Ομιλία

Ομιλία Χρ. Σταϊκούρα στο 11ο Συνέδριο της Νέας Δημοκρατίας (video) | 16.12.2017

Ομιλία Χρ. Σταϊκούρα στο 11ο Συνέδριο της Νέας Δημοκρατίας (video) | 16.12.2017

Αθήνα, 16 Δεκεμβρίου 2017

 

Ομιλία  στο 11ο Συνέδριο του Κόμματος στη θεματική ενότητα «Οικονομία: Από τη μιζέρια στις νέες δουλειές»

 

 

Κυρίες και Κύριοι Σύνεδροι, φίλες και φίλοι, ολοκληρώνουμε με επιτυχία τις δημοκρατικές διαδικασίες του 11ου Συνεδρίου της Νέας Δημοκρατίας. Διαδικασίες πολιτικής ουσίας, που έλαβαν χώρα σε βεβαρημένο εσωτερικό και εξωτερικό περιβάλλον. Εσωτερικό, που χαρακτηρίζεται από το οικονομικό τέλμα, την κοινωνική μιζέρια και την εθνική παρακμή. Εξωτερικό, που χαρακτηρίζεται από γενικευμένη ρευστότητα και αβεβαιότητα, από ευρωπαϊκή αμηχανία απέναντι στις μεγάλες προκλήσεις και από συνεχείς αλλαγές των παγκόσμιων γεωπολιτικών συσχετισμών. Αυτές οι προβληματικές και ταχύτατα μεταβαλλόμενες οικονομικές, κοινωνικές και πολιτικές συνθήκες, καθιστούν μεγαλύτερες τις απαιτήσεις των πολιτών από τη Νέα Δημοκρατία.

 

Άλλωστε, αυτό δεν γίνεται για πρώτη φορά. Πάντα στα δύσκολα, η πολιτική λύση αναζητείται από τη Νέα Δημοκρατία. Το Κόμμα που «γεννήθηκε» σε κρίσιμες συνθήκες από τον Εθνάρχη Κωνσταντίνο Καραμανλή και τους άξιους συνεργάτες του. Και το οποίο, έκτοτε, ανταποκρίθηκε με επιτυχία, ουσιαστικά και πρωταγωνιστικά, στην ιστορική πρόσκληση και αποστολή. Οικοδόμησε τη σύγχρονη Δημοκρατία. Σχεδίασε, υλοποίησε και εδραίωσε την ευρωπαϊκή θέση της χώρας. Αύξησε τον πλούτο της, βελτιώνοντας το βιοτικό επίπεδο και την ευημερία των πολιτών. Κατά τις τέσσερις και πλέον δεκαετίες απέδειξε, ως Κυβέρνηση υπό τις ηγεσίες των Κωνσταντίνου Καραμανλή, Γεωργίου Ράλλη, Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, Κώστα Καραμανλή και Αντώνη Σαμαρά, και ως Αξιωματική Αντιπολίτευση υπό τις ηγεσίες των Ευάγγελου Αβέρωφ, Μιλτιάδη Έβερτ και Βαγγέλη Μεϊμαράκη, ότι με τα μεγάλα «ΝΑΙ» και τα μεγάλα «ΌΧΙ», μπορεί να υπηρετεί με ευθύνη την πατρίδα και τους πολίτες της.

 

 

Η Νέα Δημοκρατία έχει καταγράψει τις περισσότερες και σημαντικότερες επιτυχίες, τα μικρότερα λάθη και τις λιγότερες παραλείψεις συγκριτικά με τους πολιτικούς αντιπάλους της. Γι’ αυτό, αν και διαχρονικά πολιτεύθηκε μακριά από ψεύδη και λαϊκισμούς, οι πολίτες με την εμπιστοσύνη τους, αθροιστικά, την έχουν αναδείξει ως την πρώτη, ως την πιο ισχυρή πολιτική δύναμη της χώρας. Ως τον μεγάλο, μόνιμο και σταθερό πυλώνα του ελληνικού πολιτικού συστήματος.

Φίλες και Φίλοι, τη διαχρονική και αγωνιώδη προσπάθεια των πολιτικών αντιπάλων να διαβάλλουν τη Νέα Δημοκρατία, την αντιμετωπίζουμε με λίγες, καθαρές και σταθερές κουβέντες. Επιχειρούν να της προσδώσουν ιδεολογικά και πολιτικά χαρακτηριστικά, με πρόθεση να την περιορίσουν και να την μετακινήσουν. Όπως, δηλαδή, θα τους βόλευε. Ας μην ματαιοπονούν. Ας κατανοήσουν ότι η Νέα Δημοκρατία ήταν, είναι και θα είναι η μεγάλη, πατριωτική, φιλελεύθερη, κοινωνική και ριζοσπαστική πολιτική δύναμη της χώρας. Με εκτεταμένες και βαθιές ρίζες στις λαϊκές δυνάμεις.

 

Η Νέα Δημοκρατία είναι βαθιά δημοκρατική, πολυσυλλεκτική, συνθετική, συνεκτική, ορθολογική, στιβαρή, προσαρμοστική, γνήσια προοδευτική και αντιλαϊκιστική.  Αν και δικαιωμένη από τις ιστορικές εξελίξεις, δεν κομπορρημονεί. Σήμερα, υπό την ηγεσία του Κυριάκου Μητσοτάκη, ορθολογικά προσαρμοσμένη στα δεδομένα των καιρών, καλεί τους πολίτες, ανεξάρτητα από πολιτικές αφετηρίες και παλαιές κομματικές προτιμήσεις, να ενταχθούν στις τάξεις της, για να προωθήσουμε, όλοι μαζί, την εθνική αξιοπρέπεια, τη δημοκρατία, την ελευθερία, την ασφάλεια, την έννομη τάξη, τη βιώσιμη ανάπτυξη, την διατηρήσιμη απασχόληση, την κοινωνική δικαιοσύνη και συνοχή, σε συνθήκες ανάκτησης της εθνικής κυριαρχίας. Η Νέα Δημοκρατία είναι και πάλι έτοιμη να ανταποκριθεί, με ευθύνη, στην εμπιστοσύνη των πολιτών. Γιατί όλοι οι Έλληνες αξίζουμε καλύτερα!

Φίλες και Φίλοι, τα 3 τελευταία χρόνια, η δημιουργική ασάφεια, οι αυταπάτες, οι αυτοσχεδιασμοί και οι ιδεοληψίες, επέφεραν τεράστιο κόστος στη χώρα και στους πολίτες. Η χώρα, το 2015, «τρέκλισε» επικίνδυνα και διασώθηκε χάρη στο υψηλό αίσθημα ευθύνης που επέδειξε η Νέα Δημοκρατία και άλλες μικρές πολιτικές δυνάμεις της σημερινής αντιπολίτευσης. Έκτοτε, νέα αχρείαστα μνημόνια ψηφίστηκαν και πολλά δισεκατομμύρια ευρώ πρόσθετα μέτρα λιτότητας ελήφθησαν, που συρρίκνωσαν το διαθέσιμο εισόδημα των πολιτών και διόγκωσαν το ιδιωτικό χρέος.

Η χώρα, στο πεδίο της οικονομίας, παρουσιάζει μία παραλυτική στασιμότητα, εξαιτίας της συνειδητής επιλογής της Κυβέρνησης να υπερφορολογήσει τους πολίτες, της αδυναμίας υλοποίησης αναπτυξιακών μεταρρυθμίσεων και προσέλκυσης επενδύσεων και της συρρίκνωσης της ρευστότητας με τη διευρυμένη εσωτερική στάση πληρωμών. Το αποτέλεσμα αυτής της ανερμάτιστης και αδιέξοδης πολιτικής είναι η οικονομία να «κατρακυλήσει» και πάλι στην ύφεση την περίοδο 2015 – 2016 και να παρουσιάζει ασθενική – πολύ χαμηλότερη από τις προβλέψεις – μεγέθυνση το 2017, διευρύνοντας το χάσμα με τις υπόλοιπες ευρωπαϊκές οικονομίες. Και σήμερα η χώρα προσπαθεί να επανέλθει στην κανονικότητα, να καλύψει το χαμένο έδαφος των τριών τελευταίων ετών και να ολοκληρώσει τις υποχρεώσεις της στο πλαίσιο του τρέχοντος μνημονίου.

 

 

 

Κανονικότητα, όμως, που παρά τα φτιασιδώματα, δεν έχει ακόμη δυστυχώς επιτευχθεί, αφού κεφαλαιακοί περιορισμοί υφίστανται, η ανταγωνιστικότητα της οικονομίας υποχωρεί, νέοι φόροι και πρόσθετες περικοπές στις συντάξεις επιβάλλονται, οι ευέλικτες μορφές εργασίας διευρύνονται, οι ληξιπρόθεσμες οφειλές ιδιωτών και Δημοσίου διογκώνονται, καταθέσεις δεν επιστρέφουν ουσιαστικά στο τραπεζικό σύστημα και η χώρα παραμένει «απούσα» από το πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης. Ουσιαστική δε έξοδος από τα προγράμματα δεν μπορεί άμεσα να υπάρξει, αφού η Κυβέρνηση έχει συμφωνήσει σε νέες μνημονιακές πολιτικές και σε υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα για μακρά περίοδο, μετά το 2018. Ενώ και η υλοποίηση των αναγκαίων παρεμβάσεων για τη ρύθμιση του χρέους, έχει μετατεθεί για μετά το καλοκαίρι του 2018, εκτιμάται δε ότι μπορεί να συνοδευτεί από έναν μηχανισμό επιτήρησης και εποπτείας

Φίλες και Φίλοι, το ερώτημα συνεπώς είναι, τι πρέπει να γίνει στο πεδίο της οικονομίας, ώστε η χώρα να βγει οριστικά και βιώσιμα από το «τούνελ» της κρίσης και να προχωρήσει με κοινωνική δικαιοσύνη, αποτελεσματικότητα, συνοχή, αξιοπρέπεια και δυναμισμό. Ο κοινωνικός και ριζοσπαστικός φιλελευθερισμός σηματοδοτεί να κινηθούμε ασυμβίβαστα απέναντι στην παραίτηση, στο τέλμα και στη μετριότητα. Να κινηθούμε γρήγορα και αποτελεσματικά. Και να υπηρετήσουμε δυναμικά την αρμονική ισορροπία μεταξύ οικονομικής αποτελεσματικότητας και κοινωνικής δικαιοσύνης. Να συμμετέχουμε ενεργά και ισότιμα στη συζήτηση που έχει ξεκινήσει για την εμβάθυνση, τη βελτίωση και την ενίσχυση της αρχιτεκτονικής της ευρωπαϊκής οικονομίας.

Η χώρα διαθέτει αρκετά συγκριτικά πλεονεκτήματα. Και κυρίως διαθέτει καλά εκπαιδευμένο και καταρτισμένο ανθρώπινο δυναμικό, έτοιμο να προσφέρει στην προσπάθεια ανάταξης της οικονομίας μας. Αυτές οι δυνατότητές της θα ευοδωθούν μόνο εφόσον εφαρμόσουμε εκείνες τις πολιτικές που θα τις αναδείξουν, θα τις διευκολύνουν και θα τις επιβεβαιώσουν. Και η Νέα Δημοκρατία τις διαθέτει. Έχει ρεαλιστικό σχέδιο επίτευξης βιώσιμης ανάπτυξης, δημιουργίας διατηρήσιμων θέσεων απασχόλησης και ενίσχυσης της κοινωνικής συνοχής.

 

 

Βασικοί άξονες αυτού του σχεδίου είναι:

1ος άξονας: Η αλλαγή της δημοσιονομικής πολιτικής. Με απλοποίηση και σταθεροποίηση της φορολογικής νομοθεσίας. Με στοχευμένη και σταδιακή μείωση των φορολογικών συντελεστών, νοικοκυριών και επιχειρήσεων, όπως έκανε η Κύπρος, με Υπουργό Οικονομικών τον αγαπητό φίλο και συνάδελφο Χάρη Γεωργιάδη. Η επιλογή της Κυβέρνησης να υπερφορολογήσει τους πολίτες, την οποία κυνικά ομολόγησαν οι αρμόδιοι Υπουργοί της και κακώς αποδέχθηκαν οι εταίροι, εξάντλησε τη φοροδοτική ικανότητά τους.

Για την υλοποίηση της δικής μας πολιτικής, εκτός της χρήσης ισοδυνάμων από το σκέλος των δαπανών και της ένταξης «αφανούς» τμήματος της οικονομίας στο «εμφανές» πεδίο της, όπως έγινε και με τις μειώσεις φόρων το 2014, θα επιδιωχθεί μια νέα ρήτρα μεταρρυθμίσεων, με σκοπό την επίτευξη υψηλότερων ρυθμών οικονομικής μεγέθυνσης σε σχέση με τις σημερινές εκτιμήσεις των θεσμών. Ρυθμών που θα προσεγγίζουν ή/και θα υπερβαίνουν την αναπτυξιακή δυναμική που καταγραφόταν στις δικές τους εκθέσεις το 2014.

Μερίδιο στην ανάπτυξη θα έχουν όλοι οι εργαζόμενοι, όλοι οι Έλληνες πολίτες. Άλλωστε η Νέα Δημοκρατία έχει αποδείξει ότι γνωρίζει και μπορεί καλύτερα και τον εθνικό πλούτο να αυξάνει και να τον μοιράζει δικαιότερα. Εμείς δεν πρέπει να ξεχνάμε και να θυμίζουμε με κάθε ευκαιρία στους συμπατριώτες μας ότι μεταπολιτευτικά, η μέση τιμή των ετήσιων ρυθμών οικονομικής μεγέθυνσης κατά τις περιόδους που άσκησε τη διακυβέρνηση της χώρας η Νέα Δημοκρατία ήταν σημαντικά υψηλότερη αυτών που πέτυχαν τα άλλα κόμματα που κυβέρνησαν τη χώρα. Ενώ πρωταγωνίστησε και στη μείωση της άνισης διανομής του εισοδήματος.

Αυτές είναι, φίλες και φίλοι, μετρημένες ιστορικές αλήθειες. Συνεχίζοντας επί του σχεδίου μας, σημειώνω ότι η αύξηση του πλούτου θα οδηγήσει στη βελτίωση της βιωσιμότητας του χρέους, και αυτή με τη σειρά της, στη σταδιακή μείωση του στόχου για τα πρωτογενή πλεονάσματα. Η επίτευξη των νέων, πιο ρεαλιστικών πλεονασμάτων θα επιτυγχάνεται πλέον μέσω της αυτοτροφοδοτούμενης αναπτυξιακής διαδικασίας, χωρίς τη λήψη πρόσθετων μέτρων λιτότητας. Ενώ παράλληλα ο δημοσιονομικός χώρος που θα δημιουργηθεί, θα χρησιμοποιηθεί, σταδιακά, για περαιτέρω μειώσεις φορολογικών συντελεστών.

2ος άξονας: Η υλοποίηση μεταρρυθμίσεων που θα βελτιώσουν την διαρθρωτική ανταγωνιστικότητα και την παραγωγικότητα της οικονομίας. Με την απλοποίηση των διαδικασιών αδειοδότησης, τη ριζική βελτίωση του χωροταξικού και πολεοδομικού πλαισίου, την ταχύτατη υλοποίηση αποκρατικοποιήσεων και την προώθηση εμβληματικών επενδύσεων. Με τον εκσυγχρονισμό της λειτουργίας του Κράτους, ώστε αυτό να είναι αποτελεσματικό, σύγχρονο και παραγωγικό, με απλούστερες δομές, σαφείς αρμοδιότητες, ξεκάθαρους κανόνες λειτουργίας και διαδικασίες αξιολόγησης, παντού. Αυτές τις διαθρωτικές αλλαγές η σημερινή Κυβέρνηση ούτε μπορεί, ούτε ξέρει, ούτε θέλει να τις υλοποιήσει.

3ος άξονας: Η ενίσχυση της ρευστότητας στην πραγματική οικονομία. Με την ορθολογική αξιοποίηση των διαθέσιμων Ευρωπαϊκών κονδυλίων, των νέων χρηματοδοτικών εργαλείων, του Ευρωπαϊκού Ταμείου Στρατηγικών Επενδύσεων και του Αναπτυξιακού Νόμου, ο οποίος παραμένει ουσιαστικά ανενεργός. Με την αποπληρωμή των ληξιπρόθεσμων οφειλών του Δημοσίου, οι οποίες έχουν διογκωθεί. Και με τη σταδιακή εξομάλυνση της πιστωτικής επέκτασης. Αυτό που χρειάζεται είναι η εμπέδωση κλίματος εμπιστοσύνης που θα επαναφέρει καταθέσεις στο τραπεζικό σύστημα, η βελτίωση της διεθνούς εικόνας της χώρας που θα μειώσει το κόστος δανεισμού των τραπεζών, και η ορθολογική αντιμετώπιση του υψηλού όγκου μη εξυπηρετούμενων δανείων, συνδυάζοντας την κοινωνική ευαισθησία με την κοινωνική ευθύνη.

4ος άξονας: Η υιοθέτηση μιας ολοκληρωμένης στρατηγικής για την αλλαγή του παραγωγικού μοντέλου της οικονομίας. Παραγωγικό μοντέλο που θα οδηγήσει σε ανασύνθεση του Α.Ε.Π. Στόχος η μετάβαση σε μια ανταγωνιστική και εξωστρεφή οικονομία, προσανατολισμένη στις επενδύσεις, τις εξαγωγές και την αξιοποίηση των συγκριτικών πλεονεκτημάτων κάθε κλάδου. Δίνοντας προτεραιότητα στη βελτίωση της ποιότητας και της αποδοτικότητας, τον περιορισμό του κρατικού εναγκαλισμού και την προώθηση της διεθνοποίησης της εκπαίδευσης, της κατάρτισης, της δια βίου μάθησης, της έρευνας και τεχνολογικής ανάπτυξης, της καινοτομίας και της επιχειρηματικότητας.

Φίλες και φίλοι, η ανταπόκριση σ’ αυτές τις ανάγκες απαιτεί, πρωτίστως, στιβαρή και αποφασισμένη πολιτική ηγεσία, βούληση, σχέδιο, σοβαρότητα και αξιοπιστία. Και η Νέα Δημοκρατία αυτά τα διαθέτει. Οι οικονομικές, κοινωνικές και πολιτικές εξελίξεις την φέρνουν και πάλι, με τη βούληση της πλειονότητας των πολιτών, στη διακυβέρνηση της χώρας. Έχουμε χρέος έναντι της ιστορίας του έθνους και της παράταξης, του παρόντος και του μέλλοντος της πατρίδας και των πολιτών, να ανταποκριθούμε με επάρκεια και επιτυχία στη μεγάλη ευθύνη. Προχωρούμε όλοι μαζί, υπό την ηγεσία του Κυριάκου Μητσοτάκη. Με εσωτερική δημοκρατία, με σεβασμό στην ιστορία της Παράταξης, με υπερηφάνεια και στήριξη των διαχρονικών πολλών θετικών και σημαντικών πεπραγμένων, αλλά και με αναγνώριση των παραλείψεών της. Με ελευθερία στη διατύπωση κάθε εσωτερικής αξιολόγησης και αυτοκριτικής άποψης, αλλά χωρίς υστερόβουλη, μίζερη εσωστρέφεια. Με σφυρηλάτηση της εσωτερικής συνοχής. Με ποιότητα. Με εσωτερική και εξωτερική αποτελεσματικότητα. Είμαστε έτοιμοι. Όλοι μαζί, θα τα καταφέρουμε. Όλοι μαζί, θα πετύχουμε. Θα πετύχουμε να αλλάξουμε την Ελλάδα.

 

 

2017.12.16 ΔΤ Ομιλία__11ο_Συνέδριο_ΝΔ

Ομιλία στην Επιτροπή Οικονομικών Υποθέσεων για τον Κρατικό Προϋπολογισμό 2018 | 28.11.2017

Ομιλία στην Επιτροπή Οικονομικών Υποθέσεων για τον Κρατικό Προϋπολογισμό 2018 | 28.11.2017

Δελτίο Τύπου

 

Αθήνα, 28.11.2017

 

Ομιλία στην Επιτροπή Οικονομικών Υποθέσεων της Βουλής για τον Κρατικό Προϋπολογισμό 2018

 

 

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Ο Προϋπολογισμός του 2018 αποτυπώνει μία εικονική πραγματικότητα, αποκαλύπτει την Κυβερνητική αποτυχία στην επίτευξη των αναπτυξιακών στόχων, επιβεβαιώνει την εξάντληση της φοροδοτικής ικανότητας των πολιτών, κρύβει νέες επιβαρύνσεις για νοικοκυριά και επιχειρήσεις.

Συγκεκριμένα:

1ον. Η Κυβέρνηση δεν μπορεί να επαναφέρει την οικονομία στην κανονικότητα.

Γιατί αλήθεια, σε ποια ακριβώς επιστροφή στην κανονικότητα αναφέρεται η Κυβέρνηση όταν υφίστανται ακόμη κεφαλαιακοί περιορισμοί;

Όταν υποχωρεί η ανταγωνιστικότητα της οικονομίας;

Όταν επιβάλλονται νέοι φόροι και πρόσθετες περικοπές στις συντάξεις;

Όταν το κατά μέσο διαθέσιμο εισόδημα των πολιτών συνεχίζει να συρρικνώνεται;

Όταν η μερική απασχόληση κερδίζει συνεχώς «έδαφος» και η μακροχρόνια ανεργία, ως ποσοστό της συνολικής ανεργίας, αυξάνει;

Όταν διογκώνονται οι ληξιπρόθεσμες οφειλές των ιδιωτών;

Όταν υφίσταται εσωτερική στάση πληρωμών σε αναπτυξιακά κρίσιμους και κοινωνικά σημαντικούς τομείς;

Όταν οι καταθέσεις νοικοκυριών και επιχειρήσεων δεν επιστρέφουν στο τραπεζικό σύστημα;

Όταν η χώρα παραμένει «απούσα» από το πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης;

Όταν η Κυβέρνηση έχει δεσμεύσει τη χώρα σε πρόσθετα μέτρα λιτότητας, ύψους 5 δισ. ευρώ, για μετά το 2018;

Όταν η Κυβέρνηση έχει εγκλωβίσει τη χώρα σε υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα, για μακρά περίοδο;

Όταν η υλοποίηση των ουσιαστικών παρεμβάσεων για τη ρύθμιση του χρέους παραπέμπεται για μετά το καλοκαίρι του 2018, και πιθανόν θα συνδέεται με την εφαρμογή ενός αυστηρού μηχανισμού επιτήρησης και εποπτείας;

Είναι προφανές ότι η «επιστροφή στην κανονικότητα» αποτελεί τη νέα Κυβερνητική αυταπάτη.

2ον. Η Κυβέρνηση απέτυχε στους αναπτυξιακούς στόχους της.

Ο εκτιμώμενος για εφέτος ρυθμός οικονομικής μεγέθυνσης «ψαλιδίζεται» στο 1,6%, από αρχική πρόβλεψη 2,7%.

Μάλιστα, ενώ η Ευρωπαϊκή Επιτροπή αναθεωρεί επί τα βελτίω τις προβλέψεις της για τον ευρωπαϊκό ρυθμό ανάπτυξης, η Ελλάδα ακολουθεί καθοδική πορεία, αποτελώντας – την τελευταία τριετία – την μοναδική «αρνητική αναπτυξιακή έκπληξη».

Επιβεβαιώνεται έτσι ότι η Κυβέρνηση, αφού «κατρακύλησε» την οικονομία και πάλι στην ύφεση την περίοδο 2015-2016, την έχει καθηλώσει και αδυνατεί να την οδηγήσει στη βιώσιμη ανάπτυξη.

Αυτή η συνεχής, επί τριετία, Κυβερνητική αποτυχία καθιστά, σύμφωνα τόσο με το Ελληνικό Δημοσιονομικό Συμβούλιο όσο και με το Γραφείο Προϋπολογισμού του Κράτους στη Βουλή, αισιόδοξες τις μακροοικονομικές προβλέψεις για το 2018.

3ον. Θριαμβολογεί η Κυβέρνηση για τη σημαντική υπέρβαση των δημοσιονομικών στόχων.

Δικαιολογείται όμως αυτή; Δεν δικαιολογείται, για 3 συγκεκριμένους λόγους.

Ο πρώτος είναι ότι η υπέρβαση των στόχων για τα πρωτογενή πλεονάσματα οδήγησε σε μεγάλη συρρίκνωση των ρυθμών οικονομικής μεγέθυνσης, με τεράστιο κόστος για την πραγματική οικονομία.

Ο δεύτερος είναι ότι η υπέρβαση των στόχων οφείλεται στην ανελέητη φορολογική και ασφαλιστική επιδρομή επί των πολιτών, συνειδητή Κυβερνητική επιλογή, στα αναγκαστικά μέτρα είσπραξης σε 1.000.000 πολίτες και στη διευρυμένη εσωτερική στάση πληρωμών.

Με αποτέλεσμα να έχει εξαντληθεί η φοροδοτική ικανότητα των πολιτών, αφού οι συνολικές ληξιπρόθεσμες οφειλές τους προς την εφορία και τα ασφαλιστικά ταμεία αγγίζουν πλέον τα 130 δισ. ευρώ, αυξημένες κατά 45 δισ. ευρώ ή πάνω 50% από το 2014.

Και ο τρίτος είναι ότι η υπέρβαση των στόχων δεν οφείλεται στη συρρίκνωση της φοροδιαφυγής αφού, σύμφωνα με πρόσφατα στοιχεία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, η αύξηση κυρίως των έμμεσων φόρων την τελευταία διετία, αύξησε την «απώλεια εσόδων από ΦΠΑ», δηλαδή διόγκωσε τη φοροδιαφυγή.

4ον. Ισχυρίζεται η Κυβέρνηση ότι το 2018 «θα εφαρμοστούν συμπληρωματικές δράσεις» και «διαρθρωτικές παρεμβάσεις».

Αποκρύπτει όμως ότι αυτές είναι νέα μέτρα λιτότητας για τους πολίτες, ύψους 1,9 δισ. ευρώ.

Μέτρα τα οποία ναι μεν έχουν ψηφιστεί, αλλά οι πολίτες δεν τα έχουν ακόμη βιώσει στην καθημερινότητά τους.

Μέτρα όπως είναι οι νέες περικοπές στο ενιαίο μισθολόγιο, οι πρόσθετες περικοπές στις συντάξεις και στα οικογενειακά επιδόματα, η κατάργηση σειράς φοροαπαλλαγών, η περαιτέρω μείωση του επιδόματος θέρμανσης, η αύξηση των συντελεστών ΦΠΑ και στα υπόλοιπα νησιά, η επέκταση της ειδικής εισφοράς αλληλεγγύης, ο φόρος διαμονής, οι πρόσθετες επιβαρύνσεις στις ασφαλιστικές εισφορές.

Σύντομα, σε ένα μήνα, δυστυχώς για ακόμη μία φορά, αυτά τα μέτρα θα τα αντιληφθούν με πολύ επώδυνο τρόπο οι πολίτες.

Και μάλιστα, κατά μόνιμο τρόπο.

Αντιθέτως, το κοινωνικό μέρισμα είναι εφάπαξ.

5ον. Ισχυρίζεται η Κυβέρνηση ότι «έχει ενισχύσει το δίκτυο κοινωνικής προστασίας».

Το υποστηρίζει αυτό Κυβέρνηση η οποία, χωρίς ιδεολογικές και πολιτικές σταθερές, χωρίς ηθικές αναστολές και δεσμεύσεις, έχει επιβάλλει 27 νέους φόρους, έχει προχωρήσει σε 21 περικοπές συντάξεων και κοινωνικών επιδομάτων, έχει μειώσει, και μάλιστα 2 φορές, το αφορολόγητο, έχει αυξήσει – κυρίως – τους έμμεσους φόρους, έκοψε το ΕΚΑΣ, δημιούργησε τη γενιά των 360 ευρώ, επέβαλε – συνολικά – 14,5 δισ. ευρώ νέα μέτρα λιτότητας.

Μέτρα που κάνουν τους «φτωχούς φτωχότερους και περισσότερους».

6ον. Η Κυβέρνηση δεν μπορεί να ενισχύσει τη ρευστότητα στην πραγματική οικονομία.

Διότι την ίδια στιγμή που πληρώνει ορισμένες ληξιπρόθεσμες οφειλές του Δημοσίου, δημιουργεί περισσότερες νέες.

Με αποτέλεσμα αυτές να είναι αυξημένες, σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία, κατά 17% από το τέλος του 2014, παρά τις εκταμιεύσεις δόσεων του δανείου για την αποπληρωμή τους.

Με την πλήρη εκκαθάρισή τους να έχει παραπεμφθεί στις «αριστερές καλένδες», αφού σύμφωνα με τον Προϋπολογισμό, απλώς «αναμένεται η περαιτέρω μείωσή τους εντός του 2018».

Η Κυβερνητική ανικανότητα και αναποτελεσματικότητα αποκαλύπτεται και σε αυτό το πεδίο.

Κυρίες και Κύριοι,

Συμπερασματικά, πρόκειται για έναν ακόμη «αριστερό», αντιαναπτυξιακό Προϋπολογισμό.

Προϋπολογισμό φοροκεντρικής λιτότητας.

 

2017.11.28 ΔΤ – Ομιλία Επιτροπή Οικ. Υποθ. ΠΥ 2018

Ο Χρ. Σταϊκούρας στη σύσκεψη στη Λαμία για την Τριτοβάθμια Εκπαίδευση (video) | 21.11.2017

Ο Χρ. Σταϊκούρας στη σύσκεψη στη Λαμία για την Τριτοβάθμια Εκπαίδευση (video) | 21.11.2017

 

Δελτίο Τύπου

 

Λαμία, 21.11.2017

 

Τοποθέτηση στη σύσκεψη που συγκάλεσε ο Δήμος Λαμιέων για την Τριτοβάθμια Εκπαίδευση

 

Κυρίες και Κύριοι,
Η δυνητική θετική συμβολή της Εκπαίδευσης, της Έρευνας και Τεχνολογικής Ανάπτυξης και της Καινοτομίας στην ολιστική και βιώσιμη ανάπτυξη της χώρας, της Περιφέρειας Στερεάς Ελλάδας και της ευρύτερης περιοχής της Λαμίας, είναι επιστημονικά τεκμηριωμένη.
Με αυτό το δεδομένο ως αφετηρία, οφείλουμε όλοι μας να έχουμε ως στρατηγικό στόχο η περιοχή να συμμετέχει, με ποιότητα και αποτελεσματικότητα, στον εθνικό χάρτη της Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης, της Έρευνας και Τεχνολογικής Ανάπτυξης και της Καινοτομίας.
Βεβαίως, για να επιτευχθεί αυτή η συμμετοχή απαιτείται η συνέργεια κεντρικών, περιφερειακών και τοπικών θεσμών, με όραμα, σχέδιο και ρεαλισμό.

Κυρίες και Κύριοι,
Στο πεδίο αυτό, την περίοδο 2013-2014, αναλήφθηκαν συγκεκριμένες πρωτοβουλίες και έγιναν θετικά βήματα, παρά την κατάργηση του ισχνού Πανεπιστημίου Στερεάς Ελλάδας, στο οποίο είναι αλήθεια ότι επί δεκαετία δεν είχαμε καταφέρει, ως Διοικούσα Επιτροπή του Πανεπιστημίου, Λαμία και Περιφέρεια, να δώσουμε την αναγκαία δυναμική στη συγκρότησή του.

 

 

Συγκεκριμένα τη διετία αυτή:
1ον. Δημιουργήθηκε Σχολή Θετικών Επιστημών στη Λαμία, υπαγόμενη στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας.
2ον. Δημιουργήθηκε νέο Τμήμα, αυτό της «Πληροφορικής», με αποτέλεσμα ο συνολικός αριθμός των φοιτητών στη Λαμία να έχει υπερδιπλασιαστεί.
3ον. Ενισχύθηκε η Σχολή με νέα μέλη ΔΕΠ και υλικοτεχνική υποδομή.
4ον. Ιδρύθηκε και λειτουργεί, με επιτυχία, Διατμηματικό Πρόγραμμα Μεταπτυχιακών Σπουδών.
5ον. Εντοπίστηκε, με τη βοήθεια μελέτης εκλεκτών συμπατριωτών και του Παραρτήματος του ΤΕΕ, έκταση γης, στην περιοχή της πρώην ΠΑΒΥΠ, για την εγκατάσταση του Πανεπιστημίου και τη λειτουργία δομής έρευνας και καινοτομίας.
6ον. Εξασφαλίστηκαν οι σχετικές πιστώσεις, ύψους 950.000 ευρώ, για την μετεγκατάσταση του Στρατοπέδου, οι οποίες και παρέμειναν διαθέσιμες μέχρι και το τέλος του 2015.
7ον. Εξασφαλίστηκε, μέσω του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων, ποσό ύψους 3 εκατ. ευρώ για την έναρξη κατασκευής κτιριακών υποδομών.
8ον. Εξασφαλίστηκε η έδρα του ΤΕΙ Στερεάς Ελλάδας στη Λαμία.
9ον. Εντάχθηκε η Λαμία οργανικά στον εθνικό χάρτη Έρευνας και Καινοτομίας, αφού ιδρύθηκε «Κέντρο Έρευνας, Τεχνολογικής και Επιχειρηματικής Καινοτομίας» στην Κεντρική Ελλάδα, με την έδρα του «Δικτύου Καινοτομίας και Επιχειρηματικότητας» και τριών τμημάτων έρευνας στη Λαμία.
Συμπερασματικά, στο τέλος του 2014, η Λαμία και η Περιφέρεια είχαν τελικά ενισχύσει τη θέση τους στον χάρτη της Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης, της Έρευνας και Τεχνολογικής Ανάπτυξης και της Καινοτομίας.

Κυρίες και Κύριοι,
Τι έγινε από το 2015 μέχρι σήμερα;

  • Χάθηκαν οι πόροι για τη δημιουργία κτιριακών εγκαταστάσεων του Πανεπιστημίου, παρά το γεγονός ότι ο νυν Υπουργός Εθνικής Άμυνας, σε σχετική κοινοβουλευτική του απάντηση, ανέφερε ότι «η χρηματοδότηση της μετεγκατάστασης από το Υπουργείο Οικονομικών δρομολογήθηκε και ικανοποιήθηκε εγκαίρως».
  • Απεντάχθηκε, με νομοθετική ρύθμιση της σημερινής Κυβέρνησης, η Λαμία από τον Εθνικό Χάρτη Έρευνας και Καινοτομίας.

Με λίγα λόγια, ουσιαστικά, από το 2015 μέχρι σήμερα, η Κυβέρνηση όχι μόνο δεν πρόσθεσε κάτι στα πεδία της Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης, της Έρευνας και Τεχνολογικής Ανάπτυξης και της Καινοτομίας στη Λαμία, στο Νομό και την Περιφέρεια, αλλά ακύρωσε ή δεν προχώρησε όσα είχαν αποφασισθεί από την προηγούμενη Κυβέρνηση.

Και σήμερα έρχεται, χωρίς σαφείς στόχους και οδικό χάρτη, χωρίς ενιαία κριτήρια και στρατηγική, αποσπασματικά, να αφήνει να διακινούνται διάφορα πρόχειρα σενάρια για την αρχιτεκτονική της Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης.
Η Τριτοβάθμια Εκπαίδευση όμως είναι πολύ σοβαρή υπόθεση για τη χώρα και την περιοχή μας και κανένας δεν επιτρέπεται να παίζει «κομματικά παιχνίδια» με αυτή.
Ο κ. Υπουργός, αν θέλει να προκύψει λύση και αυτή να έχει χρονική διάρκεια και απόδοση, θα πρέπει με σαφήνεια να παρουσιάσει τουλάχιστον το στόχο, τις αρχές και τα κριτήρια της νέας εθνικής αρχιτεκτονικής.
Δεν είναι δυνατόν να γίνει διάλογος ουσίας με αναπάντητα ερωτήματα όπως:

  • Πόσα συνολικά Τριτοβάθμια Ιδρύματα θα έχει η χώρα;
  • Θα έχει μόνο Πανεπιστήμια και Πολυτεχνεία;
  • Ο Τεχνολογικός τομέας θα κλείσει;
  • Όλα τα ΤΕΙ θα ενταχθούν στα Πανεπιστήμια και με ποιες διαδικασίες;
  • Τα Τριτοβάθμια Ιδρύματα που θα έχουν έδρες;
  • Με ποια κριτήρια θα αναπτυχθούν οι πόλοι, αν υπάρξουν, στα διάφορα σημεία;

Δεν είναι δυνατόν να τοποθετηθούμε με πληρότητα, χωρίς να έχουμε τις θέσεις του κ. Υπουργού ως προς τα ερωτήματα αυτά.
Πέρα και πάνω όμως από τη «δημιουργική ασάφεια» που καλλιεργεί η Κυβέρνηση και η οποία έχει κοστίσει ακριβά στη χώρα, οφείλουμε, με σύνεση και ρεαλισμό, να διεκδικούμε το καλύτερο για τη Λαμία και τη Φθιώτιδα, σε πλαίσιο ισότητας και ισορροπίας με τις έδρες των άλλων περιφερειών της χώρας.
Συνεπώς, με βάση τα δεδομένα και τους περιορισμούς, και με άγνωστες τις προθέσεις της Κυβέρνησης, καταθέτω σκιαγραφικά τη θέση μου επί του θέματος που θέτει η πρόσκληση του κ Δημάρχου.

Βέλτιστη λύση είναι η άμεση επανίδρυση του Πανεπιστημίου Στερεάς Ελλάδας.
Η συγκρότηση πρέπει να γίνει πάνω στην υφιστάμενη Σχολή Θετικών Επιστημών, με ταυτόχρονη ίδρυση 2 νέων τμημάτων και μίας νέας Σχολής με 2 τμήματα.
Δηλαδή, η Λαμία, για να αρχίσει να κλείνει το άνοιγμα με τις έδρες των άλλων περιφερειών της χώρας, πρέπει άμεσα να έχει 2 Σχολές με 6 Τμήματα.
Και αυτό με ποιότητα και ανταγωνιστικότητα σε εθνικό και ευρωπαϊκό επίπεδο.
Σημειώνω όμως ότι πέρα από τα αιτήματά μας προς την εκάστοτε κεντρική Κυβέρνηση, θα πρέπει να μας απασχολήσει σοβαρά η διαχρονική δυστοκία του τόπου μας να στηρίξει τη διεύρυνση των υποδομών.
Γεγονός που στέρησε κατά το παρελθόν, το 2008, τη λειτουργία του αποφασισμένου 2ου τμήματος στη Λαμία, με γνωστικό πεδίο την «Ενέργεια», και προσφάτως την ανάπτυξη 3ου τμήματος στο πλαίσιο της υφιστάμενης Σχολής.
Αυτή η δυστοκία πρέπει να τερματιστεί γιατί κάθε φορά αδυνατίζει τη θέση της Λαμίας.
Η περιοχή πρέπει να παύσει να τρέχει πίσω από τις εξελίξεις.

Αν η Κυβέρνηση αρνηθεί την επανίδρυση του Πανεπιστημίου Στερεάς Ελλάδας με έδρα τη Λαμία, τότε εφικτή λύση είναι η ενίσχυση της Σχολής Θετικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας/Κεντρικής Ελλάδας.
Με ίδρυση άμεσα 2 νέων τμημάτων και μίας νέας σχολής με 2 Τμήματα.
Η λύση αυτή διασφαλίζει λειτουργία στην περιοχή Πανεπιστημίου καλής ποιότητας και ικανοποιητικού ακαδημαϊκού κύρους.
Έτσι δημιουργούμε ένα καλό μερίδιο Πανεπιστημιακής Εκπαίδευσης, αφήνοντας ανοικτό το συλλογικό όραμα για ίδρυση, μελλοντικά, σοβαρού Πανεπιστημίου Στερεάς Ελλάδας.

Όσον αφορά το ΤΕΙ Στερεάς, αναμένω με ενδιαφέρον την τοποθέτηση της Κυβέρνησης για το θεσμό του Τεχνολογικού Τομέα της Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης συνολικά, και φυσικά τις προθέσεις της για το ΤΕΙ Στερεάς.
Προφανώς, αν επιλέξει τη γενική κατάργηση του θεσμού των ΤΕΙ, και την  ενσωμάτωσή τους στα Πανεπιστήμια, τότε η διαδικασία και στην περίπτωση της  Στερεάς θα πρέπει να γίνει με τήρηση των ακαδημαϊκών κριτηρίων, όπως, υποθέτω ότι θα γίνει σε όλη τη χώρα.

Όμως, σε κάθε περίπτωση, θα πρέπει να επιδιωχθεί η επανίδρυση και λειτουργία του «Κέντρου Έρευνας, Τεχνολογικής και Επιχειρηματικής Καινοτομίας», όπως προβλεπόταν το 2014.
Αν αυτό θα αφορά την Κεντρική Ελλάδα ή τη Στερεά Ελλάδα, θα εξαρτηθεί από την λύση για την πανεπιστημιακή εκπαίδευση που θα προκριθεί.
Τέλος, θεωρώ καίριας σημασίας την εξασφάλιση της περιοχής της ΠΑΒΥΠ.
Ο τόπος μας δεν μπορεί κάθε φορά να πνίγεται στις μιζέριες και τους περιορισμούς της.

Κυρίες και Κύριοι,
Κλείνοντας επαναλαμβάνω ότι για την αντιμετώπιση των μεγάλων θεμάτων, όπως αυτό που συζητούμε, θεωρώ κρίσιμης σημασίας την ανάληψη πρωτοβουλίας, από τους θεσμούς της περιοχής, για τη συγκρότηση Στρατηγικού Σχεδίου υπό τον τίτλο: «Φθιώτιδα 2030».
Μέσα από συλλογικές, δημοκρατικές, τεκμηριωμένες και στιβαρές διαδικασίες, οφείλουμε εγκαίρως να συμβάλλουμε ώστε η Φθιώτιδα να προχωρήσει, κατακτώντας ένα μέλλον με βιώσιμη ανάπτυξη, απασχόληση και κοινωνική συνοχή.
Άλλωστε έχω την πεποίθηση ότι το μέλλον το κατακτούν οι κοινωνίες που το σχεδιάζουν.

 

 

2017.11.21 ΔΤ – Τοποθέτηση για Τριτοβάθμια Εκπαίδευση

Ομιλία Χρ. Σταϊκούρα στο 3ο Συνέδριο Ανάπτυξης στο Βόλο (video) | 11.11.2017

Ομιλία Χρ. Σταϊκούρα στο 3ο Συνέδριο Ανάπτυξης στο Βόλο (video) | 11.11.2017

Ο τομεάρχης Οικονομικών της ΝΔ κ. Χ. Σταϊκούρας εξαπέλυσε στο 3ο Αναπτυξιακό Συνέδριο του Ομίλου Καρεκλίδη σκληρή επίθεση στην Κυβέρνηση για την οικονομική πολιτική που ακολουθεί και εξαντλεί τους Έλληνες.

 

Παρουσίασε το οικονομικό πρόγραμμα της ΝΔ για δημοσιονομική πειθαρχία στους φορείς της Κυβέρνησης, με συμπράξεις δημόσιου ιδιωτικού –τομέα, με ρήτρα ανάπτυξης που θα υπογραφεί με τους δανειστές, με νέα ρεαλιστικά πρωτογενή πλεονάσματα για μείωση φορολογικών συντελεστών.

«Η κυβέρνηση ισχυρίζεται ότι υπάρχει επιστροφή στην κανονικότητα, ενώ υπάρχουν ακόμα capital controls, υποχωρεί η ανταγωνιστικότητα, επιβάλλονται νέοι φόροι, πρόσθετες περικοπές στις συντάξεις, το κατά μέσο διαθέσιμο εισόδημα των πολιτών συνεχίζει να συρρικνώνεται, συνεχίζονται τα «λουκέτα» στην αγορά, η «φυγή επιστημόνων» στο εξωτερικό και η μερική απασχόληση κερδίζει συνεχώς «έδαφος».

Σε ότι αφορά τα δημοσιονομικά υπογράμμισε ότι η κυβέρνηση «θριαμβολογεί» για την υπεραπόδοση ενώ έχει υπερφολογήσει τους πολίτες.

Ανέφερε ότι με Κυβέρνηση της Ν.Δ θα προωθηθούν θεσμικές βελτιώσεις του νομικού πλαισίου που διέπει τη λειτουργία της οικονομίας με βάση και διεθνείς βέλτιστες πρακτικές, θα εντατικοποιηθεί η υλοποίηση του προγράμματος ιδιωτικοποιήσεων και αξιοποίησης της περιουσίας του Δημοσίου.

Η επίτευξη των δημοσιονομικών στόχων θα προσδώσει βαθμούς ελευθερίας, που θα επιτρέψουν βελτίωση όρων με τους δανειστές στην κατεύθυνση τόσο μείωσης των φόρων όσο και ενίσχυσης των ασθενέστερων κοινωνικών στρωμάτων.

Επίσης είπε πως θα αλλάξουν εσφαλμένες δημοσιονομικές πολιτικές που «στραγγαλίζουν» τον ιδιωτικό τομέα της οικονομίας και θα γίνει πραγματικότητα ένα εθνικό σχέδιο παραγωγικής ανασυγκρότησης της οικονομίας.

Έδωσε έμφαση στη δημιουργία ενός δίκαιου, αποτελεσματικού και σύγχρονου κράτους, περνώντας στην εκπλήρωση κρίσιμων ποιοτικών μεταρρυθμίσεων στη δημόσια διοίκηση με προτεραιότητα τη λειτουργική αποτελεσματικότητα του δημόσιου τομέα, την ενίσχυση της διαφάνειας, την εξασφάλιση της ισονομίας, την αποτελεσματική αξιοποίηση του ανθρώπινου δυναμικού και την εδραίωση ενός διαφανούς πλαισίου αξιολόγησης και επιβράβευσης της παραγωγικότητας.

Για τη Μαγνησία υποστήριξε πως το λιμάνι, ο τουρισμός , το αεροδρόμιο και το πανεπιστήμιο καθώς και η αγροτική παραγωγή είναι τα κλειδιά της ανάπτυξής της.

magnesianews.gr

Ομιλία Χρ. Σταϊκούρα στην Επιτροπή για το Προσχέδιο του Κρατικού Προϋπολογισμού 2018 (video) | 2.11.2017

Ομιλία Χρ. Σταϊκούρα στην Επιτροπή για το Προσχέδιο του Κρατικού Προϋπολογισμού 2018 (video) | 2.11.2017

Δελτίο Τύπου

 

Αθήνα, 02.11.2017

 

Ομιλία στην Επιτροπή Οικονομικών Υποθέσεων για το Προσχέδιο του Κρατικού Προϋπολογισμού 2018

 

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

 

 

Το Προσχέδιο του Προϋπολογισμού αποτυπώνει μία εικονική πραγματικότητα, κρύβει νέες επιβαρύνσεις για νοικοκυριά και επιχειρήσεις, επιβεβαιώνει την εξάντληση της φοροδοτικής ικανότητας των πολιτών, αποκαλύπτει την Κυβερνητική αποτυχία στην επίτευξη των αναπτυξιακών στόχων της.

Θα επιδιώξω αυτά να τα καταδείξω, μέσα από συγκεκριμένες αναφορές του Προσχεδίου.

1ον. Ισχυρίζεται η Κυβέρνηση ότι υπάρχει επιστροφή στην κανονικότητα.

Αλήθεια, σε ποια ακριβώς επιστροφή στην κανονικότητα αναφέρεται όταν υφίστανται ακόμη κεφαλαιακοί περιορισμοί;

Όταν υποχωρεί η ανταγωνιστικότητα της οικονομίας και συρρικνώνεται η οικονομική ελευθερία;

Όταν επιβάλλονται νέοι φόροι και πρόσθετες περικοπές στις συντάξεις;

Όταν το κατά μέσο διαθέσιμο εισόδημα των πολιτών συνεχίζει να συρρικνώνεται;

Όταν συνεχίζονται τα «λουκέτα» στην αγορά και η «φυγή επιστημόνων» στο εξωτερικό;

Όταν η μερική απασχόληση κερδίζει συνεχώς «έδαφος» και η μακροχρόνια ανεργία, ως ποσοστό της συνολικής ανεργίας, αυξάνει;

Όταν διογκώνονται οι ληξιπρόθεσμες οφειλές των ιδιωτών;

Όταν εξακολουθεί να υφίσταται εσωτερική στάση πληρωμών, ακόμη και σε κρίσιμους αναπτυξιακούς τομείς, όπως είναι το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων;

Όταν οι καταθέσεις νοικοκυριών και επιχειρήσεων έχουν μειωθεί σημαντικά και δεν επιστρέφουν ουσιαστικά στο τραπεζικό σύστημα;

Όταν η χώρα παραμένει «απούσα» από το πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης;

Είναι προφανές ότι η «επιστροφή στην κανονικότητα» είναι η νέα Κυβερνητική αυταπάτη!!!

2ον. Θριαμβολογεί η Κυβέρνηση για τη σημαντική υπέρβαση των δημοσιονομικών στόχων.

Αποκρύπτει όμως το σημαντικότερο: το πώς αυτό έγινε.

Με την οικονομία να «σέρνεται» στην ύφεση το 2015 και το 2016, οι στόχοι επιτεύχθηκαν με την υπερφορολόγηση των πολιτών.

Ενώ το 2017, ο στόχος επιτυγχάνεται:

  • Με νέους, κυρίως έμμεσους φόρους.
  • Με εξοντωτικές ασφαλιστικές εισφορές στους ελεύθερους επαγγελματίες, τους αυτοαπασχολούμενους και τους αγρότες.
  • Με κατασχέσεις και αναγκαστικά μέτρα είσπραξης σε 1.000.000 πολίτες.
  • Με περικοπές στις συντάξεις και στα κοινωνικά επιδόματα.
  • Με διευρυμένη εσωτερική στάση πληρωμών.
  • Με τεράστιες καθυστερήσεις στην απονομή των συντάξεων.

Το αποτέλεσμα είναι το διαθέσιμο εισόδημα των πολιτών να έχει συρρικνωθεί και η φοροδοτική τους ικανότητα να έχει εξαντληθεί, όπως αποδεικνύεται και από την προβλεπόμενη σημαντική υστέρηση στο φόρο εισοδήματος φυσικών προσώπων.

Είναι χαρακτηριστικό ότι οι συνολικές ληξιπρόθεσμες οφειλές των πολιτών προς την εφορία και τα ασφαλιστικά ταμεία αγγίζουν πλέον τα 128 δισ. ευρώ, αυξημένες κατά 43 δισ. ευρώ ή 33% από το 2014.

Απόδειξη της εσφαλμένης επιλογής της Κυβέρνησης να υπερφορολογήσει τους πολίτες, την οποία κακώς αποδέχθηκαν οι εταίροι.

3ον. Ισχυρίζεται η Κυβέρνηση, «βαπτίζοντας το κρέας ψάρι», ότι το 2018 «θα εφαρμοστούν διαρθρωτικές παρεμβάσεις».

Αποκρύπτει όμως το ποιες αυτές είναι.

Ο λόγος, προφανής: Διότι πρόκειται για πρόσθετες και νέες επιβαρύνσεις των πολιτών, τις οποίες μέχρι σήμερα δεν είχαν υποστεί, ύψους 1,9 δισ. ευρώ.

Επιβαρύνσεις όπως είναι:

  • Οι νέες περικοπές στο ενιαίο μισθολόγιο.
  • Οι πρόσθετες περικοπές στις συντάξεις και στα οικογενειακά επιδόματα.
  • Η κατάργηση φοροαπαλλαγών, όπως είναι η έκπτωση φόρου για ιατρικές εξετάσεις.
  • Η μείωση του επιδόματος θέρμανσης.
  • Η αύξηση των συντελεστών ΦΠΑ και σε άλλα νησιά.
  • Η επέκταση της ειδικής εισφοράς αλληλεγγύης.
  • Ο φόρος διαμονής.
  • Οι πρόσθετες επιβαρύνσεις στις ασφαλιστικές εισφορές.

Και φυσικά ακολουθούν και άλλα μέτρα λιτότητας για μετά το 2018, ύψους 5 δισ. ευρώ.

Ανεβάζοντας το συνολικό «λογαριασμό» της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ στα 14,5 δισ. ευρώ.

Ο υψηλότερος και πιο επώδυνος μνημονιακός λογαριασμός!!!

4ον. Ισχυρίζεται η Κυβέρνηση ότι «έχει ενισχύσει το δίκτυο κοινωνικής προστασίας».

Το υποστηρίζει αυτό Κυβέρνηση η οποία, χωρίς ιδεολογικές και πολιτικές σταθερές, χωρίς ηθικές αναστολές και δεσμεύσεις, έχει ψηφίσει τα πάντα προκειμένου να μείνει για λίγο ακόμη στην εξουσία.

Κυβέρνηση η οποία έχει επιβάλλει 27 νέους φόρους, έχει προχωρήσει σε 21 περικοπές συντάξεων και κοινωνικών επιδομάτων, έχει μειώσει, και μάλιστα 2 φορές, το αφορολόγητο, έχει αυξήσει – κυρίως – τους έμμεσους φόρους, έκοψε το ΕΚΑΣ, δημιούργησε τη γενιά των 360 ευρώ.

Πολιτικές που κάνουν τους «φτωχούς φτωχότερους και περισσότερους» και αναδεικνύουν την κοινωνική αναλγησία της Κυβέρνησης.

5ον. Ισχυρίζεται η Κυβέρνηση ότι θα υπάρξει ανάπτυξη 1,8% το 2017.

Αποκρύπτει όμως ότι ο στόχος που η ίδια είχε θέσει για εφέτος, για ανάπτυξη 2,7%, δεν θα επιτευχθεί.

Υποβαθμίζει το γεγονός ότι ενώ οι θεσμοί αναθεωρούν επί τα βελτίω τις προβλέψεις τους για τον ευρωπαϊκό ρυθμό ανάπτυξης, η Ελλάδα αποτελεί – την τελευταία τριετία – την μοναδική «αρνητική αναπτυξιακή έκπληξη».

Και φυσικά αποσιωπά την κατάσταση στην οποία παρέλαβε τη χώρα και το κόστος που έκτοτε συσσώρευσε.

Υπενθυμίζεται, σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ, ότι η Κυβέρνηση Σαμαρά παρέλαβε την οικονομία σε ύφεση 9,1%.

Και την παρέδωσε, μέσα σε 2 χρόνια, με ρυθμό οικονομικής μεγέθυνσης 0,7% το 2014.

Και με την προσδοκία, αποτυπωμένη και στα κείμενα των θεσμών, για πολύ υψηλότερους ρυθμούς τα επόμενα έτη.

Δυστυχώς όμως, αντί η χώρα να επιταχύνει στηριζόμενη στις ευνοϊκές συνθήκες και προοπτικές που είχαν τότε δημιουργηθεί, οπισθοχώρησε.

Και δυνητικός πλούτος ύψους 29 δισ. ευρώ, χάθηκε.

Αυτό είναι το οδυνηρό αναπτυξιακό αποτύπωμα της διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ.

6ον. Ισχυρίζεται η Κυβέρνηση ότι η αποπληρωμή ληξιπρόθεσμων οφειλών του Δημοσίου αποτελεί προτεραιότητά της.

Εδώ μιλάμε για την απόλυτη αποτυχία.

Σήμερα οι ληξιπρόθεσμες οφειλές, παρά τις εκταμιεύσεις του δανείου, έχουν διαμορφωθεί στα 4,5 δισ. ευρώ, αυξημένες κατά 17% από το τέλος του 2014.

Με την πλήρη εκκαθάρισή τους να έχει παραπεμφθεί στις «αριστερές καλένδες».

Αφού η πρόβλεψη του 3ου Μνημονίου για πλήρη αποπληρωμή τους μέχρι το τέλος του 2016, μετατράπηκε, στο Προσχέδιο, σε απλή μείωση, η οποία παραπέμπεται για τα μέσα του 2018.

Ο ορισμός της ανικανότητας και αναποτελεσματικότητας.

Και μία τελευταία παρατήρηση: Προφανώς και είναι αναγκαία η σταδιακή δημιουργία ταμειακού αποθέματος.

Η Κυβέρνηση όμως την επιδιώκει με τρόπο ανορθολογικό.

Με την τακτική του εκτεταμένου εσωτερικού δανεισμού, με αποτέλεσμα να στερείται, άμεσα και έμμεσα, πολύτιμης ρευστότητας η πραγματική οικονομία.

Και γιατί συμβαίνει αυτό;

Διότι η Κυβέρνηση, με τις συνεχείς καθυστερήσεις, δεν λαμβάνει τις προβλεπόμενες από το 3ο Μνημόνιο χρηματοδοτήσεις.

Οι δόσεις που εκταμιεύονται είναι χαμηλότερες τόσο των προβλέψεων της συμφωνίας όσο και των αναγκών της οικονομίας. Πόσο; Κατά 12,8 δισ. ευρώ.

Θα μπορούσε συνεπώς να οικοδομηθεί το ταμειακό απόθεμα, χωρίς να διαλυθεί η πραγματική οικονομία και να ληφθούν μέτρα λιτότητας ύψους 14,5 δισ. ευρώ!!!

Συμπερασματικά, τα παραπάνω στοιχεία αποδεικνύουν ότι η οικονομική πολιτική της Κυβέρνησης είναι οικονομικά αναποτελεσματική και κοινωνικά άδικη, ανερμάτιστη και αδιέξοδη.

ΔT – Ομιλία – Επιτροπή Οικονομικών Υποθέσεων – Προσχέδιο Κρατικού Προϋπολογισμού 2018 – 02.11.2017

Ομιλία στο Ετήσιο Συνέδριο του Ινστιτούτου Εσωτερικών Ελεγκτών Ελλάδας | 20.10.2017

Ομιλία στο Ετήσιο Συνέδριο του Ινστιτούτου Εσωτερικών Ελεγκτών Ελλάδας | 20.10.2017

Δελτίο Τύπου

 

Αθήνα, 20.10.2017

 

Ομιλία στο Ετήσιο Συνέδριο με θέμα “Eyes Wide Open” του Ινστιτούτου Εσωτερικών Ελεγκτών Ελλάδας

 

Κυρίες και Κύριοι,

Θέλω να ευχαριστήσω το Ινστιτούτο Εσωτερικών Ελεγκτών Ελλάδας για την τιμητική πρόσκληση που μου απηύθυνε να παραστώ και να καταθέσω, κωδικοποιημένα, ορισμένες σκέψεις και προτάσεις στο ετήσιο συνέδριό του.

Συνέδριο πολύ υψηλού επιπέδου, με συμμετέχοντες που διαθέτουν σοβαρό επιστημονικό υπόβαθρο και μεγάλη επαγγελματική εμπειρία.

Συνέδριο που διεξάγεται σε ένα περιβάλλον για το χώρο της εσωτερικής διακυβέρνησης, όπως καταγράφεται και στη θεματολογία του, υψηλών κινδύνων, μεγάλων αβεβαιοτήτων, σημαντικών αλλαγών, αυξημένων προκλήσεων.

Κίνδυνοι νέοι, που οφείλονται στις αλλαγές στα συναλλακτικά ήθη.

Κίνδυνοι διαχρονικοί, που προέρχονται από την ίδια τη φύση της ασυμμετρίας της πληροφόρησης.

Αλλαγές ενδογενείς και εξωγενείς, σε επιχειρηματικό, εθνικό και ευρωπαϊκό επίπεδο.

Προκλήσεις που σχετίζονται με την ενδυνάμωση του πλαισίου αντιμετώπισης της διαφθοράς, με τους κώδικες αυτορρύθμισης, με το περιβάλλον, με τους περιορισμένους διαθέσιμους πόρους.

Προτεραιότητα της εφαρμοσμένης πολιτικής πρέπει να είναι, αν όχι η αντιμετώπιση, τουλάχιστον ο περιορισμός αυτών των κινδύνων, με στόχο τη διατηρήσιμη και βιώσιμη ανάπτυξη, τη δημιουργία ποιοτικών θέσεων εργασίας και την ενίσχυση της κοινωνικής συνοχής.

Αυτή η προτεραιότητα, Κυρίες και Κύριοι, αποτελεί ευθύνη τόσο της πολιτείας, όσο και των επιχειρήσεων.

Πολιτεία που πρέπει να δημιουργήσει ένα ασφαλές και σταθερό περιβάλλον για επενδύσεις, με τη Διοίκηση, το Κράτος και τη Δικαιοσύνη συμμάχους της επιχειρηματικότητας.

Πολιτεία που πρέπει να περιορίσει τη ρυθμιστική γραφειοκρατία, μεταθέτοντας μέρος της ευθύνης για τη συμμόρφωση στις επιταγές του νόμου στους επιχειρηματίες, θέτοντας όμως πολύ αυστηρές κυρώσεις σε περιπτώσεις παραβάσεων.

Πολιτεία που πρέπει να εποπτεύει την αγορά με ισχυρούς και αποτελεσματικούς θεσμούς, θεσπίζοντας δημοσιονομικούς κανόνες, υιοθετώντας εποπτικές πρακτικές, θωρακίζοντας τους ελεγκτικούς μηχανισμούς.

Και από την άλλη πλευρά, επιχειρήσεις που πρέπει να λειτουργούν με υπευθυνότητα, στοχεύοντας στην αποτελεσματική διαχείριση και ικανοποίηση όλων των ενδιαφερομένων μερών, των stakeholders.

Επιχειρήσεις που πρέπει να αποκτήσουν κουλτούρα εταιρικής διακυβέρνησης.

Επιχειρήσεις που οφείλουν να υλοποιούν λειτουργικούς εσωτερικούς ελέγχους, να προστατεύουν και να αναδεικνύουν το περιβάλλον, να επιδεικνύουν αυξημένη εταιρική κοινωνική ευθύνη.

Επιχειρήσεις που πρέπει να αντιμετωπίζουν τους εργαζόμενους ως εταίρους στην επιχειρηματική τους δραστηριότητα.

Η διαφάνεια, η αξιοπιστία, η κοινωνική ευθύνη και η λογοδοσία, τόσο σε κυβερνητικό όσο και σε επιχειρησιακό επίπεδο, πρέπει διαρκώς να καλλιεργούνται, να ενισχύονται και να επιβεβαιώνονται.

Κυρίες και Κύριοι,

Σε αυτή την κατεύθυνση, η Πολιτεία, τα προηγούμενα χρόνια, ανέλαβε ορισμένες σημαντικές, κυρίως νομοθετικές, πρωτοβουλίες.

Πολλές από τις οποίες υιοθετήθηκαν και από την σημερινή Κυβέρνηση.

Για παράδειγμα, στο πεδίο της απάτης και της διαφθοράς:

  • Ορίστηκε Εθνικός Συντονιστής για την Καταπολέμηση της Διαφθοράς.
  • Εκπονήθηκε Εθνικό Σχέδιο Δράσης κατά της Διαφθοράς.
  • Εγκαθιδρύθηκαν θεσμοί, όπως ο Εισαγγελέας Οικονομικού Εγκλήματος, ο Εισαγγελέας Εγκλημάτων Διαφθοράς, η Ενιαία Ανεξάρτητη Αρχή Δημοσίων Συμβάσεων, ο Γενικός Επιθεωρητής Δημόσιας Διοίκησης και η Αρχή Καταπολέμησης της Νομιμοποίησης Εσόδων από Εγκληματικές Δραστηριότητες.
  • Επιχειρήθηκε η λειτουργική ενδυνάμωση, ο επιχειρησιακός εκσυγχρονισμός και η ποιοτική αναβάθμιση όλων των ελεγκτικών μηχανισμών.

Το αποτέλεσμα ήταν η Ελλάδα, στο δείκτη αντίληψης της διαφθοράς της Διεθνούς Διαφάνειας, να «σκαρφαλώσει» αρκετές θέσεις τα προηγούμενα χρόνια.

Σήμερα, δυστυχώς, η εικόνα της χώρας είναι διαφορετική, χειρότερη.

Στο πεδίο των ελέγχων, που αποτελεί ακρογωνιαίο λίθο της καλής διακυβέρνησης του δημόσιου τομέα, στόχος πρέπει να είναι η αξιολόγηση της νομιμότητας, της αποτελεσματικότητας, της αποδοτικότητας και της οικονομικότητας των δράσεων και της χρήσεως των πόρων.

Στην κατεύθυνση αυτή:

  • Δημιουργήθηκε Μητρώο Ελεγκτών.
  • Θεσπίστηκε θητεία για τους Ελεγκτές, ώστε να ενισχυθεί η διαφάνεια και να θωρακιστεί το ελεγκτικό έργο.
  • Ορίστηκε διοικητικά η διαδικασία αποστολής των εκθέσεων ελέγχου στον Εισαγγελέα ή σε αρμόδια αρχή για τη διερεύνηση της απάτης.
  • Ενισχύθηκε το πλαίσιο για την επιβολή δημοσιονομικών διορθώσεων.

Στο πεδίο της εταιρικής διακυβέρνησης, εκτός του υφιστάμενου θεσμικού πλαισίου, προχώρησε η σύσταση τμημάτων εσωτερικού ελέγχου, με πρότυπα και μεθοδολογίες, σε όλα τα Υπουργεία και τις αποκεντρωμένες διοικήσεις της χώρας, με νόμο που ψηφίστηκε το 2012.

Στις μονάδες εσωτερικού ελέγχου των φορέων περιέρχονται:

  • ο τακτικός έλεγχος των παγίων προκαταβολών που έχουν συσταθεί στον φορέα,
  • ο οικονομικός και διαχειριστικός έλεγχος των δημοσίων υπολόγων και δημοσίων διαχειρίσεων που υπάγονται στον φορέα,
  • η έρευνα για την ύπαρξη αντικειμενικής αδυναμίας απόδοσης λογαριασμού χρηματικού εντάλματος προπληρωμής.

Όλο αυτό το πλαίσιο θα πρέπει συνεχώς να αξιολογείται, να επικαιροποιείται και να αναβαθμίζεται.

Δυστυχώς, ορισμένες από αυτές τις διαδικασίες έχουν αδρανήσει ή ατονήσει.

Άμεσος στόχος όμως της εκάστοτε Κυβέρνησης πρέπει να είναι η αποτελεσματική χρήση των δημοσίων πόρων, η ανάπτυξη χρηστής δημοσιονομικής διαχείρισης, η ορθή εκτέλεση των διοικητικών δραστηριοτήτων και η κοινοποίηση των πληροφοριακών στοιχείων μέσω της δημοσίευσης αντικειμενικών εκθέσεων.

Υπέρτατος στόχος πρέπει να είναι η εγγύηση ότι οι πόροι των φορολογούμενων πολιτών δαπανώνται με όσο το δυνατόν πιο ορθολογικό και αποτελεσματικό τρόπο.

Κυρίες και Κύριοι,

Όπως όμως ανέφερα, σημαντικό μερίδιο ευθύνης «πέφτει στις πλάτες» και των επιχειρήσεων.

Με ένα εκτεταμένο σύστημα στοχοθέτησης, παρακολούθησης και λογοδοσίας τους.

Με την υιοθέτηση της αντίληψης ότι αυτές οι πρακτικές δεν είναι νόμοι αλλά φιλοσοφία, ότι αυτές οι διαδικασίες δεν είναι απλές ασκήσεις συμμόρφωσης αλλά προσδίδουν αξία στην επιχείρηση.

Με ένα πλέγμα ελέγχου των διαδικασιών και της συμπεριφοράς, με αναφορά στα μέσα που χρησιμοποιούν για την υλοποίηση των στόχων τους, στο βαθμό της επιτυχίας τους και στην απόδοση ευθυνών.

Με την υιοθέτηση σύγχρονων πρακτικών εσωτερικής διακυβέρνησης, πεδίο στο οποίο η συμβολή του Ελληνικού Συμβουλίου Εταιρικής Διακυβέρνησης είναι σημαντική, με στόχο τη βελτίωση της οργάνωσης της εταιρίας, την αντιμετώπιση των συγκρούσεων συμφερόντων, τη βελτίωση της πληροφόρησης των ενδιαφερόμενων μερών, την ενίσχυση της εμπιστοσύνης και της διαφάνειας, την προώθηση της ανταγωνιστικότητας.

Με ένα σύστημα εσωτερικού ελέγχου το οποίο θα αξιολογείται σε τακτά, σύντομα χρονικά διαστήματα και το οποίο θα περιλαμβάνει την εξέταση του εύρους των δραστηριοτήτων και της αποτελεσματικότητας της μονάδας, την επάρκεια των εκθέσεων διαχείρισης κινδύνων και εσωτερικού ελέγχου, την ανταπόκριση και την αποτελεσματικότητα της εκτελεστικής διοίκησης σχετικά με εντοπισμένα σφάλματα ή αδυναμίες στο σύστημα.

Με την έκδοση οδηγιών υπεύθυνης επιχειρηματικότητας, εισάγοντας έννοιες όπως αυτή του εταιρικού εθελοντισμού.

Με την ενδυνάμωση του πλαισίου εταιρικής κοινωνικής ευθύνης, το οποίο δεν πρέπει να απεικονίζεται ως μια παροδική ανάγκη, ούτε να εξαντλείται στο φιλανθρωπικό και χορηγικό έργο των επιχειρήσεων.

Αντίθετα, πρέπει να αντιμετωπίζεται ως μία πρόκληση στρατηγικής σημασίας, που θα αναδεικνύει τον τρόπο με τον οποίο μια επιχείρηση, αλλά και οι μέτοχοί της, αντιλαμβάνονται το ρόλο τους μέσα στην κοινωνία.

Πλαίσιο εταιρικής κοινωνικής ευθύνης που θα υποστηρίζει τις βασικές αρχές του Οικουμενικού Συμφώνου, θα προστατεύει τα διεθνώς αποδεκτά ανθρώπινα δικαιώματα, θα αναλαμβάνει πρωτοβουλίες για προώθηση μεγαλύτερης περιβαλλοντικής υπευθυνότητας, θα υιοθετεί πολιτικές κατά της διαφθοράς στην επιχειρηματική στρατηγική, θα ενσωματώνει ευρωπαϊκές οδηγίες για τη δημοσιοποίηση μη-χρηματοοικονομικών πληροφοριών και τις δημόσιες προμήθειες.

Με αυτές τις σκέψεις εύχομαι καλή συνέχεια στις εργασίες του Συνεδρίου, οι οποίες είμαι σίγουρος ότι θα έχουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον και θα αποφέρουν χρήσιμα συμπεράσματα.

 

 

2017.10.20 ΔT – Ομιλία – Ετήσιο Συνέδριο (ΙΕΕΕ)

Χαιρετισμός στην 18η Prodexpo με θέμα «Αξιοποίηση της Ακίνητης Περιουσίας»

Χαιρετισμός στην 18η Prodexpo με θέμα «Αξιοποίηση της Ακίνητης Περιουσίας»

Αθήνα, 17.10.2017

 

Δελτίο Τύπου – Χαιρετισμός στην 18η Prodexpo «Αξιοποίηση της Ακίνητης Περιουσίας»

 

Κυρίες και Κύριοι,

Θέλω να συγχαρώ τους διοργανωτές της 18ης Prodexpo, ενός Συνεδρίου θεσμού πλέον για το χώρο των ακινήτων.

Χώρος που συνέβαλε καθοριστικά στους υψηλούς ρυθμούς μεγέθυνσης που παρουσίασε, για πολλά χρόνια, η ελληνική οικονομία.

Αλλά και χώρος που δοκιμάστηκε και συνεχίζει να δοκιμάζεται σκληρά από την κρίση.

  • Με τη μείωση της οικοδομικής δραστηριότητας.
  • Τη συρρίκνωση της ποσοστιαίας συμβολής του κλάδου των κατασκευών στη συνολική ακαθάριστη προστιθέμενη αξία.
  • Τη «συμπίεση» της αποτίμησης των ακινήτων στα χαμηλότερα όριά της.
  • Το «γκρέμισμα» του ακαθάριστου σχηματισμού κεφαλαίου στις κατοικίες.

Αποτέλεσμα;

  • Δραματική μείωση των μεταβιβάσεων και των επενδύσεων σε ιδιωτικά ακίνητα.
  • Σημαντική συρρίκνωση του κύκλου εργασιών των εταιρειών του κλάδου.
  • Αύξηση του λόγου των ενυπόθηκων δανείων προς την αξία των ακινήτων, με συνέπεια πρόσθετες επιβαρύνσεις για τους δανειολήπτες.
  • Αναβολή ή ακύρωση σημαντικών και υψηλού βαθμού ωρίμανσης έργων που αφορούν επενδύσεις σε εμπορικά ακίνητα, πολυχώρους και αστικές αναπλάσεις.

Αυτή η κατάσταση οφείλει να μας προβληματίσει.

Και αυτό διότι η αξία του ευρύτερου κλάδου είναι σημαντική, καθώς:

  • Συμβάλλει στη δημιουργία πολλών θέσεων απασχόλησης, εισοδημάτων, τζίρων και φορολογικών εσόδων.
  • Διασυνδέεται με δομικούς βιομηχανικούς τομείς και σχετίζεται με πολλά επαγγέλματα.
  • Συνεισφέρει καθοριστικά στον εκσυγχρονισμό των υποδομών και στην ενδυνάμωση της επενδυτικής ελκυστικότητας.
  • Προσελκύει θεσμικά κεφάλαια του εξωτερικού, με μακροχρόνιο ορίζοντα επένδυσης.

Είναι σημαντικό, συνεπώς, ο κλάδος, με την υλοποίηση κατάλληλων πολιτικών, να εξέλθει από τη δύσκολη θέση στην οποία έχει βρεθεί τα τελευταία χρόνια.

Βασικές προϋποθέσεις είναι η κατάσταση της οικονομίας να σταθεροποιηθεί και να συγκροτηθεί ένα ολοκληρωμένο και συνεκτικό στρατηγικό σχέδιο βιώσιμης ανάπτυξης, τόνωσης της απασχόλησης και ενίσχυσης της κοινωνικής συνοχής.

Δυστυχώς σήμερα, αυτές οι προϋποθέσεις δεν υφίστανται.

Η χώρα, παρά την κυκλική ανάταξη εξαιτίας της με μεγάλη καθυστέρηση και τεράστιο κόστος ολοκλήρωσης της 2ης αξιολόγησης, όχι μόνο δεν έχει φτάσει ακόμη εκεί που ήταν το 2014, αλλά εξακολουθεί να «σέρνεται».

Το κατά μέσο όρο διαθέσιμο εισόδημα των πολιτών συνεχίζει να συρρικνώνεται, η φοροδοτική ικανότητα των πολιτών έχει εξαντληθεί, οι κατασχέσεις πολλαπλασιάζονται, η εσωτερική στάση πληρωμών διευρύνεται και διογκώνεται, η ανταγωνιστικότητα της οικονομίας επιδεινώνεται, πολλές επιχειρήσεις βάζουν «λουκέτο» ή «μεταναστεύουν», το κόστος δανεισμού παραμένει υψηλό, κεφαλαιακοί περιορισμοί συνεχίζουν να υφίστανται, η χώρα παραμένει «απούσα» από το πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης, αποκρατικοποιήσεις καρκινοβατούν, σημαντικές διαρθρωτικές αλλαγές δεν πραγματοποιούνται, και η Κυβέρνηση βάζει συνεχή εμπόδια στην υλοποίηση επενδύσεων.

Δυστυχώς όμως, Κυρίες και Κύριοι, όχι μόνο η κατάσταση δεν έχει σταθεροποιηθεί, αλλά εξακολουθεί να μην υπάρχει το στρατηγικό σχέδιο εξόδου της χώρας από την πολυετή και πολύπλευρη κρίση.

Ενός σχεδίου, βασικοί άξονες του οποίου πρέπει να είναι:

1ος άξονας: Η αλλαγή της δημοσιονομικής πολιτικής, με την απλοποίηση και σταθεροποίηση της φορολογικής νομοθεσίας και με τη στοχευμένη και σταδιακή μείωση των φορολογικών συντελεστών νοικοκυριών και επιχειρήσεων.

Με μείωση της φορολογίας στις επιχειρήσεις, μείωση του φόρου στην ακίνητη περιουσία, μείωση του φόρου στα μερίσματα, αύξηση του ορίου για υποβολή ΦΠΑ, παροχή φορολογικών κινήτρων για επενδύσεις σε έρευνα και καινοτομία.

Ειδικότερα για τη φορολόγηση της ακίνητης περιουσίας, στόχος πρέπει να είναι η πιο χαμηλή, ορθολογική, δίκαιη και σταθερή φορολόγησή της.

Κάτι που, με την ταυτόχρονη εναρμόνιση των αντικειμενικών με τις εμπορικές τιμές, θα αποδώσει «τριπλό μέρισμα», καθώς θα ενισχύσει το διαθέσιμο εισόδημα των νοικοκυριών, θα τονώσει τις ιδιωτικές επενδύσεις στην αγορά κατοικίας και θα αυξήσει την αξία των ακινήτων.

Οι μειώσεις που προανέφερα, θα επιτευχθούν με τη χρήση ισοδυνάμων που θα προκύψουν, μεταξύ άλλων, από την αξιολόγηση των δαπανών, τη δημοσιονομική πειθαρχία σε όλους τους φορείς της Γενικής Κυβέρνησης, την αυστηρότερη αναλογία προσλήψεων/αποχωρήσεων στο Δημόσιο για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα, την παραχώρηση ορισμένων λειτουργιών στον ιδιωτικό τομέα μέσω συμπράξεων του δημόσιου με τον ιδιωτικό τομέα, την ενίσχυση της ηλεκτρονικής διακυβέρνησης, τους αυστηρότερους φορολογικούς ελέγχους, τη βελτίωση της φορολογικής συμμόρφωσης και την επέκταση της χρήσης των ηλεκτρονικών συναλλαγών.

Επιπλέον, με σχέδιο και αξιοπιστία θα προτείνουμε, θα διεκδικήσουμε και τελικά θα επιτύχουμε μια νέα ρήτρα μεταρρυθμίσεων και ανάπτυξης.

Θα δεσμευθούμε στην υλοποίηση ενός συνεκτικού προγράμματος μεταρρυθμίσεων – εντός και εκτός του Προγράμματος – για μετά το 2018, η επιτυχής υλοποίηση του οποίου θα οδηγήσει στην επίτευξη υψηλότερων ρυθμών ανάπτυξης από τις σημερινές εκτιμήσεις των θεσμών (1%), που θα προσεγγίζουν ή/και θα υπερβαίνουν την αναπτυξιακή δυναμική που καταγραφόταν στις δικές τους εκθέσεις το 2014 (1,9%).

Η αύξηση του πλούτου θα οδηγήσει στη βελτίωση της βιωσιμότητας του δημοσίου χρέους.

Και αυτή με τη σειρά της, στη σταδιακή μείωση του πρωτογενούς πλεονάσματος.

Συνεπώς, και στην περαιτέρω μείωση της φορολόγησης νοικοκυριών και επιχειρήσεων.

Η πρότασή μας είναι συνεκτική, ρεαλιστική, ιστορικά επιβεβαιωμένη και επιστημονικά τεκμηριωμένη.

2ος άξονας: Η υλοποίηση μεταρρυθμίσεων που θα βελτιώσουν την διαρθρωτική ανταγωνιστικότητα της οικονομίας.

Με την απλοποίηση των διαδικασιών αδειοδότησης, τη ριζική βελτίωση του χωροταξικού και πολεοδομικού πλαισίου, τον εξορθολογισμό του νομοθετικού πλαισίου για τις βιομηχανικές περιοχές, την ταχύτατη υλοποίηση των ήδη σχεδιασμένων αποκρατικοποιήσεων, την προώθηση εμβληματικών επενδύσεων, την ανάπτυξη της ηλεκτρονικής διακυβέρνησης, τον εξορθολογισμό της λειτουργίας του Κράτους, τη μείωση των διοικητικών βαρών.

Ειδικά για τον κλάδο των ακινήτων, προτείνεται η παροχή κινήτρων για να ανακαινισθεί το απόθεμα των παλιών ακινήτων, να γίνουν πιο «πράσινα» και φιλικά στο περιβάλλον.

Κίνητρα, όπως είναι:

  • Η αναστολή του ΦΠΑ στην οικοδομική δραστηριότητα για 3 χρόνια.
  • Η δραστική απλούστευση της διαδικασίας μεταβίβασης ακινήτων.
  • Η παροχή έκπτωσης φόρου ίση με το 40% της δαπάνης που νόμιμα κατέβαλλε ο ιδιοκτήτης για λειτουργική, αισθητική και κυρίως ενεργειακή αναβάθμιση, συντήρηση και αξιοποίηση υφιστάμενων κατοικιών.

Επίσης θα μπορούσαν να προσφερθούν ισχυρά φορολογικά κίνητρα σε όσους ξένους επιλέξουν την Ελλάδα ως τόπο φορολογικής κατοικίας, υπό την προϋπόθεση ότι έχουν αποκτήσει ακίνητη περιουσία στη χώρα μας.

Θυμίζω ότι με Νόμο του 2013 (Ν. 4146/2013), εισήχθη ο θεσμός της «Golden Visa», η δυνατότητα δηλαδή απόκτησης άδειας παραμονής από αλλοδαπούς που επενδύουν 250.000 ευρώ στην αγορά ακινήτων.

Αν και μέσω αυτού του διαύλου έχουν εισρεύσει επενδύσεις άνω του 1 δισ. ευρώ στη χώρα, τα αποτελέσματα είναι φτωχά συγκριτικά με άλλες χώρες, όπως είναι η Κύπρος.

Κι αυτό γιατί η σημερινή Κυβέρνηση αντί να ενισχύσει την προσπάθεια και την αυτοτροφοδοτούμενη δυναμική του εγχειρήματος, με τις πολιτικές της επιλογές την έβλαψε (capital controls, νέα ανακεφαλαιοποίηση τραπεζικού συστήματος, έκρηξη μεταναστευτικού που επιφόρτισε τις υπηρεσίες κ.α.).

Επιπλέον, θα μπορούσε να γίνει ορθολογικότερη διαχείριση των δημόσιων ακινήτων και των αναγκών στέγασης των φορέων του Δημοσίου.

Κάτι που σήμερα γίνεται χωρίς συντονισμό, με την εμπλοκή δεκάδων δημοσίων φορέων.

Τέλος, σε ότι αφορά την οργάνωση και παρακολούθηση της λειτουργίας της ελληνικής αγοράς ακινήτων, θα μπορούσαν να υιοθετηθούν, μαζί με την πλήρη εφαρμογή των ψηφιακών υπηρεσιών:

  • Η δημιουργία δεικτών στην αγορά εμπορικών ακινήτων.
  • Η δημιουργία επιτροπής φορέων της αγοράς ακινήτων, με στόχο τη θεσμική θωράκιση της αγοράς.
  • Η συνεργασία με Πανεπιστήμια και ερευνητικούς φορείς για την εκπαίδευση των συμμετεχόντων στην αγορά, την ενίσχυση της εφαρμοσμένης έρευνας και τη διάχυση των αποτελεσμάτων της.
  • Ο συντονισμός σε θέματα διατομεακής ευθύνης, όπως είναι ενδεικτικά αλλά όχι περιοριστικά, ζητήματα περιβαλλοντικά, χωροταξικά, ποιότητας κατασκευών, αναβάθμισης του πεπαλαιωμένου κτιριακού αποθέματος αλλά και απορρόφησης των αδιάθετων ακινήτων, σύνδεσης με σύγχρονα χρηματοδοτικά εργαλεία και ευρωπαϊκά αναπτυξιακά προγράμματα κ.α.
  • Και πιθανόν, την επαναξιολόγηση του θεσμικού πλαισίου που διέπει τις Εταιρείες Επενδύσεων Ακίνητης Περιουσίας και την ενεργοποίηση των αμοιβαίων κεφαλαίων ακινήτων, με στόχο τη ροή νέων επενδυτικών κεφαλαίων στη αγορά.

3ος άξονας: Η ενίσχυση της ρευστότητας στην πραγματική οικονομία.

Με την αξιοποίηση των διαθέσιμων Ευρωπαϊκών κονδυλίων, την αποπληρωμή των ληξιπρόθεσμων οφειλών του Δημοσίου και τη σταδιακή εξομάλυνση της πιστωτικής επέκτασης.

Αυτό που χρειάζεται, είναι η εμπέδωση κλίματος εμπιστοσύνης που θα επαναφέρει καταθέσεις στο τραπεζικό σύστημα, η βελτίωση της διεθνούς εικόνας της χώρας η οποία θα μειώσει το κόστος δανεισμού των τραπεζών, και η ορθολογική αντιμετώπιση του υψηλού συσσωρευμένου αποθέματος μη εξυπηρετούμενων δανείων.

4ος άξονας: Η υιοθέτηση μιας ολοκληρωμένης στρατηγικής για την αλλαγή του παραγωγικού μοντέλου της οικονομίας.

Στόχος αυτής πρέπει να είναι η μετάβαση από μια οικονομία βασισμένη στην κατανάλωση εισαγόμενων προϊόντων, σε μια ανταγωνιστική και εξωστρεφή οικονομία, προσανατολισμένη στις επενδύσεις, τις εξαγωγές και την αξιοποίηση των συγκριτικών πλεονεκτημάτων κάθε κλάδου.

Βασικός πυλώνας πρέπει να είναι η επένδυση στις ενδογενείς πηγές ανάπτυξης, δίνοντας έμφαση στη διαμόρφωση ενός ποιοτικού, ανοικτού και διεθνοποιημένου συστήματος εκπαίδευσης, κατάρτισης και δια βίου μάθησης και ενός εθνικού «οικοσυστήματος» έρευνας.

Συμπερασματικά, αυτό το σχέδιο είναι ικανό να απελευθερώσει μη παραγωγικά δεσμευμένους ή αδρανείς πόρους της οικονομίας και να μας βγάλει από τον καταστροφικό κύκλο της οικονομικής, κοινωνικής και πολιτικής μιζέριας.

Σχέδιο που θα επαναφέρει τη χώρα σε ανοδική πορεία με στόχο την ολόπλευρη ισχυροποίησή της.

Διότι οι Έλληνες αξίζουμε και μπορούμε καλύτερα.

Σας ευχαριστώ πολύ για την προσοχή σας.

2017.10.17 ΔT – Χαιρετισμός στην 18η Prodexpo

Ομιλία Χρ. Σταϊκούρα στο Thessaloniki Summit 2017 (video) | 5.10.2017

Ομιλία Χρ. Σταϊκούρα στο Thessaloniki Summit 2017 (video) | 5.10.2017

Αθήνα, 05.10.2017

 

Ομιλία στο Συνέδριο “Thessaloniki Summit 2017” του Συνδέσμου Βιομηχανιών Βορείου Ελλάδος στη θεματική ενότητα “Institutions, Public Debt and Growth”

 

 

Θέλω να ευχαριστήσω το Σύνδεσμο Βιομηχανιών Βορείου Ελλάδας για την πρόσκληση να παραστώ και να καταθέσω σκέψεις και θέσεις για το κρίσιμο ζήτημα του δημοσίου χρέους.

 

 

Κυρίες και Κύριοι,

Το πρόβλημα της βιωσιμότητας του δημοσίου χρέους παραμένει κρίσιμης σημασίας για την πορεία της χώρας, παρά την επίτευξη πρωτογενών πλεονασμάτων από το 2013 και τη βελτίωση του “προφίλ” του από το 2012.

Αποδεικνύεται έτσι ότι η δημοσιονομική ισορροπία και οι παρεμβάσεις ελάφρυνσης του δημόσιου χρέους συνιστούν μεν αναγκαίες συνθήκες για την ενίσχυση της βιωσιμότητάς του, δεν αποτελούν όμως, από μόνα τους, και ικανές συνθήκες.

Και αυτό γιατί, συγχρόνως, απαιτείται η επίτευξη και διατήρηση υψηλών ρυθμών οικονομικής μεγέθυνσης.

 

 

Σύμφωνα με την Τράπεζα της Ελλάδος, στα τρέχοντα επίπεδα χρέους, μία αύξηση του ρυθμού μεταβολής του ονομαστικού Α.Ε.Π. κατά 1 ποσοστιαία μονάδα οδηγεί σε μείωση του λόγου χρέους/Α.Ε.Π. κατά 1,8 ποσοστιαίες μονάδες.

Αντίθετα, μια αύξηση του πρωτογενούς πλεονάσματος κατά 1 ποσοστιαία μονάδα του Α.Ε.Π. οδηγεί σε μείωση μόνο κατά 1 ποσοστιαία μονάδα, και αυτό στην καλύτερη περίπτωση, όταν ο δημοσιονομικός πολλαπλασιαστής ισούται με μηδέν, το οποίο είναι γνωστό ότι δεν ισχύει.

Τι έγινε συνεπώς τα τελευταία 2,5 χρόνια και επιβαρύνθηκε σημαντικά η βιωσιμότητα του δημοσίου χρέους;

Ουσιαστικά «χάθηκε» η αναπτυξιακή δυναμική που είχε διαμορφωθεί από το 2014.

Σύμφωνα με τις συγκρίσιμες μελέτες βιωσιμότητας του Δ.Ν.Τ., ο εκτιμώμενος μακροπρόθεσμος ρυθμός μεγέθυνσης συρρικνώθηκε σημαντικά, από το 1,9% στο 1%.

Ποιό είναι συνεπώς το ζητούμενο σήμερα;

Η φυγή προς τα εμπρός, στους άξονες του ολοκληρωμένου και ρεαλιστικού σχεδίου που κατέθεσε ο Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας Κυριάκος Μητσοτάκης από εδώ, στη ΔΕΘ.

 

 

Με στόχο την επίτευξη διατηρήσιμης οικονομικής ανάπτυξης, ώστε να βελτιωθεί η βιωσιμότητα του δημοσίου χρέους, να δημιουργηθεί πολύτιμος δημοσιονομικός χώρος και να επιτυγχάνονται – χωρίς πρόσθετα μέτρα λιτότητας – πιο ρεαλιστικοί δημοσιονομικοί στόχοι.

Και αναφερόμαστε στην οικονομική ανάπτυξη, η οποία πέραν της μεγεθυντικής διαδικασίας, έχει και ποιοτικές διαστάσεις με στόχο τη βελτίωση των θεσμών, τη συμμετοχή στην παραγωγή και τη δικαιότερη διανομή του εισοδήματος.

Βασικοί άξονες του σχεδίου είναι:

1ος. Η αλλαγή του μίγματος δημοσιονομικής πολιτικής, με την ταυτόχρονη υλοποίηση διαρθρωτικών αλλαγών.

Είναι επιστημονικά τεκμηριωμένο και ιστορικά επιβεβαιωμένο ότι το μέγεθος της προσαρμογής και το μείγμα της δημοσιονομικής πολιτικής αποτελούν καθοριστικούς παράγοντες για τη βιωσιμότητά τους.

Και αυτό γιατί συγκριτικά στοιχεία μεταξύ χωρών δείχνουν ότι πολύ υψηλά πλεονάσματα είναι ανέφικτα για μακρές χρονικές περιόδους, ειδικά σε χώρες που βίωσαν βαθιά και παρατεταμένη ύφεση και έχουν υψηλό ποσοστό μακροχρόνιας ανεργίας.

Ενώ η δημοσιονομική προσαρμογή που στηρίζεται, κυρίως, στην αύξηση της φορολογίας νοικοκυριών και επιχειρήσεων, δεν οδηγεί σε διατηρήσιμα αποτελέσματα, επιβαρύνοντας υπέρμετρα την πραγματική οικονομία.

Απόδειξη;

Η Έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την απώλεια εσόδων από την είσπραξη του ΦΠΑ, η οποία διογκώθηκε και ξεπέρασε τα 5 δισ. ευρώ το 2015.

Και ενώ προβλέπονταν πρόσθετα έσοδα ύψους 1 δισ. ευρώ, τελικά εισπράχθηκαν μόλις 200 εκατ. ευρώ.

Αντιθέτως, το 2014, όταν η τότε Κυβέρνηση μείωσε φορολογικούς συντελεστές, τα έσοδα αυξήθηκαν και η φορολογική συμμόρφωση βελτιώθηκε.

Δυστυχώς όμως, τα 2,5 τελευταία χρόνια, δεν ακολουθείται αυτή η οικονομική πολιτική.

Επιλογή της σημερινής Κυβέρνησης είναι η δημοσιονομική προσαρμογή να γίνεται από το σκέλος των εσόδων, με την περαιτέρω αύξηση της φορολογικής επιβάρυνσης των πολιτών.

Επιλογή οικονομικά αναποτελεσματική και κοινωνικά άδικη, την οποία κακώς αποδέχθηκαν οι εταίροι και δανειστές.

Βασικός πυλώνας του σχεδίου της Νέας Δημοκρατίας είναι η αλλαγή της δημοσιονομικής πολιτικής.

Με την απλοποίηση και σταθεροποίηση της φορολογικής νομοθεσίας και με τη στοχευμένη και σταδιακή μείωση των φορολογικών συντελεστών νοικοκυριών και επιχειρήσεων.

Αρχικά με τη χρήση ισοδυνάμων και στη συνέχεια με μια «ρήτρα μεταρρυθμίσεων».

Θα δεσμευθεί στην υλοποίηση ενός συνεκτικού προγράμματος μεταρρυθμίσεων – εντός και εκτός του Προγράμματος – για μετά το 2018.

Σχέδιο που θα ενισχύει την ανταγωνιστικότητα και παραγωγικότητα της ελληνικής οικονομίας, με έμφαση στην ενίσχυση της επιχειρηματικότητας, την πιο αποτελεσματική λειτουργία του Κράτους, την υλοποίηση αναπτυξιακών πολιτικών στον πρωτογενή τομέα, τον τουρισμό, τον ορυκτό πλούτο και τις υποδομές και, κυρίως, με την επένδυση στις νέες, ενδογενείς πηγές ανάπτυξης, όπως είναι η παιδεία, η έρευνα και η καινοτομία.

Η επιτυχής υλοποίηση αυτού του προγράμματος θα οδηγήσει στην επίτευξη υψηλότερων ρυθμών ανάπτυξης από τις σημερινές εκτιμήσεις των θεσμών.

Κάτι που θεωρείται εφικτό αφού, σύμφωνα με την Τράπεζα της Ελλάδος, τα συμπληρωματικά οφέλη από τη ταυτόχρονη υλοποίηση δημοσιονομικής προσαρμογής και διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων μπορούν να οδηγήσουν σε επιπρόσθετη αύξηση του ΑΕΠ μεταξύ 0,5% και 4%, ανάλογα με το μίγμα της δημοσιονομικής πολιτικής.

Αυτό, με τη σειρά του, θα οδηγήσει στη σταδιακή μείωση του πρωτογενούς πλεονάσματος.

Ο δημοσιονομικός χώρος που θα δημιουργηθεί, θα χρησιμοποιηθεί, σταδιακά και σε βάθος τετραετίας, για την περαιτέρω μείωση φόρων και ασφαλιστικών εισφορών.

Υπενθυμίζεται ότι το 2014, με αξιοπιστία και αποτελεσματικότητα, η τότε Κυβέρνηση επέτυχε τη μείωση φορολογικών συντελεστών, κάτι που δεν προβλέπονταν στο 2ο Μνημόνιο.

 

 

2ος. Η ενίσχυση της ρευστότητας στην οικονομία.

Με την αξιοποίηση των διαθέσιμων Ευρωπαϊκών κονδυλίων, την αποπληρωμή των ληξιπρόθεσμων οφειλών του Δημοσίου και τη σταδιακή εξομάλυνση της πιστωτικής επέκτασης.

Αυτό που χρειάζεται είναι η εμπέδωση κλίματος εμπιστοσύνης που θα επαναφέρει καταθέσεις στο τραπεζικό σύστημα και θα οδηγήσει στην κατάργηση των ελέγχων στην κίνηση κεφαλαίων, καθώς και η ορθολογική αντιμετώπιση του υψηλού συσσωρευμένου αποθέματος μη εξυπηρετούμενων δανείων, ώστε να γίνει καλύτερη διαχείριση του παθητικού και του ενεργητικού των πιστωτικών ιδρυμάτων.

3ος. Η αλλαγή του παραγωγικού μοντέλου της οικονομίας.

Η χώρα χρειάζεται διεύρυνση της παραγωγής ανταγωνιστικών και διεθνώς εμπορεύσιμων αγαθών και υπηρεσιών, καθώς και συνεχή βελτίωση της παραγωγικότητας όλων των συντελεστών παραγωγής, παραδοσιακών και νέων.

4ος. Η υλοποίηση, από τους δανειστές, το συντομότερο δυνατόν, ουσιαστικών παρεμβάσεων για την ενίσχυση της βιωσιμότητας του χρέους.

Ρεαλιστικές τεχνικές και ισοδύναμες λύσεις υπάρχουν.

 

 

 

Κυρίες και Κύριοι,

Ο συνδυασμός αυτών των πολιτικών μπορεί να οδηγήσει σε διατηρήσιμη ανάπτυξη, στη δημιουργία νέων θέσεων απασχόλησης και στην ενίσχυση της κοινωνικής συνοχής.

Η υλοποίησή τους όμως απαιτεί μία άλλη μεταρρυθμιστική, σοβαρή, συνεκτική και αξιόπιστη Κυβέρνηση.

 

2017-10-05 ΔT – Ομιλία – Συνέδριο ΣΒΒΕ – Thessaloniki Summit 2017

Ομιλία στη Θεσσαλονίκη στην εκδήλωση της Γραμματείας Γυναικείων Θεμάτων της ΝΔ | 14.9.2017

Ομιλία στη Θεσσαλονίκη στην εκδήλωση της Γραμματείας Γυναικείων Θεμάτων της ΝΔ | 14.9.2017

 

Δελτίο Τύπου

 

Αθήνα, 14.09.2017

 

Ομιλία στη Θεσσαλονίκη στην εκδήλωση της Γραμματείας Γυναικείων Θεμάτων της Νέας Δημοκρατίας με θέμα «Ενίσχυση της γυναικείας απασχόλησης – Ενίσχυση της εθνικής οικονομίας»

 

Αγαπητές Κυρίες, Αγαπητές Φίλες, Αγαπητές Συναγωνίστριες,

Θέλω να ευχαριστήσω τη Γραμματεία Γυναικείων Θεμάτων για την πρόσκληση που μου απηύθυνε και να την συγχαρώ για την πραγματοποίηση αυτής της υπέροχης εκδήλωσης.

Θέλω όμως κυρίως να ευχαριστήσω όλες εσάς, τόσο για τη σημερινή συμμετοχή σας, όσο και για τους μεγάλους, καθημερινούς, δύσκολους αγώνες σας για την Παράταξη.

Και σήμερα, όταν κάποιοι άλλοι αρμενίζουν ιδεολογικά και πολιτικά με «βάρκα την ελπίδα», εσείς, εμείς, όλοι μας, αισθανόμαστε δικαιωμένοι για τα πιστεύω μας, για τις αξίες μας, και για την διαχρονική προσφορά της Παράταξης στον τόπο.

Παράταξη που έχει χαράξει τους άξονες της στρατηγικής της χώρας, υπηρετεί, αδιαλείπτως, το πατριωτικό καθήκον, έχει υπάρξει πρωτοπόρος και αυθεντικός εκφραστής του ευρωπαϊκού προσανατολισμού, έχει αποδείξει ότι μπορεί, σε κρίσιμες στιγμές για την πατρίδα, να εστιάζει στο σημαντικό και να υπηρετεί το πρωτεύον.

Αγαπητές Φίλες,

Μετά την αποκατάσταση της Δημοκρατίας, το 1974, η ελληνική κοινωνία εισήλθε σε μία περίοδο κατά την οποία ήταν αναγκαίες οικονομικές, κοινωνικές και πολιτικές αλλαγές.

Αλλαγές προς την κατεύθυνση του εκσυγχρονισμού με κοινωνική ευαισθησία.

Ήταν ο αείμνηστος Κωνσταντίνος Καραμανλής ο οποίος, με διορατικότητα, τόλμη και αποφασιστικότητα, σχεδίασε τη στρατηγική της χώρας και δρομολόγησε την εφαρμογή της.

Η χώρα μας απέκτησε δομές και θεσμούς μιας σύγχρονης Ευρωπαϊκής δημοκρατίας.

Διευθέτησε σημαντικές πολιτικές εκκρεμότητες και αντιμετώπισε με επιτυχία κοινωνικά αιτήματα εκείνης της εποχής.

Ένα από τα μεγάλα ζητούμενα ήταν και η θέση της Ελληνίδας στην κοινωνία.

Ήταν, επί της ουσίας, οι διεκδικήσεις της για ισότητα, για ισονομία, για συμμετοχή.

Η παράταξή μας, η Νέα Δημοκρατία, ανταποκρίθηκε στις ανάγκες μιας σύγχρονης κοινωνίας.

Απέδειξε την ικανότητά της να απαντά στις απαιτήσεις των καιρών.

Απέδειξε την πραγματικά προοδευτική της στάση.

Αναγνώρισε, με το Σύνταγμα του 1975, την ισοτιμία ανδρών και γυναικών.

Επέτυχε μία πραγματική κοινωνική κατάκτηση.

Από τότε, στα χρόνια που πέρασαν, καταφέραμε πολλά.

Η γυναίκα δεν περιορίζεται, πλέον, μόνο στην οικογένεια.

Παραμένει μεν το κεντρικό πρόσωπο, το θεμέλιο, η ψυχή της οικογένειας.

Και αυτό είναι εξαιρετικά σημαντικό. Είναι σπουδαίο.

Γιατί η οικογένεια ήταν και είναι το βασικό κύτταρο της κοινωνίας.

Είναι θεσμός που αφορά την ίδια τη ζωή και την ποιότητά της.

Θεσμός, στον οποίο αναπτύσσονται θεμελιώδεις αξίες, όπως η συνεργασία, η κατανόηση, η αλληλεγγύη, η αγάπη.

Σήμερα όμως, η γυναίκα αποκτά ρόλους που παλιότερα φαίνονταν αδιανόητο να έχει.

Αναπτύσσει την προσωπικότητά της αυτόνομα.

Εργάζεται μέσα, αλλά και έξω από το σπίτι.

Αναλαμβάνει επιχειρηματικές δραστηριότητες.

Διακρίνεται στο χώρο της επιστήμης, της έρευνας, της νέας γνώσης.

Συνεισφέρει στο οικογενειακό εισόδημα.

Αποκτά οικονομική αυτοτέλεια.

Μετέχει ενεργά στα κοινά.

Δυστυχώς όμως, παρά την μεγάλη πρόοδο που έχει συντελεστεί, η γυναίκα, στην πράξη, δεν έχει ακόμη κατακτήσει τη θέση που της αξίζει.

Η γυναικεία απασχόληση αντιμετωπίζει πολλά προβλήματα: διαρκώς αυξανόμενη ανεργία, μισθολογικό χάσμα, «γυάλινο τοίχος», «γυάλινη οροφή».

Ενδεικτικά και μόνο, το ποσοστό ανεργίας στις γυναίκες είναι αρκετά υψηλότερο έναντι αυτού των αντρών, μάλιστα στις νέες γυναίκες αυτό το ποσοστό αγγίζει το 50%.

Οι μακροχρόνια άνεργες γυναίκες είναι πολύ περισσότερες από τους άντρες.

Συνεπώς, αν και τα δύο φύλα βιώνουν τις οδυνηρές συνέπειες της οικονομικής κρίσης, για τις γυναίκες οι επιπτώσεις είναι μεγαλύτερες και πιο οδυνηρές.

Η θέση όμως της γυναίκας στην οικονομία και στον επιχειρηματικό κόσμο είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την αντιμετώπιση της πολύχρονης και πολύπλευρης κρίσης.

Η Βίβιαν Ρέντινγκ, πρώην επίτροπος της ΕΕ, αρμόδια για θέματα Δικαιοσύνης, Θεμελιωδών Δικαιωμάτων και Ιθαγένειας, έχει τονίσει ότι:

«Αν η Ευρώπη έχει πραγματικά την πρόθεση να βγει από την κρίση και να γίνει μια ανταγωνιστική οικονομία, τότε πρέπει να κάνει καλύτερη χρήση των ταλέντων και των ικανοτήτων των γυναικών».

Ενώ πολύ πρόσφατα, οι ηγέτες των 20 μεγαλυτέρων χωρών του κόσμου, στη διακήρυξη της Συνόδου τους ανέφεραν ότι η ισότητα των φύλων αποτελεί προϋπόθεση για την αειφόρο και χωρίς αποκλεισμούς ανάπτυξη.

Όλα αυτά επιβεβαιώνονται και από την επιστήμη.

Όλο και περισσότερες έρευνες και μελέτες καταδεικνύουν ότι επιχειρήσεις με ισχυρή εκπροσώπηση γυναικών εμφανίζουν σημαντικά οφέλη, όπως αυξημένη αποδοτικότητα, αποτελεσματικότητα και ανταγωνιστικότητα, καθώς και καλύτερη εφαρμογή των κανόνων εταιρικής διακυβέρνησης.

Ενώ οι γυναίκες έχουν καλύτερη αίσθηση και πρόβλεψη του κινδύνου, αξιολογούν και αξιοποιούν καλύτερα το ανθρώπινο δυναμικό της επιχείρησης, γνωρίζουν καλύτερα τις καταναλωτικές συνήθειες της κοινωνίας, έχουν σφαιρική και σφιχτή διαχείριση κυρίως σε περιόδους κρίσεων.

Συνεπώς, είναι σημαντικό να κατανοήσουμε ότι οι γυναίκες πρέπει να μετέχουν ενεργά, ίσα και ισότιμα στην παραγωγική διαδικασία.

Και προς αυτή την κατεύθυνση κινούνται διεθνείς οργανισμοί και μεμονωμένες χώρες.

Είναι μάλιστα χαρακτηριστικό ότι αυτό το ζήτημα έχει απασχολήσει έντονα και την προεκλογική περίοδο στη Γερμανία.

Προς αυτή την κατεύθυνση θα πρέπει να κινηθούμε και εμείς, εφαρμόζοντας πολιτικές:

  • Για την εξάλειψη των εμποδίων εισόδου των γυναικών στην αγορά εργασίας, με σκοπό την ισότιμη πρόσβαση ανδρών και γυναικών στην ιδιοκτησία, στην ποιοτική απασχόληση και στις χρηματοδοτικές υπηρεσίες.
  • Για την εξάλειψη των διακρίσεων στην απασχόληση σε βάρος των γυναικών, όπως είναι οι διαφορές αμοιβών μεταξύ γυναικών και ανδρών για ίση εργασία και εργασία ίσης αξίας, καθώς και οι άνισες ευκαιρίες επαγγελματικής εξέλιξης.
  • Για την προστασία των γυναικών από όλες τις μορφές βίας.
  • Για την παροχή ποιοτικής εκπαίδευσης και κατάρτισης με σκοπό την αύξηση των ευκαιριών εισόδου στην αγορά εργασίας.
  • Για τη συνεχή κατάρτιση και ανάπτυξη του γυναικείου επιχειρείν.

Αγαπητές φίλες,

Για να ενισχυθεί όμως η γυναικεία απασχόληση, πρέπει να ενισχυθεί η ελληνική οικονομία.

Για να δημιουργηθούν νέες, ποιοτικότερες θέσεις απασχόλησης και για τις γυναίκες, πρέπει να υπάρχει βιώσιμη, διατηρήσιμη ανάπτυξη της οικονομίας.

Όλα αυτά όμως προϋποθέτουν, όπως ορθώς είπε ο κ. Τσίπρας, «να μην κλείνουμε τα μάτια στην πραγματικότητα».

Και όμως, αυτή την πραγματικότητα ο ίδιος, εδώ, στη Θεσσαλονίκη, αγνόησε.

Δεν έδωσε καμία απάντηση στα πιεστικά ερωτήματα των πολιτών, που απορρέουν από αυτή τη δυσάρεστη πραγματικότητα.

Δεν είπε τίποτα για τα 100 δισ. ευρώ «εθνικό κόστος» που φόρτωσε στους πολίτες, για τους νέους φόρους, για τις περικοπές στις συντάξεις, για τη μείωση του αφορολόγητου, για τις εξοντωτικές ασφαλιστικές εισφορές, για τους πλειστηριασμούς και τις κατασχέσεις, για τα capital controls, για την πιστωτική ασφυξία, για τις ομαδικές απολύσεις, για τη γενιά των 360 ευρώ, για τα τεράστια χρέη του Κράτους προς τους ιδιώτες, για την κατάργηση κοινωνικών επιδομάτων, για την υστέρηση των κοινωνικών δαπανών.

Αυτή όμως την οδυνηρή πραγματικότητα βιώνουν οι πολίτες.

Πολίτες των οποίων το διαθέσιμο εισόδημα φθίνει. Και θα συνεχίσει να φθίνει.

Με αποτέλεσμα οι «ωρολογιακές βόμβες» στα θεμέλια της οικονομίας να διογκώνονται.

Αυτό είναι το επώδυνο αποτέλεσμα της διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ.

Ο Πρωθυπουργός όμως, όχι μόνο αγνόησε την πραγματικότητα, αλλά προσπάθησε να παρουσιάσει μια άλλη, εικονική πραγματικότητα, ως γνήσιος και σταθερός οπαδός της ρήσης πως «όταν η πραγματικότητα δεν σέβεται τις επιθυμίες μας, τόσο το χειρότερο για την πραγματικότητα».

1ον. Μίλησε για δείκτες της οικονομίας οι οποίοι βελτιώνονται.

Όταν, η οποία μικρή βελτίωση παρουσιάζεται σε κάποιους μακροοικονομικούς δείκτες, είναι σε σύγκριση με το χειρότερο σημείο στο οποίο η οικονομία κατρακύλησε επί ημερών της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ.

Η χώρα, όμως, δυστυχώς, δεν έχει ακόμη φτάσει εκεί που ήταν το 2014.

2ον. Μίλησε για υπερκάλυψη των στόχων.

Όταν οι κατασχέσεις «καλπάζουν», το ιδιωτικό ληξιπρόθεσμο χρέος προς τις εφορίες, τα ασφαλιστικά ταμεία, τις τράπεζες και κρίσιμους δημόσιους φορείς διογκώνεται, ενώ η «εσωτερική στάση πληρωμών» διευρύνεται.

 

3ον. Μίλησε για βελτίωση του επενδυτικού κλίματος και για μεγάλο αριθμό νέων επενδύσεων.

Όταν ο ακαθάριστος σχηματισμός παγίου κεφαλαίου έχει συρρικνωθεί, οι δαπάνες του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων έχουν μειωθεί, η φορολογία έχει αυξηθεί, οι ασφαλιστικές εισφορές έχουν διογκωθεί, η πιστωτική συρρίκνωση συνεχίζεται, το κράτος δεν πληρώνει τις οφειλές του, η αξιοποίηση του ΕΣΠΑ είναι χαμηλή και αργή, διαρθρωτικές αλλαγές που βελτιώνουν το επιχειρηματικό κλίμα δεν υλοποιούνται, εμβληματικές αποκρατικοποιήσεις καρκινοβατούν, νέα εμπόδια ανακύπτουν στην υλοποίηση επενδυτικών σχεδίων.

Η υπόθεση των Σκουριών είναι απόδειξη αυτών των συνεχών, συνεχιζόμενων κυβερνητικών εμποδίων.

Εμπόδια που τραυματίζουν την εικόνα της χώρας και δημιουργούν εξαιρετικά αρνητικό κλίμα στους επενδυτές.

Για το λόγο αυτό καλούμε την Κυβέρνηση να μεταβάλει τη στάση της.

Και να σταματήσει να μετακυλύει, συνεχώς, τις ευθύνες της στην Αξιωματική Αντιπολίτευση.

Γιατί αλήθεια, η Νέα Δημοκρατία φταίει για τις πολύχρονες καθυστερήσεις στις τεχνικές άδειες;

Η Νέα Δημοκρατία φταίει που η Κυβέρνηση αγνοεί τις συνεχείς, διαδοχικές επιστολές της εταιρείας;

Η Νέα Δημοκρατία φταίει που η Κυβέρνηση έχει απειλήσει, από το Δεκέμβριο, με προσφυγή στη διαιτησία, χωρίς να έχει αναφέρει το λόγο;

Η Νέα Δημοκρατία φταίει που δεν λαμβάνονται υπόψη οι αποφάσεις της Δικαιοσύνης, αποφάσεις που πρέπει να γίνονται σεβαστές και νόμοι που πρέπει να τηρούνται, από όλους, πολιτεία και επιχειρήσεις;

Η Νέα Δημοκρατία φταίει για τις καθυστερήσεις και τα εμπόδια στο Ελληνικό, στην Κασσιόπη, στην Αφάντου, στον Καφηρέα;

Είναι προφανές ότι την αποκλειστική ευθύνη την φέρουν οι ιδεοληψίες, οι εσωκομματικές διευθετήσεις και η ανικανότητα της σημερινής Κυβέρνησης.

ΣΥΡΙΖΑ και επενδύσεις είναι έννοιες ασύμβατες.

 

 

Αγαπητές Φίλες,

Επομένως, όσο και να προσπαθεί ο κ. Τσίπρας να αγνοήσει την πραγματικότητα ή να παρουσιάσει μια άλλη, εικονική πραγματικότητα, η αλήθεια είναι μία:

Η Κυβέρνηση «σέρνει» την ελληνική οικονομία και δεν μπορεί να βγάλει τη χώρα από την κρίση.

Συνεπώς, στόχος της επόμενης Κυβέρνησης, της Κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας, θα είναι η φυγή προς τα εμπρός, με την επίτευξη διατηρήσιμης οικονομικής ανάπτυξης.

Και αναφερόμαστε στην οικονομική ανάπτυξη, όχι απλώς στη μεγέθυνση της οικονομίας.

Ανάπτυξη που περιλαμβάνει την οικονομική μεγέθυνση, έχει όμως και ποιοτικές διαστάσεις, με στόχο τη βελτίωση της ευημερίας των πολιτών, μέσω της ενίσχυσης των θεσμών, της συμμετοχής στην παραγωγή, της δικαιότερης διανομής του εισοδήματος.

Στην κατεύθυνση αυτή απαιτείται η υλοποίηση μιας συγκροτημένης, συνεκτικής στρατηγικής, που θα περικλείει πραγματικά προοδευτικές, ρεαλιστικές πολιτικές, βασισμένες σε 4 άξονες:

1ος Άξονας: Η αλλαγή του μίγματος δημοσιονομικής πολιτικής, μέσα από τη στοχευμένη  μείωση των φορολογικών συντελεστών νοικοκυριών και επιχειρήσεων.

Αυτό μπορεί να επιτευχθεί με την χρήση ισοδυνάμων αξιολογώντας την αποτελεσματικότητα των δαπανών, με την ένταξη «αφανούς» τμήματος της οικονομίας στο «εμφανές» πεδίο της, με την συμφωνία σε πιο ρεαλιστικούς δημοσιονομικούς στόχους.

Είναι εφικτό; Ναι, είναι. Το κάναμε και το 2014!

2ος Άξονας: Η υλοποίηση διαρθρωτικών αλλαγών και αποκρατικοποιήσεων, που θα βελτιώσουν τη ανταγωνιστικότητα της οικονομίας, θα ενισχύσουν την επιχειρηματικότητα και θα δημιουργήσουν νέες θέσεις απασχόλησης.

3ος Άξονας: Η ενίσχυση της ρευστότητας στην οικονομία.

Με την αξιοποίηση των διαθέσιμων Ευρωπαϊκών κονδυλίων, με την αποπληρωμή των ληξιπρόθεσμων οφειλών του Δημοσίου και με τη σταδιακή εξομάλυνση της πιστωτικής επέκτασης.

4ος Άξονας: Η υιοθέτηση ενός στρατηγικού σχεδίου για την αλλαγή του παραγωγικού μοντέλου της οικονομίας.

Με την προώθηση της παραγωγικότητας και την αναβάθμιση της αλυσίδας αξίας.

Με στόχο μια ανταγωνιστική και εξωστρεφή οικονομία, προσανατολισμένη στις επενδύσεις, τις εξαγωγές και την αξιοποίηση των συγκριτικών πλεονεκτημάτων στην πρωτογενή παραγωγή, στη μεταποίηση και στις υπηρεσίες.

Βασικός πυλώνας του σχεδίου πρέπει να είναι η επένδυση στο ανθρώπινο κεφάλαιο μέσω της διαμόρφωσης ενός ποιοτικού, ανοικτού, εξωστρεφούς, διεθνοποιημένου συστήματος εκπαίδευσης, κατάρτισης και δια βίου μάθησης και ενός εθνικού «οικοσυστήματος» έρευνας, το οποίο να είναι εναρμονισμένο με την καινοτομία, τις νέες τεχνολογίες και την επιχειρηματικότητα.

 

 

Αγαπητές Φίλες,

Η ανταπόκριση σ’ αυτές τις ανάγκες απαιτεί, πρωτίστως, στιβαρή και αποφασισμένη πολιτική ηγεσία, βούληση, σχέδιο, σοβαρότητα και αξιοπιστία.

Η Κυβέρνηση τα στοιχεία αυτά ούτε τα διαθέτει ούτε είναι ικανή να τα διαμορφώσει.

Για το λόγο αυτό απαιτείται πολιτική αλλαγή.

Η Νέα Δημοκρατία καλείται και πάλι να αναλάβει το βάρος.

Και θα το πράξει, όπως άλλωστε το έπραξε 6 φορές μεταπολιτευτικά, υπηρετώντας, αδιαλείπτως, το πατριωτικό της καθήκον.

Σήμερα, η Νέα Δημοκρατία, η μεγάλη κεντροδεξιά παράταξη, με Πρόεδρο τον Κυριάκο Μητσοτάκη, κάνοντας τις αναγκαίες θεσμικές, δομικές και λειτουργικές βελτιώσεις, θα ανταποκριθεί, και πάλι, στο χρέος της.

Γιατί οι Έλληνες αξίζουμε καλύτερα.

 

2017-09-14 ΔΤ Ομιλία Θεσκη – Εκδήλωση Γραμματείας Γυναικείων Θεμάτων ΝΔ

 

Ομιλία Χρ. Σταϊκούρα στη Βουλή για το Σχέδιο Νόμου για την Παιδεία | 28.7.2017

Ομιλία Χρ. Σταϊκούρα στη Βουλή για το Σχέδιο Νόμου για την Παιδεία | 28.7.2017

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Η επιστήμη από παλαιά, αλλά συστηματικά μετά τον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο, έχει τεκμηριώσει ότι η ισχύς κάθε κράτους επηρεάζεται κυρίως από την ποσότητα και πρωτίστως από την ποιότητα, του ανθρώπινου κεφαλαίου, της έρευνας και τεχνολογικής ανάπτυξης και της καινοτομίας.

 

 

Ο κύριος θεσμικός μηχανισμός παραγωγής, συσσώρευσης και διάχυσης του ανθρώπινου κεφαλαίου είναι η εκπαίδευση.

Η τριτοβάθμια εκπαίδευση παίζει κομβικό ρόλο στις κοινωνίες και στις οικονομίες της γνώσης.

Οι διαχρονικές εξελίξεις βεβαιώνουν ότι χώρες οι οποίες έλαβαν σοβαρά υπόψη, σε επίπεδο εφαρμοσμένης πολιτικής, τις υποδείξεις της επιστήμης, ενισχύουν διαρκώς τη θέση τους στο όλο και πιο ανταγωνιστικό διεθνές περιβάλλον.

Στη χώρα μας, στα πεδία της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, της έρευνας και της καινοτομίας, έχουν γίνει, κατά περιόδους, βήματα προς τη σωστή κατεύθυνση.

Έχουν διαμορφωθεί νησίδες ποιότητας και αριστείας.

Όμως εξακολουθούν τα κρίσιμης σημασίας αυτά πεδία να παρουσιάζουν εκτεταμένες αναχρονιστικές αγκυλώσεις, υπό την επήρεια ιδεοληψιών και λόγω μη αναγνώρισης των διεθνών εξελίξεων.

Στην παρούσα φάση, υπάρχει ανάγκη για θεσμικές παρεμβάσεις στρατηγικής φύσεως.

Αντί αυτού, η νομοθετική πρωτοβουλία της Κυβέρνησης είναι πολύ φτωχή.

Εστιάζει, κυρίως, σε εσωτερικές διευθετήσεις, μεταξύ ομάδων επιρροής.

Δεν βρίσκεται σε αντιστοίχηση προς τις ανάγκες των πεδίων και της δυναμικής των καιρών.

Δεν προωθεί αποτελεσματικά το μακροχρόνιο συμφέρον της χώρας, της οικονομίας και των πολιτών.

Είναι, τελικά, μια εσωστρεφής παρέμβαση.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Η μείζον πρόκληση για τα εν λόγω δύο συμπληρωματικά συστήματα είναι η διασφάλιση της συνεχούς βελτίωσης της ποιότητας, μιας και η ποσοτική διάσταση στο πεδίο της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης έχει, εν πολλοίς, αντιμετωπισθεί.

Επ’ αυτού, η νομοθετική πρωτοβουλία δεν συνεχίζει, με γοργά βήματα, αυτά που έγιναν τα τελευταία δώδεκα χρόνια.

  • Δεν προωθεί την αξιολόγηση των ιδρυμάτων και των συνιστωσών τους και δεν τη συνδέει με ένα ποσοστό της δημόσιας χρηματοδότησης.
  • Δεν προωθεί την εξωστρέφεια και τη διεθνοποίηση. Δεν κινητροδοτεί τα ΑΕΙ για να κινηθούν εξωστρεφώς στο ευρωπαϊκό και διεθνές επίπεδο. Αντ’ αυτού τα υποχρεώνει, π.χ. για την εκπαίδευση φοιτητών από άλλες χώρες, σε προπτυχιακό επίπεδο, να συνεργασθούν με το Διεθνές Πανεπιστήμιο.

Τριτοβάθμιο Ίδρυμα βέβαια το οποίο η παράταξή μας ίδρυσε και συγκρότησε την περίοδο 2005-2007, και το οποίο ανταποκρίνεται, σε υψηλό βαθμό, στην αποστολή του.

Υποστηρίζω την ανάπτυξη συνεργασιών μεταξύ των ανώτατων ιδρυμάτων και των ερευνητικών κέντρων προς τις κατευθύνσεις που προανέφερα, χωρίς δαιδαλώδεις καταναγκασμούς και εν τέλει με αξιολόγηση των αποτελεσμάτων τους.

Επίσης, έχουμε ξεχάσει, κόντρα σε ότι κάνουν άλλες χώρες, τα μη κρατικά πανεπιστήμια μετά την μη στήριξη της συνταγματικής μεταρρύθμισης του 2006-2008.

Τι θα γίνει με αυτή την εκκρεμότητα;

Θα συνεχίσουμε το στρουθοκαμηλισμό;

  • Επίσης, το Σχέδιο Νόμου δεν προωθεί ένα πιο σύγχρονο σύστημα αυτοδιοίκησης των ΑΕΙ και των Κέντρων Έρευνας και Καινοτομίας.

Αντιθέτως, ενδεικτικά, εισάγει ένα ασφυκτικό, υπέρμετρα περιοριστικό και γραφειοκρατικό πλαίσιο για τα μεταπτυχιακά προγράμματα.

Ενώ εισάγει και πολλαπλές εστίες εξουσίας και εξαρτήσεις.

Η νομοθετική πρωτοβουλία θα έπρεπε να περιορίζει τον σφικτό κρατικό εναγκαλισμό και να δίνει περισσότερη αυτονομία, με συνοδό βεβαίως την πληρέστερη αξιολόγηση.

Ως προς την δημόσια χρηματοδότηση, επειδή σε κάθε οικονομία οι πόροι είναι περιορισμένοι, και όταν αυτοί επενδύονται πρέπει να έχουν υψηλή αποδοτικότητα, απαιτείται να αλλάξουμε το δόγμα.

Από το «περισσότερα χρήματα» να περάσουμε, συνειδητά, στο δόγμα: «περισσότερα χρήματα ναι, αλλά με πολύ περισσότερο και αξιολογούμενο έργο». Αρκετά με τις αόριστες και ατεκμηρίωτες ιδεοληψίες.

Μόνο τότε οι κρίσιμοι αυτοί τομείς θα αποδώσουν περισσότερο ως επενδύσεις και θα συμβάλλουν ακόμη περισσότερο στη βιώσιμη ανάπτυξη και την ευημερία.

  • Ακόμη, το Σχέδιο Νόμου δεν προωθεί, γενναία, τη σύνδεση τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, έρευνας και καινοτομίας και οικονομίας.
  • Τέλος, θεωρώ πρόβλημα για την κοινωνία, το πολιτικό και το ακαδημαϊκό σύστημα το γεγονός ότι 43 χρόνια μετά τη μεταπολίτευση, συζητούμε ακόμη θέμα ασύλου και ακαδημαϊκών ελευθεριών.

Δεν μπορεί αενάως να κυνηγούμε την ουρά μας.

Δεν μπορεί η Κυβέρνηση να επαναφέρει παθογένειες και στρεβλώσεις του παρελθόντος.

Το θέμα έπρεπε να έχει κλείσει για όλους μας, χθες.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Η πατρίδα μας, για να έχει προοπτική στο νέο παγκόσμιο ανταγωνιστικό περιβάλλον, οφείλει να μαθαίνει εγκαίρως από την επιστήμη και τη ζωή.

Αν έτσι συμβεί, οφείλουμε να αναδείξουμε, έμπρακτα, ως προτεραιότητα την επένδυση στη γνώση, όχι μόνο με την αύξηση των δαπανών που αποτελεί όμως από μόνη της ελλειμματική προσέγγιση, αλλά με την ανάπτυξη ενός ποιοτικού, ανοικτού, εξωστρεφούς, διεθνοποιημένου συστήματος τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, και ενός εθνικού «οικοσυστήματος» έρευνας και καινοτομίας, προσαρμοσμένο στην ευρωπαϊκή και διεθνή πραγματικότητα.

Οφείλουμε, στη Βουλή, να διατυπώσουμε, ρητά, έναν εθνικό στρατηγικό στόχο:

Μέχρι το 2025, 2 τουλάχιστον ελληνικά Πανεπιστήμια να είναι στα 100 καλύτερα και τουλάχιστον 10 στα 1.000 καλύτερα του κόσμου.

Με βάση τις κατατάξεις διεθνών φορέων, γνωρίζοντας βεβαίως τη σχετική αξία αυτών των κατατάξεων.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Δυστυχώς, με το υπό συζήτηση Σχέδιο Νόμου της Κυβέρνησης δεν γίνονται ουσιαστικά βήματα προς τα εμπρός.

Και με δεδομένο ότι οι άλλες χώρες προχωρούν γρήγορα, εμείς ουσιαστικά μένουμε πίσω.

TwitterInstagramYoutube