Ομιλία

25Ιαν

Τοποθέτηση Χρ. Σταϊκούρα στην Πολιτική Επιτροπή της Νέας Δημοκρατίας | 25.1.2017

Αθήνα, 25.01.2017

Δελτίο Τύπου

Τοποθέτηση στη συνεδρίαση της Πολιτικής Επιτροπής της Νέας Δημοκρατίας

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Συμπληρώθηκαν δύο χρόνια από τότε που ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ ανέλαβαν τη διακυβέρνηση της χώρας.

Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, αποκαλύφθηκε η κατάρρευση των ψευδαισθήσεων που η αυτοαποκαλούμενη ριζοσπαστική Αριστερά, επί χρόνια, καλλιεργούσε.

Αποκαλύφθηκε η αδυναμία της, όταν ανέλαβε τη διακυβέρνηση της χώρας, να σχεδιάσει ρεαλιστικά και να εκτελέσει αποφασιστικά.

Αποκαλύφθηκαν οι πομφόλυγες για δήθεν «παράλληλα προγράμματα» και για «αριστερά πρόσημα».

Αποκαλύφθηκε η μνημονιακή της μετάλλαξη, που συνοδεύτηκε από τη «διαρκή της αφοσίωση», μέσα από πρόσφατες επιστολές, στο Μνημόνιο.

Αποκαλύφθηκε πως η «αριστερή ψυχή» γίνεται θυσία στο βωμό για λίγη «πολιτική εξουσία».

Το αποτέλεσμα σήμερα είναι, εξαιτίας της ανικανότητας, της αναξιοπιστίας, των ιδεοληψιών και παλινωδιών της Κυβέρνησης, η κατάσταση στην οικονομία να έχει επιδεινωθεί σημαντικά σε σχέση με το 2014.

Δύο χρόνια χάθηκαν.

Η οικονομία επέστρεψε στην ύφεση.

Η μείωση της ανεργίας επιβραδύνθηκε.

Το οικονομικό κλίμα κατέρρευσε.

Οι επιχειρηματικές προσδοκίες και η καταναλωτική εμπιστοσύνη συρρικνώθηκαν.

Η ανταγωνιστικότητα της οικονομίας επιδεινώθηκε.

Το διαθέσιμο εισόδημα των πολιτών συρρικνώθηκε και το βιοτικό τους επίπεδο μειώθηκε.

Κεφαλαιακοί περιορισμοί επιβλήθηκαν.

Οι καταθέσεις νοικοκυριών και επιχειρήσεων υποχώρησαν.

Τα κόκκινα δάνεια διογκώθηκαν.

Οι τράπεζες χρειάστηκαν νέα ανακεφαλαιοποίηση, με την οποία το Δημόσιο έχασε ιδιοκτησία και κεφάλαια.

Ταμειακά διαθέσιμα φορέων του Δημοσίου «σκουπίστηκαν».

Τα λουκέτα στην αγορά πολλαπλασιάστηκαν.

Το κόστος δανεισμού του Δημοσίου αυξήθηκε.

Οι ληξιπρόθεσμες οφειλές Δημοσίου και ιδιωτών εκτοξεύτηκαν.

Η βιωσιμότητα του Δημόσιου χρέους επιδεινώθηκε.

Η χώρα παραμένει «απούσα», 2 χρόνια μετά την έναρξη, από το πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης.

Ταπεινωτικές δεσμεύσεις, όπως το υπερταμείο αποκρατικοποιήσεων και ο «κόφτης», αναλήφθηκαν.

Με λίγα λόγια, καμία «κόκκινη γραμμή», υποχωρήσεις συνεχώς και παντού.

Διαπραγματευτικές ήττες, αυταπάτες και ψέματα αποτελούν το τρίπτυχο της Κυβερνητικής αποτυχίας.

Συγκρατείστε τρεις μόνο αριθμούς:

Το κόστος της ανερμάτιστης διακυβέρνησης είναι τεράστιο.

Πόσο; Σύμφωνα με τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Στήριξης και την Τράπεζα της Ελλάδος, υπερβαίνει τα 85 δισ. ευρώ.

Δυνητικός πλούτος εξανεμίσθηκε.

Πόσος; Σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, 21 δισ. ευρώ.

Νέα μέτρα επιβλήθηκαν.

Πόσα; Σύμφωνα με τον Προϋπολογισμό της Κυβέρνησης, 9 δισ. ευρώ.

Αυτό είναι το οδυνηρό αποτύπωμα στην οικονομία της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ.

«Κατασκευή» η οποία δοκιμάσθηκε, μετρήθηκε με τα προβλήματα και διαπιστώθηκε ότι δεν μπορεί να σηκώσει το βάρος της διακυβέρνησης.

Έτσι σήμερα, η χώρα σέρνεται, παραπαίει και βρίσκεται μπροστά σε νέα αδιέξοδα.

Αδιέξοδα που οφείλονται στην αδυναμία της Κυβέρνησης να ολοκληρώσει, έγκαιρα, τη δεύτερη αξιολόγηση, αλλά και στις δεσμεύσεις που έχει αναλάβει απέναντι στους δανειστές.

Καθυστέρηση η οποία διατηρεί και ενισχύει την αβεβαιότητα, στερεί ρευστότητα από την πραγματική οικονομία, αναβάλλει την ένταξη της χώρας στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης, μεταθέτει χρονικά τη συζήτηση για τις ουσιαστικές παρεμβάσεις ενίσχυσης της βιωσιμότητας του χρέους και προσθέτει, άμεσα, μέτρα λιτότητας στις πλάτες της κοινωνίας.

Μέτρα τόσο για το 2018 όσο και για τα επόμενα, αρκετά χρόνια, με την αποδοχή υψηλών πρωτογενών πλεονασμάτων για μακρά χρονική περίοδο.

Με την εφαρμογή μόνιμων μηχανισμών επιτροπείας, ναρκοθετώντας την πορεία της χώρας.

Είναι συνεπώς σαφές ότι η χώρα χρειάζεται μια διαφορετική, συνεκτική και ρεαλιστική πρόταση οικονομικής πολιτικής.

Με λιγότερους φόρους, λιγότερες δαπάνες και αποτελεσματικότερο κράτος.

Με ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας και της εξωστρέφειας.

Με περισσότερες επενδύσεις και περισσότερες δουλειές.

Οι Έλληνες μπορούμε να προχωρήσουμε μπροστά με μια Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, με εθνικό σχέδιο και σκληρή δουλειά, στηριγμένοι στην αλήθεια, στη συνεννόηση και στην ενότητά μας ώστε να σπάσει το καταστροφικό καθοδικό σπιράλ που οδηγεί όλο και βαθύτερα στο οικονομικό τέλμα και την κοινωνική μιζέρια.

Δείτε φωτογραφίες από την Πολιτική Επιτροπή:

2017-01-25 ΔΤ – Τοποθέτηση στη συνεδρίαση της Πολιτικής Επιτροπής της ΝΔ

15Δεκ

Ομιλία Χρ. Σταϊκούρα στην Ολομέλεια για το εφάπαξ βοήθημα (video) | 15.12.2016

Αθήνα, 10.12.2016

Δελτίο Τύπου

Ομιλία στην Ολομέλεια της Βουλής κατά τη συζήτηση της Τροπολογίας της Κυβέρνησης για το εφάπαξ βοήθημα

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

O κ. Πρωθυπουργός και η Κυβέρνησή του, κάθε μέρα, όλο και περισσότερο, επιβεβαιώνουν ότι εκτός από ιδεολογικά και πολιτικά ανερμάτιστοι και ανειλικρινείς, διακατέχονται από την επικίνδυνη νοοτροπία του «τζόγου» στην πολιτική τους συμπεριφορά.

Αντί να υπηρετούν, χρησιμοποιούν τη χώρα και τους πολίτες.

Τους χρησιμοποιούν προκειμένου να πετύχουν τον πολιτικό στόχο τους, που δεν είναι άλλος από την παραμονή τους στην διακυβέρνηση για όσο μπορούν περισσότερο χρόνο, ή τη δημιουργία προϋποθέσεων, όπως οι ίδιοι νομίζουν, ώστε μετά την αποδρομή τους να συντηρηθούν ως ισχυροί παίκτες στο πολιτικό σύστημα.

Αφού, επί πολλά χρόνια, ως «περιφερειακοί πολιτικοί παίκτες», αλλά και ως Αξιωματική Αντιπολίτευση, «έκαιγαν τα σπαρτά» και δεν έβρισκαν τίποτα θετικό στις πολιτικές θέσεις και πράξεις των πολιτικών αντιπάλων τους, ως Κυβερνήτες πελαγοδρομούν, χωρίς σύστημα συντεταγμένων.

Έχουν πλήρως αποτύχει, παρά το γεγονός ότι εμείς ως Αξιωματική Αντιπολίτευση, σε αντίθεση με ότι οι ίδιοι κατά το παρελθόν έκαναν, δεν τους δημιουργήσαμε κανένα πρόβλημα.

Η Κυβέρνηση έχει πλέον αποδείξει ότι μόνο ζημιά σωρεύει στη χώρα.

Συγκεκριμένα, με την υπογραφή της στην τελευταία απόφαση του Eurogroup:

1^ον. Αποδέχεται ότι υφίσταται δημοσιονομικό κενό το 2018, το οποίο συμφωνεί να καλύψει με πρόσθετα μέτρα λιτότητας.

2^ον. Επιβεβαιώνει ότι οι δημοσιονομικοί στόχοι θα παραμείνουν υψηλοί, για αρκετά χρόνια μετά το 2018, όπως άλλωστε είχε συμφωνήσει από το καλοκαίρι, παρά τις διαψεύσεις της.

3^ον. Δεσμεύεται στην επίτευξη αυτών των υψηλών στόχων με την εφαρμογή διαρθρωτικών μέτρων και την επέκταση του «κόφτη», δηλαδή με την εφαρμογή μόνιμων μηχανισμών επιτροπείας της χώρας.

Και επειδή η Κυβέρνηση συνεχίζει να αρνείται την πραγματικότητα και να κρύβει την αλήθεια, ιδού άλλο ένα αποδεικτικό των ψεμάτων της:

Η Κυβέρνηση πανηγυρίζει για τα βραχυπρόθεσμα μέτρα του χρέους, τα οποία θα το μειώσουν κατά περίπου 20 ποσοστιαίες του ΑΕΠ το 2060.

Μάλιστα.

Η άσκηση όμως αυτή στηρίζεται σε ορισμένες παραδοχές.

Σύμφωνα με την Έκθεση του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας, η επίτευξη αυτού του στόχου στηρίζεται στο βασικό σενάριο του περασμένου Μαΐου.

Ποιο είναι όμως το βασικό σενάριο;

Επίτευξη πρωτογενούς πλεονάσματος 3,5% του ΑΕΠ μέχρι το 2028, 3,2% του ΑΕΠ για τα επόμενα τουλάχιστον 5 χρόνια και 2,5% του ΑΕΠ μέχρι το 2040.

Συνεπώς, αφού πανηγυρίζετε για τα μέτρα του χρέους, αποδέχεστε απόλυτα και συμφωνείτε με τα υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα.

«Τα ψέματα έχουν κοντά ποδάρια».

Και σήμερα που αποδεικνύεται, για ακόμη μία φορά, ότι δεν έχει «κόκκινες γραμμές» και η ολοκλήρωση της 2^ηςαξιολόγησης μετατίθεται, η Κυβέρνηση παλινδρομεί, «κατασκευάζει εχθρούς», εντός και εκτός χώρας, για να καλύψει τα αδιέξοδα της πολιτικής της.

Η αλήθεια, όμως, δεν κρύβεται:

Κάθε φορά που η Κυβέρνηση δήθεν διαπραγματεύεται, ο λογαριασμός των μέτρων ανεβαίνει και οι επώδυνες δεσμεύσεις πολλαπλασιάζονται.

Προσπαθεί μάλιστα να «χρυσώσει το χάπι» του «μόνιμου κόφτη» με δήθεν «εφάπαξ δότη».

Να θυμίσω βέβαια ότι κατά το πρόσφατο παρελθόν, σε αντίστοιχη πρωτοβουλία της προηγούμενης Κυβέρνησης, ο κ. Πρωθυπουργός, τότε αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης την χαρακτήριζε «πράξη ντροπής, πράξη καταισχύνης, πράξη βαθιά ανήθικη, πράξη ταπείνωσης του κάθε πολίτη αυτής της χώρας».

Σε κάθε περίπτωση, η αναγκαία στήριξη της κοινωνίας, ιδιαίτερα των ασθενέστερων εισοδηματικά στρωμάτων, πρέπει να γίνεται.

Να γίνεται όμως με όρους αλήθειας, και όχι με επικοινωνιακά τρικ, αδιέξοδους λεονταρισμούς, πολιτικούς εκβιασμούς και κοροϊδίες.

Η Κυβέρνηση, αφού επέβαλε μέτρα ύψους 9 δισ. ευρώ που συρρίκνωσαν σημαντικά και μόνιμα το διαθέσιμο εισόδημα των πολιτών, δίνει σήμερα πίσω ένα μικρό μέρος της απώλειας, και μάλιστα εφάπαξ.

Αφού επέβαλλε τη μόνιμη περικοπή κύριων και επικουρικών συντάξεων, τη μόνιμη κατάργηση κοινωνικών επιδομάτων και τη μόνιμη αύξηση των ασφαλιστικών εισφορών, σήμερα προχωράει στη χορήγηση, εφάπαξ, υποπολλαπλάσιου βοηθήματος.

Και όλα αυτά την ίδια στιγμή που αγνοεί προκλητικά αυτούς που έχουν ακόμα μεγαλύτερη ανάγκη από την κρατική στήριξη, όπως είναι οι μακροχρόνια άνεργοι.

Την ίδια στιγμή που στερεί πόρους από την πραγματική οικονομία, με τη στάση πληρωμών που έχει κηρύξει.

Την ίδια στιγμή που επιβάλλει νέους τετραπλάσιους φόρους το 2017, ίσους με έναν επιπλέον ΕΝΦΙΑ, κυρίως μάλιστα έμμεσους φόρους, οι οποίοι πλήττουν ιδιαίτερα τα ασθενέστερα εισοδηματικά στρώματα.

Και την ίδια στιγμή που αναλαμβάνει δεσμεύσεις για πρόσθετα μέτρα λιτότητας τόσο για το 2018, όσο και για τα επόμενα, αρκετά χρόνια, που θα επιβαρύνουν το διαθέσιμο εισόδημα όλων των πολιτών.

Και σήμερα, που βρίσκεται αντιμέτωπη με τους επικίνδυνους τυχοδιωκτισμούς, τους καιροσκοπικούς ακροβατισμούς , τους ανεύθυνους εσωτερικούς λαϊκισμούς και τους πολιτικούς τακτικισμούς της, είμαστε στο ίδιο έργο θεατές:

διχάζει την κοινωνία, αναζητά, εκβιαστικά, συναινέσεις για να τις περιφέρει στα «διεθνή σαλόνια» και, ταυτόχρονα, κατηγορεί την αντιπολίτευση ως «πέμπτη φάλαγγα».

Κυβέρνηση η οποία, αφού χωρίς ηθικές αναστολές και ιδεολογικές συντεταγμένες ψηφίζει τα πάντα, ρίχνει και καμιά αποπροσανατολιστική «τουφεκιά» προκειμένου να παραμείνει για λίγο ακόμη στην εξουσία.

Σ’ αυτή την τυφλή πορεία, την οποία ο κ. Τσίπρας χτίζει με «χαρτοπαικτικούς» όρους και με «λεόντιες» συμπεριφορές του τύπου «τα κέρδη δικά μου, τις ζημιές τις μοιράζουμε», ο κ. Πρωθυπουργός ας μην ψάχνει συνενόχους.

Η πολιτική αλλαγή έχει καταστεί επιβεβλημένη.

Οι Έλληνες μπορούμε να προχωρήσουμε μπροστά με σχέδιο, στηριγμένοι στην αλήθεια, τη συνεννόηση και την συνοχή μας.

2016-12-15 ΔΤ-Ομιλία Ολομέλεια-Τροπολογία-Εφάπαξ βοήθημα

10Δεκ

Ομιλία στην Ολομέλεια της Βουλής κατά τη συζήτηση του Κρατικού Προϋπολογισμού 2017 | 10.12.2016

Αθήνα, 10.12.2016

Δελτίο Τύπου

Ομιλία στην Ολομέλεια της Βουλής κατά τη συζήτηση του Κρατικού Προϋπολογισμού 2017

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Το περιεχόμενο του Προϋπολογισμού αποκαλύπτει ότι η Κυβέρνηση συνεχίζει να υιοθετεί μη ρεαλιστικές υποθέσεις.

Συνεχίζει να ξοδεύει πολύτιμο χρόνο.

Συνεχίζει να εστιάζει, εμμονικά, στην υπερφορολόγηση της εμφανούς οικονομίας.

Συνεχίζει, αμήχανα, να παλινδρομεί ως προς τις μεταρρυθμίσεις.

Δεν θέλει ούτε μπορεί να εκσυγχρονίσει το αξιακό σύστημα, να βελτιώσει την ανταγωνιστικότητα, να προωθήσει την εξωστρέφεια της οικονομίας.

Οικονομία η οποία βρίσκεται σε παρατεταμένη, χαμηλή και με ισχυρές αναταταράξεις «πτήση».

Γίνομαι συγκεκριμένος:

1^ον. Σήμερα, η οικονομία βρίσκεται σε χαμηλότερο σημείο και με ασθενέστερη δυναμική σε σχέση με αυτή που παρέλαβε η Κυβέρνηση τον Ιανουάριο του 2015.

Δύο χρόνια χάθηκαν.

Δυνητικός πλούτος εξανεμίσθηκε.

Πόσος; Σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, 21 δισ. ευρώ.

Νέα μέτρα επιβλήθηκαν.

Πόσα; Σύμφωνα με το επικαιροποιημένο Μνημόνιο, 9 δισ. ευρώ.

Το διαθέσιμο εισόδημα συρρικνώθηκε.

Πόσο; Σύμφωνα με την ΕΛΣΤΑΤ, κατά 5,5 δισ. ευρώ.

Και σήμερα η Κυβέρνηση τρέχει άρον-άρον, και εκτός του περιεχομένου του συζητούμενου Προϋπολογισμού, να δώσει πίσω, εφάπαξ, ένα μικρό μέρος αυτής της μόνιμης απώλειας.

Αφού επέβαλλε την μόνιμη περικοπή κύριων και επικουρικών συντάξεων, την μόνιμη κατάργηση κοινωνικών επιδομάτων και την μόνιμη αύξηση των ασφαλιστικών εισφορών, σήμερα προχωράει στη χορήγηση, εφάπαξ, υποπολλαπλάσιου βοηθήματος.

Και όλα αυτά την ίδια στιγμή που στερεί πόρους από την πραγματική οικονομία, με την στάση πληρωμών που έχει κηρύξει.

Την ίδια στιγμή που επιβάλλει νέους, τετραπλάσιους φόρους, όσο ένας επιπλέον ΕΝΦΙΑ.

Κυρίως μάλιστα έμμεσους φόρους, οι οποίοι πλήττουν ιδιαίτερα τα ασθενέστερα εισοδηματικά στρώματα.

Και την ίδια στιγμή που αναλαμβάνει δεσμεύσεις για πρόσθετα μέτρα λιτότητας τόσο για το 2018, όσο και για τα επόμενα, αρκετά χρόνια, που θα πλήξουν όλους τους πολίτες.

«Να σε κάψω Γιάννη, να σ’ αλείψω λάδι».

2^ον. Η πρόβλεψη της Κυβέρνησης για ανάπτυξη 2,7% το 2017, αν και ευχόμαστε να πραγματοποιηθεί, δεν είναι ρεαλιστική.

Η Κυβέρνηση προβλέπει σημαντική αύξηση της ιδιωτικής κατανάλωσης.

Πόσο ρεαλιστικό είναι αυτό όταν θα επιβληθούν πρόσθετοι φόροι, ύψους 2,5 δισ. ευρώ, το 2017;

Η Κυβέρνηση προβλέπει μεγάλη αύξηση των επενδύσεων.

Πόσο ρεαλιστικό είναι αυτό όταν η Κυβέρνηση συνεχίζει την υπερφορολόγηση και τη στάση πληρωμών, και επιδεικνύει αναβλητικότητα στην υλοποίηση διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων;

Το επαναλαμβάνω: Η Κυβέρνηση παρέλαβε την οικονομία στον «1^ο όροφο», την έριξε στο «υπόγειο», και σήμερα πανηγυρίζει που προσπαθεί να την ανεβάσει τουλάχιστον στο «ισόγειο».

3^ον. Η δημοσιονομική πολιτική της Κυβέρνησης καθοδηγείται από ιδεοληπτική εμμονή στη «φοροκεντρική λιτότητα».

Η οποία δεν θα αποφέρει τα προσδοκώμενα αποτελέσματα.

Οι απολογισμοί των «Μνημονιακών» Προϋπολογισμών το επιβεβαιώνουν.

Μάλιστα, το 2015, τα φορολογικά έσοδα ήταν τα χαμηλότερα της δεκαετίας, παρά την επιβολή νέων φόρων από την σημερινή Κυβέρνηση.

Όπως και το πρωτογενές πλεόνασμα του 2015 ήταν τελικά χαμηλότερο από αυτό του 2014, παρά τα πρόσθετα μέτρα!

Η μοναδική χρονιά κατά την οποία παρατηρήθηκε σταθεροποίηση των φορολογικών εσόδων ήταν το 2014.

Θυμίζουμε ότι εκείνο το έτος, η οικονομία επέτυχε θετικό ρυθμό οικονομικής μεγέθυνσης.

Και η τότε Κυβέρνηση προχώρησε σε στοχευμένες μειώσεις φορολογικών συντελεστών.

4^ον. Παρά την αγωνιώδη προσπάθεια της Κυβέρνησης να εξωραΐσει την κατάσταση, στα θεμέλια της Ελληνικής οικονομίας υφίστανται «ωρολογιακές βόμβες», όπως, ενδεικτικά, η αύξηση των ληξιπρόθεσμων οφειλών του ιδιωτικού τομέα.

Οφειλές που ξεπερνούν πλέον το 50% του ΑΕΠ της χώρας!

Αυξημένες κατά 10 δισ. ευρώ μόνο εφέτος!

Μ’ αυτή την εικόνα, μπορεί κανείς να πανηγυρίζει για την υπέρβαση των στόχων στα έσοδα;

5^ον. Η Κυβέρνηση πανηγυρίζει όμως και για την τελευταία απόφαση του Eurogroup.

«Όπου ακούς όμως πολλά κεράσια, κράτα μικρό καλάθι», λέει ο λαός μας.

Και σωστά, γιατί σύμφωνα με την απόφαση, η 2^η αξιολόγηση δεν έκλεισε, παρά τις περί του αντιθέτου διαβεβαιώσεις της Κυβέρνησης.

Έτσι, η αβεβαιότητα διατηρείται, η αποπληρωμή των ληξιπρόθεσμων οφειλών του Δημοσίου αναβάλλεται, η ένταξη στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης, που θα έπρεπε να είχε γίνει από το Μάρτιο του 2015, μετατίθεται.

Επιπλέον, η Κυβέρνηση αποδέχεται ότι υπάρχει δημοσιονομικό κενό για το 2018, το οποίο θα πρέπει να καλύψει με πρόσθετα μέτρα λιτότητας.

Ενώ αποδέχεται και το ότι οι δημοσιονομικοί στόχοι θα παραμείνουν υψηλοί, για αρκετά χρόνια μετά το 2018.

Η Κυβέρνηση, μάλιστα, δεσμεύτηκε στην επίτευξη αυτών των στόχων, με την εφαρμογή νέων μέτρων και τη μονιμοποίηση του «κόφτη».

Δεσμεύτηκε δηλαδή σε μόνιμους μηχανισμούς επιτροπείας της χώρας.

Αλήθεια, που πήγαν οι δήθεν «κόκκινες γραμμές» της;

Σε ότι αφορά το χρέος, τα άμεσα μέτρα που αποφασίστηκαν, έρχονται να καλύψουν ένα μικρό μέρος, μόλις το 12%, της επιβάρυνσης που επέφεραν οι ανερμάτιστοι χειρισμοί της σημερινής Κυβέρνησης, το 2060.

Αν και κινούνται στη θετική κατεύθυνση, είναι λίγα, θα έχουν θετική επίπτωση σε βάθος χρόνου, δεν συνδυάζονται με μείωση των πρωτογενών πλεονασμάτων, αλλά αντιθέτως συνοδεύονται από βαρύ τίμημα για τους πολίτες.

Ενώ τα αναγκαία μεσοπρόθεσμα μέτρα παραπέμπονται για το 2018, μετά την ολοκλήρωση του τρέχοντος προγράμματος.

Αυτές οι παρεμβάσεις δεν έχουν καμία σχέση με τη διπλή αναδιάρθρωση του 2012, που οδήγησε σε σημαντική απομείωση του ύψους του χρέους και βελτίωση του «προφίλ» του.

Με αποτέλεσμα, σήμερα, οι δαπάνες για τόκους να είναι οι μισές σε σχέση με το 2011.

Συμπερασματικά, η Κυβέρνηση, για ακόμη μία φορά, «έβαλε τον πήχυ ψηλά και πέρασε από κάτω».

Αυτό είναι το οδυνηρό αποτέλεσμα της αναξιοπιστίας και της ανεπάρκειάς της.

Και δεν μιλάμε πλέον για αυταπάτες.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Ο «φοροκεντρικός» Προϋπολογισμός δεν σηματοδοτεί ένα ορθολογικό μείγμα οικονομικής αποτελεσματικότητας και κοινωνικής δικαιοσύνης.

Ενώ όλοι αναγνωρίζουμε ότι η δημοσιονομική ευστάθεια, αν και αναγκαία, δεν είναι από μόνη της ικανή για την δυναμική μεγέθυνση της οικονομίας, η Κυβέρνηση δεν έχει σχέδιο αύξησης της ποσότητας, βελτίωσης της ποιότητας όλων των συντελεστών παραγωγής και προώθησης του τεχνολογικού εκσυγχρονισμού της χώρας.

Η αλλαγή οικονομικής πολιτικής έχει καταστεί επιβεβλημένη.

Με την εμπροσθοβαρή υλοποίηση διαρθρωτικών αλλαγών, με την αλλαγή της δημοσιονομικής πολιτικής στην κατεύθυνση σταδιακής μείωσης της φορολόγησης των πολιτών, με την υιοθέτηση ενός στρατηγικού σχεδίου παραγωγικής ανασυγκρότησης της χώρας που θα στοχεύει σε μια ανταγωνιστική και εξωστρεφή οικονομία.

Αυτά όμως προϋποθέτουν πολιτική αλλαγή, ώστε να σπάσει το καταστροφικό καθοδικό σπιράλ που οδηγεί όλο και βαθύτερα στο οικονομικό τέλμα και την κοινωνική μιζέρια.

2016-12-10 ΔΤ – Ομιλία στην Ολομέλεια – Κρ.ΠΥ 2017

29Νοέ

Ομιλία στην Επιτροπή Οικ. Υποθέσεων κατά τη συζήτηση του Προϋπολογισμού 2017 | 29.11.2016

Αθήνα, 29.11.2016

Δελτίο Τύπου

Ομιλία στην Επιτροπή Οικονομικών Υποθέσεων κατά τη συζήτηση του Κρατικού Προϋπολογισμού 2017

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Ο Προϋπολογισμός αναδεικνύει το τεράστιο κόστος του κυβερνητικού μορφώματος ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, για την οικονομία και την κοινωνία.

Το διαθέσιμο εισόδημα των νοικοκυριών εξακολουθεί να συρρικνώνεται.

Το επιχειρηματικό περιβάλλον υπονομεύεται.

Το βιοτικό επίπεδο όλων των πολιτών πέφτει.

Συγκεκριμένα, όπως αναγνωρίζουν και οι συντάκτες του Προϋπολογισμού, το 2016:

H οικονομία παρέμεινε για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά σε ύφεση.
Πλούτος χάθηκε.
Η ανταγωνιστικότητα της οικονομίας επιδεινώθηκε.
Τα «λουκέτα» στην αγορά πολλαπλασιάστηκαν.
Το διαθέσιμο εισόδημα των πολιτών συρρικνώθηκε, κατά 5,5 δισ. ευρώ.

Συμπερασματικά, 2 χρόνια χάθηκαν για την ελληνική οικονομία.

Και σήμερα η οικονομία βρίσκεται σε χαμηλότερο σημείο και με ασθενέστερη δυναμική σε σχέση με αυτή που παρέλαβε η Κυβέρνηση τον Ιανουάριο του 2015.

Σε ότι αφορά το 2017, ορισμένες επισημάνσεις:

1^η Επισήμανση: Η πρόβλεψη της Κυβέρνησης για ανάπτυξη 2,7% το 2017, αν και θεμιτή, δεν είναι ρεαλιστική.

Γιατί όμως;

1^ον. Η Κυβέρνηση προβλέπει σημαντική αύξηση της ιδιωτικής κατανάλωσης.

Αυτό είναι εξαιρετικά αισιόδοξο σε μία χρονιά κατά την οποία θα συρρικνωθεί ακόμη περισσότερο το διαθέσιμο εισόδημα των πολιτών.

Και αυτό γιατί επιβάλλονται νέοι άμεσοι και έμμεσοι φόροι και περικοπές στις συντάξεις και την κοινωνική προστασία, ύψους περίπου 2,6 δισ. ευρώ.

2^ον. Η Κυβέρνηση προβλέπει μεγάλη αύξηση των επενδύσεων.

Κι αυτό όμως είναι εξαιρετικά αισιόδοξο.

Η ιδιωτική οικονομία θα συνεχίσει να «στραγγαλίζεται» από την υπερφορολόγηση που αποτελεί επιλογή της Κυβέρνησης, τη «στάση πληρωμών» και την έλλειψη ρευστότητας.

Ενώ, η υλοποίηση των διαρθρωτικών αλλαγών, προσκρούει στην αναβλητικότητα και στις ιδεοληπτικές εμμονές των κυβερνώντων.

Και σ’ αυτούς τους προβληματισμούς δεν συμπεριλαμβάνονται μια σειρά από ενδογενείς και εξωγενείς αβεβαιότητες, πολλές από τις οποίες περιγράφονται στον Προϋπολογισμό, και οι οποίες ενισχύουν τους καθοδικούς κινδύνους για την πορεία της ελληνικής οικονομίας.

Συμπερασματικά, η πρόβλεψη της Κυβέρνησης αποτελεί «ευσεβή πόθο» της.

Ακόμη όμως και αν αποδεχθούμε τις αισιόδοξες εκτιμήσεις της Κυβέρνησης, η απώλεια πλούτου σε σχέση με τις αρχικές προβλέψεις του Μεσοπρόθεσμου Προγράμματος είναι 26 δισ. ευρώ.

Αυτό είναι το οδυνηρό «αποτύπωμα» της διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ.

Και μια ακόμη παρατήρηση για την μεγέθυνση της οικονομίας:

Η Κυβέρνηση «πανηγυρίζει» για την αύξηση του ΑΕΠ το 3^ο τρίμηνο του έτους, σε ετήσια βάση.

Λησμονεί όμως ή αποκρύπτει το γεγονός ότι το ΑΕΠ του 3^ου τριμήνου του 2016, ως απόλυτος αριθμός, συγκρίνεται με την χειρότερη επίδοση της χώρας (3^ο τρίμηνο του 2015) από το 1999, λόγω της αβεβαιότητας του περυσινού καλοκαιριού και των κεφαλαιακών περιορισμών που η σημερινή Κυβέρνηση επέβαλε.

Λησμονεί επίσης ή αποκρύπτει το γεγονός ότι το ΑΕΠ του 3^ου τριμήνου του 2016 είναι χαμηλότερο από αυτό της αντίστοιχης περιόδου του 2014.

Συνεπώς, η αλήθεια είναι ότι η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ παρέλαβε την οικονομία στον «1^ο όροφο», την έριξε στο «υπόγειο», και σήμερα πανηγυρίζει που προσπαθεί να την ανεβάσει τουλάχιστον στο «ισόγειο».

2^η Επισήμανση: Η δημοσιονομική στρατηγική της Κυβέρνησης, με την επιβολή μέτρων ύψους 9 δισ. ευρώ, η οποία καθοδηγείται από μια ιδεοληπτική εμμονή «φοροκεντρικής λιτότητας» όπως την αποκαλεί το Γραφείο Προϋπολογισμού του Κράτους στη Βουλή, δεν θα αποφέρει τα προσδοκώμενα από την ίδια αποτελέσματα.

Μία αναδρομή στους απολογισμούς των «μνημονιακών» Προϋπολογισμών το επιβεβαιώνει.

Συγκεκριμένα:

Τα φορολογικά έσοδα από το 2010 μέχρι και το 2015, παρά την αύξηση της φορολογίας νοικοκυριών και επιχειρήσεων, συνεχώς μειώνονται.
Τα φορολογικά έσοδα το 2015 ήταν τα χαμηλότερα της δεκαετίας, παρά την επιβολή νέων, πρόσθετων φόρων από την σημερινή Κυβέρνηση. Όπως και το δημοσιονομικό αποτέλεσμα το 2015 ήταν τελικά χαμηλότερο από αυτό του 2014!
Η μοναδική χρονιά κατά την οποία παρατηρήθηκε σταθεροποίηση των φορολογικών εσόδων ήταν το 2014.

Θυμίζουμε ότι εκείνη τη χρονιά, η οικονομία σταθεροποιήθηκε, επιτυγχάνοντας για πρώτη – και μοναδική μέχρι σήμερα φορά από την αρχή της κρίσης – θετικό ρυθμό οικονομικής μεγέθυνσης, ενώ η τότε Κυβέρνηση προχώρησε και σε στοχευμένες – για πρώτη και μοναδική φορά μέχρι σήμερα – μειώσεις φορολογικών συντελεστών.

3^η Επισήμανση: Εκτός της επιβολής νέων φόρων, η σύνθεση των φορολογικών εσόδων επιβαρύνει ιδιαίτερα τα χαμηλότερα εισοδηματικά στρώματα.

Και αυτό γιατί το ποσοστό των έμμεσων φόρων στα συνολικά φορολογικά έσοδα είναι το υψηλότερο από το 2011.

Και σταθερά διευρύνεται επί της σημερινής διακυβέρνησης.

Έμμεσοι φόροι που δεν συμβάλλουν στην αναδιανομή του εισοδήματος προς όφελος των χαμηλών εισοδημάτων.

Αυτή είναι η δήθεν «κοινωνική ευαισθησία» της σημερινής Κυβέρνησης.

4^η Επισήμανση: Παρά την αγωνιώδη προσπάθεια της Κυβέρνησης να εξωραΐσει την κατάσταση, υφίστανται πολλές «ωρολογιακές βόμβες» στα θεμέλια της Ελληνικής οικονομίας, όπως είναι:

Η αύξηση των ληξιπρόθεσμων οφειλών του ιδιωτικού τομέα.
Η διεύρυνση της «μαύρης τρύπας» στα ασφαλιστικά ταμεία.
Η μεγέθυνση των «κόκκινων δανείων» στο τραπεζικό σύστημα.
H επιδείνωση της ρευστότητας φορέων του Δημοσίου.

5^η Επισήμανση: Οι δαπάνες για μισθούς, συντάξεις, ασφάλιση, περίθαλψη και κοινωνική προστασία μειώνονται κατά 500 εκατ. ευρώ το 2017, και διαμορφώνονται περίπου στα 32,5 δισ. ευρώ, παρά την «κυβερνητική διαφήμιση» για την πλήρη εφαρμογή του Κοινωνικού Εισοδήματος Αλληλεγγύης.

Με λίγα λόγια, η Κυβέρνηση «τα παίρνει από τη μία τσέπη», με την περικοπή των συντάξεων και του ΕΚΑΣ και την αύξηση των ασφαλιστικών εισφορών, για να «τα δώσει από την άλλη».

Και πάλι όμως, δεν τα δίνει όλα.

6^η Επισήμανση: Η Κυβέρνηση διόγκωσε τις ληξιπρόθεσμες οφειλές του Δημοσίου, ενώ επιδεικνύει ανικανότητα και αναποτελεσματικότητα στην αποπληρωμή τους.

Υπενθυμίζουμε ότι σήμερα, με αποκλειστική ευθύνη της Κυβέρνησης, οι ληξιπρόθεσμες οφειλές του Δημοσίου έχουν αυξηθεί κατά 62% από τις αρχές του 2015.

Ενώ η Κυβέρνηση όχι μόνο αδυνατεί να διοχετεύσει τους διαθέσιμους πόρους στην αγορά, αλλά δημιουργεί και νέες ληξιπρόθεσμες οφειλές.

Κυβερνητική αδράνεια, ανικανότητα, αναποτελεσματικότητα!

7^η Επισήμανση: Το δημόσιο χρέος αυξάνεται.

Ενώ η χώρα δεν συμμετέχει, με ευθύνη της σημερινής Κυβέρνησης, στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης που ξεκίνησε η ΕΚΤ, τον Μάρτιο του 2015.

Βέβαια το προφίλ του χρέους έχει βελτιωθεί, από τις πρωτοβουλίες που αναλήφθησαν μετά το 2012.

Έτσι, όπως ομολογεί και η ίδια η Κυβέρνηση, οι δαπάνες για τόκους μειώθηκαν στο μισό μετά το 2012, τόσο ως απόλυτος αριθμός όσο και ως ποσοστό του ΑΕΠ.

Συμπερασματικά, ο «φοροκεντρικός» Προϋπολογισμός του 2017 δεν σηματοδοτεί ένα ορθολογικό μείγμα οικονομικής αποτελεσματικότητας και κοινωνικής δικαιοσύνης.

Η αλλαγή οικονομικής πολιτικής έχει καταστεί απολύτως αναγκαία.

Η εμπροσθοβαρής υλοποίηση διαρθρωτικών αλλαγών και η αλλαγή της δημοσιονομικής πολιτικής, στην κατεύθυνση σταδιακής μείωσης της φορολόγησης των πολιτών, είναι επιβεβλημένη.

Αυτό όμως προϋποθέτει νέα διακυβέρνηση, με νέα πολιτική φιλοσοφία.

Μια μεταρρυθμιστική Κυβέρνηση, η οποία θα σπάσει το καταστροφικό καθοδικό σπιράλ που οδηγεί όλο και βαθύτερα στο οικονομικό τέλμα και την κοινωνική μιζέρια.

2016-11-29 ΔΤ – Ομιλία Επιτροπή Οικ. Υποθέσεων – Κρατικός ΠΥ 2017

25Νοέ

Ομιλία Χρ. Σταϊκούρα στο 1ο Συνέδριο του ΣΕΠΑΚ | 25.11.2016

Αθήνα, 25.11.2016

Δελτίο Τύπου

Ομιλία στο 1^Ο Συνέδριο του ΣΕΠΑΚ – Θεματική ενότητα: «Ο ρόλος των φορέων του κλάδου και των σχετικών υπουργείων στην αναστροφή της κρίσης και τον εκσυγχρονισμό των κατασκευών»

Κυρίες και Κύριοι,

Αισθάνομαι την ανάγκη να ευχαριστήσω το Σύνδεσμο Επιχειρήσεων για την Ποιότητα και την Ανάπτυξη των Κατασκευών για την πρόσκλησή του να συμμετάσχω στο σημερινό, 1^ο Συνέδριό του.

Μία πρωτοβουλία σημαντική για τον τομέα των κατασκευών και επίκαιρη για τον κλάδο της αγοράς ακινήτων.

Κλάδος που συνέβαλε καθοριστικά στους υψηλούς ρυθμούς οικονομικής μεγέθυνσης που παρουσίασε, επί σειρά ετών, η ελληνική οικονομία.

Κλάδος όμως που δοκιμάστηκε σκληρά και εξακολουθεί να δοκιμάζεται έντονα από την κρίση.

Εμφανίζοντας καθοδική πορεία, που συνεχίζεται και φέτος.

Η οικοδομική δραστηριότητα σε επίπεδο αδειών συνεχίζει να μειώνεται.
Η ποσοστιαία συμβολή του κλάδου των κατασκευών στη συνολική ακαθάριστη προστιθέμενη αξία συνεχίζει να συρρικνώνεται.
Η αποτίμηση των ακινήτων «ωθείται» στα χαμηλότερα όριά της.
Ο ακαθάριστος σχηματισμός κεφαλαίου στις κατοικίες «γκρεμίζεται».

Αποτέλεσμα;

Δραματική μείωση των μεταβιβάσεων και των επενδύσεων σε ιδιωτικά ακίνητα.
Μεγάλη μείωση έκδοσης οικοδομικών αδειών.
Σημαντική συρρίκνωση του κύκλου εργασιών των κατασκευαστικών εταιρειών.
Αύξηση του λόγου των ενυπόθηκων δανείων προς την αξία των ακινήτων, με συνέπεια πρόσθετες επιβαρύνσεις για τους δανειολήπτες.

Πέρα όμως από αυτά τα ποσοτικά χαρακτηριστικά, υπάρχουν εγγενείς αδυναμίες και ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του κλάδου, τα οποία εμποδίζουν την ανάπτυξη ορθολογικών επενδυτικών πολιτικών στο χώρο.

Ενδεικτικά:

Η ελληνική αγορά ακινήτων χαρακτηρίζεται πλέον, με βάση το δείκτη ωριμότητάς της και σε σχέση με τις διεθνείς αγορές, ως μια αγορά ανώριμη και όχι αναδυόμενη όπως παλαιότερα.
Η διαχείριση των δημόσιων ακινήτων και των αναγκών στέγασης των φορέων του δημοσίου πραγματοποιούνται χωρίς συντονισμό, ενώ εμπλέκονται δεκάδες δημόσιοι φορείς.
Ενώ στρεβλώσεις και ιδεοληψίες στερούν τη δυνατότητα άντλησης υπεραξίας, απαραίτητης για την ανάπτυξη της χώρας.

Αυτή η κατάσταση οφείλει να μας προβληματίσει. Και να μας κινητοποιήσει.

Και αυτό διότι η αξία του ευρύτερου κατασκευαστικού κλάδου για την ελληνική οικονομία είναι σημαντική.

Συμβάλλει στην παραγωγή πολλών θέσεων απασχόλησης, εισοδημάτων, τζίρων και φορολογικών εσόδων.
Διασυνδέεται με δομικούς βιομηχανικούς τομείς και σχετίζεται με μεγάλο αριθμό επαγγελμάτων.
Συνεισφέρει καθοριστικά στον εκσυγχρονισμό των υποδομών της χώρας και στην ενδυνάμωση της επενδυτικής ελκυστικότητας.
Συνδράμει, σε μεγάλο βαθμό, στην αναβάθμιση, σε όρους αειφόρου ανάπτυξης, της εγχώριας παραγωγικής και οικονομικής διαδικασίας.

Κυρίες και Κύριοι,

Είναι συνεπώς σημαντικό, να δημιουργηθούν οι προϋποθέσεις, όπως αναφέρει και ο τίτλος της θεματικής ενότητας, ώστε «να αναστραφεί η κρίση και να εκσυγχρονιστεί ο κλάδος των κατασκευών».

Ιδιαίτερα σήμερα που η οικονομία βρίσκεται σε χαμηλότερο σημείο και με ασθενέστερη δυναμική σε σχέση με αυτή που παρέλαβε η Κυβέρνηση τον Ιανουάριο του 2015.

Βασικές προϋποθέσεις είναι:

1^η. Η εμπέδωση κλίματος εμπιστοσύνης και αξιοπιστίας.

Αυτά, με τη σημερινή Κυβέρνηση, αποτελούν είδος «εν ανεπαρκεία».

Ακόμη μάλιστα και αν φτάσουμε σε ότι αφορά κάποιους μακροοικονομικού δείκτες, κάποια στιγμή μέσα στο 2017, εκεί που ήμασταν το 2014, οι πολίτες θα είναι φτωχότεροι, τα νοικοκυριά θα έχουν χαμηλότερο εισόδημα, πολλές επιχειρήσεις θα έχουν βάλει «λουκέτο» ή θα έχουν «μεταναστεύσει», η «εσωτερική στάση πληρωμών» θα εξακολουθήσει να υφίσταται, η ανταγωνιστικότητα της οικονομίας θα έχει συρρικνωθεί.

2^η. Η αλλαγή του μίγματος δημοσιονομικής πολιτικής.

Με τη σταδιακή μείωση των φορολογικών συντελεστών, συμπεριλαμβανομένου και του φόρου ακίνητης περιουσίας.

Φορολόγηση της ακίνητης περιουσίας που αν και θεωρείται – παγκοσμίως – ορθή πολιτική επιλογή, εντούτοις στην περίπτωση της χώρας μας είναι υπερβολική.

Και αυτό γιατί η Ελλάδα, με τους πρόσθετους φόρους της σημερινής Κυβέρνησης, κατέχει την υψηλότερη θέση στη σχέση φορολογίας ακίνητης περιουσίας προς το ΑΕΠ.

Ενώ, σύμφωνα και με το τελευταίο βιβλίο των κ. Γιαννίτση και Ζωγραφάκη, «τα τμήματα με τα χαμηλότερα εισοδήματα έχουν δυσανάλογα μεγαλύτερο μερίδιο στην περιουσία, όμως η εισοδηματική τους κατάσταση δεν επιτρέπει μια ικανοποιητική ανταπόκριση στην πληρωμή του φόρου περιουσίας».

Στόχος συνεπώς πρέπει να είναι η πιο χαμηλή, ορθολογική, δίκαιη και σταθερή φορολόγηση της ακίνητης περιουσίας.

3^η. Η εξομάλυνση των αντικειμενικών αξιών και η εναρμόνισή τους με τα πραγματικά δεδομένα της τρέχουσας αγοράς.

Έτσι θα αποφεύγεται, κατά το δυνατόν, η φορολόγηση πλασματικής φορολογητέας ύλης.

4^η. Η διαμόρφωση της Γενικής Γραμματείας Δημόσιας Περιουσίας ως κεντρικού φορέα άσκησης της κυβερνητικής πολιτικής για την ορθολογική διαχείριση και τη στοχευμένη αξιοποίηση της περιουσίας του Δημοσίου.

Θα μπορούσε να μετονομαστεί σε Γενική Γραμματεία Ακίνητης Περιουσίας, με βασικούς πυλώνες αρμοδιοτήτων:

α) την καταγραφή, την προστασία και την αξιοποίηση της ακίνητης περιουσίας του Δημοσίου,

β) την προάσπιση της διαφάνειας στη λειτουργία του νέου Υπερταμείου Αποκρατικοποιήσεων σε θέματα που σχετίζονται με την ακίνητη περιουσία,

γ) τη διαχείριση του προγράμματος στέγασης του δημόσιου τομέα,

δ) τον εκσυγχρονισμό και την απλοποίηση των διαδικασιών και του θεσμικού πλαισίου, και τέλος

δ) την παρακολούθηση και τον συντονισμό της λειτουργίας της ελληνικής αγοράς ακινήτων και των αναπτυξιακών κατασκευαστικών έργων.

5^η. Ειδικά σε ότι αφορά την οργάνωση και παρακολούθηση της λειτουργίας της ελληνικής αγοράς ακινήτων, θα μπορούσαν να αξιολογηθούν και να υιοθετηθούν, μαζί με την ολοκλήρωση του Μητρώου Ακίνητης Περιουσίας και την πλήρη εφαρμογή των ψηφιακών υπηρεσιών, οι ακόλουθες προτάσεις:

Η δημιουργία δεικτών στην αγορά εμπορικών ακινήτων. Αυτό μπορεί να γίνει με την αξιοποίηση του TAXISNET, από το οποίο δύναται να αντληθούν πραγματικές μισθωτικές αξίες, και με τη συνεργασία με καταξιωμένους διεθνείς φορείς.
Η δημιουργία επιτροπής φορέων της αγοράς ακινήτων και του κλάδου των κατασκευών, με στόχο τη συνεχή διαβούλευση με τη Γενική Γραμματεία Δημόσιας Περιουσίας, με στόχο τη θεσμική θωράκιση της αγοράς.
Η συνεργασία με Πανεπιστήμια και ερευνητικούς φορείς για την εκπαίδευση των συμμετεχόντων στην αγορά, την ενίσχυση της εφαρμοσμένης έρευνας και τη διάχυση των αποτελεσμάτων της.
Ο συντονισμός της διαδικασίας ετήσιας αναπροσαρμογής των Αντικειμενικών Αξιών Ακινήτων.
Ο συντονισμός σε θέματα διατομεακής ευθύνης, όπως είναι ενδεικτικά αλλά όχι περιοριστικά, ζητήματα περιβαλλοντικά, χωροταξικά, ποιότητας κατασκευών, αναβάθμισης του πεπαλαιωμένου κτιριακού αποθέματος αλλά και απορρόφησης των αδιάθετων ακινήτων, σύνδεσης με σύγχρονα χρηματοδοτικά εργαλεία και ευρωπαϊκά αναπτυξιακά προγράμματα κ.α.

Με αυτές τις σκέψεις λοιπόν, θέλω να σας ευχαριστήσω για την πρόσκληση και να ευχηθώ κάθε επιτυχία στις εργασίες του Συνεδρίου σας.

2016-11-25 ΔΤ- Ομιλία στο 1ο Συνέδριο του ΣΕΠΑΚ

09Νοέ

Ομιλία στην Επιτροπή για την Κύρωση Απολογισμού και Ισολογισμού του 2014 | 9.11.2016

Δείτε το βίντεο από την πρωτολογία του κ. Σταϊκούρα εδώ, στην Επιτροπή Οικονομικών Υποθέσεων της Βουλής, κατά τη συζήτηση επί των σχεδίων νόμων του Υπουργείου Οικονομικών Κύρωση του Απολογισμού και Ισολογισμού του Κράτους οικονομικού έτους 2014 :

Δείτε το βίντεο από τη δευτερολογία εδώ:

19Οκτ

Προϋπολογισμός 2017: Ομιλία Χρ. Σταϊκούρα στην Επιτροπή Οικονομικών Υποθέσεων | 19.10.2016

Αθήνα, 19.10.2016

Δελτίο Τύπου

Ομιλία στην Επιτροπή Οικονομικών Υποθέσεων κατά τη συζήτηση του Προσχεδίου του Κρατικού Προϋπολογισμού 2017

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Το Προσχέδιο του Προϋπολογισμού επιβεβαιώνει ότι η χώρα, επί διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ, έχασε 2 χρόνια και «οδεύει» για το 3^ο έτος.

Συγκεκριμένα:

Η οικονομία επέστρεψε στην ύφεση, όπου και παραμένει.
Το οικονομικό κλίμα κατέρρευσε.
Τα «λουκέτα» στην αγορά πολλαπλασιάστηκαν.
Οι ληξιπρόθεσμες οφειλές – ιδιωτών και Δημοσίου – διογκώθηκαν.
Η μείωση της ανεργίας επιβραδύνθηκε.
Το κόστος δανεισμού αυξήθηκε.
Τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια διογκώθηκαν.
Οι καταθέσεις παρουσίασαν πρωτοφανή από την αρχή της κρίσης συρρίκνωση.
Ταπεινωτικές δεσμεύσεις – όπως το υπερταμείο αποκρατικοποιήσεων και ο «κόφτης» – αναλήφθηκαν.
Νέα μέτρα – ένα «τσουνάμι» φόρων και περικοπές στις κύριες και επικουρικές συντάξεις, στα εφάπαξ και στην κοινωνική προστασία, ύψους 9 δισ. ευρώ – επιβλήθηκαν.

Το αποτέλεσμα; Το βιοτικό επίπεδο των πολιτών συρρικνώθηκε.

Και ενώ η χώρα, το 2016, σέρνεται στο τέλμα, οι προβλέψεις της Κυβέρνησης για το 2017 είναι μη ρεαλιστικές.

Αξίζουν ορισμένες επισημάνσεις:

1^η Επισήμανση: Η πρόβλεψη της Κυβέρνησης για ανάπτυξη 2,7% το 2017, αν και θεμιτή, δεν είναι ρεαλιστική.

Γιατί όμως δεν είναι;

1^ον. Η Κυβέρνηση προβλέπει αύξηση της ιδιωτικής κατανάλωσης κατά 1,8%.

Και αυτό γιατί επιβάλλονται νέοι άμεσοι και έμμεσοι φόροι και περικοπές στις συντάξεις και την κοινωνική προστασία, ύψους περίπου 2,6 δισ. ευρώ μόνο για το 2017.

Ενώ και η μείωση της ανεργίας, που ξεκίνησε το 2014 και θα μπορούσε – μέσω της αύξησης της απασχόλησης – να συμβάλει στην ενίσχυση της κατανάλωσης, επιβραδύνεται.

2^ον. Η Κυβέρνηση προβλέπει αύξηση των επενδύσεων κατά 9,1%.

Κι αυτό όμως είναι εξαιρετικά αισιόδοξο.

Αλήθεια, πως θα ενισχυθούν οι επενδύσεις όταν η Κυβέρνηση «στραγγαλίζει» τον ιδιωτικό τομέα με την υπερφορολόγηση, τη «στάση πληρωμών» και την στέρηση ρευστότητας;

Πώς θα ενισχυθούν οι επενδύσεις με μία Κυβέρνηση που επιδεικνύει αναβλητικότητα και αβελτηρία και διακατέχεται από ιδεολογικές εμμονές και αγκυλώσεις σε ότι αφορά την υλοποίηση διαρθρωτικών αλλαγών;

Πώς θα ενισχυθούν οι επενδύσεις όταν ο δείκτης επιχειρηματικών προσδοκιών έχει καταρρεύσει;

Πώς θα ενισχυθούν οι επενδύσεις όταν δεν υπάρχει εμπιστοσύνη και αξιοπιστία της Κυβέρνησης;

3^ον. Η Κυβέρνηση υποστηρίζει ότι «θα αυξηθεί η πιστωτική επέκταση στην οικονομία».

Βασικός μηχανισμός επίτευξης αυτού του στόχου είναι το τραπεζικό σύστημα.

Πώς θα μπορέσει να διοχετεύσει πόρους στην οικονομία το τραπεζικό σύστημα όταν έχουν ενισχυθεί οι καταθέσεις μόλις κατά 500 εκατ. ευρώ από τις αρχές του έτους, ενώ τα «κόκκινα δάνεια» συνεχίζουν να αυξάνονται, με αποτέλεσμα να έχει διευρυνθεί και διογκωθεί η «πιστωτική ασφυξία»;

Συμπερασματικά, η πρόβλεψη της Κυβέρνησης αποτελεί, απλώς, «ευσεβή πόθο» της.

Ακόμη όμως και αν αποδεχθούμε τις αισιόδοξες εκτιμήσεις της Κυβέρνησης, η απώλεια πλούτου σε σχέση με τις αρχικές προβλέψεις είναι 24 δισ. ευρώ μόνο για το 2017.

Αυτό είναι το οδυνηρό «αποτύπωμα» της διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ.

2^η Επισήμανση: Η δημοσιονομική στρατηγική της Κυβέρνησης, η οποία καθοδηγείται από μια ιδεοληπτική εμμονή αύξησης των φόρων, δεν θα αποφέρει τα προσδοκώμενα από την ίδια αποτελέσματα.

Μία αναδρομή στους απολογισμούς των «μνημονιακών» Προϋπολογισμών το επιβεβαιώνει.

Συγκεκριμένα:

Τα φορολογικά έσοδα από το 2010 μέχρι και το 2015, παρά την αύξηση της φορολογίας νοικοκυριών και επιχειρήσεων, συνεχώς μειώνονται.
Τα φορολογικά έσοδα το 2015 ήταν τα χαμηλότερα της δεκαετίας, παρά την επιβολή νέων, πρόσθετων φόρων από την σημερινή Κυβέρνηση.
Η μοναδική χρονιά κατά την οποία παρατηρήθηκε σταθεροποίηση των φορολογικών εσόδων ήταν το 2014. Θυμίζουμε ότι εκείνη τη χρονιά, η οικονομία σταθεροποιήθηκε επιτυγχάνοντας για πρώτη – και μοναδική μέχρι σήμερα φορά από την αρχή της κρίσης – θετικό ρυθμό οικονομικής μεγέθυνσης, ενώ η τότε Κυβέρνηση προχώρησε και στις πρώτες στοχευμένες μειώσεις φορολογικών συντελεστών.

Συμπερασματικά, η στρατηγική της δημοσιονομικής προσαρμογής μέσω της αύξησης των φορολογικών συντελεστών, ειδικά σε ένα υφεσιακό μακροοικονομικό περιβάλλον, έχει αποδειχθεί οικονομικά αναποτελεσματική και κοινωνικά άδικη.

3^η Επισήμανση: Η Κυβέρνηση, κατά την προσφιλή τακτική της, «κατασκευάζει πανηγύρια» για την πορεία εκτέλεσης του Κρατικού Προϋπολογισμού.

Αλήθεια όμως, στο εν λόγω θέμα γιατί πανηγυρίζει;

Για το γεγονός ότι ουσιαστικά έχει κηρύξει «εσωτερική στάση πληρωμών»;

Για το ότι «έσπρωξε» σε εφάπαξ εξόφληση τον ΕΝΦΙΑ μέσω πιστωτικών καρτών;

Για τους συμψηφισμούς δικαιούμενων επιστροφών φόρου εισοδήματος με τον οφειλόμενο ΕΝΦΙΑ;

Ή για το ότι, με την ιδεοληπτική εμμονή της στην αύξηση των φόρων, δημιουργεί μια σειρά από «ωρολογιακές βόμβες» στα θεμέλια της Ελληνικής οικονομίας;

Συγκρατήστε μερικές, που θα τις βρούμε μπροστά μας το 2017:

Οι ληξιπρόθεσμες οφειλές των ιδιωτών διογκώνονται. Συγκεκριμένα, από την αρχή του έτους, οι ληξιπρόθεσμες φορολογικές οφειλές έχουν αυξηθεί περίπου κατά 9 δισ. ευρώ.
Η «μαύρη τρύπα» στα ασφαλιστικά ταμεία βαθαίνει. Το αποτέλεσμα είναι η Κυβέρνηση να «σπάσει τον κουμπαρά» του Λογαριασμού Εισφοράς Αλληλεγγύης Συνταξιούχων.
Τα «κόκκινα» δάνεια» στο τραπεζικό σύστημα αυξάνονται.
Η ρευστότητα και η βιωσιμότητα φορέων του δημοσίου, όπως είναι η ΔΕΗ και οι αστικές συγκοινωνίες επιδεινώνονται.

Αυτά τα στοιχεία εκτιμώ ότι δεν προσφέρονται για «πανηγυρισμούς».

Θα έπρεπε να είχαν ήδη βάλει την Κυβέρνηση σε σοβαρούς προβληματισμούς.

4^η Επισήμανση: Οι δαπάνες για μισθούς, συντάξεις, ασφάλιση, περίθαλψη και κοινωνική προστασία παραμένουν σταθερές το 2017, περίπου στα 32,5 δισ. ευρώ, παρά την «κυβερνητική διαφήμιση» για την πλήρη εφαρμογή του Κοινωνικού Εισοδήματος Αλληλεγγύης.

5^η Επισήμανση: Παρά την αύξηση του εθνικού σκέλους του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων, οι συνολικές δαπάνες του Προγράμματος παραμένουν, το 2017, σταθερές.

6^η Επισήμανση: Η Κυβέρνηση διόγκωσε τις ληξιπρόθεσμες οφειλές, ενώ επιδεικνύει ανικανότητα και αναποτελεσματικότητα στην αποπληρωμή τους.

Συγκεκριμένα, σήμερα, με αποκλειστική ευθύνη της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ, οι ληξιπρόθεσμες οφειλές του Δημοσίου έχουν αυξηθεί κατά 63% από τις αρχές του 2015.

Ταυτόχρονα, η Κυβέρνηση δεν μπορεί να διοχετεύσει τα διαθέσιμα χρήματα στην αγορά και δημιουργεί νέες ληξιπρόθεσμες οφειλές.

Το 2016, στην καλύτερη περίπτωση, θα αποπληρωθούν οι μισές από αυτές, μεταθέτοντας την πλήρη αποπληρωμή τους για αργότερα, στερώντας πολύτιμη ρευστότητα από την πραγματική οικονομία.

Συνεπώς, η αποτυχία της Κυβέρνησης και σε αυτό το πεδίο είναι αποδεδειγμένη.

Συμπερασματικά, η σημερινή Κυβέρνηση απέδειξε ότι δεν μπορεί να οδηγήσει τη χώρα μπροστά.

Είναι σαφές ότι η χώρα χρειάζεται μια άλλη Κυβέρνηση, αποτελεσματική και αξιόπιστη. Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας η οποία θα υλοποιήσει εμπροσθοβαρώς διαρθρωτικές αλλαγές και αποκρατικοποιήσεις.

Θα προωθήσει την αλλαγή του μίγματος δημοσιονομικής πολιτικής στην κατεύθυνση σταδιακής μείωσης της φορολόγησης των πολιτών.

Και θα ισορροπήσει σε καλό σημείο μεταξύ οικονομικής αποτελεσματικότητας και κοινωνικής δικαιοσύνης.

2016-10-19 ΔT – Ομιλία στην Επιτροπή Οικονομικών Υποθέσεων – Προσχέδιο ΠΥ 2017

16Οκτ

Τοποθέτηση στη συνεδρίαση του ΔΣ Μαρτυρικών Πόλεων και Χωριών 1941-1944 | 16.10.2016

Λαμία, 16.10.2016

Δελτίο Τύπου

Τοποθέτηση κατά τη συνεδρίαση Δ.Σ. Δικτύου Μαρτυρικών Πόλεων και Χωριών περιόδου 1941-1944 στην αίθουσα Δημοτικού Συμβουλίου Λαμιέων

Οι Γερμανικές αποζημιώσεις, επανορθώσεις και το κατοχικό δάνειο συνιστούν ζητήματα με σημαντικές ανθρωπιστικές, εθνικές, οικονομικές, κοινωνικές και ιστορικές παραμέτρους.

Για το λόγο αυτό οφείλουμε – όλοι μας – να τα προσεγγίζουμε με σεβασμό στην ιστορική αλήθεια, με την προσήκουσα σοβαρότητα, πάντα στο υφιστάμενο θεσμικό πλαίσιο.

Με διεκδικητική στρατηγική, με υπευθυνότητα, με μεθοδικότητα, με διορατικότητα.

Τεκμηριωμένα.

Σ’ αυτή την κατεύθυνση, μακριά από την επικοινωνιακή διαχείριση του ζητήματος, κινηθήκαμε την περίοδο 2012-2014.

Όταν για πρώτη φορά, με απόφαση του τότε Αναπληρωτή Υπουργού Οικονομικών, ολοκληρώθηκε η συλλογή, κωδικοποίηση και καταγραφή του ιστορικού αρχειακού υλικού, προχώρησε ο ποσοτικός προσδιορισμός των αξιώσεων του Ελληνικού Δημοσίου από τις γερμανικές επανορθώσεις και το κατοχικό δάνειο και τεκμηριώθηκαν οι εθνικές μας διεκδικήσεις.

Πορίσματα τα οποία διαβιβάστηκαν στο Νομικό Συμβούλιο του Κράτους, προκειμένου αυτό να προβεί στη νομική επεξεργασία, αξιολόγηση και στοιχειοθέτηση των αξιώσεων του Ελληνικού Δημοσίου.

Πορίσματα στα οποία στηρίχθηκε η Διακομματική Επιτροπή της Βουλής για το έργο της.

Σε κάθε περίπτωση, σήμερα, οι διεκδικήσεις είναι ενεργές και ισχυρές, και το ζήτημα παραμένει ανοικτό.

Και επαναλαμβάνω, οφείλουμε όλοι μας, εντός και εκτός χώρας, να το προσεγγίζουμε με αίσθημα ευθύνης και σεβασμό στην ιστορική αλήθεια.

2016-10-16 ΔT – Τοποθέτηση κατά τη συνεδρίαση ΔΣ Μαρτυρικών Πόλεων

13Οκτ

Ομιλία Χρ. Σταϊκούρα στο Συνέδριο του ΣΒΒΕ “Thessaloniki Summit 2016” | 13.10.2016

Κυρίες και Κύριοι,

Θέλω να ευχαριστήσω τους διοργανωτές του Συνεδρίου για την πρόσκλησή τους να συμμετάσχω σε αυτό.

Και να τους συγχαρώ γι’ αυτή τη δημιουργική πρωτοβουλία σε ένα περιβάλλον γενικευμένης αβεβαιότητας και ανασφάλειας.

Κυρίες και Κύριοι,

Όπως είναι γνωστό, οι Ευρωπαϊκές οικονομίες, το 2008, «χτυπήθηκαν» έντονα από την παγκόσμια κρίση.

Κρίση δημοσιονομική και χρηματοπιστωτική.

Κρίση μεταδοτική.

Κρίση που βρήκε το Ευρωπαϊκό οικοδόμημα «ανοχύρωτο», χωρίς μηχανισμούς αντίδρασης και αντιμετώπισής της.

Και την Ελλάδα με ένα αναπτυξιακό υπόδειγμα που χαρακτηρίζονταν από εμφανείς και υποβόσκουσες μακροχρόνιες παθογένειες στο αξιακό, θεσμικό, πολιτικό, κοινωνικό και οικονομικό πεδίο.

Η μεταγενέστερη εξέλιξη των γεγονότων στη χώρα είναι, σε όλους, γνωστή.

Η κρίση δανεισμού την άνοιξη του 2010 και η εν συνεχεία προσφυγή της χώρας στο Μηχανισμό Στήριξης, ως αποτέλεσμα και μιας σειράς λανθασμένων πολιτικών επιλογών και χειρισμών εκείνης της περιόδου.

Και από τότε μέχρι και σήμερα, η εφαρμογή ασφυκτικών Προγραμμάτων Οικονομικής Πολιτικής.

Κυρίες και Κύριοι,

Ποιά είναι τα συμπεράσματα που μπορούμε να εξάγουμε από την εφαρμογή αυτών των Προγραμμάτων στη χώρα μας;

Γενικό συμπέρασμα: Οικονομικό πρόγραμμα «πανάκεια» για την αντιμετώπιση οικονομικής κρίσης δεν υπάρχει.

Το ανά περίπτωση κατάλληλο πρόγραμμα εξαρτάται από σειρά ενδογενών και εξωγενών, οικονομικών, κοινωνικών, πολιτικών, πολιτισμικών παραγόντων και παραμέτρων, ελεγχόμενων και μη ελεγχόμενων από την χώρα που έχει το πρόβλημα.

Η επιτυχής ανάλυση αυτών, η συγκρότηση της κατάλληλης στρατηγικής και η αποτελεσματική εφαρμογή των πολιτικών της προσδιορίζει και τον βαθμό συμβολής του προγράμματος στο ξεπέρασμα της κρίσης.

Σε κάθε περίπτωση, πρωταρχικός παράγων είναι οι άνθρωποι.

Ειδικότερα συμπεράσματα;

Η δημοσιονομική εξυγίανση, προσαρμογή και πειθαρχία είναι βασικός πυλώνας για τη βιωσιμότητα των δημόσιων οικονομικών και προϋπόθεση για τη διατηρήσιμη ανάπτυξη.
Η δημοσιονομική πειθαρχία θα πρέπει να συμβαδίζει με την υλοποίηση διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων. Οι μεταρρυθμίσεις όμως, για να είναι οικονομικά αποτελεσματικές και κοινωνικά αποδεκτές, θα πρέπει να διακρίνονται από συνοχή, προτεραιότητες και να έχουν αλληλουχία.
Ο σχεδιασμός και η υλοποίηση των Προγραμμάτων, και ειδικότερα οι δημοσιονομικοί πολλαπλασιαστές, πρέπει να λαμβάνουν υπόψη τον «κύκλο» της οικονομίας.
Το μείγμα της δημοσιονομικής προσαρμογής είναι καθοριστικό για τη διατηρησιμότητά της.
Η θεσμοθέτηση πλαισίου εξασφάλισης της σταθερότητας του τραπεζικού συστήματος είναι αναγκαίο.
Για την επιτυχία των Προγραμμάτων είναι απαραίτητη η εξασφάλιση της κοινωνικής συνοχής, η οποία απειλείται από την αύξηση της φτώχειας και της ανισοκατανομής του εισοδήματος.
Κανένα Πρόγραμμα Οικονομικής Πολιτικής δεν είναι άκαμπτο και ανελαστικό. Όλα τα Προγράμματα εμπεριέχουν δυνητικούς βαθμούς ευελιξίας, το πόσοι όμως αυτοί είναι και το πώς θα χρησιμοποιηθούν εξαρτάται από την αξιοπιστία και την αποτελεσματικότητα της εκάστοτε Κυβέρνησης.

Κυρίες και Κύριοι,

Αξιοποιήσαμε, ως χώρα, αυτά τα συμπεράσματα για να αντιμετωπίσουμε την κρίση;

Εκτίμησή μου είναι ότι κατά την διαμόρφωση και εφαρμογή του 2^ου Προγράμματος, εντοπίσθηκαν οι αδυναμίες και διορθώθηκαν αρκετά λάθη και αστοχίες του 1^ου Προγράμματος:

Επιμηκύνθηκε η περίοδος προσαρμογής.
Τροποποιήθηκε το μείγμα της δημοσιονομικής προσαρμογής.
Υλοποιήθηκαν οι πρώτες, στοχευμένες φορολογικές ελαφρύνσεις.
Πληρώθηκε το μεγαλύτερο μέρος των ληξιπρόθεσμων οφειλών του Δημοσίου.
Υλοποιήθηκαν διαρθρωτικές αλλαγές.
Εξασφαλίστηκαν επαρκείς πόροι για την ανακεφαλαιοποίηση του τραπεζικού συστήματος.
Εφαρμόστηκε, πιλοτικά, ο θεσμός του ελάχιστου εγγυημένου εισοδήματος.
Μειώθηκε το ύψος του χρέους και βελτιώθηκε το «προφίλ» του, ενώ απεφασίσθη και η περαιτέρω ενίσχυση, υπό προϋποθέσεις, της βιωσιμότητάς του, κάτι βέβαια που οι εταίροι ουδέποτε υλοποίησαν.

Το αποτέλεσμα ήταν, στο τέλος του 2014, η κατάσταση της οικονομίας να έχει σταθεροποιηθεί.

Είναι, όμως, αλήθεια ότι η κατάσταση εξακολουθούσε να είναι εύθραυστη.

Και αυτό επιβεβαιώθηκε μεταγενέστερα όταν, εξαιτίας της καταστροφικής πολιτικής της σημερινής Κυβέρνησης, η χώρα «σέρνεται» στο τέλμα.

Έτσι, από τις αρχές του 2015 μέχρι σήμερα:

Η οικονομία επέστρεψε στην ύφεση.
Το οικονομικό κλίμα κατέρρευσε.
Τα «λουκέτα» στην αγορά πολλαπλασιάστηκαν.
Οι ληξιπρόθεσμες οφειλές – ιδιωτών και Δημοσίου – διογκώθηκαν.
Οι καταθέσεις παρουσίασαν πρωτοφανή από την αρχή της κρίσης συρρίκνωση.
Το δημόσιο χρέος αυξήθηκε.
Η μείωση της ανεργίας επιβραδύνθηκε.
Το βιοτικό επίπεδο των πολιτών συρρικνώθηκε.

Συμπερασματικά, η χώρα, επί διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ, έχει ήδη χάσει 2 χρόνια.

Κυρίες και Κύριοι,

Το ερώτημα συνεπώς, που τίθεται, είναι:

Τι πρέπει να γίνει από εδώ και μπρος για να σταθεροποιηθεί και πάλι η κατάσταση και να μπει η χώρα σε τροχιά βιώσιμης ανάπτυξης;

Ποιες είναι οι βασικές προϋποθέσεις;

Κωδικοποιημένα:

1^η Προϋπόθεση: Η διαμόρφωση μιας συνεκτικής και αποφασιστικής Κυβέρνησης, η οποία να διαθέτει ένα συγκροτημένο σχέδιο επανεκκίνησης της οικονομίας.

2^η Προϋπόθεση: Η εμπροσθοβαρής προώθηση διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων στις αγορές προϊόντων και υπηρεσιών, ακόμη και πέραν αυτών που έχουν συμφωνηθεί στο 3^ο Μνημόνιο.

Και φυσικά, η υλοποίηση αποκρατικοποιήσεων και η αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας.

3^η Προϋπόθεση: Η ενίσχυση της ρευστότητας στην πραγματική οικονομία.

Με ποιους τρόπους μπορεί αυτό να γίνει;

1^ος Τρόπος: Με την αξιοποίηση των διαθέσιμων Ευρωπαϊκών κονδυλίων και των νέων χρηματοδοτικών εργαλείων της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων και του Ευρωπαϊκού Ταμείου Στρατηγικών Επενδύσεων.

2^ος Τρόπος: Με την αποπληρωμή των ληξιπρόθεσμων οφειλών του Δημοσίου, οι οποίες, σήμερα, έχουν «εκτοξευθεί» κατά 63% από τις αρχές του 2015, ενώ γεννιούνται, παρά τη μερική αποπληρωμή τους, και νέες.

3^ος Τρόπος: Η σταδιακή εξομάλυνση της πιστωτικής επέκτασης και η ένταξη στο πρόγραμμα «ποσοτικής χαλάρωσης».

Αυτό που χρειάζεται είναι η εμπέδωση κλίματος εμπιστοσύνης που θα επαναφέρει καταθέσεις στο τραπεζικό σύστημα, και η ορθολογική αντιμετώπιση του υψηλού συσσωρευμένου αποθέματος μη εξυπηρετούμενων δανείων, ώστε να γίνει καλύτερη διαχείριση του παθητικού και του ενεργητικού των πιστωτικών ιδρυμάτων.

4^η Προϋπόθεση: Η αλλαγή του μίγματος δημοσιονομικής πολιτικής, με τη σταδιακή μείωση των φορολογικών συντελεστών.

Αυτό μπορεί να γίνει:

Με την περαιτέρω ενίσχυση των κανόνων δημοσιονομικής πειθαρχίας.
Με την επίτευξη των δημοσιονομικών στόχων, όπως έγινε το 2014, όταν και αρχίσαμε να μειώνουμε – σταδιακά – φορολογικούς συντελεστές.
Με τη χρήση δημοσιονομικών ισοδυνάμων από την πλευρά των δαπανών, σε περιοχές που ανέπτυξε ο Πρόεδρος την ΝΔ εδώ, στη Θεσσαλονίκη.
Με τη συρρίκνωση της «παραοικονομίας» και τη διεύρυνση της φορολογικής βάσης, υλοποιώντας – μεταξύ άλλων – ένα συνεκτικό πλέγμα διοικητικών μέτρων και οικονομικών κινήτρων για την προώθηση και επέκταση των ηλεκτρονικών συναλλαγών, όπως πρόσφατα, ως Αξιωματική Αντιπολίτευση, καταθέσαμε.
Με τη μείωση των μεσο-μακροπρόθεσμων στόχων για τα πρωτογενή πλεονάσματα στο 2% από 3,5% του ΑΕΠ.

5^η Προϋπόθεση: Η ενίσχυση της μακροχρόνιας βιωσιμότητας του δημοσίου χρέους.

Βιωσιμότητα η οποία επιβαρύνθηκε από τους ανερμάτιστους χειρισμούς της τελευταίας περιόδου.

Επί του παρόντος, η απόφαση του Eurogroup παραμένει ασαφής και είναι αβέβαιη, τελεί υπό πολλές προϋποθέσεις και είναι μελλοντική.

6^η Προϋπόθεση: Η υιοθέτηση ενός εθνικού στρατηγικού σχεδίου παραγωγικής ανασυγκρότησης της οικονομίας.

Σχέδιο που θα έπρεπε, με βάση και τις δεσμεύσεις του Μνημονίου, να ολοκληρωθεί – από την Ελληνική Κυβέρνηση – το Μάρτιο του 2016.

Και το οποίο σήμερα, προφανώς, δεν υφίσταται.

Ούτε καν γίνεται συζήτηση γι’ αυτό.

Κυρίες και Κύριοι,

Συμπερασματικά, η σημερινή Κυβέρνηση αδυνατεί να δημιουργήσει αυτές τις προϋποθέσεις.

Η χώρα χρειάζεται μια άλλη Κυβέρνηση.

Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, που θα είναι περισσότερο αποτελεσματική και πιο αξιόπιστη, θα στηρίζεται στις αρχές της κοινωνικής οικονομίας της αγοράς και θα έχει ως στόχο την προώθηση της βιώσιμης ανάπτυξης, της απασχόλησης και της κοινωνικής δικαιοσύνης και συνοχής.

Επιτέλους, με τη δημιουργική συμβολή όλων, πρέπει να σπάσουμε τον καταστροφικό κύκλο της οικονομικής, κοινωνικής και πολιτικής αδράνειας και μιζέριας και να διασφαλίσουμε για τη χώρα μας μια αξιοπρεπή πορεία στην ανταγωνιστική και αβέβαιη Ευρωπαϊκή και παγκόσμια σκηνή.

Δείτε φωτογραφίες από την εκδήλωση:

27Σεπ

Ομιλία Χρ. Σταϊκούρα στην Ολομέλεια της Βουλής επί του Σ/Ν του ΥπΟικ για τα Προαπαιτούμενα | 27.9.2016

Αθήνα, 27.09.2016

Δελτίο Τύπου

Oμιλία στην Ολομέλεια επί του Σχεδίου Νόμου του Υπουργείου Οικονομικών για τα Προαπαιτούμενα

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Σήμερα, είμαστε – και πάλι – «στην ίδια θεατρική παράσταση θεατές».

Συζητούμε, για πολλοστή φορά μέσα σε ασφυκτικές προθεσμίες, και με μεγάλη χρονική καθυστέρηση, κάποια από τα προαπαιτούμενα.

Προαπαιτούμενα για την ολοκλήρωση της 1^ης αξιολόγησης.

Τα περισσότερα από τα οποία, με βάση τις Κυβερνητικές δεσμεύσεις, θα έπρεπε να είχαν ολοκληρωθεί τον Ιούνιο και τον Ιούλιο.

Και φτάσαμε τέλος Σεπτεμβρίου προκειμένου να τα συζητήσουμε.

Με αποκλειστική ευθύνη της Κυβέρνηση για την κωλυσιεργία.

Και με το «πιστόλι στον κρόταφο».

Και ακόμη υπολείπονται προαπαιτούμενα.

Καθυστερώντας την ολοκλήρωση της αξιολόγησης.

Εύχομαι αυτή να μην καθυστερήσει περισσότερο και να κλείσει με τον καλύτερο για τη χώρα τρόπο, γιατί την 2^η υποδόση την έχει ανάγκη, πρωτίστως, η πραγματική οικονομία.

Και αυτό γιατί ένα σημαντικό μέρος της προβλέπεται να «κατευθυνθεί» για την αποπληρωμή κάποιων ληξιπρόθεσμων οφειλών του Δημοσίου, οι οποίες, επί ημερών της διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ, αυξήθηκαν κατά 80%!

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Το κόστος της Κυβερνητικής καθυστέρησης το βιώνει η οικονομία και το υφίσταται η κοινωνία.

Ήδη, η 7μηνη καθυστέρηση ολοκλήρωσης της πρώτης φάσης της 1^ης αξιολόγησης, προσέθεσε δημοσιονομικά μέτρα και οδήγησε σε ταπεινωτικές δεσμεύσεις.

Δεσμεύσεις, όπως είναι ο «κόφτης» και το υπερταμείο αποκρατικοποιήσεων.

Υπερταμείο το οποίο συνιστά πρωτοφανή εκχώρηση του συνόλου της περιουσίας της χώρας, για διάστημα 1 αιώνα, χωρίς ουσιαστικό εθνικό έλεγχο και λογοδοσία.

Και σήμερα, διάταξη του υπό συζήτηση Σχεδίου Νόμου, έρχεται να το ενισχύσει.

Μία μικρή, πρόσφατη ιστορική αναδρομή έχει την αξία της.

Τον Μάιο, όταν και δημιουργήθηκε το υπερταμείο, η Κυβέρνηση δεσμεύτηκε να μεταφέρει περιουσιακά στοιχεία στη νεοσύστατη Εταιρεία Δημοσίων Συμμετοχών.

Αρχικά απέκρυψε αυτά τα περιουσιακά στοιχεία.

Μετά από συνεχείς παρεμβάσεις σχεδόν σύσσωμης της Αντιπολίτευσης, η Κυβέρνηση κατέθεσε «νομοτεχνική βελτίωση» σύμφωνα με την οποία πλήθος εταιρειών μεταβιβάζονταν στο υπερταμείο, μεταξύ των οποίων και οι εταιρείες ΕΥΑΘ, ΕΥΔΑΠ, ΕΛΒΟ, ΑΤΤΙΚΟ ΜΕΤΡΟ, ΚΤΙΡΙΑΚΕΣ ΥΠΟΔΟΜΕΣ και Δ.Ε.Η.

Λίγα λεπτά αργότερα, ο Υπουργός Οικονομικών κατέθεσε νέα «νομοτεχνική βελτίωση», η οποία καταργούσε την προηγούμενη, εξαιρώντας αυτές τις εταιρείες από τη μεταβίβαση, επικαλούμενος «λάθος» και ότι «αυτές οι εταιρείες είναι προς συζήτηση για τον δεύτερο γύρο».

Σήμερα, μόλις 4 μήνες αργότερα, αυτές οι εταιρείες τελικά μεταβιβάζονται στο υπερταμείο.

Το συμπέρασμα είναι απλό:

Ή για ακόμη μία φορά – πρόσκαιρα – η Κυβέρνηση απέκρυψε την αλήθεια από τους πολίτες, ή για ακόμη μία φορά απέτυχε στη δήθεν «σκληρή διαπραγμάτευση».

Άλλη ερμηνεία δεν υπάρχει.

Και ας μην σπεύσει η Κυβέρνηση να δικαιολογηθεί υποστηρίζοντας ότι το υπερταμείο είναι ένα αναπτυξιακό όχημα και όχι φορέας αποκρατικοποιήσεων, οπότε θα είναι προς το συμφέρον των εταιρειών να μεταβιβαστούν σ’ αυτό.

Γιατί αν ήταν έτσι, θα έπρεπε εξαρχής να μεταφέρει τα περιουσιακά στοιχεία στο υπερταμείο και όχι να «παίζει κρυφτούλι».

«Τα ψέματα όμως έχουν κοντά ποδάρια».

Αρκεί δε να διαβάσει κανείς την Έκθεση της Επιστημονικής Επιτροπής της Βουλής, η οποία σημειώνει ότι οι δημόσιες αυτές επιχειρήσεις «ιδιωτικοποιούνται όχι μόνο τύποις αλλά και κατ’ ουσίαν», «καθιστώντας αβέβαιη τη συνέχεια της εκ μέρους τους παροχής προσιτών υπηρεσιών κοινής ωφέλειας και δη υψηλής ποιότητας».

Η αλήθεια, για ακόμη μία φορά, αποκαλύπτεται.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Σήμερα, ένα χρόνο μετά τις τελευταίες εκλογές, το υπό συζήτηση Σχέδιο Νόμου συνιστά έναν «άτυπο απολογισμό» της διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ.

Διαπραγματευτικές ήττες, αυταπάτες και ψέματα αποτελούν το τρίπτυχο της Κυβερνητικής αποτυχίας.

Καμία «κόκκινη γραμμή», υποχωρήσεις συνεχώς και παντού.

Δεν έχει νόημα να σας θυμίσω τι λέγατε και τι πράττετε.

Και αυτό γιατί «δεν ιδρώνει το αυτί σας», αφού πρόθυμα κάνετε τα πάντα, χωρίς ηθικές αναστολές και ιδεολογικές συντεταγμένες, προκειμένου να παραμείνετε, για λίγο ακόμη, στην εξουσία.

Είναι προφανές ότι η χώρα χρειάζεται μια άλλη Κυβέρνηση, αποτελεσματική, ειλικρινή και αξιόπιστη.

Κυβέρνηση η οποία θα υλοποιήσει εμπροσθοβαρώς διαρθρωτικές αλλαγές και αποκρατικοποιήσεις και θα προωθήσει την αλλαγή του μίγματος δημοσιονομικής πολιτικής στην κατεύθυνση σταδιακής μείωσης της φορολόγησης των πολιτών, ισορροπώντας μεταξύ οικονομικής αποτελεσματικότητας και κοινωνικής δικαιοσύνης.

Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, με τον διαχρονικά δικαιωμένο ιδεολογικό και πολιτικό πυρήνα της, αυτόν της κοινωνικής οικονομίας της αγοράς, που μπορεί να παράγει πλούτο για όλους, να προσελκύσει – κυρίως – ιδιωτικές επενδύσεις και να δημιουργήσει νέες θέσεις απασχόλησης.

2016-09-27 ΔT – Ομιλία Ολομέλεια επί του ΣΝ για τα Προαπαιτούμενα