Ομιλία στην Ολομέλεια κατά τη συζήτηση του Σχεδίου Νόμου για την Κύρωση 12 Πράξεων Νομοθετικού Περιεχομένου

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Κυρώνουμε σήμερα, σε ένα Σχέδιο Νόμου, 12 διαφορετικούς νόμους, 12 Πράξεις Νομοθετικού Περιεχομένου.

Πράξεις που αποτελούν, μαζί με τη συζήτηση νομοσχεδίων με τη μορφή του κατεπείγοντος, τον κανόνα νομοθέτησης της Κυβέρνησης της Αριστεράς.

Δεν θα επικαλεσθώ αποσπάσματα της διαχρονικής, πομπώδους ρητορικής του κ. Τσίπρα, του κ. Τσακαλώτου και άλλων στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ, για την εν λόγω πρακτική.

Αποσπάσματα που αποδεικνύονται τελείως «κάλπικα», παρά το «πασπάλισμα» με τη γνωστή «αριστερή χρυσόσκονη».

Θα σημειώσω όμως ότι οι Συνάδελφοί μας, οι ριζοσπάστες αριστεροί, αποδεικνύονται  ασυναγώνιστοι και είναι μακράν πρώτοι στην αναξιοπιστία.

Αυτή η καλπάζουσα αναξιοπιστία της αυτοαποκαλούμενης ριζοσπαστικής αριστεράς, δείχνει πλεόνασμα πολιτικού θράσους και έλλειμμα αρχών, σεβασμού στη νοημοσύνη των άλλων και στρατηγικού σχεδίου για τη χώρα.

Φαντάζομαι ότι οι άλλοι φίλοι μας που, επί δεκαετίες, ήταν πρωταθλητές στο «άθλημα», βλέποντας να καταρρίπτεται συνεχώς από τους ριζοσπάστες αριστερούς το ένα ρεκόρ μετά το άλλο στην αναντιστοιχία προεκλογικών λόγων και μετεκλογικών πρακτικών, τρίβουν τα μάτια τους από έκπληξη.

Το ελπιδοφόρο βέβαια σημείο σ’ αυτή την εξέλιξη είναι ότι, έστω και με αργό ρυθμό, στη συνείδηση όλο και περισσότερων πολιτών εντοπίζονται και αξιολογούνται οι τρέχουσες και ιστορικές ευθύνες.

Σε ότι αφορά όλους εμάς που υπηρετούμε το πολιτικό σύστημα της χώρας, πιστεύω ότι πρέπει να συνειδητοποιήσουμε, έστω και τώρα, ότι το μέγεθος της αναξιοπιστίας στο πεδίο της πολιτικής αποτελεί τη βασική και ευθεία αιτία της απαξίωσης του πολιτικού συστήματος, καθώς και του γενικευμένου και επικίνδυνου «αλαλούμ» που τείνει να κυριαρχήσει στη χώρα.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Το μεγαλύτερο μέρος του υπό συζήτηση Σχεδίου Νόμου, καλύπτεται από τις Πράξεις Νομοθετικού Περιεχομένου, με τις οποίες αποφασίστηκε από την Κυβέρνηση της Αριστεράς, η τραπεζική αργία και επιβλήθηκαν κεφαλαιακοί περιορισμοί, που υφίστανται μέχρι και σήμερα.

Είναι απολύτως καθαρό, αφού είναι λογικά αποδείξιμο, ότι η επιβολή των κεφαλαιακών περιορισμών οφείλεται, αποκλειστικά, σε εσφαλμένες πολιτικές επιλογές της Κυβέρνησης κατά το πρώτο εξάμηνο του 2015.

Η Κυβέρνηση αυτό το εξάμηνο:

1ον. Στηρίχθηκε σε εσφαλμένες θεμελιώδεις υποθέσεις, τις οποίες απέρριψε η ίδια η πραγματικότητα.

2ον. Αγνόησε τους Ευρωπαϊκούς κανόνες διαπραγμάτευσης, με αποτέλεσμα να θεωρεί, εσφαλμένα, ότι όσο περνάει ο χρόνος οι εταίροι θα υποχωρούν.

3ον. Παρασύρθηκε από μαξιμαλιστική ρητορική, δογματισμούς και ιδεοληψίες.

4ον. Συζητούσε ακατάπαυστα, μέσω των μέσων μαζικής ενημέρωσης, καλλιεργώντας περιβάλλον «δημιουργικής ασάφειας».

5ον. Κατανάλωσε σημαντικό διαπραγματευτικό κεφάλαιο και χρόνο σε θέματα διαδικαστικά και επουσιώδη, δίνοντας έμφαση στην επικοινωνία και όχι στην ουσία.

6ον. Κινήθηκε στη λογική της εσκεμμένης «πολιτικής διαπραγμάτευσης», για να αποφύγει την αλήθεια των αριθμών, η οποία, με το πέρασμα των μηνών, γίνονταν όλο και πιο ζοφερή.

7ον. Συγκρότησε οικονομικό επιτελείο χωρίς συνοχή και σταθερή στρατηγική, με συχνές αλλαγές της διαπραγματευτικής ομάδας, σε όλα τα επίπεδα.

8ον. Προχώρησε στη διεξαγωγή ενός ασαφούς δημοψηφίσματος.

Επιλογή εσφαλμένη τόσο ως προς το περιεχόμενο όσο και ως προς το χρόνο πραγματοποίησής της.

Απόδειξη; Το αποτέλεσμα δεν ελήφθη υπόψη.

Το αποτέλεσμα αυτών των πράξεων και παραλείψεων της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ, το 1ο εξάμηνο του 2015, ήταν και είναι τεράστιο για την οικονομία και οδυνηρό για την κοινωνία.

Η χώρα προχώρησε στην υπογραφή ενός νέου, 3ου Μνημονίου, που πριν από λίγους μήνες δεν ήταν αναπόφευκτο, και το οποίο συνοδεύεται από πολύ περισσότερα και πιο επώδυνα δημοσιονομικά μέτρα από αυτά που προβλέπονταν στις αρχές του έτους, ακόμη όμως και από αυτά που είχαν αποφασισθεί πριν από το δημοψήφισμα.

Παράλληλα, η χώρα, επί μήνες, βρίσκεται σε καθεστώς «εσωτερικής στάσης πληρωμών».

Οι καταθέσεις νοικοκυριών και επιχειρήσεων συρρικνώθηκαν σημαντικά.

Ενώ, με τις Πράξεις Νομοθετικού Περιεχομένου που σήμερα κυρώνουμε, αποφασίστηκε, από την Κυβέρνηση, η τραπεζική αργία και επιβλήθηκαν κεφαλαιακοί περιορισμοί.

Έτσι, σήμερα:

  • Η δημόσια οικονομία, παρά τα νέα, πρόσθετα μέτρα λιτότητας, έχει επιστρέψει στα πρωτογενή ελλείμματα.
  • Η πραγματική οικονομία έχει καταρρεύσει.
  • Οι επιχειρηματικές προσδοκίες έχουν ραγδαία επιδεινωθεί.
  • Η καταναλωτική εμπιστοσύνη έχει σημαντικά υποχωρήσει.
  • Οι ληξιπρόθεσμες οφειλές του Δημοσίου προς τον ιδιωτικό τομέα έχουν επιστρέψει στα προ-2013 επίπεδα.
  • Η οικονομία έχει επιστρέψει στην ύφεση.
  • Οι τράπεζες έχουν ανάγκη μιας νέας ανακεφαλαιοποίησης.

Μια ανακεφαλαιοποίηση, η οποία βρίσκεται σε εξέλιξη, και η οποία:

  • επιφέρει πρόσθετο κόστος στους φορολογούμενους,
  • συρρικνώνει δραματικά την Ελληνική ιδιωτική και δημόσια συμμετοχή,
  • απαξιώνει τις προηγούμενες αυξήσεις μετοχικού κεφαλαίου,
  • εκμηδενίζει την αξία του χαρτοφυλακίου του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας,
  • τροποποιεί, επί το δυσμενέστερο, τα ήδη εγκεκριμένα σχέδια αναδιάρθρωσης των πιστωτικών ιδρυμάτων, με αποτέλεσμα την απώλεια σοβαρών περιουσιακών τους στοιχείων, όπως είναι στην περίπτωση της Εθνικής Τράπεζας η πώληση του συνόλου της συμμετοχής της στην Finansbank.

 

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Συμπερασματικά, η Κυβέρνηση της Αριστεράς, παγιδευμένη σε ιδεοληψίες, μύθους, ψευδαισθήσεις και ενδογενείς αντιφάσεις, χωρίς πολιτική κατεύθυνση, σχέδιο και βούληση, έχει οδηγήσει την Ελληνική οικονομία σε «καθοδικό σπιράλ».

Σ’ αυτή την δυσμενή εξέλιξη συνέβαλλαν, σημαντικά, τα μέτρα ελέγχου στην κίνηση κεφαλαίων.

Μέτρα για τα οποία φέρει αποκλειστική ευθύνη η Κυβέρνηση.

Μέτρα τα οποία και καταψηφίζουμε.

 

Χαιρετισμός στην εκδήλωση για το νομοθετικό έργο του Αμφικλειώτη πολιτικού Αθ. Ευταξία για την εκπαίδευση

Με ιδιαίτερη ικανοποίηση συμμετέχω στη σημερινή εκδήλωση, που είναι αφιερωμένη στο νομοθετικό έργο για την Εκπαίδευση του Πολιτικού Αθανάσιου Ευταξία.

Ο Αθανάσιος Ευταξίας, λαϊκής καταγωγής από την Αμφίκλεια, υπήρξε πολιτικός με διακριτή πορεία στη δημόσια ζωή της χώρας στα πολύ δύσκολα χρόνια συγκρότησης του ελληνικού κράτους, στο τέλος του 19ου και στις αρχές του 20ου αιώνα.

Ο Αθανάσιος Ευταξίας, τιμήθηκε επί μακρόν από τους συμπατριώτες του στη Φθιώτιδα, και τίμησε, με τη δημόσια δράση του, την εμπιστοσύνη τους και την Πατρίδα.

Ο Αθανάσιος Ευταξίας, υπηρέτησε την πατρίδα από πολλούς δημόσιους ρόλους.

Και την υπηρέτησε με ευθύνη.

Ειδικότερα, κατέγραψε σημαντικό έργο στον τομέα της εκπαίδευσης, διαβλέποντας τον πολυσήμαντο ρόλο της στην πορεία του έθνους.

Με αποκορύφωμα, τα εκπαιδευτικά νομοσχέδιά του.

Πιστεύω ότι είναι ιδιαίτερα σημαντικό και ελπιδοφόρο το γεγονός ότι ο Σύλλογος για την Ιστορία της Εκπαίδευσης στη Φθιώτιδα «ΜΙΧΑΛΗΣ ΠΑΠΑΜΑΥΡΟΣ», ο Δήμος Αμφίκλειας – Ελάτειας και το Γυμνάσιο – Λύκειο Αμφίκλειας έλαβαν από κοινού την

πρωτοβουλία και οργάνωσαν αυτή την εκδήλωση τιμής στη μνήμη και στο έργο του Αθανάσιου Ευταξία.

Για το λόγο αυτό τους συγχαίρω και τους ευχαριστώ για την πρόσκληση.

Ομιλία στην Ολομέλεια στη συζήτηση και κύρωση του Απολογισμού και του Ισολογισμού του Κράτους για το 2013

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Συμμετέχουμε σήμερα, με μεγάλη βέβαια χρονική καθυστέρηση, σε μια σημαντική διαδικασία λογοδοσίας.

Διαδικασία κατά την οποία αξιολογείται, μέσω της συζήτησης και κύρωσης του Απολογισμού και Ισολογισμού του Κράτους, η αξιοπιστία της κατάρτισης και της εκτέλεσης του Προϋπολογισμού για το οικονομικό έτος 2013.

Πρόκειται για ένα σημαντικό έτος.

Ένα έτος κατά το οποίο επετεύχθησαν οι περισσότεροι στόχοι του Προϋπολογισμού, γεγονός σπάνιο για την Ελληνική, και όχι μόνο, οικονομία.

Ένα έτος καμπή στη δημοσιονομική πορεία της χώρας.

Ένα έτος κατά την οποίο η χώρα επέστρεψε, μετά από πολλά χρόνια, νωρίτερα από τις προβλέψεις, με τις θυσίες των πολιτών, σε δημοσιονομική ισορροπία, επιτυγχάνοντας σημαντικό και υψηλότερο έναντι του στόχου πρωτογενές πλεόνασμα.

Το γεγονός αυτό δείχνει ότι οι εκτιμήσεις και οι προβλέψεις της τότε Κυβέρνησης ήταν προϊόν ρεαλιστικής ανάλυσης των δεδομένων της πραγματικότητας.

Αντιθέτως, οι εκτιμήσεις και οι προβλέψεις του τότε Γενικού Εισηγητή του ΣΥΡΙΖΑ και σημερινού Υπουργού Οικονομικών, έπεσαν τελείως έξω.

Υπενθυμίζω ότι κατά τη διάρκεια της συζήτησης του Προϋπολογισμού του 2013, ο τότε Γενικός Εισηγητής του ΣΥΡΙΖΑ υποστήριζε με βεβαιότητα ότι:

«Δεν υπάρχει οικονομολόγος που να πιστεύει πραγματικά ότι αυτός ο Προϋπολογισμός θα βγει».

Δεν θα επιχειρήσω καν να αντιστρέψω τη θέση αυτή, που τότε ήταν προσβλητική για εμάς.

Άλλωστε, εκ του αποτελέσματος, βρίσκεται σε ευθεία αντίθεση με την πραγματικότητα.

Συνεπώς, θα την προσπεράσω, αφού την εκλάβω ως μία ακόμη από τις πλεονάζουσες λεκτικές υπερβολές και ανεδαφικές προβλέψεις των στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ.

 

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Ο Προϋπολογισμός του 2013 καταρτίστηκε σε ένα περιβάλλον αρχικής και σταδιακής δημοσιονομικής και μακροοικονομικής σταθεροποίησης, το οποίο ήταν αποτέλεσμα των πρωτοβουλιών που ανελήφθησαν και υλοποιήθηκαν από την Ελληνική Κυβέρνηση, από το καλοκαίρι του 2012, για την αντιμετώπιση των συνθηκών έντονης αβεβαιότητας και ασφυξίας που, τότε, είχαν συσσωρευθεί.

Προτεραιότητες και στόχοι της οικονομικής πολιτικής για το 2013 ήταν:

  • Η σταθεροποίηση της Ελληνικής οικονομίας, με σκοπό τη γρήγορη ανάταξή της και τη βιώσιμη ανάπτυξή της τα επόμενα χρόνια.
  • Η επίτευξη διατηρήσιμων πρωτογενών πλεονασμάτων σε επίπεδο Γενικής Κυβέρνησης.
  • Η διαμόρφωση των συνθηκών εξόδου της χώρας στις αγορές για την κάλυψη των χρηματοδοτικών αναγκών της.

Σήμερα, κρίνοντας εκ του αποτελέσματος, σύμφωνα με τον Απολογισμό και τον Ισολογισμό, η χώρα, το 2013, επέτυχε τους βασικούς της στόχους.

Συγκεκριμένα:

1ον. Η ύφεση επιβραδύνθηκε σημαντικά, ενώ ήταν και χαμηλότερη από τις προβλέψεις.

Συγκεκριμένα, η ύφεση διαμορφώθηκε στο 3,2% το 2013, από 7,3% το 2012.

Μάλιστα, η πρόβλεψη για το 2013 ήταν για πολύ βαθύτερη ύφεση, ύψους 4,5%.

Αυτή η εξέλιξη αποτέλεσε τη βάση για την επιστροφή της χώρας σε θετικό ρυθμό οικονομικής μεγέθυνσης το 2014.

Γεγονός που δυστυχώς, με αποκλειστική ευθύνη της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ, δεν επαναλαμβάνεται το 2015.

 

2ον. Το οικονομικό, καταναλωτικό, επιχειρηματικό και επενδυτικό κλίμα ενισχύθηκε.

Η ψυχολογία της αγοράς βελτιώθηκε.

 

3ον. Το κόστος δανεισμού μειώθηκε αισθητά.

Η διαφορά αποδόσεων μεταξύ του Ελληνικού και του Γερμανικού δεκαετούς κρατικού ομολόγου αποκλιμακώθηκε ραγδαία, από τις 2.700 μονάδες βάσης το Φεβρουάριο του 2012, στις 600 μονάδες το Νοέμβριο του 2013.

Παράλληλα, το επιτόκιο των εξάμηνων εντόκων γραμματίων του Ελληνικού Δημοσίου, στο τέλος του 2013, ήταν το χαμηλότερο από τις αρχές του 2010.

 

4ον. Υλοποιήθηκαν σημαντικές διαρθρωτικές αλλαγές.

Η Ελλάδα ήταν η χώρα με τον υψηλότερο, μεταξύ των κρατώνμελών του ΟΟΣΑ, ρυθμό προώθησης των μεταρρυθμίσεων.

Ενώ και η πορεία υλοποίησης του ΕΣΠΑ 20072013 ήταν ικανοποιητική.

Συγκεκριμένα, όπως επιβεβαιώνει και η Έκθεση του Ελεγκτικού Συνεδρίου, «διαπιστώθηκε επιτάχυνση της υλοποίησης του ΕΣΠΑκαθώς αυξήθηκε η απορροφητικότητα της συνολικά διαθέσιμης συγχρηματοδοτούμενης δαπάνης (67,6% το 2013 από 46,1% το 2012)».

 

5ον. Αποπληρώθηκε μεγάλο μέρος των ληξιπρόθεσμων υποχρεώσεων του Δημοσίου.

Οι υποχρεώσεις αυτές, όπως επιβεβαιώνει και η Έκθεση του Ελεγκτικού Συνεδρίου, μειώθηκαν σημαντικά, από τα 9,6 δισ. ευρώ το 2012, στα 4,8 δισ. ευρώ το 2013, παρουσιάζοντας μία κατακόρυφη μείωση της τάξεως του 50% μέσα σε ένα έτος, μέσα στο 2013.

Ενισχύοντας, ουσιαστικά, τη ρευστότητα στην πραγματική οικονομία.

Συγκεκριμένα, όπως αναφέρει και το Προσχέδιο Προϋπολογισμού της σημερινής Κυβέρνησης για το 2016, «η προσπάθεια ξεκίνησε το έτος 2012 με την ενεργοποίηση ενός προγράμματος χρηματοδότησης για την εξόφληση ληξιπρόθεσμων υποχρεώσεων προς τρίτους, με την τήρηση συγκεκριμένων προϋποθέσεων, το οποίο υλοποιήθηκε ως το τέλος του 2014».

Δυστυχώς, εφέτος, με αποκλειστική ευθύνη της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ, οι ληξιπρόθεσμες οφειλές έχουν, και πάλι, «εκτοξευθεί», και είναι ήδη 50% υψηλότερες από το τέλος του 2014.

6ον. Η ανταγωνιστικότητα της οικονομίας ενισχύθηκε.

Το ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών έγινε πλεονασματικό.

Και παρέμεινε πλεονασματικό και το 2014.

Δυστυχώς εφέτος, με αποκλειστική ευθύνη της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ, υποβαθμιζόμαστε στις θέσεις της διεθνούς ανταγωνιστικότητας.

 

7ον. Οι καταθέσεις σταθεροποιήθηκαν και σταδιακά επέστρεψαν στο τραπεζικό σύστημα.

Συγκεκριμένα, το ύψος των καταθέσεων επιχειρήσεων και νοικοκυριών ενισχύθηκε και διαμορφώθηκε στα 163 δισ. ευρώ το Δεκέμβριο του 2013.

Υπενθυμίζεται ότι σήμερα, με αποκλειστική ευθύνη της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ, οι καταθέσεις έχουν «κατρακυλήσει» στα 122 δισ. ευρώ.

 

8ον. Οι στόχοι της δημοσιονομικής πολιτικής επετεύχθησαν.

Για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά.

Και η χώρα, μετά από πολλά χρόνια, επέστρεψε στα πρωτογενή πλεονάσματα.

Ενώ, ο στόχος του Προϋπολογισμού, κατά Πρόγραμμα, ήταν για ισοσκελισμένο πρωτογενές αποτέλεσμα το 2013.

Αυτό το πρωτογενές πλεόνασμα, σε διαρθρωτικούς όρους, ήταν το υψηλότερο στην Ευρωζώνη.

9ον. Η επίτευξη και υπερκάλυψη του δημοσιονομικού στόχου για το 2013, και η εξασφάλιση επαρκούς ταμειακής ρευστότητας το 2014 ως αποτέλεσμα της χρηστής δημοσιονομικής διαχείρισης που ακολουθήθηκε, έδωσε τη δυνατότητα διανομής «κοινωνικού μερίσματος» το 2014, για τη στήριξη πολιτών και οικογενειών με χαμηλό συνολικό ετήσιο εισόδημα και ακίνητη περιουσία μικρής αξίας.

Ο αριθμός των δικαιούχων που έλαβαν το «κοινωνικό μέρισμα» ανήλθε σε 700.000 νοικοκυριά και το συνολικό ποσό που διατέθηκε, διαμορφώθηκε στα 455 εκατ. ευρώ.

Υπενθυμίζεται ότι το ποσό που χορηγεί η σημερινή Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ για την ανθρωπιστική κρίση ανέρχεται μόλις στα 200 εκατ. ευρώ, ενώ αναζητώνται και δημοσιονομικά ισοδύναμα για τη χορήγησή του.

10ον. Οι στόχοι επιτεύχθησαν τόσο στο σκέλος των εσόδων, όσο και των δαπανών.

Ενδεικτικά, σύμφωνα και με την Έκθεση του Ελεγκτικού Συνεδρίου:

  • Τα καθαρά εισπραχθέντα έσοδα του Προϋπολογισμού ανήλθαν στο ύψος των στόχων, παρά τη βαθιά και παρατεταμένη ύφεση.

Μάλιστα, τα έσοδα, σε δημοσιονομική βάση, υπερκάλυψαν τους στόχους που είχαν τεθεί, γεγονός που συμβαίνει για πρώτη φορά την τελευταία επταετία.

Σε μία χρονιά μάλιστα που, για πρώτη φορά από το 2010, επήλθαν στοχευμένες ελαφρύνσεις σε φόρους, όπως είναι η μείωση κατά 10 ποσοστιαίες μονάδες του συντελεστή ΦΠΑ στην εστίαση.

Και ακολούθησαν και άλλες το 2014.

Κάτι που επιβεβαιώνει και η χθεσινή Έκθεση της ΕΚΤ, σύμφωνα με την οποία οι μειώσεις της άμεσης φορολογίας, κυρίως το 2014, συνέβαλαν καθοριστικά στην ενίσχυση του διαθέσιμου εισοδήματος των πολιτών από το καλοκαίρι του 2014.

Σε αντιδιαστολή με τις μεγάλες, νέες φορολογικές επιβαρύνσεις που έχει επιβάλλει, από φέτος, η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ.

  • Οι πρωτογενείς δαπάνες του Τακτικού Προϋπολογισμού διαμορφώθηκαν χαμηλότερα από τους στόχους του Προϋπολογισμού.

Η εξέλιξη αυτή αποτυπώνει το γεγονός ότι είχε ελεγχθεί η διαχείριση και είχε  προωθηθεί η δημοσιονομική πειθαρχία στο σκέλος των δημόσιων δαπανών, με αποτέλεσμα η απόδοση των παρεμβάσεων δημοσιονομικής πολιτικής να ανταποκρίνεται στις αρχικές εκτιμήσεις.

Αξίζει επίσης να επισημανθεί ότι οι πληρωμές του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων ανήλθαν στα 6,7 δισ. ευρώ, αυξημένες κατά 6% σε σχέση με το 2012, υποστηρίζοντας, και αυτές, τη σταθεροποίηση της Ελληνικής οικονομίας.

 

11ον. Ο ρυθμός αύξησης του δημοσίου χρέους, παρά την προσωρινή κλιμάκωσή του, περιορίστηκε.

Μάλιστα, σε απόλυτο μέγεθος, όπως επιβεβαιώνει και η Έκθεση του Ελεγκτικού Συνεδρίου, το δημόσιο χρέος μειώθηκε κατά 46 δισ. ευρώ την περίοδο 2011-2013.

Η αύξηση του 2013 ήταν παροδική, χρονικά ορισμένη και, το σημαντικότερο, αντιρροπείτο από την απόκτηση περιουσιακών στοιχείων από το Ελληνικό Δημόσιο.

Συγκεκριμένα, αυτή η φαινομενική αύξηση χρέους το 2013 ήταν προϊόν της υποχρέωσης απεικόνισης της εκταμίευσης των κεφαλαίων προκειμένου να επιτευχθεί η χρηματοδότηση της ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών.

Ωστόσο, το χρέος που δημιουργήθηκε από την εκταμίευση των κεφαλαίων αντικρίζεται από περιουσιακά στοιχεία που αποτελούσαν και αποτελούν ιδιοκτησία του Ελληνικού Δημοσίου, με προβλεπόμενη εκποίησή τους και με σημαντική, εκείνη την περίοδο, αξία μεταπώλησης.

Αξία βέβαια που σήμερα, με αποκλειστική ευθύνη της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ, έχει εξανεμιστεί.

Ενδεικτικά, η αξία των μετοχών που κατέχει το Ελληνικό Δημόσιο στις συστημικές τράπεζες διαμορφώνεται, σήμερα, περίπου στα 3 δισ. ευρώ, από 15 δισ. ευρώ στο τέλος του 2014.

Δηλαδή είναι μειωμένες κατά 80%.

Με τεράστιο δυνητικό κόστος για τους φορολογούμενους.

Σε αυτό το σημείο, και σε ότι αφορά το δημόσιο χρέος, πρέπει να σημειωθούν τα εξής:

α) Το μεγαλύτερο μέρος του διακρατείται πλέον από τους εταίρους και το Ευρωσύστημα.

β) Η μεσοσταθμική διάρκειά του έχει χρονικά επεκταθεί.

Όπως επιβεβαιώνει και η Έκθεση του Ελεγκτικού Συνεδρίου, η μέση υπολειπόμενη φυσική διάρκειά του, στις 31 Δεκεμβρίου 2013, υπερέβαινε τα 16 έτη.

γ) Το μεσοσταθμικό επιτόκιο νέου δανεισμού, σύμφωνα και με την Έκθεση του Ελεγκτικού Συνεδρίου, διαμορφώθηκε, στα τέλη του 2013, σε ιδιαίτερα χαμηλό επίπεδο, στο 1,76% σε ταμειακή βάση.

δ) Οι δαπάνες για τόκους διαμορφώθηκαν στα 6,1 δισ. ευρώ το 2013, από 12,2 δισ. ευρώ το 2012.

Όλα αυτά τα στοιχεία βελτίωσαν τη δομή, το «προφίλ» του χρέους, και αποτελούν βασικά στοιχεία της αξιολόγησης της βιωσιμότητάς του.

12ον. Δημιουργήθηκαν οι προϋποθέσεις για την έξοδο της χώρας στις αγορές.

Έξοδος που έγινε με επιτυχία, δύο φορές το 2014, με την έκδοση πενταετούς και τριετούς ομολόγου, για πρώτη φορά μετά τον αποκλεισμό από τις διεθνείς αγορές το Μάιο του 2010.

Και με επιτόκια που η χώρα είχε να «δει» από το 2008.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Συμπερασματικά, ο Απολογισμός και ο Ισολογισμός για το 2013 αποτυπώνουν τόσο το ρεαλισμό των προβλέψεων κατά την κατάρτιση του Προϋπολογισμού όσο και την αποτελεσματική εκτέλεσή του.

Αυτά τα στοιχεία βελτίωσαν, ποσοτικά και ποιοτικά, το «κεφάλαιο αξιοπιστίας» της χώρας.

Και αποτέλεσαν εφαλτήριο ώστε η χώρα, το 2014, όπως συνομολογεί και το Προσχέδιο του Προϋπολογισμού της σημερινής Κυβέρνησης, να επιστρέψει σε θετικό ρυθμό οικονομικής μεγέθυνσης, τα δημόσια οικονομικά να έχουν μπει σε συνθήκες  σταθεροποίησης, το διαθέσιμο εισόδημα να έχει αυξηθεί, η ανταγωνιστικότητα να έχει ενισχυθεί, και να έχουν αντληθεί, επιτυχώς και πάλι, πόροι από τις διεθνείς αγορές κεφαλαίων.

Είναι όμως αλήθεια ότι η κατάσταση της οικονομίας εξακολουθούσε να είναι εύθραυστη.

Έτσι, από τις αρχές του 2015 μέχρι και σήμερα, η σύγχυση, η αβελτηρία, οι παλινωδίες και η αναποτελεσματικότητα της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ, επιφέρουν τεράστιο για την Ελληνική οικονομία και οδυνηρό για τους πολίτες κόστος.

Δυστυχώς, έχουμε μπει και πάλι σε «καθοδικό σπιράλ».

Η χώρα, με βαριά βήματα «σημειωτόν», κατρακυλάει, βουλιάζει στο τέλμα.

Και όχι μόνο στο πεδίο της οικονομίας.

Υπό αυτή την έννοια, αργά ή γρήγορα, και προφανώς γρήγορα, η δεύτερη Κυβέρνηση «της Αριστεράς» θα πρέπει να δώσει εξετάσεις αποτελεσματικότητας, και να τις περάσει.

Ευτυχώς, οι πολίτες έχουν αρχίσει να κατανοούν, πέραν της πλήρους διάψευσης των υποσχέσεων, την αδυναμία της «ριζοσπαστικής Αριστεράς» να προβλέψει, να σχεδιάσει ρεαλιστικά και να εκτελέσει αποτελεσματικά.

Η διαδικασία κλιμάκωσης της δυσφορίας τους έχει ξεκινήσει.

Χαιρετισμός στην εκδήλωση βράβευσης και απονομής επαίνων της Ένωσης Ελλήνων Φυσικών και της Ελληνικής Μαθηματικής Εταιρείας στη Λαμία

Με ιδιαίτερη ικανοποίηση συμμετέχω στη σημερινή εκδήλωση βράβευσης, που διοργανώθηκε από το Παράρτημα Ανατολικής Στερεάς της Ένωσης Ελλήνων Φυσικών και το Παράρτημα Φθιώτιδας της Ελληνικής Μαθηματικής Εταιρείας.

Βράβευσης, του Λαμιώτη μαθητή Φαίδωνα Ανδρεαδάκη, που Αρίστευσε και πρώτευσε στις Πανελλήνιες Εξετάσεις 2015, καθώς και των μαθητών των Λυκείων της Περιφέρειας Ανατολικής Στερεάς που διακρίθηκαν στο Μαθητικό διαγωνισμό Φυσικής.

Συγχαίρω τον μαθητή για την πρωτιά του και τους μαθητές για την εξαιρετική διάκρισή τους.

Έθεσαν υψηλούς στόχους και επέλεξαν το δύσκολο δρόμο της επίμονης προσπάθειας για να τους κατακτήσουν, και τους κατέκτησαν.

Συγχαίρω και τα τοπικά Παραρτήματα της Ένωσης Ελλήνων Φυσικών και της Ελληνικής Μαθηματικής Εταιρείας, γιατί με τη διαχρονική τους δράση, ενθαρρύνουν την συμμετοχή των μαθητών στους διαγωνισμούς τόσο στο εσωτερικό, όσο και στο εξωτερικό.

Συμβάλλουν στο να αναδεικνύουν οι μαθητές τις γνώσεις τους, το ταλέντο τους και να εμπλουτίζουν τις εμπειρίες τους.

Ταυτόχρονα εκπέμπουν ισχυρό μήνυμα.

Όχι μόνο δεν θεωρούν «ρετσινιά», όχι μόνο δεν αγνοούν, αλλά απεναντίας, τιμούν, προβάλλουν και επιβραβεύουν την αριστεία.

Η αναγκαία ανάταξη της ελληνικής κοινωνίας από την ολόπλευρη κρίση στην οποία λιμνάζει, περνά μέσα από την ανάδειξη των αρίστων σε όλα τα πεδία και τις ίσες ευκαιρίες.

Πρέπει στη συνείδηση όλων μας να γίνει καθαρό ότι

άλλο ίσες ευκαιρίες και άλλο εξισωτισμός και ισοπέδωση.

Σε ό,τι με αφορά, στηρίζω στην πιο εκτεταμένη εκδοχή θεωρητικές προσεγγίσεις και εφαρμοσμένες πολιτικές που στοχεύουν σε ίσες ευκαιρίες για όλους και προώθηση νησίδων αριστείας σε όλα τα πεδία.

Κυρίες και Κύριοι,

Μαθήτριες και μαθητές,

Ζούμε σε ένα παγκοσμιοποιημένο και έντονα ανταγωνιστικό περιβάλλον.

Τα άλματα της επιστήμης και οι ραγδαίες εξελίξεις ανατρέπουν τα δεδομένα και δημιουργούν συνεχώς καινούργια.

Σε ένα τέτοιο περιβάλλον, προϋπόθεση για την πρόοδο και την ευημερία είναι η εκπαίδευση, η έρευνα και η καινοτομία.

Σε αυτά τα πεδία οφείλουμε να στρέψουμε το μέγιστο ενδιαφέρον μας.

Κλείνοντας, συγχαίρω και πάλι τους μαθητές για τις διακρίσεις τους.

Ευχαριστώ τους διοργανωτές της εκδήλωσης για την πρόσκληση, και την επιλογή τους να την πραγματοποιήσουν στην Πανεπιστημιακή Σχολή Θετικών Επιστημών.

Η επιλογή αυτή θεωρώ ότι εμπερικλείει και ισχυρό συμβολισμό εκ μέρους της περιοχής μας.

Δείχνει τη βούλησή της να στηρίξει παντοιοτρόπως τα δύο ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα της περιοχής, τη Σχολή Θετικών Επιστημών και το ΤΕΙ Στερεάς Ελλάδας και να αναδείξει τον δυνητικά σημαντικό ρόλο τους στην προώθηση της ανάπτυξης, της απασχόλησης και της κοινωνικής συνοχής.

Oμιλία στην Ολομέλεια της Βουλής κατά τη συζήτηση του Σχεδίου Νόμου «Πλαίσιο ανακεφαλαιοποίησης των πιστωτικών ιδρυμάτων»

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Είναι γνωστό ότι οι Ευρωπαϊκές οικονομίες, από τα μέσα του 2008, βρέθηκαν στη δίνη μιας μεγάλης, παγκόσμιας οικονομικής κρίσης, την οποία στη χώρα μας οι ηγεσίες των Κομμάτων της τότε Αντιπολίτευσης καμώνονταν ότι δεν την έβλεπαν.

Η κρίση ήταν συστημική και μεταδοτική, από τον χρηματοπιστωτικό στον δημοσιονομικό τομέα, ή το αντίστροφο, από τον δημοσιονομικό στο χρηματοπιστωτικό τομέα, όπως στην περίπτωση της Ελλάδας.

Η συνέχεια είναι γνωστή.

Έκτοτε, τα πιστωτικά ιδρύματα της χώρας, βρέθηκαν, και με ευθύνη τους, αντιμέτωπα με μεγάλες προκλήσεις.

Προκλήσεις που είχαν δυσμενείς επιπτώσεις στη ρευστότητα και στη φερεγγυότητά τους.

Επιπτώσεις που κατέστησαν αναγκαία τη διαμόρφωση πλαισίου στήριξής τους, προκειμένου να διαφυλαχθούν και οι καταθέσεις των πολιτών.

Πλαίσιο που ξεκίνησε να δημιουργείται έγκαιρα, το 2008, με μεθοδικό και διορατικό τρόπο, από την τότε Κυβέρνηση της ΝΔ, παρά τη λυσσαλέα αντίδραση των Κομμάτων της τότε Αντιπολίτευσης.

Θυμίζω τις μεγαλοστομίες τους, ότι δήθεν η τότε Κυβέρνηση «χάριζε τα λεφτά, που υπήρχαν, στους τραπεζίτες και δεν τα έδινε στο λαό».

Ενδεικτικά, από τότε και μέχρι το 2014, ανελήφθησαν, μεταξύ άλλων, οι ακόλουθες πρωτοβουλίες:

1ον. Θεσπίστηκε, το 2008, ένα «πακέτο» κεφαλαιακής ενίσχυσης και χορήγησης εγγυήσεων του Ελληνικού Δημοσίου προς τα πιστωτικά ιδρύματα, ύψους, αρχικά, 28 δισ. ευρώ.

Αυτό το «πακέτο» αποτελεί, μέχρι και σήμερα, όπως επιβεβαιώνει το Σχέδιο Νόμου που συζητάμε, σημαντικό εργαλείο στήριξης του τραπεζικού συστήματος.

Μάλιστα, τα συνολικά έσοδα στον Κρατικό Προϋπολογισμό από την αξιοποίησή του, από μερίσματα και προμήθειες, υπερέβησαν τα 4 δισ. ευρώ την περίοδο 20092014.

Επ’ ωφελεία των Ελλήνων πολιτών.

2ον. Ελήφθησαν, από το 2008, συγκεκριμένες πρωτοβουλίες για τη θεσμική θωράκιση του τραπεζικού συστήματος.

Ενδεικτικά:

  • Το 2008, ενισχύθηκε το καθεστώς εγγύησης καταθέσεων, με το ανώτατο όριο να αυξάνεται στις 000 ευρώ, από τις 20.000 που ήταν μέχρι τότε.

Όριο που ισχύει μέχρι και σήμερα στη χώρα μας και που έχει επεκταθεί σε πανευρωπαϊκό επίπεδο.

  • Το 2010, ιδρύθηκε το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας, το οποίο λειτουργεί και με την παρούσα Κυβέρνηση.
  • Το 2011, διαμορφώθηκε θεσμικό πλαίσιο για την εξυγίανση των πιστωτικών ιδρυμάτων.

Το οποίο υιοθετήθηκε και από την παρούσα Κυβέρνηση, ενσωματώνοντας σχετικές Ευρωπαϊκές οδηγίες.

3ον. Εξασφαλίστηκαν επαρκείς πόροι για την ανακεφαλαιοποίηση του τραπεζικού συστήματος.

Πόροι που βοήθησαν στη σταθεροποίηση της κατάστασης, το 2014, και στη σταδιακή επιστροφή της εμπιστοσύνης στο Ελληνικό τραπεζικό σύστημα.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Σε όλες αυτές τις πολιτικές επιλογές, ο ΣΥΡΙΖΑ, σταθερά και διαχρονικά, ήταν απέναντι, ήταν αντίθετος.

Και όμως, εξαιτίας αυτών των επιλογών, τα τραπεζικά ιδρύματα επανέκτησαν την πρόσβασή τους στις αγορές και οδηγήθηκαν σε επιτυχείς αυξήσεις μετοχικού κεφαλαίου, αντλώντας 8,3 δισ. ευρώ από αυτές.

Εξέδωσαν τίτλους αξίας περίπου 2,5 δισ. ευρώ.

Μηδένισαν την εξάρτησή τους από το μηχανισμό έκτακτης στήριξης της ΕΚΤ.

Μειώθηκε δραστικά η ροή των νέων μη εξυπηρετούμενων δανείων.

Ενώ, στα τέλη του 2014, η αγοραία κεφαλαιοποίηση της συμμετοχής του Ελληνικού Δημοσίου, μέσω του ΤΧΣ, στα συστημικά τραπεζικά ιδρύματα είχε διαμορφωθεί περίπου στα 15 δισ. ευρώ.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Δυστυχώς, η κατάσταση αυτή άλλαξε ριζικά το 2015.

Η Κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ, εξαιτίας λανθασμένων χειρισμών της, έφερε το τραπεζικό σύστημα αντιμέτωπο με τεράστιους κινδύνους.

Κίνδυνοι που διογκώθηκαν μετά την τραπεζική αργία και τους κεφαλαιακούς περιορισμούς.

Και αυτό γιατί, μεταξύ άλλων:

  • Οι συνολικές καταθέσεις και τα repos των πιστωτικών ιδρυμάτων, από το Δεκέμβριο του 2014, μειώθηκαν κατά 50 δισ. ευρώ, ή κατά 25% επί του συνόλου τους.
  • Η ποιότητα του ενεργητικού των τραπεζών επιδεινώθηκε, καθώς αυξήθηκαν ραγδαία τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια.
  • Και οι διεθνείς αγορές έκλεισαν, ενώ, επί της ουσίας, δεν γίνονταν πράξεις στη διατραπεζική αγορά με ξένους αντισυμβαλλόμενους, ούτε έναντι ενεχύρου.

Αυτή την πραγματικότητα την επισημαίνει και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, η οποία σε Έκθεσή της, τον Ιούλιο του 2015, αναφέρει ότι «υφίστανται σημαντικοί κίνδυνοι για τη χρηματοοικονομική σταθερότητα στην Ελλάδα που προήλθαν από την αβεβαιότητα των οικονομικών και χρηματοπιστωτικών πολιτικών της Ελληνικής Κυβέρνησης το τελευταίο εξάμηνο [δηλαδή το 1ο εξάμηνο του 2015]» (European Commission, Greece – Request for stability support in the form of an ESM loan, 10 Ιουλίου 2015).

[Επισυνάπτεται Σημείωμα 1]

Ποιό όμως είναι το αποτέλεσμα της διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ, σήμερα, στο τραπεζικό σύστημα;

1ον. Η χρηματοδότηση των τραπεζών γίνεται, κυρίως, μέσω του Ευρωσυστήματος.

Ενδεικτικά, η χρηματοδότηση μέσω του ELA διαμορφώνεται περίπου στα 85 δισ. ευρώ, από μηδέν στο τέλος του 2014.

Με κόστος τόσο για τις τράπεζες όσο και για τους δανειολήπτες.

 

2ον. Η αξία των τραπεζικών μετοχών έχει καταρρεύσει.

Η αξία των μετοχών που κατέχει το Ελληνικό Δημόσιο διαμορφώνεται, σήμερα, στα 2,9 δισ. ευρώ, από 15 δισ. ευρώ στο τέλος του 2014.

Δηλαδή, είναι μειωμένες κατά 80%.

Με τεράστιο δυνητικό κόστος για τους φορολογούμενους.

[Επισυνάπτεται Πίνακας 1]

3ον. Καθίσταται αναγκαία μια νέα ανακεφαλαιοποίηση των πιστωτικών ιδρυμάτων.

Με νέο, μεγάλο κόστος για τους φορολογούμενους.

Με κεφαλαιακές ανάγκες που οφείλονται, αποκλειστικά, όπως θα δείξει και η Έκθεση της ΕΚΤ που θα δημοσιευθεί σήμερα, στα δεδομένα που διαμορφώθηκαν στην οικονομία το 2015.

Και πιο συγκεκριμένα, στη χειροτέρευση του μακροοικονομικού περιβάλλοντος για εφέτος και τα επόμενα χρόνια, στα νέα, πρόσθετα δημοσιονομικά μέτρα της Κυβέρνησης, στους κεφαλαιακούς περιορισμούς, στη μείωση της αξίας των εξασφαλίσεων, στην αναμενόμενη αυξημένη ροή νέων επισφαλών δανείων.

Και όλα αυτά, σε λίγες ώρες θα αναδειχθούν

Η νέα ανακεφαλαιοποίηση φέρει την υπογραφή ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ.

Αυτό άλλωστε επιβεβαιώνει και η Έκθεση Νομισματικής Πολιτικής της ΤτΕ για το 2014-2015, που δημοσιεύθηκε τον Ιούνιο του 2015, και η οποία υποστηρίζει ότι, ακόμη και το 1ο τρίμηνο του 2015 «η κεφαλαιακή επάρκεια των τραπεζών παρέμεινε σε ικανοποιητικά επίπεδα».

[Επισυνάπτεται Σημείωμα 2]

Επειδή όμως ακούω την επιχειρηματολογία της Κυβέρνησης ότι, για πρώτη φορά, με την ανακεφαλαιοποίηση αντιμετωπίζεται και το ζήτημα των «κόκκινων δανείων», ας αποκαταστήσουμε την αλήθεια, από την οποία έχει πάρει τελεσίδικα «διαζύγιο» η Κυβέρνηση.

 

1η Αλήθεια: Τα προηγούμενα χρόνια, διαμορφώθηκε το πλαίσιο για τη διαχείριση των ανοιγμάτων σε καθυστέρηση και των μη εξυπηρετούμενων δανείων.

Ενώ, εκδόθηκε, το 2014, από την ΤτΕ, και ο Κώδικας Δεοντολογίας για τη διαχείριση των μη εξυπηρετούμενων ιδιωτικών οφειλών.

2η Αλήθεια: Το 2013, η ΤτΕ ανέθεσε στην BlackRock την ευθύνη αξιολόγησης των Προβληματικών Στοιχείων του Ενεργητικού των πιστωτικών ιδρυμάτων, και συγκεκριμένα της λειτουργικής ετοιμότητας και αποτελεσματικότητας των πλαισίων, των πολιτικών, των διαδικασιών και των πρακτικών που έχουν καθιερώσει οι συστημικές τράπεζες προκειμένου να αντιμετωπίσουν μια ευρείας κλίμακας εξυγίανση των προβληματικών στοιχείων του ενεργητικού τους.

Αυτό επιβεβαιώνει και η Έκθεση Νομισματικής Πολιτικής της ΤτΕ για το 2013-2014.

[Επισυνάπτεται Σημείωμα 3]

Ενώ, τον Οκτώβριο του 2014, ολοκληρώθηκε από την ΕΚΤ η άσκηση συνολικής αξιολόγησης, που αποτελούνταν επίσης από έναν ενδελεχή διαγνωστικό έλεγχο με ιδιαίτερα αυστηρά κριτήρια (Asset Quality ReviewAQR) και μια άσκηση προσομοίωσης καταστάσεων κρίσης (stress tests).

Οι τράπεζες πέρασαν με επιτυχία την άσκηση, αυτή γεγονός που επιβεβαίωσε τη φερεγγυότητά τους και την επάρκεια των κεφαλαίων τους προκειμένου να αντιμετωπίσουν μελλοντικούς κινδύνους, περιλαμβανομένου και των μη εξυπηρετούμενων δανείων τους.

Συνεπώς, στις προηγούμενες ανακεφαλαιοποιήσεις δόθηκε ιδιαίτερη σημασία στη διαχείριση των «κόκκινων δανείων».

Όλα αυτά επιβεβαιώνονται στην τελευταία ετήσια Έκθεση του Διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος, που δημοσιοποιήθηκε τον εφετινό Φεβρουάριο.

 [Επισυνάπτεται Σημείωμα 4]

3η Αλήθεια: Οι τράπεζες ενσωμάτωσαν τις προβλέψεις για τον πιστωτικό κίνδυνο, βελτιώνοντας αισθητά, όπως καλείται στην επιστημονική τραπεζική θεωρία και πρακτική, τον δείκτη κάλυψης, που είναι ο λόγος των συσσωρευμένων προβλέψεων για τον πιστωτικό κίνδυνο προς τα δάνεια σε καθυστέρηση.

Και αυτό οφείλεται στις διαγνωστικές μελέτες που τότε έγιναν.

Κάτι που επιβεβαιώνεται και από τις Εκθέσεις της ΤτΕ.

[Επισυνάπτεται Σημείωμα 5]

Αλήθεια 4: Αυτή που θα δημοσιοποιηθεί σε λίγες ώρες και θα επιβεβαιώνει ότι η αξιολόγηση της ποιότητας του χαρτοφυλακίου των τραπεζών, δηλαδή το AQR, που ενσωματώνει τα «κόκκινα δάνεια», είχε συμπεριληφθεί στους τραπεζικούς λογαριασμούς το 2014.

 

Συνεπώς, η επιχειρηματολογία της Κυβέρνησης ότι δήθεν αντιμετωπίζονται για πρώτη φορά τα «κόκκινα δάνεια» δεν υποστηρίζεται από πουθενά.

Όπως δεν υποστηρίζεται και η επιχειρηματολογία της ότι για πρώτη φορά ενσωματώνονται νέα εργαλεία, όπως είναι τα CoCos, και δίνονται δικαιώματα ψήφου.

Να σας θυμίσω ότι όλα αυτά προβλέπονταν στο Νόμο 4254/2014, της 7ης Απριλίου, με τον οποίο τροποποιήθηκε ο βασικός Νόμος του 2010 για το ΤΧΣ, τον οποίο ο ΣΥΡΙΖΑ καταψήφισε.

Και σήμερα έρχεται και θριαμβολογεί για ότι η προηγούμενη Κυβέρνηση υιοθέτησε και ο ΣΥΡΙΖΑ καταψήφισε.

[Επισυνάπτεται Σημείωμα 6]

 

Όπως σε όλα, έτσι και σε αυτά τα θέματα, δεν λέει την αλήθεια.

Η αλήθεια είναι ότι η αυτοπροσδιοριζόμενη ως «Κυβέρνηση της Ριζοσπαστικής Αριστεράς», τα έκανε, και πάλι, «μούσκεμα».

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Συμπερασματικά, η Κυβέρνηση της Αριστεράς, παγιδευμένη σε ιδεοληψίες, μύθους, ψευδαισθήσεις και ενδογενείς αντιφάσεις, χωρίς πολιτική κατεύθυνση, σχέδιο και βούληση, οδήγησε την Ελληνική οικονομία και το τραπεζικό σύστημα στο τέλμα.

Και συνεπώς στην ανάγκη μιας νέας, αναπόφευκτης πλέον ανακεφαλαιοποίησης των πιστωτικών ιδρυμάτων.

Με ένα πλαίσιο ανακεφαλαιοποίησης, το οποίο:

  • Έρχεται με τη μορφή του κατεπείγοντος, αν και η Κυβέρνηση γνώριζε τα χρονοδιαγράμματα.
  • Δίνει μεγαλύτερο σε σχέση με το παρελθόν ρόλο στους «Θεσμούς» στη διακυβέρνηση του ΤΧΣ, σε αντίθεση με ότι μέχρι σήμερα γίνονταν.
  • Περιλαμβάνει ασάφειες σε έννοιες και διαδικασίες, που μπορεί να προκαλέσουν σοβαρά ερμηνευτικά και λειτουργικά ζητήματα στην υλοποίησή του.
  • Οδηγεί στην τροποποίηση ήδη εγκεκριμένων σχεδίων αναδιάρθρωσης πιστωτικών ιδρυμάτων, με αποτέλεσμα σοβαρούς κινδύνους για την παρουσία των Ελληνικών τραπεζών στο εξωτερικό.
  • Δημιουργεί σοβαρούς κινδύνους αφελληνισμού του τραπεζικού συστήματος.

Παρά τα αδύνατα όμως σημεία, που οφείλονται στην ανεπάρκεια της Κυβέρνησης, και με δεδομένο ότι η ΝΔ δεν είναι ΣΥΡΙΖΑ, το πλαίσιο δεν μπορεί παρά να υιοθετηθεί προκειμένου να προχωρήσει, το ταχύτερο δυνατό, η νέα ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, ώστε οι τράπεζες, με ισχυρή παρουσία ιδιωτών, να επιτελέσουν τον διαμεσολαβητικό τους, κυρίως, ρόλο στη λειτουργία της οικονομίας, να αρθούν οι κεφαλαιακοί περιορισμοί, να αποκατασταθεί η εμπιστοσύνη καταθετών και επενδυτών και να αποφευχθεί ο κίνδυνος ευρείας συστημικής αποσταθεροποίησης.

Ομιλία στην Επιτροπή Οικονομικών Υποθέσεων επί του Προσχεδίου του Κρατικού Προϋπολογισμού 2016

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Το Προσχέδιο του πρώτου Προϋπολογισμού Κυβέρνησης της Αριστεράς στην Ελλάδα αποτελεί ιστορικό γεγονός.

Με αυτό αρχίζει η αποκάλυψη της «κυβερνώσας Αριστεράς».

Η επί χρόνια, δήθεν αριστερή πολιτική ρητορική αποκαλύπτεται ως απολύτως κενή πολιτικού περιεχομένου.

Η κατάρρευση των μύθων συντελείται μέρα με την ημέρα και η απογοήτευση των πολιτών κλιμακώνεται.

Η Νέα Δημοκρατία αξιολογεί τον Προϋπολογισμό με κριτήριο το συμφέρον της Πατρίδας, υπό την οπτική του ιστορικά δικαιωμένου ιδεολογικού και πολιτικού της πυρήνα.

Τον ριζοσπαστικό, τον κοινωνικό φιλελευθερισμό και την κοινωνική οικονομία της αγοράς.

Πυρήνας που μας οδηγεί στην διαρκή αναζήτηση αρμονικής ισορροπίας μεταξύ της οικονομικής αποτελεσματικότητας και της κοινωνικής δικαιοσύνης, με στόχο την αποτελεσματική προώθηση της βιώσιμης ανάπτυξης, της απασχόλησης και της κοινωνικής συνοχής.

Τα μεγέθη του Προσχεδίου του Προϋπολογισμού αποτυπώνουν ότι το κόστος της διακυβέρνησης του κ. Τσίπρα, για το 2015 και το 2016, είναι τεράστιο για την Ελληνική οικονομία και οδυνηρό για τους πολίτες.

Επιβεβαιώνουν την επιστροφή της χώρας στην ύφεση, στα πρωτογενή ελλείμματα, στη αύξηση του δημοσίου χρέους, στη διόγκωση της ανεργίας.

Περιλαμβάνουν νέα, πρόσθετα δημοσιονομικά μέτρα, προκειμένου, για πρώτη φορά από το 2009, να επιτευχθεί χειρότερο δημοσιονομικό αποτέλεσμα από την προηγούμενη χρονιά.

Πρόκειται, συνεπώς, για ένα αντιαναπτυξιακό, οικονομικά αναποτελεσματικό και κοινωνικά άδικο Προσχέδιο Προϋπολογισμού.

Η λεκτική μετατόπιση από την «παλαιά» στη «νέα αριστερή» ρητορική δεν πείθει.

Τα πολιτικά φληναφήματα περί «αριστερών προσήμων» και «αριστερού Υπουργείου Οικονομικών» καταρρέουν μέσα από το ίδιο το κείμενο του Προσχεδίου.

Συγκεκριμένα:

 

1ον. Η Ελληνική οικονομία επιστρέφει στην ύφεση.

Την ίδια περίοδο που η Ευρωζώνη «επιταχύνει προς τα εμπρός», η Ελλάδα «κάνει όπισθεν».

Ειδικότερα, η χώρα επιστρέφει στην ύφεση το 2015, μετά την επίτευξη θετικού ρυθμού οικονομικής μεγέθυνσης το 2014, ενώ προβλέπεται να παραμείνει σ’ αυτή την κατάσταση και το 2016.

Υπενθυμίζεται, ότι η αρχική εκτίμηση των εταίρων, πριν από 1 χρόνο, ήταν για ρυθμό ανάπτυξης 2,9% το 2015, με πρόβλεψη για περαιτέρω επιτάχυνσή του μεσοπρόθεσμα.

Αντί αυτού, η χώρα «βουτάει» και πάλι στην ύφεση το 2015.

Συγκεκριμένα, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή προέβλεπε, για το 2015, αρχικά (Νοέμβριος 2014) ανάπτυξη 2,9%, στη συνέχεια (Φεβρουάριος 2015) ανάπτυξη 2,5%, αργότερα (Μάιος 2015) ανάπτυξη 0,5%, ενώ τον Ιούλιο του 2015 προέβλεψε ύφεση -2% έως – 4%.

Αν και το βάθος της ύφεσης μπορεί να είναι μικρότερο, κυρίως λόγω της μεταφερόμενης (carry-over) επίδρασης της ανάκαμψης του 2014 στο 1ο εξάμηνο του 2015, το γεγονός παραμένει ότι η χώρα επιστρέφει στην ύφεση.

Και αυτό γιατί εφέτος, διαψεύδοντας τις αρχικές εκτιμήσεις, μειώθηκε η ιδιωτική και δημόσια κατανάλωση, συρρικνώθηκαν οι εξαγωγές αγαθών και υπηρεσιών, κατέρρευσαν οι επενδύσεις και το οικονομικό κλίμα.

Η ευθύνη της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ είναι αποκλειστική.

 

2ον.  Η ανεργία διογκώνεται.

Την ίδια περίοδο που στην Ευρωζώνη η ανεργία μειώνεται, στην Ελλάδα αυξάνει.

Συγκεκριμένα, η ανεργία αναμένεται και πάλι να αυξηθεί, τόσο το 2015 όσο και ακόμη περισσότερο το 2016, μετά τις ενδείξεις σταδιακής μείωσής της το 2014 (κατά 1 ποσοστιαία μονάδα σε ετήσια βάση).

Αναμένεται δε να διαμορφωθεί τουλάχιστον 3 ποσοστιαίες μονάδες υψηλότερη απ’ ότι προβλεπόταν πέρυσι για το 2015.

Η δημοσιοποίηση των στοιχείων του συστήματος «ΕΡΓΑΝΗ», του μηνός Σεπτεμβρίου, επιβεβαιώνει το γεγονός ότι η αγορά εργασίας έχει παγώσει και η μισθωτή απασχόληση βρίσκεται σε ελεύθερη πτώση.

Πιο συγκεκριμένα, το ισοζύγιο ροών προσλήψεων – απολύσεων έκλεισε περίπου με 13.000 χαμένες θέσεις απασχόλησης, η δεύτερη χειρότερη επίδοση των τελευταίων 15 ετών.

3ον. Το οικονομικό κλίμα επιδεινώθηκε.

Κυμαίνεται στο 89,4 για τους πρώτους 9 μήνες του 2015, έναντι μέσου όρου 98,8 μονάδων το αντίστοιχο διάστημα του 2014.

Όπως αναφέρει και το Προσχέδιο, «οι ενδείξεις που προκύπτουν από την παρατήρηση της πτώσης του δείκτη οικονομικού κλίματος λαμβάνουν μεγαλύτερη βαρύτητα αν ιδωθούν στο πλαίσιο του βελτιούμενου οικονομικού κλίματος στην Ευρωζώνη, όπου το 2015 έχουν σημειωθεί αυξήσεις του δείκτη αρκετά πάνω από το κατώφλι των 100 μονάδων βάσης».

4ον. Η δημόσια οικονομία επέστρεψε στα πρωτογενή ελλείμματα.

Η δημόσια οικονομία επιστρέφει σε πρωτογενές έλλειμμα το 2015.

Και αυτό μετά από 2 χρόνια, το 2013 και το 2014, εξισορρόπησης των δίδυμων ελλειμμάτων, με την επίτευξη τόσο πρωτογενών δημοσιονομικών πλεονασμάτων, όσο και πλεονασμάτων στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών.

Η επιστροφή μάλιστα στα πρωτογενή ελλείμματα γίνεται παρά τη λήψη νέων, πρόσθετων, επώδυνων μέτρων λιτότητας, ύψους άνω των 2 δισ. ευρώ μόνο για το 2015 από την Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ.

Και ο λογαριασμός όλο και «ανεβαίνει», όλο και διογκώνεται.

5ον. Οι Οργανισμοί Κοινωνικής Ασφάλισης «βουλιάζουν» στα ελλείμματα.

Συγκεκριμένα, παρουσιάζουν αυξημένο έλλειμμα το 2015, το οποίο προβλέπεται να διευρυνθεί και να «σκαρφαλώσει» στα 2,6 δισ. ευρώ το 2016.

Παρατηρείται, εκτιμάται και προβλέπεται επιδείνωση στις ασφαλιστικές εισφορές, στη συνταξιοδοτική δαπάνη, στις απλήρωτες υποχρεώσεις.

Κυρίως απλήρωτες παροχές εφάπαξ που αναμένεται να σωρευθούν μέχρι το τέλος του 2015.

6ον. Οι Οργανισμοί Τοπικής Αυτοδιοίκησης παρουσιάζουν μεγάλη απόκλιση από τους στόχους.

Η απόκλιση αυτή οφείλεται, κυρίως, στη σημαντική υστέρηση των ίδιων εσόδων τους, στην αύξηση των λειτουργικών δαπανών και στην εκτιμώμενη αύξηση των απλήρωτων υποχρεώσεών τους σε σχέση με το 2014.

7ον. Οι ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις του Δημοσίου προς τον ιδιωτικό τομέα διογκώνονται.

Μόνο κατά το οκτάμηνο του 2015, αυτές οι υποχρεώσεις, σε επίπεδο Γενικής Κυβέρνησης, ήδη αυξήθηκαν κατά 2,2 δισ. ευρώ, ή κατά 57% σε σχέση με το τέλος του 2014.

Οι υποχρεώσεις είχαν μειωθεί από τα 9,6 δισ. ευρώ το 2012, στα 3,8 δισ. ευρώ το 2014, παρουσιάζοντας μία μείωση της τάξεως του 60% την περίοδο 2012-2014.

 

8ον. Το ύψος των πρόσθετων μέτρων της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ διαρκώς αυξάνεται.

Για την περίοδο 2015-2016 εκτιμάται, με τα σημερινά δεδομένα, περίπου στα 6,5 δισ. ευρώ.

Ο λογαριασμός αυτός θα είναι, τελικά, πολύ υψηλότερος.

Κι αυτό γιατί:

α) Υπάρχει μια σειρά από νέα μέτρα, τα οποία, σύμφωνα με το Προσχέδιο, «είτε δεν είναι μετρήσιμα είτε η διαδικασία ποσοτικοποίησής τους δεν έχει ολοκληρωθεί προς το παρόν».

Μεταξύ αυτών είναι η σταδιακή κατάργηση της υφιστάμενης φορολογικής μεταχείρισης των αγροτών, η μείωση όλων των ορίων για τις κατασχέσεις, η κατάργηση φοροαπαλλαγών φυσικών και νομικών προσώπων κ.α.

β) Υπάρχουν, σύμφωνα με το 3ο Μνημόνιο, Μνημόνιο του οποίου την ιδιοκτησία έχει η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ, πρόσθετα μέτρα για την περίοδο 2017-2018 («αξιόπιστα διαρθρωτικά μέτρα που θα αποφέρουν τουλάχιστον ¾% του ΑΕΠ το 2017 και ¼% του ΑΕΠ το 2018»).

Ενώ, «οι Ελληνικές αρχές δεσμεύονται να λάβουν περαιτέρω διαρθρωτικά μέτρα τον Οκτώβριο του 2016, αν κριθούν αναγκαία, για να διασφαλιστούν οι στόχοι του 2017 και του 2018».

Αυτή είναι η δημοσιονομική προοπτική της χώρας και της οικονομίας της, με τις υπογραφές της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ.

9ον. Από τα δημοσιονομικά μέτρα που εισηγήθηκε και υιοθέτησε η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ, και που μπορούν μέχρι σήμερα να προσδιορισθούν, το 62% είναι πρόσθετοι, άμεσοι και έμμεσοι φόροι, και το 38% περικοπές στο σκέλος των δαπανών.

Ο Προϋπολογισμός «στραγγαλίζει» την πραγματική οικονομία.

Το μίγμα των παρεμβάσεων δείχνει ιδεοληπτική, αριστερή εμμονή στην αύξηση υφιστάμενων ή την επιβολή νέων φόρων.

Δεν υιοθετεί την ορθή προσέγγιση προσαρμογής και επιμερισμού των μέτρων μεταξύ δαπανών και φόρων.

Ο ιδιωτικός τομέας της οικονομίας απειλείται με πλήρη διάλυση, ενώ παράλληλα, περικόπτονται οι συντάξεις, μειώνεται το ήδη χαμηλό διαθέσιμο εισόδημα των νοικοκυριών και πλήττεται η ιδιωτική κατανάλωση.

Επιπρόσθετα, κάνει ιδιαίτερη εντύπωση η αναφορά του Προσχεδίου ότι «οι περικοπές δαπανών θα αφορούν σε τομείς που δεν επηρεάζουν ευθέως τα εισοδήματα των πολιτών» (σελ. 13).

Και αυτό γιατί το 75% της περιστολής στις δαπάνες αφορά περικοπές σε κύριες και επικουρικές συντάξεις, παροχές κοινωνικής ασφάλισης και κοινωνικά επιδόματα.

Πολιτικές, που πλήττουν άμεσα και ευθέως τα εισοδήματα των πολιτών.

Η Κυβέρνηση, για ακόμη μία φορά, προσπαθεί να «βαπτίσει» το «κρέας», «ψάρι».

Οι πολίτες, όμως, έχουν αρχίσει να υφίστανται το κόστος των πολιτικών της.

 

10ον. Τα μεγέθη για τα τακτικά έσοδα του Προϋπολογισμού ενσωματώνουν αισιόδοξες εκτιμήσεις και προβλέψεις.

Ήδη, οι αποκλίσεις στους άμεσους και έμμεσους φόρους, για το 2015, είναι μεγάλες, υψηλότερες από τις αρχικές και μεταγενέστερες εκτιμήσεις του Προσχεδίου.

Και οφείλονται, εν πολλοίς, στην επιδείνωση του μακροοικονομικού περιβάλλοντος και στη συστηματική καλλιέργεια κουλτούρας «μη-πληρωμής» από τα Κυβερνητικά στελέχη, όσο καιρό ήταν στην Αντιπολίτευση.

Συγκεκριμένα, η υστέρηση των φορολογικών εσόδων άγγιξε τα 4 δισ. ευρώ το εννεάμηνο του 2015.

Ενώ και τα έσοδα των Φορέων Κοινωνικής Ασφάλισης από ασφαλιστικές εισφορές κατέγραψαν υστέρηση περίπου 700 εκατ. ευρώ, παρά το γεγονός ότι πολλοί, υπό το καθεστώς του εγκλωβισμού που επέβαλαν οι κεφαλαιακοί περιορισμοί και με τον φόβο του «κουρέματος» των καταθέσεών τους, έσπευσαν, τον Ιούλιο και τον Αύγουστο, να τακτοποιήσουν τις υποχρεώσεις τους.

Λόγω όμως της αύξησης της ανεργίας και της σκόπιμης μετάθεσης των φορολογικών υποχρεώσεων για το τέλος του 2015, θα υπάρξει επιβράδυνση των παρακρατούμενων και αποδιδόμενων φόρων και κόπωση στις αποδιδόμενες ασφαλιστικές εισφορές.

Όλα αυτά δεν έχουν ρεαλιστικά συνεκτιμηθεί στις προβλέψεις του Προσχεδίου.

Απόδειξη αυτού, η εκτίναξη των φορολογικών οφειλών των ιδιωτών προς το Δημόσιο, μόνο το μήνα Σεπτέμβριο, κατά 1,5 δισ. ευρώ.

Και αυτό λίγο πριν έρθουν τα εκκαθαριστικά του ΕΝΦΙΑ, της εισφοράς αλληλεγγύης, του φόρου πολυτελούς διαβίωσης και των λοιπών φόρων και προκαταβολών που επέβαλε η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ.

Οι εκτιμήσεις λοιπόν, ιδίως για τα φορολογικά έσοδα και τις ασφαλιστικές εισφορές, θεωρούμε ότι είναι τουλάχιστον αισιόδοξες και το «τσουνάμι» των φόρων τους τελευταίους μήνες του έτους δεν θα συμβάλλει στη  μείωση των αποκλίσεων για το 2015.

Ενώ, στο 2016, εκτός των άλλων, προβλέπονται και έσοδα 2 δισ. ευρώ από αποκρατικοποιήσεις.

Εκτίμηση η οποία, σύμφωνα με τον Πρόεδρο του ΤΑΙΠΕΔ, «κακώς» έχει διατυπωθεί (Συνέντευξη, Εφημερίδα Καθημερινή της Κυριακής, 18.10.2015).

 

11ον. Το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων (ΠΔΕ) παραμένει καθηλωμένο.

Είναι χαρακτηριστικό ότι το εννεάμηνο του 2015, δηλαδή στα ¾ της χρονιάς, οι δαπάνες του Προγράμματος ανήλθαν μόλις στα 2,2 δισ. ευρώ, έναντι στόχου για 3,4 δισ. ευρώ.

Έτσι, μέχρι το τέλος του έτους, μέσα σε 3 μήνες, πρέπει να δαπανηθεί ποσό σχεδόν διπλάσιο από αυτό που έχει δαπανηθεί στο εννεάμηνο, προκειμένου να επιτευχθεί ο ετήσιος στόχος.

12ον. Οι μειωμένοι δημοσιονομικοί στόχοι δεν «εξασφαλίζουν σημαντικό δημοσιονομικό χώρο».

Η Κυβέρνηση εσφαλμένα θριαμβολογεί.

Η αλήθεια είναι ότι εκείνο που μετρά είναι η συνεκτίμηση του ύψους των δημοσιονομικών στόχων σε σχέση με το ύψος των παρεμβάσεων που απαιτούνται για να υλοποιηθούν.

Οι  δημοσιονομικοί στόχοι εξαρτώνται από την κατάσταση και τη δυναμική της οικονομίας.

Υπενθυμίζω ότι οι «Θεσμοί», για το 2015, προέβλεπαν πρωτογενές πλεόνασμα κοντά στο 2% του ΑΕΠ, χωρίς τη λήψη οποιουδήποτε πρόσθετου μέτρου.

Η Κυβέρνηση, αφού οδήγησε την οικονομία και πάλι στο «καθοδικό σπιράλ», παρουσιάζει ως επιτυχία την εκτίμηση ότι το 2015, χωρίς τη λήψη οποιουδήποτε πρόσθετου μέτρου, θα κλείσει με πρωτογενές έλλειμμα 1,5% του ΑΕΠ, ενώ η επίτευξη στόχου για πρωτογενές έλλειμμα 0,25% απαιτεί πρόσθετα μέτρα λιτότητας, ύψους άνω των 2 δισ. ευρώ.

Δηλαδή, η χώρα υπό την πολιτική ηγεσία του κ. Τσίπρα παρουσιάζει πρωτογενές έλλειμμα, με πρόσθετα μέτρα λιτότητας και συνακόλουθα ισόποση επιβάρυνση των ακαθάριστων χρηματοδοτικών αναγκών του κράτους, δηλαδή του δανεισμού της χώρας.

Όλα αυτά επιβεβαιώνονται και στο Προσχέδιο του πρώτου Προϋπολογισμού της Κυβέρνησης της Αριστεράς, στη σελίδα 11.

Είναι απορίας άξιον γιατί η Κυβέρνηση επιχαίρει γι’ αυτή την εξέλιξη.

 

13ον. Προέκυψε ανάγκη μιας νέας ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών.

Η αλήθεια είναι σε αυτή την ανάγκη οδήγησε η φυγή κεφαλαίων (42 δισ. ευρώ την περίοδο Δεκέμβριος 2014 – Ιούλιος 2015) και η επιβολή των κεφαλαιακών περιορισμών που προκάλεσε η επί μήνες ανερμάτιστη διακυβέρνηση από τους ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ.

Σε επίρρωση αυτού, σημειώνω ότι η Πρόεδρος του Εποπτικού Συμβουλίου του Ενιαίου Εποπτικού Μηχανισμού της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, κα. Ντανιέλ Νουί, σε συνέντευξή της είχε αναφέρει ότι «οι Ελληνικές τράπεζες παραμένουν καλά κεφαλαιοποιημένες» (FXSTREET, 2 Ιουνίου 2015), ενώ τον Αύγουστο του 2015, ανέφερε ότι «πολιτικά γεγονότα έχουν κάνει πιο ευάλωτες τις Ελληνικές τράπεζες»  (Reuters, 20 Αυγούστου 2015).

Μάλιστα, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή αναφέρει ότι «υφίστανται σημαντικοί κίνδυνοι για τη χρηματοοικονομική σταθερότητα στην Ελλάδα, που προήλθαν από την αβεβαιότητα των οικονομικών και χρηματοπιστωτικών πολιτικών της Ελληνικής Κυβέρνησης το τελευταίο εξάμηνο» (European Commission, Greece – Request for stability support in the form of an ESM loan, 10 Ιουλίου 2015).

Θεωρώ ότι τα σχόλια είναι περιττά.

 

14ον. Το δημόσιο χρέος και πάλι διογκώνεται.

Ως απόλυτος αριθμός, μετά τη συρρίκνωση που επετεύχθη για πρώτη φορά το 2014, και πάλι, εξαιτίας της νέας ανάγκης ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών, αυξάνεται.

Με αποτέλεσμα, ως ποσοστό του μειούμενου ΑΕΠ, να διαμορφωθεί περίπου στο 192% το 2016, αυξημένο κατά 17 ποσοστιαίες μονάδες του ΑΕΠ μέσα σε 2 χρόνια!

Και επειδή πολλές φορές η Κυβέρνηση θριαμβολογεί ότι δήθεν «κατάφερε επιτέλους να ανοίξει το θέμα του χρέους», η αλήθεια είναι η εξής:

Το ύψος και το «προφίλ» του χρέους, μετά το 2012, βελτιώθηκαν αισθητά.

Αποδείξεις;

α) Το δημόσιο χρέος μειώθηκε κατά περίπου 40 δισ. ευρώ την περίοδο 2011-2014.

Αυτό επιβεβαιώνεται και στο Προσχέδιο του πρώτου Προϋπολογισμού της Κυβέρνησης της Αριστεράς, στη σελίδα 48.

β) Το 2014, η μέση σταθμική υπολειπόμενη φυσική διάρκεια του δημοσίου χρέους ήταν 16,6 έτη και το μέσο σταθμικό επιτόκιο λίγο πάνω από το 2%.

Το 2011, η διάρκεια ήταν 6,3 έτη και το επιτόκιο 4%.

γ) Το 2014, οι τόκοι ανέρχονταν στα 5,5 δισ. ευρώ.

Το 2011, ήταν 16,1 δισ. ευρώ.

Αυτό επιβεβαιώνεται και στο Προσχέδιο του πρώτου Προϋπολογισμού της Κυβέρνησης της Αριστεράς, στη σελίδα 49.

Όλα αυτά τα έχει προσυπογράψει ο κ. Τσίπρας, στην απόφαση της 12ης Ιουλίου, σύμφωνα με την οποία:

«Η Σύνοδος Κορυφής για το Ευρώ υπενθυμίζει ότι τα κράτη-μέλη της Ευρωζώνης έχουν θεσπίσει κατά τη διάρκεια των τελευταίων ετών μία αξιοσημείωτη δέσμη μέτρων προς υποστήριξη της βιωσιμότητας του χρέους της Ελλάδας, η οποία εξομάλυνε την πορεία εξυπηρέτησης του χρέους της Ελλάδας και μείωσε το κόστος σημαντικά».

Συνεπώς, πως η Κυβέρνηση ισχυρίζεται ότι «ανοίγει για πρώτη φορά το θέμα του χρέους», όταν η ίδια υποστηρίζει ότι έχει ενισχυθεί σημαντικά η βιωσιμότητα του χρέους κατά το παρελθόν;

Απίστευτα ψέματα!

Ωστόσο, είναι γεγονός ότι η βιωσιμότητα του δημοσίου χρέους επιδεινώθηκε ραγδαία κατά το 2015.

Όπως καταγράφει και η Έκθεση του ΔΝΤ, της 25ης Ιουνίου 2015, που η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ κατέθεσε στη Βουλή, «οι βασικοί παράγοντες που οδήγησαν τους τελευταίους μήνες στην επιδείνωση της Ανάλυσης Βιωσιμότητας Χρέους είναι η μείωση της οικονομικής ανάπτυξης, η αναθεωρημένη πορεία του πρωτογενούς ισοζυγίου, τα χαμηλότερα έσοδα από τις αποκρατικοποιήσεις και πιθανές επιπρόσθετες οικονομικές ανάγκες του τραπεζικού συστήματος».

Το αποτέλεσμα είναι το δημόσιο χρέος κατά το 2015 να αυξάνεται, ως απόλυτος αριθμός, εξαιτίας της ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών, και ως ποσοστό του ΑΕΠ, λόγω της μείωσης του ΑΕΠ.

Οι προβλέψεις του ΔΝΤ για την εξέλιξη του δημοσίου χρέους αποκαλύπτουν την εφιαλτική δυναμική του δημοσίου χρέους που πυροδότησαν οι ανερμάτιστοι χειρισμοί της Κυβέρνησης.

Άρα, καθίσταται αναπόφευκτη η λήψη πρόσθετων παραμετρικών μέτρων για την ενίσχυση της βιωσιμότητας του δημοσίου χρέους.

Η απόφαση κατά τη Σύνοδο Κορυφής, της 12ης Ιουλίου 2015, επιβεβαιώνει την απόφαση του Νοεμβρίου του 2012.

Συγκεκριμένα,  αναφέρει ότι «σύμφωνα με το πνεύμα της δήλωσης της Ευρωομάδας του Νοεμβρίου του 2012, η Ευρωομάδα παραμένει έτοιμη να εξετάσει, εάν χρειαστεί, πιθανά πρόσθετα μέτρα (πιθανή παράταση των περιόδων χάριτος και αποπληρωμής), για να εξασφαλιστεί ότι οι ακαθάριστες χρηματοδοτικές ανάγκες παραμένουν σε βιώσιμο επίπεδο».

Και προσθέτει: «Η Σύνοδος Κορυφής για το Ευρώ τονίζει ότι δεν μπορούν να αναληφθούν απομειώσεις της ονομαστικής αξίας του χρέους».

Ο κ. Τσίπρας επί χρόνια καλλιεργούσε ψευδαισθήσεις με παλληκαρισμούς για τη λύση του προβλήματος του δημόσιου χρέους.

Τώρα προσγειώθηκε στην πραγματικότητα και θεωρεί ως επιτυχία την εφαρμογή ρυθμίσεων που συζητούνται από τα τέλη του 2012.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Συμπερασματικά, πρόκειται για ένα Προσχέδιο Προϋπολογισμού που επιβεβαιώνει ότι η χώρα, με οδηγό την αριστερή Kυβέρνηση, έχει επιστρέψει στο «καθοδικό σπιράλ».

Είναι γεγονός ότι η ριζοσπαστική αριστερά κατέλαβε το «τυρί» της πολιτικής εξουσίας, αλλά μη έχοντας σχέδιο για τη χώρα, έχασε πολύτιμο χρόνο, με συνέπεια να εγκλωβισθεί στη «φάκα» και να χάσει την όποια ιδεολογικοπολιτική «ψυχή» της.

Το ζητούμενο είναι να μην εγκλωβίσει, ανεπίστρεπτα, και τη χώρα.

Το αν αυτό συνέβη λόγω ανεπάρκειας ή σκοπιμότητας θα το αποδείξει η ίδια η ζωή.

Εκτιμώ ότι σύντομα θα έχουμε πλήρη απόδειξη.

Μπορείτε να δείτε βίντεο/απόσπασμα από την ομιλία εδώ

Ομιλία στην Ολομέλεια κατά τη συζήτηση του Πολυνομοσχεδίου του Υπουργείου Οικονομικών

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Ξεκινώ την τοποθέτησή μου παίρνοντας αφορμή από την τελευταία πρόταση της ομιλίας του Αναπληρωτή Υπουργού Οικονομικών κ. Χουλιαράκη, προχθές, στη Συνεδρίαση των Επιτροπών.

Συγκεκριμένα, ο κ. Χουλιαράκης είπε:

«Αναρωτιέμαι αν η ΝΔ έχει διαρρήξει οριστικά τους δεσμούς της τόσο με τη λογική, όσο και με την κληρονομιά της ίδιας παράταξης του Κωνσταντίνου Καραμανλή, του Παναγιώτη Κανελλόπουλου και του Παναγή Παπαληγούρα».

Κε. Υπουργέ, κατ’ αρχήν χαίρω διότι και εσείς πλέον αναγνωρίζετε τη στρατηγική θέση της ΝΔ στο ιδεολογικοπολιτικό φάσμα, όπως την εδραίωσε και την εφάρμοσε, με οφέλη για τη χώρα, ο ιδρυτής της Κωνσταντίνος Καραμανλής και οι εκλεκτοί, υψηλού πολιτικού μεγέθους, συνεργάτες του.

Κάνετε όμως λάθος.

Υποθέτω από πολιτική σκοπιμότητα, και όχι από τυφλή πρόθεση.

Εμείς, όχι μόνο δεν έχουμε διαρρήξει τους δεσμούς, αλλά είμαστε υπερήφανοι γι’ αυτή την κληρονομιά.

Με κάθε ευκαιρία διατρανώνουμε την πίστη μας στον διαχρονικά δικαιωμένο ιδεολογικό και πολιτικό πυρήνα μας, αυτόν του ριζοσπαστικού, του κοινωνικού φιλελευθερισμού και της κοινωνικής οικονομίας της αγοράς.

Πυρήνας που μας οδηγεί στην διαρκή αναζήτηση αρμονικής ισορροπίας μεταξύ της οικονομικής αποτελεσματικότητας και της κοινωνικής δικαιοσύνης, με στόχο την αποτελεσματική προώθηση της βιώσιμης ανάπτυξης, της απασχόλησης και της κοινωνικής συνοχής.

Είμαστε υπερήφανοι γιατί η ΝΔ, τα τελευταία 41 χρόνια, πέρα από σκόπιμες «υποτιμήσεις» του ρόλου της, έχει την πιο επωφελή για τη χώρα συμμετοχή στη μεταπολιτευτική δημόσια ζωή, συγκριτικά με τα άλλα πολιτικά κόμματα.

Και  υπογραμμίζω ότι, αθροιστικά, στις εκλογικές αναμετρήσεις, έχει συγκεντρώσει την υψηλότερη εμπιστοσύνη των πολιτών.

Χαίρομαι που και εσείς αναγνωρίζετε αυτή τη συμβολή.

Ταυτόχρονα, βέβαια, αντιλαμβάνομαι και το δικό σας πολιτικό κενό.

Γιατί μετά τις ιδεολογικές περιπλανήσεις και τη μνημονιακή μετάλλαξη, έχετε πλέον παραδώσει και την όποια «ψυχή της Αριστεράς».

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Η «Αριστερή» Κυβέρνηση κατέθεσε ένα ακόμη Πολυνομοσχέδιο στο πλαίσιο υλοποίησης του 3ου Μνημονίου.

Ένα Μνημόνιο που φέρει τη σφραγίδα αποκλειστικά των ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ.

Ένα Μνημόνιο έμπνευσης, ιδιοκτησίας και εκτέλεσης της «αριστερής» Κυβέρνησης.

Και ένα Πολυνομοσχέδιο χωρίς, προφανώς, συνοχή, χωρίς καν ουσιαστική, συνεκτική αιτιολογική έκθεση.

Ένα Πολυνομοσχέδιο χωρίς αναπτυξιακό πρόσημο και πυξίδα, με έντονα τα υφεσιακά χαρακτηριστικά να διατρέχουν διατάξεις του.

Ένα Πολυνομοσχέδιο που προσθέτει, αναδρομικά, φόρους στην ακίνητη περιουσία.

Ένα Πολυνομοσχέδιο που τροποποιεί, επί το δυσμενέστερο, τις ρυθμίσεις για τις ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις, πέραν της αύξησης του επιτοκίου που έχει ήδη υλοποιηθεί, εισάγοντας μάλιστα και τον αυθαίρετο ρόλο της υποκειμενικής κρίσης της διοίκησης για τη μείωση του αριθμού των δόσεων.

Υποκειμενική κρίση που μπορεί να τροφοδοτήσει, δυνητικά, τη συναλλαγή και τη διαφθορά.

Ένα Πολυνομοσχέδιο που καταργεί συνταξιοδοτικές διατάξεις ακόμη και νόμων που ψηφίστηκαν το 2015.

Ένα Πολυνομοσχέδιο που προσθέτει, δυνητικά, ευνοϊκές ρυθμίσεις, στο ύψος των προστίμων, για εκκρεμείς υποθέσεις πλαστών και εικονικών τιμολογίων.

Για αυτούς, κυρίως, τους λόγους η ΝΔ, όπως ανέφερε και ο Εισηγητής της, καταψηφίζει, επί της αρχής, το Πολυνομοσχέδιο.

Θα στηρίξει, όμως, ενδεικτικά, εκείνες τις διατάξεις που αυστηροποιούν, ακόμη περισσότερο, το πλαίσιο για την αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής.

Αρκεί, βέβαια, πράγματι να το αυστηροποιούν.

Επίσης η ΝΔ μπορεί να στηρίξει διατάξεις που ενισχύουν, ακόμη περισσότερο, το πλαίσιο δημοσιονομικής διαχείρισης και πειθαρχίας.

Άλλωστε, όταν η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ εισήγαγε τις σχετικές διατάξεις, το 2014, με το Νόμο 4270 ενώ ο ΣΥΡΙΖΑ τις καταψήφιζε.

Και σήμερα τις εισηγείται.

Επειδή ο Αναπληρωτής Υπουργός Οικονομικών προέβη και σε ορισμένες αξιολογικές κρίσεις, στρεβλώνοντας την πραγματικότητα, μόνο 2 σύντομες επισημάνσεις:

1ον. Διερωτήθηκε: «Η Αντιπολίτευση διαφωνεί με τη συγκέντρωση των λογαριασμών του Δημοσίου σε έναν λογαριασμό;».

Συγγνώμη, κε. Υπουργέ, εμάς ρωτάτε;

Σας υπενθυμίζω ότι η ΝΔ, με τη συνεργασία του ΠΑΣΟΚ, το Σεπτέμβριο και το Δεκέμβριο του 2014, προχώρησε στο κλείσιμο 1.400 λογαριασμών του Δημοσίου προκειμένου να επιτυγχάνεται η παρακολούθηση και ο προγραμματισμός των ταμειακών ροών.

[Κατάθεση στα Πρακτικά των σχετικών Αποφάσεων]

Τότε ο ΣΥΡΙΖΑ καταψήφιζε τη ρύθμιση.

Κε. Υπουργέ, μάλλον δεν παρακολουθήσατε συστηματικά τις εξελίξεις.

Συνεπώς, μπερδέψατε τους αποδέκτες του ερωτήματός σας.

Απευθυνθείτε στο ΣΥΡΙΖΑ.

2ον. Διερωτήθηκε: «Η Αντιπολίτευση διαφωνεί με την ενεργοποίηση του Δημοσιονομικού Συμβουλίου;».

Νομίζω ότι και πάλι τα μπερδέψατε.

Όταν η ΝΔ, με το ΠΑΣΟΚ, εισηγήθηκε και ψήφισε τη σύσταση του Δημοσιονομικού Συμβουλίου, το 2014, με το Νόμο 4270, ο ΣΥΡΙΖΑ, δια του Εισηγητή του, που είναι και ο σημερινός Υπουργός Οικονομικών, υποστήριζε ότι: «δημιουργείται μια ανεξάρτητη αρχή με υπερβολικές εξουσίες, χωρίς καμία λαϊκή νομιμοποίηση».

[Κατάθεση στα Πρακτικά της τοποθέτησης του Εισηγητή του ΣΥΡΙΖΑ]

Και καταψήφισε τη ρύθμιση.

Κάνετε αυτοκριτική για τις πιρουέτες σας, ρωτήστε το ΣΥΡΙΖΑ και αφήστε το ρητορικό ερώτημα προς τη ΝΔ.

Και κάτι ακόμη.

Πριν λίγο, ο Υπουργός Οικονομικών υπερασπίστηκε της διάταξης σύμφωνα με την οποία καταργείται ο προληπτικός έλεγχος του Ελεγκτικού Συνεδρίου.

Πριν από 1 χρόνο όμως, στις 24 Ιουνίου 2014, ο κ. Υπουργός, ως Εισηγητής τότε του ΣΥΡΙΖΑ, σε σχετική διάταξη της τότε Κυβέρνησης με την οποία αυξάνονταν τα όρια του προληπτικού ελέγχου από τις 15.000 στις 30.000 ευρώ, δήλωνε:

«Αν χαθεί, σιγά σιγά, ο προληπτικός έλεγχος του Ελεγκτικού Συνεδρίου, τότε αυτό θα έχει έναν ρόλο σαν μια ιδιωτική ελεγκτική επιχείρηση. Έχουμε δει, σε όλες τις αγγλοσαξονικές χώρες, ότι αυτή η προσέγγιση δεν μπόρεσε να αντιμετωπίσει τα προβλήματα της διαφθοράς, της σπατάλης».

Και σήμερα υπερασπίζεστε την πλήρη κατάργηση.

Απίστευτη, πρωτόγνωρη οβιδιακή μεταμόρφωση!!!

Κύριε Υπουργέ,

Διαπιστώνω, συνεπώς, ότι επιχειρείτε να θολώσετε τη δημόσια συζήτηση για να καλύψετε αυτές τις οβιδιακές μεταμορφώσεις και τη μνημονιακή μετάλλαξη του ΣΥΡΙΖΑ.

Η ΝΔ δεν θα το επιτρέπει.

Θα καθαρίζει την ατμόσφαιρα.

Επίσης, δεν θα μιμηθεί τις επί πολλά χρόνια πρακτικές ΣΥΡΙΖΑ.

Δεν θα επιδοθεί σε πολιτική κερδοσκοπία πάνω στα προβλήματα της χώρας και των πολιτών.

Δεν θα πει «όχι σε όλα».

Τις ωφέλιμες στρατηγικές για την πορεία της χώρας, θα τις στηρίξει.

Τις ωφέλιμες πολιτικές για τα αδύναμα και τα μεσαία κοινωνικά στρώματα θα τις στηρίξει.

Όλες τις άλλες στρατηγικές και πολιτικές θα τις απορρίπτει.

Θα τις καταψηφίζει.

Ομιλία στις Επιτροπές της Βουλής για το Πολυνομοσχέδιο του Υπουργείου Οικονομικών

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Η Κυβέρνηση κατέθεσε, χθες βράδυ, ένα ακόμη Πολυνομοσχέδιο.

Το πρώτο της με τη νέα σύνθεση.

Ένα Πολυνομοσχέδιο χωρίς, προφανώς, συνοχή, χωρίς καν ουσιαστική, συνεκτική αιτιολογική έκθεση.

Ένα Πολυνομοσχέδιο χωρίς αναπτυξιακό πρόσημο και πυξίδα, με έντονα τα υφεσιακά χαρακτηριστικά να διατρέχουν διατάξεις του.

Ένα Πολυνομοσχέδιο που προσθέτει, αναδρομικά, φόρους στην ακίνητη περιουσία, φορολογώντας ανείσπρακτα ενοίκια – δηλαδή ανύπαρκτα εισοδήματα, καταργώντας εκπτώσεις, αυξάνοντας τους φορολογικούς συντελεστές στα ενοίκια, και μάλιστα κάνοντας πιο άδικη την κατανομή των φορολογικών βαρών, αφού αυξάνει πολύ περισσότερο τη φορολόγηση των χαμηλότερων έναντι των υψηλότερων εισοδημάτων.

Ένα Πολυνομοσχέδιο που τροποποιεί, επί το δυσμενέστερο, τις ρυθμίσεις για τις ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις, πέραν της αύξησης του επιτοκίου που έχει ήδη υλοποιηθεί, εισάγοντας μάλιστα και τον αυθαίρετο ρόλο της υποκειμενικής κρίσης της διοίκησης για τη μείωση του αριθμού των δόσεων.

Υποκειμενική κρίση που μπορεί να τροφοδοτήσει, δυνητικά, τη συναλλαγή και τη διαφθορά.

Ένα Πολυνομοσχέδιο που καταργεί συνταξιοδοτικές διατάξεις ακόμη και νόμων που ψηφίστηκαν το 2015.

Ένα Πολυνομοσχέδιο που προσθέτει, δυνητικά, ευνοϊκές ρυθμίσεις, στο ύψος των προστίμων, για εκκρεμείς υποθέσεις πλαστών και εικονικών τιμολογίων.

Για αυτούς, κυρίως, τους λόγους η ΝΔ, όπως ανέφερε και ο Εισηγητής της, καταψηφίζει, επί της αρχής, το Πολυνομοσχέδιο.

Όμως, η ΝΔ δεν θα μιμηθεί τις πρακτικές ΣΥΡΙΖΑ.

Δεν θα επιδοθεί σε πολιτική κερδοσκοπία πάνω στα προβλήματα της χώρας και των πολιτών.

Ούτε θα πει «όχι σε όλα».

Θα στηρίξει, ενδεικτικά, εκείνες τις διατάξεις που αυστηροποιούν, ακόμη περισσότερο, το πλαίσιο για την αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής.

Αρκεί, βέβαια, πράγματι να το αυστηροποιούν.

Και εδώ χρειάζονται κάποιες επεξηγήσεις από την Κυβέρνηση σχετικά με την αύξηση του ύψους του φόρου που δεν αποδόθηκε ή διακρατήθηκε, με βάση το οποίο αυξάνονται οι ποινικές κυρώσεις, κυρώσεις με τις οποίες συμφωνούμε.

Επίσης η ΝΔ μπορεί να στηρίξει διατάξεις που ενισχύουν, ακόμη περισσότερο, το πλαίσιο δημοσιονομικής διαχείρισης και πειθαρχίας.

Άλλωστε, όταν η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ εισήγαγε τις σχετικές διατάξεις, το 2014, με το Νόμο 4270, ο ΣΥΡΙΖΑ τις καταψήφιζε.

Και σήμερα τις εισηγείται.

Ειδικότερα, να θυμίσω ότι με το Ν. 4270/2014:

  • Αναμορφώθηκαν οι κανόνες δημοσιονομικής διαχείρισης και εποπτείας που διέπουν τη χάραξη της οικονομικής πολιτικής.
  • Εισήχθη η έννοια του μεσοπρόθεσμου δημοσιονομικού στόχου και των κατάλληλων διορθωτικών μηχανισμών σε περίπτωση σημαντικών αποκλίσεων από το στόχο.
  • Εκσυγχρονίστηκε, εναρμονίστηκε και συντονίστηκε το υφιστάμενο εθνικό δημοσιονομικό πλαίσιο με τις βέλτιστες ευρωπαϊκές και διεθνείς πρακτικές.
  • Επικαιροποιήθηκαν οι μέχρι τότε ισχύουσες διατάξεις του δημόσιου λογιστικού.
  • Αναδείχθηκε και εμπεδώθηκε η έννοια της δημοσιονομικής πειθαρχίας.
  • Συστάθηκε το Ελληνικό Δημοσιονομικό Συμβούλιο.
  • Ενισχύθηκε ο ρόλος και η ευθύνη των προϊσταμένων των Γενικών Διευθύνσεων Οικονομικών Υπηρεσιών.
  • Θεσμοθετήθηκε η λειτουργία των υπηρεσιών εσωτερικού ελέγχου.
  • Θεσπίστηκαν δημοσιονομικοί κανόνες για όλους τους φορείς της Γενικής Κυβέρνησης.
  • Συνάφθηκαν Μνημόνια Συνεργασίας μεταξύ του Υπουργείου Οικονομικών και των υπόλοιπων Υπουργείων, τόσο για την εκτέλεση του Προϋπολογισμού όσο και για την αποπληρωμή των ληξιπρόθεσμων υποχρεώσεων του Δημοσίου προς τον ιδιωτικό τομέα.

Και φυσικά, προχώρησε ο ενιαίος τρόπος καταγραφής και διαχείρισης των λογαριασμών του Δημοσίου, προκειμένου να επιτυγχάνεται η παρακολούθηση και ο προγραμματισμός των ταμειακών ροών και να προσδιορίζεται το ύψος των διαθεσίμων.

Και έκλεισαν, ενδεικτικά, τον Ιούλιο του 2014, 934 λογαριασμοί.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Πέρυσι, η τότε Αξιωματική Αντιπολίτευση, ο ΣΥΡΙΖΑ, όλα αυτά τα καταψήφισε.

Μάλιστα, ενδεικτικά και μόνο, πέρυσι, ο ΣΥΡΙΖΑ, δια του Εισηγητή του, υποστήριζε ότι τα Μνημόνια συνεργασίας του Υπουργείου Οικονομικών με τα άλλα Υπουργεία αποτελούν «συρρίκνωση της δημοκρατίας».

Σήμερα; Ορθώς, τα υιοθετεί.

Πέρυσι, ο ΣΥΡΙΖΑ, δια του Εισηγητή του, υποστήριζε ότι «η θέσπιση κανόνων στη δημοσιονομική πολιτική, εντείνει το έλλειμμα δημοκρατικής νομιμοποίησης».

Σήμερα; Όπως υποστηρίζει το Νομοσχέδιο, και ορθώς, «πάει και στο επόμενο βήμα».

Πέρυσι, ο ΣΥΡΙΖΑ, δια του Εισηγητή του, υποστήριζε ότι «το Δημοσιονομικό Συμβούλιο είναι μια ανεξάρτητη αρχή με υπερβολικές εξουσίες, χωρίς καμία λαϊκή νομιμοποίηση».

Σήμερα; Ορθώς, όχι μόνο το στηρίζει, αλλά προχωρά και στη στελέχωσή του.

Και όχι μόνο αυτά.

Όπως αναφέρει το Σχέδιο Νόμου, η Κυβέρνηση προχωρά, και ορθώς, στην «περαιτέρω βελτίωση της διαδικασίας κατάρτισης και παρακολούθησης της εκτέλεσης του προϋπολογισμού», στην «ανάγκη ενίσχυσης των υφιστάμενων υπηρεσιών εσωτερικού ελέγχου», «στην επιβολή ήδη θεσμοθετημένων κυρώσεων», στην «ανάγκη κοινής διαχείρισης των διαθεσίμων της Γενικής Κυβέρνησης».

Πρωτοβουλίες που είχαν ξεκινήσει να δρομολογούνται από το φθινόπωρο του 2014, με τη γνωστή ονομασία «Οργανικός Νόμος 2».

Παραμένει ωστόσο ερωτηματικό, και ζητάμε από την Κυβέρνηση να το επαναξιολογήσει, η κατάργηση του προληπτικού ελέγχου από το Ελεγκτικό Συνέδριο, αρχικά, από 1.1.2017, στις δαπάνες του Κράτους και μεταγενέστερα, από 1.1.2019, στις δαπάνες των λοιπών φορέων.

Αντιλαμβάνομαι την ανάγκη απλοποίησης και ενίσχυσης της αποτελεσματικότητας των ελέγχων και μετατόπισης της έμφασης στους κατασταλτικούς ελέγχους.

Για αυτό και η Κυβέρνηση ΝΔ/ΠΑΣΟΚ, αύξησε το όριο του προληπτικού ελέγχου από το Ελεγκτικό Συνέδριο από τις 15.000 στις 30.000 ευρώ.

Το οποίο, φυσικά, το είχατε καταψηφίσει.

Και σήμερα εισηγείστε την πλήρη κατάργηση του προληπτικού ελέγχου.

Νομίζω ότι αυτό το σημείο θέλει επαναξιολόγηση, ωριμότερη σκέψη και αντιμετώπιση.

Και συνεργασία με το Ελεγκτικό Συνέδριο.

Ομιλία στο Συνέδριο Prodexpo 2015 στη θεματική ενότητα “Φορολογία ακίνητης περιουσίας: Αναδιάρθρωση και εξορθολογισμός”

Κυρίες και Κύριοι,

Θέλω να ευχαριστήσω τους διοργανωτές της 16ης Prodexpo για την πρόσκλησή τους να παραστώ και να αναπτύξω, κωδικοποιημένα, ορισμένες σκέψεις για τη φορολόγηση της ακίνητης περιουσίας.

Φορολόγηση την οποία δεν μπορούμε να την εξετάσουμε διακριτά, τόσο από τις διεθνείς τάσεις και τους συγκριτικούς δείκτες, όσο και από τους υφιστάμενους δημοσιονομικούς περιορισμούς.

Κυρίες και Κύριοι,

Η φορολόγηση της ακίνητης περιουσίας θεωρείται, από τους περισσότερους οικονομολόγους, ως μία ορθή φορολογική πολιτική.

Και αυτό γιατί, σύμφωνα με τη διεθνή βιβλιογραφία και πρακτική, στρεβλώνει λιγότερο την κατανομή των πόρων και έχει το χαμηλότερο δυνατό αντίκτυπο στην ανάπτυξη της οικονομίας, σε σχέση με τις φορολογίες που επιβάλλονται στις υπόλοιπα αντικείμενα φόρων (όπως είναι το εισόδημα, η κατανάλωση, οι συναλλαγές).

Ενώ παρουσιάζει και πολύ χαμηλότερα, σε σχέση με άλλα αντικείμενα φόρων, ποσοστά φοροδιαφυγής.

Παρά τα πλεονεκτήματά της, ωστόσο, η φορολόγηση της ακίνητης περιουσίας δεν είναι δημοφιλής.

Έχει χαρακτηριστεί ως ο «φόρος που ο καθένας αγαπά να μισεί».

Έχει επικριθεί για μια σειρά από λόγους: ως άδικος, ως ασύνδετος με την φοροδοτική ικανότητα ή την ανταποδοτική ωφέλεια, ως ακατάλληλος επειδή υποστηρίζει υπηρεσίες που δεν σχετίζονται με την ιδιοκτησία.

Έχει επίσης επικριθεί για τις αρνητικές επιπτώσεις του στη στέγαση, στη χρήση της γης και στην αστική ανάπτυξη.

Όμως, σε κάθε περίπτωση, το γεγονός είναι ότι η ακίνητη περιουσία αποτελεί συνταγματικώς προβλεπόμενο αντικείμενο του φόρου.

Ως εκ τούτου, φορολογείται, κατ’ αρχάς, αφενός, κάθε φορά που σημειώνεται μεταβίβασή της (φόρος μεταβίβασης ακινήτων, φόρος δωρεών, κληρονομιών, γονικών παροχών) και αφετέρου, όταν είναι προσοδοφόρος, δηλαδή παράγει εισόδημα (φόρος εισοδήματος στην πρόσοδο από ακίνητα).

Επομένως, όταν με αφορμή την ακίνητη περιουσία αποκτάται πλούτος, υφίσταται εκ των πραγμάτων, και ορθώς, και αντίστοιχη φορολόγηση.

Και η ίδια, όμως, η διατήρηση της ακίνητης περιουσίας, δηλαδή η κατοχή της, αποτελεί, διαχρονικά, για τον Έλληνα νομοθέτη, αντικείμενο ξεχωριστής φορολογικής επιβολής.

Η επιλογή αυτή εδράζεται τόσο στην αντίληψη ότι το ίδιο το ύψος της ακίνητης περιουσίας συνήθως αντανακλά αντίστοιχη φοροδοτική ικανότητα, όσο και στην άποψη ότι το Κράτος, εκπληρώνοντας τους δημοσιονομικούς του στόχους, εξασφαλίζει εκείνο το πλαίσιο οικονομικής σταθερότητας και ασφάλειας, που επιτρέπει την απόκτηση και διατήρηση της ακίνητης περιουσίας.

 

Κυρίες και Κύριοι,

Το ζήτημα της φορολόγησης της ακίνητης περιουσίας προσλαμβάνει στην Ελλάδα μείζονες διαστάσεις, λόγω και της παραδοσιακής τάσης του Έλληνα να επενδύει στο ακίνητο.

Ωστόσο, σε κάθε περίπτωση, ιδιαίτερα σε περιβάλλον άσκησης συσταλτικής δημοσιονομικής πολιτικής, η κατοχή ακίνητης περιουσίας συνιστά έναν δείκτη ευημερίας, ο οποίος δύσκολα μπορεί να τεθεί εκτός πλαισίου φορολογικών επιβαρύνσεων χωρίς άλλες, εξίσου δυσμενείς, δημοσιονομικές και κοινωνικές επιπτώσεις.

Η επιλογή αυτή δυσχεραίνεται όταν δεν υπάρχει πλήρης καταγραφή και τακτοποίηση της ακίνητης περιουσίας των πολιτών.

 

Κυρίες και Κύριοι,

Κινούμενος σε αυτή την κατεύθυνση και φιλοσοφία, ο υφιστάμενος Ενιαίος Φόρος Ιδιοκτησίας Ακινήτων επιδίωξε να αποτελέσει την πρώτη ολοκληρωμένη προσπάθεια φορολόγησης της ακίνητης περιουσίας.

Στόχος του ήταν η εξασφάλιση της δικαιότερης κατανομής των φορολογικών βαρών, επιζητώντας την ισορροπία σε διάφορα επίπεδα.

Ισορροπία μεταξύ του:

  • Πώς θα αυξηθεί η φορολογητέα ύλη και θα διευρυνθεί η φορολογική βάση, χωρίς να επιβαρυνθούν υπέρμετρα τα ακίνητα που θα φορολογηθούν για πρώτη φορά.
  • Πώς θα κατανεμηθεί ο φόρος ανάμεσα στις τρείς κατηγορίες ακινήτων: τα κτίρια, τα οικόπεδα και η εκτός σχεδίου πόλης ή οικισμού γη.
  • Πώς θα κατανεμηθεί ο φόρος ανάμεσα στα ακίνητα, ανάλογα με τη χρήση τους.
  • Πώς θα διευρυνθεί το αντικείμενο του φόρου στο μέγιστο δυνατό βαθμό, απαλλάσσοντας, παράλληλα, συμπολίτες μας που βρίσκονται σε πραγματική αδυναμία να καταβάλουν το φόρο.
  • Πώς όλα τα παραπάνω θα επιτευχθούν, διαφυλάσσοντας ταυτόχρονα τον αναγκαίο δημοσιονομικό στόχο.

Και όλα αυτά όταν, πριν από λίγα χρόνια, υπήρχε απεικόνιση της περιουσίας μόνο για 400.000 φορολογούμενους, ενώ σήμερα υπάρχει πλήρης καταγραφή της περιουσίας 6.150.000 φορολογουμένων, σε μια ενιαία βάση δεδομένων, με στοιχεία που συμπληρώνονται και επικαιροποιούνται συνεχώς.

Βέβαια, και σε αυτή την προσπάθεια, υπήρξαν αστοχίες και ατέλειες, παρατηρήθηκαν αδυναμίες, εμφανίστηκαν στρεβλώσεις και αποκλίσεις από την πραγματικότητα.

Κυρίες και Κύριοι,

Με αυτά τα δεδομένα, ο σκοπός και σήμερα παραμένει η πιο ορθολογική, δίκαιη και σταθερή φορολόγηση της κατοχής της ακίνητης περιουσίας.

Προς την κατεύθυνση αυτή, αναγκαίο πρώτο βήμα είναι η εξομάλυνση των αντικειμενικών αξιών και η εναρμόνισή τους με τα πραγματικά δεδομένα της τρέχουσας αγοράς, ώστε να αποφεύγεται, κατά το δυνατόν, η φορολόγηση πλασματικής φορολογητέας ύλης.

Περαιτέρω, σκόπιμη κρίνεται η περαιτέρω διεύρυνση της φορολογικής βάσης που ήδη επετεύχθη, ώστε, αφ’ ενός η επιβάρυνση να επεκτείνεται σε πολλούς και, αφ’ ετέρου να μειώνεται αισθητά το ύψος της οπότε, συνακόλουθα, να καθίσταται οικονομικά ανεκτή και αντιμετωπίσιμη για τον υπόχρεο.

Επιπλέον, χρήσιμη θα ήταν και η πρόβλεψη ενός ευέλικτου μηχανισμού άμεσης αποκατάστασης αδικιών, δηλαδή η λειτουργία μιας Επιτροπής επιφορτισμένης αποκλειστικώς με το έργο αυτό.

Αδικίες που προκύπτουν κατά την εφαρμογή ενός αντικειμενικού συστήματος, το οποίο εκ των πραγμάτων αδυνατεί να «συλλάβει» τις ιδιαίτερες τεχνικές ή κοινωνικές ιδιαιτερότητες συγκεκριμένων περιπτώσεων.

Επίσης, εφ’ όσον σταθεροποιηθεί η κατάσταση στην οικονομία και την αγορά, θα μπορούσε να εξετασθεί και η σύνδεση της φορολόγησης της ακίνητης περιουσίας με εισοδηματικά κριτήρια, ώστε να μετατραπεί σε κριτήριο της φοροδοτικής ικανότητας του υπόχρεου όχι μόνο το ύψος, ως απόλυτο μέγεθος, της περιουσίας, αλλά η πραγματική οικονομική δυνατότητα του φορολογουμένου να ανταποκρίνεται στην απορρέουσα επιβάρυνση, χωρίς να εξαναγκάζεται να εκποιήσει ή να απειλείται να απωλέσει βίαια την εν λόγω περιουσία του.

Και φυσικά, όταν και πάλι σταθεροποιηθούν τα δημόσια οικονομικά, θα μπορούσε να εξετασθεί η σταδιακή μείωση της φορολογικής επιβάρυνσης της ακίνητης περιουσίας. Όπως, η Ελληνική πολιτεία έπραξε κατά το πρόσφατο παρελθόν, ενδεικτικά με τη μείωση του φόρου μεταβίβασης των ακινήτων.

Συμπληρωματικά, θα μπορούσε να αξιολογηθεί η θέσπιση ενός ορίου, το οποίο δεν θα νομιμοποιείται να υπερβαίνει η συνολική φορολογική επιβάρυνση ενός ιδιοκτήτη ακινήτου από τις πάσης φύσεως φορολογικές υποχρεώσεις, που συνδέονται με αυτό.

Τέλος, θα πρέπει να αξιολογηθεί και η μετεξέλιξη του φόρου σε ανταποδοτικό, ο οποίος θα μπορούσε να αποτελέσει, προοπτικά, βασικό έσοδο της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, όπως συμβαίνει σε αρκετές χώρες του εξωτερικού.

Εκεί όπου οι φόροι ακίνητης περιουσίας επιβάλλονται, σε μεγάλο βαθμό, από την Τοπική Αυτοδιοίκηση, προάγουν την τοπική αυτονομία και ενισχύουν τη λογοδοσία, λόγω της διασύνδεσης πολλών από τις υπηρεσίες που παρέχονται σε τοπικό επίπεδο με τις αξίες των ακινήτων (π.χ. σχολεία, δρόμοι, πάρκα κ.α.).

Όταν οι φόροι ακίνητης περιουσίας χρηματοδοτούν τοπικές υπηρεσίες, οι αποφάσεις θα μπορούσαν να καταστούν πιο αποτελεσματικές, επειδή οι φορολογούμενοι, κατά πάσα πιθανότητα, θα στηρίξουν αυτές τις δραστηριότητες για τις οποίες οι ωφέλειες που λαμβάνονται, ανταποκρίνονται ή υπερβαίνουν τους φόρους.

Υπάρχουν, βέβαια, βασικές παράμετροι που πρέπει να αξιολογηθούν διεξοδικά και σε βάθος, ώστε η μεταρρύθμιση να είναι ολοκληρωμένη και να καταστεί επιτυχής.

Παράμετροι που αφορούν σε ζητήματα αμέσου ή έμμεσου επηρεασμού της ισόρροπης ανάπτυξης στην κτηματαγορά, όπως είναι η διακριτική ευχέρεια και οι βαθμοί ελευθερίας της Τοπικής Αυτοδιοίκησης στους συντελεστές φορολόγησης ανά περιοχή, ή η δυνατότητα και το χρονικό διάστημα αναπροσαρμογής αυτών των φορολογικών συντελεστών.

Παράμετροι που αφορούν στο μηχανισμό είσπραξης του φόρου, στην παρακράτηση όλων των εισπραχθέντων εσόδων και στη χορήγηση φορολογικών ελαφρύνσεων ή απαλλαγών προς ιδιώτες και επιχειρήσεις.

Για αυτό το λόγο, η Κεντρική Κυβέρνηση πρέπει να διατηρήσει σημαντικό ρόλο στο σχεδιασμό και στη λειτουργία του φόρου ακίνητης περιουσίας, ακόμη και σε αυτή τη μορφή.

Με αυτές τις σκέψεις, εύχομαι καλή επιτυχία στις εργασίες του Συνεδρίου.

 

Ομιλία στην Ολομέλεια της Βουλής κατά τη Συζήτηση των Προγραμματικών Δηλώσεων της Κυβέρνησης

Κυρίες και Κύριοι της Κυβέρνησης,

Όπως διαπιστώνετε αυτές τις ημέρες, η ΝΔ είναι εδώ.

Είναι και θα είναι εδώ, όπως πάντα, δημιουργικά παρούσα.

Παρ’ ότι επιδιώξατε να την «τελειώσετε», οι πολίτες δεν σας το επέτρεψαν.

Ενώ εμείς, παρ’ ότι μπορούσαμε να σας «τελειώσουμε», τον Ιούλιο και τον Αύγουστο, δεν το θελήσαμε, και ως εκ τούτου δεν το επιδιώξαμε.

Αυτή είναι μία από τις θεμελιώδεις διαφορές μας.

Εμείς πάντα προτάσσουμε το μακροχρόνιο συμφέρον της πατρίδας, ενώ εσείς πάντα το βραχυχρόνιο συμφέρον του Κόμματος.

Πρέπει να κατανοήσετε ότι οι βαθιές ρίζες της ΝΔ στον ελληνικό λαό και η δικαίωση των μεγάλων επιλογών της για την πατρίδα, δεν επιτρέπουν την υλοποίηση, διαχρονικά, των επιδιώξεων των πολιτικών, αλλά και των άλλων, αντιπάλων της.

Όπως παλαιότερα δεν κατάφεραν να τη θέσουν στο «χρονοντούλαπο», έτσι και τώρα δεν καταφέρατε να την «τελειώσετε».

Και επειδή, συνήθως, η ζωή εκδικείται την αμετροέπεια και την αλαζονεία, σας συνιστώ να είστε προσεκτικοί όταν αναφέρεσθε στη ΝΔ.

Στη ΝΔ, που στηρίζεται στον διαχρονικά δικαιωμένο ιδεολογικό και πολιτικό πυρήνα της, αυτόν του ριζοσπαστικού, του κοινωνικού φιλελευθερισμού και της κοινωνικής οικονομίας της αγοράς.

Με την αρμονική ισορροπία οικονομικής αποτελεσματικότητας και κοινωνικής δικαιοσύνης.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Η Κυβέρνηση της Αριστεράς ανέγνωσε, εντός εννέα μηνών, για δεύτερη φορά, προγραμματικές δηλώσεις.

Θεμελιώδης διαφορά:

Οι τωρινές δεν έχουν ουσιαστικά καμία σχέση με τις πρώτες, πριν από λίγους μήνες.

Αυτό σημαίνει ότι η Κυβέρνηση της Αριστεράς δεν είχε και δεν έχει πλέον ιδεολογικό και πολιτικό πυρήνα.

Δεν είχε και δεν έχει σχέδιο για τη χώρα.

Δικαιολογίες του τύπου «εφαρμόζουμε αλλά δεν πιστεύουμε», δεν είναι σοβαρές.

Η αλήθεια είναι ότι την όποια διαχρονική «ψυχή της Αριστεράς», την παραδώσατε.

Παρασυρμένοι από το «τυρί» της πολιτικής εξουσίας, ή δεν είδατε τη «φάκα» ή σκοπίμως μπήκατε σε αυτή.

Αυτό το κρίσιμο ερώτημα, θα το απαντήσει βεβαίως η ίδια η ζωή.

Εκτιμώ ότι δεν θα αργήσει.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Η Κυβέρνηση της Αριστεράς, σε πλήρη αντίθεση με όσα, επί χρόνια, έλεγε και έκανε, τώρα προβάλλει, επί της ουσίας, το 3ο Μνημόνιο και το συνοδεύει από «στρογγύλεμα»  διατυπώσεων και «ισοδύναμα».

Αυτό το Μνημόνιο, το 3ο Μνημόνιο, φέρει τη σφραγίδα της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ.

Επισημαίνω δε ότι, πριν από ορισμένους μήνες, δεν ήταν αναπόφευκτο.

Και αυτό γιατί, όπως συνομολογεί το Προσχέδιο του Προϋπολογισμού, η χώρα, το 2014, είχε επιτύχει μετρήσιμα, θετικά αποτελέσματα:

Είχε επιστρέψει σε θετικό ρυθμό οικονομικής μεγέθυνσης, τα δημόσια οικονομικά της είχαν σταθεροποιηθεί, η ανταγωνιστικότητα είχε ενισχυθεί, είχαν αντληθεί, επιτυχώς και πάλι, πόροι από τις διεθνείς αγορές κεφαλαίων.

Είναι όμως αλήθεια ότι η κατάσταση της οικονομίας εξακολουθούσε να είναι εύθραυστη.

Η σύγχυση, η αβελτηρία, η «δημιουργική ασάφεια», οι παλινωδίες και η αναποτελεσματικότητα της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ επιδείνωσαν την κατάσταση που παρέλαβε.

Συγκεκριμένα, σύμφωνα και με το Προσχέδιο του Προϋπολογισμού:

  • Η δημόσια οικονομία γύρισε στα πρωτογενή ελλείμματα.
  • Η ανεργία αυξήθηκε.
  • Η πραγματική οικονομία, λόγω και των κεφαλαιακών περιορισμών, έχει καταρρεύσει.
  • Οι ληξιπρόθεσμες οφειλές του Δημοσίου έχουν επιστρέψει στα προ-2013 επίπεδα.
  • Οι καταθέσεις νοικοκυριών και επιχειρήσεων έχουν σημαντικά συρρικνωθεί.
  • Οι τράπεζες έχουν ανάγκη νέας ανακεφαλαιοποίησης.
  • Η οικονομία επέστρεψε στην ύφεση.

Και επειδή ο κ. Τσακαλώτος χθες, αναφερόμενος σε σημείο ανακοίνωσής μου που λέει ότι «η Ευρωζώνη επιταχύνει προς τα εμπρός, ενώ η Ελλάδα κάνει όπισθεν», διέψευσε τον σχετικό ισχυρισμό, καταθέτω στα Πρακτικά τις σελίδες 8 και 14 του Προσχεδίου του Προϋπολογισμού, οι οποίες υποστηρίζουν ότι η Ευρωζώνη επιταχύνει την ανάπτυξή της, ενώ η Ελλάδα επιστρέφει στην ύφεση.

[Κατάθεση στα Πρακτικά]

Είναι εξαιρετικά λυπηρό, περίεργο, ίσως και επικίνδυνο για τη χώρα, ο Υπουργός Οικονομικών της να μην γνωρίζει τι έχει υπογράψει ή σκοπίμως να το διαστρεβλώνει!

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Εξαιτίας των ανωτέρω, κατέστη αναγκαία μια νέα μεγάλη χρηματοδότηση από τους εταίρους, με πρόσθετα δημοσιονομικά μέτρα, ακόμη και για την επίτευξη, εφέτος, πρωτογενούς ελλείμματος.

Δημοσιονομικά μέτρα στην κατεύθυνση νέων, μεγάλων αυξήσεων στους άμεσους και έμμεσους φόρους και περικοπών στις κύριες και επικουρικές συντάξεις.

Και επίκεινται και άλλα.

Τον επώδυνο και πικρό λογαριασμό τον οποίο θα πληρώσουν τα νοικοκυριά και οι επιχειρήσεις, θα αρχίσουν τις επόμενες ημέρες να τον γεύονται.

Η αριστερή «χρυσόσκονη» δεν θα ξεγελάσει τους Έλληνες.

Η ΝΔ δεν επιχαίρει για την δυσμενή εξέλιξη των πραγμάτων.

Ο ΣΥΡΙΖΑ επί δεκαετίες, τορπίλιζε κάθε προσπάθεια, ακόμη και για ήπιες μεταρρυθμίσεις.

Μεταρρυθμίσεις που τώρα, στην ακραία και βίαιη εφαρμογή τους, έχει υπογράψει.

Διαχρονικά απέδειξε ότι δεν μπορεί να προβλέψει τη δυναμική των εξελίξεων και να σχεδιάσει.

Η ΝΔ δεν θα μιμηθεί τις πρακτικές ΣΥΡΙΖΑ.

Δεν θα επιδοθεί σε πολιτική κερδοσκοπία πάνω στα προβλήματα της χώρας και των πολιτών.

Τις ωφέλιμες στρατηγικές για την πορεία της χώρας, θα τις στηρίξει.

Τις ωφέλιμες πολιτικές για τα αδύναμα και τα μεσαία κοινωνικά στρώματα θα τις στηρίξει.

Όλες τις άλλες στρατηγικές και πολιτικές δεν θα τις στηρίξει.

Κλείνω με 2 υποσημειώσεις.

Χθες, και ενώ απουσίαζα από την Αίθουσα, ο κ. Τσακαλώτος προέβη σε χαρακτηρισμό για το πρόσωπό μου.

Επισημαίνω:

1ον. Αφού είναι μελετητής του Βολταίρου, να εμπεδώσει τα ωφέλιμα από τα λόγια του, όπως, για παράδειγμα: «Αγαπητέ μου, δεν είναι η ώρα τώρα να κάνετε εχθρούς».

2ον. Τον προσωπικό σχολιασμό του, τον εκλαμβάνω ως απόπειρα για ευφυολόγημα.

Προφανώς είναι από αυτά, που επί δεκαετίες, αντήλλασσε στο Ήτον και στην Οξφόρδη με συναδέλφους του αριστοκράτες.

Με φιλική διάθεση, αλλά και ειλικρινή λύπη, του συστήνω να προσέχει.

Και τούτο γιατί εμείς, στο Λύκειο Κυψέλης, στο Ε.Μ.Π., όπως καλά γνωρίζει και ο κ. Πρωθυπουργός, αλλά και σε άλλα Πανεπιστήμια εκτός Ελλάδας, μαθαίναμε ότι το ευφυολόγημα για να είναι επιτυχές, προαπαιτεί έμφυτη ευγένεια και ευφυία από αυτόν που το διατυπώνει.

 

TwitterInstagramYoutube