Ο Τομεάρχης Οικονομικών της Νέας Δημοκρατίας, βουλευτής Φθιώτιδας, κ. Χρήστος Σταϊκούρας έκανε την ακόλουθη δήλωση:
«Δυστυχώς, είμαστε στο ίδιο έργο θεατές.
Η χώρα παραμένει κολλημένη στην ύφεση και το πρώτο τρίμηνο του 2017, ως αποτέλεσμα της καθυστέρησης ολοκλήρωσης της αξιολόγησης, της αναποτελεσματικότητας της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ και της επιβαλλόμενης υπερφορολόγησης όλων των πολιτών.
Το αποτέλεσμα είναι να τίθεται σε αμφιβολία και η αναθεωρημένη, προς τα κάτω, εκτίμηση της Κυβέρνησης για ανάπτυξη 1,8% το 2017, από αρχική πρόβλεψη 2,7%.
Η Κυβέρνηση συνεχίζει να συσσωρεύει υψηλό οικονομικό και κοινωνικό κόστος, ειδικά για τα ασθενέστερα στρώματα.
Στα δημόσια οικονομικά, η υστέρηση στις δαπάνες του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων τόσο το 2016 όσο και τους πρώτους τέσσερις μήνες του 2017, έχει συμπαρασύρει και τις εισροές από την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Με αποτέλεσμα, και τα δημόσια έσοδα να υστερούν και πολύτιμοι πόροι με υψηλό αναπτυξιακό πολλαπλασιαστή για την οικονομία και την απασχόληση να χάνονται.
Για να αντισταθμίσει αυτήν την εικόνα, η Κυβέρνηση συνεχίζει την εσωτερική στάση πληρωμών, με αποτέλεσμα οι πρωτογενείς δαπάνες να υπολείπονται του στόχου κατά 1,2 δις ευρώ, το πρώτο τετράμηνο του έτους.
Είναι πλέον σαφές ότι η χώρα χρειάζεται μία άλλη οικονομική πολιτική.
Με εμπροσθοβαρή υλοποίηση μεταρρυθμίσεων, με ενίσχυση της ρευστότητας στην πραγματική οικονομία, με αλλαγή της δημοσιονομικής πολιτικής, στην κατεύθυνση σταδιακής μείωσης της φορολόγησης νοικοκυριών και επιχειρήσεων.
Κάτι που η σημερινή Κυβέρνηση δεν μπορεί, δεν ξέρει και κυρίως δεν θέλει να υλοποιήσει».
Ομιλία στην κοινή συνεδρίαση των Επιτροπών της Βουλής για το Πολυνομοσχέδιο του Υπουργείου Οικονομικών
Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,
Η χώρα, τα τελευταία 2,5 χρόνια, σέρνεται.
Αντί να επιταχύνει, στηριζόμενη στις ευνοϊκές συνθήκες και προοπτικές που είχαν δημιουργηθεί το 2014, οπισθοχώρησε.
Αργά και σταθερά, βούλιαξε και παραμένει στο τέλμα και την παρακμή.
Σε όλα τα επίπεδα και σε όλα τα πεδία άσκησης πολιτικής.
Στην οικονομία, η χώρα επέστρεψε και παραμένει στην ύφεση.
Πλούτος, 29 δισ. ευρώ, εξανεμίσθηκε.
Νέα μέτρα, 14 δισ. ευρώ, επιβλήθηκαν.
Η ανταγωνιστικότητα της οικονομίας, επιδεινώθηκε.
Το διαθέσιμο εισόδημα όλων των πολιτών, συρρικνώθηκε.
Η καθημερινότητά τους, επιβαρύνθηκε.
Η απαισιοδοξία, εμπεδώθηκε.
Η Κυβέρνηση παρέλαβε την οικονομία στον «1ο όροφο», την έριξε στο «υπόγειο», και σήμερα προσπαθεί να την ανεβάσει στο «ισόγειο».
Με ασθενέστερη δυναμική και από χαμηλότερο σημείο αφετηρίας.
Προσπαθεί να επαναφέρει την οικονομία στην ανάπτυξη, κατάσταση στην οποία την παρέλαβε στις αρχές του 2015, και την οποία, στη συνέχεια, επιδείνωσε.
Προσπαθεί να κερδίσει κάτι ουσιαστικό για το χρέος, στηριζόμενη στις αποφάσεις του 2012, αφού πρώτα επιβάρυνε τη βιωσιμότητά του.
Προσπαθεί να εντάξει τη χώρα στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης, πρόγραμμα στο οποίο θα έπρεπε να βρίσκεται από το Μάρτιο του 2015.
Προσπαθεί να βγάλει τη χώρα στις διεθνείς αγορές, κάτι που είχε γίνει, με επιτυχία, το 2014.
Προσπαθεί να άρει τους κεφαλαιακούς περιορισμούς, τους οποίους η ίδια, με τους χειρισμούς της, επέβαλλε.
Τα προσπαθεί όλα αυτά, επί 2,5 χρόνια, και ακόμη δεν τα έχει καταφέρει.
2,5 χαμένα χρόνια, στα οποία η χώρα χρεώθηκε δύο αχρείαστα μνημόνια, οι πολίτες φτωχοποιήθηκαν και η οικονομία γονάτισε.
Αυτό είναι το κόστος της ανικανότητας, της ανευθυνότητας, της αναξιοπιστίας, του καιροσκοπισμού και των ιδεοληψιών της σημερινής Κυβέρνησης.
Κόστος που αποτυπώνεται, με τον πλέον επώδυνο για τους πολίτες τρόπο, στο υπό συζήτηση Σχέδιο Νόμου.
Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,
Το Νομοσχέδιο αποτελεί το 4ο Μνημόνιο, χωρίς επιπλέον χρηματοδότηση.
Περικλείει δημοσιονομικούς στόχους, πέραν της λήξης του 3ου Μνημονίου.
Περιλαμβάνει μέτρα, για μετά τη λήξη του 3ου Μνημονίου.
Μέτρα, που δεν υπήρχαν στο 3ο Μνημόνιο.
Έτσι, από το «σκίσιμο του Μνημονίου», περάσαμε στο 2ο Μνημόνιο σε 2 χρόνια διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ.
Και από τα «12 δισ. ευρώ παροχές» του κ. Τσίπρα στη Θεσσαλονίκη, περάσαμε στα 14,2 δισ. ευρώ μέτρα λιτότητας.
Το επαναλαμβάνω: 14,2 δισ. ευρώ είναι ο συνολικός λογαριασμός ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ.
Ο πιο βαρύς και κοινωνικά άδικος μνημονιακός λογαριασμός.
Ένας αχρείαστος λογαριασμός που φέρει, αποκλειστικά, τη σφραγίδα της Κυβέρνησης του κ. Τσίπρα.
Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,
Ας δούμε πιο αναλυτικά τα βασικά χαρακτηριστικά του 4ου Μνημονίου.
1ον. Το 4ο Μνημόνιο αποτελεί την επιτομή της πολιτικής υποκρισίας της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ.
Πριν από 1 χρόνο, ο κ. Τσίπρας, από αυτό το Βήμα, μετά την ολοκλήρωση της 1ης αξιολόγησης, δήλωνε ότι «εκείνες οι θυσίες ήταν οι τελευταίες».
Πρόσφατα, ο ίδιος και Υπουργοί του, σε διθυραμβικούς τόνους, μιλούσαν για το «τέλος της λιτότητας».
Και σήμερα, αντί για το τέλος της λιτότητας, έχουμε ακόμη περισσότερη λιτότητα.
Έχουμε νέα μέτρα και για το 2017 και για το 2018.
Μέτρα, όπως είναι η μείωση των ειδικών μισθολογίων, ιδιαίτερα των στελεχών των ενόπλων δυνάμεων και των σωμάτων ασφαλείας.
Μέτρα, όπως είναι η ακόμη μεγαλύτερη αύξηση των ασφαλιστικών εισφορών για τους ελεύθερους επαγγελματίες και τους αγρότες.
Μέτρα, όπως είναι η μείωση της έκπτωσης του φόρου εισοδήματος για ιατρικές υπηρεσίες, η μείωση του επιδόματος θέρμανσης, η μείωση των κοινωνικών επιδομάτων.
Μέτρα που επιβαρύνουν τους πιο φτωχούς, τους πιο αδύναμους.
Όμως, η «αριστερή μετρολαγνεία» δεν σταματά το 2018.
Έχουμε νέα μέτρα μέχρι το 2021.
Μέτρα, ύψους 5 δισ. ευρώ.
Μέτρα, όπως είναι η τεράστια μείωση του αφορολόγητου και η μεγάλη περικοπή των κύριων και επικουρικών συντάξεων.
Μέτρα που αποκαλύπτουν, σε όλους τους πολίτες, την μεγαλύτερη πολιτική εξαπάτηση που γνώρισε ποτέ η Πατρίδα μας.
2ον. Το 4ο Μνημόνιο αποτελεί την επιτομή της κοινωνικής αναλγησίας της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ.
Εξοντώνει ελεύθερους επαγγελματίες, χαμηλοσυνταξιούχους, εργαζόμενους και αγρότες.
Καταστρέφει τη μεσαία τάξη.
Μεταφέρει βάρη στους πιο αδύναμους.
Ισοπεδώνει την κοινωνία.
1,3 εκατ. πολίτες, χαμηλά εισοδηματικά στρώματα, θα πληρώσουν, για πρώτη φορά, φόρο.
1,4 εκατ. ελεύθεροι επαγγελματίες και αγρότες, θα δουν νέες, δραματικές αυξήσεις στις ήδη εξοντωτικές ασφαλιστικές εισφορές τους.
Οι οριζόντιες περικοπές κύριων και επικουρικών συντάξεων και η μείωση του αφορολόγητου, μεταφράζονται σε μέχρι τρεις χαμένες συντάξεις για τους συνταξιούχους και σε έναν χαμένο μισθό για τους μισθωτούς.
Με λίγα λόγια, το 4ο Μνημόνιο φτωχοποιεί όλη την κοινωνία.
3ον. Το 4ο Μνημόνιο αποτελεί την επιτομή της αναξιοπιστίας της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ.
Ο κ. Τσίπρας, τον Ιανουάριο, δεσμευόταν ότι «δεν θα νομοθετήσει μέτρα ύψους 3,6 δισ. ευρώ και μάλιστα εκ των προτέρων για το 2019, δεν θα νομοθετήσει μείωση του αφορολόγητου, δεν θα νομοθετήσει νέες περικοπές στις συντάξεων».
Και σήμερα, 4 μήνες αργότερα, όλα αυτά, και ακόμη χειρότερα, τα νομοθετεί.
Ο κ. Τσακαλώτος, πέρυσι, πριν την προηγούμενη μείωση του αφορολόγητου, δεσμευόταν ότι δεν είναι διατεθειμένος, ως Υπουργός, να καταθέσει στη Βουλή ένα νομοσχέδιο με αφορολόγητο μικρότερο από αυτό που επέβαλε τότε.
Και σήμερα, 1 χρόνο αργότερα, το αφορολόγητο, με εισήγηση του Υπουργού, «γκρεμίζεται» στα 5.681 ευρώ, περικόπτεται δηλαδή κατά 35%.
Αναμένουμε να δούμε τι θα πράξει ο κ. Υπουργός…
Σε κάθε περίπτωση, η Κυβέρνηση δεν κράτησε ούτε μία «κόκκινη γραμμή».
Έδωσε τα πάντα και δεν κέρδισε τίποτα.
Από το «ούτε 1 ευρώ νέα μέτρα», περάσαμε στο ότι θα ψηφίσουμε «5 δισ. ευρώ νέα μέτρα, και με τα δύο χέρια, χωρίς πόνο ψυχής».
Χωρίς ηθικές αναστολές.
Χωρίς ιδεολογικές συντεταγμένες.
Ο απόλυτος εθισμός!
Όλα για την εξουσία, με κάθε κόστος, με κάθε τρόπο, με κάθε μέσο.
4ον. Το 4ο Μνημόνιο αποτελεί την επιτομή της ανικανότητας της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ.
Η Κυβέρνηση, με δική της ευθύνη, καθυστέρησε την ολοκλήρωση της αξιολόγησης.
Συνέχισε να δίνει θεατρικές παραστάσεις περί δήθεν «σκληρής διαπραγμάτευσης», που ποτέ όμως δεν έκανε, όπως ομολόγησε πρόσφατα πρώην Υπουργός της.
Προχώρησε στη συρρίκνωση της συμμετοχής του Δημοσίου στις τράπεζες, με τεράστιο, μόνιμο, μη αναστρέψιμο κόστος για τους Έλληνες φορολογούμενους.
Προχώρησε στη σύσταση του υπερταμείου αποκρατικοποιήσεων, ενός φορέα διάρκειας ενός αιώνα, χωρίς ουσιαστικό εθνικό και δημοκρατικό έλεγχο και λογοδοσία, συνεχίζοντας διαρκώς να του εκχωρεί δημόσια περιουσία.
Προχώρησε, από ιδεοληπτική εμμονή, σε μεγάλη αύξηση της φορολογικής επιβάρυνσης όλων των πολιτών.
Δεν προχωράει διαρθρωτικές αλλαγές, γιατί ούτε μπορεί, ούτε ξέρει, ούτε θέλει να τις υλοποιήσει.
Χωρίς στρατηγικό σχέδιο, προχωράει με την τακτική του «βλέποντας και κάνοντας».
Στο μεταξύ όμως, σωρεύει τεράστιο κόστος στη χώρα.
Πλούτος 29 δισ. ευρώ εξανεμίστηκε.
Κάθε ελληνικό νοικοκυριό έγινε κατά 7.000 ευρώ φτωχότερο!
Και ταυτόχρονα, το κάθε μέσο νοικοκυριό «φορτώθηκε» 3.400 ευρώ από τα αχρείαστα μέτρα λιτότητας που του επέβαλε η σημερινή Κυβέρνηση!
Η απόλυτη αποτυχία!
5ον. Το 4ο Μνημόνιο αποτελεί την επιτομή της πολιτικής εξαπάτησης της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ.
Κυβέρνηση η οποία προσπαθεί, και πάλι, να πασπαλίσει, με «αριστερή χρυσόσκονη», την εξαιρετικά δυσάρεστη για τους πολίτες πραγματικότητα.
Η καινούργια συνταγή τιτλοφορείται: «αντίμετρα».
«Αντίμετρα», τα οποία αποτελούν επικοινωνιακή απάτη και συνιστούν τον «φερετζέ» του πολύ σκληρού πακέτου μέτρων.
Και αυτό γιατί τα αντίμετρα προϋποθέτουν την ψήφιση και πλήρη υλοποίηση των μέτρων, προϋποθέτουν την μόνιμη επίτευξη υψηλών πρωτογενών πλεονασμάτων και προϋποθέτουν την αξιολόγηση των θεσμών για την δημοσιονομική πορεία της χώρας.
Αρχίζουν δε να υλοποιούνται, από το στιγμή που η χώρα, μετά τη λήψη των μέτρων, υπερβαίνει το 3,5% του ΑΕΠ πρωτογενές πλεόνασμα, και μάλιστα κατά μόνιμο τρόπο, για διάστημα τουλάχιστον 3 ετών.
Για παράδειγμα, αν το ΔΝΤ και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, μετά την μείωση του αφορολόγητου και την περικοπή των συντάξεων, κρίνουν ότι η χώρα επιτυγχάνει πρωτογενή πλεονάσματα 3,5% του ΑΕΠ μέχρι το 2021, πόσα αντίμετρα θα εφαρμοστούν;
Κανένα! Μηδέν!
Η πλήρης δε υλοποίησή τους απαιτεί γιγαντιαία και άπιαστα πρωτογενή πλεονάσματα της τάξεως του 5,5% του ΑΕΠ.
Η πλήρης και αφοπλιστική επιβεβαίωση όλων αυτών αποτυπώνεται στο Άρθρο 15 του Σχεδίου Νόμου.
Και φυσικά, μέτρα και αντίμετρα δεν είναι ισοδύναμα για τον κάθε πολίτη.
Για παράδειγμα, οι πολίτες με ετήσιο εισόδημα μέχρι 22.000 ευρώ, ακόμη και αν υλοποιηθούν πλήρως όλα τα αντίμετρα, θα πληρώσουν νέους φόρους.
Το ίδιο ισχύει και για τους χαμηλοσυνταξιούχους.
Άρα, τα πιο αδύναμα οικονομικά στρώματα, σίγουρα θα ζημιωθούν.
Και μάλιστα πολύ…
Συνεπώς, ενώ τα μέτρα είναι σίγουρα, τα αντίμετρα τελούν υπό αίρεση και ανέφικτες στην υλοποίησή τους προϋποθέσεις.
Αντιθέτως, η πρόταση του Προέδρου της ΝΔ κ. Μητσοτάκη, για τη διανομή «μερίσματος» στην κοινωνία, μέσω της άμεσης λήψης «αντιμέτρων», λόγω της μεγάλης υπέρβασης του δημοσιονομικού στόχου το 2016, είναι λελογισμένη, ρεαλιστική και τεκμηριωμένη.
Είναι λελογισμένη, γιατί έχει συνολικό κόστος 0,5% του ΑΕΠ, όταν η υπέρβαση του δημοσιονομικού στόχου για το πρωτογενές πλεόνασμα ξεπερνά τις 3,5 ποσοστιαίες μονάδες του ΑΕΠ για το 2016.
Είναι ρεαλιστική, γιατί η διάθεση της υπέρβασης του πρωτογενούς πλεονάσματος προβλέπεται, με συγκεκριμένο τρόπο, στο 3ο Μνημόνιο.
Χορηγείται δε όταν δημοσιοποιούνται τα στοιχεία από τη Eurostat. Και αυτό έγινε, στις 24 Απριλίου.
Τέλος, είναι και τεκμηριωμένη, αφού ο τρόπος, ο χρόνος και η στόχευση της πρότασης είναι εντός του υφιστάμενου πλαισίου.
Άλλωστε, κάτι αντίστοιχο είχαμε πράξει και το 2014, με τη διανομή κοινωνικού μερίσματος.
Βέβαια τότε, με εισοδηματικά και περιουσιακά κριτήρια, λαμβάνοντας υπόψιν και τους μακροχρόνια άνεργους.
Κάτι που δεν έκανε η σημερινή Κυβέρνηση.
Αναγκάζοντας τον Υπουργό Οικονομικών να αποστείλει ταπεινωτική επιστολή στους δανειστές, με την οποία αναγνώριζε ότι ήταν εσφαλμένη η διαδικασία που ακολουθήθηκε, υποσχέθηκε ότι αυτό θα γίνεται πλέον σε συνεννόηση με τους εταίρους, ενώ δεσμεύθηκε και για «διαρκή αφοσίωση στο Μνημόνιο».
Προφανώς και γνωρίζουμε ότι η διάθεση ποσού εφέτος από την υπέρβαση του στόχου του πρωτογενούς πλεονάσματος πέρυσι, επιβαρύνει την εκτέλεση του τρέχοντος Προϋπολογισμού.
Η Κυβέρνηση όμως, όπως καταγράφει και το Σχέδιο Νόμου, προβλέπει πρωτογενές πλεόνασμα λίγο πάνω από το στόχο του 1,75% του ΑΕΠ για το 2017.
Συνεπώς, έχει το δημοσιονομικό περιθώριο να διανείμει κάποιο «μέρισμα».
Εκτός και αν αμφιβάλλει πλέον για την επίτευξη του εφετινού στόχου, εξαιτίας της σημαντικής, προς τα κάτω αναθεώρησης των εκτιμήσεών της για τον εφετινό ρυθμό ανάπτυξης.
Αν όμως αμφιβάλλει για την επίτευξη πρωτογενούς πλεονάσματος 1,75% εφέτος προκειμένου να υλοποιήσει άμεσα κάποια «αντίμετρα», πόσο εφικτή είναι η συνεχής υπέρβαση του 3,5% του ΑΕΠ, προκειμένου να αρχίσει να υλοποιεί κάποια από τα «αντίμετρα» στο μέλλον;
Και αλήθεια, αφού θα πιάνετε 3,5% του ΑΕΠ, προς τι τα νέα μέτρα το 2018; Προς τι οι επιπλέον αυξήσεις των ασφαλιστικών εισφορών;
Επειδή όμως «τα ψέματα έχουν κοντά ποδάρια», καλούμε την Κυβέρνηση, για ακόμη μία φορά, να αποδεχθεί την πρόταση της ΝΔ.
6ον. Το 4ο Μνημόνιο αποτελεί την επιτομή της ανευθυνότητας της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ.
Πριν τις εκλογές τι έλεγε ο ΣΥΡΙΖΑ: «τα υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα της προηγούμενης Κυβέρνησης δεν βγαίνουν», «σκοτώνουν την κοινωνία» και «πνίγουν την οικονομία».
Ακόμη και αν αυτά θα προέκυπταν από τους υψηλούς ρυθμούς ανάπτυξης.
Μετά τις εκλογές τι έλεγε ο ΣΥΡΙΖΑ: «μειώσαμε τα υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα της προηγούμενης Κυβέρνησης και γλιτώσαμε 20 δισ. ευρώ μέτρα».
Σήμερα τι μας λέει;
Ότι τελικά ήταν απολύτως εφικτά τα πρωτογενή πλεονάσματα της Κυβέρνησης του κ. Σαμαρά, μάλιστα μπορούν να επιτευχθούν ακόμη υψηλότερα, ακόμη και 5,5% του ΑΕΠ, με χαμηλότερους ρυθμούς ανάπτυξης.
Και μάλιστα ότι αυτό είναι και καλό, γιατί θα δοθούν και επιπλέον «αντίμετρα».
Με λίγα λόγια, από ορκισμένοι πολέμιοι των ανέφικτων πρωτογενών πλεονασμάτων, σήμερα καταντήσατε υπερασπιστές, λάτρεις και οπαδοί τους.
Η απόλυτη πολιτική υποκρισία.
Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,
Συμπερασματικά, όπως ήδη κατέδειξα, το 4ο Μνημόνιο αποτελεί την επιτομή της πολιτικής υποκρισίας, της κοινωνικής αναλγησίας, της αναξιοπιστίας, της ανικανότητας, της πολιτικής εξαπάτησης και της ανευθυνότητας της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ.
Η ΝΔ, με αίσθημα ευθύνης απέναντι στη χώρα και τους πολίτες, καταψηφίζει το 4ο Μνημόνιο της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ.
“Η Κυβέρνηση δεν κράτησε ούτε μία «κόκκινη γραμμή», έδωσε τα πάντα και δεν κέρδισε τίποτα”
Κύριε Σταϊκούρα, «4ο Μνημόνιο», «πολιτική εξαπάτηση», μήπως υπερβάλλει κάπως η ΝΔ για τη συμφωνία; Δεν υπάρχουν και θετικά;
Ο κ. Τσίπρας, σε συνέντευξή του πριν από 4 περίπου μήνες, όταν δεν διακατεχόταν από τις υποτιθέμενες αυταπάτες, είχε αναφέρει: «Πιστεύουν ότι πρέπει να νομοθετήσουμε μέτρα ύψους 3,6 δισ. ευρώ και μάλιστα εκ των προτέρων για το 2019; Πιστεύουν ότι πρέπει να νομοθετήσουμε μείωση αφορολόγητου και νέες περικοπές στις συντάξεων; Δεν θα το κάνουμε».
Και σήμερα, όλα αυτά τα κάνει. Η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ ούτε μία «κόκκινη γραμμή» δεν κράτησε. Έδωσε τα πάντα και δεν κέρδισε τίποτα.
Το γεγονός μάλιστα ότι οι δημοσιονομικές δεσμεύσεις και τα μέτρα εκτείνονται και για μετά το 2018, καθώς και ότι όλα αυτά δεν περιλαμβάνονται στο 3ο Μνημόνιο, αποδεικνύουν ότι πρόκειται για το 4ο Μνημόνιο.
Διαρκώς μάλιστα αποκαλύπτονται νέες πτυχές του, με πρόσθετα βάρη για τους πολίτες, ακόμη και για το 2018.
Δυσκολίες εκτιμάτε πως θα έχει η κυβερνητική πλειοψηφία στην Βουλή;
Εκτιμώ πως όχι. Άλλωστε, οι Βουλευτές της κυβερνητικής πλειοψηφίας έχουν εθιστεί στο να ψηφίζουν μέτρα, «και με τα δύο χέρια», προκειμένου να μείνουν, για λίγο ακόμη, στην εξουσία.
Και το κάνουν αυτό με κάθε τρόπο, με κάθε μέσο, με κάθε κόστος, χωρίς ηθικές αναστολές και ιδεολογικές συντεταγμένες.
Ο ΣΥΡΙΖΑ αποδέχεται, όπως λέτε, τα πάντα προκειμένου να παραμείνει στην εξουσία. Γιατί να μην πιστέψει κανείς πως, για τον ίδιο λόγο, θα υλοποιήσει και μεταρρυθμίσεις για τις οποίες δεσμεύεται;
Γιατί παρά τις δεσμεύσεις του, αυτές δεν τις υλοποιεί, αφού δεν τις πιστεύει.
Ενδεικτικά, σύμφωνα με πρόσφατα στοιχεία του ΟΟΣΑ, παρατηρείται μία υποχώρηση του δείκτη πραγματοποίησης μεταρρυθμίσεων στη χώρα μας κατά 30 ποσοστιαίες μονάδες την περίοδο 2015-2016 σε σχέση με την περίοδο 2013-2014.
Είναι σαφές ότι η Κυβέρνηση ούτε μπορεί ούτε θέλει να υλοποιήσει διαρθρωτικές αλλαγές.
Ανικανότητα, ιδεοληψίες και παλινωδίες συνιστούν το τρίπτυχο της κυβερνητικής αποτυχίας.
Γιατί μιλάτε για «ψευτοαντίμετρα»; Και γιατί τελικά να καταψηφίσει η ΝΔ μέτρα που εάν και όσο εφαρμοστούν, θα ενισχύσουν κάποιες κοινωνικές ομάδες;
Τα αντίμετρα προϋποθέτουν την ψήφιση και υλοποίηση των μέτρων.
Και ενώ τα μέτρα είναι οριζόντια και θα εφαρμοστούν ούτως ή άλλως, τα αντίμετρα είναι επιμέρους και τελούν υπό την προϋπόθεση της επίτευξης πολύ υψηλών πρωτογενών πλεονασμάτων, για μεγάλο χρονικό διάστημα.
Θα αρχίσουν δε να υλοποιούνται, αν η χώρα υπερβαίνει το 3,5% του ΑΕΠ πρωτογενές πλεόνασμα, και μάλιστα κατά μόνιμο τρόπο, για διάστημα τουλάχιστον 3 ετών.
Η πλήρης δε υλοποίησή τους απαιτεί πρωτογενή πλεονάσματα της τάξεως του 5,5% του ΑΕΠ. Κάτι που είναι αδύνατον να επιτευχθεί.
Οπότε τελικά θα ψηφιστούν και θα υλοποιηθούν τα μέτρα, και δεν θα υλοποιηθούν τα αντίμετρα.
Τα αντίμετρα, συνεπώς, συνιστούν τον «φερετζέ» ενός πολύ σκληρού πακέτου μέτρων.
Και εσείς όμως «τσάμπα μάγκες» δεν είστε με το μέρισμα που προτείνετε φέτος να διανεμηθεί;
Η πρόταση του κ. Μητσοτάκη για την άμεση λήψη «αντιμέτρων» ύψους 0,5% του ΑΕΠ, λόγω της υπέρβασης του πρωτογενούς πλεονάσματος του 2016, είναι συνεπής με τις δεσμεύσεις που ανέλαβε στη Θεσσαλονίκη, άμεση, ρεαλιστική και τεκμηριωμένη.
Αφού κάτι τέτοιο προβλέπεται, με συγκεκριμένο τρόπο, στο 3ο Μνημόνιο.
Εκτός και αν η Κυβέρνηση αμφιβάλλει πλέον για την επίτευξη του εφετινού στόχου για πρωτογενές πλεόνασμα 1,75% του ΑΕΠ. Στόχο όμως, που μέχρι πρόσφατα υποστήριζε, και το καταγράφει και ο Προϋπολογισμός, ότι με άνεση θα υπερκαλύψει.
Αλλά αλήθεια, αν αμφιβάλλει για το 1,75%, πόσο εφικτό είναι το 3,5% του ΑΕΠ πρωτογενές πλεόνασμα, και μάλιστα για τουλάχιστον 4 χρόνια, προκειμένου να αρχίσουν να υλοποιούνται κάποια από τα αντίμετρα;
Γιατί όμως τότε δεν ψηφίσατε το κοινωνικό μέρισμα πέρυσι τον χειμώνα;
Πέρυσι διαφωνήσαμε τόσο με την μεθοδολογία όσο και με το περιεχόμενο της ρύθμισης για τη διανομή του μερίσματος. Λίγες ημέρες αργότερα, δικαιωθήκαμε.
Ως προς την μεθοδολογία, ο Υπουργός Οικονομικών υποχρεώθηκε να αποστείλει μία ταπεινωτική επιστολή στους δανειστές, με την οποία αναγνώριζε ότι ήταν εσφαλμένη η διαδικασία που ακολουθήθηκε, υποσχέθηκε ότι αυτό θα γίνεται πλέον σε συνεννόηση με τους εταίρους και αφού επικυρωθούν τα στοιχεία από τις στατιστικές αρχές, ενώ δεσμεύθηκε για «διαρκή αφοσίωση στο Μνημόνιο».
Ως προς το περιεχόμενο, αποδείχθηκε ότι μεταξύ των ωφελούμενων ήταν, ενδεικτικά, και συνάδελφοι Βουλευτές, αφού ο τρόπος χορήγησης του μερίσματος δεν στηρίχθηκε σε εισοδηματικά και περιουσιακά κριτήρια, ούτε λάμβανε υπόψη τους μακροχρόνια άνεργους, που έχουν και την μεγαλύτερη ανάγκη.
Τελικά, και ο λαϊκισμός, εκτός από τα ψέματα, έχει «κοντά ποδάρια».
Το μεγάλο πρωτογενές πλεόνασμα δεν συνιστά θετική ένδειξη για την πορεία της οικονομίας; Και η προηγούμενη Κυβέρνηση δεν πανηγύριζε το 2014 για την υπέρβαση που πέτυχε;
Το κρίσιμο ζήτημα, εκτός του ύψους του πρωτογενούς πλεονάσματος, είναι ο τρόπος επίτευξης αυτού.
Η σημερινή Κυβέρνηση επέτυχε μεγάλη υπέρβαση του δημοσιονομικού στόχου, μεταξύ άλλων, με την εκτόξευση των κατασχέσεων και των αναγκαστικών μέτρων είσπραξης, με την εσωτερική στάση πληρωμών, με την υπερφορολόγηση των πολιτών.
Το αποτέλεσμα ήταν το «στέγνωμα» της αγοράς από ρευστότητα και η επιστροφή της οικονομίας στην ύφεση. Η μοναδική ευρωπαϊκή χώρα σε ύφεση τα 2 τελευταία χρόνια!
Αντιθέτως, η προηγούμενη Κυβέρνηση επιτύγχανε πρωτογενή πλεονάσματα πληρώνοντας το μεγαλύτερο κομμάτι των ληξιπρόθεσμων οφειλών του Δημοσίου, μειώνοντας φόρους σε νοικοκυριά και επιχειρήσεις, χορηγώντας κοινωνικό μέρισμα με εισοδηματικά και περιουσιακά κριτήρια, οδηγώντας την οικονομία στη σταδιακή ανάκαμψη.
Η διαφορά, νομίζω, είναι τεράστια.
Από την εμπειρία που έχετε από την προηγούμενη διακυβέρνηση: Οι δανειστές είναι τελικά δεκτικοί σε αλλαγές ή έχουν συχνά και εκείνοι εμμονές;
Κανένα Πρόγραμμα δεν είναι άκαμπτο και ανελαστικό.
Να υπενθυμίσω ενδεικτικά ότι, ορισμένα μέτρα λιτότητας, που είχαν ψηφιστεί το 2012, ποτέ δεν υλοποιήθηκαν (π.χ. η εισφορά 2‰ υπέρ ΟΑΕΕ επί του τζίρου των επιχειρήσεων). Και φυσικά, το 2014, μειώθηκαν φορολογικοί συντελεστές, κάτι που δεν προβλεπόταν στη συμφωνία.
Συνεπώς, βαθμοί ευελιξίας πάντοτε υφίστανται. Αρκεί η εκάστοτε Κυβέρνηση να είναι σοβαρή, αξιόπιστη και αποτελεσματική.
Αυτά τα στοιχεία όμως αποτελούν για τη σημερινή Κυβέρνηση «είδος εν ανεπαρκεία».
Περιμένετε να υπάρξουν μετά τη συμφωνία ουσιαστικές εξελίξεις στο ζήτημα του χρέους;
Ζητούμε οι δανειστές να προχωρήσουν, το συντομότερο δυνατόν, σε ουσιαστικές παρεμβάσεις για την ενίσχυση της βιωσιμότητας του χρέους, η οποία επιβαρύνθηκε ιδιαίτερα την τελευταία διετία. Ρεαλιστικές λύσεις και ισοδύναμες τεχνικές υπάρχουν.
Βέβαια, υφίσταται η απόφαση του Ιουνίου του 2016, σύμφωνα με την οποία τα όποια ουσιαστικά μέτρα για το χρέος θα εφαρμοστούν μετά το 2018, υπό τις προϋποθέσεις ότι η χώρα υλοποιεί, μέχρι τότε, πλήρως τις δεσμεύσεις της και κριθεί, τότε, ότι τέτοια μέτρα ελάφρυνσης είναι αναγκαία.
Στο μεταξύ όμως, η χώρα θα έχει λάβει πρόσθετα, επώδυνα μέτρα λιτότητας προκειμένου να επιτευχθούν, για πολλά χρόνια, υψηλοί δημοσιονομικοί στόχοι.
Εάν κλείσει η αξιολόγηση θα δημιουργηθούν, πιστεύετε, καινούργια δεδομένα που η ΝΔ θα πρέπει να λάβει υπόψιν στη διαμόρφωση της στρατηγικής της το επόμενο διάστημα;
Τα προβλήματα της χώρας δεν τελειώνουν με την ολοκλήρωση της αξιολόγησης.
Η Κυβέρνηση έχει αποδειχθεί κατώτερη των περιστάσεων.
Όχι μόνο δεν μπορεί να βγάλει τη χώρα από την κρίση, αλλά την οδηγεί όλο και βαθύτερα στο οικονομικό τέλμα, την κοινωνική μιζέρια και την παρακμή.
Γι’ αυτό το λόγο, όσο συντομότερα υπάρξει πολιτική αλλαγή, τόσο το καλύτερο για τη χώρα.
Μέχρι να γίνουν όμως, αργά ή γρήγορα, εκλογές, εμείς οφείλουμε να ξεδιπλώσουμε, σταδιακά, ένα τεκμηριωμένο και ρεαλιστικό κυβερνητικό πρόγραμμα.
Και αυτό πράττουμε, μεθοδικά και συστηματικά. Ώστε να αποτελέσουμε την ορθολογική επιλογή της κοινωνίας.
“Η πρόταση του Κυρ. Μητσοτάκη για τη διανομή «μερίσματος» είναι άμεση, ρεαλιστική και τεκμηριωμένη”
Ο Πρόεδρος της ΝΔ, κ. Κυριάκος Μητσοτάκης, κατέθεσε, την προηγούμενη εβδομάδα, μία συγκεκριμένη πρόταση για τη διανομή «μερίσματος» στην κοινωνία, μέσω της άμεσης λήψης «αντιμέτρων», λόγω της μεγάλης υπέρβασης του δημοσιονομικού στόχου το 2016.
Υπέρβαση που οφείλεται βέβαια, κυρίως, στην υπερφορολόγηση των πολιτών και στην εσωτερική στάση πληρωμών του Κράτους.
Συγκεκριμένα, η πρότασή του περιλαμβάνει τη χρηματοδότηση συμμετοχής όλων των παιδιών σε παιδικούς σταθμούς, την επαναφορά/μείωση του ΦΠΑ στα αγροτικά εφόδια στο 13%, την κατάργηση του φόρου στο κρασί και τη μείωση του ΕΝΦΙΑ κατά 20%.
Αυτή η πρόταση:
1ον. Είναι συνεπής με τις δεσμεύσεις που ο Πρόεδρος της ΝΔ ανέλαβε στη Θεσσαλονίκη, το Σεπτέμβριο του 2016.
2ον. Είναι λελογισμένη. Έχει συνολικό κόστος 0,5% του ΑΕΠ, όταν η υπέρβαση του δημοσιονομικού στόχου για το πρωτογενές πλεόνασμα ξεπερνά τις 3,5 ποσοστιαίες μονάδες του ΑΕΠ για το 2016.
3ον. Είναι ρεαλιστική. Η διάθεση της υπέρβασης του πρωτογενούς πλεονάσματος προβλέπεται και ποσοτικοποιείται, με συγκεκριμένο τρόπο, στο 3ο Μνημόνιο (σελ. 1016, ΦΕΚ Α’ 94) και στο Συμπληρωματικό Μνημόνιο (σελ. 5, το οποίο αν και το έχουμε επανειλημμένως ζητήσει ουδέποτε κατατέθηκε από την Κυβέρνηση στη Βουλή).
Συγκεκριμένα, συνδυαστικά, προβλέπεται ότι το 40% του πλεονάσματος που θα επιτευχθεί, λόγω επιδόσεων υψηλότερων από τις αναμενόμενες, χρησιμοποιείται για ενίσχυση της κοινωνικής προστασίας και μείωση των φορολογικών επιβαρύνσεων.
4ον. Είναι έγκαιρη. Σύμφωνα με την πρόσφατη, ταπεινωτική επιστολή του Υπουργού Οικονομικών προς τους θεσμούς, το Δεκέμβριο του 2016, «στην περίπτωση μίας μόνιμης δημοσιονομικής υπεραπόδοσης σε σχέση με τους στόχους του προγράμματος, όπως αυτή διαπιστώνεται από τα ετήσια αποτελέσματα του προϋπολογισμού που επικυρώνει η Eurostat, οι ελληνικές αρχές θα συμφωνήσουν με τους θεσμούς, στο πλαίσιο των αξιολογήσεων, σχετικά με τη χρήση του διαθέσιμου δημοσιονομικού χώρου».
Συνεπώς, μετά την δημοσιοποίηση από τη Eurostat των αποτελεσμάτων εκτέλεσης του προϋπολογισμού για το 2016, που έγινε στις 24 Απριλίου 2017, η Κυβέρνηση μπορεί να θέσει αυτό το ζήτημα στους θεσμούς.
Ο τρόπος, ο χρόνος και η στόχευση της πρότασης της ΝΔ είναι εντός του υφιστάμενου πλαισίου. Άλλωστε, κάτι αντίστοιχο είχε η ίδια πράξει, το 2014, με τη διανομή κοινωνικού μερίσματος. Βέβαια, με εισοδηματικά και περιουσιακά κριτήρια, λαμβάνοντας υπόψιν και τους μακροχρόνια άνεργους. Και όχι όπως πολύ πρόσφατα έπραξε η σημερινή Κυβέρνηση.
5ον. Είναι τεκμηριωμένη. Προφανώς και γνωρίζουμε ότι η διάθεση ποσού εφέτος από την υπέρβαση του στόχου του πρωτογενούς πλεονάσματος πέρυσι, επιβαρύνει την εκτέλεση του τρέχοντος προϋπολογισμού.
Η Κυβέρνηση όμως, όπως καταγράφει και ο Κρατικός Προϋπολογισμός (σελ. 59), προέβλεπε πρωτογενές πλεόνασμα 2% του ΑΕΠ για το 2017. Όταν ο στόχος είναι για 1,75% του ΑΕΠ. Συνεπώς, έχει το δημοσιονομικό περιθώριο να διανείμει κάποιο «μέρισμα».
Μάλιστα, αυτός ο στόχος, βασίστηκε σε εκτίμηση πρωτογενούς πλεονάσματος 1,1% του ΑΕΠ για το 2016. Και τελικά, το δημοσιονομικό αποτέλεσμα για το 2016, είναι περίπου 4 φορές μεγαλύτερο. Με θετική, εν μέρει, επίδραση και για το 2017. Διευρύνοντας συνεπώς το δημοσιονομικό περιθώριο. Και καθιστώντας την πρότασή μας, ακόμη πιο ρεαλιστική.
Εκτός και αν η Κυβέρνηση πλέον αμφιβάλλει για την επίτευξη του εφετινού στόχου.
Αλήθεια όμως, αν η Κυβέρνηση αμφιβάλλει για την επίτευξη πρωτογενούς πλεονάσματος 1,75% του ΑΕΠ εφέτος προκειμένου να υλοποιήσει άμεσα κάποια «αντίμετρα», πόσο εφικτή είναι η υπέρβαση του 3,5% του ΑΕΠ, για τουλάχιστον 4 χρόνια, προκειμένου να αρχίσει να υλοποιεί κάποια από τα «αντίμετρα» που η ίδια προτείνει για το μέλλον;
Επειδή «τα ψέματα έχουν κοντά ποδάρια», καλούμε την Κυβέρνηση, για ακόμη μία φορά, να αποδεχθεί την πρόταση του Προέδρου της ΝΔ.
Η δεύτερη Κυριακή του Μαΐου έχει καθιερωθεί, σε παγκόσμιο επίπεδο, ως «Γιορτή της Μητέρας» και αποτελεί μία ελάχιστη ευκαιρία αναγνώρισης και εκτίμησης της μητρότητας.
Είναι η παγκόσμια αναγνώριση της ακατάλυτης προσφοράς της στην οικογένεια και στην ποιοτική εξέλιξη της κοινωνίας.
Στις σημερινές συνθήκες, η έννοια της μητρότητας, πέρα από τη βιολογική και παραδοσιακή της διάσταση, αποκτά έντονα κοινωνικά χαρακτηριστικά και στοιχεία που προσδιορίζουν την οικογενειακή, κοινωνική και εθνική συνοχή και ευρυθμία και καθιστούν την αποστολή της ακόμη πιο κρίσιμη, πιο δύσκολη και απαιτητική.
Οφείλουμε να την στηρίξουμε έμπρακτα, καθώς είναι εκείνη που αποτελεί, διαχρονικά, τον συνεκτικό κρίκο της οικογενειακής συνοχής και της κοινωνικής ισορροπίας.
Σήμερα, στο πλαίσιο των επισκέψεων εργασίας του Βουλευτή Φθιώτιδας και Τομεάρχη Οικονομικών της Νέας Δημοκρατίας, κ. Χρήστου Σταϊκούρα, στις έδρες των Δήμων της Περιφερειακής Ενότητας Φθιώτιδας, πραγματοποιήθηκε η έκτη ευρεία σύσκεψη εργασίας στο Δημαρχείο του Δήμου Στυλίδας.
Συμμετείχαν ο κ. Δήμαρχος, Αντιδήμαρχοι και εκπρόσωποι των φορέων της περιοχής, που εκλήθησαν από το Δήμο.
Αντικείμενο της σύσκεψης ήταν ο σχεδιασμός των βημάτων για την προώθηση της επίλυσης των προβλημάτων και η επικαιροποίηση των αναπτυξιακών προτεραιοτήτων της περιοχής.
Ενδεικτικά, μεταξύ άλλων, συζητήθηκαν:
Ζητήματα που αφορούν έργα υποδομής (π.χ. Λιμάνι Στυλίδας, Λιμάνι Γλύφας κ.ά.)
Ζητήματα που αφορούν τον αγροτικό τομέα
Ζητήματα που αφορούν τους δασικούς χάρτες της χώρας
Ζητήματα που αφορούν την Τοπική Αυτοδιοίκηση (π.χ. γραφειοκρατία, πολυπλοκότητα, αρμοδιότητες, πόροι κ.ά.)
Προβλήματα που αντιμετωπίζουν η αστυνομική, λιμενική και πυροσβεστική υπηρεσία της περιοχής (προσωπικό, καύσιμα, οχήματα κ.ά.)
Ο κ. Σταϊκούρας, συνεχίζοντας τη νέα συστηματικότερη μεθοδολογία συνεργασίας με τους εκπροσώπους των τοπικών κοινωνιών, δεσμεύθηκε ότι θα εργαστεί προς την κατεύθυνση προώθησης της επίλυσης των ζητημάτων.
Ο Τομεάρχης Οικονομικών της Νέας Δημοκρατίας, Βουλευτής Φθιώτιδας, κ. Χρήστος Σταϊκούρας, μαζί με τους Αναπληρωτές Τομεάρχες Οικονομικών, κ. ΑπόστολοΒεσυρόπουλο, Βουλευτή Ημαθίας, και κ. Θεόδωρο Φορτσάκη, Βουλευτή Επικρατείας, στο πλαίσιο συναντήσεων με τις διοικήσεις φορέων της οικονομίας, πραγματοποίησαν χθες, Πέμπτη 11 Μαΐου 2017, την τέταρτη επίσκεψή τους, στο Οικονομικό Επιμελητήριο Ελλάδος (ΟΕΕ).
Κατά την επίσκεψη, έλαβε χώρα συνάντηση εργασίας με το Προεδρείο του ΟΕΕ, υπό τον Πρόεδρό του, κ. Κωνσταντίνο Κόλλια.
Στη συνάντηση συζητήθηκαν θέματα που απασχολούν το Επιμελητήριο, όπως η υψηλή φορολόγηση και η εξοντωτική αύξηση των ασφαλιστικών εισφορών των ελεύθερων επαγγελματιών, το φαινόμενο της «διαρροής εγκεφάλων» στο εξωτερικό, η συρρίκνωση της τραπεζικής χρηματοδότησης στην πραγματική οικονομία, η αδυναμία προσέλκυσης και υλοποίησης επενδύσεων κ.α.
Ειδικότερα, και με αφορμή την συμφωνία της Κυβέρνησης με τους δανειστές, υπήρξε σύμπτωση απόψεων για τις δυσμενείς προβλέψεις αυτής σχετικά με το ύψος και την μεγάλη περίοδο επίτευξης πρωτογενών πλεονασμάτων, για τη λήψη νέων μέτρων λιτότητας, όπως είναι η μείωση του αφορολόγητου και η περικοπή των συντάξεων, καθώς και για την μεγάλη επιβάρυνση που θα προκύψει για τους ελεύθερους επαγγελματίες από την αλλαγή του τρόπου υπολογισμού των ασφαλιστικών εισφορών τους.
Είναι χαρακτηριστικό ότι το 70% του εισοδήματος των ελεύθερων επαγγελματιών πηγαίνει σε φόρους και εισφορές, ενώ από την έναρξη εφαρμογής του Ν. 4387/2016 μέχρι σήμερα έχουν κάνει διακοπή εργασιών 72.000 ελεύθεροι επαγγελματίες.
Στη συζήτηση διαπιστώθηκε η κοινή βούληση για επεξεργασία πολιτικών, οι οποίες θα εστιάζουν:
1ον. Στον περιορισμό και τον εξορθολογισμό της φορολογικής επιβάρυνσης της επαγγελματικής και επιχειρηματικής δραστηριότητας και στη στήριξη καινοτόμων και εξωστρεφών δραστηριοτήτων.
2ον. Στη βελτίωση των συνθηκών παροχής ρευστότητας στην οικονομία από το τραπεζικό σύστημα.
3ον. Στις αναπτυξιακές προοπτικές της Ελληνικής οικονομίας, στη λειτουργία θεσμών οικονομικού αντικειμένου και στην εξεύρεση και αξιοποίηση πόρων για την αντιμετώπιση της σημαντικής υποεπένδυσης στην εγχώρια οικονομία.
Επίσης, συζητήθηκαν θέματα που αφορούν στην περαιτέρω βελτίωση του διοικητικού και γραφειοκρατικού περιβάλλοντος για την άσκηση οικονομικής δραστηριότητας, εστιάζοντας, κυρίως, στην εξωστρέφεια, καθώς και στην προώθηση δράσεων για την ενδυνάμωση της απασχόλησης και της κοινωνικής συνοχής.
Οι επικεφαλής του Τομέα Οικονομικών της Νέας Δημοκρατίας θα συνεχίσουν τις συστηματική συνεργασία με τις διοικήσεις των φορέων της οικονομίας και την καταγραφή των καθημερινών προβλημάτων τους, σε μια προσπάθεια διαμόρφωσης στρατηγικής και πέραν των «Μνημονίων» για την ανάταξη της οικονομίας, της κοινωνίας και της χώρας.
«Στην Ευρώπη η ανάπτυξη επιταχύνεται, στην Ελλάδα υποχωρεί»
«Η καθυστέρηση ολοκλήρωσης της αξιολόγησης, η υπερφορολόγηση των πολιτών, η εσωτερική στάση πληρωμών του Κράτους, η αδυναμία υλοποίησης διαρθρωτικών αλλαγών, οι παλινωδίες και οι ιδεοληψίες της Κυβέρνησης έχουν επιφέρει τεράστιο κόστος στην οικονομία.
Το αποτέλεσμα είναι, μετά την επιστροφή και την παραμονή της χώρας σε ύφεση τα δύο τελευταία χρόνια, η αναθεώρηση, προς το δυσμενέστερο, από το σύνολο των φορέων και οργανισμών, των εκτιμήσεων για την ανάπτυξη εφέτος.
Την ίδια στιγμή μάλιστα που η Ευρώπη επιταχύνει, η χώρα μας οπισθοχωρεί. Είναι απολύτως σαφές ότι η χώρα χρειάζεται μία άλλη οικονομική πολιτική.
Με εμπροσθοβαρή υλοποίηση μεταρρυθμίσεων, με ενίσχυση της ρευστότητας στην πραγματική οικονομία, με αλλαγή της δημοσιονομικής πολιτικής, στην κατεύθυνση σταδιακής μείωσης της φορολόγησης νοικοκυριών και επιχειρήσεων.
Αυτήν την πολιτική η σημερινή Κυβέρνηση δεν μπορεί, δεν θέλει και δεν ξέρει να την υλοποιήσει».
Η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ δίνει συνεχώς ρεσιτάλ ετσιθελισμού.
Δυστυχώς, δεν απαντά, όπως έχει υποχρέωση, για την πορεία υλοποίησης της προμήθειας νέου αξονικού τομογράφου στο Γενικό Νοσοκομείο Λαμίας, που θα έπρεπε να έχει ήδη προ πολλού ολοκληρωθεί, αφού οι πόροι υφίστανται και είναι διαθέσιμοι από το 2014.
Ο Διοικητής του Γενικού Νοσοκομείου Λαμίας χρειάστηκε 22 ημέρες για να απαντήσει σε σχετική επιστολή που του απέστειλα.
Χρειάστηκε τόσες μέρες για να μας παραπέμψει τελικά στην πολιτική ηγεσία του.
Συγκεκριμένα, σημειώνει: «Η Υπηρεσία μας έχει ενημερώσει σχετικά τις Προϊστάμενες Αρχές της, από τις οποίες μπορείτε να λάβετε τα απαιτούμενα στοιχεία και στις οποίες ήδη έχετε στο παρελθόν απευθυνθεί»[Συν 1].
Και τούτο παρά το γεγονός ότι, στην επιστολή που του είχα αποστείλει, αναφέρω πως «παρά τις συνεχείς Κοινοβουλευτικές Ερωτήσεις μου προς την πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Υγείας (οι πιο πρόσφατες με υπ’ αριθ. πρωτ. 3920/06.03.2017 και 4937/10.04.2017), απάντηση δεν έχω ακόμη λάβει» [Συν 2].
Με λίγα λόγια, «από τον Άννα στον Καϊάφα».
Συμπέρασμα: ο τομέας υγείας της δήθεν αριστερής διακυβέρνησης, αφού προφανώς επί 2,5 χρόνια δεν έχει προχωρήσει στην επίλυση του προβλήματος, κρύβεται και, μη τηρώντας τη δεοντολογία, αρνείται ακόμη και να πληροφορήσει τους πολίτες της ευρύτερης περιοχής, ως οφείλει, για ένα κρίσιμο ζήτημα.
