Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Συμμετέχουμε σήμερα σε μια σημαντική διαδικασία λογοδοσίας.

Διαδικασία κατά την οποία αξιολογείται, μέσω της συζήτησης και κύρωσης του Απολογισμού και Ισολογισμού του Κράτους, η αξιοπιστία της κατάρτισης και της εκτέλεσης του Προϋπολογισμού για το οικονομικό έτος 2016.

Το πρώτο πλήρες έτος εφαρμογής του 3^ου Προγράμματος Οικονομικής Προσαρμογής που υπέγραψε η Κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ.

Ένα αχρείαστο Πρόγραμμα, αποτέλεσμα της δήθεν «ηρωικής», γεμάτης αυταπάτες, «δημιουργική ασάφεια» και τυχοδιωκτισμούς διαπραγμάτευσης του πρώτου εξαμήνου του 2015, που κόστισε στη χώρα, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις των θεσμών, έως 200 δισ. ευρώ.

Αυτό επιβεβαιώθηκε και με την εκτέλεση του Προϋπολογισμού του 2016:

• Η οικονομία παρέμεινε – για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά – σε ύφεση.
• Η ανταγωνιστικότητά της επιδεινώθηκε.
• Το διαθέσιμο εισόδημα των πολιτών συρρικνώθηκε.
• Οι κατασχέσεις αυξήθηκαν.
• Οι ληξιπρόθεσμες οφειλές ιδιωτών και Δημοσίου διογκώθηκαν.
• Το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων υποεκτελέστηκε.
• Οι καταθέσεις δεν επέστρεψαν – με ουσιαστικό τρόπο – στο τραπεζικό σύστημα.
• Η πιστωτική συρρίκνωση συνεχίστηκε.
• Η οικονομική ελευθερία υποχώρησε.
• Οι θεσμοί διακυβέρνησης υποβαθμίστηκαν.
• Κεφαλαιακοί περιορισμοί – που επιβλήθηκαν το 2015 – συνέχισαν να υφίστανται.
• Η χώρα παρέμεινε απούσα από το πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης.

Συμπερασματικά, η χώρα, μετά το καταστροφικό 1^ο εξάμηνο του 2015, μπήκε σε κατάσταση παραλυτικής στασιμότητας.

Κατάσταση στην οποία, ακόμη και σήμερα, συνεχίζει να σέρνεται.

Συγκεκριμένα:

1^ον. Η Κυβέρνηση εμφάνισε, το 2016, ένα αχρείαστο υπερπλεόνασμα.

Υπερπλεόνασμα το οποίο δημιουργήθηκε με την υπερφορολόγηση νοικοκυριών και επιχειρήσεων, την εκτόξευση των κατασχέσεων και των αναγκαστικών μέτρων είσπραξης και την εσωτερική στάση πληρωμών.

Το αποτέλεσμα ήταν το «στέγνωμα» της αγοράς από ρευστότητα και η διατήρηση της ύφεσης στην οικονομία.

Τα παραπάνω επιβεβαιώνει στην Έκθεσή του και το Ελεγκτικό Συνέδριο, το οποίο χαρακτηριστικά αναφέρει:

«Η μείωση των εξόδων του Κρατικού Προϋπολογισμού προέκυψε από τον περιορισμό πιστώσεων για την πληρωμή ληξιπρόθεσμων υποχρεώσεων παρελθόντων οικονομικών ετών φορέων της Γενικής Κυβέρνησης και για την πληρωμή δαπανών ΠΔΕ. Οι περιστολές αυτές οδήγησαν σε περιορισμό της ρευστότητας στην πραγματική οικονομία».

Αυτή η σκόπιμη κυβερνητική επιλογή συνεχίζεται μέχρι και σήμερα.

Είναι χαρακτηριστικό ότι το άθροισμα των υστερήσεων στις δαπάνες του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων, στις επιστροφές φόρων και στις πρωτογενείς δαπάνες ισούται με την υπέρβαση του στόχου εφέτος για το πρωτογενές πλεόνασμα.

2^ον. Η χώρα, το 2016, παρέμεινε σε ύφεση.

Υπενθυμίζεται ότι η χώρα επέτυχε, για πρώτη χρονιά σε περίοδο προγραμμάτων, θετικό ρυθμό οικονομικής μεγέθυνσης, ύψους +0,7% το 2014.

Με θετικές προοπτικές για τα επόμενα χρόνια, αφού οι εκτιμήσεις των θεσμών προέβλεπαν ρυθμούς ανάπτυξης άνω του 3% μεταγενέστερα.

Αντί γι’ αυτούς, με αποκλειστική ευθύνη της σημερινής Κυβέρνησης, η οικονομία επέστρεψε στην ύφεση το 2015, και παρέμεινε σε ύφεση το 2016.

Σύμφωνα με τις διεθνείς εκθέσεις, η Ελλάδα αποτέλεσε, εκείνη τη χρονιά, τη μοναδική «αρνητική αναπτυξιακή έκπληξη» παγκοσμίως.

3^ον. Οι ληξιπρόθεσμες οφειλές του Δημοσίου, το 2016, εκτοξεύτηκαν.

Υπενθυμίζεται ότι η προηγούμενη Κυβέρνηση παρέλαβε τις υποχρεώσεις στα 9,6 δισ. ευρώ το 2012, και τις μείωσε, μέσα σε 2 χρόνια, θεαματικά, στα 3,8 δισ. ευρώ.

Δυστυχώς όμως έκτοτε, η κατάσταση, με ευθύνη της Κυβέρνησης, άλλαξε, όπως επιβεβαιώνει και η Έκθεση του Ελεγκτικού Συνεδρίου.

Αυτή η κυβερνητική αναποτελεσματικότητα συνεχίζεται μέχρι και σήμερα.

Παρά το γεγονός ότι είχαν εκταμιεύθηκαν περισσότερα από 7 δισ. ευρώ από τη δανειακή σύμβαση για την αποπληρωμή τους, οι οφειλές παραμένουν αδικαιολόγητα υψηλές.

Και το χειρότερο είναι ότι πλέον, με δεδομένο ότι η χρηματοδότηση της χώρας από το πρόγραμμα έχει ολοκληρωθεί, η αποπληρωμή των οφειλών θα γίνει από τα υπερ-πλεονάσματα και την υπερ-φορολόγηση των πολιτών.

4^ον. Το ιδιωτικό χρέος, το 2016, διογκώθηκε.

Αυτό ήταν το αποτέλεσμα της «φορολογικής επιδρομής» της σημερινής Κυβέρνησης σε νοικοκυριά και επιχειρήσεις, η οποία εξάντλησε τη φοροδοτική ικανότητα των πολιτών.

Νέοι φόροι, πρόσθετοι φόροι παντού, έμπνευσης, «ιδιοκτησίας» και εκτέλεσης της Κυβέρνησης του κ. Τσίπρα.

Φόροι όπως είναι η αύξηση του ΦΠΑ, του φόρου εισοδήματος νομικών προσώπων, του ΕΝΦΙΑ, του φόρου εισοδήματος στους αγρότες, των ασφαλιστικών εισφορών, των τελών κυκλοφορίας, των φόρων στα τσιγάρα, στον καφέ και στην βενζίνη, η αύξηση του φόρου στο πετρέλαιο θέρμανσης, η πρώτη μείωση του αφορολόγητου ορίου, η αύξηση των συντελεστών της εισφοράς αλληλεγγύης, η αύξηση της φορολόγησης των μερισμάτων, η επιβολή φόρου διαμονής σε ξενοδοχεία και ενοικιαζόμενα δωμάτια, η επιβολή φόρου στα ηλεκτρονικά τσιγάρα και στο ειδικό τέλος σταθερής τηλεφωνίας και συνδρομητικής τηλεόρασης, και άλλοι.

Συνολικά, 29 αυξήσεις φόρων, ιδιαίτερα έμμεσων φόρων!

Με αποτέλεσμα, η Έκθεση του Ελεγκτικού Συνεδρίου, να υποστηρίζει ότι: «…οι σημαντικές υστερήσεις σε κατηγορίες εσόδων οφείλονται στην υψηλή φορολογία των ελληνικών νοικοκυριών, σε συνδυασμό με τη σταδιακά μειούμενη, φοροδοτική ικανότητα αυτών».

Αυτή η κυβερνητική ανευθυνότητα συνεχίζεται μέχρι και σήμερα.

Με αποτέλεσμα οι ληξιπρόθεσμες οφειλές των πολιτών προς τις εφορίες να διαμορφωθούν στα 103 δισ. ευρώ, αυξημένες κατά 40% από το τέλος του 2014.

5^ον. Το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων, το 2016, υποεκτελέστηκε.

Οι δαπάνες αυτού διαμορφώθηκαν 500 εκατ. ευρώ κάτω από το στόχο.

Αυτή η καταστροφική πολιτική επιλογή συνεχίζεται μέχρι και σήμερα.

Από τις αρχές του 2016 μέχρι και σήμερα, οι δαπάνες του ΠΔΕ υστερούν κατά 2,6 δισ. ευρώ έναντι του στόχου, κατρακυλώντας στο χαμηλότερο ύψος της τελευταίας δεκαετίας.

Με αποτέλεσμα, η πρόβλεψη της Κυβέρνησης, στο δήθεν αναπτυξιακό σχέδιό της, ότι «το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων θα είναι το κύριο χρηματοδοτικό εργαλείο για την Εθνική Στρατηγική Ανάπτυξης», να το καθιστά μηδενικού ειδικού βάρους.

6^ον. Ο εσωτερικός δανεισμός, με την εκτόξευση των συμφωνιών επαναγοράς, μέσω του «σκουπίσματος» των ταμειακών διαθεσίμων των φορέων της Γενικής Κυβέρνησης, εκτινάχθηκε.

Αυτή η συνειδητή κυβερνητική επιλογή συνεχίζεται μέχρι και σήμερα.

Η Κυβέρνηση, στην προσπάθειά της να «χτίσει» «μαξιλάρι ασφαλείας», κατέφυγε, μεταξύ άλλων, σε υπέρμετρο και σχετικά ακριβό εσωτερικό δανεισμό.

Αποτέλεσμα αυτού είναι τα repos να έχουν ξεπεράσει σήμερα τα 21 δισ. ευρώ, από 8,5 δισ. ευρώ στο τέλος του 2014.

Ενώ θα μπορούσε να διεκδικήσει και να χρησιμοποιήσει γι’ αυτό το σκοπό τους αναξιοποίητους και χαμηλού κόστους πόρους από τη δανειακή σύμβαση, ύψους 24 δισ. ευρώ.

Η Κυβέρνηση όμως αυτό δεν το έπραξε.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Συμπερασματικά, τα στοιχεία του Απολογισμού και του Ισολογισμού καταδεικνύουν ότι ο Προϋπολογισμός του 2016 ήταν «φοροκεντρικός», αντιαναπτυξιακός, οικονομικά αναποτελεσματικός και κοινωνικά άδικος.

Ήταν ένας Προϋπολογισμός που έσπρωξε την Ελληνική οικονομία σε «καθοδικό σπιράλ».

Ένας Προϋπολογισμός που άνοιξε έναν κύκλο της οικονομικής ιστορίας της χώρας που τον χαρακτηρίζει η ανευθυνότητα, η ανικανότητα, η αναποτελεσματικότητα, ο τυχοδιωκτισμός και ο καιροσκοπισμός.

Ευτυχώς, με την κατάθεση του εφετινού Προϋπολογισμού, κλείνει αυτός ο καταστροφικός τετραετής κύκλος.

Και οι πολίτες, με την απόφασή τους στις προσεχείς εκλογές, θα ανοίξουν έναν νέο κύκλο ευθύνης, ρεαλισμού, σοβαρότητας και αποτελεσματικότητας.