admin

25Μάι

Δήλωση για την Πορεία Εκτέλεσης του Προϋπολογισμού (τελικά στοιχεία)

Ο Αναπληρωτής Υπεύθυνος του Τομέα Πολιτικής Ευθύνης Οικονομίας της Νέας Δημοκρατίας, βουλευτής Φθιώτιδας, κ. Χρήστος Σταϊκούρας, έκανε την ακόλουθη δήλωση, για την Πορεία Εκτέλεσης του Προϋπολογισμού:

« Η πορεία εκτέλεσης του Προϋπολογισμού για το 2010, λαμβάνοντας υπόψη τη δημοσιοποίηση των οριστικών στοιχείων για το 1^ο τετράμηνο του έτους, δεν ανταποκρίνεται στους στόχους που έχει θέσει η Κυβέρνηση στο Πρόγραμμα Σταθερότητας και Ανάπτυξης (του Ιανουαρίου και το «αναθεωρημένο»). Και αυτό διότι:

1^ον. Τα καθαρά έσοδα το 1^ο τετράμηνο του 2010 αυξήθηκαν κατά 10% σε σχέση με το αντίστοιχο τετράμηνο του 2009, έναντι στόχου για αύξηση κατά 11,7%, παρά το γεγονός ότι περιλαμβάνεται η έκτακτη εισφορά στις μεγάλες επιχειρήσεις και παρατηρείται μειωμένη επιστροφή φόρων στις εξαγωγικές κυρίως επιχειρήσεις. Χωρίς αυτά (δηλαδή την έκτακτη εισφορά στις επιχειρήσεις και την επιστροφή φόρων) τα έσοδα παρουσίασαν αύξηση μόλις κατά 1,5% το 1^ο τετράμηνο του 2010 σε σχέση με το αντίστοιχο περυσινό, έναντι στόχου για αύξηση κατά 10,9%.

2^ον. Οι άμεσοι φόροι κινούνται σε χαμηλότερο επίπεδο από πέρυσι όλους τους μήνες (με εξαίρεση τον Ιανουάριο λόγω των λοιπών άμεσων φόρων, δηλαδή λόγω της έκτακτης εισφοράς των επιχειρήσεων).

3^ον. Οι έμμεσοι φόροι κινούνται, πράγματι, σε υψηλότερο επίπεδο σε σχέση με πέρυσι λόγω των φόρων κατανάλωσης. Όμως:

Τα έσοδα από τους φόρους συναλλαγών είναι μειωμένα κατά 2,1% το 1^ο τετράμηνο του 2010, αφού τα έσοδα από το Φ.Π.Α. είναι σχεδόν ίσα με την περσινή αντίστοιχη περίοδο, παρά την αύξηση των συντελεστών.
Τα έσοδα από τον Ε.Φ.Κ. στα καύσιμα αυξήθηκαν κατά 10,3% το 1^ο τετράμηνο του 2010, μετά από τις απανωτές αυξήσεις του Ε.Φ.Κ. (3 φορές μέσα στο 2010). Αυξήσεις που είχαν ως αποτέλεσμα η χώρα μας να διαθέτει πλέον την ακριβότερη αμόλυβδη βενζίνη στην Ευρώπη (από την 7^η φθηνότερη στις αρχές του έτους).
Τα έσοδα από τους λοιπούς φόρους μειώθηκαν κατά 10,8% το Μάρτιο και κατά 8,4% τον Απρίλιο σε σχέση με τους αντίστοιχους μήνες του 2009, παρά τις απανωτές αυξήσεις των συντελεστών διαφόρων προϊόντων. Έτσι παρά την αύξηση των φόρων στον καπνό, τα έσοδα είναι μειωμένα.

4^ον. Από τα παραπάνω προκύπτει ότι ο περιορισμός του ελλείμματος κατά 41,5% το 1^ο τετράμηνο του 2010 είναι εικονικός. Εάν αφαιρέσουμε την έκτακτη εισφορά των επιχειρήσεων και θέσουμε τους στόχους του Προγράμματος Σταθερότητας και Ανάπτυξης για την επιστροφή φόρων στις επιχειρήσεις και τις δαπάνες του Π.Δ.Ε., το έλλειμμα μειώνεται κατά 15,6% έναντι 35%, που είναι ο στόχος.

Συνεπώς, τα στοιχεία εκτέλεσης του Κρατικού Προϋπολογισμού δεν επιτρέπουν πανηγυρισμούς, αλλά ένταση των προσπαθειών στο σκέλος της μείωσης της φοροδιαφυγής και του περιορισμού της σπατάλης ».

21Μάι

Συνέντευξη στην Εφημερίδα “Παρασκευή και 13”

Την Κυριακή στις Βρυξέλλες αποφασίστηκε ένας μηχανισμός στήριξης για την ευρωζώνη συνολικά, με συμμετοχή και του ΔΝΤ. Επειδή διαφωνήσατε με το μηχανισμό στήριξης για τη χώρα μας, ποια είναι η στάση σας απέναντι σε αυτόν τον ευρωπαϊκό μηχανισμό;

Δεν διαφωνήσαμε με τη δημιουργία του μηχανισμού στήριξης για την Ελλάδα, αν και θα προτιμούσαμε, και παλέψαμε γι’ αυτό στα πλαίσια του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος, τη συγκρότηση ενός αμιγώς ευρωπαϊκού μηχανισμού.

Διαφωνήσαμε με το μίγμα των μέτρων που συνοδεύουν την αναπόφευκτη, εξαιτίας κυρίως των πράξεων και των παραλείψεων της Κυβέρνησης, προσφυγή στο μηχανισμό στήριξης.

Και διαφωνήσαμε διότι πιστεύουμε ότι το προτεινόμενο μίγμα επιτείνει το φαύλο κύκλο της ύφεσης.

Ήδη η Κυβέρνηση ομολόγησε την εντυπωσιακή επιδείνωση της κατάστασης εφέτος, αφού η εκτίμησή της για ύφεση 0,3% τον Ιανουάριο μετατράπηκε σε 4% τον Μαϊο.

Η συγκρότηση του μηχανισμού στήριξης για την ευρωζώνη είναι, αναμφίβολα, μία θετική εξέλιξη.

Είναι μία πρώτη, ουσιαστική και συντονισμένη, απάντηση σε αδυναμίες του Ευρωπαϊκού οικοδομήματος που σχετίζονται με την απουσία μηχανισμών διαχείρισης κρίσεων, την έλλειψη μηχανισμών αλληλεγγύης και στήριξης των χωρών που βρίσκονται σε δυσχερή θέση, την αποτυχία μηχανισμών να εξομαλύνουν μεγάλες ανισορροπίες.

Αυτή όμως η πρωτοβουλία θα πρέπει άμεσα να συμπληρωθεί με δράσεις στην κατεύθυνση δημιουργίας ενός Ευρωπαϊκού Νομισματικού Ταμείου, εποπτείας των «σκιωδών» χρηματοοικονομικών προϊόντων, και δημιουργίας ενός Ευρωπαϊκού φορέα πιστοληπτικής αξιολόγησης.

Κατηγορείτε την Κυβέρνηση ότι μετέτρεψε ένα πρόβλημα ελλείμματος και χρέους σε κρίση δανεισμού. Θεωρείτε ότι είχε τη δυνατότητα να την αποτρέψει;

Η πορεία εξέλιξης των διαφορικών επιτοκίων (spreads) τον τελευταίο χρόνο καταδεικνύει ότι υπήρχαν αυτά τα περιθώρια.

Άλλωστε, μέχρι πρόσφατα η Ελλάδα, με τα ίδια χρόνια «δίδυμα» προβλήματα ελλείμματος και χρέους, μπορούσε να δανείζεται άνετα και με σχετικά χαμηλό επιτόκιο.

Η ευθύνη της Κυβέρνησης για την σημερινή κρίση είναι αντικειμενική και ξεκάθαρη, αφού, μεταξύ άλλων:

Επέδειξε αβουλία, αναβλητικότητα και αναποφασιστικότητα.
Παρουσίασε έλλειψη σοβαρού σχεδίου για την αντιμετώπιση της κρίσης.
Καθυστέρησε να πάρει μέτρα, και όταν πήρε κάποια το μίγμα τους απεδείχθη κατάλληλη θεραπεία για το προηγούμενο στάδιο της ασθένειας.
Αναφέρονταν απαξιωτικά για τη χώρα, το κύρος και την αξιοπιστία της, υπονομεύοντας τη δανειοληπτική της ικανότητα.
Έστελνε λανθασμένα μηνύματα στις αγορές με τις παλινωδίες, τις αντιφατικές δηλώσεις, τις ανεύθυνες διαρροές.
Δεν «έμαθε» να «διαβάζει» τις αγορές. Μιλούσε για «Τιτανικό», για απώλεια εθνικής κυριαρχίας και για προσφυγή στο ΔΝΤ, και μετά έβγαινε στις αγορές για να δανειστεί με πολύ υψηλά επιτόκια.

Έτσι, το «γεμάτο όπλο στο τραπέζι» απεδείχθη αρχικά άσφαιρο και όταν γέμισε στράφηκε, δυστυχώς, προς τη χώρα μας…

Εσείς ο ίδιος όμως χαρακτηρίσατε την προσφυγή στο μηχανισμό στήριξης αναπόφευκτη. Γιατί καταψηφίσατε τη συμφωνία στη Βουλή;

Η Ν.Δ. καταψήφισε το Σχέδιο Νόμου για τα μέτρα που συνοδεύουν την προσφυγή στο μηχανισμό στήριξης, για μια σειρά από λόγους:

1^ον. Το μίγμα των μέτρων εκτιμούμε ότι θα επιτείνει την ύφεση.

2^ον. Είναι κοινωνικά άδικο και οικονομικά αναποτελεσματικό.

3^ον. Λείπουν τα αναγκαία αντισταθμιστικά μέτρα τόνωσης της αγοράς και μειώνονται δραστικά και οι δαπάνες του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων.

4^ον. Πάνω από το 30% της τετραετούς δημοσιονομικής προσαρμογής, ύψους 30 δισ. ευρώ, περιλαμβάνει μη-καθορισμένα μέτρα (ύψους 11 δισ. ευρώ).

5^ον. Το Μνημόνιο Συνεργασίας αναφέρεται στο πιθανό ενδεχόμενο λήψης και άλλων, επιπρόσθετων, μέτρων.. Η Έκθεση που δημοσιοποίησε προχθές το ΔΝΤ καταγράφει και επιβεβαιώνει αυτούς τους κινδύνους, ενώ προσθέτει κάποιους ακόμη (αδυναμία πολιτικής βούλησης, έλλειψη δυνατότητας υποτίμησης του νομίσματος κ.α.).

6^ον. Η Εισηγητική Έκθεση και το Μνημόνιο Συνεργασίας επιρρίπτουν όλες τις ευθύνες για τη σημερινή κατάσταση στις τελευταίες Κυβερνήσεις της Ν.Δ., καθιστώντας τα «μνημόνια κομματικής προπαγάνδας».

Πέρα από αυτά, όμως, θα ήθελα να τονίσω ότι το τελευταίο χρονικό διάστημα πληθαίνουν οι εκτιμήσεις ειδικών που πιστεύουν ότι τα σκληρά μέτρα κινδυνεύουν «αντί να θεραπεύσουν, να σκοτώσουν τον ασθενή». Υπογραμμίζω δε ότι η Αργεντινή πρώτα υιοθέτησε πρόγραμμα δραστικής εξυγίανσης της οικονομίας της και στη συνέχεια κήρυξε στάση πληρωμών.

Ο κ. Σαμαράς είπε σε πρόσφατη συνέντευξή του ότι ο κ. Καραμανλής έπρεπε να πάρει μέτρα το καλοκαίρι και ας τον έριχναν. Μήπως και τότε ήταν ήδη πολύ αργά;

Η Κυβέρνηση της Ν.Δ., μέσα στο 2009, έλαβε κάποια μέτρα, άλλα υλοποιήθηκαν (όπως ήταν το πάγωμα μισθών και συντάξεων πριν από 1 ακριβώς χρόνο), ενώ άλλα όχι λόγω αλλαγής της Κυβέρνησης.

Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους, τα 2/3 της συνολικής υστέρησης εσόδων, για ολόκληρο το 2009, σημειώθηκαν μόνο το τελευταίο τρίμηνο του έτους.

Βέβαια, το έλλειμμα, ακόμη και αν εφαρμόζονταν τα έκτακτα μέτρα, θα ήταν υψηλότερο από τις εκτιμήσεις της Κυβέρνησης της Ν.Δ. περίπου κατά 6 ποσοστιαίες μονάδες.

Τέτοια όμως δημοσιονομική εκτροπή θα ήταν αντίστοιχη αυτής των χωρών της Ευρώπης, οι οποίες είδαν τα ελλείμματά τους, κατά μέσο όρο, να εκτοξεύονται από το 0,8% του Α.Ε.Π. το 2007 στο 6,8% του Α.Ε.Π. το 2009.

Εγκαλείτε την Κυβέρνηση ότι δεν προωθεί αναπτυξιακές πρωτοβουλίες και προτείνετε έναν κατάλογο μέτρων. Μπορείτε να μας πείτε ποια από αυτά είναι άμεσης υλοποίησης;

Το ζητούμενο σήμερα είναι συγκροτημένες και συνεκτικές δράσεις και πολιτικές ώστε να μετριασθούν, κατά το δυνατόν, οι επιπτώσεις της κρίσης και να σπάσουμε το «φαύλο κύκλο» της ύφεσης. Η Ν.Δ. προτείνει άμεσα μέτρα τόνωσης της Οικονομίας, μηδενικού ή ελαχίστου δημοσιονομικού κόστους. Μέτρα όπως είναι η εμπροσθοβαρής αυξημένη κοινοτική, έναντι της εθνικής, συμμετοχή στο ΕΣΠΑ, η προώθηση προγραμμάτων που είναι έτοιμα προς υλοποίηση θα εμπλουτίζουν το υιοθετούμενο μίγμα Οικονομικής πολιτικής, θα περιορίζουν την ύφεση, θα συγκρατούν την εξάπλωση της ανεργίας και θα καθιστούν τα μέτρα περιστολής πιο αποτελεσματικά.

Γιατί χωρίς αυτά, ή αντίστοιχα, μέτρα η περιστολή του ελλείμματος θα αποδώσει πολύ λιγότερα από τις θυσίες που επιβάλλει.

Ήδη με βάση τη συμφωνία ένταξης στο μηχανισμό στήριξης το 36% – 40% της δημοσιονομικής προσαρμογής το απορροφά η ύφεση.

Στην τελευταία ομιλία του στη Βουλή ο κ. Σαμαράς αφιέρωσε πολύ χρόνο στην αξιοποίηση της ακίνητης περιουσίας του Δημοσίου. Τι μπορεί να αποφέρει;

Με πρωτοβουλίες αξιοποίησης της ακίνητης περιουσίας του Δημοσίου (ενδεικτικά, μέσω πώλησης, μακροχρόνιας μίσθωσης ή ΣΔΙΤ) μπορούμε να μετατρέψουμε αδρανείς πόρους (οι πρόσοδοι από αυτή δεν ξεπερνούν τα 50 εκατ. ευρώ) σε τμήμα του εθνικού ενεργητικού.

21Μάι

Άρθρο στην Εφημερίδα Εξπρες – “Ταπεινωτική εξέλιξη” με υψηλό κόστος για τη χώρα η προσφυγή στο ΔΝΤ

Η συγκυρία για τη χώρα μας είναι εξαιρετικά κρίσιμη.

Η δύσκολη κατάσταση της Οικονομίας, λόγω των εγχώριων μακροχρόνιων διαρθρωτικών και διαχειριστικών αδυναμιών και των επιπτώσεων της διεθνούς κρίσης, έχει επιδεινωθεί ραγδαία το τελευταίο χρονικό διάστημα εξαιτίας των πράξεων και των παραλείψεων της Κυβέρνησης του ΠΑ.ΣΟ.Κ.

Η ευθύνη της είναι αντικειμενική και ξεκάθαρη.

Η Κυβέρνηση του ΠΑ.ΣΟ.Κ., αφού επί επτά μήνες διαχειρίστηκε με επικοινωνιακή λογική το πρόβλημα ελλείμματος της Ελληνικής Οικονομίας (πρόβλημα το οποίο αντιμετώπισαν όλες οι χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, οι οποίες είδαν τα ελλείμματά τους, κατά μέσο όρο, να εκτοξεύονται από το 0,8% του Α.Ε.Π. το 2007 στο 6,8% του Α.Ε.Π. το 2009), οδήγησε τη χώρα σε οξύτατη κρίση δανεισμού.

Πιο συγκεκριμένα:

«Φούσκωσε» το έλλειμμα για το 2009 ματαιώνοντας δημόσια έσοδα, διογκώνοντας δημόσιες δαπάνες, εγγράφοντας νέες δαπάνες που δεν είχαν προϋπολογιστεί. Αλλά κανείς δεν δανείζει φθηνά μια χώρα που η Κυβέρνησή της από μόνη της ομολογεί και διακηρύσσει ότι «βουλιάζει».
Καθυστέρησε στη στελέχωση του κρατικού μηχανισμού, με δυσμενείς συνέπειες για την Οικονομία. Η υστέρηση των εσόδων το τελευταίο τρίμηνο του 2009 κάλυψε τα 2/3 της συνολικής υστέρησης του έτους.
Παρουσίασε έλλειψη προετοιμασίας, σοβαρού και ολοκληρωμένου επιχειρησιακού σχεδίου για την αντιμετώπιση της κρίσης. Περιέγραψε με μελανά χρώματα την κατάσταση της Οικονομίας χωρίς να αντιδρά. Η διάγνωση δεν ακολουθήθηκε από τη θεραπεία.
Προχώρησε στην υποβολή και ψήφιση Προϋπολογισμού που ήταν κατώτερος των περιστάσεων.
Κατέθεσε Πρόγραμμα Σταθερότητας και Ανάπτυξης, το όποιο ενσωμάτωνε, όπως αποδεικνύεται εκ των υστέρων με τα «πακέτα» μέτρων, μη υλοποιήσιμους στόχους. Έτσι, αναγκάστηκε να λάβει επιπρόσθετα μέτρα της τάξεως, τουλάχιστον, του 2,5% του Α.Ε.Π., προκειμένου να επιτευχθεί, εάν επιτευχθεί, ο στόχος για μείωση του ελλείμματος κατά 4% του Α.Ε.Π. το 2010.
Άργησε να πάρει μέτρα, το δε μίγμα τους είναι κοινωνικά άδικο και οικονομικά αναποτελεσματικό. Ο συνδυασμός της αύξησης της φορολογίας με την περιοριστική εισοδηματική πολιτική «ροκανίζει» τα εισοδήματα, «στεγνώνει» την αγορά, ενισχύει τις πληθωριστικές πιέσεις, οδηγεί σε βαθιά και παρατεταμένη ύφεση.
Αναφέρονταν απαξιωτικά για τη χώρα, το κύρος και την αξιοπιστία της, υπονομεύοντας τη δανειοληπτική της ικανότητα.
Έστελνε λανθασμένα μηνύματα στις αγορές. Αυτές άρχισαν να μας «τιμωρούν» όταν διαπίστωσαν ότι η Κυβέρνηση επιδίδεται σε διακηρύξεις χωρίς να προωθεί μέτρα για την αντιμετώπιση της κρίσης. Συνεχίζουν να μας τιμωρούν όταν διαπιστώνουν αδυναμία συνεννόησης, παλινωδίες, Κυβερνητική διγλωσσία ή πολυφωνία, φλυαρία, αντιφατικές δηλώσεις και ανεύθυνες διαρροές.
Δεν «έμαθε» να «διαβάζει» τις αγορές και είχε στρεβλή εκτίμηση της κατάστασης με αποτέλεσμα να βρίσκεται πάντα βήματα πίσω από την πραγματικότητα. Άρχισε να μιλάει για «Τιτανικό», για απώλεια εθνικής κυριαρχίας και για προσφυγή στο ΔΝΤ, και μετά έβγαινε στις αγορές να δανειστεί με πολύ υψηλά επιτόκια.
Παρέλυσε την ψυχολογία της κοινωνίας και έσπειρε τον πανικό (για 6^ο συνεχόμενο μήνα ο Δείκτης Οικονομικού Κλίματος κινείται πτωτικά σε αντίθεση με την Ευρωζώνη).
Θριαμβολογούσε αδικαιολόγητα με την επωδό ότι «τώρα δικαιώνονται οι θυσίες του ελληνικού λαού», όταν οι Ευρωπαϊκές αποφάσεις θα έπρεπε να αποτιμώνται με νηφαλιότητα, περίσκεψη και διορατικότητα. Το «γεμάτο όπλο στο τραπέζι» μάλλον θυμηδία προκάλεσε παρά τρόμο.

Συνεπώς, η Κυβέρνηση του ΠΑ.ΣΟ.Κ. έχει την κύρια ευθύνη για το αδιέξοδο στο οποίο οδήγησε την κατάσταση.

Αδιέξοδο στο οποίο συνέτειναν οι «μυωπικοί», διστακτικοί και ασαφείς Ευρωπαϊκοί χειρισμοί, οι ανεύθυνες και επικίνδυνες προσεγγίσεις αναλυτών, και όχι μόνο (π.χ. περί αναδιάρθρωσης του δημοσίου χρέους), οι υπερβολικές αντιδράσεις διεθνών αξιολογικών οίκων και οι κερδοσκοπικές πιέσεις.

Ο επίλογος αυτής της αποτυχίας γράφτηκε με την επιλογή της Κυβέρνησης, προαποφασισμένη από την ίδια ή αναπόφευκτη εξαιτίας των χειρισμών της, να προσφύγει στον υβριδικό μηχανισμό στήριξης, δηλαδή, εντέλει, στο ΔΝΤ.

Μία «ταπεινωτική εξέλιξη» (βλέπετε και τοποθέτηση του τέως Πρωθυπουργού κου. Σημίτη στη Βουλή το 2008), με υψηλό κόστος για τη χώρα μας.

Υψηλό κόστος τόσο ως προς το επιτόκιο δανεισμού όσο, κυρίως, ως προς το μίγμα των μέτρων που θα επιβληθούν.

Μέτρα που θα ενισχύσουν το «φαύλο κύκλο» της ύφεσης περισσότερο απ’ όσο θα βελτιώσουν τα δημόσια οικονομικά.

«Φαύλο κύκλο» μεγαλύτερων ελλειμμάτων, ακόμα σκληρότερων μέτρων, ακόμα μεγαλύτερης ύφεσης, ακόμα μεγαλύτερων ελλειμμάτων, ακόμα σκληρότερων μέτρων.

Ό,τι έγινε όμως δεν διορθώνεται.

Το ζητούμενο τώρα είναι τι πρέπει και τι μπορεί να γίνει ώστε να μετριασθούν, κατά το δυνατόν, οι επιπτώσεις της κρίσης στην κοινωνία (περιορισμός της έξαρσης της ανεργίας και διατήρηση της κοινωνικής συνοχής), να επισπευσθεί η χρονική διάρκεια της δοκιμασίας και να εξέλθουμε από το μηχανισμό στήριξης όσο γίνεται πιο σύντομα, και να σπάσουμε το «φαύλο κύκλο» της ύφεσης όσο γίνεται πιο γρήγορα, δημιουργώντας τις προϋποθέσεις ανάταξης της Οικονομίας.

Η Ν.Δ., και στη νέα φάση που εισήλθε η χώρα, με αίσθημα κοινωνικής και εθνικής ευθύνης, θα συνδράμει ώστε το οικονομικό και κοινωνικό κόστος από την προσφυγή στο μηχανισμό στήριξης και τους Κυβερνητικούς χειρισμούς να ελαχιστοποιηθεί και να μεγιστοποιηθούν τα δυνητικά μεσο – μακροχρόνια προσδοκώμενα οφέλη.

Προς αυτή την κατεύθυνση η Ν.Δ. επιμένει και προτείνει:

Άμεσα μέτρα τόνωσης της Οικονομίας και αξιοποίησης της περιουσίας του Δημοσίου, μέτρα αντισταθμιστικά, μηδενικού ή ελάχιστου δημοσιονομικού κόστους (εδώ και 3 μήνες έχουμε καταθέσει 23 σχετικές προτάσεις).
Μεσο-μακροπρόθεσμα διαρθρωτικά μέτρα μεγέθυνσης της παραγωγικής βάσης, ενίσχυσης των ρυθμών ανάπτυξης και της ανταγωνιστικότητας της Οικονομίας (όπως είναι, ενδεικτικά, η σταδιακή κατάργηση των στρεβλώσεων και των διοικητικών περιορισμών σε αγορές προϊόντων και υπηρεσιών, η ενίσχυση της επιχειρηματικότητας με τον περιορισμό, κυρίως, του εξωγενούς κόστους των επιχειρήσεων, η μείωση της γραφειοκρατίας και ο περιορισμός των νόμων και των κανονισμών που περιορίζουν τον ανταγωνισμό, η εξυγίανση των Δ.Ε.Κ.Ο. με στόχο τη βιωσιμότητά τους και τη μεγιστοποίηση της αξίας για την κοινωνία, η δημιουργία ενός αποτελεσματικού, σύγχρονου και δίκαιου κράτους, με την ποιοτική αναβάθμιση των δημόσιων υπηρεσιών, των θεσμών και των λειτουργιών του, με την ενίσχυση του κοινωνικού κεφαλαίου).

Τα ανωτέρω προϋποθέτουν την εκπόνηση και εφαρμογή ενός ολοκληρωμένου και ρεαλιστικού στρατηγικού σχεδίου για την Οικονομία, με συγκεκριμένες, συνεκτικές και ποσοτικοποιημένες δράσεις σε ένα μίγμα συνδυασμένης σταθεροποιητικής και αναπτυξιακής πολιτικής.

Με στρατηγικούς στόχους τη διαρκή προώθηση της αειφόρου, έξυπνης και εξωστρεφούς ανάπτυξης, την ευημερία των πολιτών, την απασχόληση και την κοινωνική συνοχή.

Σε κάθε περίπτωση, η ανάταξη της Ελληνικής οικονομίας απαιτεί, εκτός από το στρατηγικό σχέδιο και τις επιμέρους συγκεκριμένες πολιτικές, ισχυρή πολιτική βούληση και αποτελεσματικό πολιτικό management.

Η παρούσα Κυβέρνηση φαίνεται ελλειμματική σε σχέση με αυτές τις προϋποθέσεις.

Στη Ν.Δ. εναπόκειται να δημιουργήσει τις συγκεκριμένες προϋποθέσεις και να δώσει έμπρακτα και έγκαιρα «σήματα» νέας προοπτικής.

19Μάι

Δήλωση για πιθανές κερδοσκοπικές επεμβάσεις στο Σύστημα Διακανονισμού – Εκκαθάρισης των Συναλλαγών επί Χρεωστικών Τίτλων του Ελληνικού Δημοσίου στη Δευτερογενή Αγορά Τίτλων

Ο Αναπληρωτής Υπεύθυνος του Τομέα Πολιτικής Ευθύνης Οικονομίας της Νέας Δημοκρατίας, βουλευτής Φθιώτιδας, κ. Χρήστος Σταϊκούρας, έκανε την ακόλουθη δήλωση:

«Η Ερώτηση που κατέθεσαν 10 βουλευτές του ΠΑΣΟΚ, με πρωτοβουλία της Προέδρου της Διαρκής Επιτροπής Οικονομικών Υποθέσεων κας Β. Παπανδρέου, επιβεβαιώνει τους προβληματισμούς της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης σχετικά με πιθανές κερδοσκοπικές επεμβάσεις στο Σύστημα Διακανονισμού – Εκκαθάρισης των Συναλλαγών επί Χρεωστικών Τίτλων του Ελληνικού Δημοσίου στη Δευτερογενή Αγορά Τίτλων (ΗΔΑΤ).

Προβληματισμοί, όπως αυτοί αναδείχθηκαν μέσα από συνεχή δημοσιεύματα στον Τύπο (π.χ. στον Ελεύθερο Τύπο) και από σχετική Ερώτησή μου προς το Υπουργείο Οικονομικών, από 20 Απριλίου 2010.

Ερώτηση στην οποία ο Υπουργός Οικονομικών απάντησε στις 14 Μαΐου 2010, επισυνάπτοντας μόνο το σχετικό έγγραφο της Τράπεζας της Ελλάδος, με ημερομηνία 3 Μαΐου 2010, το οποίο και επικαλούνται στη σημερινή Ερώτησή τους οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ.

Η σημερινή εξέλιξη επιβεβαιώνει τις ανησυχίες, τους προβληματισμούς και τις ενστάσεις της Νέας Δημοκρατίας, αφήνει έκθετο τον Υπουργό Οικονομικών και επιβάλλει την άμεση και ξεκάθαρη τοποθέτησή του, αφού η στάση του, μέχρι σήμερα, δημιουργεί, εύλογα, πολλά ερωτηματικά.»

19Μάι

Μήνυμα για τη Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου

Η 19^η Μαΐου έχει ανακηρυχθεί ομόφωνα από τη Βουλή των Ελλήνων ως Ημέρα Μνήμης για τη Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου.

Την ημέρα αυτή αποτίουμε φόρο τιμής στους 353.000 νεκρούς, οι οποίοι έπεσαν θύματα της τουρκικής αγριότητας.

Τιμούμε και όλους τους Έλληνες του Πόντου, οι οποίοι στερήθηκαν τη γη και την περιουσία τους και οδηγήθηκαν στο δρόμο της προσφυγιάς.

Έλληνες, που κατάφεραν να επουλώσουν τις πληγές τους και να αποτελέσουν σημαντικό κομμάτι της οικονομικής και κοινωνικής ζωής του τόπου μας.

Η σημερινή ημέρα ας αποτελεί, διαχρονικά, το εφαλτήριο για την υπόμνηση της αναγκαιότητας ειρηνικής συνύπαρξης και καλής γετονίας με τους άλλους λαούς.

17Μάι

Δήλωση για τη Διοικητική Μεταρρύθμιση

Κατά την πεποίθησή μου στο, πράγματι, μεγάλης σημασίας ζήτημα της νέας αρχιτεκτονικής της Αυτοδιοίκησης, και ιδιαίτερα στη χωροταξική δομή των νέων Δήμων του Νομού Φθιώτιδας, τον πρώτο λόγο θα πρέπει να έχει η κοινωνία της κάθε περιοχής.

Ως Βουλευτής σέβομαι τη βούληση της κάθε τοπικής κοινωνίας και των συλλογικών οργάνων / φορέων της.

Κοινωνία και όργανα τα οποία όμως αγνοήθηκαν κατά τη διάρκεια επεξεργασίας της σχετικής πρωτοβουλίας.

Ως εκ τούτου, λυπάμαι που σ’ αυτή τη διαδικασία δεν μπορώ να προσεγγίσω θετικά ρυθμίσεις που αποπνέουν προχειρότητα στο σχεδιασμό και που μερικές φορές αγγίζουν τα όρια της φαιδρότητας.

Οι μεγάλες μεταρρυθμίσεις για να πετύχουν τους στόχους τους απαιτούν προσεγγίσεις οι οποίες θα πρέπει να εδράζονται σε ορθολογικά, κοινωνικά και οικονομικά, κριτήρια, και όχι να μετατρέπονται σε ασκήσεις μικροπολιτικής «κοπτοραπτικής».

17Μάι

Δήλωση για τις Ευθύνες της Κυβέρνησης

«Οι πρόσφατες δηλώσεις του επικεφαλής του ΔΝΤ κ. Στρος-Καν και του προέδρου της Ε.Κ.Τ. κ. Τρισέ αποκαλύπτουν τις τεράστιες ευθύνες της Κυβέρνησης του ΠΑ.ΣΟ.Κ.

Ευθύνες, πρώτον, για τη δημιουργία της κρίσης δανεισμού, και δεύτερον, για την προσφυγή – προαποφασισμένη ή αναπόφευκτη – στο μηχανισμό στήριξης και, εν τέλει, στο ΔΝΤ. Συγκεκριμένα:

Ο επικεφαλής του Δ.Ν.Τ. κ. Στρος-Καν ανέφερε ότι η Ελληνική κυβέρνηση προσέφυγε στο Δ.Ν.Τ., ενώ το υιοθετούμενο πρόγραμμα λιτότητας συνετάχθη από την Ελληνική κυβέρνηση. Να τονισθεί ότι ο υφυπουργός Οικονομικών κ. Σαχινίδης, πρόσφατα, ανέφερε ότι, “όταν ανέλαβε το ΠΑΣΟΚ τη διακυβέρνηση της χώρας, διαπίστωσε ότι η μόνη εναλλακτική επιλογή που είχε ήταν να προσφύγει στο Δ.Ν.Τ.”.

Ο πρόεδρος της Ε.Κ.Τ. κ. Τρισέ ανέφερε ότι η Ελληνική κυβέρνηση άργησε πολύ να αναγνωρίσει το μέγεθος του προβλήματος και να λάβει τα απαραίτητα μέτρα. Η ΕΚΤ ήταν ξεκάθαρη στις προειδοποιήσεις της ότι η Ελληνική κυβέρνηση θα έπρεπε να δράσει γρήγορα και αποφασιστικά.

Οι δηλώσεις αυτές επιβεβαιώνουν την ορθότητα της κριτικής που ασκεί η Νέα Δημοκρατία για τις πράξεις και παραλείψεις της κυβέρνησης του ΠΑ.ΣΟ.Κ.

Επιβεβαιώνουν τη θέση ότι η κυβέρνηση άργησε να πάρει μέτρα. Αν τα μέτρα είχαν ληφθεί νωρίτερα, θα ήταν πολύ ηπιότερα και ισοδυνάμου οικονομικού αποτελέσματος.

Επιβεβαιώνουν τη θέση ότι το μίγμα των μέτρων είναι κοινωνικά άδικο και αμφιβόλου οικονομικής αποτελεσματικότητας. Ο συνδυασμός της αύξησης της φορολογίας με την περιοριστική εισοδηματική πολιτική “ροκανίζει” τα εισοδήματα, “στεγνώνει” την αγορά, διογκώνει την ανεργία (το ποσοστό ανεργίας το Φεβρουάριο του 2010 ανήλθε στο 12,1%), παραλύει την ψυχολογία της κοινωνίας, ενισχύει τις πληθωριστικές πιέσεις (ο πληθωρισμός τον Απρίλιο “σκαρφάλωσε” στο 4,8%).

Επιβεβαιώνουν τη θέση ότι το Μνημόνιο Οικονομικής και Χρηματοπιστωτικής Πολιτικής καταρτίστηκε από το Υπουργείο Οικονομικών (η τελευταία Έκθεση του ΔΝΤ περιλαμβάνει σχετικές επιστολές του Υπουργού Οικονομικών και του Διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος προς την “τρόικα”) και ότι είναι Μνημόνιο κομματικής προπαγάνδας.

Επιβεβαιώνουν τη θέση μας ότι οι ευθύνες της κυβέρνησης του ΠΑ.ΣΟ.Κ. είναι τεράστιες, τόσο για την παρόξυνση της οικονομικής κρίσης, όσο και για το μίγμα της εφαρμοζόμενης οικονομικής πολιτικής, που επιφέρει υψηλό κοινωνικό κόστος.

Πλέον, αυτές οι ευθύνες της Κυβέρνησης επιβεβαιώνονται από τους επικεφαλής της Ε.Κ.Τ. και του Δ.Ν.Τ.».

17Μάι

Δήλωση για την Πτώση της Οικοδομικής Δραστηριότητας

Ο Αναπληρωτής Υπεύθυνος του Τομέα Πολιτικής Ευθύνης Οικονομίας της Νέας Δημοκρατίας, βουλευτής Φθιώτιδας, κ. Χρήστος Σταϊκούρας, για την Πορεία της Οικοδομικής Δραστηριότητας, έκανε τις ακόλουθες δηλώσεις:

«Τα πρόσφατα στοιχεία για την πορεία της Οικοδομικής Δραστηριότητας καταδεικνύουν το σοβαρό πρόβλημα που αντιμετωπίζει ο κατασκευαστικός και οικοδομικός κλάδος στη χώρα μας.

Πιο συγκεκριμένα, το Φεβρουάριο του 2010 ο όγκος της συνολικής οικοδομικής δραστηριότητας μειώθηκε κατά 45%, ενώ ο αριθμός των οικοδομικών αδειών κατοικιών έφτασε στο χαμηλότερο επίπεδο από το Σεπτέμβριο του 2009 (περιορίστηκε στις 3.465 άδειες).

Τα στοιχεία αυτά επιβεβαιώνουν την κριτική μας ότι το μίγμα της ασκούμενης οικονομικής πολιτικής της Κυβέρνησης του ΠΑ.ΣΟ.Κ. πλήττει βαρύτατα τον κλάδο.

Η Κυβέρνηση οφείλει, έστω και με καθυστέρηση, ακόμη και σήμερα, να εμπλουτίσει το μίγμα της πολιτικής της με μέτρα τόνωσης της οικοδομικής δραστηριότητας.

Μέτρα αναγκαία, κάποια από τα οποία ως Ν.Δ. έχουμε εγκαίρως προτείνει στην Κυβέρνηση, για την ενίσχυση ενός κλάδου που δημιουργεί θέσεις απασχόλησης, παράγει εισοδήματα, τζίρους, φορολογικά έσοδα, και από τον οποίο ζουν μέχρι και 150 επαγγέλματα της Οικονομίας μας.»

Αριθμός Οικοδομικών Αδειών Κατοικιών
2009				2010
Σεπ.	Οκτ.	Νοε.	Δεκ.	Ιαν.	Φεβ.
4.981	4.946	5.071	5.744	4.329	3.465

14Μάι

Ομιλία στο Συμπόσιο του ΕΚΕΜΕ – “Δημοσιονομική Σταθερότητα και Αναπτυξιακή Δυναμική”

Κυρίες και Κύριοι,

Θα ήθελα να συγχαρώ το ΕΚΕΜΕ για τη σημαντική, επί τριακονταετία, συμβολή του στην έρευνα που σχετίζεται με την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση και τη θέση της χώρας μας στο Ευρωπαϊκό Οικοδόμημα.

Nα υπογραμμίσω την ιδιαίτερη σημασία που αποκτά ο δημόσιος διάλογος, ιδιαίτερα αυτός που διεξάγεται μέσω αξιόλογων εκδηλώσεων όπως η σημερινή, για το μέλλον της Ευρώπης και την έξοδο των κρατών-μελών της από την κρίση.

Θα ήθελα, επίσης, να ευχαριστήσω το ΕΚΕΜΕ και τον Πρόεδρό του για την πρόσκληση να παραστώ και να καταθέσω ορισμένες σκέψεις σχετικά με τη δημοσιονομική σταθερότητα και την αναπτυξιακή δυναμική της χώρας σ’ αυτή την κρίσιμη οικονομική συγκυρία.

Συγκυρία που καταδεικνύει τη χρεοκοπία του πολιτικού μας συστήματος, το οποίο, επί τρεις δεκαετίες, αναδιένειμε δανεικά χωρίς να δημιουργεί πραγματικό κοινωνικό πλεόνασμα.

Ενός συστήματος που χαρακτηρίστηκε από ακατάσχετο λαϊκισμό, ανεπανάληπτο κρατισμό και ατέλειωτη γραφειοκρατία.

Αυτή η χρεοκοπία μπορεί και πρέπει να αποτελέσει το εφαλτήριο για τη δημιουργία ενός νέου υποδείγματος οικονομικής και αναπτυξιακής δραστηριότητας.

Κυρίες και Κύριοι,

Η κρίση διέλυσε χρόνιες ψευδαισθήσεις και υποκριτικές συμπεριφορές για την πραγματική κατάσταση της χώρας και της Οικονομίας της. Ανέδειξε, με τον πλέον εμφατικό τρόπο, χρόνιες αδυναμίες της.

1^η Αδυναμία.

Το υψηλό δημόσιο χρέος, το οποίο αποτελεί πηγή μακροοικονομικής ανισορροπίας και δυσκαμψίας και είναι αποτέλεσμα ανεύθυνης, επεκτατικής, δημοσιονομικής πολιτικής κυβερνήσεων του παρελθόντος.

Κυβερνήσεων που διόγκωσαν το χρέος, παρά τις εξαιρετικά ευνοϊκές, για τη μείωσή του, οικονομικές συνθήκες.

Δημόσιο χρέος που αναμένεται, σύμφωνα με το αναθεωρημένο Πρόγραμμα Σταθερότητας και Ανάπτυξης, να προσεγγίσει το 150% του ΑΕΠ το 2013, ενώ σύμφωνα με το δυσμενές σενάριο του ΔΝΤ μπορεί να ανέλθει ακόμη και στο 176% του ΑΕΠ.

2^η Αδυναμία.

Το διευρυμένο έλλειμμα του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών, λόγω της υψηλής ζήτησης της οικονομίας, κυρίως στον εμπορικό τομέα (υψηλή ελαστικότητα της εισαγωγικής δαπάνης ως προς τα εισοδήματα και χαμηλή ελαστικότητα ως προς τις τιμές), και του χαμηλού επιπέδου διαρθρωτικής ανταγωνιστικότητας.

3^η Αδυναμία.

Ο υψηλός πληθωρισμός και τα φαινόμενα αθέμιτου ανταγωνισμού στην αγορά (κρούσματα κερδοσκοπίας, αθέμιτες πρακτικές από μεσάζοντες, νοοτροπίες ατιμωρησίας κ.α.) που διαβρώνουν την αγοραστική δύναμη των εισοδημάτων και αντανακλούν μακροοικονομικές ανισορροπίες και ακαμψία σε ορισμένες αγορές προϊόντων και εργασίας.

Χαρακτηριστικά αναφέρω ότι ο Εν.ΔΤΚ του μηνός Απριλίου 2010, σε σύγκριση με τον αντίστοιχο δείκτη του Απριλίου 2009, παρουσίασε αύξηση 4,7%, έναντι αύξησης 1,1%, που σημειώθηκε κατά την ίδια σύγκριση του έτους 2009 προς το 2008.

4^η Αδυναμία.

Το επίπεδο φτώχειας, ένα διαχρονικό και διατοπικό πρόβλημα, το οποίο, παρά τη βελτίωση του επιπέδου διαβίωσης του πληθυσμού, παραμένει υψηλό, κυρίως λόγω της μειωμένης αποτελεσματικότητας των κοινωνικών δαπανών στην Ελλάδα.

5^η Αδυναμία.

Το υψηλό ποσοστό ανεργίας, κυρίως των νέων και των γυναικών, που καταγράφεται στη χώρα μας τα τελευταία χρόνια και την κατατάσσουν στις πρώτες θέσεις της ΕΕ. Ενδεικτικά αναφέρω ότι, σύμφωνα με την τελευταία έρευνα εργατικού δυναμικού της ΕΛ.ΣΤΑΤ., το ποσοστό ανεργίας το Φεβρουάριο 2010 ανήλθε σε 12,1% έναντι 9,1% το Φεβρουάριο 2009 και 11,3% τον Ιανουάριο του 2010.

6^η Αδυναμία.

Το υψηλό έλλειμμα των δημόσιων επιχειρήσεων (0,6% του ΑΕΠ για το 2009) και των οργανισμών κοινωνικής ασφάλισης και πρόνοιας (3,6% του ΑΕΠ για το 2009).

Κυρίες και Κύριοι,

Παρά ταύτα, μέχρι πρόσφατα η Ελλάδα, παρά τα χρόνια προβλήματα που συσσωρεύονται στα υψηλά «δίδυμα» ελλείμματα και χρέη, μπορούσε να δανείζεται άνετα και με σχετικά χαμηλό επιτόκιο, γεγονός που συνέβαινε και συμβαίνει, και σε Ευρωπαϊκές χώρες με υψηλότερο έλλειμμα (Ιρλανδία) και δημόσιο χρέος (Ιταλία).

Το τελευταίο διάστημα το πρόβλημα χρέους και ελλείμματος μετατράπηκε σε κρίση δανεισμού. Οπότε, η προσφυγή στο μηχανισμό στήριξης, και εντέλει στο ΔΝΤ, ήταν αναπόφευκτη και η χρηματοδότηση απ’ αυτόν απαραίτητη.

Κυρίες και Κύριοι,

Το ζητούμενο σήμερα είναι τι μπορεί να γίνει ώστε να μετριασθούν, κατά το δυνατόν, οι επιπτώσεις της κρίσης στην κοινωνία (ανεργία, κοινωνική συνοχή), να εξέλθουμε από το μηχανισμό στήριξης και τους όρους του όσο γίνεται ταχύτερα, και να σπάσουμε το «φαύλο κύκλο» της ύφεσης όσο γίνεται πιο γρήγορα.

Με την εκπόνηση και εφαρμογή ενός ολοκληρωμένου και ρεαλιστικού σχεδίου για την Οικονομία που θα έχει δύο βασικούς προσανατολισμούς: τη Δημοσιονομική Σταθερότητα και την Αναπτυξιακή Δυναμική.

Με συγκεκριμένες και ποσοτικοποιημένες δράσεις.

Δημοσιονομική Σταθερότητα

Η σύνθεση της δημοσιονομικής προσαρμογής είναι αποφασιστικής σημασίας τόσο για την επιτυχή έκβασή της όσο και για την επίδρασή της στην οικονομική ανάπτυξη.

Προς αυτή την κατεύθυνση αυτή εκτιμούμε ότι προέχει:

1^ον.

Η ενίσχυση των φορολογικών εσόδων μέσω της διεύρυνσης της φορολογικής βάσης, με τον περιορισμό της φορο-διαφυγής και της παραοικονομίας και όχι με φορο-επιδρομή σε νοικοκυριά και επιχειρήσεις.

Είναι ξεκάθαρο ότι η φορο-διαφυγή έχει τεράστιες οικονομικές και κοινωνικές συνέπειες. Υπονομεύει κάθε προσπάθεια δημοσιονομικής εξυγίανσης, υποδαυλίζει τη βιωσιμότητα των δημόσιων οικονομικών, δημιουργεί συνθήκες μη υγιούς ανταγωνισμού στην οικονομία, θίγει βασικά θεμελιώδη κοινωνικά δικαιώματα, θίγει ζητήματα ισονομίας και ισοπολιτείας, υποσκάπτει το ρόλο του κοινωνικού κράτους, ροκανίζει την κοινωνική συνοχή. Οφείλουμε, επομένως, να συνειδητοποιήσουμε πως πρέπει άμεσα να αντιμετωπιστεί το διαχρονικό και διατοπικό πρόβλημα της φορο-διαφυγής στη χώρα μας.

2^ον.

Η σε βάθος χρόνου μείωση των φορολογικών συντελεστών ώστε να τονώσουμε την ανάπτυξη και να μπορέσουμε να ανταγωνιστούμε άλλες χώρες της ΕΕ, και μάλιστα γειτονικές, οι οποίες έχουν φορολογικούς συντελεστές το 1/3 των δικών μας.

3^ον.

Η ενίσχυση των μη φορολογικών εσόδων (π.χ. με την καταγραφή και αποτελεσματική διαχείριση της ακίνητης περιουσίας του Δημοσίου, με τιτλοποιήσεις εσόδων από διάφορες πηγές κ.ά.).

Η αξιοποίηση της ακίνητης περιουσίας αποτελεί ένα σημαντικό πεδίο άντλησης μη φορολογικών εσόδων, καθώς μόνο η Κτηματική Εταιρία του Δημοσίου (ΚΕΔ) διαχειρίζεται ακίνητα αντικειμενικής αξίας 272–300 δισεκατομμυρίων ευρώ.

Η αξιοποίηση, και όχι η εκποίηση, της ακίνητης περιουσίας του Δημοσίου θα μπορούσε να επιτευχθεί μέσα από ΣΔΙΤ ή μακροχρόνια μίσθωση.

Στόχος πρέπει να είναι να μετατρέψουμε αδρανείς πόρους (οι πρόσοδοι από αυτή δεν ξεπερνούν τα 50 εκατ. ευρώ) σε τμήμα του εθνικού ενεργητικού, μειώνοντας το χρέος σημαντικά και νωρίτερα, ξεκινώντας από χαμηλότερα.

4^ον.

Η περιστολή των δαπανών και η βελτίωση της «ποιότητας» των δημόσιων οικονομικών με την αύξηση της αποτελεσματικότητας των πόρων.

Στην κατεύθυνση αυτή, επιβάλλεται να μειωθούν οι δαπάνες που αποτελούν σπατάλες, και να ενισχυθούν οι δαπάνες που έχουν υψηλό πολλαπλασιαστή και απόδοση, προάγουν την οικονομική ανάπτυξη και δημιουργούν υψηλή κοινωνική ανταποδοτικότητα.

Αυτός ο προσανατολισμός των δημοσίων δαπανών συνάδει και με τη θεωρία της ενδογενούς ανάπτυξης, σύμφωνα με την οποία παράγοντες όπως η εκπαίδευση, η έρευνα και ανάπτυξη (R&D), η επιχειρηματικότητα, η λειτουργία του Κράτους και η προστασία του περιβάλλοντος δημιουργούν τις προϋποθέσεις για μια ισχυρή αναπτυξιακή δυναμική.

5^ον.

Η βελτίωση της κατάρτισης και εκτέλεσης του Κρατικού Προϋπολογισμού μέσω:

α) της ενίσχυσης της διαδικασίας εκπόνησης του Κρατικού Προϋπολογισμού και της χάραξης ενός πολυετούς δημοσιονομικού πλαισίου,

β) της κατάρτισης και εκτέλεσης Προϋπολογισμού βάσει προγραμμάτων και της υιοθέτησης αυστηρών δημοσιονομικών κανονισμών,

γ) της καθιέρωσης και χρήσης ενός συστήματος αξιολόγησης των δημοσίων δαπανών στο στάδιο κατάρτισης του Προϋπολογισμού,

δ) της καθιέρωσης και αυστηρής τήρησης «προϋπολογισμών μηδενικής βάσης» και ισοσκελισμένων, και μετά από τρία χρόνια πλεονασματικών, προϋπολογισμών, και

ε) της εισαγωγής ποσοτικοποιημένων δημοσιονομικών κανόνων σε όλη την έκταση του ευρύτερου δημόσιου τομέα (εκτός από την Κεντρική Κυβέρνηση και στα Νοσοκομεία, στους ΟΤΑ, στους ΟΚΑ).

Αναπτυξιακή Δυναμική

Εκτός όμως της μακροοικονομικής σταθεροποίησης, που είναι αναγκαία συνθήκη για την ευημερία, ιδιαίτερη σημασία πρέπει να αποδίδεται και στις αναπτυξιακές πολιτικές. Μεταξύ άλλων επιβάλλεται:

1^ον.

Η λήψη πρωτοβουλιών που θα τονώσουν την αγορά στις τρέχουσες συνθήκες ύφεσης. Άμεσα μέτρα μηδενικού ή ελάχιστου δημοσιονομικού κόστους.

Μέτρα όπως είναι η εμπροσθοβαρής αυξημένη κοινοτική, έναντι της εθνικής, συμμετοχή στο ΕΣΠΑ, η προώθηση προγραμμάτων που είναι έτοιμα προς υλοποίηση (π.χ. μικρομεσαίες επιχειρήσεις, πρωτοβουλία JEREMIE) ή μπορεί να γίνει γρήγορα η εκταμίευση κεφαλαίων (π.χ. «εξοικονόμηση κατ’ οίκον», «οπτική ίνα για το σπίτι»), η αξιοποίηση έργων ΣΔΙΤ, η προώθηση συμβάσεων παραχώρησης κ.ά.

Μέτρα που θα εμπλουτίζουν το υιοθετούμενο μίγμα οικονομικής πολιτικής, θα περιορίζουν την ύφεση, θα συγκρατούν την εξάπλωση της ανεργίας και θα καθιστούν τα μέτρα περιστολής πιο αποτελεσματικά.

2^ον.

Η προώθηση διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων προκειμένου να βελτιωθεί η ανταγωνιστικότητα, να επιταχυνθούν οι ρυθμοί ανάπτυξης, να μειωθούν οι περιφερειακές ανισότητες, να αντιμετωπισθεί η ανεργία και να προωθηθεί η κοινωνική συνοχή. Μεταρρυθμίσεις που θα περιλαμβάνουν:

α) Την Επένδυση στη Γνώση.

Ο όρος οικονομία της γνώσης υποδηλώνει μια οικονομία στην οποία η παραγωγή, η συσσώρευση, η διάχυση και η αξιοποίηση της γνώσης διαδραματίζουν βασικό ρόλο στην παραγωγή και τη διανομή του πλούτου.

Βασικός μηχανισμός παραγωγής, συσσώρευσης και διάχυσης του γνωσιακού κεφαλαίου είναι το σύστημα εκπαίδευσης και κατάρτισης.

Μια χώρα για να έχει προοπτική στο νέο παγκόσμιο περιβάλλον, οφείλει να θέτει ως προτεραιότητα και πρώτη επιλογή την επένδυση στη γνώση με την ανάπτυξη ενός ολοκληρωμένου και ποιοτικού συστήματος εκπαίδευσης – κατάρτισης και δια βίου εκπαίδευσης.

Οι όποιες μεταρρυθμίσεις θα πρέπει να επιδιώκουν την αναβάθμιση της παρεχόμενης εκπαίδευσης, τη διεύρυνση των δυνατοτήτων για την επαγγελματική αποκατάσταση των νέων και την υιοθέτηση κινήτρων για τη βελτίωση των εκπαιδευτικών υπηρεσιών.

β) Την Επένδυση στην Έρευνα και στην Καινοτομία.

Στην Ελλάδα της νέας περιόδου θα πρέπει να ενισχύσουμε το καινοτόμο και επιχειρηματικό πνεύμα που επιτρέπει στις επιχειρήσεις να αντιμετωπίζουν τις προκλήσεις του νέου περιβάλλοντος που διαμορφώνεται σε παγκόσμιο επίπεδο.

γ) Την Επένδυση στην Επιχειρηματικότητα.

Η επιχειρηματικότητα (δηλαδή η ανθρώπινη ικανότητα συνδυασμού των άλλων συντελεστών παραγωγής για την παραγωγή αγαθών και υπηρεσιών) είναι σημαντική πηγή ανάπτυξης διότι συμβάλλει στη δημιουργία θέσεων εργασίας, στην ενθάρρυνση της οικονομικής δραστηριότητας, στην ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας, στην ανάπτυξη και στην ενίσχυση της οικονομικής και κοινωνικής συνοχής.

Η επιχειρηματικότητα συνδέεται στενά με τη δημιουργία και τη λειτουργία των μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων.

Οι άξονες προς την κατεύθυνση ενίσχυσης της επιχειρηματικότητας, είναι ο περιορισμός του εξωγενούς κόστους των επιχειρήσεων, η απλοποίηση των διαδικασιών που απαιτούνται για τη δημιουργία νέων επιχειρήσεων με ταυτόχρονη ελαχιστοποίηση του κόστους και των καθυστερήσεων, η βελτίωση του νομοθετικού πλαισίου και των κανονιστικών ρυθμίσεων, η ανάπτυξη νέων χρηματοδοτικών εργαλείων, η προώθηση φορολογικών κινήτρων, και η μείωση του κόστους έναρξης και άσκησης της επιχειρηματικότητας.

Καθοριστικής σημασίας είναι επίσης και η δραστική μείωση της γραφειοκρατίας, δηλαδή του κόστους και του χρόνου συμμόρφωσης στις διοικητικές πράξεις, και ο περιορισμός των νόμων και των κανονισμών που ενδεχομένως περιορίζουν αδικαιολόγητα τον ανταγωνισμό.

Ιδιαίτερη σημασία αποδίδεται στην κατάργηση των εμποδίων-στρεβλώσεων στη λειτουργία του ανταγωνισμού στις αγορές αγαθών και υπηρεσιών. Σύμφωνα με παλαιότερες μελέτες, που επικαλείται το ΕΒΕΑ, το κόστος που επωμίζονται οι καταναλωτές και η οικονομία στο σύνολό της από τη διατήρηση των περίπου 70 κλειστών επαγγελμάτων ανέρχεται ετησίως σε 4 δισ. Ευρώ, ενώ μόνο το «κλειστό» καθεστώς στις μεταφορές, σύμφωνα με το ΙΟΒΕ, κοστίζει 700 εκατ. ευρώ με 1,5 δισ. ευρώ.

δ) Τη Μεταρρύθμιση του Κράτους.

Ένα αποτελεσματικό, σύγχρονο και δίκαιο κράτος στα πλαίσια της οικονομίας της αγοράς μπορεί να αποτελέσει προωθητικό παράγοντα της οικονομικής ανάπτυξης και μιας ουσιαστικής και βιώσιμης κοινωνικής πολιτικής.

Ιδιαίτερη σημασία αποδίδεται στην καταπολέμηση της διαφθοράς, καθώς σύμφωνα με μελέτη του Ιδρύματος Brookings η απώλεια δημοσίων εσόδων λόγω της διαφθοράς ανέρχεται τουλάχιστον στο 8% του ΑΕΠ, ενώ μια μέσου επιπέδου βελτίωση όσον αφορά την αντιμετώπισή της θα μείωνε το δημοσιονομικό έλλειμμα κατά 4% του ΑΕΠ.

Το κράτος θα πρέπει να παρεμβαίνει και να μεριμνά για τη βέλτιστη λειτουργία του μηχανισμού της αγοράς και την εξασφάλιση της μέγιστης οικονομικής αποτελεσματικότητας, την κοινωνικά δικαιότερη κατανομή του εισοδήματος και του παραγόμενου πλούτου και τη σταθεροποίηση της οικονομίας.

Βέβαια, το μείγμα αγοράς και κράτους μπορεί να ποικίλλει ανάλογα με τις περιστάσεις, τις ανάγκες και τις προτιμήσεις της κοινωνίας, αλλά ορίζεται στον ενδιάμεσο χώρο ανάμεσα στις απόψεις περί ελάχιστου και μέγιστου κράτους.

Η λειτουργία και δομή του κράτους θα πρέπει να αντανακλά τα αιτήματα της σύγχρονης ελεύθερης κοινωνίας για οικονομική αποτελεσματικότητα και κοινωνική δικαιοσύνη, ο συνδυασμός των οποίων καταλήγει σε μία μικτή οικονομία που καλύπτεται από τη φιλοσοφία του κοινωνικού φιλελευθερισμού.

Κυρίες και Κύριοι,

Σ’ αυτή την κρίσιμη συγκυρία για την οικονομία και την χώρα, η προσήλωση στη δημοσιονομική σταθερότητα, στις αναπτυξιακές πρωτοβουλίες και στις διαρθρωτικές αλλαγές είναι μονόδρομος για να βγει η χώρα μας ταχύτερα από το μηχανισμό στήριξης.

Για να εισέλθει σε μία πορεία ανάκαμψης με βασικούς στόχους τη διαρκή προώθηση της αειφόρου, έξυπνης και εξωστρεφούς ανάπτυξης, της ευημερίας των πολιτών, της απασχόλησης και της κοινωνικής συνοχής.

Μιας ανάπτυξης, που θα είναι σύμφωνη και με την ευρωπαϊκή «Ατζέντα 2020».

Και είμαι σίγουρος και αισιόδοξος ότι υπάρχει ελπίδα και προοπτική.

Αρκεί να υπάρξει άμεσα στρατηγικό σχέδιο, με επιμέρους στοχευμένες πολιτικές, ισχυρή πολιτική βούληση και αποτελεσματική πολιτική καθοδήγηση.

Σας ευχαριστώ.

13Μάι

Δήλωση για το Μνημόνιο του Μηχανισμού Στήριξης

Ο Αναπληρωτής Υπεύθυνος του Τομέα Πολιτικής Ευθύνης Οικονομίας της Νέας Δημοκρατίας, βουλευτής Φθιώτιδας, κ. Χρήστος Σταϊκούρας, έκανε τις ακόλουθες δηλώσεις:

Η Εισηγητική Έκθεση του Σχεδίου Νόμου για τα «Μέτρα για την Εφαρμογή του Μηχανισμού Στήριξης της Ελληνικής Οικονομίας από τα Κράτη Μέλη της Ζώνης του Ευρώ και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο» και το Μνημόνιο Οικονομικής και Χρηματοπιστωτικής Πολιτικής επιρρίπτουν τις ευθύνες για τη σημερινή κατάσταση της Ελληνικής Οικονομίας στις τελευταίες Κυβερνήσεις της Ν.Δ..

Πιο συγκεκριμένα το Μνημόνιο αναφέρει:

«Μετά τις εκλογές στην Ελλάδα τον Οκτώβριο, η συνειδητοποίηση ότι το αποτέλεσμα για το δημοσιονομικό έλλειμμα για το 2008 και το 2009 ήταν σημαντικά χειρότερο από αυτό που είχε ανακοινώσει η προηγούμενη Κυβέρνηση οδήγησε σε απώλεια εμπιστοσύνης, σε αύξηση του κόστους χρηματοδότησης και μείωση της ανάπτυξης και της απασχόλησης».

Στην επισήμανση του Προέδρου της Ν.Δ. κ. Αντώνη Σαμαρά στη Βουλή σχετικά με τη διατύπωση αυτή – διατύπωση αβάσιμη και με σαφή κομματική σκοπιμότητα – ο κ. Πρωθυπουργός απάντησε «ότι [το Μνημόνιο] δεν το έχει γράψει το Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα. Το έχει γράψει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, το έχει γράψει η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και μαζί και η τρόικα του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου».

Το Σχέδιο Νόμου όμως διαψεύδει τον κ. Πρωθυπουργό.

Πιο συγκεκριμένα στο Πρώτο Άρθρο αναφέρεται:

«Για την εφαρμογή του μηχανισμού στήριξης…καταρτίστηκε από το Υπουργείο Οικονομικών με τη συμμετοχή της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, Μνημόνιο Οικονομικής και Χρηματοπιστωτικής Πολιτικής».

Στην Εισηγητική Έκθεση, μάλιστα, αναφέρεται:

«Με το Άρθρο Πρώτο του Σχεδίου Νόμου, περιγράφεται και θεσμοθετείται ο μηχανισμός και το Πρόγραμμα Οικονομικής Πολιτικής (Μνημόνιο Οικονομικής και Χρηματοπιστωτικής Πολιτικής) το οποίο συνέταξε το Υπουργείο Οικονομικών με τη συνεργασία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας».

Η τελευταία Έκθεση του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, που δημοσιεύθηκε αυτή την εβδομάδα, επιβεβαιώνει αυτή τη διαπίστωση – ότι, δηλαδή, το Μνημόνιο καταρτίστηκε από το Υπουργείο Οικονομικών – αφού περικλείει τις επιστολές, με το συνημμένο Μνημόνιο, του Υπουργού Οικονομικών και του Διοικητή της Τράπεζας Ελλάδος (3.5.2010) προς την τρόικα.

Τα παραπάνω επιβεβαιώνουν την τοποθέτηση του Προέδρου της Ν.Δ. ότι πρόκειται για Μνημόνιο «κομματικής προπαγάνδας».

Δεν διαφωνήσαμε με τη δημιουργία του μηχανισμού στήριξης για την Ελλάδα, αν και θα προτιμούσαμε, και παλέψαμε γι’ αυτό, στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος, τη συγκρότηση ενός αμιγώς ευρωπαϊκού μηχανισμού. Διαφωνήσαμε με το μίγμα των μέτρων που συνοδεύουν την αναπόφευκτη, εξαιτίας κυρίως των πράξεων και των παραλείψεων της κυβέρνησης, προσφυγή στο μηχανισμό στήριξης.

Και διαφωνήσαμε διότι πιστεύουμε ότι το προτεινόμενο μίγμα επιτείνει το φαύλο κύκλο της ύφεσης.

Ήδη η Κυβέρνηση ομολόγησε την εντυπωσιακή επιδείνωση της κατάστασης εφέτος, αφού η εκτίμησή της για ύφεση 0,3% τον Ιανουάριο μετατράπηκε σε 4% το Μάιο. Ήδη, η ύφεση ανήλθε στο 2,3% το πρώτο τρίμηνο του 2010.

Σε ό,τι αφορά το μηχανισμό στήριξης θεωρούμε ότι:

Το μίγμα μέτρων είναι κοινωνικά άδικο και οικονομικά αναποτελεσματικό. Ο συνδυασμός της αύξησης της φορολογίας με την περιοριστική εισοδηματική πολιτική «ροκανίζει» τα εισοδήματα, «στεγνώνει» την αγορά, διογκώνει την ανεργία, παραλύει την ψυχολογία της κοινωνίας, ενισχύει τις πληθωριστικές πιέσεις (στο 4,8% «σκαρφάλωσε» ο πληθωρισμός τον Απρίλιο). Υπογραμμίζω ότι το ποσοστό ανεργίας, το Φεβρουάριο του 2010, ανήλθε σε 12,1%, έναντι 9% το Φεβρουάριο του 2009 και 11,3% τον Ιανουάριο του 2010.
Το «πακέτο» μέτρων είναι ελλιπές. Όχι μόνο λείπουν τα αναγκαία αντισταθμιστικά μέτρα τόνωσης της αγοράς, αλλά μειώνονται δραστικά και οι δαπάνες του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων. Το Πρόγραμμα μειώθηκε, εφέτος, κατά 1 δισ. ευρώ σε σχέση με το 2009, ενώ προβλέπεται περαιτέρω μείωσή του κατά 500 εκατ. ευρώ για το 2011 και το 2012.
Πάνω από το 30% της τετραετούς δημοσιονομικής προσαρμογής, ύψους 30 δις. ευρώ, περιλαμβάνει μη-καθορισμένα μέτρα (ύψους 11 δισ. ευρώ).
Το Μνημόνιο Συνεργασίας αναφέρεται στο πιθανό ενδεχόμενο λήψης και άλλων επιπρόσθετων μέτρων, εξαιτίας κινδύνων που προέρχονται από χαμηλότερα έσοδα, υψηλότερες κοινωνικές μεταβιβάσεις, περαιτέρω αρνητικές αναθεωρήσεις για το ρυθμό ανάπτυξης, πρόσθετα δημοσιονομικά βάρη, υψηλότερες δαπάνες τόκων. Η Έκθεση που δημοσιοποίησε το ΔΝΤ καταγράφει και επιβεβαιώνει αυτούς τους κινδύνους, ενώ προσθέτει κάποιους ακόμη (αδυναμία πολιτικής βούλησης, έλλειψη δυνατότητας υποτίμησης του νομίσματος κ.α.).

Συμπληρωματικά, θα ήθελα να τονίσω ότι, το τελευταίο χρονικό διάστημα, πληθαίνουν οι εκτιμήσεις ειδικών που πιστεύουν ότι τα σκληρά μέτρα κινδυνεύουν, «αντί να θεραπεύσουν, να σκοτώσουν τον ασθενή» (New York Times), «να αφήσουν την Ελλάδα στη λιτότητα, υποταγμένη και τσακισμένη» (Financial Times), «να μην τα αντέξει η κοινωνία» (Figaro), «να οδηγήσουν σε σταδιακή επιτάχυνση του οικονομικού θανάτου της χώρας» (Guardian), «να έχουν απαράδεκτες διανεμητικές επιπτώσεις» (Striglitz), «να οδηγήσουν τη χώρα να μοιάζει με την Αργεντινή του 2001» (Krugman).

Η Αργεντινή πρώτα υιοθέτησε πρόγραμμα δραστικής εξυγίανσης της οικονομίας της και στη συνέχεια κήρυξε στάση πληρωμών (Free Synday, Κύρτσος).