admin

18Φεβ

Κοινή δήλωση σχετικά με το σχέδιο νόμου για τα “κλειστά επαγγέλματα”

Ο Αναπληρωτής Υπεύθυνος του Τομέα Πολιτικής Ευθύνης Οικονομίας της Νέας Δημοκρατίας, βουλευτής Φθιώτιδας, κ. Χρήστος Σταϊκούρας και ο Εισηγητής της Νέας Δημοκρατίας στο Νομοσχέδιο για τα «κλειστά επαγγέλματα», βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας, κ. Μάριος Σαλμάς, έκαναν την ακόλουθη κοινή δήλωση:

«Ο κ. Πρωθυπουργός, κατά τη διάρκεια του τελευταίου Υπουργικού Συμβουλίου (17 Φεβρουαρίου), αναφέρθηκε σε κόμματα ή πρόσωπα που «συνεχίζουν ατάραχοι τη μεμψιμοιρία και την εύκολη και ισοπεδωτική κριτική».

Προφανώς, αγνοούσε την «εύκολη και ισοπεδωτική κριτική», που είχαν ασκήσει, την ίδια ημέρα, οι Βουλευτές του Κόμματός του στο Νομοσχέδιο για τα «κλειστά» επαγγέλματα.

Νομοσχέδιο που, για τον ίδιο τον κ. Πρωθυπουργό, αποτελεί «ιστορική αλλαγή» (Υπουργικό Συμβούλιο, 20 Ιανουαρίου).

Κριτική που εμπεριέχεται στις Εισηγήσεις Βουλευτών του ΠΑΣΟΚ και αποτυπώνεται σε φράσεις όπως «αποκλείουμε από το νέο να επιτύχει», «δημιουργούμε εγγυημένο εισόδημα σε κάποιες επαγγελματικές τάξεις», «δημιουργούμε νέα κλειστά επαγγέλματα, όπως αυτό του ενεργειακού επιθεωρητή», «χτυπούμε την κοινωνική συνοχή», «εάν δεν υπάρξει προσοχή μπορούμε να φτάσουμε σε ένα επικίνδυνο φαινόμενο», «το νομοσχέδιο έχει ορισμένες ατέλειες», «το Νομοσχέδιο εμφανίζει την ίδια παθογένεια που εμφανίζουν τα περισσότερα νομοσχέδια, έχει πολλές Υπουργικές Αποφάσεις προς έκδοση και πολλά Προεδρικά Διατάγματα».

Όπως, συνεπώς, υποστήριξε και η Ν.Δ., η Κυβέρνηση προχωρά με συνοπτικές διαδικασίες, βεβιασμένα και αλόγιστα στην παρούσα νομοθετική πρωτοβουλία.

Πρωτοβουλία, η οποία περικλείει οριζόντιες και ισοπεδωτικές ρυθμίσεις για πλήθος «άγνωστων» επαγγελμάτων, δεν περιλαμβάνει μελέτη επιπτώσεων που να τεκμηριώνει την επίτευξη δημοσίου συμφέροντος, εδράζεται σε αυθαίρετες παραδοχές, παραπέμπει σε Προεδρικά Διατάγματα με τα οποία η Κυβέρνηση επιζητά «λευκή επιταγή» και γενικές, ευρύτερες, εξουσιοδοτήσεις.

Πρωτοβουλία η οποία αναμένεται να έχει αντίθετα αποτελέσματα από τις επιδιώξεις της».

16Φεβ

Ομιλία στην Ολομέλεια για το Σχέδιο Νόμου περί κατάργησης περιορισμών στην άσκηση επαγγελμάτων

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Είναι γενικώς αποδεκτό ότι η χώρα μας διαθέτει μια κλειστή Οικονομία.

Μία Οικονομία, που σύμφωνα με τις Εκθέσεις για την «Οικονομική Απελευθέρωση» αλλά και τα διαθέσιμα στατιστικά στοιχεία, παρουσιάζει σημαντικές ακαμψίες, στρεβλώσεις, εμπόδια και περιορισμούς στην εύρυθμη λειτουργία αγορών και στην ελεύθερη πρόσβαση και άσκηση επαγγελμάτων.

Στρεβλώσεις και περιορισμοί που

«νοθεύουν» τον ανταγωνισμό,
περιορίζουν τη δυναμική ανάπτυξης συγκεκριμένων κλάδων,
συρρικνώνουν τις ευκαιρίες απασχόλησης,
«δυναμιτίζουν» την κοινωνική συνοχή δημιουργώντας αίσθηση αδικίας και προνομιακής μεταχείρισης συγκεκριμένων ομάδων.

Καθίσταται συνεπώς αναγκαία, από οικονομικής και κοινωνικής πλευράς, η κατάργηση των αδικαιολόγητων περιορισμών στην πρόσβαση και στην άσκηση επαγγελμάτων.

Έτσι ώστε οι αντίστοιχες δραστηριότητες των φυσικών και νομικών προσώπων να διέπονται από τις αρχές της ελεύθερης εγκατάστασης, της ελεύθερης παροχής υπηρεσιών και του ελεύθερου ανταγωνισμού.

Γιατί όλοι οι πολίτες θα πρέπει να έχουν ίσες ευκαιρίες στην «αφετηρία».

Με αυτή τη λογική, σε αυτό το ιδεολογικό περίγραμμα, η Νέα Δημοκρατία τάσσεται θετικά στην κατάργηση περιορισμών στην πρόσβαση και άσκηση επαγγελμάτων, αφού κάτι τέτοιο, δυνητικά, μπορεί να τονώσει την ανάπτυξη, να ενισχύσει την απασχόληση, να ενδυναμώσει την κοινωνική συνοχή.

Όμως, Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Η Κυβέρνηση, υπό το βάρος των συμβατικών δεσμεύσεών της απέναντι στην «Τρόϊκα», προχωρά με συνοπτικές διαδικασίες, βεβιασμένα και αλόγιστα στην παρούσα νομοθετική πρωτοβουλία.

Πρωτοβουλία η οποία:

1^ον. Περικλείει οριζόντιες και ισοπεδωτικές ρυθμίσεις για πλήθος «άγνωστων», αόριστων, επαγγελμάτων.

Γεγονός, που σύμφωνα με τη γνώμη της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής, δεν απαντά στις εξειδικευμένες ανάγκες και απαιτήσεις των επιμέρους επαγγελμάτων και επαγγελματιών.

2^ον. Δεν περιλαμβάνει μελέτη επιπτώσεων που να τεκμηριώνει την επίτευξη δημοσίου συμφέροντος.

3^ον. Εδράζεται σε αυθαίρετες παραδοχές και άγνωστες μελέτες, όπως είναι αυτή του Συμβουλίου Οικονομικών Εμπειρογνωμόνων, για την οποία, μέσω της κοινοβουλευτικής διαδικασίας έχω πολλές φορές ζητήσει από την Κυβέρνηση, χωρίς όμως αντίκρυσμα, να μας την καταθέσει, προκειμένου να εκτιμηθούν τα προσδοκώμενα οφέλη.

Οφέλη που κινούνται μεταξύ προσδοκίας, ευχών και αναμονής του αγνώστου.

Υπάρχουν μάλιστα και Εκθέσεις, όπως αυτή του Οικονομικού Επιμελητηρίου της Ελλάδας, οι οποίες δεν επιβεβαιώνουν τις εκτιμήσεις του ΙΟΒΕ, θεωρώντας ότι οι ισχυρισμοί του Ιδρύματος είναι αβάσιμοι και δεν έχουν επιστημονική τεκμηρίωση.

4^ον. Παραπέμπει σε Προεδρικά Διατάγματα με τα οποία μπορούν να προστεθούν περιορισμοί ή να θεσπιστούν εξαιρέσεις από τις προτεινόμενες ρυθμίσεις.

Το γεγονός αυτό, σύμφωνα και με τη γνώμη της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής, πέρα από καθυστερήσεις που προκαλεί, δημιουργεί και ένα τοπίο ασάφειας στην αγορά με ότι αυτό συνεπάγεται για τους επαγγελματίες που εμπλέκονται, αλλά και τους πολίτες που είναι χρήστες των συγκεκριμένων υπηρεσιών.

Ουσιαστικά δηλαδή, η Κυβέρνηση επιζητά «λευκή επιταγή» και γενικές, ευρύτερες, εξουσιοδοτήσεις.

5^ον. Έρχεται σε αντίθεση με πρότερες Κυβερνητικές επιλογές.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελούν οι ενεργειακοί επιθεωρητές οι οποίοι, εδώ και λίγες ημέρες, είναι επιφορτισμένοι με τον έλεγχο ακινήτων για την έκδοση Πιστοποιητικού Ενεργειακής Απόδοσης.

Για άλλη μία φορά, η Κυβέρνηση παλινωδεί.

6^ον. Στηρίζεται σε δημοσκοπήσεις.

Αν όμως η Κυβέρνηση θεωρεί ότι το περιεχόμενο του Σχεδίου Νόμου εδράζεται στην πολιτική της φιλοσοφία, τότε προφανώς δεν υπάρχει ανάγκη να δαπανά δημόσιους πόρους για τη διεξαγωγή δημοσκοπήσεων.

Εάν, όμως, έτσι αντιλαμβάνεται την άσκηση κυβερνητικής πολιτικής, τότε γιατί δεν έκανε ανάλογες δημοσκοπήσεις όταν αποφάσισε τις οριζόντιες περικοπές μισθών και συντάξεων και την πρωτοφανή διόγκωση της άμεσης και έμμεσης φορολογικής επιβάρυνσης των νοικοκυριών και των επιχειρήσεων;

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Η υπό συζήτηση νομοθετική πρωτοβουλία της Κυβέρνησης, για να επιτύχει τους επιδιωκόμενους στόχους της, θα πρέπει:

1^ον. Να συνοδεύεται από συγκεκριμένες μελέτες σχετικά με τις επιπτώσεις των αλλαγών σε κάθε επάγγελμα.

Ενδεικτικά και μόνο αναφέρω ότι ο Υπουργός Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, σε επιστολή του στις 23/6/2010, τάσσεται, με σαφήνεια, υπέρ του καθορισμού των ελαχίστων ορίων δικηγορικής αμοιβής.

Ενώ για τους Μηχανικούς οι αμοιβές μελέτης και επίβλεψης κυμαίνονται στο 3,5% – 4,5% του συνολικού κόστους του έργου (χωρίς την αξία της γης), όταν τα αντίστοιχα ποσά σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες, με ή χωρίς κατώτατες αμοιβές, υπολογίζονται στο 12% – 16%.

2^ον. Να ενσωματώσει αναλυτικά τις κοινωνικές και οικονομικές ομάδες που επηρεάζονται άμεσα από τις αρχικές, γενικές ρυθμίσεις του Νομοσχεδίου.

Η ΟΚΕ θεωρεί ότι απαιτείται εξειδικευμένη προσέγγιση ανά «ρυθμιζόμενο» επαγγελματικό κλάδο και στη συνέχεια τροποποιήσεις επί του αντίστοιχου επαγγελματικού θεσμικού πλαισίου.

3^ον. Να εξασφαλίζει την ποιότητα των παρεχόμενων υπηρεσιών, την ασφάλεια του πολίτη, τη βιωσιμότητα των νέων επαγγελματιών, για παράδειγμα των νέων δικηγόρων, σε όλη την Επικράτεια.

Να διασφαλίζει ότι η κατάργηση των περιορισμών στην άσκηση επαγγελμάτων δεν θα οδηγήσει σε ασυδοσία, στην απορρύθμιση επιστημονικών επαγγελμάτων, σε αθέμιτο ανταγωνισμό, στην επικράτηση μεγάλων εταιρειών, σε γεωγραφικό αφανισμό κυρίως στην αγορά νομικών υπηρεσιών, σε κατάργηση κάθε ελέγχου, σε μείωση της ποιότητας των υπηρεσιών.

4^ον. Να επιβάλλει μεταρρυθμιστικές παρεμβάσεις στο περιβάλλον άσκησης των επαγγελματικών δραστηριοτήτων.

Αυτό σημαίνει, για παράδειγμα, στον χώρο των μηχανικών, ύπαρξη μηχανισμού ελέγχου και αποτροπής του αθέμιτου ανταγωνισμού, θεσμοθέτηση φορέα μητρώων, διαβάθμισης και πιστοποίησης τεχνικών επαγγελμάτων, συνολική θεώρηση του συστήματος μελέτης, επίβλεψης, παραγωγής και παραλαβής του τεχνικού έργου, θέσπιση μητρώου κατασκευαστών ιδιωτικών έργων, αναθεώρηση συστήματος έκδοσης οικοδομικών αδειών.

Τότε και μόνο τότε τα αποτελέσματα της νομοθετικής πρωτοβουλίας της Κυβέρνησης δεν θα είναι αντίθετα από τις επιδιώξεις της.

15Φεβ

Δήλωση σχετικά με τη βαθιά ύφεση της Ελληνικής Οικονομίας

Ο Αναπληρωτής Υπεύθυνος του Τομέα Πολιτικής Ευθύνης Οικονομίας της Νέας Δημοκρατίας, βουλευτής Φθιώτιδας, κ. Χρήστος Σταϊκούρας, έκανε την ακόλουθη δήλωση:

«H Ελληνική Οικονομία έχει εισέλθει σε «μακροχρόνιο παγετώνα», βυθιζόμενη όλο και πιο βαθιά στην ύφεση.

Συνεχίζει την αδιέξοδη πορεία της, χωρίς προοπτική, εξαιτίας της ασκούμενης Κυβερνητικής πολιτικής.

Κυβερνητική πολιτική που έχει οδηγήσει την Οικονομία σε παράλυση και την κοινωνία σε απελπισία.

Συγκεκριμένα, το Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν (ΑΕΠ), κατά το 4^ο τρίμηνο του 2010, παρουσίασε μείωση κατά 6,6% σε σχέση με το 4ο τρίμηνο του 2009.

Ύφεση η οποία θα υπερβεί το 4,5% σε ετήσια βάση, έναντι αρχικού στόχου για 4% (και αναθεωρημένου για 4,2%).

Πρόκειται για πρωτοφανή, σε ένταση και έκταση, συρρίκνωση της Ελληνικής οικονομίας, τη μεγαλύτερη από το 1975.

Συρρίκνωση η οποία πλήττει την κατανάλωση και, κυρίως, τις επενδύσεις, μειώνοντας τις παραγωγικές δυνατότητες της οικονομίας.

Ύφεση με άμεσες και έντονες δυσμενείς επιπτώσεις στην απασχόληση και την ανεργία.

Ύφεση η οποία είναι βαθύτερη από τις αρχικές εκτιμήσεις, αφού έχουν αναθεωρηθεί επί το δυσμενέστερο όλα τα στοιχεία για το 2010 (ενδεικτικά, για το 3^ο τρίμηνο, η ύφεση διαμορφώνεται στο 5,7%, από 4,6% που είχε αρχικώς εκτιμηθεί).

Ύφεση που θα συνεχισθεί και το 2011, χρονιά στην οποία η συρρίκνωση της οικονομίας εκτιμάται ότι θα υπερβεί το 3% (το ΚΕΠΕ, στο Ενημερωτικό Δελτίο του Ιανουαρίου, εκτιμά πως θα ανέλθει στο 3,5%).

Αυτή η εξέλιξη επιβεβαιώνει τη διαπίστωση της Νέας Δημοκρατίας ότι το «θεραπευτικό σχήμα» που έχει τεθεί σε εφαρμογή στη χώρα μας δεν είναι κατάλληλο.

Οι εναλλακτικές επιλογές που συζητούνται σήμερα δεν αποτελούν παρά ομολογία αποτυχίας του «Μνημονίου».

Απαιτείται συνεπώς μια συνολική και συνεκτική λύση με πειστικές πρωτοβουλίες για την αντιμετώπιση του χρέους, του ελλείμματος και της ύφεσης.

Πρωτοβουλίες που έγκαιρα πρότεινε η Νέα Δημοκρατία για την έξοδο της χώρας από την κρίση.

Πρωτοβουλίες τις οποίες η Κυβέρνηση αγνοεί και διαστρεβλώνει».

15Φεβ

Εισήγηση στην Επιτροπή Απολογισμού, Γενικού Ισολογισμού και ελέγχου εκτέλεσης του Προϋπολογισμού του Κράτους

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Τα οριστικά αποτελέσματα της πορείας εκτέλεσης του Κρατικού Προϋπολογισμού του 2010, αλλά και τα προσφάτως δημοσιευμένα στοιχεία για βασικά μεγέθη της Οικονομίας, αποδεικνύουν ότι η Κυβέρνηση απέτυχε στους επιμέρους στόχους του Προγράμματος Οικονομικής Πολιτικής για το 2010.

Συγκεκριμένα:

1^ον. Τα καθαρά έσοδα αυξήθηκαν κατά 5,5% το 2010, έναντι στόχου στο «Μνημόνιο» για αύξηση κατά 13,7%.

Ειδικότερα, τα έσοδα από το ΦΠΑ αυξήθηκαν, μετά και τις διαδοχικές αυξήσεις των συντελεστών, μόλις κατά 4,8% το 2010, έναντι στόχου στο “Μνημόνιο” για αύξηση 14,7%.

2^ον. Οι δαπάνες του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων μειώθηκαν, το 2010, κατά 12%, έναντι στόχου στο «Μνημόνιο» για μείωση κατά 4%.

3^ον. Η ύφεση έχει, ήδη, διαμορφωθεί στο 4^ο τρίμηνο του 2010, στο 6,6%, έναντι στόχου στον Προϋπολογισμό για 4,2% το 2010 και 3% το 2011 (ήδη το ΚΕΠΕ εκτιμά ότι η ύφεση θα διαμορφωθεί στο 3,5% το 2011, ενώ και η Τράπεζα της Ελλάδος εκτιμά ύφεση μεγαλύτερη από 3% για το 2011).

4^ον. Ο πληθωρισμός διατηρεί τη δυναμική του, παρά τις αντίθετες διαβεβαιώσεις της πολιτικής ηγεσίας του αρμόδιου Υπουργείου, και διαμορφώθηκε στο 5,2% τον προηγούμενο μήνα.

5^ον. Η ανεργία εκτινάχθηκε στο 13,9% τον τελευταίο Νοέμβριο, έναντι στόχου στον Προϋπολογισμό για 12,1% το 2010 (και 14,6% το 2011).

Το αποτέλεσμα αυτών των αστοχιών στις προβλέψεις και των αποκλίσεων στους στόχους ήταν:

1^ον. Οι περαιτέρω οριζόντιες περικοπές μισθών και συντάξεων.

2^ον. Οι συνεχείς αναθεωρήσεις των μεγεθών του “Μνημονίου” (ήδη 2 αναθεωρήσεις μέσα στο 2010 και μία τρίτη αναθεώρηση την προηγούμενη εβδομάδα).

3^ον. Τα πρόσθετα μέτρα εκτός του Προγράμματος Οικονομικής Πολιτικής (π.χ. η περαίωση οφειλών).

4^ον. Η δημιουργία ενός μεγάλου εσωτερικού χρέους του Κράτους προς τις επιχειρήσεις (εκτιμάται στα 10 δισ. ευρώ).

Και όλα αυτά ώστε η Κυβέρνηση να φανεί ότι επιτυγχάνει, λογιστικά, τους συνολικούς δημοσιονομικούς στόχους της.

Συνολικοί στόχοι, όμως, οι οποίοι, και αυτοί, έχουν αναθεωρηθεί.

Έτσι, το έλλειμμα της Γενικής Κυβέρνησης για το 2010, εκτιμάται ότι θα διαμορφωθεί περίπου στο 9,5% του ΑΕΠ, έναντι στόχου στο «Μνημόνιο» για 8,1% του ΑΕΠ.

Και αυτή η αναθεώρηση οφείλεται, κατά τα 2/3 της, σύμφωνα και με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, στην υστέρηση των εσόδων του 2010.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Αυτή η αποτυχία της ασκούμενης οικονομικής πολιτικής έχει μεταφερθεί, αναπόφευκτα, και επιβαρύνει τη δημοσιονομική κατάσταση και της εφετινής χρονιάς.

Κατάσταση όπως αποτυπώθηκε στον Προϋπολογισμό του 2011.

Κατάσταση όπως επιβεβαιώνεται, ήδη, από τον πρώτο μήνα του έτους, καθώς:

1^ον. Τα καθαρά έσοδα μειώθηκαν κατά 9,2%, έναντι ετήσιου στόχου για αύξηση κατά 8,6%. Παρατηρείται, συνεπώς, μία υστέρηση 994 εκατ. ευρώ έναντι του ετήσιου στόχου, 513 εκατ. ευρώ έναντι του αντίστοιχου περυσινού μήνα, ή 281 εκατ. ευρώ έναντι του στόχου του Προϋπολογισμού για τον πρώτο μήνα του 2011.

2^ον. Οι δαπάνες του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων, τον πρώτο μήνα του έτους, μειώθηκαν κατά 14,7%, έναντι ετήσιου στόχου για οριακή αύξηση κατά 0,6%.

3^ον. Οι δαπάνες για την εξόφληση παλαιών οφειλών νοσοκομείων, δείγμα λογιστικών ακροβασιών, τον πρώτο μήνα του έτους, ανήλθαν στα 3,4 δισ. ευρώ, όταν για όλο το 2011, ο Προϋπολογισμός τις εκτιμούσε στα 420 εκατ. ευρώ.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Οι τελευταίες εξελίξεις επιβεβαιώνουν βασικές, σταθερές, διαπιστώσεις της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης και δικαιώνουν τις προτάσεις της:

1^η. Η Ελλάδα αντιμετωπίζει ένα πρόβλημα χρέους, κοινό στις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες.

2^η. Το «θεραπευτικό σχήμα» που έχει τεθεί σε εφαρμογή στη χώρα μας δεν είναι κατάλληλο.

Οι εναλλακτικές επιλογές που συζητούνται σήμερα δεν αποτελούν παρά ομολογία αποτυχίας του «Μνημονίου».

Απαιτείται συνεπώς μια συνολική, συνεκτική και πειστική λύση για την Ευρώπη και τη χώρα μας.

Χρειάζονται, σε Ευρωπαϊκό επίπεδο, συντονισμένες και ολοκληρωμένες λύσεις για την αντιμετώπιση του χρέους και σε εθνικό επίπεδο, πειστικές πρωτοβουλίες για την αντιμετώπιση του χρέους, του ελλείμματος και της ύφεσης.

Πιο συγκεκριμένα, απαιτείται:

Η επιδίωξη επιμήκυνσης του χρόνου αποπληρωμής και η μείωση του επιτοκίου του χρέους των 110 δισ. ευρώ.
Η επιδίωξη της θεσμοθέτησης και έκδοσης ευρωομολόγου.
Η επίτευξη τουλάχιστον ισοσκελισμένων προϋπολογισμών, και όχι απλώς πρωτογενών πλεονασμάτων (με μέτρα μείωσης της φοροδιαφυγής, περιστολής της σπατάλης και βελτίωσης της αποτελεσματικότητας των πόρων).
Η προώθηση, παράλληλα με τα μέτρα δημοσιονομικής εξυγίανσης και προσαρμογής, αναπτυξιακών δράσεων.
Η ορθολογική διαχείριση και διαφανής αξιοποίηση – όχι εκποίηση – της περιουσίας του Δημοσίου και η προώθηση ενός ρεαλιστικού προγράμματος αποκρατικοποιήσεων.

Αξιοποίηση περιουσίας για την οποία η Κυβέρνηση δεν έχει να επιδείξει έργο μέχρι σήμερα, ενώ δεν διαθέτει και ένα ολοκληρωμένο, συνεκτικό, σχέδιο για τη διαχείρισή της.

Είναι χαρακτηριστικό ότι, σε 1,5 χρόνο διακυβέρνησης της χώρας από το ΠΑΣΟΚ, δεν έγινε ούτε μία αποκρατικοποίηση και δεν προχώρησε κάποια διαδικασία για την αξιοποίηση της περιουσίας του Δημοσίου, παρά το γεγονός ότι η ίδια η Κυβέρνηση, στο Πρόγραμμα Σταθερότητας και Ανάπτυξης υπολόγιζε 2,5 δισ. ευρώ έσοδα από αποκρατικοποιήσεις την προηγούμενη χρονιά.

Επίσης, στις 16 Δεκεμβρίου 2010, η ηγεσία του Υπουργείου Οικονομικών, μετά τη συνεδρίαση της Διυπουργικής Επιτροπής Αναδιαρθρώσεων και Αποκρατικοποιήσεων, είχε ανακοινώσει ότι «… στόχος του προγράμματος αποκρατικοποιήσεων και αξιοποίησης της δημόσιας περιουσίας είναι η εισροή εσόδων ύψους 7 δισ. ευρώ για την περίοδο 2011-2013 και ειδικότερα η είσπραξη τουλάχιστον ενός δισεκατομμυρίου ευρώ μέσα στο 2011».

Τώρα (11.02.2011), στο ενημερωτικό σημείωμα για την 3^η Επικαιροποίηση του Προγράμματος Οικονομικής Πολιτικής αναφέρει ότι «… στόχος είναι η συνολική είσπραξη εσόδων τουλάχιστον 50 δισ. ευρώ την περίοδο 2011-2015 εκ των οποίων τα 15 δισ. ευρώ έως το 2012».

Το μόνο συνεπώς στο οποίο επιδίδεται συνεχώς η Κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ είναι η μετακύλιση των ευθυνών στους άλλους.

Ακόμη και στη συνεργασία της με την «Τρόικα» προσδίδει πλέον χαρακτηριστικά «λεόντειας συνεργασίας» (τα θετικά δικά μας, τα αρνητικά της «Τρόικας»).

Όμως, όλο και περισσότεροι πολίτες κατανοούν πλέον τις Κυβερνητικές ασκήσεις επί χάρτου και επί οθόνης.

Ασκήσεις με τεράστιο κόστος για τη χώρα, την οικονομία και την κοινωνία της.

15Φεβ

Ερώτηση σχετικά με νομοθετικό κενό για το αφορoλόγητο αγοράς Α’ κατοικίας

Σύμφωνα με το άρθρο 8 παρ.1 του νόμου 3899/2010 η αγορά πρώτης κατοικίας μέχρι 120 τ.μ. και αντικειμενικής αξίας μέχρι του ποσού των 200.000 ευρώ, εξαιρείται του τεκμηρίου απόκτησης περιουσιακών στοιχείων, καθώς απαλλαγή ισχύει και στον φόρο δωρεών ή γονικών παροχών μέχρι του προαναφερθέντος ποσού. Η έναρξη ισχύος του άρθρου αυτού είναι η 17/12/2010, διατηρώντας το κενό που υπήρχε από τον προηγούμενο νόμο 3842/2010 (άρθρο 3 παρ.4β) που αφορά στην «Αποκατάσταση φορολογικής δικαιοσύνης, αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής και άλλες διατάξεις» και σύμφωνα με τον οποίο καταργείται από 23.4.2010 και μετά, η απαλλαγή από το τεκμήριο της δαπάνης που καταβάλλεται για την αγορά ή ανέγερση πρώτης κατοικίας μέχρι 120 τ.μ. και αντικειμενικής αξίας μέχρι του ποσού των 200.000 ευρώ.

Γίνεται έτσι μια πρωτοφανής διάκριση των Ελλήνων πολιτών και δημιουργείται μια άνιση φορολογική μεταχείριση τριών ταχυτήτων. Συγκεκριμένα, από τις 01/01/2010 έως τις 22/04/2010, η αγορά πρώτης κατοικίας εξαιρείται του τεκμηρίου απόκτησης περιουσιακών στοιχείων, από τις 23/04/2010 έως και τις 16/12/2010 καταργείται η απαλλαγή από το τεκμήριο και από τις 17/12/2010 έως και τις 31/12/2010 ισχύει και πάλι η απαλλαγή από το τεκμήριο. Τίθεται λοιπόν θέμα αντισυνταγματικότητας, δεδομένου ότι το τεκμήριο αποτελεί ετήσια δαπάνη και δεν μπορεί για μία αγορά ακινήτου μέσα στο ίδιο έτος να ισχύουν δυο διαφορετικοί κανόνες.

Στα πλαίσια της συζήτησης του νέου φορολογικού νομοσχεδίου και προς αποκατάσταση αυτής της φορολογικής αδικίας,

ΕΡΩΤΑΤΑΙ

ο κος Υπουργός:

1. Δεν επιβάλλεται να αποκατασταθεί αυτή η φορολογική αδικία;

2. Δεν θα πρέπει να ισχύσει αναδρομικά το άρθρο 8 παρ.1 του νόμου 3899/2010 έτσι ώστε να καλύψει το κενό που υπήρχε από τον προηγούμενο νόμο 3842/2010;

15Φεβ

Ερώτηση σχετικά με τη μη ανανέωση καρτών ελεύθερης μετακίνησης για τα άτομα με αναπηρία

Κάθε χρόνο, το Υπουργείο Υγείας & Κοινωνικής Αλληλεγγύης υπογράφει σύμβαση με την Ομοσπονδία Αστικών Λεωφορείων για την κάλυψη του κόστους της δωρεάν μετακίνησης των ΑμεΑ. Όπως αναφέρει σχετική ανακοίνωση της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Αστικών Συγκοινωνιών, δεν έχει καταβληθεί στα ΚΤΕΛ η δεύτερη δόση για το έτος 2010, για τη δωρεάν μεταφορά των ατόμων με αναπηρία και για το λόγο αυτό δεν κατέστη δυνατή η συμφωνία μεταξύ του Υπουργείου Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης με τα ΚΤΕΛ.

Σημειώνεται ακόμη, ότι δόθηκε χρονικό περιθώριο για τη δωρεάν μετακίνηση των ΑμεΑ μέχρι τις 31/01/2011, με την «ελπίδα» ότι θα υπογραφεί η νέα σύμβαση, κάτι το οποίο δεν έχει επιτευχθεί μέχρι σήμερα. Σε συνέχεια της ίδιας ανακοίνωσης, καλούνται άπαντα τα ΚΤΕΛ να μη δέχονται τη δωρεάν μετακίνηση των κατόχων καρτών ΑμεΑ, με μόνη εξαίρεση, στη δωρεάν μετακίνηση των τυφλών ατόμων.

Ωστόσο, η εξαίρεση αυτή δεν αναιρεί το γεγονός της στέρησης του κατοχυρωμένου και κεκτημένου δικαιώματος της ελεύθερης μετακίνησης των ΑμεΑ σε συνολικό επίπεδο. Για το λόγο αυτό, οι Σύλλογοι των ΑμεΑ στο Νομό Φθιώτιδας και σε άλλους Νομούς της χώρας, αντιδρούν και διαμαρτύρονται έντονα.

Παρά τις τελευταίες διαβεβαιώσεις στελεχών του Υπουργείου Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων, ότι δεν υπάρχει πρόβλημα και ότι οι δικαιούχοι καρτών δωρεάν ή μειωμένης μετακίνησης μπορούν απρόσκοπτα να τις χρησιμοποιούν, μέχρι την ανανέωση της σχετικής σύμβασης, καταγράφονται περιστατικά που αμφισβητούν στην πράξη, το δικαίωμα της ελεύθερης μετακίνησης των ΑμεΑ.

Σύμφωνα με δημοσιεύματα στον Τύπο, τις τελευταίες ημέρες, έχουν καταμαρτυρηθεί δεκάδες καταγγελίες ΑμεΑ που πιστοποιούν την άρνηση των λεωφορειούχων να δεχτούν τις κάρτες για την ελεύθερη μετακίνησή τους.

Κατόπιν τούτων,

ΕΡΩΤΩΝΤΑΙ

οι κ.κ Υπουργοί:

Σε ποιες ενέργειες προτίθενται να προβούν τα Υπουργεία, προκειμένου να επιλυθεί άμεσα το ζήτημα της ανανέωσης των καρτών ελεύθερης μετακίνησης των ατόμων με αναπηρία;

15Φεβ

Ερώτηση σχετικά με το αφορολόγητο αγοράς Α’ κατοικίας στην περίπτωση ύπαρξης ημιυπαίθριων χώρων με αλλαγή χρήσης

Το τελευταίο διάστημα όλο και πληθαίνουν οι διαμαρτυρίες από πολίτες αναφορικά με την εφαρμογή των Νόμων 3842/2010 και 3843/2010 που αφορούν στην «Αποκατάσταση φορολογικής δικαιοσύνης, αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής….». Συγκεκριμένα και ενώ προέβησαν στην αγορά Α΄ κατοικίας συνολικής αντικειμενικής αξίας των κυρίων και ημιυπαίθριων χώρων κάτω των 200.000 ευρώ και έχοντας ήδη υποβάλει τα αναγκαία δικαιολογητικά στην αρμόδια πολεοδομία για τακτοποίηση των ημιυπαίθριων χώρων, οι αρμόδιες ΔΟΥ απάλλαξαν τους αγοραστές από το φόρο μεταβίβασης ακινήτων για τις αξίες των κυρίων χώρων, αλλά επέβαλαν καταχρηστικά φόρο μεταβίβασης ακινήτων για τις αξίες που αντιστοιχούσαν στην αντικειμενική αξία των ημιυπαίθριων χώρων, για τους οποίους είχαν ήδη υποβληθεί τα αναγκαία δικαιολογητικά για την τακτοποίησής τους, θεωρώντας ότι είναι ξεχωριστό ακίνητο ή μη νόμιμοι χώροι.

Σύμφωνα με τον νόμο 3843/2010, επιτρέπεται μετά την καταβολή προστίμου η διατήρηση για σαράντα χρόνια ημιυπαίθριων χώρων οι οποίοι βρίσκονται στον εγκεκριμένο κτιριακό όγκο βάσει της οικοδομικής τους άδειας και έχουν μετατραπεί σε χώρους κύριας χρήσης και για τους οποίους δεν επιβάλλονται πρόστιμα ανέγερσης και διατήρησης, ούτε άλλες κυρώσεις. Επιπλέον, δεν οφείλονται αναδρομικά άλλες επιβαρύνσεις για την αλλαγή χρήσης που έχει συντελεστεί.

Καθώς η τακτοποίηση των ημιυπαίθριων χώρων συντελέστηκε αφού πληρώθηκε το ανάλογο πρόστιμο, ουσιαστικά τακτοποίηση σημαίνει ρύθμιση-νομιμοποίηση από ημιυπαίθριο χώρο σε κύρια χρήση. Κατά συνέπεια, οι φορολογικές αρχές δεν νομιμοποιούνται αναδρομικά στην επιβολή φόρων, αλλά μόνο σε μελλοντική επιβολή, αντιμετωπίζοντας πλέον τους χώρους που άλλαξαν χρήση προσθετικά στην κατοικία που ανήκουν – και όχι ως άλλο, μη νόμιμο ακίνητο.

Κατόπιν τούτων,

ΕΡΩΤΩΝΤΑΙ

οι κ. κ. Υπουργοί:

1. Είναι οι ημιυπαίθριοι χώροι για τους οποίους υποβλήθηκαν τα δικαιολογητικά αλλαγής χρήσης, σύμφωνα με τις διατάξεις του νόμου 3843/2010, νόμιμοι χώροι και αποτελούν ενιαίους και αδιαίρετους χώρους των κατοικιών που ανήκουν;

2. Ισχύει το αφορολόγητο όριο των 200.000 ευρώ για αγορά Α΄ κατοικίας;

3. Στις περιπτώσεις που η συνολική αξία των κυρίως και ημιυπαιθρίων χώρων προσθετικά είναι μικρότερη των 200.000,00 ευρώ, γιατί οι φορολογικές αρχές υπολόγισαν την αντικειμενική αξία των τακτοποιηθέντων χώρων χωριστά από την αντικειμενική αξία των κυρίων χώρων και όχι προσθετικά σε αυτούς και επέβαλαν φόρο μεταβίβασης ακινήτου χωριστά στην αξία των ημιυπαίθριων χώρων;

4. Με ποιον τρόπο θα επιστραφεί στους αγοραστές Α΄ κατοικίας ο φόρος μεταβίβασης που αντιστοιχεί στους ημιυπαίθριους χώρους που άλλαξαν νόμιμα χρήση, εφόσον δεν έπρεπε να καταβληθεί, αφού η συνολική αξία της αγορασθείσας Α΄ κατοικίας είναι κάτω του αφορολόγητου ορίου των 200.000 ευρώ;

14Φεβ

Ερώτηση σχετικά με το αναγκαστικό κατοχικό δάνειο της Ελλάδας προς τη Γερμανία

Σύμφωνα με στοιχεία που έχουν δει το φως της δημοσιότητας τον τελευταίο καιρό (Περιοδικό «Επίκαιρα», Τεύχη: 30/12/2010, 13/01/2011, 20/01/2011 & 27/01/2011) οι οφειλές της Γερμανίας προς την Ελλάδα, από πολεμικές επανορθώσεις και το αναγκαστικό κατοχικό δάνειο, διαμορφώνονται στα 162 δισ. ευρώ περίπου (108 δισ. ευρώ οι πολεμικές επανορθώσεις και 54 δισ. ευρώ το αναγκαστικό κατοχικό δάνειο).

Το ζήτημα του αναγκαστικού κατοχικού δανείου έχει τεθεί διαχρονικά από την ελληνική πλευρά (1955, 1964-1965, 1974, 1991 & 1995). Το 1955 επισημάνθηκε για πρώτη φορά ότι, ενώ οι γερμανικές αποζημιώσεις είχαν ανασταλεί, παρά ταύτα το κατοχικό δάνειο ήταν απαιτητό, αφού επρόκειτο για πιστώσεις που θα έπρεπε να εξοφληθούν.

Η Κυβέρνηση (Πρακτικά της Βουλής των Ελλήνων, Συνεδρίαση της 12.12.2010), απεδέχθη τις κρατικές διεκδικήσεις, δηλώνοντας διά του Υφυπουργού Οικονομικών κ. Σαχινίδη ότι «…ο Πρωθυπουργός της χώρας είπε ότι δεν έχουμε παραιτηθεί ποτέ από τις αξιώσεις μας. Το θέμα υφίσταται στο πλαίσιο των διμερών μας σχέσεων με τη Γερμανία […] το θέμα παραμένει ανοικτό…».

Κατόπιν τούτων,

ΕΡΩΤΑΤΑΙ

ο κος Υπουργός:

1. Με ποιό τρόπο σκέφτεται η Ελληνική Κυβέρνηση να θέσει υπό δικαιοδοτική κρίση το ζήτημα του Αναγκαστικού Κατοχικού Δανείου;

2. Σε περίπτωση θετικής έκβασης, θα μπορούσε η Ελλάδα να προβεί σε συμψηφισμό μέρους των οφειλών, με δεδομένο ότι:

Εκκρεμεί η κύρωση της Σύμβασης Δανειακής Διευκόλυνσης (Βουλή των Ελλήνων, από 04.06.2010).

Σύμφωνα με το Άρθρο 7.1 της Σύμβασης Δανειακής Διευκόλυνσης που υπεγράφει το 2010 «… οι πληρωμές του Δανειολήπτη καταβάλλονται στο ακέραιο, χωρίς μείωση λόγω συμψηφισμού ή ύπαρξης ανταπαίτησης για όλη τη διάρκεια της πρώτης Σύμβασης…»;

13Φεβ

Συνέντευξη στην Εφημερίδα “Αποκαλύψεις” – “Η Κυβέρνηση δεν συζητά υπεύθυνα με τις πολιτικές δυνάμεις, προσπαθεί να τις καταστήσει συνυπεύθυνες”

1^η. Σε τι υπολείπεται το Πρόγραμμα Οικονομικής Πολιτικής της Κυβέρνησης, ώστε να είναι πιθανή η λήψη επιπλέον μέτρων, όπως προειδοποίησε ο επικεφαλής του Εurogroup κ. Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ;

Το Πρόγραμμα δεν αντιμετωπίζει με βιώσιμο τρόπο το πρόβλημα ελλείμματος και χρέους της ελληνικής οικονομίας. Σε ότι αφορά το δημοσιονομικό έλλειμμα, η όποια μείωσή του οφείλεται στις απανωτές φορολογικές επιβαρύνσεις νοικοκυριών και επιχειρήσεων, στις οριζόντιες περικοπές μισθών και συντάξεων, στις διαδοχικές μειώσεις του προγράμματος δημοσίων επενδύσεων, και στη «στάση πληρωμών» του κράτους απέναντι στους πιστωτές του. Ακόμη όμως και με αυτές τις Κυβερνητικές επιλογές, το έλλειμμα θα διαμορφωθεί σε υψηλότερο επίπεδο σε σχέση με τις εκτιμήσεις του Προγράμματος – κατά 1,5% περίπου του ΑΕΠ το 2010, λόγω, κυρίως, της υστέρησης των εσόδων. Σε ότι αφορά το δημόσιο χρέος, το ύψος του μεγαλώνει, το κόστος εξυπηρέτησής του διευρύνεται και η δυναμική του διατηρείται (το χρέος αναμένεται να αυξηθεί κατά 30% του ΑΕΠ την περίοδο 2009-2013). Αυτή η εξέλιξη των δημοσιονομικών μεγεθών έχει ήδη επιφέρει και θα επιβάλλει νέα μέτρα. Μέτρα που οδηγούν σε ένα μακροχρόνιο «παγετώνα» την Ελληνική οικονομία.

2^η. Για αυτά τα νέα μέτρα η Κυβέρνηση διαρκώς επαναλαμβάνει ότι θα καλέσει τα κόμματα της Αντιπολίτευσης να τοποθετηθούν. Τι θα κάνετε;

Η συστηματική συζήτηση για τα μείζονα θέματα της χώρας, μεταξύ των πολιτικών δυνάμεων, είναι πολύ σοβαρή υπόθεση.Το ΠΑΣΟΚ, διαχρονικά, ως Κυβέρνηση την αγνοούσε και ως Αντιπολίτευση πάντα την τορπίλιζε. Τώρα, ως Κυβέρνηση, παρά τα αδιέξοδα των επιλογών της, δεν προσπαθεί να συζητήσει υπεύθυνα με τις πολιτικές δυνάμεις. Επιχειρεί μόνο να τις καταστήσει συνυπεύθυνες. Έτσι, η Κυβέρνηση αναζητά συμμετοχή από τις πολιτικές δυνάμεις για την επιβολή ενός «νέου Μνημονίου» για την περίοδο 2012-2015, με επιπλέον μέτρα «ασφυξίας» ύψους τουλάχιστον 15 δισ. ευρώ. Λησμονεί, όμως, ότι έχει ήδη λάβει μέτρα 38 δισ. ευρώ για τα έτη 2010 και 2011, πολύ περισσότερα απ’ όσα αναγράφει στο ίδιο το «Μνημόνιο». Μεταξύ δε των προτεινόμενων, από το ΔΝΤ, νέων μέτρων είναι η αύξηση του ΦΠΑ, η μείωση των επιδομάτων, η αύξηση των τιμολογίων των ΔΕΚΟ. Σ’ αυτή την αδιέξοδη πολιτική η Κυβέρνηση ας μην αναζητά «συνενόχους».

3^η. Περιθώρια για μέτρα κοινωνικού χαρακτήρα υπάρχουν;

Είναι αλήθεια ότι, στην παρούσα φάση, τα δημοσιονομικά περιθώρια για τη λήψη τέτοιων μέτρων είναι στενά. Και καθίστανται πιο περιορισμένα λόγω της ασκούμενης οικονομικής πολιτικής. Υπάρχει όμως η δυνατότητα άρσης κάποιων αδικιών, όπως αυτή με τις περικοπές στις συντάξεις, ειδικά τις χαμηλές. Η όποια όμως αποκατάσταση αυτών θα πρέπει να συνοδεύεται από αντίστοιχη περιστολή σε σπατάλες που ενσωματώνονται σε συγκεκριμένους κωδικούς του Προϋπολογισμού. Και τέτοιους, η Ν.Δ., με πολύ συγκεκριμένο τρόπο, έχει παρουσιάσει από τον περασμένο Ιούλιο.

4^η. Με βάση και τις Ευρωπαϊκές εξελίξεις, ποια είναι η δική σας πρόταση;

Οι τελευταίες εξελίξεις επιβεβαιώνουν βασικές, σταθερές, διαπιστώσεις της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης:

1^η. Η Ελλάδα αντιμετωπίζει ένα πρόβλημα χρέους, κοινό στις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες.

2^η. Το «θεραπευτικό σχήμα» που έχει τεθεί σε εφαρμογή στη χώρα μας δεν είναι κατάλληλο. Οι εναλλακτικές επιλογές που συζητούνται σήμερα αποτελούν ομολογία αποτυχίας του «Μνημονίου».

Απαιτείται συνεπώς μια συνολική, συνεκτική και πειστική λύση για την Ευρώπη και τη χώρα μας. Χρειάζονται, σε Ευρωπαϊκό επίπεδο, συντονισμένες και ολοκληρωμένες λύσεις για την αντιμετώπιση του χρέους και σε εθνικό επίπεδο, πειστικές πρωτοβουλίες για την αντιμετώπιση του χρέους, του ελλείμματος και της ύφεσης.

Πιο συγκεκριμένα, απαιτούνται:

Η επίτευξη τουλάχιστον ισοσκελισμένων προϋπολογισμών, και όχι απλώς πρωτογενών πλεονασμάτων (με μέτρα μείωσης της φοροδιαφυγής, περιστολής της σπατάλης και βελτίωσης της αποτελεσματικότητας των πόρων).
Η προώθηση, παράλληλα με τα μέτρα δημοσιονομικής εξυγίανσης και προσαρμογής, αναπτυξιακών δράσεων (με την ταυτόχρονη σταδιακή μείωση των φόρων).
Η άμεση καταγραφή, ορθολογική διαχείριση και διαφανής αξιοποίηση της περιουσίας του Δημοσίου.
Η προώθηση ενός τολμηρού, αλλά ρεαλιστικού, προγράμματος αποκρατικοποιήσεων (η Κυβέρνηση δεν έχει κάνει ούτε μία αποκρατικοποίηση μέχρι σήμερα, ενώ προσδοκούσε να αντλήσει 2,5 δισ. ευρώ το 2010).
Η επιδίωξη επιμήκυνσης του χρόνου αποπληρωμής και η μείωση του επιτοκίου του χρέους των 110 δισ. ευρώ.
Η επιδίωξη της θεσμοθέτησης και έκδοσης ευρωομολόγου.

5^η. Μετά τη συνάντηση του κ. Σαμαρά τόσο με τον κ. Προβόπουλο όσο με τον κ. Τρισέ, εκτιμάτε ότι μπορεί κάποια στιγμή να αντιμετωπίσει κάποιους είδους πρόβλημα το ελληνικό τραπεζικό σύστημα;

Στην Ελλάδα, σε αντιδιαστολή με άλλες χώρες, η δημοσιονομική κρίση είχε επιπτώσεις και στον τραπεζικό τομέα. Επιπτώσεις κυρίως στη ρευστότητά τους, λόγω της πιστοληπτικής υποβάθμισής τους, της μείωσης των καταθέσεων, της αδυναμίας πρόσβασης στη διατραπεζική αγορά, των αυξημένων επισφαλειών. Αυτές τις προκλήσεις καλείται σήμερα να αντιμετωπίσει το τραπεζικό σύστημα μέσα από πρωτοβουλίες αναδιάρθρωσης, κυρίως, του ενεργητικού τους. Είναι όμως αναγκαία και η συνέχιση της παροχής χρηματοδότησης προς τα πιστωτικά ιδρύματα από την ΕΚΤ. Ενώ και η Κυβέρνηση οφείλει να τα ενισχύσει με «πακέτα ρευστότητας». Ζητούμενο βέβαια παραμένει να διασφαλιστεί από την Κυβέρνηση ότι η παροχή αυτής της ρευστότητας θα διοχετευτεί στην πραγματική οικονομία, κάτι που δυστυχώς δεν γίνεται μέχρι σήμερα.

6^η. Συμφωνείτε με το κίνημα του «δεν πληρώνω»;

Σε μία Πολιτεία Δικαίου δεν υπάρχουν περιθώρια για τέτοιες αντιδράσεις. Και βεβαίως όταν επιχειρηθούν είναι καταδικαστέες. Εν προκειμένω μία διεύρυνση του «φαινομένου της ανυπακοής» τείνει να διαμορφώσει ατμόσφαιρα γενικευμένης ασυδοσίας, απειθαρχίας και ανομίας, λειτουργεί διαλυτικά για την ήδη διαταραγμένη κοινωνική συνοχή και δημιουργεί αρνητικά πρότυπα. Η επιδημία όμως του «δεν πληρώνω» έχει προσβάλει και το Ελληνικό Δημόσιο. Δημόσιο το οποίο αθετεί ανειλημμένες υποχρεώσεις του, δημιουργώντας ένα εσωτερικό χρέος που εκτιμάται, σήμερα, στα 10 δισ. ευρώ. Αποτελεί, συνεπώς, πρωτίστως ευθύνη της Κυβέρνησης η εμπέδωση κλίματος δικαίου και νομιμότητας.

7^η. Πως εξηγείτε τη στασιμότητα των δημοσκοπικών ποσοστών που εμφανίζει η Ν.Δ.;

Οι δημοσκοπήσεις δεν συνιστούν παρά μία «φωτογραφία της στιγμής». Η εγκυρότερη δημοσκόπηση είναι οι κάλπες. Και, στις πρόσφατες εκλογές η Ν.Δ. έδειξε ότι ανακάμπτει. Βέβαια, οι αυτοδιοικητικές εκλογές έχουν πάντοτε ιδιαίτερα χαρακτηριστικά. Όμως, έχω την αίσθηση ότι η διαρκώς αποσαφηνιζόμενη στρατηγική της, καθώς και οι προτάσεις της επί όλων των πεδίων για ταχύτερη και με λιγότερο οικονομικό και κοινωνικό κόστος έξοδο από την κρίση, αγγίζουν όλο και περισσότερους πολίτες, δημιουργούν κλίμα πολιτικής ανάκαμψης και διαμορφώνουν προοπτική δημιουργίας μιας πλατιάς κοινωνικής συμμαχίας με στόχο μια νέα πορεία για τον τόπο.

8^η. Το ενδεχόμενο εκλογών στο προσεχές διάστημα, είναι υπαρκτό κατά την άποψή σας; Και, επιπρόσθετα, πέραν της εκλογικής ετοιμότητας, στην οποία οφείλει να βρίσκεται η Ν.Δ., νομίζετε ότι είστε έτοιμοι να κυβερνήσετε;

Η εκλογολογία είναι επιζήμια για τη χώρα και την Οικονομία. Επιπλέον, όταν ανοίγει πολύ δύσκολα κλείνει. Σε κάθε περίπτωση, η Ν.Δ. είναι σε ετοιμότητα για το ενδεχόμενο πρόωρων εκλογών. Εκλογών που, ούτως ή άλλως, η ίδια δεν μπορεί να προκαλέσει. Οφείλει, βέβαια, συνεχώς να βελτιώνεται, και να εμπλουτίζει τις πολιτικές της. Να καταβάλλει ακόμα μεγαλύτερη προσπάθεια προκειμένου να ισχυροποιήσει τους δεσμούς της με ευρύτερα κοινωνικά στρώματα για να ανταποκριθεί στις προσδοκίες των πολιτών και στις προκλήσεις των καιρών.

11Φεβ

Δήλωση σχετικά με την επιβεβαίωση της Νέας Δημοκρατίας, κατόπιν και της συνέντευξης τύπου της “Τρόικας”, για την αναγκαιότητα είσπραξης εσόδων 50 δισ. ευρώ από την αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας και τις αποκρατικοποιήσεις

Ο Αναπληρωτής Υπεύθυνος του Τομέα Πολιτικής Ευθύνης Οικονομίας της Νέας Δημοκρατίας, βουλευτής Φθιώτιδας, κ. Χρήστος Σταϊκούρας, έκανε την ακόλουθη δήλωση:

«Όταν η Νέα Δημοκρατία υποστήριζε, από τον προηγούμενο Ιούλιο, ότι μπορεί η χώρα να αντλήσει 50 δισ. ευρώ από την αξιοποίηση της περιουσίας του Δημοσίου και από ιδιωτικοποιήσεις, η Kυβέρνηση μιλούσε για “μαγικές συνταγές”.

Σήμερα, που η “Τρόικα” καταλήγει στο ίδιο ποσό, μετά από 7 επιπλέον μήνες απραξίας, τι έχει να μας πει η Κυβέρνηση;».