθέωση ανευθυνότητας, για κορυφαία έκφραση ιδιοτέλειας και πολιτικού καιροσκοπισμού.

Με την πρωτοβουλία της αυτή η ηγεσία της Κυβέρνησης έθεσε υπό αμφισβήτηση ακόμη και την καταβολή της 6ης δόσης.

Κυρίως όμως έθεσε σε κίνδυνο τη θέση της Ελλάδας στην Ευρωζώνη.

Κάτι που αποτελείσταθμό, σε μια ιστορική διαδρομή της χώρας που ξεκινά από τα τέλη της δεκαετίας του ‘50, με εμπνευστή και πρωτεργάτη τον Κωνσταντίνο Καραμανλή και τη συνδρομή, κατά τη μακρά πορεία, αρκετών πολιτικών δυνάμεων της κεντροδεξιάς αλλά και της αριστεράς.

Το κεκτημένο αυτό του ελληνικού λαού δεν μπορεί να τεθεί υπό αμφισβήτηση μέσω ενός  ανερμάτιστου δημοψηφίσματος, το οποίο καταφανώς εξαγγέλθηκε με την προσδοκία ότι θα διασώσει μια πολιτική ομάδα, η οποία πολιτικά έχει καταρρεύσει.

Η παράταξή μας, που έχει πρωτοστατήσει διαχρονικά στην εμπέδωση του ευρωπαϊκού προσανατολισμού, πιστεύει ότι είναι προς το συμφέρον της χώρας να ματαιωθεί το δημοψήφισμα αυτό.

Η ηγεσία της Κυβέρνησης αποδεικνύει και με αυτό το χειρισμό ότι είναι κατώτερη των αναγκών της πατρίδας.

Δεν μπορεί.

Αποδεικνύεται ότι είναι Κυβέρνηση υψηλού εθνικού κινδύνου.

Γι’ αυτό πρέπει να φύγει και η χώρα να οδηγηθεί συντεταγμένα σε εκλογές.

Δείτε την ομιλία σε video:

Ομιλία στην παρουσίαση των βιβλίων των Πάνου Καζάκου «Μετά το Μνημόνιο» και Παναγιώτη Λιαργκόβα & Σπύρου Ρεπούση «Κρίση, δανεισμός και χρεοκοπία»

Κυρίες και Κύριοι,

Θα ήθελα να ευχαριστήσω τους Συγγραφείς του Βιβλίου και τις Εκδόσεις Παπαζήση για την πολύ τιμητική πρόσκληση που μου απηύθυναν, να παρουσιάσω, μαζί με άλλους εκλεκτούς καλεσμένους, Συναδέλφους μου από τον πανεπιστημιακό χώρο και το πεδίο της πολιτικής, τα εξαιρετικά βιβλία τους.

Για εμένα, η αποδοχή αυτής της πρόσκλησης ήταν πρόκληση και ευκαιρία.

Πρόκληση, προκειμένου να αντλήσω σκέψεις και προτάσεις για τη βελτίωση της αποτελεσματικότητας της οικονομικής πολιτικής.

Ευκαιρία, να δω συγκεντρωμένη και εστιασμένη, σε ένα εγχειρίδιο, την ελληνική και διεθνή εμπειρία σε ζητήματα κρίσεων, δανεισμού και χρεοκοπίας.

Σήμερα, αισθάνομαι δικαιωμένος γι’ αυτή την επιλογή.

Και αυτό γιατί, και τα δύο βιβλία αποτελούν εφαλτήριο για γόνιμη σκέψη και θρυαλλίδα για προβληματισμό.

Θα μου επιτρέψετε, στο πλαίσιο και της δικής μου συμβολής στη σημερινή παρουσίαση, να μοιραστώ μαζί σας ορισμένες σκέψεις που αναδύονται από το περιεχόμενο των βιβλίων.

Και θα τις αναπτύξω, θέτοντας τα αντίστοιχα, σχετικά, ερωτήματα, με χρονολογική σειρά.

1η Σκέψη: Η σημερινή κρίση στην Ελλάδα είναι διεθνής ή εγχώρια;

Πρόσφατα, προχθές, ο κ. Πρωθυπουργός είπε ότι η κρίση είναι ευρωπαϊκή και όχι ελληνική.

Βέβαια ο ίδιος, ως Αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, σταθερά υποστήριζε το αντίστροφο: ότι η κρίση είναι εγχώρια και όχι διεθνής.

Μάλλον όμως και αυτό ήταν ένα από «τα ατελείωτα παραδείγματα αντιπολιτευτικής ανευθυνότητας», στα οποία αναφέρεται ο Καθηγητής κ. Καζάκος στο βιβλίο του.

Κατά την άποψή μου, η διεθνής κρίση διέλυσε χρόνιες ψευδαισθήσεις και υποκριτικές συμπεριφορές για την πραγματική κατάσταση της χώρας και της Οικονομίας της.

Η Ελληνική Οικονομία έχει συσσωρευμένες, από χρόνια, δομικές αδυναμίες, υψηλό έλλειμμα του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών, υψηλό και με αυξητική δυναμική δημόσιο χρέος, πρόβλημα σύγχρονου και βιώσιμου αναπτυξιακού προτύπου.

Με υπερβάλλουσα ζήτηση από τη μία και κακή χρήση των πόρων από την πλευρά της προσφοράς.

Ορθώς, συνεπώς, οι συγγραφείς υποστηρίζουν ότι «είναι πρωτίστως ενδογενείς οι παράγοντες που καθόρισαν τη στρεβλή δυναμική του συστήματος».

«Και η διεθνής χρηματοπιστωτική κρίση που ακολούθησε, βρήκε την Ελλάδα χωρίς συστοιχίες αντιστάθμισης».

Όμως, σε αυτό το σημείο πρέπει να τονισθεί ότι τα «υποκείμενα νοσήματα» της Οικονομίας δημιουργήθηκαν τη δεκαετία του ’80.

Αυτή τη δεκαετία αναπτύχθηκαν έντονες δημοσιονομικές ανισορροπίες και ακολουθήθηκε μια επεκτατική πολιτική με αποτέλεσμα την εκρηκτική διόγκωση του δημοσίου χρέους.

Είναι χαρακτηριστικό το γεγονός ότι, σε αυτή τη δεκαετία, το έλλειμμα της Γενικής Κυβέρνησης ήταν, κατά μέσο όρο, 13% του ΑΕΠ.

Αυτά τα τεράστια δημοσιονομικά ελλείμματα οδήγησαν στην έκρηξη του δημοσίου χρέους, από το 22% του ΑΕΠ το 1980 στο 71% του ΑΕΠ το 1990.

Έτσι, ενώ στις αρχές της δεκαετίας, η Ελλάδα ήταν η λιγότερο χρεωμένη χώρα της σημερινής Ευρωζώνης, στο τέλος της, μετά από δύο υποτιμήσεις της δραχμής, μετά από μια διετία ασφυκτικής λιτότητας, και αφού η χώρα απορρόφησε τα Κοινοτικά Μεσογειακά Προγράμματα, βρέθηκε με τριπλάσιο χρέος.

Και σε αυτό δεν περιλαμβάνεται η εκρηκτική αύξηση στα χρέη των δημοσίων επιχειρήσεων και οργανισμών και των αγροτικών συνεταιρισμών.

Χαρακτηριστικά αναφέρεται ότι οι εγγυήσεις του Δημοσίου για δάνεια από ιδιωτικές και δημόσιες επιχειρήσεις και οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης ανήλθαν το 1989 στο 32% του ΑΕΠ.

Τα επόμενα 3 χρόνια, περίπου, οι μισές – από αδυναμία εξυπηρέτησής τουςκατέπεσαν, εκτοξεύοντας το χρέος στο 110% του ΑΕΠ.

Είναι επίσης γεγονός ότι από το 1990, ξεκίνησε μια συστηματική προσπάθεια αντιμετώπισης των ανισορροπιών και στρεβλώσεων της Ελληνικής οικονομίας.

Δεν αντιμετωπίσαμε όμως με επάρκεια το πρόβλημα που δημιουργήθηκε την προηγούμενη δεκαετία.

2η Σκέψη: Για τη σημερινή κατάσταση φταίει η διακυβέρνηση της ΝΔ;

Η πραγματικότητα δείχνει ότι, από το 2004 ως το 2007, τόσο τα δημοσιονομικά ελλείμματα, όσο και το δημόσιο χρέος μειώθηκαν σημαντικά, ως ποσοστό του ΑΕΠ.

Μετά το 2008 τα ελλείμματα πράγματι διευρύνθηκαν, κυρίως ως αποτέλεσμα όμως της διεθνούς κρίσης.

Το μέσο δημοσιονομικό έλλειμμα των χωρών της Ευρωζώνης δεκαπλασιάστηκε ως ποσοστό του ΑΕΠ μεταξύ 2007 και 2009. Από το 0,6% το 2007, ανέβηκε στο 6,4% το 2009.

Ενώ το μέσο χρέος των χωρών της Ευρωζώνης ανέβηκε, από το 66% του ΑΕΠ το 2007, στο 78% το 2009.

Βέβεια, η αύξηση των δαπανών του κράτους περίπου κατά 23 δισ. ευρώ την περίοδο 20042009, αν αφορούσε κατά 78% μισθούς, συντάξεις και επιχορηγήσεις ασφαλιστικών ταμείων, υπερέβη κατά πολύ τις δυνατότητες της Οικονομίας.

3η Σκέψη: Ποιές είναι οι ευθύνες της Κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ μέχρι να μπούμε στο Μνημόνιο;

Αρκετές από αυτές επισημαίνονται και από τους Συγγραφείς. Η Κυβέρνηση:

1ον. Συνέβαλε, με πράξεις και παραλείψεις, στη διόγκωση του ελλείμματος του 2009, αφού, άλλωστε, κυβέρνησε για το 1/4 του χρόνου.

2ον. Δεν είχε σχέδιο και αναλώθηκε σε διακηρύξεις.

3ον. Ψήφισε Προϋπολογισμό που ενσωμάτωνε μη ρεαλιστικούς στόχους.

4ον. Κατέθεσε Πρόγραμμα Σταθερότητας και Ανάπτυξης κατώτερο των περιστάσεων.

5ον. Εμφάνισε διαχειριστικές αδυναμίες και υπέπεσε σε σωρεία παλινωδιών.

6ον. Έστελνε αντιφατικά μηνύματα στις αγορές, με αποτέλεσμα ακόμη και τα διεθνή μέσα ενημέρωσης να συστήσουν στα κυβερνητικά στελέχη να σιωπήσουν.

7ον. Αναφέρονταν απαξιωτικά για τη χώρα, το κύρος και την αξιοπιστία της.

8ον. Θριαμβολογούσε, αδικαιολόγητα, για Ευρωπαϊκές αποφάσεις.

9ον. Δεν άντλησε έγκαιρα κεφάλαια από τις αγορές.

10ον. Άργησε να πάρει τα αναγκαία μέτρα.

Ο κ. Τρισέ, όπως μας υπενθυμίζει το βιβλίο των Λιαργκόβα και Ρεπούση, τόνισε ότι η «η Ελληνική Κυβέρνηση άργησε πάρα πολύ να αναγνωρίσει την έκταση του προβλήματος και να λάβει τα αναγκαία μέτρα».

Έτσι, η Κυβέρνηση μετέτρεψε ένα πρόβλημα ελλείμματος και χρέους, κοινό στις περισσότερες Ευρωπαϊκές χώρες, όπως άλλωστε καταγράφει ο εφετινός Προϋπολογισμός, σε κρίση δανεισμού.

Με αποτέλεσμα την προσφυγή στο Μηχανισμό Στήριξης.

4η Σκέψη: Ποια είναι η κατάσταση της Ελληνικής οικονομίας σήμερα;

  • Η ύφεση είναι μεγάλη, πολύ βαθύτερη από τις αρχικές και πρόσφατες εκτιμήσεις.
  • Η ανεργία έχει διαμορφωθεί σε πρωτόγνωρα επίπεδα.
  • Η ψυχολογία νοικοκυριών και επιχειρήσεων έχει καταρρεύσει.
  • Η αναπτυξιακή διάσταση απουσιάζει.
  • Αποκρατικοποιήσεις δεν πραγματοποιούνται.
  • Η ανταγωνιστικότητα της Οικονομίας επιδεινώνεται.
  • Το κόστος δανεισμού έχει εκτοξευθεί στα ύψη.
  • Το «εσωτερικό χρέος» έχει διογκωθεί, και αυτό γιατί το κράτος, όπως ορθώς επισημαίνει ο κ. Καζάκος, μεταβιβάζει το κόστος της μη συμμόρφωσης στον ιδιωτικό τομέα με διάφορες μορφές, π.χ. στάση πληρωμών προς τους προμηθευτές, μη επιστροφή ΦΠΑ στους εξαγωγείς, πάγωμα έργων.
  • Το δημόσιο χρέος έχει αυξηθεί και διατηρεί τη δυναμική του.
  • Οι δημοσιονομικοί στόχοι δεν επιτυγχάνονται.

Οι Κυβερνητικές προβλέψεις και διαβεβαιώσεις διαρκώς διαψεύδονται και οι αποκλίσεις από τους στόχους διογκώνονται.

Αποκλίσεις που οδηγούν σε νέα, δυσβάσταχτα μέτρα.

Μέτρα κοινωνικά άδικα και οικονομικά αναποτελεσματικά.

Όπως αυτά που λαμβάνονται ή θα ληφθούν μέσα στο 2011, συνολικού ύψους περίπου 10% του ΑΕΠ για να μειωθεί το έλλειμμα, εάν μειωθεί, μόλις κατά 2% του ΑΕΠ.

Οικονομική αποτελεσματικότητα, για να χρησιμοποιήσω έκφραση που επαναλαμβάνεται συχνά στο βιβλίο του κ. Καζάκου, μόλις 20%.

Και όλα αυτά γιατί έχει αποτύχει η ακολουθούμενη οικονομική πολιτική.

Τόσο στην έμπνευση όσο και στην εκτέλεσή της.

Τόσο στη επίτευξη της αναγκαίας δημοσιονομικής προσαρμογής, όπου ο ρυθμός συμμόρφωσης όπως αναφέρουν και οι Συγγραφείς είναι μεγαλύτερος, όσο και στην υλοποίηση των διαρθρωτικών αλλαγών.

5η Σκέψη: Πως αξιολογείτε την κατάσταση από εδώ και μπρος;

Θα μου επιτρέψετε να μείνω στην τελευταία Έκθεση των Εταίρων στην οποία αποδεικνύεται ότι τα απανωτά «σχέδια σωτηρίας» της χώρας απέτυχαν.

«Πάτος στο βαρέλι» του χρέους δεν υφίσταται, αφού η κατάσταση της Οικονομίας επιδεινώνεται.

Συγκεκριμένα:

1ον. Η χώρα εκτιμάται ότι θα επιστρέψει στις αγορές σε μια δεκαετία, το 2021, όταν η αρχική πρόβλεψη της κυβέρνησης ήταν για εφέτος και η μεταγενέστερη της τρόικας για το 2013-2014.

2ον. Δεν αναμένεται ανάκαμψη της Οικονομίας πριν από το 2013. Επισημαίνεται ότι, μέχρι πρόσφατα, αυτή προβλεπόταν για το 2012. Η ύφεση πλέον εκτιμάται στο 5,5% για το 2011, υψηλότερη από το 2010, και στο 2,8% για το 2012, αντί ανάπτυξης 0,8% που προβλέπεται από το Μεσοπρόθεσμο Σχέδιο.

3ον. Το χρέος θα παραμείνει σε επίπεδα άνω του 130% του ΑΕΠ μέχρι το 2030.

4ον. Εντοπίζονται καθυστερήσεις και διαχειριστικές αδυναμίες στην προετοιμασία και υλοποίηση των διαρθρωτικών αλλαγών. Για παράδειγμα ο κανόνας 1 προς 10 για τις προσλήψεις στο δημόσιο δεν έχει εφαρμοστεί.

5ον. Οι δημοσιονομικοί στόχοι του 2011 δεν επιτυγχάνονται. Οι αποκλίσεις διευρύνονται. Το έλλειμμα της γενικής κυβέρνησης εκτιμάται ότι θα διαμορφωθεί στο 8,5% – 9,0% του ΑΕΠ το 2011, από 7,3% που ήταν οι εκτιμήσεις του Μεσοπρόθεσμου Σχεδίου. Απαιτούνται περιοριστικά μέτρα ύψους 61,8 δισ. ευρώ την περίοδο 2010-2014, όταν το Μνημόνιο προέβλεπε 30 δισ. ευρώ μέχρι το 2013.

6ον. Ο στόχος των εσόδων από αποκρατικοποιήσεις δεν θα επιτευχθεί. Μάλιστα, η απόκλιση θα είναι αισθητή. Εκτιμάται ότι τα έσοδα θα ανέλθουν στο 1,7 δισ. ευρώ μέχρι το τέλος του έτους, αντί πρόβλεψης για 5 δισ. ευρώ.

7ον. Η δημοσιονομική προσαρμογή εξακολουθεί να είναι οικονομικά αναποτελεσματική. Προβλέπεται να ληφθούν μέτρα ύψους 6% του ΑΕΠ για να μειωθεί το έλλειμμα, εάν μειωθεί, κατά 1,7% του ΑΕΠ (αποτελεσματικότητα 28,3%).

Συμπερασματικά, όπως αναφέρει και ο κ. Καζάκος:

  • Πολλές προσδοκίες που επενδύθηκαν στο Μνημόνιο ήταν υπερβολικές.
  • Μερικές διαψεύστηκαν, πράγμα που θέτει και ζητήματα εγκυρότητας της θεωρίας στην οποία βασίζεται.
  • Υποτιμήθηκαν οι επιπτώσεις της εμπροσθοβαρούς δημοσιονομικής προσαρμογής στην ύφεση που τελικά ήταν μεγαλύτερη από την αναμενόμενη.
  • Υποτιμήθηκε η επίπτωση των νέων φόρων στις τιμές που τελικά αυξήθηκαν ενώ η ζήτηση μειωνόταν.
  • Οι ονομαστικοί μισθοί υποχώρησαν, αλλά όχι οι τιμές.
  • Οι προτεραιότητες της δημοσιονομικής προσαρμογής είναι συζητήσιμες.
  • Η αναμενόμενη εσωτερική υποτίμηση έχει δομικά όρια και μπορεί να ευνοήσει αδύναμες παραγωγικές δομές.

6η Σκέψη: Δεν αρκούν οι αποφάσεις της 21ης Ιουλίου για να αντιμετωπιστεί το πρόβλημα του χρέους;

Μόνο η Κυβέρνηση, όπως αναφέρει και το Προσχέδιο του Προϋπολογισμού, εξακολουθεί να αιθεροβατεί υποστηρίζοντας ότι «η συμφωνία της 21ης Ιουλίου διασφαλίζει τη βιωσιμότητα του χρέους».

Η τελευταία Έκθεση για την Ελλάδα επιβεβαιώνει την ανάγκη αναθεώρησης εκείνης της απόφασης.

Όπως ορθώς αρκετοί, μεταξύ των οποίων και η Αξιωματική Αντιπολίτευση, είχαμε επισημάνει και προβλέψει από τότε.

Και αυτό γιατί, μεταξύ άλλων, οι παραδοχές της συμφωνίας δεν ήταν ρεαλιστικές, δημιουργώντας μεγάλο χρηματοδοτικό κενό.

7η Σκέψη: Ποιοι είναι οι κίνδυνοι από την αναθεώρηση της Συμφωνίας;

Η αναθεώρησή της απαιτεί προσοχή, γιατί εμπεριέχει μεγάλους κινδύνους, τόσο για την Ελλάδα, όσο και για τη σταθερότητα της ευρωπαϊκής και παγκόσμιας Οικονομίας.

  • Κινδύνους για τις αντοχές και τον έλεγχο του τραπεζικού συστήματος και την αναγκαία επανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών και των ασφαλιστικών ταμείων.
  • Κινδύνους για τον εθελοντικό χαρακτήρα της συμμετοχής των ιδιωτών ώστε να μην «πυροδοτηθούν» άλλες δυσάρεστες εξελίξεις, όπως η μετάδοση της κρίσης σε ολόκληρη την Ευρωζώνη.
  • Κινδύνους για την κάλυψη των δανειακών αναγκών της χώρας, για όσο διάστημα – και αυτό εκτιμάται, δυστυχώς πλέον, ότι θα είναι πολύ μεγάλο – η χώρα θα μείνει εκτός αγορών.
  • Κινδύνους, τέλος, για τον οικονομικό έλεγχο της χώρας και την επιβολή βαρύτερης και παρατεταμένης λιτότητας στην Ελληνική Κοινωνία. Μία κοινωνία που έχει φθάσει στα όρια ανοχής και αντοχής της.

Σε κάθε περίπτωση, η βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους, εκτός από το όποιο «κούρεμα», προϋποθέτει υψηλούς ρυθμούς ανάπτυξης και μεγάλα και συνεχή πρωτογενή πλεονάσματα.

Όπως δήλωσε άλλωστε σήμερα και ο Λορέντζο Σμάγκι, μέλος του Συμβουλίου της ΕΚΤ, «όσοι πιστεύουν ότι μια ελεγχόμενη αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους αποτελεί τη λύση ξεχνούν ότι η συμφωνία του Ιουλίου έδειξε ότι η πραγματικότητα διαφέρει».

8η Σκέψη: Τι πρέπει να κάνουμε εμείς ως χώρα;

Αυτό που χρειάζεται σήμερα είναι η άμεση συγκρότηση σχεδίου και η ανάληψη δράσεων για τη διαμόρφωση ενός νέου οικονομικού προτύπου.

Προτύπου που θα στοχεύει, επί της ουσίας, στην επίτευξη της διατηρήσιμης ανάπτυξης, στην ενίσχυση της απασχόλησης και της κοινωνικής συνοχής.

Βασικοί άξονες αυτού του σχεδίου πρέπει να είναι:

1ος. Η μείωση του διαρθρωτικού ελλείμματος, κυρίως, μέσω της περιστολής των δαπανών.

Η δημοσιονομική προσαρμογή είναι διατηρήσιμη εάν βασίζεται σε περικοπή των πρωτογενών δαπανών.

Απαιτείται, όμως, και η αναδιάρθρωση των δαπανών με τη βελτίωση της «ποιότητας» των δημόσιων οικονομικών και με την αύξηση της αποτελεσματικότητας των πόρων.

Επιβάλλεται η αξιοποίηση της δημοσιονομικής πολιτικής μέσω της ενεργής δημοσιονομικής παρέμβασης, με αξιολόγηση του μεγέθους του πολλαπλασιαστή ανάλογα με το εργαλείο και τις δημοσιονομικές συνθήκες, για τη μακροχρόνια και ισόρροπη σταθεροποίηση της οικονομίας, για τη βελτίωση του μεσοπρόθεσμου δυνητικού ρυθμού ανάπτυξης και για την επίτευξη στόχων κοινωνικής πολιτικής.

2ος. Η ενίσχυση των φορολογικών εσόδων.

Με την ενίσχυση της αποτελεσματικότητας και του συντονισμού σε όλα τα επίπεδα του φορολογικού, ελεγκτικού και εισπρακτικού μηχανισμού.

3ος. Η ενίσχυση της αποτελεσματικότητας των κοινωνικών δαπανών ώστε να αντιμετωπισθεί το κύμα φτώχειας και ανεργίας που σαρώνει τη χώρα.

Με στοχευμένες παρεμβάσεις κοινωνικής πολιτικής.

Με τον εξορθολογισμό των μηχανισμών αναδιανομής εισοδήματος.

4ος. Η ανάληψη των αναγκαίων μέτρων τόνωσης της αγοράς και της Οικονομίας.

5ος. Η αξιοποίηση της περιουσίας του Δημοσίου.

Μια ορθολογική διαχείριση και μια δυναμική και στοχευμένη αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας μπορεί να εξασφαλίσει σημαντικά, σταθερά και σε μακροχρόνια βάση έσοδα για το Δημόσιο, να μειώσει το ύψος του χρέους, και να δημιουργήσει πρόσθετα αναπτυξιακά οφέλη.

6ος. Η επιτάχυνση των διαρθρωτικών αλλαγών ώστε να αξιοποιηθούν λιμνάζουσες αναπτυξιακές δυνατότητες της χώρας.

Αλλαγές, κάποιες από τις οποίες περιλαμβάνονται και στο «Μνημόνιο».

Μεταρρυθμίσεις, που πράγματι επί δεκαετίες δεν είχαμε θέσει σε εφαρμογή και οι οποίες είναι αναγκαίες για τη βελτίωση της ανταγωνιστικότητας της  οικονομίας.

7ος. Η επένδυση στη γνώση, στην έρευνα και στην καινοτομία.

Με την ανάπτυξη ενός ολοκληρωμένου και ποιοτικού συστήματος εκπαίδευσης και δια βίου μάθησης.

8ος. Η ενίσχυση της επιχειρηματικότητας.

  • Με τη διαμόρφωση απλών, διαφανών και σταθερών κανόνων.
  • Με τη βελτίωση του ρυθμιστικού και ανταγωνιστικού πλαισίου των αγορών.
  • Με τη μείωση των φόρων.
  • Με τη μείωση των ασφαλιστικών εισφορών, αφού αυτές, στο ύψος που είναι διαμορφωμένες, δημιουργούν προβλήματα στην απασχόληση και στην ανταγωνιστικότητα.

9ος. Η δημιουργία ενός σύγχρονου κοινωνικού κράτους. Με τη βελτίωση της ποιότητας των θεσμών και τη δραστική μείωση της γραφειοκρατίας.

10ος. Η ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας της οικονομίας.

Με την τόνωση της εξωστρέφειας και την ανάδειξη των ανταγωνιστικών πλεονεκτημάτων της χώρας.

Συμπερασματικά, είναι πλέον σαφές, ότι η ακολουθούμενη «συνταγή», και μάλιστα σε μεγαλύτερη δοσολογία, που επιδιώκει αρχικά τη δημοσιονομική προσαρμογή και μεταγενέστερα την ανάκαμψη, είναι λανθασμένη, ειδικά σε συνθήκες ύφεσης.

Τη θέση αυτή υποστηρίζουν επιφανείς νομπελίστες οικονομολόγοι και προσωπικότητες, κάποιοι από τους οποίους έχουν συνδέσει τη διαδρομή τους με το ευρωπαϊκό οικοδόμημα.

Συγκεκριμένα, ο Krugman σημειώνει ότι «η θεραπεία της αφαίμαξης σκοτώνει την Οικονομία», ο Stiglitz υπογραμμίζει ότι «τα μέτρα λιτότητας βουλιάζουν την Ελλάδα στην ύφεση», ο Solow υποστηρίζει ότι «για να μειωθούν τα ελλείμματα, πρέπει η Οικονομία να πάρει μπροστά», ενώ ο Delors τονίζει ότι, με αυτή τη «συνταγή», «μαθαίνουμε στις χώρες που αντιμετωπίζουν προβλήματα να πεθαίνουν αφού θεραπευτούν».

Δηλαδή ουσιαστικά εναρμονίζονται με τις θέσεις της Νέας Δημοκρατίας η οποία προτείνει δημοσιονομική προσαρμογή και πειθαρχία σε συνδυασμό με την Επανεκκίνηση της Οικονομίας.

Μόνο έτσι μπορούμε να μπούμε σε τροχιά βιώσιμης λύσης των προβλημάτων της Ελληνικής Οικονομίας, στο πλαίσιο πάντα της Ευρωζώνης.

Το ζητούμενο συνεπώς είναι, εγχώριες πολιτικές και κοινωνικές δυνάμεις, προσανατολισμένοι στην άμεση Επανεκκίνηση της Οικονομίας, να εντείνουμε τις προσπάθειες για δημοσιονομική εξυγίανση, υιοθέτηση αναπτυξιακών πρωτοβουλιών και διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων, και ορθολογική διαχείριση και διαφανή αξιοποίηση της περιουσίας του Δημοσίου.

Και οι εταίροι μας να εφαρμόσουν πρακτικές κοινοτικής αλληλεγγύης, χωρίς δισταγμούς και καθυστερήσεις.

Μόνον έτσι το παίγνιο θα καταστεί θετικού αθροίσματος.

Αρκεί να αντιληφθούμε όλοι ότι η χώρα θα ισορροπήσει σε χαμηλότερο βιοτικό επίπεδο.

Και ότι χρειάζεται υπομονή και επιμονή, διότι ο αγώνας είναι μαραθώνιος και όχι κατοστάρι.

Κυρίες και Κύριοι,

Η ξενάγηση στις σελίδες του βιβλίου, η οποία και δεν εξαντλείται σε αυτά τα στοιχεία, είναι εξαιρετικά ενδιαφέρουσα και χρήσιμη.

Εύχομαι ολόψυχα, το ανά χείρας βιβλίο να βρει την ανταπόκριση που προσδοκούν οι συγγραφείς, και να διαβαστεί, να μελετηθεί καλύτερα, από πολλούς, όσο γίνεται περισσότερους…

Εισήγηση στην Επιτροπή Οικονομικών Υποθέσεων κατά τη Συζήτηση του Σχεδίου Νόμου “Συνταξιοδοτικές ρυθμίσεις, Ενιαίο Μισθολόγιο-Βαθμολόγιο, Εργασιακή Εφεδρεία και άλλες διατάξεις εφαρμογής του ΜΠΔΣ 2012-2015”

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Η χώρα βρίσκεται στα πρόθυρα οικονομικής και κοινωνικής κατάρρευσης, παρά τα απανωτά «σχέδια σωτηρίας» της και τις συνοδευόμενες Κυβερνητικές θριαμβολογίες.

Αυτές απεδείχθησαν και έωλες και βραχύβιες.

Ο κατήφορος της χώρας, δυστυχώς, δεν έχει τέλος…

Η προχθεσινή Δήλωση της Τρόικα συμπυκνώνει τα αδιέξοδα της ακολουθούμενης οικονομικής πολιτικής.

Αποτυπώνει την ολιγωρία, την αναβλητικότητα, την ασυνέπεια, την ανεπάρκεια της Κυβέρνησης.

Αναδεικνύει τις εσφαλμένες επιλογές και τις συνεχείς αναδιπλώσεις της.

Επιβεβαιώνει ότι και το «σχέδιο σωτηρίας» που εκπονήθηκε με το Μεσοπρόθεσμο Πλαίσιο απέτυχε.

Και η πιο έμπρακτη ομολογία αυτής της αποτυχίας είναι το Πολυνομοσχέδιο της Κυβέρνησης που συζητάμε αυτές τις ημέρες στην αρμόδια Επιτροπή της Βουλής.

Ένα Σχέδιο Νόμου που ενσωματώνει νέα, πέραν του Μεσοπρόθεσμου, επώδυνα και μη ορθολογικά μέτρα, συνολικού ύψους 5,5 δισ. ευρώ.

Με νέες φορολογικές επιβαρύνσεις, με οριζόντιες περικοπές μισθών και συντάξεων, με ανατροπές στις εργασιακές συμβάσεις.

Ένα Σχέδιο Νόμου που περιλαμβάνει όμως και πρόσθετα, σε σχέση με το Μεσοπρόθεσμο, μέτρα.

Όπως είναι η μείωση του αφορολόγητου ορίου από τα 8.000 ευρώ που προβλέπονταν στο Μεσοπρόθεσμο στα 5.000 ευρώ στο Πολυνομοσχέδιο.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Το παρόν Σχέδιο Νόμου είναι το αποτέλεσμα λαθών, παραλείψεων και αστοχιών της Κυβέρνησης.

Της αδυναμίας της Κυβέρνησης να εισπράξει ένα ικανό μέρος των ανείσπρακτων οφειλών και να μειώσει τις δαπάνες.

Της ανικανότητας της Κυβέρνησης, παρά τις αντίθετες διακηρύξεις και τα «απανωτά» σχετικά νομοθετικά πονήματα, να «χτυπήσει» έστω και ένα μέρος της φοροδιαφυγής.

Φοροδιαφυγή η οποία αντί να μειωθεί, διογκώνεται.

Και ας έχει κατατεθεί, πρόσφατα, πριν από 5 μήνες, Εθνικό Σχέδιο για την Καταπολέμηση της Φοροδιαφυγής από την Κυβέρνηση που προέβλεπε είσπραξη 1,5 δισ. ευρώ εφέτος και 11,8 δισ. ευρώ από τη μείωση της φοροδιαφυγής την τριετία ‘11-‘13.

Το αποτέλεσμα είναι η Κυβέρνηση να λαμβάνει αποφάσεις σε συνθήκες πανικού.

Επιλογές της Κυβέρνησης και όχι της Τρόικα, όπως αναφέρει σήμερα σε συνέντευξή του ο επικεφαλής της.

1ον. Οι μισθοί, μετά το βαθύ «κούρεμα» στις αποδοχές που θα επιφέρουν οι ρυθμίσεις του νέου μισθολογίου, μετατρέπονται σε «φιλοδώρημα».

Σε αρκετές περιπτώσεις, το ετήσιο εισόδημα των δημοσίων υπαλλήλων θα μειωθεί κατά 2 μηνιαίους μισθούς και άνω.

2ον. Οι συντάξεις περικόπτονται, για άλλη μία φορά, δραστικά.

Ανάλογα με την κατηγορία στην οποία εντάσσεται ο συνταξιούχος, η συνολική ετήσια απώλεια μπορεί να ανέλθει στις τρεις μηνιαίες συντάξεις.

3ον. Οι εργασιακές σχέσεις «κατεδαφίζονται» και οι ελεύθερες συλλογικές διαπραγματεύσεις και συμβάσεις αποδυναμώνονται.

Οι προτεινόμενες διατάξεις θα συμπαρασύρουν πολύ γρήγορα το επίπεδο των μισθών που έχουν διαμορφωθεί από ισχυρές κλαδικές συμβάσεις γύρω από τα όρια της Εθνικής Γενικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας.

Αυτές οι ρυθμίσεις έρχονται να ενισχύσουν τη διαδικασία εσωτερικής υποτίμησης που ξεκίνησε πριν από 1,5 χρόνο με την υπογραφή του Μνημονίου, να βαθύνουν την ύφεση, ενώ δεν θα βελτιώσουν την ανταγωνιστικότητα της Οικονομίας.

Διότι, όπως ορθώς έχουμε παρουσιάσει στην οικονομική μας πρόταση, και επισημαίνει και η κα. Κατσέλη, το έλλειμμα της ανταγωνιστικότητας στη χώρα μας οφείλεται στην έλλειψη επενδύσεων και στο υψηλό μη μισθολογικό κόστος εργασίας με το οποίο επιβαρύνονται οι επιχειρήσεις.

4ον. Με το θεσμό της εφεδρείας, ο οποίος και εισάγεται με στρεβλό τρόπο, χιλιάδες εργαζόμενοι οδηγούνται στην ανεργία.

Μία σωστή ιδέα υλοποιείται με λάθος τρόπο.

Δημιουργώντας, στο πέρασμά της, οικονομικά και κοινωνικά ερείπια.

5ον. Οι φορολογικές επιβαρύνσεις, με το «τσουνάμι» των νέων φόρων και την περικοπή, αδιακρίτως, των φοροαπαλλαγών, διογκώνονται.

Αγγίζουν όλους τους φορολογούμενους, ακόμη και τα χαμηλά εισοδήματα και τους πολυτέκνους.

Ενώ αυξάνεται και το κόστος φορολογικής συμμόρφωσης.

Ειδικά η νέα, οριζόντια, μείωση του αφορολόγητου ορίου είναι άδικο, βαρύ και άκομψο μέτρο.

2.500.000 φορολογούμενοι, μετά την μείωση των φορολογικών κλιμακίων και την μείωση του αφορολογήτου, θα κληθούν να πληρώσουν φόρους.

Η Κυβέρνηση τιμωρεί τους συνεπείς φορολογούμενους, επειδή ο φοροελεγκτικός μηχανισμός, δεν μπόρεσε και εξακολουθεί να μην μπορεί, να ελέγξει τη φοροδιαφυγή.

Και ακολουθήθηκε, για ακόμη μία φορά, η μέθοδος «πονάει κεφάλι, κόβει κεφάλι».

Μάλιστα, για πρώτη φορά εδώ και δεκαετίες καλούνται να πληρώσουν φόρο όσοι έχουν ετήσιο εισόδημα 6.000 ευρώ, δηλαδή μόλις 500 ευρώ το μήνα.

Το ποσό είναι βέβαια μικρό, αλλά ο συμβολισμός έχει μεγαλύτερη σημασία: δεν εξαιρούνται πλέον ούτε τα χαμηλά εισοδήματα όσων βρίσκονται κοντά ή κάτω από το όριο της φτώχειας.

Συμπερασματικά, το αποτέλεσμα όλων αυτών των ρυθμίσεων του Πολυνομοσχεδίου θα είναι χιλιάδες νοικοκυριά να οδηγηθούν στην απόγνωση.

Να εξοντωθούν φορολογικά και μισθολογικά χαμηλόμισθοι, χαμηλοσυνταξιούχοι, πολύτεκνοι.

Να αφαιρεθεί, βίαια, εισόδημα από όλα τα στρώματα της ελληνικής κοινωνίας.

Και η χώρα να εισέλθει σε έναν εργασιακό μεσαίωνα.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Πριν από 3 μήνες, και εν’ όψει της καταβολής της 5ης δόσης, ο κ. Υπουργός Οικονομικών εισηγήθηκε, όπως ο ίδιος ανέφερε, «σκληρά και άδικα μέτρα» ώστε να κλείσει η διαπραγμάτευση εντός ωρών για το Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα Δημοσιονομικής Προσαρμογής.

Και αυτό, παρά το γεγονός, όπως είχε αναφέρει ο ίδιος, ότι «όταν παίρνουμε αποσπασματικά μέτρα για να λύσουμε προβλήματα, δημιουργούμε ένα Φρανκενστάϊν»!

3 μήνες αργότερα, το ίδιο έργο επαναλαμβάνεται.

Ο κ. Υπουργός Οικονομικών εισηγείται νέα μέτρα για την καταβολή πλέον της 6ης δόσης, και πάλι υπό συνθήκες πανικού και χωρίς κανένα απολύτως σχεδιασμό.

Κάθε δόση δηλαδή και νέα μέτρα.

Νέοι, πολλοί, περισσότεροι Φρανκεστάϊν…

Είναι σαφές ότι η Κυβέρνηση έχει χάσει κάθε ίχνος αξιοπιστίας, εντός και εκτός της χώρας.

Εισήγηση στην Επιτροπή Οικονομικών Υποθέσεων κατά τη Συζήτηση για το Προσχέδιο του Κρατικού Προϋπολογισμού 2012

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Η χώρα βρίσκεται στα πρόθυρα οικονομικής και κοινωνικής κατάρρευσης, παρά τα απανωτά «σχέδια σωτηρίας» της και τις συνοδευόμενες Κυβερνητικές θριαμβολογίες.

Αυτές απεδείχθησαν έωλες και βραχύβιες.

Ο κατήφορος της χώρας, δυστυχώς, δεν έχει τέλος…

Σήμερα, η κατάσταση της Ελληνικής Οικονομίας, μετά από 2 χρόνια διακυβέρνησης της χώρας από το ΠΑΣΟΚ, έχει επιδεινωθεί.

Η εξέλιξη αυτή οφείλεται σε εσφαλμένες επιλογές της Κυβέρνησης, στη λανθασμένη «θεραπευτική» αγωγή για την αντιμετώπιση των υπαρκτών «νοσημάτων» της Οικονομίας, και στην εκτέλεση αυτής της «συνταγής».

Όπως προκύπτει από την εξέλιξη των μεγεθών, ο έλεγχος της Οικονομίας έχει χαθεί:

  • Η ύφεση είναι μεγάλη, πολύ βαθύτερη από τις αρχικές αλλά και τις πιο πρόσφατες εκτιμήσεις.
  • Η ανεργία έχει διαμορφωθεί σε πρωτόγνωρα επίπεδα.
  • Η ψυχολογία νοικοκυριών και επιχειρήσεων έχει καταρρεύσει.
  • Η αναπτυξιακή διάσταση απουσιάζει.
  • Αποκρατικοποιήσεις δεν πραγματοποιούνται.
  • Η ανταγωνιστικότητα της Οικονομίας επιδεινώνεται.
  • Το κόστος δανεισμού έχει εκτοξευθεί στα ύψη.
  • Το «εσωτερικό χρέος» έχει διογκωθεί.
  • Το δημόσιο χρέος έχει αυξηθεί και διατηρεί τη δυναμική του.
  • Οι δημοσιονομικοί στόχοι δεν επιτυγχάνονται.

Οι Κυβερνητικές προβλέψεις και διαβεβαιώσεις διαρκώς διαψεύδονται και οι αποκλίσεις από τους στόχους διογκώνονται.

Ενδεικτικά και μόνο να αναφέρω ότι για το 2011:

1ον. Η ύφεση εκτιμάται πλέον στο 5,5% (από 3% στον περυσινό Προϋπολογισμό και 3,5% στο Μεσοπρόθεσμο Πλαίσιο).

2ον. Η ανεργία εκτιμάται στο 15,2% (από 14,6% στον περυσινό Προϋπολογισμό και 14,5% στο Μεσοπρόθεσμο Πλαίσιο).

3ον. Τα έσοδα εκτιμάται ότι θα αυξηθούν μόλις κατά 1,4% (από +8,5% στον περυσινό Προϋπολογισμό και +5,6% στο Μεσοπρόθεσμο Πλαίσιο).

4ον. Το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων εκτιμάται ότι θα περικοπεί ακόμη περισσότερο και θα διαμορφωθεί στα 7,5 δισ. ευρώ το 2011 – στο 3,3% του ΑΕΠ, το χαμηλότερο ποσοστό της τελευταίας δεκαετίας (από 8,5 δισ. ευρώ στον περυσινό Προϋπολογισμό).

5ον. Το χρέος αναμένεται να διαμορφωθεί στο 162% του ΑΕΠ (από 153% στον περυσινό Προϋπολογισμό και 156% στο Μεσοπρόθεσμο Πλαίσιο).

6ον. Το έλλειμμα αναμένεται να διαμορφωθεί στα 18,7 δισ. ευρώ (από 16,8 δισ. ευρώ στον περυσινό Προϋπολογισμό και 16,4 δισ. ευρώ στο Μεσοπρόθεσμο Πλαίσιο).

Όλες αυτές οι αποκλίσεις οδηγούν σε νέα, δυσβάσταχτα, κοινωνικά άδικα και οικονομικά αναποτελεσματικά μέτρα.

Όπως αυτά που λαμβάνονται ή θα ληφθούν μέσα στο 2011, συνολικού ύψους περίπου 10% του ΑΕΠ.

Ίδιου μεγέθους και έντασης με το 2010, παρά τις αντίθετες διαβεβαιώσεις της Κυβέρνησης πριν από 1 χρόνο.

Και αυτό γιατί, σύμφωνα με το Προσχέδιο του Προϋπολογισμού «η επιδείνωση της ύφεσης επηρεάζει αρνητικά την πλήρη αποδοτικότητα των ληφθέντων μέτρων».

Και αυτή η δημοσιονομική προσαρμογή γίνεται για να μειωθεί το έλλειμμα, εάν μειωθεί, μόλις κατά 2% του ΑΕΠ.

Πρόκειται, όπως έχουμε επανειλημμένως τονίσει, για μνημείο οικονομικής αναποτελεσματικότητας.

Τα 4/5 από τις θυσίες των πολιτών πάνε χαμένες…

Αν δε η Κυβέρνηση ήταν συνεπής στις υποχρεώσεις της, εξοφλούσε δηλαδή τις ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις του Κράτους προς τους ιδιώτες, υποχρεώσεις ύψους 6,5 δισ. ευρώ, που δημιουργήθηκαν στο σύνολό τους τη διετία 2010-2011, θα είχαμε αύξηση του ελλείμματος.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Το χειρότερο όμως είναι ότι η Κυβέρνηση εμμένει στην ίδια λανθασμένη «συνταγή», την οποία έχει μάλιστα ενισχύσει σε μεγαλύτερη δοσολογία.

Όπως φαίνεται μέσα από την ανάλυση του Μεσοπρόθεσμου Πλαισίου, και κυρίως την ανάλυση του Προϋπολογισμού του 2012.

Το αποτέλεσμα είναι, σύμφωνα με τις Κυβερνητικές εκτιμήσεις:

1ον. Η ύφεση να παραμένει βαθιά.

Εκτιμάται ότι θα διαμορφωθεί στο 2,5% το 2012 (από εκτίμηση για ανάπτυξη 1,1% στον περυσινό Προϋπολογισμό και 0,8% στο Μεσοπρόθεσμο Πλαίσιο).

2ον. Η ανεργία διογκώνεται δραματικά.

Αναμένεται να διαμορφωθεί στο 16,4% το 2012.

Από το 2011, και για πρώτη φορά, οι οικονομικά μη-ενεργοί πολίτες είναι περισσότεροι από τους απασχολούμενους.

3ον. Τα συσταλτικά μέτρα είναι υπερβολικά σε ένταση και έκταση.

Το γεγονός ότι κάποια από αυτά λαμβάνονται το 2011, όπως είναι το «χαράτσι» στα ακίνητα και οι οριζόντιες περικοπές μισθών και συντάξεων, δεν τα κάνει παλιά, ούτε καταργεί τις οικονομικές και κοινωνικές συνέπειες που αυτά έχουν στα νοικοκυριά και στις επιχειρήσεις.

Μάλιστα, ενώ στο Μεσοπρόθεσμο απαιτούνταν η λήψη μέτρων ύψους περίπου 6 δισ. ευρώ για το 2012, με τις νέες παρεμβάσεις αυτά υπερδιπλασιάζονται, και ανέρχονται πλέον στα 13,2 δισ. ευρώ.

Πρόκειται ουσιαστικά για «2 Μεσοπρόθεσμα Σχέδια στη συσκευασία ενός Προϋπολογισμού».

4ον. Η δημοσιονομική προσαρμογή εξακολουθεί να είναι οικονομικά αναποτελεσματική.

Λαμβάνονται μέτρα ύψους 6% του ΑΕΠ για να μειωθεί το έλλειμμα, εάν μειωθεί, κατά 1,7% του ΑΕΠ (αποτελεσματικότητα 28,3%).

Ενώ, και για το 2012, αυτή εξακολουθεί να βασίζεται περισσότερο στο σκέλος των εσόδων (58%), παρά στο σκέλος των δαπανών (42%).

5ον. Η δημοσιονομική προσαρμογή είναι κοινωνικά άδικη.

Η οριζόντια μείωση του αφορολόγητου ορίου τιμωρεί κατά τρόπο άδικο, βαρύ και άκομψο τους ειλικρινείς φορολογούμενους, οι μισθοί μετατρέπονται σε φιλοδώρημα, το «κούρεμα» σε συντάξεις είναι βαθύ, χιλιάδες οικογένειες οδηγούνται σε απόγνωση.

6ον. Η επίτευξη των στόχων της δημοσιονομικής προσαρμογής είναι μη ρεαλιστική.

Η Κυβέρνηση παραμένει αθεράπευτα φιλόδοξη στην είσπραξη εσόδων, παρά τη βαθιά ύφεση, την καθίζηση της κατανάλωσης, τη συρρίκνωση των εισοδημάτων, την εκτίναξη της ανεργίας.

Όταν μάλιστα η ίδια εκτιμά, ενδεικτικά, ότι το έσοδα από ΦΠΑ θα είναι το 2012 περίπου 1,5 δισ. ευρώ λιγότερα από αυτά που προβλέπονταν πριν από 3 μήνες στο Μεσοπρόθεσμο Πλαίσιο.

7ον. Το δημόσιο χρέος μεγαλώνει και διατηρεί τη δυναμική του.

Κάτι που αναγνωρίζεται και στο εξωτερικό.

Μόνο η Κυβέρνηση, όπως αναφέρει και το Προσχέδιο, εξακολουθεί να αιθεροβατεί υποστηρίζοντας ότι «η συμφωνία της 21ης Ιουλίου διασφαλίζει τη βιωσιμότητα του χρέους».

Έτσι, αυτό αναμένεται να αυξηθεί περαιτέρω και να διαμορφωθεί στα 372 δισ. ευρώ το 2012172,7% του ΑΕΠ).

Από 298 δισ. ευρώ το 2009127,1% του ΑΕΠ).

Δηλαδή, επί διακυβέρνησης ΠΑΣΟΚ το χρέος θα έχει αυξηθεί περαιτέρω κατά 46 ποσοστιαίες μονάδες του ΑΕΠ!!!

Ενώ οι τόκοι εκτιμάται ότι θα ανέλθουν στα 17,9 δισ. ευρώ το 2012 (ή 8,3% του ΑΕΠ), από 12,3 δισ. ευρώ το 2009 (ή 5,2% του ΑΕΠ).

8ον. Το Μεσοπρόθεσμο Πλαίσιο κινείται σε λάθος κατεύθυνση.

Το αποτέλεσμα είναι τα μέτρα του Προγράμματος να «αυγατίζουν».

Από 22 δισ. ευρώ που ήταν πριν από 6 μήνες οι εκτιμήσεις της Κυβέρνησης για την περίοδο 2011-2015, σήμερα, στο Προσχέδιο, αυτά ανέρχονται στα 36 δισ. ευρώ.

Μάλιστα, η δημοσιονομική προσαρμογή, συνεχίζει να στηρίζεται περισσότερο στο σκέλος της ενίσχυσης των εσόδων παρά στην πλευρά της αναγκαίας περιστολής των δαπανών (με αναλογία 51% / 49%).

Όταν, σύμφωνα με τη διεθνή εμπειρία και πρακτική, η προσαρμογή καθίσταται βιώσιμη όταν η αναλογία είναι 1/3 – 2/3.

Αυτή η εμμονή της Κυβέρνησης δυστυχώς θα οδηγήσει τη χώρα σε νέα δημοσιονομική εκτροπή.

Για τους πιο πάνω λόγους το Προσχέδιο του Προϋπολογισμού θα καταστεί ο πρώτος «προσωρινός» Προϋπολογισμός αυτή τη φορά για το 2012.

Ομιλία στην Ολομέλεια κατά τη Συζήτηση του Σχεδίου Νόμου “Ενισχυμένα μέτρα εποπτείας και εξυγίανσης των πιστωτικών ιδρυμάτων, ρύθμιση θεμάτων χρηματοπιστωτικού χαρακτήρα” (3η Συνεδρίαση – Τροπολογίες)

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Πιστεύω, αγαπητοί Συνάδελφοι της Πλειοψηφίας, να συνειδητοποιήσατε χθες βράδυ, μετά και τη νέα καταιγίδα μέτρων, το πρώτο «τσουνάμι» νέων μέτρων, ότι, τελικά, πάτος στο βαρέλι δεν είχε μπει…

Και σίγουρα, παρά τις επιθυμίες της Κυβέρνησης, ακόμη δεν έχει μπει…

Θέλετε και την απόδειξη;

Σύμφωνα με την προχθεσινή Έκθεση του ΔΝΤ, το χρέος θα διαμορφωθεί στο 189% του ΑΕΠ το 2012.

Λαμβάνοντας υπόψη και τις πρόσφατες Ευρωπαϊκές αποφάσεις…

Από 127% που ήταν το 2009.

Δηλαδή 62 ποσοστιαίες μονάδες του ΑΕΠ υψηλότερο μέσα σε 3 χρόνια!!!

Που να μην ήταν και η Τρόικα κε. Υπουργέ…

Το αποτέλεσμα;

Κάθε δόση του δανείου να συνοδεύεται από νέα, επώδυνα, μέτρα.

Από νέες δεσμεύσεις, περισσότερους φόρους, μεγάλες περικοπές μισθών και συντάξεων, μαζικές απολύσεις.

Μέτρα προκειμένου να καλυφθούν οι αστοχίες της οικονομικής πολιτικής.

Τόσο στην έμπνευση όσο και στην εκτέλεσή της.

Μέτρα που αποτελούν την πιο έμπρακτη ομολογία αποτυχίας και του Μεσοπρόθεσμου Προγράμματος.

Να θυμίσω ότι το Μνημόνιο προέβλεπε 9 δισ. ευρώ για εφέτος.

Ο περυσινός Προϋπολογισμός 14.

Το Μεσοπρόθεσμο 21.

Και σήμερα ο λογαριασμός υπερβαίνει τα 25…

Και όλα αυτά προκειμένου να μειωθεί το έλλειμμα, εάν μειωθεί, κατά 7 δισ. ευρώ.

Πρόκειται για μνημείο οικονομικής αναποτελεσματικότητας.

Για τον ορισμό της «γυμναστικής στη ματαιότητα».

Δηλαδή, τα 3/4 περίπου από τις θυσίες των πολιτών, κυρίως λόγω της ύφεσης, πάνε χαμένες.

Και οι πολίτες αντί να δουν κάποιο φως, βυθίζονται σε πιο πυκνό σκοτάδι.

Όπως αυτό στο οποίο θα βρεθούν εάν δεν μπορέσουν να πληρώσουν το νέο «χαράτσι» που η Κυβέρνηση επιβάλλει στα ακίνητα.

Νέος φόρος, ο 6ος στα ακίνητα, ο οποίος:

1ον. Αναδεικνύει την αναξιοπιστία της Κυβέρνησης, αφού για τον Υπουργό Οικονομικών, πριν από 2 μήνες, «το ακίνητο είναι ήδη πολύ επιβαρυμένο» και «οι λογαριασμοί της ΔΕΗ δεν είναι ο μοχλός για να εισπράττεις τέλη ή φόρους».

2ον. Θα «αφυδατώσει» πλήρως την ήδη στεγνή αγορά και θα βαθύνει και άλλο την ύφεση.

3ον. Θα αποδειχθεί οικονομικά αναποτελεσματικός, αφού, σύμφωνα και με την Τράπεζα της Ελλάδος, η «περαιτέρω αύξηση της φορολογικής επιβάρυνσης των ήδη φορολογουμένων θα οδηγήσει σε μείωση αντί για αύξηση των εσόδων».

Εάν μάλιστα η Κυβέρνηση προτίθεται να τον μονιμοποιήσει, θα πρέπει να συνεκτιμήσει και τη συνολική επιβάρυνση του ακινήτου.

4ον. Καταδεικνύει την αδυναμία της Κυβέρνησης να αντλήσει ισοδύναμα ποσά, τόσο από το σκέλος των δαπανών, όπου αυτές είναι σημαντικά αυξημένες σε σχέση με τον Προϋπολογισμό, όσο και από το σκέλος των εσόδων, όπου αδυνατεί να εισπράξει το ΕΤΑΚ του 2009 και το φόρο ακίνητης περιουσίας του 2010 και 2011.

5ον. Αποτελεί ομολογία αποτυχίας της Κυβέρνησης να αντιμετωπίσει στοιχειωδώς την καλπάζουσα φοροδιαφυγή.

6ον. Επιβεβαιώνει τον πανικό και την ανακολουθία της Κυβέρνησης αφού περιλαμβάνει πολύ υψηλότερους από τις αρχικές ανακοινώσεις συντελεστές: εξαπλάσιους για τους αδύνατους και διπλάσιους για τα ακριβότερα ακίνητα.

Παραβιάζοντας έτσι τις αρχές της ισότητας ενώπιον των δημόσιων βαρών και της αναλογικότητας.

Ενώ ακόμη και ο μειωτικός συντελεστής παλαιότητας εφαρμόζεται αντίστροφα, ως «αυξητικός συντελεστής νεότητας», ώστε να επιβαρύνονται όσοι κατέχουν νεώτερα ακίνητα και όχι να ελαφρύνονται εκείνοι που διαθέτουν τα παλαιότερα.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Με άλλη Τροπολογία παύονται, με απόφαση του Υπουργού Οικονομικών, τα Μέλη του Συλλογικού Οργάνου Διοίκησης της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής, πλην του Προέδρου και του Εκπροσώπου των Εργαζομένων.

Και για άγνωστο χρόνο αντικατάστασής τους.

Παρά το γεγονός ότι η ΕΛΣΤΑΤ, σύμφωνα με το Νόμο, απολαύει λειτουργικής ανεξαρτησίας, διοικητικής και οικονομικής αυτοτέλειας και δεν υπόκειται σε έλεγχο από κυβερνητικά όργανα.

Παρά το γεγονός ότι τα Μέλη παύονται με απόφαση του Οργάνου που τους διόρισε. Δηλαδή, για τα 4 από τα 7 Μέλη, από τη Διάσκεψη των Προέδρων της Βουλής.

Παρά το γεγονός ότι με τη ατυχή θεσμική μεταβολή που επήλθε πέρυσι το Δεκέμβριο, ενισχύθηκαν ακόμη περισσότερο οι εξουσίες του Προέδρου της Αρχής. Με αποτέλεσμα να μην έχει συνεδριάσει το Συλλογικό Όργανο τον τελευταίο χρόνο, παρά τις αντίθετες προβλέψεις του Νόμου.

Γιατί το κάνει όμως αυτό η Κυβέρνηση και δεν εφαρμόζει το Νόμο;

Προφανώς για να επιβάλλει τη «σιωπή των αμνών».

Όπως έκανε και με το Γραφείο Προϋπολογισμού της Βουλής.

Και αυτό γιατί, κυρίως, πολλά από τα Μέλη του Οργάνου Διοίκησης διαφώνησαν με την ένταξη στοιχείων των ΔΕΚΟ στο έλλειμμα του 2009.

Και μάλιστα χωρίς να έχουν προηγηθεί σχετικές, απαραίτητες, στατιστικές μελέτες.

Όμως, Κύριοι της Κυβέρνησης, η πραγματικότητα δεν αποκρύπτεται.

Και αποκαλύπτεται και από στελέχη με πολιτική αναφορά στην παράταξή σας.

Πρόσφατα, ο πρώην Υπουργό Οικονομικών κ. Χριστοδουλάκης επισήμανε ότι «η Ελλάδα [η Κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ] δεν έπρεπε να έχει αποδεχθεί πρωτοβουλίες που οδήγησαν σε απρόσμενη διόγκωση του ελληνικού χρέους…κανένα από αυτά δεν ήταν κρυφό, άγνωστο ή μη εξυπηρετούμενο χρέος…άλλες χώρες δεν περιλαμβάνουν τις εγγυήσεις των ΔΕΚΟ στο κρατικό χρέος» («Σώζεται ο Τιτανικός;», 2011).

Ο κ. Στουρνάρας, Γενικός Διευθυντής του ΙΟΒΕ, ανέφερε, εδώ στη Βουλή, στην Ειδική Μόνιμη Επιτροπή Έρευνας και Τεχνολογίας, ότι «η κάθε χώρα χρησιμοποιεί το σύστημα εθνικών λογαριασμών και τις γκρίζες ζώνες προς όφελός της». «Νομίζω, συνέχιζε, ότι δεν ήταν πολύ σοφό αυτό που έγινε, όπως έγινε…έχω πολλά και σοβαρά ερωτηματικά για την επαναταξινόμηση» (14.12.2010).

Ενώ, ακόμη και η Επιτροπή που συνέστησε ο πρώην Υπουργός Οικονομικών κ. Παπακωνσταντίνου για την αξιολόγηση της ποιότητας των δημοσιονομικών στοιχείων του 2009, αναφέρει στην Έκθεσή της, πριν την τελευταία αναθεώρηση των στοιχείων, ότι «το υπόλοιπο του χρέους δεν περιλαμβάνει, σύμφωνα με την ισχύουσα ευρωπαϊκή πρακτική, το δανεισμό διαφόρων φορέων εκτός Γενικής Κυβέρνησης» (Έκθεση Επιτροπής, σελ. 24).

Συνεπώς, Κύριοι της Κυβέρνησης, θα πρέπει να συνειδητοποιήσετε ότι η προσπάθεια να επιβάλλετε επί μακρόν τη σιωπή είναι ατελέσφορη.

Και δεν βοηθά τη χώρα…

Επίσης, Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Εμείς, ως Αξιωματική Αντιπολίτευση, έχουμε διαφωνήσει με την πρόβλεψη, που περικλείεται στις αποφάσεις της 21ης Ιουλίου, για την παροχή εγγυήσεων.

Εγγυήσεις οι οποίες, σύμφωνα με την Τροπολογία, θα παρέχονται από το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας και τον Οργανισμό Διαχείρισης Δημοσίου Χρέους.

Τα μεταγενέστερα της Ευρωπαϊκής απόφασης γεγονότα και η ατυχής διμερής συμφωνία Ελλάδας και Φινλανδίας επιβεβαιώνουν τις ενστάσεις που έχουμε διατυπώσει.

Ο Υπουργός Οικονομικών άνοιξε ο ίδιος το «κουτί της Πανδώρας».

Δημιουργήθηκε έτσι προηγούμενο και για μια σειρά από χώρες που θέλουν ίση μεταχείριση, αλλά όχι εγγυήσεις.

Και έτσι αναγκάστηκε να ζητήσει από τα Κοινοτικά Όργανα να «κλείσουν» το «κουτί» που ο ίδιος άνοιξε.

Δημιουργώντας ουσιαστικό πρόβλημα στην πορεία υλοποίησης των Ευρωπαϊκών αποφάσεων.

Τέλος, Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Στην ίδια Τροπολογία μεταβάλλεται και διευρύνεται το πλαίσιο ενεργοποίησης και λειτουργίας του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας.

Ώστε να υπάρχει ένα ακόμη «δανειστής ύστατης καταφυγής» που θα ενισχύει τη σταθερότητα του χρηματοπιστωτικού συστήματος, προϋπόθεση για τη βιώσιμη ανάπτυξη και την αποτελεσματική κατανομή των οικονομικών πόρων.

Σήμερα όμως, το Ελληνικό τραπεζικό σύστημα, εξαιτίας, κυρίως, της κυβερνητικής ανεπάρκειας, βρίσκεται αντιμέτωπο με πολλές, μεγάλες και διευρυνόμενες προκλήσεις.

Προκλήσεις που απορρέουν:

  • Από την επιβράδυνση του ρυθμού οικονομικής μεγέθυνσης.
  • Από τις συνεχείς υποβαθμίσεις της πιστοληπτικής αξιολόγησης των τραπεζών.
  • Από τον αποκλεισμό των πιστωτικών ιδρυμάτων από τις διεθνείς αγορές άντλησης κεφαλαίων.
  • Από τη συρρίκνωση του ρυθμού πιστωτικής επέκτασης.
  • Από τη χειροτέρευση της ποιότητας του δανειακού χαρτοφυλακίου των πιστωτικών ιδρυμάτων εξαιτίας της βίαιας και μεγάλης επιδείνωσης της χρηματοοικονομικής κατάστασης επιχειρήσεων και νοικοκυριών.
  • Από την έντονη και συνεχή εκροή των καταθέσεων, λόγω της οικονομικής αβεβαιότητας και των Κυβερνητικών παλινωδιών.

Όλες αυτές οι προκλήσεις έχουν ορατές και δυσμενείς επιπτώσεις στη ρευστότητα, στην αποδοτικότητα, στην αποτελεσματικότητα και στην ποιότητα του χαρτοφυλακίου των Ελληνικών πιστωτικών ιδρυμάτων.

Και αυτές, εν αναμονή της αποτίμησης των ζημιών που θα υποστούν οι τράπεζες από τη συμμετοχή τους στην αναδιάρθρωση του Ελληνικού χρέους, αλλά και του διαγνωστικού ελέγχου που πραγματοποιείται στα δανειακά χαρτοφυλάκιά τους από την εταιρεία BlackRock.

Έλεγχος, τη χρονική στιγμή που νοικοκυριά και επιχειρήσεις, εξαιτίας της ασκούμενης οικονομικής πολιτικής, «πνίγονται» από ρευστότητα και αδυνατούν να εξυπηρετήσουν τα χρέη τους.

Αυτή η εικόνα, επιτάσσει την ανάγκη συνετής και διορατικής διαχείρισης της κατάστασης, τόσο από τα πιστωτικά ιδρύματα, όσο και από την Πολιτεία.

Πιστωτικά ιδρύματα τα οποία οφείλουν να διαχειρισθούν αποτελεσματικά τη φύση και το ύψος των κινδύνων που αναλαμβάνουν, να ενισχύσουν, ποιοτικά και ποσοτικά, την κεφαλαιακή τους επάρκεια, και να συγκρατήσουν τα λειτουργικά τους έξοδα.

Και Πολιτεία η οποία οφείλει να λαμβάνει πρωτοβουλίες για την ενίσχυση της ρευστότητας της Οικονομίας και για την επαρκέστερη μακρο- και μικρο-προληπτική εποπτεία και εξυγίανση των πιστωτικών ιδρυμάτων.

Ομιλία στην Ολομέλεια κατά τη Συζήτηση του Σχεδίου Νόμου “Ενισχυμένα μέτρα εποπτείας και εξυγίανσης των πιστωτικών ιδρυμάτων, ρύθμιση θεμάτων χρηματοπιστωτικού χαρακτήρα” (1η Συνεδρίαση – Επί της Αρχής)

Κυρίες και κύριοι Συνάδελφοι,

Σήμερα, η χώρα βρίσκεται στα πρόθυρα οικονομικής και συνακόλουθα κοινωνικής κατάρρευσης.

Η εξέλιξη αυτή οφείλεται στις επί μακρόν προϋπάρχουσες εγγενείς και ευρωπαϊκές αδυναμίες, αλλά κυρίως στις εσφαλμένες επιλογές της Κυβέρνησης και στη λανθασμένη «θεραπευτική αγωγή» για την αντιμετώπιση των προβλημάτων.

Η Κυβέρνηση όμως συνεχώς αποδεικνύει ότι έχει έλλειμμα πολιτικού θάρρους, ενώ διαθέτει πλεόνασμα αμετροέπειας, αλαζονείας και πολιτικού θράσους.

Αντί να αναλάβει τις ευθύνες της, τις επιρρίπτει στα πολιτικά κόμματα, στους δημοσιογράφους, ακαδημαϊκούς, επιχειρηματίες και εν γένει στους πολίτες, οι οποίοι διατυπώνουν διαφορετική άποψη από την Κυβέρνηση.

Η κατ’ εξοχήν, διαχρονικά, θορυβοποιός πολιτική παράταξη της χώρας θέλει να επιβάλλει τη σιωπή.

Επιβολή σιωπής η οποία θυμίζει άλλες εποχές και άλλα καθεστώτα.

Συγκεκριμένα παραδείγματα;

Οι πρακτικές της σε σχέση με την Ελληνική Στατιστική Αρχή και το Γραφείο Προϋπολογισμού της Βουλής.

Η Κυβέρνηση θεωρεί ως «έγκλημα» το γεγονός ότι μέλη τους καταγγείλουν εσκεμμένη διόγκωση του ελλείμματος του έτους 2009 και αναδεικνύουν το σημερινό δημοσιονομικό εκτροχιασμό της χώρας.

Και τα καρατομεί.

Όμως η Κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, θα πρέπει να κατανοήσει ότι η «σιωπή των αμνών» δεν βοηθά τη χώρα.

Και η προσπάθεια να την επιβάλλει επί μακρόν είναι ατελέσφορη.

Τα θέματα είναι εξαιρετικά σοβαρά αφού καθορίζουν την διαδρομή της χώρας και πρέπει ολόπλευρα να διερευνηθούν.

Η αλήθεια εν τέλει θα αποκαλυφθεί.

Εμείς, από τα τέλη του 2009 επισημαίναμε ότι ηγετικοί κύκλοι της Κυβέρνησης, υλοποιοώντας τον κρυφό σχεδιασμό τους.

Μεταξύ άλλων:

1ον. Ματαίωσαν «ώριμες» δημόσιες εισπράξεις του 2009, μετέφεραν εισπράξεις του 2009 στο 2010 και μετέθεσαν πληρωμές του 2010 στο 2009.

2ον. Έχασαν κάθε έλεγχο στα έσοδα. Είναι χαρακτηριστικό πως ενώ η υστέρηση εσόδων στο 9μηνο Ιανουαρίου – Σεπτεμβρίου του 2009 ήταν 1,1 δισ. ευρώ σε σχέση με το 2008, κατά το τελευταίο τρίμηνο του 2009 αυτή ξεπέρασε τα επιπλέον 2 δισ. ευρώ.

3ον. Άργησαν να πάρουν μέτρα. Τον περασμένο Οκτώβριο, το Μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της ΕΚΤ, κ. Σμάγκι, υπογράμμισε ότι «εάν η Ελληνική Κυβέρνηση είχε αποφασίσει να προχωρήσει σε διορθωτικές δράσεις από το φθινόπωρο του 2009, θα μπορούσε να αποφύγει την κρίση χρέους και το δραστικό πρόγραμμα προσαρμογής» (14.10.2010).

4ον. Ενσωμάτωσαν στα ελλείμματα και στα χρέη εγγυήσεις των ΔΕΚΟ. Σύμφωνα όμως και με τον πρώην Υπουργό Οικονομικών του ΠΑΣΟΚ κ. Χριστοδουλάκη «η Ελλάδα [η Κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ] δεν έπρεπε να έχει αποδεχθεί πρωτοβουλίες που οδήγησαν σε απρόσμενη διόγκωση του ελληνικού χρέους…κανένα από αυτά δεν ήταν κρυφό, άγνωστο ή μη εξυπηρετούμενο χρέος…άλλες χώρες δεν περιλαμβάνουν τις εγγυήσεις των ΔΕΚΟ στο κρατικό χρέος.» («Σώζεται ο Τιτανικός;», 2011).

[Συνημμένο 1]

Και σήμερα υπάρχουν αντίστοιχες, σχετικές, καταγγελίες από Μέλη της ΕΛΣΤΑΤ τα οποία και καρατομούνται…

Η Κυβέρνηση όμως, Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

φέρει μεγάλη ευθύνη και για τη σημερινή κατάσταση της Οικονομίας.

Τα αρνητικά αποτελέσματα των χειρισμών της είναι μετρήσιμα.

  • Η ύφεση είναι μεγάλη, πολύ βαθύτερη από τις αρχικές και πρόσφατες εκτιμήσεις, και παρατεταμένη.
  • Το «εσωτερικό χρέος» δημιουργεί ασφυξία στην αγορά.
  • Η ανεργία αυξάνεται δραματικά.
  • Η ανταγωνιστικότητα της Οικονομίας επιδεινώνεται.
  • Το κόστος δανεισμού έχει εκτοξευθεί στα ύψη.
  • Οι δημοσιονομικοί στόχοι δεν επιτυγχάνονται.

Τα έσοδα καταρρέουν, οι πρωτογενείς δαπάνες αυξάνονται, το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων βουλιάζει, το έλλειμμα παραμένει σημαντικά υψηλότερο από πέρυσι.

Ενδεικτικά, το έλλειμμα της Κεντρικής Κυβέρνησης είναι αυξημένο κατά 22,2% το πρώτο οκτάμηνο του 2011 σε σχέση με την αντίστοιχη περυσινή περίοδο, έναντι ετήσιας πρόβλεψης για μείωση κατά 3,9%!!!

Πρόκειται συνεπώς για πραγματικό δημοσιονομικό εκτροχιασμό.

Χρειάστηκαν μάλιστα απανωτές συνεδριάσεις των κυβερνητικών οργάνων για να επιβεβαιωθεί η αποτυχία και τα αδιέξοδα της ακολουθούμενης οικονομικής πολιτικής.

Τόσο στην έμπνευση όσο και στην εκτέλεσή της.

Τόσο στη επίτευξη της αναγκαίας δημοσιονομικής προσαρμογής όσο και στην υλοποίηση των διαρθρωτικών αλλαγών.

Και έτσι η Κυβέρνηση αναγκάζεται σήμερα να αναλάβει νέες δεσμεύσεις, να προσθέσει νέους κεφαλικούς φόρους, να επιβάλλει ειδικό τέλος στα ακίνητα.

Ο νέος όμως, 6ος φόρος στα ακίνητα:

1ον. Αναδεικνύει την αναξιοπιστία της Κυβέρνησης, αφού για τον ίδιο Υπουργό Οικονομικών, πριν από 2 μήνες, «το ακίνητο είναι ήδη πολύ επιβαρυμένο» και «οι λογαριασμοί της ΔΕΗ δεν είναι ο μοχλός για να εισπράττεις τέλη ή φόρους».

2ον. Θα «αφυδατώσει» πλήρως την ήδη στεγνή αγορά και θα βαθύνει και άλλο την ύφεση.

3ον. Θα αποδειχθεί οικονομικά αναποτελεσματικός, αφού, σύμφωνα και με την Τράπεζα της Ελλάδος, η «περαιτέρω αύξηση της φορολογικής επιβάρυνσης των ήδη φορολογουμένων θα οδηγήσει σε μείωση αντί για αύξηση των εσόδων».

4ον. Καταδεικνύει την αδυναμία της Κυβέρνησης να αντλήσει ισοδύναμα ποσά, τόσο από το σκέλος των δαπανών, όπου αυτές είναι σημαντικά αυξημένες σε σχέση με τον Προϋπολογισμό, όσο και από το σκέλος των εσόδων, όπου αδυνατεί να εισπράξει το ΕΤΑΚ του 2009 και το φόρο ακίνητης περιουσίας του 2010 και 2011.

5ον. Επιβεβαιώνει τον πανικό της Κυβέρνησης αφού περιλαμβάνει πολύ υψηλότερους από τις αρχικές ανακοινώσεις συντελεστές, ενώ ακόμη και ο μειωτικός συντελεστής παλαιότητας εφαρμόζεται αντίστροφα, ως «αυξητικός συντελεστής νεότητας», ώστε να επιβαρύνονται όσοι κατέχουν νεώτερα ακίνητα και όχι να ελαφρύνονται εκείνοι που διαθέτουν τα παλαιότερα.

Και γιατί, Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι, λαμβάνεται αυτό το μέτρο;

Για να επιτευχθούν, όπως ισχυρίζεται η Κυβέρνηση οι δημοσιονομικοί στόχοι του 2011 και για να μπορέσουμε να έχουμε ένα μικρό πρωτογενές πλεόνασμα το 2012.

Η Κυβέρνηση όμως:

1ον. Αποκρύπτει ότι, σήμερα, το πρωτογενές έλλειμμα είναι αυξημένο έναντι της αντίστοιχης περυσινής περιόδου και σημαντικά υψηλότερο από το προϋπολογισθέν για όλο το 2011.

2ον. Αγνοεί ότι η οποία μείωσή του θα οφείλεται σε μέτρα «μιας χρήσης» (one-off), όπως είναι το τέλος των ακινήτων και οι έκτακτες εισφορές, επιλογές που δεν εξασφαλίζουν βιώσιμη δημοσιονομική προσαρμογή.

3ον. Λησμονεί τις ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις της Κυβέρνησης, ύψους 6,5 δισ. ευρώ, που έχουν συσσωρευθεί την τελευταία διετία, δηλαδή επί διακυβέρνησης ΠΑΣΟΚ, η εξόφληση των οποίων θα επιδράσει ανοδικά στις πρωτογενείς δαπάνες. Κρύβει συνεπώς έλλειμμα «κάτω από το χαλί»…

4ον. Αγνοεί, ότι σε μία χώρα όπως είναι η Ελλάδα, χώρα με υψηλούς τόκους, τεράστιο χρέος και βαθιά ύφεση, δεν αρκούν τα μικρά πρωτογενή πλεονάσματα για να αντιμετωπίσουμε το ύψος και τη δυναμική του δημοσίου χρέους, αλλά οι τουλάχιστον ισοσκελισμένοι προϋπολογισμοί.

Το ζητούμενο συνεπώς σήμερα για τη χώρα μας είναι εγχώριες πολιτικές και κοινωνικές δυνάμεις, με συνέπεια, συντεταγμένα και αποφασιστικά, να εντείνουμε τις προσπάθειες για δημοσιονομική εξυγίανση, πειθαρχία και ανάταξη της Οικονομίας, σταθεροί στους στόχους αλλά προσανατολισμένοι στην άμεση επανεκκίνησή της.

Και οι εταίροι μας να εφαρμόσουν πρακτικές κοινοτικής αλληλεγγύης.

Μόνο έτσι το παίγνιο θα καταστεί θετικού αθροίσματος.

Προς αυτή την κατεύθυνση κινείται η Σύμβαση – Πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (EFSF), την οποία κυρώνουμε σήμερα.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Είναι γεγονός ότι όλο αυτό το χρονικό διάστημα, από το πρώτο Πλαίσιο μέχρι και την τελευταία τροποποίησή του, η Ευρώπη αντιμετώπισε την κρίση χρέους στους κόλπους της διστακτικά, συμβιβαστικά, με ημίμετρα, επιδεικνύοντας αργά αντανακλαστικά.

Σήμερα, συνειδητοποιεί ότι αυτή η κρίση είναι «συστημική» και απειλεί την ίδια τη βιωσιμότητα του κοινού νομίσματος.

Αναγκάστηκε συνεπώς, αν και καθυστερημένα, έστω και συμβιβαστικά, να προβεί στις διορθωτικές αποφάσεις της 21ης Ιουλίου.

Να βελτιώσει τους όρους δανεισμού, να διευρύνει την ευελιξία του EFSF.

Αποφάσεις σημαντικές και για την Ελλάδα και για την Ευρώπη.

Και τις οποίες υποστηρίζουμε.

Παρά το γεγονός ότι θεωρούμε αναγκαία και τη χρηματική ενίσχυση του Ταμείου, ώστε αυτό να καταστεί αξιόπιστο από τις αγορές.

Διότι, με την αναγκαία ευελιξία που του προσέδωσαν οι πρόσφατες Ευρωπαϊκές αποφάσεις, το Ταμείο πλησιάζει στα χρηματοδοτικά του όρια.

Όρια που «τεστάρονται» στην περίπτωση αρκετών, μεγαλύτερων, Ευρωπαϊκών χωρών.

Διαφωνούμε όμως και με την ενσωμάτωση στο κείμενο της 21ης Ιουλίου της πρόβλεψης για παροχή εγγυήσεων.

Εγγυήσεις οι οποίες, σύμφωνα με Τροπολογία που έχει κατατεθεί στο υπό Συζήτηση Σχέδιο Νόμου, θα παρέχονται από το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας και τον Οργανισμό Διαχείρισης Δημοσίου Χρέους.

Τα μεταγενέστερα της Ευρωπαϊκής απόφασης γεγονότα και η ατυχής διμερής συμφωνία Ελλάδας και Φινλανδίας επιβεβαιώνουν τις ενστάσεις που έχουμε διατυπώσει.

Ο Υπουργός Οικονομικών άνοιξε ο ίδιος το «κουτί της Πανδώρας».

Δημιουργήθηκε έτσι προηγούμενο και για μια σειρά από χώρες που θέλουν ίση μεταχείριση αλλά όχι εγγυήσεις.

Και έτσι αναγκάστηκε να ζητήσει από τα Κοινοτικά Όργανα να το «κλείσουν».

Δημιουργώντας ουσιαστικό πρόβλημα στην πορεία υλοποίησης των Ευρωπαϊκών αποφάσεων.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Στο υπό συζήτηση Σχέδιο Νόμου επιχειρείται επίσης η ενδυνάμωση του πλαισίου εποπτείας, ελέγχου και εξυγίανσης των πιστωτικών ιδρυμάτων.

Είναι γεγονός ότι η εύρυθμη λειτουργία του τραπεζικού συστήματος αποτελεί προϋπόθεση για τη βιώσιμη ανάπτυξη και την αποτελεσματική κατανομή των οικονομικών πόρων.

Σήμερα όμως, το Ελληνικό τραπεζικό σύστημα, εξαιτίας, κυρίως, της κυβερνητικής ανεπάρκειας, βρίσκεται αντιμέτωπο με πολλές, μεγάλες και διευρυνόμενες προκλήσεις.

Προκλήσεις που απορρέουν:

  • Από την επιβράδυνση του ρυθμού οικονομικής μεγέθυνσης.
  • Από τις συνεχείς υποβαθμίσεις της πιστοληπτικής αξιολόγησης των τραπεζών, αποτέλεσμα των αντίστοιχων υποβαθμίσεων της χώρας.
  • Από τον αποκλεισμό των πιστωτικών ιδρυμάτων από τις διεθνείς αγορές άντλησης κεφαλαίων.
  • Από τη συρρίκνωση του ρυθμού πιστωτικής επέκτασης, με τον περιορισμό τόσο της ζήτησης όσο και της προσφοράς τραπεζικών πιστώσεων.
  • Από τη χειροτέρευση της ποιότητας του δανειακού χαρτοφυλακίου των πιστωτικών ιδρυμάτων εξαιτίας της βίαιας και μεγάλης επιδείνωσης της χρηματοοικονομικής κατάστασης επιχειρήσεων και νοικοκυριών.
  • Από την έντονη και συνεχή εκροή των καταθέσεων, λόγω της οικονομικής αβεβαιότητας και των Κυβερνητικών παλινωδιών.

Όλες αυτές οι προκλήσεις έχουν ορατές και δυσμενείς επιπτώσεις στη ρευστότητα, στην αποδοτικότητα, στην αποτελεσματικότητα και στην ποιότητα του χαρτοφυλακίου των Ελληνικών πιστωτικών ιδρυμάτων.

Και αυτές, εν αναμονή της αποτίμησης των ζημιών που θα υποστούν οι τράπεζες από τη συμμετοχή τους στην αναδιάρθρωση του Ελληνικού χρέους, αλλά και του διαγνωστικού ελέγχου που πραγματοποιείται στα δανειακά χαρτοφυλάκιά τους από την εταιρεία BlackRock.

Έλεγχος, τη χρονική στιγμή που νοικοκυριά και επιχειρήσεις, εξαιτίας της ασκούμενης οικονομικής πολιτικής, «πνίγονται» από ρευστότητα και αδυνατούν να εξυπηρετήσουν τα χρέη τους.

Αυτή η εικόνα, επιτάσσει την ανάγκη συνετής και διορατικής διαχείρισης της κατάστασης, τόσο από τα πιστωτικά ιδρύματα, όσο και από την Πολιτεία.

Πιστωτικά ιδρύματα τα οποία οφείλουν να διαχειρισθούν αποτελεσματικά τη φύση και το ύψος των κινδύνων που αναλαμβάνουν, να ενισχύσουν, ποιοτικά και ποσοτικά, την κεφαλαιακή τους επάρκεια, και να συγκρατήσουν τα λειτουργικά τους έξοδα ώστε να αποφύγουν την προσφυγή τους στο Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας.

Και Πολιτεία η οποία οφείλει να λαμβάνει πρωτοβουλίες για την ενίσχυση της ρευστότητας της Οικονομίας και για την επαρκέστερη μακρο- και μικρο-προληπτική εποπτεία και εξυγίανση των πιστωτικών ιδρυμάτων.

Άλλωστε, η πρόσφατη παγκόσμια χρηματοοικονομική κρίση, ανέδειξε τα κενά εποπτείας του τραπεζικού συστήματος, τόσο σε εγχώριο όσο και σε διασυνοριακό επίπεδο.

Είναι αναγκαία συνεπώς η ενίσχυση της προληπτικής εποπτείας και των μέτρων εξυγίανσης των πιστωτικών ιδρυμάτων με την απονομή επιπρόσθετων αρμοδιότητων στις εποπτικές αρχές και τη διασφάλιση ότι οι αρχές αυτές, σε όλα τα κράτη-μέλη, θα έχουν διαθέσιμα μια σειρά από ομογενοποιημένα εποπτικά εργαλεία για τον έλεγχο της φερεγγυότητας των χρηματοοικονομικών οργανισμών, τη διατήρηση της σταθερότητας του οικονομικού συστήματος και την προστασία των καταναλωτών.

Αυτό φαίνεται να επιδιώκει να επιτύχει η Κυβέρνηση με το υπό συζήτηση Σχέδιο Νόμου, δίνοντας, στην Τράπεζα της Ελλάδος, ευρύτατη διακριτική ευχέρεια καθοριστικής και ουσιώδους παρέμβασης στη λειτουργία των πιστωτικών ιδρυμάτων.

Όμως σε ορισμένες περιπτώσεις προβλέπονται υπερβολικές ρυθμίσεις, υπάρχουν ασάφειες, ενώ ορισμένες διατάξεις έρχονται σε αντίθεση με το Ευρωπαϊκό Εταιρικό Δίκαιο, όπως είναι αυτή για την κατάργηση των δικαιωμάτων προτίμησης των παλαιών μετόχων.

Η πρωτοβουλία όμως αυτή θέλει ιδιαίτερη προσοχή και για 2 πρόσθετους λόγους, που τεκμηριώνονται από τη διεθνή σχετική βιβλιογραφία και πρακτική:

Ο πρώτος είναι ότι η ανάθεση και της μικροπροληπτικής εποπτείας και των εξουσιών εξυγίανσης, σε τέτοια έκταση, στην Κεντρική Τράπεζα οδηγεί σε υπερβολική συγκέντρωση εξουσιών, γεγονός που καθιστά πιο δύσκολο τον έλεγχό της.

Η οργάνωση και λειτουργία αποτελεσματικών μηχανισμών λογοδοσίας μπορεί να αντιμετωπίσει το πρόβλημα αυτό.

Και ο δεύτερος λόγος είναι ότι τέτοιες υπερεξουσίες στην Κεντρική Τράπεζα ενέχουν τον κίνδυνο σε περίπτωση αποτυχίας στην άσκησή τους να υπονομευθεί το κύρος και η αξιοπιστία της Κεντρικής Τράπεζας, στοιχεία που είναι θεμελιωδώς απαραίτητα για την αποτελεσματικότητα της εποπτείας.

Συμπερασματικά, η Νέα Δημοκρατία διαχρονικά έχει αποδείξει ότι δεν είναι ΠΑΣΟΚ.

Ένα ΠΑΣΟΚ που αντιδρούσε καταστροφικά όταν ήταν στην Αντιπολίτευση.

Ένα ΠΑΣΟΚ που θυσίαζε τα πάντα για να καταλαμβάνει και να κατέχει, την εξουσία προκειμένου να μας πάει, πότε από «τον τρίτο» και πότε από «τον τέταρτο δρόμο», προς το «σοσιαλισμό».

Εμείς με ευθύνη, παρά τις επιφυλάξεις που διατηρούμε για Ρυθμίσεις του Νομοσχεδίου και τις αντιρρήσεις που έχουμε σε Τροπολογίες, ψηφίζουμε θετικά επί της Αρχής το Νομοσχέδιο κυρίως λόγω της Κύρωσης της Σύμβασης-Πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας.

InstagramYoutube