Άρθρο στον Ελεύθερο Τύπο – “Οι 6 Κομβικές Διαφορές σε Ελλάδα και Ιρλανδία”

Άρθρο στον Ελεύθερο Τύπο – “Οι 6 Κομβικές Διαφορές σε Ελλάδα και Ιρλανδία”

Αυτή την εβδομάδα ξεκίνησαν οι διαβουλεύσεις της Κυβέρνησης της Ιρλανδίας με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο για την παροχή οικονομικής βοήθειας προς τη χώρα μέσω της προσφυγής της στον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Στήριξης.

Όμως, η προσφυγή της Ιρλανδίας στο Μηχανισμό Στήριξης δεν έχει τα ίδια χαρακτηριστικά με αυτή της χώρας μας τον προηγούμενο Μάιο, για μία σειρά από λόγους:

1ος. Στην Ιρλανδία υπάρχει τραπεζική κρίση, η οποία μετατράπηκε σε δημοσιονομική. Η κρατική ενίσχυση στις τρεις μεγαλύτερες τράπεζες ανήλθε στα 30 δισ. ευρώ, με αποτέλεσμα το δημοσιονομικό έλλειμμα της χώρας να εκτοξευθεί εφέτος σε επίπεδα άνω του 30% του ΑΕΠ, από 14,4% του ΑΕΠ το 2009.

Στην Ελλάδα αντίθετα είχαμε μία κρίση δανεισμού, η οποία είχε επιπτώσεις και στον τραπεζικό τομέα.

2ος. Τα συνολικά χρέη της Ιρλανδίας προς ξένες τράπεζες ανέρχονται στα 731 δισ. δολάρια (Πηγή: Τράπεζα Διεθνών Διακανονισμών, Νοέμβριος 2010). Τη μεγαλύτερη έκθεση στη χώρα έχουν Βρετανικές (149 δισ. δολάρια) και Γερμανικές (139 δισ. δολάρια) τράπεζες.

Το αντίστοιχο χρέος της Ελλάδας ανέρχεται στα 175 δισ. δολάρια.

3ος. Η Ιρλανδία, σύμφωνα με διαβεβαιώσεις της Κυβέρνησής της, έχει καλύψει τις δανειακές της ανάγκες μέχρι τα μέσα του 2011.

Η Ελλάδα θα μπορούσε να καλύψει τις υπόλοιπες δανειακές ανάγκες της χρονιάς εάν απορροφούσε από τις αγορές τα διαθέσιμα κεφάλαια που υπερκάλυπταν τις εκδόσεις ομολόγων μέχρι τις αρχές Απριλίου (33,7 δισ. ευρώ).

4ος. Η Ιρλανδία ακολούθησε μια αυστηρή δημοσιονομική πολιτική λιτότητας, η οποία όμως δεν οδήγησε στη λύση του προβλήματος.

Η Ελλάδα ακολουθεί αυτή την αποτυχημένη δημοσιονομική συνταγή που της χορηγήθηκε ως «φάρμακο» μέσω του «Μνημονίου», παρά τα χρόνια διαρθρωτικά προβλήματα που αντιμετωπίζει (και τα οποία δεν έχει η Ιρλανδία).

 

5ος. Η δημοσιονομική προσαρμογή στην Ιρλανδία αναμένεται να προσεγγίσει τα 15 δισ. ευρώ την τετραετία 2011-2014 (με μέτρα ύψους περίπου 6 δισ. ευρώ εντός του 2011).

Η δημοσιονομική προσαρμογή στην Ελλάδα θα υπερβεί τα 30 δισ. ευρώ την ίδια περίοδο (με μέτρα ύψους 14 δισ. ευρώ μόνο για το 2011).

 

6ος. Η προσφυγή της Ιρλανδίας στο Μηχανισμό Στήριξης επιδιώχθηκε από Ευρωπαϊκές χώρες, εντός και εκτός ευρωζώνης (κυρίως Βρετανία, ενώ στη χρηματοδότηση θα συμβάλλει και η Σουηδία), για μια σειρά από λόγους, με πιο σημαντικό το θέμα της φορολόγησης των επιχειρήσεων στην Ιρλανδία. Χαρακτηριστικά, η Βρετανική εφημερίδα Guardian αναφέρει ότι η προσφυγή στο Μηχανισμό «για την Ιρλανδία είναι καταστροφή, για άλλους όμως είναι ευκαιρία».

Τέτοιοι όμως λόγοι δεν υπήρξαν στην περίπτωση της Ελλάδας.

Άρθρο στο Eklogika.gr – “Τα μηνύματα των αυτοδιοικητικών εκλογών”

Άρθρο στο Eklogika.gr – “Τα μηνύματα των αυτοδιοικητικών εκλογών”

Η Νέα Δημοκρατία σταθερά θεωρεί ότι οι περιφερειακές και δημοτικές εκλογές έχουν δύο διαστάσεις: την αυτοδιοικητική και την πολιτική.

 

Η αυτοδιοικητική διάσταση σχετίζεται με το θεσμό και με τα πρόσωπα. Θεσμό καινούργιο, όπως είναι ο «Καλλικράτης», που περιλαμβάνει όμως μεγάλους ρόλους με μικρές εξουσίες, δίνει αρμοδιότητες χωρίς εξουσίες και αποδίδει κάποιες εξουσίες χωρίς πόρους. Και πρόσωπα των οποίων οι θέσεις και οι ιδέες θα ανταποκρίνονται στις αγωνίες των τοπικών κοινωνιών.Θα εκφράζουν ανησυχίες και θα αναδεικνύουν τις ελπίδες της κοινωνίας για την πορεία της χώρας και της οικονομίας.

 

Η πολιτική διάσταση σχετίζεται με την εφαρμοζόμενη οικονομική πολιτική. Είναι προφανές ότι στην παρούσα οικονομική και κοινωνική συγκυρία, η πολιτική διάσταση υπερισχύει της αυτοδιοικητικής. Και αυτή την πραγματικότητα ανέδειξε, σταθερά και αταλάντευτα, από την πρώτη στιγμή, η Νέα Δημοκρατία. Αντίθετα η Κυβέρνηση, αρχικά μίλησε για δημοψήφισμα ως προς το θεσμό, στη συνέχεια έδωσε στις αυτοδιοικητικές εκλογές χαρακτήρα ψήφου εμπιστοσύνης, και σήμερα, ενόψει του δευτέρου γύρου των εκλογών, επιστρέφει στον αυτοδιοικητικό χαρακτήρα των εκλογών.

 

Οι παλινωδίες αυτές αποτελούν δείγμα πανικού, έλλειψης πολιτικής αυτοπεποίθησης και φόβου για το αποτέλεσμα των εκλογών. Εκλογές που στον πρώτο γύρο περιείχαν σημαντικά πολιτικά μηνύματα, τα οποία θα πρέπει να λαμβάνονται, να αναλύονται, να μελετώνται και να αξιολογούνται από τους αποδέκτες τους με τη δέουσα σοβαρότητα και υπευθυνότητα.

 

Το πρώτο μήνυμα, προς το πολιτικό σύστημα, σχετίζεται με τη μεγάλη αποχή των πολιτών από την εκλογική διαδικασία, η οποία στον πρώτο γύρο των αυτοδιοικητικών εκλογών κυμάνθηκε στο 40%. Το μήνυμα αυτό, μάλιστα, γίνεται ακόμη πιο ευκρινές αν προσθέσουμε τον αριθμό των λευκών και άκυρων ψηφοδελτίων που υπερέβησαν αθροιστικά το 9%. Πρόκειται, κατά βάση, για συνειδητή επιλογή αφού επαναλαμβάνεται στις τελευταίες εκλογικές αναμετρήσεις, έκφραση απογοήτευσης και δυσαρέσκειας, διαμαρτυρίας και αποδοκιμασίας. Έκφραση, όμως, και απροθυμίας μιας σημαντικής μερίδας του εκλογικού σώματος να υποκύψει στο εκβιαστικό και θολό εκλογικό δίλημμα του κ. Πρωθυπουργού.

 

Το δεύτερο μήνυμα, προς την Κυβέρνηση, σχετίζεται με τη σημαντική υποχώρηση της απήχησης του ΠΑ.ΣΟ.Κ. στο εκλογικό σώμα, τόσο σε ποσοστά όσο και σε ψήφους. Μήνυμα που γίνεται πιο ισχυρό λόγω του δημοψηφισματικού χαρακτήρα που προσέδωσε η Κυβέρνηση στην εκλογική διαδικασία. Η επιλογή της, όμως, αυτή δεν δικαιώθηκε. Οι ψηφοφόροι που ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμά της ήταν κατά 1.100.000 λιγότεροι από τους αντίστοιχους των εθνικών εκλογών του 2009. Παράλληλα, οι υποψήφιοι που στήριξε το ΠΑ.ΣΟ.Κ., σε περιφερειακό επίπεδο, επικράτησαν από τον πρώτο γύρω σε 2 περιφέρειες και προηγούνται σε 5 (σε 2 περιπτώσεις οριακά), ενώ πριν από ένα χρόνο το ΠΑ.ΣΟ.Κ. προηγούνταν και στις 13 περιφέρειες της χώρας. Επίσης, το ποσοστό που αντιστοιχεί στους υποψηφίους που στηρίχθηκαν σε περιφερειακό επίπεδο από το ΠΑΣΟΚ (34,6%) υπολείπεται περίπου κατά 10 ποσοστιαίες μονάδες του αντιστοίχου των εθνικών εκλογών του 2009. Ουσιαστικά, λοιπόν, οι πολίτες έστειλαν στην Κυβέρνηση μήνυμα καταδίκης του πολιτικού εκβιασμού, μήνυμα αποδοκιμασίας και απόρριψης της οικονομικής πολιτικής της. Ζήτησαν αλλαγή του μίγματος οικονομικής πολιτικής, που να συνδυάζει μέτρα για την εξυγίανση των δημοσιονομικών της χώρας με μέτρα για την ανάπτυξη, τα οποία δεν έχουν ληφθεί και πρέπει να ληφθούν άμεσα.

 

Το τρίτο μήνυμα, προς τη Νέα Δημοκρατία, σχετίζεται με τη μείωση της διαφοράς από το ΠΑ.ΣΟ.Κ. και με τις θετικές επιδόσεις της σε περιφερειακό και δημοτικό επίπεδο. Συγκεκριμένα, η διαφορά μεταξύ ΠΑ.ΣΟ.Κ. και Νέας Δημοκρατίας, από τις 10,5 ποσοστιαίες μονάδες που ήταν τον Οκτώβριο του 2009, διαμορφώνεται, 12 μήνες αργότερα, περίπου στις 2 ποσοστιαίες μονάδες. Η Νέα Δημοκρατία προηγείται στον πρώτο γύρο των αυτοδιοικητικών εκλογών στις 6 από τις 13 περιφέρειες της χώρας, όταν πριν από ένα χρόνο υπολείπονταν σε όλες τις περιφέρειες, και μάλιστα στις 8 από αυτές με διψήφια ποσοστά. Προηγείται σε 33 Νομούς της χώρας, έναντι μόλις 6 στις εθνικές εκλογές του 2009. Αυτά τα στοιχεία συγκροτούν μία εικόνα ικανοποίησης για τη Νέα Δημοκρατία. Δημιουργούν κλίμα πολιτικής ανάκαμψης και διαμορφώνουν προοπτική δημιουργίας μιας πλατιάς κοινωνικής συμμαχίας με στόχο μια νέα πορεία για τον τόπο. Όμως, οφείλει συνεχώς να βελτιώνεται. Απαιτείται να καταβάλλει ακόμα μεγαλύτερη προσπάθεια προκειμένου να ισχυροποιήσει τους δεσμούς της με ευρύτερα κοινωνικά στρώματα, να ανταποκριθεί στις προσδοκίες των πολιτών και στις προκλήσεις των καιρών.

 

Τα πολιτικά μηνύματα, συνεπώς, της κάλπης των αυτοδιοικητικών εκλογών είναι σημαντικά, ευκρινή, ηχηρά και σε πολλές διαφορετικές κατευθύνσεις. Είναι ιδιαίτερα δυνατά και αυστηρά προς την Κυβέρνηση. Και θα επαναληφθούν με πιο εμφατικό τρόπο στον επόμενο γύρο των εκλογών, την επόμενη Κυριακή. Ώστε να μην υπάρξει καμία δυνατότητα αμφισβήτησής τους από την Κυβέρνηση. Κυβέρνηση η οποία, όπως φάνηκε από τις δηλώσεις του κ. Πρωθυπουργού, δεν τα έλαβε.

Άρθρο στον Ελεύθερο Τύπο – “Η σιωπή είναι χρυσός…”

Άρθρο στον Ελεύθερο Τύπο – “Η σιωπή είναι χρυσός…”

Η ηγετική ομάδα της Κυβέρνησης με την πρακτική της αποδεικνύει ότι δεν διδάσκεται από τα λάθη της.

Αρχικά ο κ. Παπανδρέου, με τα θολά, εκβιαστικά, και σε δραματικούς τόνους, εκλογικά διλήμματα που έθεσε, δυσχέρανε τη δανειοληπτική ικανότητα της χώρας.

Στη συνέχεια ο κ. Παπακωνσταντίνου συνέδεσε την αύξηση των spreads με το πρόβλημα που θα είχε η Ελληνική Οικονομία εξαιτίας ενός εξαιρετικά δυσμενούς αποτελέσματος στις αυτοδιοικητικές εκλογές για την Κυβέρνηση.

Και χθες, ο κ. Πάγκαλος αναφέρθηκε σε πιθανή επιδίωξη της χώρας μας να προβεί σε αναδιάρθρωση του χρέους.

Εξέλιξη όμως που, ανεξάρτητα από τον ορισμό στην έννοια που θα δώσει κανείς, δεν συνιστά επιλογή για την Ελλάδα εξαιτίας του μεγάλου κόστους που αυτή θα είχε για τους εγχώριους και τους Ευρωπαίους πιστωτές.

Όλα αυτές οι Κυβερνητικές αναφορές, πέραν του πανικού, της έλλειψης πολιτικής αυτοπεποίθησης και του φόβου που περικλύουν για το εκλογικό αποτέλεσμα στις αυτοδιοικητικές εκλογές, αποδεικνύονται επιζήμιες για τη σταθερότητα της Ελληνικής οικονομίας.

Προφανώς όμως η ηγετική ομάδα της Κυβέρνησης θυσιάζει τις επώδυνες προσπάθειες της Ελληνικής κοινωνίας για έξοδο από την κρίση στην κομματική σκοπιμότητα.

Θα έπρεπε να γνωρίζει όμως ότι «το δις εξαμαρτείν ουκ ανδρός σοφού» και ότι «η σιωπή είναι χρυσός», όπως είχε υπενθυμίσει πρόσφατα (19 Μαρτίου) στον κ. Πρωθυπουργό η Wall Street Journal.

Άρθρο στην Εφημερίδα “Η Χώρα” – “Τα ψέματα του πρωθυπουργού;”

Άρθρο στην Εφημερίδα “Η Χώρα” – “Τα ψέματα του πρωθυπουργού;”

Οι πρόσφατες δηλώσεις των δύο κορυφαίων αξιωματούχων της Ευρωπαϊκής Ένωσης έρχονται σε αντίθεση με τις διαβεβαιώσεις της Κυβέρνησης του ΠΑ.ΣΟ.Κ. ότι δεν πρόκειται, λόγω της αναθεώρησης των δημοσιονομικών στοιχείων, να απαιτηθεί περαιτέρω δημοσιονομική προσαρμογή.  Ο Επίτροπος κ. Rehn τόνισε πως “[…] οι δημοσιονομικοί στόχοι για το 2011 θα διατηρηθούν και αυτό μπορεί να απαιτήσει κάποια πρόσθετα μέτρα δημοσιονομικής προσαρμογής για να επιτευχθούν οι δημοσιονομικοί στόχοι […]”. Νέα πρόσθετα μέτρα επώδυνα για τους πολίτες. Νέα μέτρα που, άλλωστε, σε κάθε περίπτωση θα υπάρξουν για το 2011. Καταγράφονται στο Προσχέδιο του Προϋπολογισμού, όπου περιλαμβάνονται για το 2011 πρόσθετοι φόροι ύψους 5,3 δισ. ευρώ και περαιτέρω περικοπές δαπανών ύψους 1,4 δισ. ευρώ. Το γεγονός ότι τα μέτρα αυτά συμπεριλαμβάνονται στο «Μνημόνιο» δεν τα κάνει παλιά, ούτε καταργεί τις οικονομικές και κοινωνικές συνέπειες που αυτά έχουν στα νοικοκυριά και στις επιχειρήσεις.

Διαψεύδεται, λοιπόν, ο κ. Πρωθυπουργός που μόλις πριν από λίγες ημέρες είχε δηλώσει ότι “[…] παρά τις νέες διορθώσεις της Eurostat θα κατακτήσουμε τους στόχους που θέσαμε φέτος και δεν θα χρειαστεί να πάρουμε μέτρα που θα επιβαρύνουν περαιτέρω τον Έλληνα πολίτη […]” (07.10.2010).

Επιπρόσθετα, ο κ. Rehn υπογράμμισε ότι “[…] η Eurostat έχει εντοπίσει συγκεκριμένους φορείς που πρέπει να επανακατηγοριοποιηθούν ως δημόσιοι φορείς […]” και ο Πρόεδρος του Eurogroup κ. Juncker σημείωσε ότι η όποια αναθεώρηση δεν θα είναι το αποτέλεσμα παρατυπιών ή παραλείψεων της κυβέρνησης της Ελλάδας, αλλά το αποτέλεσμα της ‘’επανακατηγοριοποίησης’’ ορισμένων κρατικών δαπανών, καταρρίπτοντας τους ισχυρισμούς του κ. Πρωθυπουργού πως “[…] αλήθεια είναι ότι, ακόμα και σήμερα, η Eurostat βρίσκει «γαλάζιους» σκελετούς στην ντουλάπα του ελλείμματος […]” (17.10.2010).

Η αλήθεια, συνεπώς, δεν αποτυπώνεται στους ισχυρισμούς, τις διαβεβαιώσεις, τις επιθυμίες και τους μικροκομματικούς τακτικισμούς της Κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ.

Άρθρο στην Εφημερίδα CityPress – “Ρεαλιστικότητα Πολιτικών και Μαγικές Συνταγές”

Άρθρο στην Εφημερίδα CityPress – “Ρεαλιστικότητα Πολιτικών και Μαγικές Συνταγές”

Η Κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, αφού τις αγνόησε επί 3 μήνες, αμφισβητεί τώρα τη ρεαλιστικότητα των προτάσεων της ΝΔ, μιλώντας για δήθεν «μαγικές συνταγές».

Καλεί, μάλιστα, την Αξιωματική Αντιπολίτευση να παρουσιάσει τις οικονομικές της εκτιμήσεις σε Οικονομολόγους.

Καλό θα ήταν, όμως, η Κυβέρνηση να παρουσιάσει σε Οικονομολόγους και τις δικές της εκτιμήσεις.

Να παρουσιάσει καταρχήν τις αποκλίσεις των στόχων για βασικά μεγέθη της Οικονομίας κατά τους πρώτους 5 μήνες υλοποίησης του «Μνημονίου», όπως είναι:

  • ο πληθωρισμός (το «Μνημόνιο» προέβλεπε 1,9%, το Προσχέδιο εκτιμά 4,6%, το Σεπτέμβριο ήταν στο 5,6%),
  • η ανεργία (το «Μνημόνιο» προέβλεπε 11,8%, το Προσχέδιο εκτιμά 11,6%, Τον Ιούλιο ήταν στο 12%),
  • τα έσοδα (το «Μνημόνιο» προέβλεπε αύξηση 13,7%, το Προσχέδιο εκτιμά αύξηση 8,7%, μέχρι Σεπτέμβριο ήταν στο 3,7%).

 

Να παρουσιάσει τις εκτιμήσεις της για την ύφεση του 2010, όπου προέβλεπε ύφεση 0,3% τον Ιανουάριο, 2% το Μάρτιο και 4% το Μαϊο.

Να παρουσιάσει, επίσης, και τις πολιτικές της για την ανάπτυξη, με την εγκατάλειψη βασικών αναπτυξιακών εργαλείων της Οικονομίας. Το ΕΣΠΑ είναι κολλημένο, το ΤΕΜΠΜΕ βούλιαξε, οι πρωτοβουλίες για ΣΔΙΤ και συμβάσεις παραχώρησης καρκινοβατούν, οι δημόσιες επενδύσεις είναι περιορισμένες κατά 30% σε σχέση με πέρυσι, Επενδυτικός Νόμος δεν υπάρχει.

 

Ήδη όμως διακεκριμένοι Οικονομολόγοι και εκπρόσωποι παραγωγικών φορέων έχουν αξιολογήσει τις κυβερνητικές προτάσεις.

Έκθεση του Ινστιτούτου Οικονομικών και Βιομηχανικών Ερευνών (ΙΟΒΕ) υπογραμμίζει ότι «η επιβολή έκτακτης εισφοράς στις επιχειρήσεις, ή η εξοικονόμηση πόρων 500 εκατ. ευρώ το ίδιο έτος από την εφαρμογή του «Καλλικράτη», δεν μπορούν να θεωρηθούν στη σημερινή συγκυρία ρεαλιστικές προτάσεις δημοσιονομικής προσαρμογής για το 2011» (Η Ελληνική Οικονομία, Τεύχος 03/10, Οκτώβριος, σελ. 44).

Η ίδια Έκθεση υπογραμμίζει ότι η υστέρηση εσόδων, μεταξύ άλλων, οφείλεται και «…στη θέσπιση υπεραισιόδοξων στόχων μετά τη λήψη των φορολογικών μέτρων, ενδεχομένως, λόγω της υποεκτίμησης της ελαστικότητας ζήτησης ως προς τις τιμές και ως προς το εισόδημα…».

Μελέτη του Κέντρου Προγραμματισμού και Οικονομικών Ερευνών (ΚΕΠΕ) προχωρά στη διάκριση διαρθρωτικού και κυκλικού ελλείμματος, όπως κάνει και η πρόταση της ΝΔ, και ποσοτικοποιεί τα δύο μεγέθη σε αντίστοιχο ύψος με αυτό της πρότασης της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης (Οικονομικές Εξελίξεις, Τεύχος 12, Μάιος 2010).

Οι παραγωγικοί φορείς διαπιστώνουν ότι το «Μνημόνιο» οδηγεί στον φαύλο κύκλο της ανατροφοδοτούμενης ύφεσης. Προτείνουν «διαπραγμάτευση με στόχο την επιμήκυνση της περιόδου δημοσιονομικής προσαρμογής», «ευελιξία στην εφαρμογή του Μνημονίου», «άμεση απεμπλοκή από τους όρους του».

Από τα ανωτέρω, αντιλαμβάνεται κανείς πως, εκ του αποτελέσματος, η τελευταία που δικαιούται να ομιλεί για ρεαλιστικότητα πολιτικών και για «μαγικές συνταγές» είναι η Κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ.

Άρθρο στον Ελεύθερο Τύπο – “Περί Ευθύνης”

Άρθρο στον Ελεύθερο Τύπο – “Περί Ευθύνης”

Το τελευταίο χρονικό διάστημα, η Κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, αλλά και όσοι στήριξαν την επιβολή του «Μνημονίου», επιχειρούν να παρουσιάσουν αυτή την επιλογή τους ως στάση εθνικής ευθύνης και κατηγορούν την Αξιωματική Αντιπολίτευση για ανευθυνότητα.

Τα γεγονότα όμως τους διαψεύδουν.

Πρώτον, διότι οι αστοχίες στις προβλέψεις και οι αποκλίσεις από τους στόχους του «Μνημονίου» δικαιώνουν την επιλογή της Νέας Δημοκρατίας.

Και δεύτερον, διότι η Νέα Δημοκρατία έχει αποδείξει έμπρακτα, τον τελευταίο χρόνο, πως αντιλαμβάνεται το θεσμικό της ρόλο.

Πιο συγκεκριμένα:

1ον. Πρότεινε, έγκαιρα, από το Δεκέμβριο του 2009, επώδυνα, αλλά αναγκαία, συσταλτικά μέτρα δημοσιονομικής πολιτικής.

2ον. Στήριξε την προσπάθεια της Κυβέρνησης, μέσα στους κόλπους του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος, για τη δημιουργία ενός Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Στήριξης για τη χώρα μας.

3ον. Υποστήριξε, στο «δεύτερο πακέτο» του Μαρτίου, τα περισσότερα Κυβερνητικά μέτρα.

4ον. Στήριξε χρηματοπιστωτικά μέτρα για τη διαφύλαξη της σταθερότητας του τραπεζικού συστήματος.

5ον. Στήριξε διαρθρωτικά μέτρα για τη βιώσιμη διόρθωση των δημοσίων οικονομικών.

6ον. Στήριξε διαρθρωτικά μέτρα για την απελευθέρωση δυνάμεων και πόρων στην Οικονομία (όπως είναι η απελευθέρωση του κλάδου των μεταφορών και η αναδιάρθρωση του ΟΣΕ).

7ον. Κατέθεσε, το Φεβρουάριο, τον Ιούλιο και το Σεπτέμβριο, τεκμηριωμένες και ρεαλιστικές προτάσεις για την ταχύτερη έξοδο της χώρας από το «Μνημόνιο» και την κρίση.

 

Αντίθετα, το ΠΑΣΟΚ, ως Αξιωματική Αντιπολίτευση:

1ον. Συναίνεσε μόλις σε 7 νομοθετικές πρωτοβουλίες της Κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας τα τελευταία χρόνια.

2ον. Απειλούσε την τότε Κυβέρνηση να «μην παραχωρεί το λιμάνι του Πειραιά σε μια κρατική κινεζική εταιρεία».

3ον. Κατηγορούσε την τότε Κυβέρνηση ότι «διαθέτει 28 δισ. ευρώ στις τράπεζες χωρίς διαφάνεια…» και ότι το πακέτο ρευστότητας προς την Οικονομία αποτελεί «έγκλημα σε βάρος του κοινωνικού συνόλου».

4ον. Κατηγορούσε την τότε Κυβέρνηση ότι η περαίωση «είναι ένα νέο χαράτσι, που επιβάλλεται με εκβιαστικό τρόπο» (29.08.2008).

5ον. Κατηγορούσε την τότε Κυβέρνηση ότι «το χειρότερο πράγμα που μπορεί να κάνει κανένας όταν μια Οικονομία είναι σε ύφεση είναι να παγώσει τους μισθούς».

6ον. Υπόσχονταν προεκλογικά ότι «λεφτά υπάρχουν».

7ον. Καταφέρονταν εναντίον του ΔΝΤ.

Άρθρο στην Εφημερίδα “Το Παρόν” – “Το Προσχέδιο «κρύβει» νέες περικοπές για το 2010”

Άρθρο στην Εφημερίδα “Το Παρόν” – “Το Προσχέδιο «κρύβει» νέες περικοπές για το 2010”

Το Προσχέδιο του Προϋπολογισμού αποτυπώνει με τον πλέον σαφή τρόπο την αποτυχία της Κυβέρνησης να επιτύχει τους στόχους που έχει θέσει για το 2010.

Στόχους για βασικά μεγέθη της Ελληνικής Οικονομίας, όπως είναι:

  • ο πληθωρισμός (το «Μνημόνιο» προέβλεπε 1,9%, το Προσχέδιο εκτιμά 4,6%, το Σεπτέμβριο είναι στο 5,6%),
  • η ανεργία (το «Μνημόνιο» προέβλεπε 11,8%, το Προσχέδιο εκτιμά 11,6%, και ήδη, το 2ο τρίμηνο του έτους, έφτασε στο 11,8%),
  • τα έσοδα (το «Μνημόνιο» προέβλεπε αύξηση 13,7%, το Προσχέδιο εκτιμά αύξηση 8,7%, μέχρι Αύγουστο είναι στο 3,4%), και
  • το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων (το «Μνημόνιο» προέβλεπε μείωση 4%, το Προσχέδιο μείωση 6%, μέχρι Αύγουστο είναι μειωμένο κατά 33%).

Ο μόνος στόχος που φαίνεται να επιτυγχάνεται είναι η λογιστική μείωση του ελλείμματος.

Για να γίνει όμως αυτό, η Κυβέρνηση χρησιμοποίησε όλες τις διαθέσιμες «εφεδρείες» της.

Έτσι, όπως καταγράφεται στο Προσχέδιο του Προϋπολογισμού, η Κυβέρνηση προχωρά, μέσα στο 2010, στη λήψη νέων μέτρων και σε περαιτέρω περικοπές σε σχέση με αυτές που προβλέπονται στο «Μνημόνιο», προκειμένου να καλύψει την τεράστια υστέρηση, έναντι των στόχων, στα έσοδα.

Μέτρα όπως είναι:

  • Η περαίωση των ανέλεγκτων υποθέσεων η οποία προσδοκάται να αποφέρει επιπλέον 700 εκατ. ευρώ.
  • Η περαιτέρω μείωση των αποδοχών και συντάξεων κατά 381 εκατ. ευρώ.
  • Η περαιτέρω συρρίκνωση των δαπανών για κοινωνική προστασία κατά 295 εκατ. ευρώ (145 εκατ. ευρώ από το ΕΚΑΣ, 70 εκατ. ευρώ από το Ασφαλιστικό Κεφάλαιο Αλληλεγγύης Γενεών, 89 εκατ. ευρώ από τα υπόλοιπα της έκτακτης ενίσχυσης κοινωνικής αλληλεγγύης).
  • Η περαιτέρω μείωση των δαπανών για επιχορηγήσεις φορέων κατά 196 εκατ. ευρώ.
  • Η περαιτέρω συρρίκνωση των δαπανών του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων κατά 200 εκατ. ευρώ.
  • Η περαιτέρω μείωση των καταναλωτικών δαπανών κατά 35 εκατ. ευρώ (βέβαια οι δαπάνες για μετακινήσεις αυξάνονται ισόποσα).
  • Η μείωση των δαπανών για παραλαβές εξοπλιστικών προγραμμάτων κατά 1,6 δισ. ευρώ.

 

Η σύγκριση, συνεπώς των εκτιμήσεων του «Μνημονίου» με αυτές του Προσχεδίου αποκαλύπτει νέα μέτρα και περικοπές ύψους περίπου 3,4 δισ. ευρώ για το 2010.

Μέτρα τα οποία, μαζί με τους πρόσθετους φόρους ύψους 5,3 δισ. ευρώ και τις περαιτέρω περικοπές δαπανών ύψους 1,4 δισ. ευρώ για το 2011, προσθέτουν μεγαλύτερες θυσίες για μισθωτούς και συνταιούχους.

Επιβαρύνσεις οδυνηρές για την Οικονομία και την Κοινωνία.

Άρθρο στον Ελεύθερο Τύπο – “Θυσίες χωρίς αντίκρισμα”

Άρθρο στον Ελεύθερο Τύπο – “Θυσίες χωρίς αντίκρισμα”

Το Προσχέδιο του 2ου Προϋπολογισμού της Κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ περιλαμβάνει μεγαλύτερες θυσίες, ακόμη και από εκείνες του 2010, για μισθωτούς και συνταξιούχους.

Θυσίες οι οποίες αναμένεται να γίνουν πιο οδυνηρές ανάλογα με το εύρος των αποκλίσεων από τους στόχους.

 

Πιο συγκεκριμένα, με το Προσχέδιο:

1ον. Παραμένουν οι αβεβαιότητες για την επίτευξη των στόχων του 2010.

Η ίδια η Κυβέρνηση άλλωστε ομολογεί ότι «το αποτέλεσμα του 2010 θα καθορίσει το μέγεθος της προσπάθειας που πρέπει να γίνει το 2011».

Ήδη καταγράφονται σημαντικές αποκλίσεις σε βασικά μεγέθη της Οικονομίας.

Για το λόγο αυτό και η Κυβέρνηση, στους πρώτους 5 μήνες υλοποίησης του «Μνημονίου», χρησιμοποιεί και τις τελευταίες «εφεδρείες» που διαθέτει προκειμένου, λογιστικά, να επιτύχει την προσδοκώμενη μείωση του ελλείμματος.

«Εφεδρείες» όπως είναι η συρρίκνωση του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων (κατά 2,5 δισ. ευρώ περίπου στο πρώτο οκτάμηνο του έτους), η δραματική μείωση των εξοπλιστικών προγραμμάτων (οι εκτιμήσεις έχουν μειωθεί εφέτος από 2,7 δισ. ευρώ σε 1,1 δισ. ευρώ) και η φορολογική αμνηστία μέσω της περαίωσης.

 

2ον. Η ύφεση παραμένη βαθιά και είναι παρατεταμένη.

Εκτιμάται ότι θα διαμορφωθεί στο 2,6% για το 2011, από 4% το 2010, η 2η μεγαλύτερη από το 1975.

 

3ον. Η δημοσιονομική προσαρμογή για το 2011 είναι τεράστια, αφού λαμβάνονται μέτρα συνολικού ύψους 9,15 δισ. ευρώ προκειμένου το έλλειμμα να μειωθεί μόλις κατά 2,2 δισ. ευρώ.

 

4ον. Η προσαρμογή είναι κοινωνικά άδικη.

Ο λόγος έμμεσων / άμεσων φόρων εκτιμάται ότι θα διαμορφωθεί στο 1,48 το 2010 από 1,33 το 2009 – και 1,65 το 2011.

 

5ον. Η δημοσιονομική προσαρμογή είναι οικονομικά αναποτελεσματική.

Αυτή, αντίθετα με τη διεθνώς βέλτιστη πρακτική, γίνεται κυρίως από το σκέλος των εσόδων, και όχι από αυτή των δαπανών.

 

6ον. Το χρέος, ως ποσοστό του ΑΕΠ, αναμένεται να διευρυνθεί στο 142,2%, από 115,4% που ήταν το 2009. Ως απόλυτος αριθμός, αναμένεται να «εκτοξευθεί» στα 330 δισ. ευρώ το 2011, από 274 δισ. ευρώ το 2009.

 

7ον. Προβλέπεται διόγκωση της ανεργίας.

Πρόκειται για έναν Προϋπολογισμό, ο οποίος αναμένεται, όπως και ο 1ος της Κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ, πολύ γρήγορα να αναθεωρηθεί, και πάλι επί το δυσμενέστερο για νοικοκυριά και επιχειρήσεις.

Άρθρο στον Ελεύθερο Τύπο – “Περαίωση: Ομολογία Κυβερνητικής αποτυχίας”

Άρθρο στον Ελεύθερο Τύπο – “Περαίωση: Ομολογία Κυβερνητικής αποτυχίας”

Η νομοθετική πρωτοβουλία της Κυβέρνησης να προχωρήσει σε περαίωση εκκρεμών υποθέσεων και τακτοποίηση ληξιπρόθεσμων οφειλών, 5 μόλις μήνες από την ισχύ του τελευταίου φορολογικού νόμου, καταδεικνύει την αδυναμία της να συλλάβει το φορολογητέο εισόδημα.

Η πρωτοβουλία αυτή:

 

1ον. Στέλνει αντιφατικά μηνύματα στην κοινωνία.

Από την μία η Κυβέρνηση, με τηλεοπτικά σποτ, δείχνει να αναζητά την ενίσχυση της φορολογικής συνείδησης, και από την άλλη εθίζει τους πολίτες στην παρανομία.

Από τη μία προχωρά σε πομπώδεις ανακοινώσεις για «ασυμβίβαστη αναμέτρηση» με τη φοροδιαφυγή, και από την άλλη προχωρά σε φορολογική αμνηστία.

 

2ον. Δημιουργεί ένα νέο «φυτώριο» φοροφυγάδων για το μέλλον.

Πολλοί διεθνείς οργανισμοί έχουν καυτηριάσει το μέτρο της περαίωσης επειδή τείνει να ενσωματώνει τις προσδοκίες των φορολογουμένων, τονίζοντας μάλιστα ότι «δεν είναι δυνατόν να συμβάλλει μεσοπρόθεσμα στην αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής και στην καλλιέργεια φορολογικής συνείδησης» (Τράπεζα της Ελλάδος, Έκθεση Νομισματικής Πολιτικής, Οκτώβριος 2008).

Τα έσοδα μάλιστα που εισπράττονται απ’ αυτή τη ρύθμιση αποτελούν μικρό μόνο μέρος των οφειλομένων στο κράτος. 

 

3ον. Συνιστά μνημείο Κυβερνητικής αναξιοπιστίας.

Ενδεικτικά, η περαίωση, σύμφωνα με τον Υπουργό Οικονομικών κ. Παπακωνσταντίνου πριν από μία διετία, «είναι ένα νέο χαράτσι, που επιβάλλεται με εκβιαστικό τρόπο…».

Η Κυβέρνηση, από τον αφορισμό του μέτρου πριν από τις εκλογές, περνάει σήμερα στην υλοποίησή του.

 

4ον. Αποτελεί ομολογία Κυβερνητικής αποτυχίας στην αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής.

Ανικανότητας του κράτους να έχει αποτελεσματικούς φοροεισπρακτικούς μηχανισμούς.

Και όπως ανέφερε πρόσφατα έγκριτος δημοσιογράφος, τελικά έχουμε «πόλεμο κατά της φοροδιαφυγής ή παράδοση άνευ όρων»; Η απάντηση νομίζω είναι πρόδηλη…

 

5ον. Αποτελεί ομολογία Κυβερνητικής αποτυχίας στην επίτευξη των στόχων για τα έσοδα.

Η υστέρηση εσόδων, έναντι των στόχων, παρά την υπερ-φορολόγηση νοικοκυριών και επιχειρήσεων, συνεχώς διευρύνεται.

 

Η περαίωση συνεπώς, κίνηση σπασμωδική και εκτός «Μνημονίου», χρησιμοποιείται από την Κυβέρνηση ως μία ακόμη «εφεδρεία» (μαζί με την περικοπή του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων και των αμυντικών δαπανών) για να καλυφθεί η υστέρηση των εσόδων.

Και όλα αυτά πριν συμπληρωθούν 6 μήνες υλοποίησης του «Μνημονίου».

Η Νέα Δημοκρατία, σε αυτή τη λογική, θα στηρίξει την επιλογή υπό την προϋπόθεση ότι η Κυβέρνηση θα διαπραγματευτεί με την Τρόικα για να πετύχει ισόποση, τουλάχιστον, της περαίωσης μείωση των φόρων που προκύπτουν για τον Ελληνικό λαό από τα νέα εισπρακτικά μέτρα για το 2011.

Όπως είναι η μετάταξη προϊόντων από το χαμηλό στον υψηλό φορολογικό συντελεστή (εκτιμάται ότι θα αποφέρει 1 δισ. ευρώ), η αύξηση των αντικειμενικών αξιών των ακινήτων (400 εκατ. ευρώ) και η έκτακτη εισφορά των επιχειρήσεων (600 εκατ. ευρώ).

Μέτρα που άλλωστε θα επιτείνουν την ύφεση, διογκώνοντας το κυκλικό έλλειμμα και αφαιρώντας αναγκαία ζήτηση από την αγορά.

Άρθρο στην Εφημερίδα “Κεντρί της Μακεδονίας” – “Προσφυγή στο Μηχανισμό Στήριξης: Επιλογή και Ευθύνη της Ηγεσίας της Κυβέρνησης”

Άρθρο στην Εφημερίδα “Κεντρί της Μακεδονίας” – “Προσφυγή στο Μηχανισμό Στήριξης: Επιλογή και Ευθύνη της Ηγεσίας της Κυβέρνησης”

Έχει, πλέον, καταγραφεί ως ιστορικό γεγονός πως η ηγεσία της Κυβέρνησης του ΠΑ.ΣΟ.Κ. οδήγησε τη χώρα στο Μηχανισμό Στήριξης επικαλούμενη τον «κίνδυνο χρεοκοπίας» και το «κλείσιμο των αγορών».

Ωστόσο, την αλήθεια για την εξέλιξη αυτή δεν θα την προσδιορίσει μονομερώς η ηγεσία του ΠΑ.ΣΟ.Κ., όσο και αν προσπαθεί επιμόνως.

Η αλήθεια είναι ότι η ηγεσία του ΠΑ.ΣΟ.Κ., αφού υπεσχέθη τα πάντα στους πάντες, παρά το ότι γνώριζε πλήρως την κατάσταση, κέρδισε τις εκλογές στις αρχές του Οκτωβρίου του 2009.

Παρέλαβε την οικονομία, με τα υποκείμενα νοσήματά της από τη δεκαετία του ‘80, σε φάση παρόξυνσης, εν μέσω της πιο βαθιάς και παρατεταμένης παγκόσμιας οικονομικής κρίσης.

Η Ελλάδα είχε υψηλό δημόσιο έλλειμμα και χρέος, το οποίο και διευρύνθηκε.

Όμως πρέπει να επισημανθεί ότι το ίδιο πάνω–κάτω συνέβη και στις υπόλοιπες Ευρωπαϊκές χώρες και όχι μόνο.

Το δημοσιονομικό έλλειμμα και το δημόσιο χρέος των κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, κατά μέσο όρο, αυξήθηκε αντιστοίχως, κατά 6% του ΑΕΠ και κατά 14,8% του ΑΕΠ την περίοδο 2007 – 2009.

Όσο περίπου και στην Ελλάδα.

Βέβαια η Κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, για λόγους που γνωρίζει καλύτερα από τον καθένα, κατά το τελευταίο τρίμηνο «φούσκωσε» το έλλειμμα για να το εμφανίζει υψηλότερο για ολόκληρο το 2009, ματαιώνοντας «ώριμες» δημόσιες εισπράξεις του 2009, μεταφέροντας εισπράξεις του 2009 στο 2010 και μεταθέτοντας πληρωμές του 2010 στο 2009.

Το χειρότερο, όμως είναι ότι απαξίωσε τη χώρα, την Οικονομία και τους Έλληνες (χαρακτηριστικές, ενδεικτικές, αναφορές περί «Τιτανικού», «εντατικής», «απώλειας εθνικής ανεξαρτησίας», «εκτεταμένης διαφθοράς», «Κυβέρνησης του ψεύδους»).

Έλεγε ότι θα επανακτούσε την χαμένη αξιοπιστία της χώρας.

Όμως οι εξελίξεις δείχνουν το ακριβώς αντίθετο, καθώς, τα spreads, από τις 130 μ.β. και 180 μ.β. που ήταν στις αρχές Οκτωβρίου και στα τέλη Νοεμβρίου αντίστοιχα εκτοξεύθηκαν, ως συνέπεια των λόγων, των πράξεων, των καθυστερήσεων και των παραλείψεων της Κυβέρνησης, στις 400 μ.β. τον Απρίλιο, ενώ τώρα, δυστυχώς, υπερβαίνουν τις 900 μ.β.

Η αλήθεια, λοιπόν, είναι ότι η ηγεσία της Κυβέρνησης ή έχασε τον έλεγχο των εξελίξεων ή εν πλήρη γνώση οδήγησε τη χώρα στο «Μηχανισμό Στήριξης».

Και αυτό παρότι είχε τη δυνατότητα να αποφύγει την προσφυγή στο Μηχανισμό Στήριξης, εάν απορροφούσε μεγάλο μέρος ή όλο τον όγκο των διαθέσιμων κεφαλαίων, που υπερκάλυπταν τις εκδόσεις ομολόγων και ετησίων γραμματίων μέχρι τα μέσα Απριλίου.

Συνεπώς, η ηγεσία της Κυβέρνησης, αντί να προσεγγίσει την κάλυψη των δανειακών αναγκών της χώρας με άλλο μείγμα λόγων και πολιτικών χειρισμών, επέλεξε να οδηγήσει τη χώρα στο Μηχανισμό Στήριξης και το «Μνημόνιο», το οποίο προσπαθεί να πετύχει τη λογιστική μείωση του ελλείμματος σε βάρος της ανάπτυξης. Χωρίς να επιτυγχάνει, παρά την υπερ-φορολόγηση νοικοκυριών και επιχειρήσεων, την αύξηση των δημοσίων εσόδων. Χωρίς να αντιμετωπίζει το δημόσιο χρέος που διαρκώς διογκώνεται.

Η Ν.Δ., έγκαιρα, αντιπαρέβαλε, στην αδιέξοδη και επιζήμια για τον τόπο οικονομική πολιτική της Κυβέρνησης, ένα ρεαλιστικό και συγκεκριμένο Σχέδιο για την έξοδο της ελληνικής οικονομίας από την κρίση.

Σχέδιο που αποτελεί ένα συνεκτικό εναλλακτικό μείγμα πολιτικών, το οποίο στοχεύει στο ισορροπημένο συγκερασμό της αναγκαίας δημοσιονομικής προσαρμογής και της ανάταξης, αρχικά, και ανάπτυξης, μεταγενέστερα, της οικονομίας.

Σχέδιο ελπίδας για τους πολίτες και προοπτικής για την οικονομία και τη χώρα.

TwitterInstagramYoutube