Ομιλίες-Χαιρετισμοί Archives | Σελίδα 59 από 69

14Οκτ

Ομιλία στις Επιτροπές της Βουλής για το Πολυνομοσχέδιο του Υπουργείου Οικονομικών

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Η Κυβέρνηση κατέθεσε, χθες βράδυ, ένα ακόμη Πολυνομοσχέδιο.

Το πρώτο της με τη νέα σύνθεση.

Ένα Πολυνομοσχέδιο χωρίς, προφανώς, συνοχή, χωρίς καν ουσιαστική, συνεκτική αιτιολογική έκθεση.

Ένα Πολυνομοσχέδιο χωρίς αναπτυξιακό πρόσημο και πυξίδα, με έντονα τα υφεσιακά χαρακτηριστικά να διατρέχουν διατάξεις του.

Ένα Πολυνομοσχέδιο που προσθέτει, αναδρομικά, φόρους στην ακίνητη περιουσία, φορολογώντας ανείσπρακτα ενοίκια – δηλαδή ανύπαρκτα εισοδήματα, καταργώντας εκπτώσεις, αυξάνοντας τους φορολογικούς συντελεστές στα ενοίκια, και μάλιστα κάνοντας πιο άδικη την κατανομή των φορολογικών βαρών, αφού αυξάνει πολύ περισσότερο τη φορολόγηση των χαμηλότερων έναντι των υψηλότερων εισοδημάτων.

Ένα Πολυνομοσχέδιο που τροποποιεί, επί το δυσμενέστερο, τις ρυθμίσεις για τις ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις, πέραν της αύξησης του επιτοκίου που έχει ήδη υλοποιηθεί, εισάγοντας μάλιστα και τον αυθαίρετο ρόλο της υποκειμενικής κρίσης της διοίκησης για τη μείωση του αριθμού των δόσεων.

Υποκειμενική κρίση που μπορεί να τροφοδοτήσει, δυνητικά, τη συναλλαγή και τη διαφθορά.

Ένα Πολυνομοσχέδιο που καταργεί συνταξιοδοτικές διατάξεις ακόμη και νόμων που ψηφίστηκαν το 2015.

Ένα Πολυνομοσχέδιο που προσθέτει, δυνητικά, ευνοϊκές ρυθμίσεις, στο ύψος των προστίμων, για εκκρεμείς υποθέσεις πλαστών και εικονικών τιμολογίων.

Για αυτούς, κυρίως, τους λόγους η ΝΔ, όπως ανέφερε και ο Εισηγητής της, καταψηφίζει, επί της αρχής, το Πολυνομοσχέδιο.

Όμως, η ΝΔ δεν θα μιμηθεί τις πρακτικές ΣΥΡΙΖΑ.

Δεν θα επιδοθεί σε πολιτική κερδοσκοπία πάνω στα προβλήματα της χώρας και των πολιτών.

Ούτε θα πει «όχι σε όλα».

Θα στηρίξει, ενδεικτικά, εκείνες τις διατάξεις που αυστηροποιούν, ακόμη περισσότερο, το πλαίσιο για την αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής.

Αρκεί, βέβαια, πράγματι να το αυστηροποιούν.

Και εδώ χρειάζονται κάποιες επεξηγήσεις από την Κυβέρνηση σχετικά με την αύξηση του ύψους του φόρου που δεν αποδόθηκε ή διακρατήθηκε, με βάση το οποίο αυξάνονται οι ποινικές κυρώσεις, κυρώσεις με τις οποίες συμφωνούμε.

Επίσης η ΝΔ μπορεί να στηρίξει διατάξεις που ενισχύουν, ακόμη περισσότερο, το πλαίσιο δημοσιονομικής διαχείρισης και πειθαρχίας.

Άλλωστε, όταν η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ εισήγαγε τις σχετικές διατάξεις, το 2014, με το Νόμο 4270, ο ΣΥΡΙΖΑ τις καταψήφιζε.

Και σήμερα τις εισηγείται.

Ειδικότερα, να θυμίσω ότι με το Ν. 4270/2014:

Αναμορφώθηκαν οι κανόνες δημοσιονομικής διαχείρισης και εποπτείας που διέπουν τη χάραξη της οικονομικής πολιτικής.
Εισήχθη η έννοια του μεσοπρόθεσμου δημοσιονομικού στόχου και των κατάλληλων διορθωτικών μηχανισμών σε περίπτωση σημαντικών αποκλίσεων από το στόχο.
Εκσυγχρονίστηκε, εναρμονίστηκε και συντονίστηκε το υφιστάμενο εθνικό δημοσιονομικό πλαίσιο με τις βέλτιστες ευρωπαϊκές και διεθνείς πρακτικές.
Επικαιροποιήθηκαν οι μέχρι τότε ισχύουσες διατάξεις του δημόσιου λογιστικού.
Αναδείχθηκε και εμπεδώθηκε η έννοια της δημοσιονομικής πειθαρχίας.
Συστάθηκε το Ελληνικό Δημοσιονομικό Συμβούλιο.
Ενισχύθηκε ο ρόλος και η ευθύνη των προϊσταμένων των Γενικών Διευθύνσεων Οικονομικών Υπηρεσιών.
Θεσμοθετήθηκε η λειτουργία των υπηρεσιών εσωτερικού ελέγχου.
Θεσπίστηκαν δημοσιονομικοί κανόνες για όλους τους φορείς της Γενικής Κυβέρνησης.
Συνάφθηκαν Μνημόνια Συνεργασίας μεταξύ του Υπουργείου Οικονομικών και των υπόλοιπων Υπουργείων, τόσο για την εκτέλεση του Προϋπολογισμού όσο και για την αποπληρωμή των ληξιπρόθεσμων υποχρεώσεων του Δημοσίου προς τον ιδιωτικό τομέα.

Και φυσικά, προχώρησε ο ενιαίος τρόπος καταγραφής και διαχείρισης των λογαριασμών του Δημοσίου, προκειμένου να επιτυγχάνεται η παρακολούθηση και ο προγραμματισμός των ταμειακών ροών και να προσδιορίζεται το ύψος των διαθεσίμων.

Και έκλεισαν, ενδεικτικά, τον Ιούλιο του 2014, 934 λογαριασμοί.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Πέρυσι, η τότε Αξιωματική Αντιπολίτευση, ο ΣΥΡΙΖΑ, όλα αυτά τα καταψήφισε.

Μάλιστα, ενδεικτικά και μόνο, πέρυσι, ο ΣΥΡΙΖΑ, δια του Εισηγητή του, υποστήριζε ότι τα Μνημόνια συνεργασίας του Υπουργείου Οικονομικών με τα άλλα Υπουργεία αποτελούν «συρρίκνωση της δημοκρατίας».

Σήμερα; Ορθώς, τα υιοθετεί.

Πέρυσι, ο ΣΥΡΙΖΑ, δια του Εισηγητή του, υποστήριζε ότι «η θέσπιση κανόνων στη δημοσιονομική πολιτική, εντείνει το έλλειμμα δημοκρατικής νομιμοποίησης».

Σήμερα; Όπως υποστηρίζει το Νομοσχέδιο, και ορθώς, «πάει και στο επόμενο βήμα».

Πέρυσι, ο ΣΥΡΙΖΑ, δια του Εισηγητή του, υποστήριζε ότι «το Δημοσιονομικό Συμβούλιο είναι μια ανεξάρτητη αρχή με υπερβολικές εξουσίες, χωρίς καμία λαϊκή νομιμοποίηση».

Σήμερα; Ορθώς, όχι μόνο το στηρίζει, αλλά προχωρά και στη στελέχωσή του.

Και όχι μόνο αυτά.

Όπως αναφέρει το Σχέδιο Νόμου, η Κυβέρνηση προχωρά, και ορθώς, στην «περαιτέρω βελτίωση της διαδικασίας κατάρτισης και παρακολούθησης της εκτέλεσης του προϋπολογισμού», στην «ανάγκη ενίσχυσης των υφιστάμενων υπηρεσιών εσωτερικού ελέγχου», «στην επιβολή ήδη θεσμοθετημένων κυρώσεων», στην «ανάγκη κοινής διαχείρισης των διαθεσίμων της Γενικής Κυβέρνησης».

Πρωτοβουλίες που είχαν ξεκινήσει να δρομολογούνται από το φθινόπωρο του 2014, με τη γνωστή ονομασία «Οργανικός Νόμος 2».

Παραμένει ωστόσο ερωτηματικό, και ζητάμε από την Κυβέρνηση να το επαναξιολογήσει, η κατάργηση του προληπτικού ελέγχου από το Ελεγκτικό Συνέδριο, αρχικά, από 1.1.2017, στις δαπάνες του Κράτους και μεταγενέστερα, από 1.1.2019, στις δαπάνες των λοιπών φορέων.

Αντιλαμβάνομαι την ανάγκη απλοποίησης και ενίσχυσης της αποτελεσματικότητας των ελέγχων και μετατόπισης της έμφασης στους κατασταλτικούς ελέγχους.

Για αυτό και η Κυβέρνηση ΝΔ/ΠΑΣΟΚ, αύξησε το όριο του προληπτικού ελέγχου από το Ελεγκτικό Συνέδριο από τις 15.000 στις 30.000 ευρώ.

Το οποίο, φυσικά, το είχατε καταψηφίσει.

Και σήμερα εισηγείστε την πλήρη κατάργηση του προληπτικού ελέγχου.

Νομίζω ότι αυτό το σημείο θέλει επαναξιολόγηση, ωριμότερη σκέψη και αντιμετώπιση.

Και συνεργασία με το Ελεγκτικό Συνέδριο.

07Οκτ

Ομιλία στο Συνέδριο Prodexpo 2015 στη θεματική ενότητα “Φορολογία ακίνητης περιουσίας: Αναδιάρθρωση και εξορθολογισμός”

Κυρίες και Κύριοι,

Θέλω να ευχαριστήσω τους διοργανωτές της 16^ης Prodexpo για την πρόσκλησή τους να παραστώ και να αναπτύξω, κωδικοποιημένα, ορισμένες σκέψεις για τη φορολόγηση της ακίνητης περιουσίας.

Φορολόγηση την οποία δεν μπορούμε να την εξετάσουμε διακριτά, τόσο από τις διεθνείς τάσεις και τους συγκριτικούς δείκτες, όσο και από τους υφιστάμενους δημοσιονομικούς περιορισμούς.

Κυρίες και Κύριοι,

Η φορολόγηση της ακίνητης περιουσίας θεωρείται, από τους περισσότερους οικονομολόγους, ως μία ορθή φορολογική πολιτική.

Και αυτό γιατί, σύμφωνα με τη διεθνή βιβλιογραφία και πρακτική, στρεβλώνει λιγότερο την κατανομή των πόρων και έχει το χαμηλότερο δυνατό αντίκτυπο στην ανάπτυξη της οικονομίας, σε σχέση με τις φορολογίες που επιβάλλονται στις υπόλοιπα αντικείμενα φόρων (όπως είναι το εισόδημα, η κατανάλωση, οι συναλλαγές).

Ενώ παρουσιάζει και πολύ χαμηλότερα, σε σχέση με άλλα αντικείμενα φόρων, ποσοστά φοροδιαφυγής.

Παρά τα πλεονεκτήματά της, ωστόσο, η φορολόγηση της ακίνητης περιουσίας δεν είναι δημοφιλής.

Έχει χαρακτηριστεί ως ο «φόρος που ο καθένας αγαπά να μισεί».

Έχει επικριθεί για μια σειρά από λόγους: ως άδικος, ως ασύνδετος με την φοροδοτική ικανότητα ή την ανταποδοτική ωφέλεια, ως ακατάλληλος επειδή υποστηρίζει υπηρεσίες που δεν σχετίζονται με την ιδιοκτησία.

Έχει επίσης επικριθεί για τις αρνητικές επιπτώσεις του στη στέγαση, στη χρήση της γης και στην αστική ανάπτυξη.

Όμως, σε κάθε περίπτωση, το γεγονός είναι ότι η ακίνητη περιουσία αποτελεί συνταγματικώς προβλεπόμενο αντικείμενο του φόρου.

Ως εκ τούτου, φορολογείται, κατ’ αρχάς, αφενός, κάθε φορά που σημειώνεται μεταβίβασή της (φόρος μεταβίβασης ακινήτων, φόρος δωρεών, κληρονομιών, γονικών παροχών) και αφετέρου, όταν είναι προσοδοφόρος, δηλαδή παράγει εισόδημα (φόρος εισοδήματος στην πρόσοδο από ακίνητα).

Επομένως, όταν με αφορμή την ακίνητη περιουσία αποκτάται πλούτος, υφίσταται εκ των πραγμάτων, και ορθώς, και αντίστοιχη φορολόγηση.

Και η ίδια, όμως, η διατήρηση της ακίνητης περιουσίας, δηλαδή η κατοχή της, αποτελεί, διαχρονικά, για τον Έλληνα νομοθέτη, αντικείμενο ξεχωριστής φορολογικής επιβολής.

Η επιλογή αυτή εδράζεται τόσο στην αντίληψη ότι το ίδιο το ύψος της ακίνητης περιουσίας συνήθως αντανακλά αντίστοιχη φοροδοτική ικανότητα, όσο και στην άποψη ότι το Κράτος, εκπληρώνοντας τους δημοσιονομικούς του στόχους, εξασφαλίζει εκείνο το πλαίσιο οικονομικής σταθερότητας και ασφάλειας, που επιτρέπει την απόκτηση και διατήρηση της ακίνητης περιουσίας.

Κυρίες και Κύριοι,

Το ζήτημα της φορολόγησης της ακίνητης περιουσίας προσλαμβάνει στην Ελλάδα μείζονες διαστάσεις, λόγω και της παραδοσιακής τάσης του Έλληνα να επενδύει στο ακίνητο.

Ωστόσο, σε κάθε περίπτωση, ιδιαίτερα σε περιβάλλον άσκησης συσταλτικής δημοσιονομικής πολιτικής, η κατοχή ακίνητης περιουσίας συνιστά έναν δείκτη ευημερίας, ο οποίος δύσκολα μπορεί να τεθεί εκτός πλαισίου φορολογικών επιβαρύνσεων χωρίς άλλες, εξίσου δυσμενείς, δημοσιονομικές και κοινωνικές επιπτώσεις.

Η επιλογή αυτή δυσχεραίνεται όταν δεν υπάρχει πλήρης καταγραφή και τακτοποίηση της ακίνητης περιουσίας των πολιτών.

Κυρίες και Κύριοι,

Κινούμενος σε αυτή την κατεύθυνση και φιλοσοφία, ο υφιστάμενος Ενιαίος Φόρος Ιδιοκτησίας Ακινήτων επιδίωξε να αποτελέσει την πρώτη ολοκληρωμένη προσπάθεια φορολόγησης της ακίνητης περιουσίας.

Στόχος του ήταν η εξασφάλιση της δικαιότερης κατανομής των φορολογικών βαρών, επιζητώντας την ισορροπία σε διάφορα επίπεδα.

Ισορροπία μεταξύ του:

Πώς θα αυξηθεί η φορολογητέα ύλη και θα διευρυνθεί η φορολογική βάση, χωρίς να επιβαρυνθούν υπέρμετρα τα ακίνητα που θα φορολογηθούν για πρώτη φορά.
Πώς θα κατανεμηθεί ο φόρος ανάμεσα στις τρείς κατηγορίες ακινήτων: τα κτίρια, τα οικόπεδα και η εκτός σχεδίου πόλης ή οικισμού γη.
Πώς θα κατανεμηθεί ο φόρος ανάμεσα στα ακίνητα, ανάλογα με τη χρήση τους.
Πώς θα διευρυνθεί το αντικείμενο του φόρου στο μέγιστο δυνατό βαθμό, απαλλάσσοντας, παράλληλα, συμπολίτες μας που βρίσκονται σε πραγματική αδυναμία να καταβάλουν το φόρο.
Πώς όλα τα παραπάνω θα επιτευχθούν, διαφυλάσσοντας ταυτόχρονα τον αναγκαίο δημοσιονομικό στόχο.

Και όλα αυτά όταν, πριν από λίγα χρόνια, υπήρχε απεικόνιση της περιουσίας μόνο για 400.000 φορολογούμενους, ενώ σήμερα υπάρχει πλήρης καταγραφή της περιουσίας 6.150.000 φορολογουμένων, σε μια ενιαία βάση δεδομένων, με στοιχεία που συμπληρώνονται και επικαιροποιούνται συνεχώς.

Βέβαια, και σε αυτή την προσπάθεια, υπήρξαν αστοχίες και ατέλειες, παρατηρήθηκαν αδυναμίες, εμφανίστηκαν στρεβλώσεις και αποκλίσεις από την πραγματικότητα.

Κυρίες και Κύριοι,

Με αυτά τα δεδομένα, ο σκοπός και σήμερα παραμένει η πιο ορθολογική, δίκαιη και σταθερή φορολόγηση της κατοχής της ακίνητης περιουσίας.

Προς την κατεύθυνση αυτή, αναγκαίο πρώτο βήμα είναι η εξομάλυνση των αντικειμενικών αξιών και η εναρμόνισή τους με τα πραγματικά δεδομένα της τρέχουσας αγοράς, ώστε να αποφεύγεται, κατά το δυνατόν, η φορολόγηση πλασματικής φορολογητέας ύλης.

Περαιτέρω, σκόπιμη κρίνεται η περαιτέρω διεύρυνση της φορολογικής βάσης που ήδη επετεύχθη, ώστε, αφ’ ενός η επιβάρυνση να επεκτείνεται σε πολλούς και, αφ’ ετέρου να μειώνεται αισθητά το ύψος της οπότε, συνακόλουθα, να καθίσταται οικονομικά ανεκτή και αντιμετωπίσιμη για τον υπόχρεο.

Επιπλέον, χρήσιμη θα ήταν και η πρόβλεψη ενός ευέλικτου μηχανισμού άμεσης αποκατάστασης αδικιών, δηλαδή η λειτουργία μιας Επιτροπής επιφορτισμένης αποκλειστικώς με το έργο αυτό.

Αδικίες που προκύπτουν κατά την εφαρμογή ενός αντικειμενικού συστήματος, το οποίο εκ των πραγμάτων αδυνατεί να «συλλάβει» τις ιδιαίτερες τεχνικές ή κοινωνικές ιδιαιτερότητες συγκεκριμένων περιπτώσεων.

Επίσης, εφ’ όσον σταθεροποιηθεί η κατάσταση στην οικονομία και την αγορά, θα μπορούσε να εξετασθεί και η σύνδεση της φορολόγησης της ακίνητης περιουσίας με εισοδηματικά κριτήρια, ώστε να μετατραπεί σε κριτήριο της φοροδοτικής ικανότητας του υπόχρεου όχι μόνο το ύψος, ως απόλυτο μέγεθος, της περιουσίας, αλλά η πραγματική οικονομική δυνατότητα του φορολογουμένου να ανταποκρίνεται στην απορρέουσα επιβάρυνση, χωρίς να εξαναγκάζεται να εκποιήσει ή να απειλείται να απωλέσει βίαια την εν λόγω περιουσία του.

Και φυσικά, όταν και πάλι σταθεροποιηθούν τα δημόσια οικονομικά, θα μπορούσε να εξετασθεί η σταδιακή μείωση της φορολογικής επιβάρυνσης της ακίνητης περιουσίας. Όπως, η Ελληνική πολιτεία έπραξε κατά το πρόσφατο παρελθόν, ενδεικτικά με τη μείωση του φόρου μεταβίβασης των ακινήτων.

Συμπληρωματικά, θα μπορούσε να αξιολογηθεί η θέσπιση ενός ορίου, το οποίο δεν θα νομιμοποιείται να υπερβαίνει η συνολική φορολογική επιβάρυνση ενός ιδιοκτήτη ακινήτου από τις πάσης φύσεως φορολογικές υποχρεώσεις, που συνδέονται με αυτό.

Τέλος, θα πρέπει να αξιολογηθεί και η μετεξέλιξη του φόρου σε ανταποδοτικό, ο οποίος θα μπορούσε να αποτελέσει, προοπτικά, βασικό έσοδο της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, όπως συμβαίνει σε αρκετές χώρες του εξωτερικού.

Εκεί όπου οι φόροι ακίνητης περιουσίας επιβάλλονται, σε μεγάλο βαθμό, από την Τοπική Αυτοδιοίκηση, προάγουν την τοπική αυτονομία και ενισχύουν τη λογοδοσία, λόγω της διασύνδεσης πολλών από τις υπηρεσίες που παρέχονται σε τοπικό επίπεδο με τις αξίες των ακινήτων (π.χ. σχολεία, δρόμοι, πάρκα κ.α.).

Όταν οι φόροι ακίνητης περιουσίας χρηματοδοτούν τοπικές υπηρεσίες, οι αποφάσεις θα μπορούσαν να καταστούν πιο αποτελεσματικές, επειδή οι φορολογούμενοι, κατά πάσα πιθανότητα, θα στηρίξουν αυτές τις δραστηριότητες για τις οποίες οι ωφέλειες που λαμβάνονται, ανταποκρίνονται ή υπερβαίνουν τους φόρους.

Υπάρχουν, βέβαια, βασικές παράμετροι που πρέπει να αξιολογηθούν διεξοδικά και σε βάθος, ώστε η μεταρρύθμιση να είναι ολοκληρωμένη και να καταστεί επιτυχής.

Παράμετροι που αφορούν σε ζητήματα αμέσου ή έμμεσου επηρεασμού της ισόρροπης ανάπτυξης στην κτηματαγορά, όπως είναι η διακριτική ευχέρεια και οι βαθμοί ελευθερίας της Τοπικής Αυτοδιοίκησης στους συντελεστές φορολόγησης ανά περιοχή, ή η δυνατότητα και το χρονικό διάστημα αναπροσαρμογής αυτών των φορολογικών συντελεστών.

Παράμετροι που αφορούν στο μηχανισμό είσπραξης του φόρου, στην παρακράτηση όλων των εισπραχθέντων εσόδων και στη χορήγηση φορολογικών ελαφρύνσεων ή απαλλαγών προς ιδιώτες και επιχειρήσεις.

Για αυτό το λόγο, η Κεντρική Κυβέρνηση πρέπει να διατηρήσει σημαντικό ρόλο στο σχεδιασμό και στη λειτουργία του φόρου ακίνητης περιουσίας, ακόμη και σε αυτή τη μορφή.

Με αυτές τις σκέψεις, εύχομαι καλή επιτυχία στις εργασίες του Συνεδρίου.

07Οκτ

Ομιλία στην Ολομέλεια της Βουλής κατά τη Συζήτηση των Προγραμματικών Δηλώσεων της Κυβέρνησης

Κυρίες και Κύριοι της Κυβέρνησης,

Όπως διαπιστώνετε αυτές τις ημέρες, η ΝΔ είναι εδώ.

Είναι και θα είναι εδώ, όπως πάντα, δημιουργικά παρούσα.

Παρ’ ότι επιδιώξατε να την «τελειώσετε», οι πολίτες δεν σας το επέτρεψαν.

Ενώ εμείς, παρ’ ότι μπορούσαμε να σας «τελειώσουμε», τον Ιούλιο και τον Αύγουστο, δεν το θελήσαμε, και ως εκ τούτου δεν το επιδιώξαμε.

Αυτή είναι μία από τις θεμελιώδεις διαφορές μας.

Εμείς πάντα προτάσσουμε το μακροχρόνιο συμφέρον της πατρίδας, ενώ εσείς πάντα το βραχυχρόνιο συμφέρον του Κόμματος.

Πρέπει να κατανοήσετε ότι οι βαθιές ρίζες της ΝΔ στον ελληνικό λαό και η δικαίωση των μεγάλων επιλογών της για την πατρίδα, δεν επιτρέπουν την υλοποίηση, διαχρονικά, των επιδιώξεων των πολιτικών, αλλά και των άλλων, αντιπάλων της.

Όπως παλαιότερα δεν κατάφεραν να τη θέσουν στο «χρονοντούλαπο», έτσι και τώρα δεν καταφέρατε να την «τελειώσετε».

Και επειδή, συνήθως, η ζωή εκδικείται την αμετροέπεια και την αλαζονεία, σας συνιστώ να είστε προσεκτικοί όταν αναφέρεσθε στη ΝΔ.

Στη ΝΔ, που στηρίζεται στον διαχρονικά δικαιωμένο ιδεολογικό και πολιτικό πυρήνα της, αυτόν του ριζοσπαστικού, του κοινωνικού φιλελευθερισμού και της κοινωνικής οικονομίας της αγοράς.

Με την αρμονική ισορροπία οικονομικής αποτελεσματικότητας και κοινωνικής δικαιοσύνης.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Η Κυβέρνηση της Αριστεράς ανέγνωσε, εντός εννέα μηνών, για δεύτερη φορά, προγραμματικές δηλώσεις.

Θεμελιώδης διαφορά:

Οι τωρινές δεν έχουν ουσιαστικά καμία σχέση με τις πρώτες, πριν από λίγους μήνες.

Αυτό σημαίνει ότι η Κυβέρνηση της Αριστεράς δεν είχε και δεν έχει πλέον ιδεολογικό και πολιτικό πυρήνα.

Δεν είχε και δεν έχει σχέδιο για τη χώρα.

Δικαιολογίες του τύπου «εφαρμόζουμε αλλά δεν πιστεύουμε», δεν είναι σοβαρές.

Η αλήθεια είναι ότι την όποια διαχρονική «ψυχή της Αριστεράς», την παραδώσατε.

Παρασυρμένοι από το «τυρί» της πολιτικής εξουσίας, ή δεν είδατε τη «φάκα» ή σκοπίμως μπήκατε σε αυτή.

Αυτό το κρίσιμο ερώτημα, θα το απαντήσει βεβαίως η ίδια η ζωή.

Εκτιμώ ότι δεν θα αργήσει.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Η Κυβέρνηση της Αριστεράς, σε πλήρη αντίθεση με όσα, επί χρόνια, έλεγε και έκανε, τώρα προβάλλει, επί της ουσίας, το 3^ο Μνημόνιο και το συνοδεύει από «στρογγύλεμα» διατυπώσεων και «ισοδύναμα».

Αυτό το Μνημόνιο, το 3^ο Μνημόνιο, φέρει τη σφραγίδα της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ.

Επισημαίνω δε ότι, πριν από ορισμένους μήνες, δεν ήταν αναπόφευκτο.

Και αυτό γιατί, όπως συνομολογεί το Προσχέδιο του Προϋπολογισμού, η χώρα, το 2014, είχε επιτύχει μετρήσιμα, θετικά αποτελέσματα:

Είχε επιστρέψει σε θετικό ρυθμό οικονομικής μεγέθυνσης, τα δημόσια οικονομικά της είχαν σταθεροποιηθεί, η ανταγωνιστικότητα είχε ενισχυθεί, είχαν αντληθεί, επιτυχώς και πάλι, πόροι από τις διεθνείς αγορές κεφαλαίων.

Είναι όμως αλήθεια ότι η κατάσταση της οικονομίας εξακολουθούσε να είναι εύθραυστη.

Η σύγχυση, η αβελτηρία, η «δημιουργική ασάφεια», οι παλινωδίες και η αναποτελεσματικότητα της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ επιδείνωσαν την κατάσταση που παρέλαβε.

Συγκεκριμένα, σύμφωνα και με το Προσχέδιο του Προϋπολογισμού:

Η δημόσια οικονομία γύρισε στα πρωτογενή ελλείμματα.
Η ανεργία αυξήθηκε.
Η πραγματική οικονομία, λόγω και των κεφαλαιακών περιορισμών, έχει καταρρεύσει.
Οι ληξιπρόθεσμες οφειλές του Δημοσίου έχουν επιστρέψει στα προ-2013 επίπεδα.
Οι καταθέσεις νοικοκυριών και επιχειρήσεων έχουν σημαντικά συρρικνωθεί.
Οι τράπεζες έχουν ανάγκη νέας ανακεφαλαιοποίησης.
Η οικονομία επέστρεψε στην ύφεση.

Και επειδή ο κ. Τσακαλώτος χθες, αναφερόμενος σε σημείο ανακοίνωσής μου που λέει ότι «η Ευρωζώνη επιταχύνει προς τα εμπρός, ενώ η Ελλάδα κάνει όπισθεν», διέψευσε τον σχετικό ισχυρισμό, καταθέτω στα Πρακτικά τις σελίδες 8 και 14 του Προσχεδίου του Προϋπολογισμού, οι οποίες υποστηρίζουν ότι η Ευρωζώνη επιταχύνει την ανάπτυξή της, ενώ η Ελλάδα επιστρέφει στην ύφεση.

[Κατάθεση στα Πρακτικά]

Είναι εξαιρετικά λυπηρό, περίεργο, ίσως και επικίνδυνο για τη χώρα, ο Υπουργός Οικονομικών της να μην γνωρίζει τι έχει υπογράψει ή σκοπίμως να το διαστρεβλώνει!

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Εξαιτίας των ανωτέρω, κατέστη αναγκαία μια νέα μεγάλη χρηματοδότηση από τους εταίρους, με πρόσθετα δημοσιονομικά μέτρα, ακόμη και για την επίτευξη, εφέτος, πρωτογενούς ελλείμματος.

Δημοσιονομικά μέτρα στην κατεύθυνση νέων, μεγάλων αυξήσεων στους άμεσους και έμμεσους φόρους και περικοπών στις κύριες και επικουρικές συντάξεις.

Και επίκεινται και άλλα.

Τον επώδυνο και πικρό λογαριασμό τον οποίο θα πληρώσουν τα νοικοκυριά και οι επιχειρήσεις, θα αρχίσουν τις επόμενες ημέρες να τον γεύονται.

Η αριστερή «χρυσόσκονη» δεν θα ξεγελάσει τους Έλληνες.

Η ΝΔ δεν επιχαίρει για την δυσμενή εξέλιξη των πραγμάτων.

Ο ΣΥΡΙΖΑ επί δεκαετίες, τορπίλιζε κάθε προσπάθεια, ακόμη και για ήπιες μεταρρυθμίσεις.

Μεταρρυθμίσεις που τώρα, στην ακραία και βίαιη εφαρμογή τους, έχει υπογράψει.

Διαχρονικά απέδειξε ότι δεν μπορεί να προβλέψει τη δυναμική των εξελίξεων και να σχεδιάσει.

Η ΝΔ δεν θα μιμηθεί τις πρακτικές ΣΥΡΙΖΑ.

Δεν θα επιδοθεί σε πολιτική κερδοσκοπία πάνω στα προβλήματα της χώρας και των πολιτών.

Τις ωφέλιμες στρατηγικές για την πορεία της χώρας, θα τις στηρίξει.

Τις ωφέλιμες πολιτικές για τα αδύναμα και τα μεσαία κοινωνικά στρώματα θα τις στηρίξει.

Όλες τις άλλες στρατηγικές και πολιτικές δεν θα τις στηρίξει.

Κλείνω με 2 υποσημειώσεις.

Χθες, και ενώ απουσίαζα από την Αίθουσα, ο κ. Τσακαλώτος προέβη σε χαρακτηρισμό για το πρόσωπό μου.

Επισημαίνω:

1^ον. Αφού είναι μελετητής του Βολταίρου, να εμπεδώσει τα ωφέλιμα από τα λόγια του, όπως, για παράδειγμα: «Αγαπητέ μου, δεν είναι η ώρα τώρα να κάνετε εχθρούς».

2^ον. Τον προσωπικό σχολιασμό του, τον εκλαμβάνω ως απόπειρα για ευφυολόγημα.

Προφανώς είναι από αυτά, που επί δεκαετίες, αντήλλασσε στο Ήτον και στην Οξφόρδη με συναδέλφους του αριστοκράτες.

Με φιλική διάθεση, αλλά και ειλικρινή λύπη, του συστήνω να προσέχει.

Και τούτο γιατί εμείς, στο Λύκειο Κυψέλης, στο Ε.Μ.Π., όπως καλά γνωρίζει και ο κ. Πρωθυπουργός, αλλά και σε άλλα Πανεπιστήμια εκτός Ελλάδας, μαθαίναμε ότι το ευφυολόγημα για να είναι επιτυχές, προαπαιτεί έμφυτη ευγένεια και ευφυία από αυτόν που το διατυπώνει.

06Οκτ

Ομιλία στο Συνέδριο «EΠΕΝΔΥΣΕΙΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ & ΑΝΑΠΤΥΞΙΑΚΗ ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ»

Θέλω να ευχαριστήσω τους διοργανωτές του Συνεδρίου για την πρόσκληση που μου απηύθυναν να παραστώ και να καταθέσω, συνοπτικά, ορισμένες σκέψεις για τα προβλήματα και τις αναπτυξιακές προοπτικές της Ελληνικής οικονομίας.

Κυρίες και Κύριοι,

Η Ελλάδα βρίσκεται σήμερα σε ένα κρίσιμο σημείο, σε ένα σημείο καμπής.

Προσπαθεί να ισορροπήσει σε ένα νέο οικονομικό και βιοτικό επίπεδο, δυστυχώς πολύ χαμηλότερο απ’ αυτό στο οποίο ήταν το 2014.

Τότε είχαν αρχίσει να καταγράφονται τα πρώτα μετρήσιμα, θετικά αποτελέσματα για την Ελληνική οικονομία: επέστρεψε σε θετικό ρυθμό οικονομικής μεγέθυνσης, σταθεροποιήθηκαν τα δημόσια οικονομικά, ενισχύθηκε η ανταγωνιστικότητά της, παρουσίασε μικρή, αλλά σταθερή, υποχώρηση η ανεργία, αντλήθηκαν επιτυχώς – και πάλι – πόροι από τις διεθνείς αγορές κεφαλαίων.

Είναι, όμως, αλήθεια ότι η κατάσταση της οικονομίας εξακολουθούσε να είναι εύθραυστη.

Αυτό όχι μόνο κατέστη εμφανές κατά το 1^ο επτάμηνο του 2015, αλλά και επιδεινώθηκε εξαιτίας της αβελτηρίας, της «δημιουργικής ασάφειας», των παλινωδιών και της αναποτελεσματικότητας της προηγούμενης Κυβέρνησης.

Το αποτέλεσμα σήμερα;

Η δημόσια οικονομία, παρά τα νέα, πρόσθετα μέτρα λιτότητας, έχει επιστρέψει στα πρωτογενή ελλείμματα.

Η πραγματική οικονομία, λόγω και των κεφαλαιακών περιορισμών, έχει καταρρεύσει.

Οι επιχειρηματικές προσδοκίες έχουν ραγδαία επιδεινωθεί.

Η καταναλωτική εμπιστοσύνη έχει σημαντικά υποχωρήσει.

Οι ληξιπρόθεσμες οφειλές του Δημοσίου προς τον ιδιωτικό τομέα έχουν επιστρέψει στα προ-2013 επίπεδα.

Οι καταθέσεις νοικοκυριών και επιχειρήσεων έχουν συρρικνωθεί.

Οι τράπεζες έχουν ανάγκη μιας νέας, μεγάλης ανακεφαλαιοποίησης.

Η οικονομία επέστρεψε στην ύφεση.

Και μάλιστα, οι αναπτυξιακές προοπτικές δεν είναι ευοίωνες ούτε για το 2016.

Συμπερασματικά: Το κόστος της προηγούμενης διακυβέρνησης ήταν και είναι πολύ μεγάλο για την οικονομία και την κοινωνία.

Κυρίες και Κύριοι,

Το ερώτημα που τίθεται, συνεπώς, είναι: «τι πρέπει να γίνει από εδώ και μπρος» για να υπάρξει ανάπτυξη;

Αν όχι τώρα, όπως είναι και ο τίτλος της θεματικής ενότητας, κάτι που θεωρώ ότι είναι ανέφικτο, τουλάχιστον το προσεχές, σχετικά σύντομο, χρονικό διάστημα.

Κατά την εκτίμησή μου, η Κυβέρνηση οφείλει να κινηθεί γρήγορα, συνεκτικά, συμπληρωματικά και αποτελεσματικά, σε παράλληλους άξονες, με όρους ουσίας και όχι επικοινωνίας.

Βασικοί άξονες πρέπει να είναι:

1^ος. Η διασφάλιση περιβάλλοντος οικονομικής, επενδυτικής και φορολογικής σταθερότητας, με χαμηλότερους φορολογικούς συντελεστές.

Η Κυβέρνηση οφείλει να αφήσει στην άκρη τον πολιτικό ριζοσπαστικό ακτιβισμό, την αντι-επενδυτική ρητορική, τις απο-επενδυτικές αποφάσεις, την υπερφορολόγηση νοικοκυριών και επιχειρήσεων.

2^ος. Η άμεση ολοκλήρωση της νέας ανακεφαλαιοποίησης των πιστωτικών ιδρυμάτων.

Με τον τρόπο αυτό θα διασφαλιστεί η χρηματοπιστωτική σταθερότητα, θα τεθούν οι βάσεις για τη σταδιακή επιστροφή των καταθέσεων και για την άρση των κεφαλαιακών περιορισμών, και θα μπορέσει, το τραπεζικό σύστημα, να επιτελέσει, προοπτικά, τον κρίσιμο διαμεσολαβητικό του ρόλο.

3^ος. Η άμεση ενίσχυση και σταδιακή αποκατάσταση της ρευστότητας στην οικονομία.

Σε αυτή την κατεύθυνση θα συμβάλλει η γρήγορη και επιτυχής ολοκλήρωση της προσεχούς αξιολόγησης του Προγράμματος, μέσα όμως από μία ουσιαστική διαδικασία διαπραγμάτευσης με τους δανειστές ως προς το περιεχόμενό της, με στόχο την αποδέσμευση δόσης ύψους 3 δισ. ευρώ.

Αυτή θα κατευθυνθεί, στο σύνολό της, στην πραγματική οικονομία για την αποπληρωμή ληξιπρόθεσμων οφειλών του Δημοσίου προς τον ιδιωτικό τομέα.

Ληξιπρόθεσμες οφειλές που δημιουργήθηκαν εφέτος, εξαιτίας της «εσωτερικής στάσης πληρωμών» που κήρυξε, τους τελευταίους μήνες, το Κράτος.

4^ος. Η διασφάλιση της σταθεροποίησης των δημόσιων οικονομικών.

Αυτό θα πρέπει να αποτυπώνεται στον Προϋπολογισμό του 2016, να αναλύεται στο Μεσοπρόθεσμο Πλαίσιο Δημοσιονομικής Στρατηγικής για την περίοδο 2016-2019 και να επιβεβαιώνεται, σε μηνιαία βάση, μέσα από την πορεία εκτέλεσης του Προϋπολογισμού.

Όπως, με επιτυχία συνέβαινε την περίοδο 2012-2014.

5^ος. Η πραγματοποίηση διαρθρωτικών αλλαγών και μεταρρυθμίσεων στις αγορές αγαθών και υπηρεσιών.

Μεταρρυθμίσεις, όπως είναι η άρση των εμποδίων και των κανονιστικών αγκυλώσεων στη λειτουργία της οικονομίας, προκειμένου να βελτιωθεί η διαρθρωτική ανταγωνιστικότητα της οικονομίας.

6^ος. Η ενίσχυση της μακροχρόνιας βιωσιμότητας του διαχρονικά υψηλού δημοσίου χρέους.

Μέχρι το τέλος του 2014, η αυξητική δυναμική του χρέους είχε «φρενάρει» με την διπλή αναδιάρθρωση του 2012, ενώ το «προφίλ» του είχε αισθητά βελτιωθεί.

Όμως, η βιωσιμότητα του δημοσίου χρέους, που θα έπρεπε να ενισχυθεί περαιτέρω με την υλοποίηση της απόφασης του Eurogroup του Νοεμβρίου του 2012, επιδεινώθηκε ραγδαία μετά τις εκλογές του Ιανουαρίου του 2015, εξαιτίας των ανερμάτιστων χειρισμών της προηγούμενης διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ.

Συνεπώς, είναι αναπόφευκτη και αναγκαία η υλοποίηση πρόσθετων παραμετρικών παρεμβάσεων για την ενίσχυση της βιωσιμότητας του χρέους, σύμφωνα και με την απόφαση του Ιουλίου του 2015, η οποία επιβεβαιώνει την απόφαση του Νοεμβρίου του 2012.

7^ος. Η ταχύτερη και εμπροσθοβαρής υλοποίηση επενδυτικών σχεδίων μέσω της ορθολογικής αξιοποίησης των διαθέσιμων πόρων του ΕΣΠΑ.

Πόροι που εξασφάλισε και θεσμοθέτησε η Κυβέρνηση ΝΔ/ΠΑΣΟΚ, ύψους 35 δισ. ευρώ για την προγραμματική περίοδο 2014-2020.

8^ος. Η εντατικότερη υλοποίηση του προγράμματος ιδιωτικοποιήσεων και αξιοποίησης της περιουσίας του Δημοσίου.

Οι ιδιωτικοποιήσεις εκείνες που συνιστούν ταυτόχρονα παραγωγικές ξένες άμεσες επενδύσεις, μπορούν να συμβάλουν στην εισαγωγή τεχνογνωσίας, στον εκσυγχρονισμό και στην αύξηση της αποτελεσματικότητας των επιχειρήσεων, στη βελτίωση της ανταγωνιστικότητας και στην ενίσχυση της εξωστρέφειας της οικονομίας, αλλά και στον περιορισμό των δανειακών αναγκών του Ελληνικού Δημοσίου και, τελικά, στη μείωση του δημοσίου χρέους μεσοπρόθεσμα.

9^ος. Η ενίσχυση των εναλλακτικών, πλην του τραπεζικού δανεισμού, πηγών χρηματοδότησης.

Την προηγούμενη εβδομάδα, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή εγκαινίασε σχέδιο δράσης για την Ένωση Κεφαλαιαγορών, ως βασικού πυλώνα του Επενδυτικού Σχεδίου Γιούνκερ, η οποία αποσκοπεί στη δυναμική αντιμετώπιση της έλλειψης επενδύσεων μέσω της αύξησης και της διαφοροποίησης των πηγών χρηματοδότησης.

10^ος. Η υιοθέτηση ενός εθνικού στρατηγικού σχεδίου παραγωγικής ανασυγκρότησης της οικονομίας.

Σχέδιο που θα στοχεύει στη σταδιακή αλλαγή του παραγωγικού μοντέλου της οικονομίας, από μια οικονομία βασισμένη στην κατανάλωση εισαγόμενων προϊόντων σε μια ανταγωνιστική και εξωστρεφή οικονομία, προσανατολισμένη στις επενδύσεις, τις εξαγωγές και την αξιοποίηση των συγκριτικών πλεονεκτημάτων κάθε κλάδου, αλλά και η ανάδειξη της σημασίας της γεωστρατηγικής θέσης της χώρας.

Και παράλληλα, με την αύξηση της αποτελεσματικότητας των πόρων που προάγουν την οικονομική ανάπτυξη και δημιουργούν υψηλή κοινωνική ανταποδοτικότητα, με την ανάδειξη παραγόντων όπως είναι η εκπαίδευση, η έρευνα και η καινοτομία.

Κυρίες και Κύριοι,

Με λίγα λόγια, προτρέπουμε την Κυβέρνηση να μην χάνει χρόνο.

Η πορεία της χώρας θα εξαρτηθεί από το πόσο «έξυπνα» η Κυβέρνηση θα αξιοποιήσει το χρόνο και θα συνθέσει αποτελεσματικά τα καταλληλότερα από τα εφικτά μίγματα πολιτικών.

Η οικονομική, επενδυτική και φορολογική σταθερότητα με χαμηλότερους φορολογικούς συντελεστές,
η άμεση ολοκλήρωση της ανακεφαλαιοποίησης των πιστωτικών ιδρυμάτων,
η σταδιακή αποκατάσταση της ρευστότητας στην οικονομία,
η διασφάλιση της σταθεροποίησης των δημόσιων οικονομικών,
η πραγματοποίηση διαρθρωτικών αλλαγών και μεταρρυθμίσεων στις αγορές αγαθών και υπηρεσιών,
η ενίσχυση της μακροχρόνιας βιωσιμότητας του διαχρονικά υψηλού δημοσίου χρέους,
η ταχύτερη και εμπροσθοβαρής υλοποίηση επενδυτικών σχεδίων μέσω της ορθολογικής αξιοποίησης των διαθέσιμων πόρων του ΕΣΠΑ,
η εντατικότερη υλοποίηση του προγράμματος ιδιωτικοποιήσεων και αξιοποίησης της περιουσίας του Δημοσίου,
η ενίσχυση των εναλλακτικών, πλην του τραπεζικού δανεισμού, πηγών χρηματοδότησης, και
η υιοθέτηση ενός εθνικού στρατηγικού σχεδίου παραγωγικής ανασυγκρότησης της οικονομίας,

είναι τα 10 «κλειδιά» ώστε το συντομότερο δυνατόν να τεθούν οι βάσεις για την ανάταξη και τη βιώσιμη ανάπτυξη της Ελληνικής οικονομίας.

Δυστυχώς, οι προγραμματικές δηλώσεις της Κυβέρνησης δεν προσθέτουν νότες αισιοδοξίας.

Η ΝΔ, με σταθερό προσανατολισμό για τη χώρα, με αλήθεια, με σχέδιο και ιεραρχημένες προτεραιότητες, θα είναι, όπως πάντα δημιουργικά και δυνατά παρούσα στις εξελίξεις.

13Αυγ

Αποσπάσματα ομιλίας στη Βουλή κατά τη συζήτηση του Σχεδίου Νόμου της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ για το 3ο Μνημόνιο

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Συζητούμε σήμερα το νέο «Αριστερό» Μνημόνιο. Το 3^ο Μνημόνιο, που φέρει αποκλειστικά τη σφραγίδα της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ. Ένα εξαιρετικά επώδυνο Μνημόνιο, το οποίο οφείλεται στις ιδεοληψίες, στους λανθασμένους χειρισμούς, στους ανερμάτιστους τακτικισμούς της σημερινής Κυβέρνησης.

Ισχυρίζεται η Κυβέρνηση ότι η σύναψη του νέου δανείου είναι εθνική επιτυχία. Αυτό δεν είναι αληθές. Οι χειρισμοί της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ άλλαξαν ριζικά τα δεδομένα, με αποτέλεσμα να καθίσταται, πλέον, αναγκαία μια νέα μεγάλη χρηματοδότηση. Και αυτή η ανάγκη οφείλεται:

1^ον. Στην επιστροφή της οικονομίας στην ύφεση.

Μέσα σε 6 μήνες, μόνο για το 2015, η πρόβλεψη για ισχυρή ανάπτυξη άνω του 2,5%, μετατράπηκε σε εκτίμηση για βαθιά ύφεση άνω του 2%. Και η ύφεση θα συνεχιστεί και το 2016. Επιβάρυνση; περίπου 11 δισ. ευρώ μόνο για το 2015.

2^ον. Στην επιστροφή στα σχεδόν μηδενικά πρωτογενή πλεονάσματα, με αποτέλεσμα να δημιουργούνται μεγαλύτερες δανειακές ανάγκες για τα επόμενα χρόνια και να αποδυναμώνεται η προοπτική βιωσιμότητας του χρέους. Επιβάρυνση; περίπου 8 δισ. ευρώ μόνο για το 2015.

3^ον. Στην απροθυμία της Κυβέρνησης να προχωρήσει στην υλοποίηση διαρθρωτικών αλλαγών και αποκρατικοποιήσεων. Επιβάρυνση; περίπου 10 δισ. ευρώ για την επόμενη τριετία.

4^ον. Στην αύξηση των ληξιπρόθεσμων υποχρεώσεων του Δημοσίου προς τον ιδιωτικό τομέα, με αποτέλεσμα η αποπληρωμή τους να απαιτεί νέο δανεισμό. Επιβάρυνση; περίπου 5 δισ. ευρώ μόνο για το 2015.

5^ον. Στο «σκούπισμα» των ταμειακών διαθεσίμων των φορέων της Γενικής Κυβέρνησης, με αποτέλεσμα, για να αποκατασταθεί ένα μέρος των αποθεματικών και για να επιστραφεί ένα μέρος των ταμειακών διαθεσίμων, να απαιτείται επιπλέον δανεισμός. Επιβάρυνση; περίπου 7 δισ. ευρώ για την επόμενη τριετία.

6^ον. Στην ανάγκη νέας ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών. Επιβάρυνση; μέχρι 25 δισ. ευρώ.

Όλα αυτά, και πολλά ακόμη, φέρουν τη σφραγίδα της διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ.

Ας θυμηθούμε όμως λίγο και τους μύθους και τις ψευδαισθήσεις που τα Κόμματα που στηρίζουν την Κυβέρνηση καλλιεργούσαν επί μακρόν, και ας δούμε, σήμερα, την κατάρρευσή τους:

Υποστήριζαν, ότι «δεν συζητάνε 3^ο Μνημόνιο» και ότι «καταλαβαίνουν ότι υπάρχουν πολιτικές δυνάμεις που ονειρεύονται την επιστροφή στο Μνημόνιο, αλλά θα συνεχίσουμε να τις απογοητεύουμε». Αντιλαμβάνομαι τη θέση τους σήμερα…

Υποστήριζαν ότι μέσω της ανακεφαλαιοποίησης, χαρίζονταν χρήματα στους τραπεζίτες. Και υπόσχονταν κρατικοποίηση τραπεζών. Σήμερα, αντιλαμβάνονται ότι η ανακεφαλαιοποίηση είναι αναγκαία για να διασφαλιστούν οι καταθέσεις των πολιτών. Ενώ δεσμεύονται στο Μνημόνιο, και ορθώς, να μην παρεμβαίνουν στη διαχείριση και τη λήψη αποφάσεων των τραπεζών.

Υποστήριζαν ότι το χρέος είναι επονείδιστο και πρέπει να «κουρευτεί». Στο Μνημόνιο δεν υπάρχει η παραμικρή αναφορά στην ανάγκη βελτίωσης της βιωσιμότητας του χρέους μέσω των απαραίτητων Eυρωπαϊκών πρωτοβουλιών. Μόνο στο πως, εμείς, με ίδιες δυνάμεις, μέσω του νέου Ταμείου, θα μειώσουμε το χρέος.

Υποστήριζαν ότι θα «γκρεμίσουν» τις εργαλειοθήκες του ΟΟΣΑ. Σήμερα, στο Μνημόνιο, δεσμεύονται να τις ολοκληρώσουν και να «χτίσουν» κι άλλες.

Υποστήριζαν ότι δεν θα περικόψουν συντάξεις. Σήμερα, στο Μνημόνιο, αποδέχονται ότι «οι συνταξιοδοτικές μεταρρυθμίσεις του 2010 και του 2012 βελτιώνουν τη διατηρησιμότητα του συνταξιοδοτικού συστήματος». Δεσμεύονται για επιπλέον εξοικονομήσεις και για τη σύνδεση εισφορών με παροχές. Ενώ έχουν ήδη περικόψει τις κύριες και επικουρικές συντάξεις, μέσω της αύξησης των εισφορών υγείας.

Πανηγύριζαν για την ιδιοκτησία του Προγράμματος. Πρόσφατα την «ξόρκιζαν». Σήμερα, όπως γράφει – επί λέξη – το κείμενο, «ενστερνίζονται το Μνημόνιο».

Υποστήριζαν ότι δεν χρειάζεται να διαβουλευτούν με τους θεσμούς. Και πανηγύριζαν για μονομερείς δράσεις. Σήμερα, στο Μνημόνιο, δεσμεύονται να πάρουν πίσω πολλές από αυτές: στο φορολογικό, στο συνταξιοδοτικό, στα εργασιακά, στην υγεία (Ν. 4321, 4328, 4331, 4332, 4334 του 2015).

Τα ψέματα έχουν κοντά ποδάρια. Τα παίγνια τελείωσαν.

Η Κυβέρνηση οφείλει, εκεί που η ίδια έφτασε τα πράγματα, έχοντας την ιδιοκτησία του 1^ου «αριστερού» Μνημονίου, να το εφαρμόσει, σε όλες τις πτυχές του. Παράλληλα, να βελτιώσει εσφαλμένες ρυθμίσεις που «στραγγαλίζουν» μέσω της υπερβολικής φορολόγησης τον ιδιωτικό τομέα της οικονομίας. Όπως ξεκίνησε να γίνεται το 2014, με στοχευμένες φορολογικές ελαφρύνσεις. Αποφεύγοντας παράλληλα ενέργειες διόγκωσης του κράτους. Και φυσικά εμπλουτίζοντας τη συμφωνία με αντισταθμιστικές, αναπτυξιακές πολιτικές. Όπως είναι η εμπροσθοβαρής αξιοποίηση των Ευρωπαϊκών πόρων που εξασφάλισε η προηγούμενη Κυβέρνηση, ύψους 35 δισ. ευρώ, για την προγραμματική περίοδο 2014-2020.

22Ιούλ

Ομιλία στις Επιτροπές της Βουλής κατά τη συζήτηση του Σχεδίου Νόμου «Επείγοντα μέτρα εφαρμογής του Ν. 4334/2015 (Α’ 80)»

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Τα πιστωτικά ιδρύματα της χώρας, τα τελευταία χρόνια, κυρίως λόγω των δημοσιονομικών προβλημάτων της χώρας αλλά και δικών τους εξαιρετικά κακών πολιτικών στο σκέλος των χορηγήσεων, βρέθηκαν αντιμέτωπα με μεγάλες προκλήσεις.

Προκλήσεις που είχαν δυσμενείς επιπτώσεις στη ρευστότητα και στη φερεγγυότητα των Ελληνικών πιστωτικών ιδρυμάτων.

Καθιστώντας αναγκαία τη διαμόρφωση πλαισίου στήριξής τους, για να διαφυλαχθούν οι καταθέσεις των πολιτών.

Προς την κατεύθυνση αυτή, από το 2008, από την τότε Κυβέρνηση της ΝΔ, ξεκίνησε, με μεθοδικό, διορατικό και συστηματικό τρόπο, η διαμόρφωση αυτού του πλαισίου, με σκοπό τόσο τη διασφάλιση της αναγκαίας χρηματοδότησης του τραπεζικού συστήματος, όσο και τη θεσμική θωράκιση της σταθερότητάς του.

Στην πρώτη κατεύθυνση, δηλαδή αυτής για τη διασφάλιση της χρηματοδότησης αναλήφθησαν, μεταξύ άλλων, οι ακόλουθες πρωτοβουλίες:

1^η. Θεσπίστηκε, το 2008, ένα «πακέτο» κεφαλαιακής ενίσχυσης και χορήγησης εγγυήσεων του Ελληνικού Δημοσίου προς τα πιστωτικά ιδρύματα, ύψους, αρχικά, 28 δισ. ευρώ.

Αυτό το «πακέτο», παρά την αρχική κριτική του συνόλου της τότε Αντιπολίτευσης, αποτέλεσε σημαντικό εργαλείο στήριξης του τραπεζικού συστήματος.

Με αποτέλεσμα, μεταγενέστερα, το όριο των εγγυήσεων να πολλαπλασιαστεί, φτάνοντας τα 85 δισ. ευρώ, και να συνεχίζει, ακόμη και σήμερα, να αξιοποιείται.

Υπενθυμίζεται δε ότι τα συνολικά έσοδα στον Κρατικό Προϋπολογισμό από την αξιοποίηση αυτού του «πακέτου», από μερίσματα και προμήθειες, διαμορφώθηκαν περίπου στα 4 δισ. ευρώ για την περίοδο 2009-2014.

2^η. Καλύφθηκαν, από το 2011, οι βραχυχρόνιες ανάγκες ρευστότητας μέσω της παροχής έκτακτης ενίσχυσης της ρευστότητας του τραπεζικού συστήματος.

Το αποτέλεσμα είναι σήμερα, η χρηματοδότηση του τραπεζικού συστήματος μέσω του ELA να διαμορφώνεται στα 87 δισ. ευρώ.

Από μηδέν στο τέλος του 2014.

Και η συνολική χρηματοδότηση μέσω του Ευρωσυστήματος να διαμορφώνεται περίπου στα 127 δισ. ευρώ.

Υπερβαίνοντας, για πρώτη φορά, το ύψος των καταθέσεων νοικοκυριών και επιχειρήσεων.

Εξαιτίας της ανασφάλειας που δημιουργήθηκε, από πράξεις και παραλείψεις της Κυβέρνησης, κατά το 1^ο εξάμηνο του 2015.

3^η. Εξασφαλίστηκαν, το 2012, επαρκείς πόροι για την ανακεφαλαιοποίηση του τραπεζικού συστήματος.

Και η εμπιστοσύνη στο τραπεζικό σύστημα ενισχύθηκε, επ’ ωφελεία των καταθετών.

Το 2014, οι τράπεζες κατάφεραν να ανακτήσουν πρόσβαση στις αγορές, μέσω αυξήσεων μετοχικού κεφαλαίου και εκδόσεων τίτλων.

Η φερεγγυότητά τους επιβεβαιώθηκε και από τα αποτελέσματα της άσκησης Συνολικής Αξιολόγησης, που διενεργήθηκε από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα.

Δυστυχώς όμως σήμερα, το Ελληνικό τραπεζικό σύστημα βρίσκεται αντιμέτωπο με την ανάγκη μιας νέας ανακεφαλαιοποίησης, με κόστος και ζημία για το Δημόσιο ως μέτοχο της προηγούμενης ανακεφαλαιοποίησης, εξαιτίας της αδράνειας της Ελληνικής Κυβέρνησης, η οποία οδήγησε στην επιδείνωση του οικονομικού κλίματος, στην επιστροφή στην ύφεση, στο κλείσιμο των τραπεζών, στους κεφαλαιακούς περιορισμούς.

Το αποτέλεσμα;

Γίνεται, σήμερα, συζήτηση για ανάγκη κεφαλαιακής ενίσχυσης ύψους 25 δισ. ευρώ, όσα περίπου και τα ίδια κεφάλαια των τραπεζών.

Υπενθυμίζεται πως όταν τα Κόμματα που στηρίζουν σήμερα την Κυβέρνηση ήταν στην Αντιπολίτευση υποστήριζαν ότι, μέσω της ανακεφαλαιοποίησης, χαρίζονταν χρήματα στους τραπεζίτες…

Σήμερα, αντιλαμβάνονται ότι η ανακεφαλαιοποίηση είναι αναγκαία για να διασφαλιστεί η συστημική ευστάθεια των τραπεζών και να διαφυλαχθούν οι καταθέσεις νοικοκυριών και επιχειρήσεων.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Αναλήφθησαν όμως πρωτοβουλίες και για τη θεσμική θωράκιση του τραπεζικού συστήματος.

Ενδεικτικά:

1^η. Το 2008, ενισχύθηκε το καθεστώς εγγύησης καταθέσεων, με το ανώτατο όριο να αυξάνεται στις 100.000 ευρώ από τις 20.000 ευρώ.

2^η. Το 2010, συστάθηκε το Συμβούλιο Συστημικής Ευστάθειας και ιδρύθηκε το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας, τα οποία λειτουργούν και με την παρούσα Κυβέρνηση.

3^η. Από το 2011, διαμορφώνεται ένα θεσμικό πλαίσιο για την εξυγίανση των πιστωτικών ιδρυμάτων.

Με τη σημερινή νομοθετική πρωτοβουλία, αυτό θωρακίζεται με την ενσωμάτωση στην εσωτερική έννομη τάξη του Ευρωπαϊκού νομικού πλαισίου για την ανάκαμψη και εξυγίανση των πιστωτικών ιδρυμάτων.

Πλαίσιο που περιλαμβάνει ένα εύρος μέσων και κανόνων για την πρόληψη και έγκαιρη επέμβαση στα πιστωτικά ιδρύματα, καθώς και εργαλεία εξυγίανσης, όπως είναι, μεταξύ άλλων, η πώληση δραστηριοτήτων, η δημιουργία μεταβατικού ιδρύματος, ο διαχωρισμός περιουσιακών στοιχείων και η αναδιάρθρωση του παθητικού.

Πλαίσιο που συμπληρώνει τον Ενιαίο Εποπτικό Μηχανισμό, καθώς θα διασφαλίζει ότι αν, παρά την αυστηρότερη εποπτεία, μια τράπεζα αντιμετωπίσει σοβαρές δυσχέρειες, η εξυγίανσή της θα αντιμετωπιστεί με αποτελεσματικό τρόπο και με το χαμηλότερο δυνατό κόστος για τους φορολογουμένους πολίτες.

Πλαίσιο που θα πρέπει, όπως έχω υποστηρίξει και κατά το παρελθόν, να συμπληρωθεί από το Ευρωπαϊκό Ταμείο Εγγύησης Καταθέσεων.

Το Άρθρο 2 του Σχεδίου Νόμου είναι μέρος αυτού του πλαισίου και αποτελεί συνέχεια και συμπλήρωμα σχετικών νομοθετικών πρωτοβουλιών της προηγούμενης Κυβέρνησης.

Πρωτοβουλίες που η σημερινή Κυβέρνηση, από τα έδρανα της Αντιπολίτευσης είχε απορρίψει.

Λέγοντας, μεταξύ άλλων, πέρυσι τον Απρίλιο, ότι «φτιάχτηκαν από τραπεζίτες για τραπεζίτες», «για να εξυπηρετήσουν μεγάλες τράπεζες» και να «για να γίνουν μπίζνες».

Σήμερα, όλα αυτά, ευτυχώς, «πάνε περίπατο».

Και τα Κόμματα της Κυβερνητικής πλειοψηφίας αποδέχονται, διά της ψήφισης του Νομοσχεδίου, το εσφαλμένο της κριτικής τους κατά το παρελθόν.

Η ΝΔ, όμως, «δεν παίζει» με τη σταθερότητα της χώρας και τις καταθέσεις των πολιτών.

Ούτε δείχνει υπευθυνότητα «α λα κάρτ».

Γι’ αυτό, ως Αξιωματική Αντιπολίτευση, στηρίζουμε τη συγκεκριμένη πρωτοβουλία.

16Ιούλ

Ομιλία στην Ολομέλεια της Βουλής επί του Σχεδίου Νόμου για τη διαπραγμάτευση και τη σύναψη συμφωνίας με τον ESM

Κύριε Υπουργέ,

Να ξεκινήσω με μία παρατήρηση.

Στις νομοτεχνικές διορθώσεις που καταθέσατε, αιφνιδιαστικά, μεταξύ άλλων αφαιρέσατε από τις εξαιρέσεις της μετάταξης του ΦΠΑ στο 23% μία σειρά από προϊόντα και υπηρεσίες σε 13 κατηγορίες.

Πολλές κατηγορίες στον πρωτογενή τομέα.

Υπηρεσίες για την γεωργική παραγωγή.

Αλλά και προϊόντα όπως είναι τα αυτοκίνητα για αναπήρους.

Όλα αυτά πάνε στο 23%.

Αυτό δεν είναι νομοτεχνική βελτίωση.

Είναι δείγμα προχειρότητας και ερασιτεχνισμού.

Και, φυσικά, δεν δικαιολογείται όταν ήδη, από την Έκθεση του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους, η αύξηση του ΦΠΑ εκτιμάται ότι θα φέρει έσοδα 2,4 δισ. ευρώ, πολύ περισσότερα από αυτά που είχατε συμφωνήσει, ύψους 1,8 δισ. ευρώ.

Σας προειδοποιώ, συνεπώς για δεύτερη φορά σήμερα:

Η Νέα Δημοκρατία στηρίζει τη συμφωνία.

Η Νέα Δημοκρατία συνέβαλε και συμβάλει, με τη στάση της, για την ολοκλήρωσή της.

Αλλά λευκή επιταγή η Νέα Δημοκρατία δεν δίνει.

Καθαρές κουβέντες.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Όπως ανέφερα και στην πρωινή τοποθέτησή μου, το σημερινό αποτέλεσμα της διαπραγμάτευσης, που έκανε η Κυβέρνηση, και το οποίο οδηγεί σε ένα 3^ο Μνημόνιο, είναι εξαιρετικά δυσάρεστο, επώδυνο και βαρύ.

Και αυτό γιατί, αυτούς τους πέντε μήνες, Κυβέρνηση, μεταξύ άλλων:

Στηρίχθηκε σε εσφαλμένες θεμελιώδεις υποθέσεις.

Υποθέσεις όπως ότι οι απόψεις της θα γίνουν άμεσα και πλήρως αποδεκτές από τους εταίρους και δανειστές ή ότι θα έχουμε οικονομική ενίσχυση από άλλες χώρες.

Τις υποθέσεις αυτές, τις απέρριψε η πραγματικότητα.

Έπρεπε να γνωρίζει ότι ζούμε σε περίοδο εφαρμογής μεγάλων στρατηγικών εκ μέρους των ισχυρών παικτών και εμείς οφείλουμε να είμαστε προσεκτικοί.

Αγνόησε και αδιαφόρησε για τους Ευρωπαϊκούς κανόνες διαπραγμάτευσης, με αποτέλεσμα, εσφαλμένα, να θεωρεί ότι όσο περνάει ο χρόνος, οι εταίροι θα υποχωρούν.

Παρασύρθηκε από δογματισμούς, εμμονές, μαξιμαλιστική ρητορική, ευθύγραμμες απλοποιητικές προσεγγίσεις.

Συζητούσε ακατάπαυστα, μέσω των μέσων μαζικής ενημέρωσης, καλλιεργώντας περιβάλλον «δημιουργικής ασάφειας».

Κατανάλωσε σημαντικό διαπραγματευτικό κεφάλαιο και χρόνο σε θέματα διαδικαστικά και επουσιώδη, δίνοντας έμφαση στην επικοινωνία και όχι στην ουσία.

Κινήθηκε στη λογική της εσκεμμένης «πολιτικής διαπραγμάτευσης» και υποτίμησε την τεχνοκρατική διαπραγμάτευση, για να αποφύγει την αλήθεια των αριθμών, η οποία, με το πέρασμα των μηνών, γινόταν όλο και πιο ζοφερή.

Συγκρότησε οικονομικό επιτελείο χωρίς συνοχή και σταθερή στρατηγική, με συχνές αλλαγές της διαπραγματευτικής ομάδας, σε όλα τα επίπεδα.

Προχώρησε στη διεξαγωγή δημοψηφίσματος, μιας εσφαλμένης επιλογής τόσο ως προς το περιεχόμενο όσο και ως προς το χρόνο πραγματοποίησής της, με αποτέλεσμα αυτή η θεωρητικά κορυφαία πολιτική διαδικασία να απαξιωθεί τελείως, να κλείσουν οι τράπεζες και να επιβληθούν κεφαλαιακοί έλεγχοι, να κλονιστεί και να καταστεί θολός – στην πολιτική συνείδηση των Ευρωπαίων πολιτών – ο Ευρωπαϊκός προσανατολισμός της χώρας μας.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Αποτέλεσμα όλων αυτών των πράξεων και παραλείψεων της Κυβέρνησης, ήταν, μέρα με την ημέρα, η κατάσταση να επιβαρύνεται.

Η χώρα βρέθηκε με πιεστικές και διαρκώς αυξανόμενες χρηματοδοτικές ανάγκες και με διευρυνόμενο δημοσιονομικό κενό.

Η χώρα επιστρέφει σε βαθιά ύφεση, μετά τη μικρή ανάκαμψη του 2014.

Και στα πρωτογενή ελλείμματα, μετά τα πρωτογενή πλενάσματα των δύο προηγούμενων ετών.

Η χώρα και οι πολίτες της, πληρώνουν το κόστος της διάσωσης ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ.

Σε συνθήκες χρηματοπιστωτικής ασφυξίας, με κλειστές τράπεζες.

Χωρίς Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Στήριξης, χωρίς χρόνο, χωρίς συμμάχους, χωρίς αξιοπιστία.

Όλα αυτά τα επιβεβαιώνουν οι πλέον πρόσφατες εκθέσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου.

Σ’ αυτό το περιβάλλον, η Κυβέρνηση, μέσα από ένα καθοδικό σπιράλ διαρκών αναδιπλώσεων, κατέληξε, με τους εταίρους και δανειστές, στο αποτέλεσμα που σήμερα παρουσιάζεται.

Αποτέλεσμα, όπως σας είπα και το πρωί, επώδυνο.

Πιο επώδυνο από αυτό που θα μπορούσε να επιτευχθεί πριν τη διεξαγωγή του δημοψηφίσματος, και πολύ πιο επώδυνο από αυτό που θα μπορούσε να επιτευχθεί πριν από ορισμένους μήνες, στις αρχές της χρονιάς.

Όμως, η επιλογή αυτή, όσο επώδυνη και αν είναι, αποτελεί το πρώτο βήμα:

για τη σταδιακή αποκατάσταση της ομαλότητας στο χρηματοπιστωτικό σύστημα,
για την ενίσχυση της αξιοπιστίας της χώρας,
για την αποφυγή, εν τέλει, της καταστροφής της άτακτης χρεοκοπίας και της εξόδου της χώρας από τον σκληρό πυρήνα της ενοποιούμενης Ευρώπης.

Η χώρα πήρε μία «ανάσα».

Ξένα Κοινοβούλια, όπως αυτό της Γαλλίας, ξεκίνησαν, με ευρεία πλειοψηφία, να εγκρίνουν τη Συμφωνία.

Οφείλουμε να προχωρήσουμε για να ολοκληρωθεί, το προσεχές διάστημα, η συμφωνία.

Οι κίνδυνοι είναι υπαρκτοί, πολλοί και μεγάλοι.

Κυβερνητικές αμφισημίες, ως προς την δυνατότητα ολοκλήρωσης και υλοποίησης της συμφωνίας, δεν χωρούν.

Κυβερνητικές παλινωδίες και ολιγωρίες δεν δικαιολογούνται.

Κυβερνητικές οπισθοχωρήσεις δεν συγχωρούνται.

Η Κυβέρνηση οφείλει να εργαστεί για την ολοκλήρωση της συμφωνίας, την οποία προσυπέγραψε ο Πρωθυπουργός, ως αποτέλεσμα της διαπραγμάτευσης της Κυβέρνησης.

Και στη συνέχεια, με ρεαλισμό, με επιμονή και αποφασιστικότητα, σε συνεργασία με τους εταίρους και δανειστές, να αναζητήσουμε το βέλτιστο οδικό χάρτη εξόδου από την κρίση.

Με όρους καλού συγκερασμού οικονομικής αποτελεσματικότητας και κοινωνικής δικαιοσύνης.

Αλλάζοντας, εν πορεία, εσφαλμένες δημοσιονομικές πολιτικές που «στραγγαλίζουν» μέσω της υπερβολικής φορολόγησης τον ιδιωτικό τομέα της οικονομίας.

Υλοποιώντας φιλόδοξες μεταρρυθμίσεις, ενισχύοντας την αξιοποίηση της περιουσίας του Δημοσίου, ενδυναμώνοντας το πλαίσιο δημοσιονομικής πειθαρχίας.

Και είναι σημαντικό να προχωρήσουν γρήγορα, άμεσα, οι διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις, ως αντιστάθμισμα στη συσταλτική δημοσιονομική πολιτική.

Και, προφανώς, αντιμετωπίζοντας προβλήματα στη λειτουργία του Κράτους, που υποσκάπτεται από τις μεθοδεύσεις νεποτισμού στη στελέχωση της δημόσιας διοίκησης και από την ακύρωση τομών.

Στα εθνικά μας θέματα, όπου στρατηγικές συμμαχίες διαταράσσονται.

Στην παιδεία, όπου αποψιλώνεται η αξιολόγηση και αποδομείται η αριστεία, αποκόπτοντας έτσι τη χώρα από τα τεκταινόμενα στην Ευρώπη.

Και αυτά, μπορούν να γίνουν μόνο με υψηλό αίσθημα εθνικής ευθύνης.

Από όλους μας.

Η Νέα Δημοκρατία αυτό θα πράξει.

Όπως έπραττε πάντα, θα υπηρετήσει την αταλάντευτη πορεία της χώρας προς τα εμπρός, με τομές και διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις, σε κλίμα εθνικής συνεννόησης.

Μακριά από επικίνδυνους ακροβατισμούς και αδιέξοδους τυχοδιωκτισμούς, «τσιτάτα», αυτοσχεδιασμούς και ναρκισσιστικές συνεντεύξεις για λίγα λεπτά δημοσιότητας.

Πιστεύω ότι πρέπει να γίνει κοινή συνείδηση ότι η κρισιμότητα των στιγμών είναι τέτοια που επιβάλει συγκλίσεις, δημιουργικές συνθέσεις, σκληρή δουλειά και λίγα λόγια.

Που επιτάσσει πατριωτική συνείδηση, σύνεση και ρεαλισμό.

Που απαιτεί πολιτική και κοινωνική σταθερότητα, ασφάλεια, αίσθημα δικαιοσύνης.

Οφείλουμε όλοι μας, όπως έχω υποστηρίξει και άλλες φορές, κατά το παρελθόν, από τα Κυβερνητικά έδρανα, να συνειδητοποιήσουμε ότι, ιδιαίτερα στο σύγχρονο ανταγωνιστικό κόσμο, δεν υπάρχει «εύκολος δρόμος» για την αξιοπρεπή πορεία της χώρας, για τη βιώσιμη ανάπτυξη και την ευημερία όλων των πολιτών.

Κατά την πεποίθησή μου, ο δρόμος που πρέπει να ακολουθήσουμε, προσδιορίζεται:

Από την διάχυση και εμπέδωση ενός σύγχρονου και δημιουργικού αξιακού συστήματος.
Από την καλλιέργεια κουλτούρας κοινωνικής και πολιτικής συνεννόησης και σύνθεσης για την επίτευξη συλλογικά αποδεκτών στόχων.
Από την εκπόνηση και υλοποίηση ενός συγκροτημένου εθνικού σχεδίου θεσμικής και παραγωγικής ανασυγκρότησης.
Από την επεξεργασία και εφαρμογή σύγχρονων πολιτικών, συμβατών με το εθνικό και Ευρωπαϊκό σχέδιο.
Από την έντιμη, σκληρή, αποτελεσματική και ποιοτική εργασία από όλους μας.

Όπως απεδείχθη, όταν είσασταν στην αντιπολίτευση, αυτά δεν τα ακούγατε.

Όσο κυβερνάτε, αυτούς τους έξι μήνες, δεν τα συμμερίζεστε.

Ελπίζω από σήμερα αυτά να σας έχουν γίνει συνείδηση.

Μπορείτε να δείτε το βίντεο από την ομιλία εδώ.

15Ιούλ

Ομιλία στις Επιτροπές της Βουλής επί του Σχεδίου Νόμου για τη διαπραγμάτευση και τη σύναψη συμφωνίας με τον ESM

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Σήμερα, σε συνθήκες ασφυξίας στην οικονομία,

αγωνίας στην κοινωνία και

αναταράξεων στο πεδίο της πολιτικής,

συζητούμε το Σχέδιο Νόμου που συνιστά το αποτέλεσμα της πεντάμηνης διαπραγμάτευσης της Κυβέρνησης με τους εταίρους και δανειστές.

Κυβέρνηση η οποία,

αφού ανέγνωσε λανθασμένα το περιβάλλον εντός του οποίου καλείτο να λειτουργήσει,

αφού έθεσε στόχους εκτός του πλαισίου των εφικτών λύσεων,

αφού ξόδεψε χρόνο και διαπραγματευτικό κεφάλαιο,

αφού προέβη σε αντιφατικές πρωτοβουλίες, με αποκορύφωμα τη διεξαγωγή ενός μη σοβαρού δημοψηφίσματος, με το οποίο αφαίρεσε διαπραγματευτική ισχύ από τη χώρα,

αποφάσισε, «στο και ένα», να υπογράψει Συμφωνία.

Η Νέα Δημοκρατία, ενώπιον του μείζονος κινδύνου να βρεθεί η χώρα εκτός του πυρήνα της Ευρώπης και να ακυρωθεί ο στρατηγικός προσανατολισμός της χώρας που φέρει τη σφραγίδα του Κωνσταντίνου Καραμανλή, στήριξε την ηγεσία της Κυβέρνησης για να ξεπεράσει τις ταλαντεύσεις της και να προχωρήσει σε Συμφωνία.

Συμφωνία, για το περιεχόμενο της οποίας η ευθύνη ανήκει καθ’ ολοκληρίαν στην Κυβέρνηση.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Σιγά-σιγά τους τελευταίους πέντε μήνες, και με πάταγο τις τελευταίες ημέρες, κατέρρευσαν μύθοι και ψευδαισθήσεις.

Μύθοι που είχαν δημιουργηθεί και ψευδαισθήσεις που είχαν καλλιεργηθεί, τόσο προεκλογικά όσο και μετεκλογικά, από τα Κόμματα που στηρίζουν τη σημερινή Κυβέρνηση.

Ενδεικτικά, υπενθυμίζω:

Υποστήριζαν ότι τα προηγούμενα Μνημόνια θα τα ακύρωναν με ένα Νόμο και με ένα Άρθρο.

Σήμερα, προτείνουν ένα νέο, ιδιαίτερα βαρύ 3^ο Μνημόνιο.

Υποστήριζαν ότι η προηγούμενη Κυβέρνηση δεν διαπραγματευόταν.

Επί μήνες τις απέφευγαν και, τις τελευταίες μέρες, έζησαν τις πραγματικές δυσκολίες της διαπραγμάτευσης.

Υποστήριζαν ότι μέσω της ανακεφαλαιοποίησης, χαρίζονταν χρήματα στους τραπεζίτες.

Σήμερα, αντιλαμβάνονται ότι η ανακεφαλαιοποίηση είναι αναγκαία για να διασφαλιστεί η συστημική ευστάθεια των τραπεζών.

Υποστήριζαν ότι μέσω των αποκρατικοποιήσεων, δημόσια περιουσία και πόροι θα μεταβιβάζονταν στη «μαύρη τρύπα» του δημοσίου χρέους.

Σήμερα, κάνουν το ίδιο, αφού η συμφωνία αναφέρεται σε «πώληση περιουσιακών στοιχείων», μέσω της δημιουργίας ενός νέου ανεξάρτητου Ταμείου, το οποίο μάλιστα θα εποπτεύεται από Ευρωπαϊκούς θεσμούς.

Υποστήριζαν ότι το χρέος είναι επονείδιστο και πρέπει να «κουρευτεί».

Στο επίπεδο των επιθυμιών όλων μας, μακάρι να μπορούσε και να μηδενιστεί.

Όμως, σήμερα, υπογράφουν όχι μόνο τη δέσμευση η χώρα να αποπληρώνει πλήρως και έγκαιρα τις δανειακές της υποχρεώσεις, αλλά και τη δέσμευση ότι δεν θα γίνει «κούρεμα» της ονομαστικής αξίας του χρέους.

Υποστήριζαν ότι το Πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης είναι πλήρες και κοστολογημένο, περιλαμβάνοντας γενναιόδωρες παροχές ύψους 11 δισ. ευρώ.

Σήμερα, εισηγούνται νέα δημοσιονομικά μέτρα λιτότητας, μόνο για τα 2 πρώτα χρόνια, ύψους 8 δισ. ευρώ.

Υποστήριζαν ότι η χώρα δεν έχει ανάγκη από πρόσθετη εξωτερική χρηματοδότηση.

Σήμερα, η σύναψη ενός νέου δανείου, και μάλιστα ύψους άνω των 82 δισ. ευρώ, καθίσταται αναπόφευκτη.

Υποστήριζαν ότι η πρόταση των δανειστών δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή, και την έθεσαν σε δημοψήφισμα.

Σήμερα, συμφωνούν σε πιο επώδυνη πρόταση από αυτή των δανειστών.

Υποστήριζαν ότι η Συμφωνία θα οδηγήσει σε ένα αμιγώς Ευρωπαϊκό πρόγραμμα, χωρίς τη συμμετοχή του ΔΝΤ.

Σήμερα, προσυπογράφουν όχι μόνο την παρακολούθηση, αλλά και τη χρηματοδότηση από το ΔΝΤ, μάλιστα και για μετά από το Μάρτιο του 2016.

Υποστήριζαν ότι θα «γκρεμίσουν» τις εργαλειοθήκες του ΟΟΣΑ.

Σήμερα, δεσμεύονται να τις ολοκληρώσουν και να «χτίσουν» κι άλλες.

Υποστήριζαν ότι η Τρόικα, όπως τη γνωρίσαμε, τελειώνει.

Σήμερα, δεσμεύονται να διατηρηθεί, και μάλιστα με επιτόπιους ελέγχους και αυστηρή επιτήρηση στην Αθήνα.

Υποστήριζαν ότι δεν χρειάζεται για τη νομοθέτηση να διαβουλευτούν και να συμφωνήσουν με τους θεσμούς.

Σήμερα, δεσμεύονται, εξαιρουμένου του Νόμου για την ανθρωπιστική κρίση, να επανεξετάσουν, με σκοπό να τροποιήσουν, τις θεσπισθείσες, πρόσφατα, νομοθετικές πράξεις που δεν συνάδουν με τη συμφωνία της 20^ης Φεβρουαρίου.

Υποστήριζαν ότι οι δημοσιονομικοί κανόνες και η σύσταση Δημοσιονομικού Συμβουλίου, που ψήφισε η προηγούμενη Κυβέρνηση πριν 1 ακριβώς χρόνο, εντείνουν το έλλειμμα δημοκρατικής νομιμοποίησης.

Σήμερα, και ορθώς, ενεργοποιούν το Δημοσιονομικό Συμβούλιο, και εισάγουν μηχανισμούς ημιαυτόματων περικοπών δαπανών σε περίπτωση αποκλίσεων από τους δημοσιονομικούς στόχους.

Συμπερασματικά, Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι, επί χρόνια, και μέχρι προχθές, τα Κόμματα που στηρίζουν τη σημερινή Κυβέρνηση, παραβίαζαν συνεχώς τη ρήση του Νικήτα Χρουτσώφ ότι «το κακό με την οικονομία είναι ότι δεν σέβεται τις επιθυμίες μας».

Το αποτέλεσμα είναι, τους τελευταίους πέντε μήνες, η χώρα, τα νοικοκυριά και οι επιχειρήσεις, όλοι μας, να πληρώνουμε και θα πληρώσουμε, υψηλό κόστος λόγω των ιδεοληψιών, των εμμονών, της μαξιμαλιστικής ρητορικής, των ενδογενών αντιφάσεων, της «δημιουργικής ασάφειας», των παιγνίων και των λανθασμένων χειρισμών της Κυβέρνησης.

Η χώρα πέρασε από τις προβληματικές συνθήκες των τελευταίων ετών, σε συνθήκες υψηλού κινδύνου.

Βρέθηκε με πιεστικές και διαρκώς αυξανόμενες χρηματοδοτικές ανάγκες και με διευρυνόμενο δημοσιονομικό κενό.

Σε συνθήκες ύφεσης και χρηματοπιστωτικής ασφυξίας, με κλειστές τράπεζες.

Χωρίς Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Στήριξης, χωρίς χρόνο, χωρίς συμμάχους, χωρίς αξιοπιστία.

Αποτέλεσμα επώδυνο.

Όμως, η επιλογή αυτή, όσο επώδυνη και αν είναι, αποτελεί το πρώτο βήμα:

για τη σταδιακή αποκατάσταση της ομαλότητας στο χρηματοπιστωτικό σύστημα,
για την ενίσχυση της αξιοπιστίας της χώρας,
για την αποφυγή, εν τέλει, της καταστροφής της άτακτης χρεοκοπίας και της εξόδου της χώρας από τον σκληρό πυρήνα της ενοποιούμενης Ευρώπης.

Η χώρα πήρε μία «ανάσα».

Επιβάλλεται, η φυγή προς τα εμπρός, εντός της Ευρωζώνης, ως η βέλτιστη, εκ των υπαρκτών, στρατηγική για τη χώρα.

Η συμμετοχή στο σκληρό πυρήνα της Ευρώπης, παρά τις όποιες μέχρι σήμερα αδυναμίες στην αρχιτεκτονική και στη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να τεθεί υπό αμφισβήτηση.

Πόσο μάλλον όταν οι εναλλακτικές πορείες δεν περιγράφονται ούτε καν λεκτικά.

Οι χώρες, οι λαοί, δεν προχωρούν με «τσιτάτα», με αυτοσχεδιασμούς και με ναρκισσιστικές συνεντεύξεις για λίγα λεπτά δημοσιότητας.

Δεν προχωρούν όταν χρησιμοποιούνται ως case study για την εμπειρική επαλήθευση επιστημονικής θεωρίας.

Στην παρούσα κρίσιμη φάση, ευτυχώς που την τελευταία στιγμή, η ηγεσία της Κυβέρνησης, με την καθοριστική στήριξή μας, ιδιαίτερα την προηγούμενη εβδομάδα, κράτησε τη χώρα και δεν την έσπρωξε στο κενό.

Τώρα, οφείλουμε όλοι μας να εργαστούμε, με διορατικότητα, σοβαρότητα και υπευθυνότητα, χωρίς «κούφιες» αντεγκλήσεις, ώστε η χώρα να βρει το βηματισμό μέσα στην Ευρώπη και το σύγχρονο ανταγωνιστικό κόσμο.

Με ρεαλισμό, μακριά από ιδεολογικές αγκυλώσεις, φραστικές διακηρύξεις και ανεδαφικές δεσμεύσεις, με επιμονή και αποφασιστικότητα, σε συνεργασία με τους εταίρους και δανειστές, να αναζητήσουμε το βέλτιστο οδικό χάρτη εξόδου από την κρίση.

Με όρους καλού συγκερασμού οικονομικής αποτελεσματικότητας και κοινωνικής δικαιοσύνης.

Υλοποιώντας φιλόδοξες μεταρρυθμίσεις, εκσυγχρονίζοντας τη δημόσια διοίκηση, ενισχύοντας την αξιοποίηση της περιουσίας του δημοσίου, ενδυναμώνοντας το πλαίσιο δημοσιονομικής πειθαρχίας.

Και αυτό μπορεί να γίνει μόνο με υψηλό αίσθημα εθνικής ευθύνης.

Από όλους μας.

Μετά τη δοκιμή ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ στη διακυβέρνηση, πιστεύω ότι είναι καιρός να σταματήσουμε τις ιδεοληπτικές σκιαμαχίες, τους δογματισμούς και τους υψηλούς τόνους και όλες οι κοινωνικοπολιτικές δυνάμεις, ανεξάρτητα από τις όποιες διαφορές και τον ανά περίοδο ρόλο μας στο πολιτικό σκηνικό, να «βάζουμε διαρκώς πλάτη», σε πνεύμα συνεννόησης, με αίσθημα ευθύνης, ώστε η χώρα να βγει γρήγορα και οριστικά από το τέλμα, να αναπτυχθεί με δικαιοσύνη και συνοχή και να πορευθεί με αξιοπρέπεια και δυναμισμό στο διεθνές σκηνικό.

Η Νέα Δημοκρατία, ως πολιτική δύναμη που διαχρονικά δρα με υπέρτατο κριτήριο το μακροχρόνιο συμφέρον της χώρας, στηρίζει τη διαμόρφωση μιας επώδυνης συμφωνίας, αφού αυτή διασφαλίζει την παραμονή της χώρας στον πυρήνα της Ευρώπης.

Η Νέα Δημοκρατία στηρίζει, αλλά δεν δίνει λευκή επιταγή στην Κυβέρνηση.

Το περιεχόμενο της συμφωνίας, όπως αυτό θα διαμορφωθεί τις προσεχείς εβδομάδες και μήνες, διαρκώς θα το αξιολογούμε.

Μπορείτε να δείτε το βίντεο από την ομιλία εδώ.

10Ιούλ

Ομιλία στη Βουλή για τη διαπραγμάτευση και τη σύναψη δανειακής σύμβασης

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Η πορεία της χώρας, και όλων μας, τους τελευταίους μήνες, κινείται σε θολό τοπίο.

Ιδιαίτερα τις τελευταίες εβδομάδες, μέρα με τη μέρα, το εσωτερικό αλλά και το εξωτερικό περιβάλλον εντός του οποίου κινείται η χώρα, εξαιτίας πράξεων και παραλείψεων της Κυβέρνησης, έχει καταστεί ιδιαίτερα δυσμενές.

Η αβεβαιότητα, αλλά και η αγωνία των πολιτών, μέρα με τη μέρα κορυφώνονται.

Η χώρα έχει περάσει από τις προβληματικές συνθήκες των τελευταίων ετών σε συνθήκες υψηλού κινδύνου.

Το οικονομικό, κοινωνικό και πολιτικό κόστος, που έχει προκληθεί, είναι τεράστιο.

Το κόστος αυτό καλείται να πληρώνει επί μακρόν η χώρα.

Να πληρώνουν όλα τα νοικοκυριά και όλες οι επιχειρήσεις.

Πιο συγκεκριμένα, όπως επιβεβαιώνεται και από την Εισηγητική Έκθεση, η αναγκαιότητα μιας νέας δανειακής σύμβασης οφείλεται και στα ακόλουθα:

1^ον. Από την προηγούμενη εβδομάδα, η χώρα, βρίσκεται στο «κενό».

Δεν υφίσταται Πρόγραμμα Στήριξης.

Δεν είναι πλέον διαθέσιμη η τελευταία δόση του δανείου από τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας.

Έχουν λήξει όλες οι συμφωνίες μεταβίβασης των κερδών από τη διακράτηση Ελληνικών ομολόγων από τις Ευρωπαϊκές τράπεζες (ANFA και SMP).

Και δεν ισχύουν οι συμφωνίες κάλυψης του δυνητικού κόστους ανακεφαλαιοποίησης ή εξυγίανσης των Ελληνικών τραπεζών.

2^ον. Η χώρα, από τις αρχές του μήνα, θεωρείται «ληξιπρόθεσμη» έναντι του ΔΝΤ.

Ενώ άμεσα, σε 10 ημέρες, θα πρέπει να ανταποκριθεί και στις υποχρεώσεις της έναντι της ΕΚΤ.

Σήμερα, οι πόροι για την αποπληρωμή αυτών των υποχρεώσεων, εκτός άλλων υποχρεώσεων, δεν υπάρχουν.

3^ον. Η Κυβέρνηση, με την επί 5μηνο «δημιουργική της ασάφεια», επιβάρυνε τα δημόσια οικονομικά της χώρας με ένα κόστος ύψους άνω των 4 δισ. ευρώ.

Και αυτό το κόστος εκτιμάται ότι έχει διπλασιαστεί το τελευταίο δεκαπενθήμερο, μετά την εκδήλωση της πρόθεσης διεξαγωγής του ανερμάτιστου δημοψηφίσματος και των δυσμενών συνεπειών αυτού.

Η χώρα, δυστυχώς, έχει επιστρέψει στην ύφεση και τα δημόσια οικονομικά στα πρωτογενή ελλείμματα.

4^ον. Οι χρηματοδοτικές ανάγκες της οικονομίας έχουν διογκωθεί.

Ανάγκες που προέκυψαν μέσα στο 1^ο εξάμηνο του 2015.

Ανάγκες που οφείλονται στα σχεδόν μηδενικά πλέον πρωτογενή πλεονάσματα, στην επιστροφή της οικονομίας στην ύφεση, στην αβελτηρία υλοποίησης διαρθρωτικών αλλαγών και αποκρατικοποιήσεων, στην αύξηση των ληξιπρόθεσμων υποχρεώσεων του Δημοσίου προς τον ιδιωτικό τομέα, στο «σκούπισμα» των ταμειακών διαθεσίμων των φορέων της Γενικής Κυβέρνησης.

Ανάγκες που καθιστούν αναγκαία την εξωτερική χρηματοδότηση της χώρας με δάνειο ύψους άνω των 53 δισ. ευρώ, όπως υποστηρίζει και η Εισηγητική Έκθεση του Σχεδίου Νόμου.

5^ον. Σε αυτό το ποσό, δεν περιλαμβάνονται τα άγνωστα προς το παρόν κόστη της ραγδαίας επιδείνωσης της οικονομικής δραστηριότητας, ιδιαιτέρως του τουρισμού.

Και φυσικά, δεν ενσωματώνεται η επίδραση από το κλείσιμο των τραπεζών, που διογκώνει και διευρύνει το πρόβλημα ρευστότητας της οικονομίας.

Ούτε η ραγδαία αύξηση των μη εξυπηρετούμενων δανείων.

Και όλα αυτά μαζί αυξάνουν το κόστος ανακεφαλαιοποίησής τους.

Συμπερασματικά, σήμερα, η χώρα, έχει πιεστικές και διαρκώς αυξανόμενες χρηματοδοτικές ανάγκες, συνεχώς διευρυνόμενο δημοσιονομικό κενό, κλειστές τράπεζες.

Η χώρα δεν έχει Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Στήριξης, δεν έχει χρόνο, δεν έχει αξιοπιστία, δεν έχει συμμάχους.

Η χώρα, τα νοικοκυριά και οι επιχειρήσεις πληρώνουμε τις προσπάθειες διάσωσης του ΣΥΡΙΖΑ από τις εσωτερικές του αντιφάσεις, τις ανερμάτιστες διακηρύξεις του και τους πλήρως ανορθολογικούς χειρισμούς του.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Αυτά όμως θα τα συζητήσουμε αναλυτικά στο μέλλον.

Τώρα προέχει η παραμονή της χώρας στον πυρήνα της ενοποιούμενης Ευρώπης.

Βεβαίως, η παραμονή αυτή, με ευθύνη κυρίως της Κυβέρνησης, θα διασφαλιστεί με βαρύτερους όρους.

Όμως, η διασφάλιση της παραμονής είναι το εθνικά πρωτεύον.

Η χώρα πρέπει να υπογράψει συμφωνία για ένα νέο, πολυετές πρόγραμμα χρηματοδοτικής βοήθειας από τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας.

Δηλαδή για ένα νέο, μεγάλο δάνειο, που θα συνοδεύεται από ένα νέο Μνημόνιο.

Η ευθύνη για τους όρους του, βαρύνει εις ολόκληρον τον κ. Πρωθυπουργό, την Κυβέρνησή του και τα κόμματα που τη στηρίζουν.

Η ΝΔ, ως πολιτική δύναμη που διαχρονικά δρα με υπέρτατο κριτήριο το μακροχρόνιο συμφέρον της χώρας, θα στηρίξει τη συμφωνία που θα διασφαλίζει την παραμονή της χώρας στον πυρήνα της Ευρώπης.

Την αξιολόγηση του περιεχομένου της συμφωνίας θα την κάνουμε στον κατάλληλο χρόνο.

21Μάι

Ομιλία στην Ολομέλεια κατά τη συζήτηση Επίκαιρης Ερώτησης για τα προβλήματα λειτουργίας του Γενικού Νοσοκομείου Λαμίας –

Πρωτολογία

Κύριε Υπουργέ,

Το Γενικό Νοσοκομείο Λαμίας, όπως μάλλον και όλα τα Νοσοκομεία της χώρας, παρουσιάζουν, χρόνια, μικρότερα ή μεγαλύτερα προβλήματα.

Προβλήματα δομικά και λειτουργικά.

Προβλήματα ύψους χρηματοδότησης και χαμηλής αποτελεσματικότητας των διατιθέμενων δημόσιων πόρων.

Είναι αλήθεια ότι η υλοποίηση της αναγκαίας, για τη σταθεροποίηση των δημόσιων οικονομικών, συσταλτικής δημοσιονομικής πολιτικής των τελευταίων ετών, περιόρισε τα διαθέσιμα κονδύλια, με αποτέλεσμα να επηρεασθεί η λειτουργία του Νοσοκομείου.

Ταυτόχρονα όμως με τον περιορισμό της σπατάλης, βελτιώθηκε η αποτελεσματικότητα των πόρων.

Όμως, τους τελευταίους μήνες, τα προβλήματα στο Νοσοκομείο επιβαρύνθηκαν.

Και αυτό οφείλεται:

1^ον. Στην απορρύθμιση του Νοσοκομείου λόγω έλλειψης διοίκησης.

Το Νοσοκομείο, επί μήνες, παραμένει ακέφαλο.

Ουσιαστικά, έχει αφεθεί στην τύχη του.

Χωρίς Διοικητή από 9 Ιανουαρίου, χωρίς Υποδιοικητή και χωρίς δυνατότητα λειτουργίας του Διοικητικού Συμβουλίου, από 9 Απριλίου.

Και με υψηλή πιθανότητα στο ενδεχόμενο, αν όχι βεβαιότητα όπως προκύπτει και από γραπτή απάντησή σας της 15^ης Μαΐου σε Κοινοβουλευτική Ερώτησή μου, να διακοπεί η λειτουργία του Γραφείου Υποδιοίκησης της 5^ης Υγειονομικής Περιφέρειας Θεσσαλίας & Στερεάς Ελλάδας εντός του Γενικού Νοσοκομείου Λαμίας.

Γραφείο, το οποίο λειτουργεί επί 8 συναπτά έτη, στεγάζεται εντός του Νοσοκομείου οπότε δε δημιουργεί επιπλέον δημοσιονομικό κόστος, και οι αρμοδιότητές του αφορούν στον έλεγχο, στο συντονισμό και στην εποπτεία της λειτουργίας των δομών υγείας της Περιφέρειας Στερεάς Ελλάδας, με έδρα τη Λαμία.

2^ον. Στην εσωτερική στάση πληρωμών που έχει κηρύξει το Κράτος προς τον ιδιωτικό τομέα, ιδιαίτερα στον τομέα της υγείας.

Ενδεικτικά, αλλά χαρακτηριστικά, οι δαπάνες κάλυψης ελλειμμάτων των νοσοκομείων και εξόφλησης ληξιπρόθεσμων οφειλών τους διαμορφώθηκαν στα 63 εκατ. ευρώ το 1^ο τετράμηνο του 2015, από 631 εκατ. ευρώ το 1^ο τετράμηνο του 2014.

Η εξέλιξη αυτή προφανώς έχει αρνητικές συνέπειες στη λειτουργία και του Γενικού Νοσοκομείου Λαμίας.

Έχουν προκύψει σημαντικές ελλείψεις σε υγειονομικό υλικό και φάρμακα, ενώ οι διακομιδές είναι αυξανόμενες.

Η ενίσχυση σε ιατρικό και τεχνολογικό εξοπλισμό – που είχε δρομολογηθεί το 2013 και το 2014 – «καρκινοβατεί».

Το ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό είτε ποσοτικά δεν επαρκεί (χρόνιο πρόβλημα στο οποίο δίνονταν έγκαιρα, μέχρι πρόσφατα, κάποιες εμβαλωματικές λύσεις) είτε έχει φτάσει στα όρια των ανθρώπινων δυνατοτήτων.

Τμήματα, όπως το ακτινολογικό, παρουσιάζουν σοβαρά προβλήματα.

Κατόπιν αυτών, σας ερωτώ κε. Υπουργέ, σε ποιές ενέργειες προτίθεται να προβεί το Υπουργείο Υγείας ώστε να αντιμετωπισθούν τα μεγάλα προβλήματα που εμφανίζει σήμερα το Γενικό Νοσοκομείο Λαμίας;

Δευτερολογία

Κε. Υπουργέ,

Οι διαπιστώσεις στην οποίες αναφέρθηκα στην πρωτολογία μου επιβεβαιώνονται από τις ανακοινώσεις των εργαζόμενων στο Γενικό Νοσοκομείο Λαμίας και την Ένωση Ιατρών Νοσοκομείων & Κέντρων Υγείας Φθιώτιδας, αλλά και από την επιστολή προς το Υπουργείο της πρώην Υποδιοικήτριας της 5^ης ΥΠΕ (κατάθεση εγγράφων στα πρακτικά).

Η διακοπή μάλιστα της λειτουργίας του Γραφείου Υποδιοίκησης της Υγειονομικής Περιφέρειας στη Λαμία, θα συνιστά υποβάθμιση και ουσιαστικό πλήγμα στο σύστημα υγείας της Περιφέρειας Στερεάς Ελλάδας.

Μοναδική εξαίρεση, στις κοινές διαπιστώσεις που κάναμε για τη σημερινή κατάσταση του Νοσοκομείου, αποτελεί ο εκτελών σήμερα προσωρινά χρέη Διοικητή του Νοσοκομείου.

Ο οποίος διέπραξε το ατόπημα, στο υπηρεσιακό σημείωμά του προς την Υγειονομική Περιφέρεια, το οποίο μάλιστα και έχει αναρτήσει στο site του Νοσοκομείου, να προβαίνει σε αξιολογική κρίση του περιεχομένου της ερώτησης Βουλευτή.

Εκλαμβάνω ότι ο εκτελών τα καθήκοντα του Διοικητή έχει άγνοια της ορθής θεσμικής λειτουργίας και της δεοντολογίας και γι’ αυτό κλείνω το θέμα εδώ.

Κε. Υπουργέ,

Αντιλαμβάνομαι τις δυσκολίες της τρέχουσας κατάστασης.

Και τα προβλήματα που έχετε να αντιμετωπίσετε.

Τα αντιμετωπίσαμε και εμείς, τα προηγούμενα 2,5 χρόνια όταν μάλιστα είχαμε παραλάβει δυσμενέστερη κατάσταση.

Όμως, κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, στο πλαίσιο του εφικτού:

1^ον. Στηρίχθηκε – όσο ήταν δυνατό – η στελέχωση του Γενικού Νοσοκομείου Λαμίας με ιατρικό προσωπικό, κυρίως με την προκήρυξη λίγων θέσεων ιατρών και την πρόσληψη ορισμένων επικουρικών ιατρών, προκειμένου να καλυφθούν πιεστικές ανάγκες των Ιατρικών Τμημάτων του Νοσοκομείου.

Τονίζεται, σε αυτό το σημείο, ότι το υπάρχον προσωπικό του Νοσοκομείου είναι ικανό, έμπειρο και εργάζεται με φιλοτιμία.

2^ον. Εκσυγχρονίσθηκε και συμπληρώθηκε ο ιατρικός και τεχνολογικός εξοπλισμός.

Στις 20 Δεκεμβρίου 2013, εξασφαλίστηκε επιπλέον – εκτός Προϋπολογισμού – πίστωση ύψους 500.000 ευρώ, προκειμένου να καλυφθούν ανάγκες σε ιατρικό και τεχνολογικό εξοπλισμό για τα Γενικά Νοσοκομεία Λαμίας, Άμφισσας και Καρπενησίου. Το ποσό που αφορούσε στο Γενικό Νοσοκομείο Λαμίας ήταν ύψους 290.000 ευρώ.

Μεταγενέστερα, στις 23 Σεπτεμβρίου 2014, εξασφαλίστηκε επιπλέον – εκτός Προϋπολογισμού – πίστωση ύψους 350.000 ευρώ, για την απόκτηση νέου αξονικού τομογράφου 16 τομών και μετρητή οστικής πυκνότητας.

Παρά την ασφυκτική δημοσιονομική στενότητα, χρηματοδοτήθηκε, όπως και σε άλλα Νοσοκομεία της χώρας, η ενίσχυση του εξοπλισμού του Νοσοκομείου και η αναβάθμιση των υπηρεσιών υγείας.

Έχει ολοκληρωθεί η προμήθεια κάποιων μηχανημάτων.

Ενώ βρίσκονται σε διαδικασία προκήρυξης ή σε εξέλιξη διαγωνισμοί για την προμήθεια επιπλέον εξοπλισμού.

3^ον. Θεσμοθετήθηκε ο νέος Οργανισμός του Νοσοκομείου, που προβλέπει την ανάπτυξή του, με σημαντική αύξηση κλινών και ενίσχυση του ανθρώπινου δυναμικού.

Κε. Υπουργέ,

Στόχος όλων μας θα πρέπει να είναι, το Γενικό Νοσοκομείο Λαμίας να αποτελεί ένα σύγχρονο, λειτουργικό, ποιοτικό και αποτελεσματικό Περιφερειακό Νοσοκομείο της χώρας, που μαζί με τις άλλες δομές υγείας της ευρύτερης περιοχής να αναβαθμίζει συνεχώς τις υπηρεσίες υγείας που παρέχει στους πολίτες.

Προς αυτή την κατεύθυνση, οφείλουμε όλοι μας να συμβάλλουμε.