Ο Τομεάρχης Οικονομικών της Νέας Δημοκρατίας, Βουλευτής Φθιώτιδας κ. Χρήστος Σταϊκούρας, κατέθεσε Ερώτηση στη Βουλή (αριθ. πρωτ. 4298/12.03.2018), σχετικά με τις εκτιμήσεις και τις προβλέψεις για τους ρυθμούς ανάπτυξης των ετών 2017 και 2018.
Ακολουθεί το κείμενο της Ερώτησης:
Ερώτηση
προς το Υπουργείο Οικονομικών
Θέμα: Εκτιμήσεις και προβλέψεις για τους ρυθμούς ανάπτυξης των ετών 2017 και 2018
Το 2017, με βάση τα προσωρινά στοιχεία που ανακοίνωσε η ΕΛΣΤΑΤ (Τριμηνιαίοι και Ετήσιοι Εθνικοί Λογαριασμοί), η ελληνική οικονομία εμφάνισε αναιμικό ρυθμό μεγέθυνσης, της τάξης του 1,4%, πολύ χαμηλότερο από τις αρχικές και μεταγενέστερες Κυβερνητικές προβλέψεις, διευρύνοντας το χάσμα από τις υπόλοιπες ευρωπαϊκές οικονομίες.
Υπενθυμίζεται ότι η Κυβέρνηση, πριν από ένα έτος, προέβλεπε ρυθμό ανάπτυξης 2,7% για το 2017 (Κρατικός Προϋπολογισμός 2017), στη συνέχεια αναθεώρησε την πρόβλεψή της στο 1,8% (Προσχέδιο Κρατικού Προϋπολογισμού 2018), γα να καταλήξει σε εκτίμηση για 1,6% (Κρατικός Προϋπολογισμός 2018). Ενώ και ο ίδιος ο Πρωθυπουργός σε δηλώσεις του, τέλος Νοεμβρίου, εκτιμούσε ότι «η οικονομία αναμένεται να καταγράψει για πρώτη φορά μετά από σχεδόν μια δεκαετία ανάπτυξη κοντά στο 2%».
Έτσι η Ελλάδα παραμένει, σύμφωνα με τις διεθνείς Εκθέσεις, η μοναδική – παγκοσμίως – αρνητική αναπτυξιακή έκπληξη.
Και σαν να μην έφτανε η αναπτυξιακή υστέρηση των τελευταίων ετών, με βάση την εγκύκλιο του Υπουργείου Οικονομικών για την Κατάρτιση του Μεσοπροθέσμου Προγράμματος Δημοσιονομικής Στρατηγικής 2019-2022 (αριθ. Πρωτ. 2/21112/09.03.2018), ο ρυθμός ανάπτυξης της οικονομίας εκτιμάται ότι θα διαμορφωθεί στο 2,3% για το έτος 2018, χαμηλότερος από την πρόσφατη πρόβλεψη του Κρατικού Προϋπολογισμού (ήταν για 2,5%).
Κατόπιν των ανωτέρω, και λαμβάνοντας υπόψη τις συνεχείς επί το δυσμενέστερο αναθεωρήσεις και αστοχίες της Κυβέρνησης στις προβλέψεις για το ρυθμό ανάπτυξης,
ΕΡΩΤΑΤΑΙ
ο κ. Υπουργός:
1ον. Ποιοι είναι οι λόγοι που ο ρυθμός ανάπτυξης για το 2017 ήταν χαμηλότερος από τις αρχικές και μεταγενέστερες προβλέψεις της Κυβέρνησης αλλά και τις εκτιμήσεις του ίδιου του Πρωθυπουργού;
2ον. Έχουν ενσωματωθεί τα τελευταία στοιχεία των Τριμηνιαίων και Ετήσιων Εθνικών Λογαριασμών της ΕΛΣΤΑΤ, ιδιαίτερα δε για την ιδιωτική κατανάλωση, στην αναθεωρημένη επί τα χείρω πρόβλεψη για το ρυθμό ανάπτυξης του 2018;
3ον. Υπάρχει κίνδυνος η Κυβέρνηση να αποτύχει και πάλι στην πρόβλεψή της και ο ρυθμός ανάπτυξης του 2018 να είναι ακόμη χαμηλότερος;
Ο Τομεάρχης Οικονομικών της Νέας Δημοκρατίας, Βουλευτής Φθιώτιδας, κ. Χρήστος Σταϊκούρας, κατέθεσε την υπ’ αριθ. πρωτ. 3968/01.03.2018 Ερώτηση προς το Υπουργείο Οικονομικών σχετικά με το ύψος και τη διαμόρφωση του ταμειακού αποθέματος ασφαλείας.
Ακολουθεί το κείμενο της Ερώτησης:
Ερώτηση
προς το Υπουργείο Οικονομικών
Θέμα: Ύψος και διαμόρφωση ταμειακού αποθέματος ασφαλείας.
Στις 23.08.2017, με Υπουργική Απόφαση (ΦΕΚ Β’ 2910), εγκρίθηκε το άνοιγμα λογαριασμού στην Τράπεζα της Ελλάδος με Νο 23/201250 και τίτλο «ΕΔ – Λογαριασμός Δημιουργίας Αποθεματικού Προσόδων από τις αγορές Κεφαλαίου».
Με την ίδια Απόφαση, καθορίστηκε η πιστωτική και χρεωστική κίνησή του από τη Διεύθυνση Προϋπολογισμού Γενικής Κυβέρνησης του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους.
Ειδικότερα, οι πιστώσεις θα γίνονται από τη μεταφορά:
Του καθαρού εσόδου, κατόπιν υποδείξεως του ΟΔΔΗΧ, που προκύπτει από την προσφυγή του Ελληνικού Δημοσίου στην αγορά κεφαλαίων μέσω της έκδοσης κρατικών χρεογράφων μέχρι τη λήξη του τρίτου προγράμματος στήριξης την 21.08.2018.
Ποσών, κατόπιν υποδείξεως του ΟΔΔΗΧ, που προέρχονται από τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Στήριξης (ESM) με σκοπό τη δημιουργία ταμειακού αποθέματος για την ασφαλή πρόσβαση της χώρας στις διεθνείς αγορές κεφαλαίων.
Ποσών από τα ταμειακά διαθέσιμα του Ελληνικού Δημοσίου.
Σημειώνεται ότι, με βάση την πρόσφατη Έκθεση Συμμόρφωσης της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την επικείμενη ολοκλήρωση της 3ης αξιολόγησης, η Έκθεση του Διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος για το 2017 αναφέρει ότι «Η άντληση κεφαλαίων από τις διεθνείς αγορές συμβάλλει στη δημιουργία ταμειακού αποθέματος ασφαλείας. (…) προβλέπεται, μέσω και των μελλοντικών εκταμιεύσεων βάσει του προγράμματος, η δημιουργία ταμειακού αποθέματος ύψους 10,2 δισ. ευρώ που θα διευκολύνει την πρόσβαση της Ελλάδος στις διεθνείς αγορές κεφαλαίων μετά το τέλος του προγράμματος τον Αύγουστο του 2018».
Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή εκτιμά, στην Έκθεση Συμμόρφωσης, ότι το ανωτέρω ποσό καλύπτει τις ανάγκες της Ελλάδας μόνο για τους επόμενους 10 μήνες, ενώ θα πρέπει να ανέλθει στα 17 δισ. ευρώ για να καλύψει 1 έτος και τα 30 δισ. ευρώ για να καλύψει τις χρηματοδοτικές ανάγκες μέχρι το 2020.
Σημειώνεται επίσης ότι:
Τον Ιούλιο του 2017 πραγματοποιήθηκε έξοδος στις διεθνείς αγορές κεφαλαίων, μετά από 3 χρόνια αποκλεισμού, με πενταετές ομόλογο με την οποία αντλήθηκε καθαρό ποσό 1,5 δισ. ευρώ (το υπόλοιπο 1,5 δισ. ευρώ αφορούσε ανταλλαγή ομολόγων του 2014).
Στις 15.02.2018 δημοσιεύθηκε από το Υπουργείο Οικονομικών το Δελτίο Δημοσίου Χρέους για το 4ο τρίμηνο του 2017, σύμφωνα με το οποίο τα ταμειακά διαθέσιμα του Ελληνικού Δημοσίου στις 31.12.2017 ανέρχονταν μόλις σε 934 εκατ. ευρώ, παρά την επίτευξη υπερ-πλεονάσματος το 2017 με υπερ-φορολόγηση νοικοκυριών και επιχειρήσεων και την εσωτερική στάση πληρωμών σε κοινωνικές και επενδυτικές δαπάνες.
Το Φεβρουάριο του 2018 πραγματοποιήθηκε νέα έξοδος στις διεθνείς αγορές κεφαλαίων με επταετές ομόλογο με την οποία αντλήθηκαν 3 δισ. ευρώ.
Εκκρεμεί ακόμη η εκταμίευση της πρώτης υποδόσης της 3ης αξιολόγησης, η οποία θα περιλαμβάνει και 1,9 δισ. ευρώ για δημιουργία ταμειακού αποθέματος ασφαλείας.
Κατόπιν των ανωτέρω,
ΕΡΩΤΑΤΑΙ
ο κ. Υπουργός:
1ον. Ποιες είναι οι πιστώσεις ποσών στο λογαριασμό Νο 23/201250 με τίτλο «ΕΔ – Λογαριασμός Δημιουργίας Αποθεματικού Προσόδων από τις αγορές Κεφαλαίου», από την ημερομηνία ανοίγματός του έως το τέλος του 2017 ανά κατηγορία προέλευσης της πίστωσης (έξοδος στις αγορές, ESM, ταμειακά διαθέσιμα ΕΔ), και ποιο το υπόλοιπο του λογαριασμού τότε;
2ον. Ποιες είναι οι πιστώσεις ποσών στο λογαριασμό Νο 23/201250 με τίτλο «ΕΔ – Λογαριασμός Δημιουργίας Αποθεματικού Προσόδων από τις αγορές Κεφαλαίου», εντός του 2018 έως σήμερα ανά κατηγορία προέλευσης της πίστωσης (έξοδος στις αγορές, ESM, ταμειακά διαθέσιμα ΕΔ), και ποιο το υπόλοιπο του λογαριασμού;
3ον. Ποιο το ύψος των ταμειακών διαθεσίμων του Ελληνικού Δημοσίου σήμερα;
4ον. Ποιος ο σχεδιασμός και σε ποιο ύψος εκτιμά το Υπουργείο Οικονομικών ότι θα ανέλθει το υπόλοιπο του λογαριασμού Νο 23/201250 με τίτλο «ΕΔ – Λογαριασμός Δημιουργίας Αποθεματικού Προσόδων από τις αγορές Κεφαλαίου», στη λήξη του προγράμματος ανά κατηγορία προέλευσης της πίστωσης (έξοδος στις αγορές, ESM, ταμειακά διαθέσιμα ΕΔ);
5ον. Έως πότε εκτιμά το Υπουργείο Οικονομικών ότι θα επαρκεί το υπόλοιπο του λογαριασμού Νο 23/201250 με τίτλο «ΕΔ – Λογαριασμός Δημιουργίας Αποθεματικού Προσόδων από τις αγορές Κεφαλαίου», όπως θα διαμορφωθεί στη λήξη του προγράμματος, για την κάλυψη των χρηματοδοτικών αναγκών της χώρας;
Ο Τομεάρχης Οικονομικών της Νέας Δημοκρατίας, Βουλευτής Φθιώτιδας, κ. Χρήστος Σταϊκούρας, κατέθεσε την υπ’ αριθ. πρωτ. 3968/01.03.2018 Ερώτηση προς το Υπουργείο Οικονομικών σχετικά με το ύψος και τη διαμόρφωση του ταμειακού αποθέματος ασφαλείας.
Ακολουθεί το κείμενο της Ερώτησης:
Ερώτηση
προς το Υπουργείο Οικονομικών
Θέμα: Ύψος και διαμόρφωση ταμειακού αποθέματος ασφαλείας.
Στις 23.08.2017, με Υπουργική Απόφαση (ΦΕΚ Β’ 2910), εγκρίθηκε το άνοιγμα λογαριασμού στην Τράπεζα της Ελλάδος με Νο 23/201250 και τίτλο «ΕΔ – Λογαριασμός Δημιουργίας Αποθεματικού Προσόδων από τις αγορές Κεφαλαίου».
Με την ίδια Απόφαση, καθορίστηκε η πιστωτική και χρεωστική κίνησή του από τη Διεύθυνση Προϋπολογισμού Γενικής Κυβέρνησης του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους.
Ειδικότερα, οι πιστώσεις θα γίνονται από τη μεταφορά:
Του καθαρού εσόδου, κατόπιν υποδείξεως του ΟΔΔΗΧ, που προκύπτει από την προσφυγή του Ελληνικού Δημοσίου στην αγορά κεφαλαίων μέσω της έκδοσης κρατικών χρεογράφων μέχρι τη λήξη του τρίτου προγράμματος στήριξης την 21.08.2018.
Ποσών, κατόπιν υποδείξεως του ΟΔΔΗΧ, που προέρχονται από τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Στήριξης (ESM) με σκοπό τη δημιουργία ταμειακού αποθέματος για την ασφαλή πρόσβαση της χώρας στις διεθνείς αγορές κεφαλαίων.
Ποσών από τα ταμειακά διαθέσιμα του Ελληνικού Δημοσίου.
Σημειώνεται ότι, με βάση την πρόσφατη Έκθεση Συμμόρφωσης της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την επικείμενη ολοκλήρωση της 3ης αξιολόγησης, η Έκθεση του Διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος για το 2017 αναφέρει ότι «Η άντληση κεφαλαίων από τις διεθνείς αγορές συμβάλλει στη δημιουργία ταμειακού αποθέματος ασφαλείας. (…) προβλέπεται, μέσω και των μελλοντικών εκταμιεύσεων βάσει του προγράμματος, η δημιουργία ταμειακού αποθέματος ύψους 10,2 δισ. ευρώ που θα διευκολύνει την πρόσβαση της Ελλάδος στις διεθνείς αγορές κεφαλαίων μετά το τέλος του προγράμματος τον Αύγουστο του 2018».
Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή εκτιμά, στην Έκθεση Συμμόρφωσης, ότι το ανωτέρω ποσό καλύπτει τις ανάγκες της Ελλάδας μόνο για τους επόμενους 10 μήνες, ενώ θα πρέπει να ανέλθει στα 17 δισ. ευρώ για να καλύψει 1 έτος και τα 30 δισ. ευρώ για να καλύψει τις χρηματοδοτικές ανάγκες μέχρι το 2020.
Σημειώνεται επίσης ότι:
Τον Ιούλιο του 2017 πραγματοποιήθηκε έξοδος στις διεθνείς αγορές κεφαλαίων, μετά από 3 χρόνια αποκλεισμού, με πενταετές ομόλογο με την οποία αντλήθηκε καθαρό ποσό 1,5 δισ. ευρώ (το υπόλοιπο 1,5 δισ. ευρώ αφορούσε ανταλλαγή ομολόγων του 2014).
Στις 15.02.2018 δημοσιεύθηκε από το Υπουργείο Οικονομικών το Δελτίο Δημοσίου Χρέους για το 4ο τρίμηνο του 2017, σύμφωνα με το οποίο τα ταμειακά διαθέσιμα του Ελληνικού Δημοσίου στις 31.12.2017 ανέρχονταν μόλις σε 934 εκατ. ευρώ, παρά την επίτευξη υπερ-πλεονάσματος το 2017 με υπερ-φορολόγηση νοικοκυριών και επιχειρήσεων και την εσωτερική στάση πληρωμών σε κοινωνικές και επενδυτικές δαπάνες.
Το Φεβρουάριο του 2018 πραγματοποιήθηκε νέα έξοδος στις διεθνείς αγορές κεφαλαίων με επταετές ομόλογο με την οποία αντλήθηκαν 3 δισ. ευρώ.
Εκκρεμεί ακόμη η εκταμίευση της πρώτης υποδόσης της 3ης αξιολόγησης, η οποία θα περιλαμβάνει και 1,9 δισ. ευρώ για δημιουργία ταμειακού αποθέματος ασφαλείας.
Κατόπιν των ανωτέρω,
ΕΡΩΤΑΤΑΙ
ο κ. Υπουργός:
1ον. Ποιες είναι οι πιστώσεις ποσών στο λογαριασμό Νο 23/201250 με τίτλο «ΕΔ – Λογαριασμός Δημιουργίας Αποθεματικού Προσόδων από τις αγορές Κεφαλαίου», από την ημερομηνία ανοίγματός του έως το τέλος του 2017 ανά κατηγορία προέλευσης της πίστωσης (έξοδος στις αγορές, ESM, ταμειακά διαθέσιμα ΕΔ), και ποιο το υπόλοιπο του λογαριασμού τότε;
2ον. Ποιες είναι οι πιστώσεις ποσών στο λογαριασμό Νο 23/201250 με τίτλο «ΕΔ – Λογαριασμός Δημιουργίας Αποθεματικού Προσόδων από τις αγορές Κεφαλαίου», εντός του 2018 έως σήμερα ανά κατηγορία προέλευσης της πίστωσης (έξοδος στις αγορές, ESM, ταμειακά διαθέσιμα ΕΔ), και ποιο το υπόλοιπο του λογαριασμού;
3ον. Ποιο το ύψος των ταμειακών διαθεσίμων του Ελληνικού Δημοσίου σήμερα;
4ον. Ποιος ο σχεδιασμός και σε ποιο ύψος εκτιμά το Υπουργείο Οικονομικών ότι θα ανέλθει το υπόλοιπο του λογαριασμού Νο 23/201250 με τίτλο «ΕΔ – Λογαριασμός Δημιουργίας Αποθεματικού Προσόδων από τις αγορές Κεφαλαίου», στη λήξη του προγράμματος ανά κατηγορία προέλευσης της πίστωσης (έξοδος στις αγορές, ESM, ταμειακά διαθέσιμα ΕΔ);
5ον. Έως πότε εκτιμά το Υπουργείο Οικονομικών ότι θα επαρκεί το υπόλοιπο του λογαριασμού Νο 23/201250 με τίτλο «ΕΔ – Λογαριασμός Δημιουργίας Αποθεματικού Προσόδων από τις αγορές Κεφαλαίου», όπως θα διαμορφωθεί στη λήξη του προγράμματος, για την κάλυψη των χρηματοδοτικών αναγκών της χώρας;
Θέμα: Λειτουργία της Πανελλήνιας Έκθεσης Λαμίας (ΠΕΛ)
Επανέρχομαι στο θέμα της λειτουργίας της Πανελλήνιας Έκθεσης Λαμίας διότι τα προβλήματα φαίνεται ότι όχι μόνο δεν επιλύονται, αλλά διογκώνονται και πολλαπλασιάζονται.
Στην απάντηση (13971/05.02.2018), σε πρόσφατη κοινοβουλευτική μου ερώτηση (2795/22.01.2018), το Υπουργείο Οικονομίας και Ανάπτυξης ανέφερε ότι, σε συνεργασία με τη διοίκηση, προχωράνε οι διαδικασίες για να λειτουργήσει ξανά η Πανελλήνια Έκθεση Λαμίας.
Όμως οι διοικητικές αναταράξεις που παρουσιάζονται, για δεύτερη φορά επί της παρούσας Κυβέρνησης, αποδεικνύουν ότι και σε αυτό το ζήτημα, η Κυβέρνηση – επί μακρόν – δεν έχει κανένα σχεδιασμό.
Το αποτέλεσμα αυτής της έλλειψης στρατηγικού σχεδιασμού και της αδιαφορίας της Κυβέρνησης και των στελεχών της ήταν να μην πραγματοποιηθεί πέρυσι η 51η Έκθεση.
Κατόπιν τούτων, και για μην οδηγηθούμε και φέτος σε μη πραγματοποίηση της Έκθεσης, επανέρχομαι στο ζήτημα.
ΕΡΩΤΑΤΑΙ
ο κ. Υπουργός:
1ον. Ποιος είναι ο ακριβής σχεδιασμός του Υπουργείου για την Πανελλήνια Έκθεση Λαμίας;
2ον. Γιατί υπάρχουν νέες διοικητικές αναταράξεις και πως σκοπεύει το Υπουργείο να τις αντιμετωπίσει;
Η βία και η εγκληματικότητα στη χώρα, εξαιτίας πράξεων και παραλείψεων της σημερινής Κυβέρνησης, έχουν πάρει επικίνδυνες διαστάσεις, με διόγκωση και εξάπλωση κρουσμάτων και στην επαρχία.
Συγκεκριμένα, πολίτες του Δήμου Λοκρών, με αυξημένες αναφορές της Δημοτικής Κοινότητας Λιβανατών, καταγγέλλουν πως τα φαινόμενα κλοπών, διαρρήξεων και παραβατικών συμπεριφορών είναι πλέον καθημερινά, με αποτέλεσμα οι κάτοικοι να φοβούνται για την περιουσία τους και για τη σωματική τους ακεραιότητα, ενώ διάχυτη είναι πλέον (και) στην τοπική κοινωνία η αίσθηση γενικής ανομίας.
Οι φιλότιμες προσπάθειες της Ελληνικής Αστυνομίας στη Διεύθυνση Αστυνομίας Φθιώτιδας, δυστυχώς δεν φαίνεται να επαρκούν.
Κατόπιν των ανωτέρω,
ΕΡΩΤΑΤΑΙ
ο κ. Υπουργός
1ον Σε ποιες συγκεκριμένες ενέργειες προτίθεται να προβεί άμεσα, προκειμένου να αντιμετωπιστούν τα κρούσματα αυξημένης εγκληματικότητας στο Δήμο Λοκρών Φθιώτιδας;
2ον Είναι στις προθέσεις του Υπουργείου να αυξηθεί η αστυνόμευση στη συγκεκριμένη περιοχή;
Καλώς ορίσατε, για ακόμη μία φορά, στην Ελλάδα και το Ελληνικό Κοινοβούλιο, προκειμένου να συζητήσουμε για το μέλλον της Ευρώπης.
Ευρώπη η οποία, τα τελευταία χρόνια, βρέθηκε αντιμέτωπη με μία πολυδιάστατη οικονομική, κοινωνική, θεσμική και πολιτική κρίση.
Κρίση που έπληξε, λιγότερο ή περισσότερο, όλα τα κράτη-μέλη της.
Με καθυστερήσεις, συμβιβασμούς και – σε ορισμένες περιπτώσεις – με υψηλό κοινωνικό κόστος, οι Ευρωπαϊκές ηγεσίες κατάφεραν να οδηγήσουν το ευρωπαϊκό οικοδόμημα στην έξοδο από την κρίση.
Η Ευρωπαϊκή Ένωση όμως εξακολουθεί να αντιμετωπίζει μεγάλες προκλήσεις, όπως είναι η συμπλήρωση της αρχιτεκτονικής της, το δημογραφικό πρόβλημα, η προσφυγική κρίση, η ασφάλεια, η διαχείριση του Brexit, η κατεύθυνση της νομισματικής πολιτικής, οι οικονομικές σχέσεις με άλλες χώρες, ο φορολογικός ανταγωνισμός, η ευστάθεια των χρηματοπιστωτικών οργανισμών, οι τεχνολογικές εξελίξεις και η χρηματοοικονομική καινοτομία.
Η απάντηση στις προκλήσεις πρέπει να είναι περισσότερη και πιο ποιοτική Ευρώπη, με ενισχυμένη την ευρωπαϊκή αλληλεγγύη.
Με εμβάθυνση και ενδυνάμωση της οικονομικής και νομισματικής ενοποίησης, με καλύτερο οικονομικό συντονισμό, με επαρκή εργαλεία και πόρους για την αντιμετώπιση ανισορροπιών, με κανόνες μακροπρόθεσμης οικονομικής διακυβέρνησης.
Σε αυτή την κατεύθυνση μπορούν να συμβάλλουν:
Η ενίσχυση των μηχανισμών μακροοικονομικής εξισορρόπησης, οι οποίοι θα λειτουργούν συμμετρικά για τα κράτη-μέλη.
Η υλοποίηση υπεύθυνων δημοσιονομικών πολιτικών, λαμβάνοντας υπόψη τον οικονομικό κύκλο.
Η πραγματοποίηση έξυπνων διαρθρωτικών αλλαγών.
Η ολοκλήρωση της τραπεζικής ένωσης, με την λειτουργία ενός ευρωπαϊκού φορέα εγγύησης καταθέσεων.
Η προώθηση της ένωσης των κεφαλαιαγορών, με στόχο τη διεύρυνση των πηγών χρηματοδότησης – κυρίως – των μικρομεσαίων επιχειρήσεων.
Η μετατροπή του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας σε Ευρωπαϊκό Νομισματικό Ταμείο.
Σε αυτή τη συζήτηση για το μέλλον της Ευρώπης, η Ελλάδα πρέπει να είναι δημιουργικά παρούσα και ενεργή.
Χώρα η οποία κατάφερε τα προηγούμενα χρόνια, με τις τεράστιες θυσίες των πολιτών της, και παρά τα ενδογενή και εξωγενή σφάλματα αυτής της περιόδου, να διορθώσει χρόνιες ανισορροπίες, να εξαλείψει τα «δίδυμα ελλείμματα» και να υλοποιήσει σημαντικές διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις.
Δυστυχώς όμως, την τελευταία τριετία, εξαιτίας πράξεων και παραλείψεων της Κυβέρνησης, που είτε επισημάνθηκαν είτε αγνοήθηκαν από εταίρους και δανειστές, η χώρα παρουσιάζει, ουσιαστικά, οικονομική στασιμότητα.
Αποτελεί την μοναδική, παγκοσμίως, αρνητική αναπτυξιακή έκπληξη.
Ενώ επίσης το ιδιωτικό χρέος διογκώνεται, η ανταγωνιστικότητα της οικονομίας επιδεινώνεται, η ρευστότητα συρρικνώνεται, οι ευέλικτες μορφές εργασίας διευρύνονται, κεφαλαιακοί περιορισμοί εξακολουθούν να υφίστανται, η χώρα παραμένει απούσα από το πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης.
Και όμως, κύριε Επίτροπε, η Ελλάδα διαθέτει αρκετά συγκριτικά πλεονεκτήματα.
Αυτές οι δυνατότητές της θα ευοδωθούν, μόνο εφόσον εφαρμόσουμε εκείνες τις πολιτικές που θα τις αναδείξουν, θα τις διευκολύνουν και θα τις επιβεβαιώσουν, κρατώντας απόσταση από αυταπάτες και ψευδαισθήσεις.
Για το λόγο αυτό απαιτείται ένα συνεκτικό σχέδιο, με βασικούς άξονες:
την απλοποίηση και σταθεροποίηση της φορολογικής νομοθεσίας,
τη δρομολόγηση πιο ρεαλιστικών δημοσιονομικών στόχων,
τη σταδιακή μείωση της φορολόγησης νοικοκυριών και επιχειρήσεων,
την υλοποίηση διαρθρωτικών αλλαγών,
την ενίσχυση της ρευστότητας στην πραγματική οικονομία και
την αλλαγή του παραγωγικού μοντέλου της οικονομίας.
Ένα ρεαλιστικό σχέδιο επίτευξης υψηλής και βιώσιμης ανάπτυξης, δημιουργίας ποιοτικών θέσεων απασχόλησης και ενίσχυσης της κοινωνικής συνοχής.
Κύριε Επίτροπε, η Ελλάδα θέλει και μπορεί να προχωρήσει.
Ο Βουλευτής Φθιώτιδας κ. Χρήστος Σταϊκούρας, κατέθεσε την υπ’ αρίθμ. 2393/08.01.2018 Ερώτηση στη Βουλή, σχετικά με προβλήματα που αντιμετωπίζει το Γενικό Νοσοκομείο Λαμίας.
Ακολουθεί το κείμενο της Ερώτησης:
Ερώτηση
προς το Υπουργείο Υγείας
Αθήνα, 8 Ιανουαρίου 2018
Θέμα: Προβλήματα Λειτουργίας του Γενικού Νοσοκομείου Λαμίας.
Τα προβλήματα στο Γενικό Νοσοκομείο Λαμίας, τα τελευταία 3 χρόνια, όχι μόνο δεν επιλύονται, αλλά διογκώνονται και πολλαπλασιάζονται.
Προβλήματα σε διοικητικό, λειτουργικό και επιχειρησιακό επίπεδο.
Προβλήματα που σχετίζονται με την ανεπάρκεια διοίκησης του Νοσοκομείου, την έλλειψη ιατρικού, νοσηλευτικού και διοικητικού προσωπικού σε οργανικές θέσεις διαφόρων ειδικοτήτων, τα προβλήματα υλικοτεχνικής υποδομής, το κλείσιμο ή την υπολειτουργία κλινικών, τις συνεχείς αναβολές χειρουργικών επεμβάσεων, τα προβλήματα φύλαξης, στέγασης και σίτισης κ.ά.
Αυτά έχουν θιγεί επανειλημμένως, με πληθώρα Κοινοβουλευτικών Ερωτήσεων που έχω καταθέσει, οι περισσότερες εκ των οποίων ουδέποτε απαντήθηκαν από το Υπουργείο Υγείας (ενδεικτικά αναφέρω τις πιο πρόσφατες [1839, 1853, 1852, 1854-05/12/2017], [757-30/10/2017], [736-26/10/2017], [9023-25/09/2017], [7434-20/07/2017], [7059-10/07/2017]).
Περαιτέρω, πραγματοποιήθηκε συνάντηση, στις 13.10.2017, του Δ.Σ. του Σωματείου Εργαζομένων του Γενικού Νοσοκομείου Λαμίας και των Κέντρων Υγείας, όπου και υπεβλήθη υπόμνημα το οποίο ενσωματώνεται στην Ερώτησή μου με αριθμ. πρωτ. 736-26/10/2017.
Κατόπιν αυτών,
ΕΡΩΤΑΤΑΙ
ο κ. Υπουργός:
Σε ποιες άμεσες και συγκεκριμένες ενέργειες προτίθεται να προβεί το Υπουργείο προκειμένου να επιλυθούν τα διογκούμενα προβλήματα του Γενικού Νοσοκομείου Λαμίας και να μπει ένα τέλος στον κατήφορο που έχει επέλθει τα τελευταία χρόνια στη λειτουργία του;
Ολοκληρώνοντας τη συζήτηση, θέλω να συνοψίσω ορισμένες επισημάνσεις επί του Προϋπολογισμού, τεκμηριωμένα.
Η Κυβέρνηση απέτυχε στην πρόβλεψη για την ανάπτυξη, αφού η οικονομική μεγέθυνση θα διαμορφωθεί 40% χαμηλότερα από το στόχο, διευρύνοντας το χάσμα με την υπόλοιπη Ευρώπη.
Η Κυβέρνηση απέτυχε στην εκτέλεση του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων, τονίζω, δαπάνες με υψηλό αναπτυξιακό πολλαπλασιαστή.
Η Κυβέρνηση απέτυχε στη μείωση της φοροδιαφυγής, αφού η αύξηση κυρίως των έμμεσων φόρων διεύρυνε την «απώλεια εσόδων από ΦΠΑ», δηλαδή διόγκωσε τη φοροδιαφυγή.
Η Κυβέρνηση απέτυχε να ενισχύσει τη ρευστότητα στην οικονομία, αφού οι ληξιπρόθεσμες οφειλές του Δημοσίου είναι σήμερα 13% υψηλότερες από το τέλος του 2014.
Η Κυβέρνηση απέτυχε να υλοποιήσει σημαντικές διαρθρωτικές αλλαγές, αφού σύμφωνα με Έκθεση του ΟΟΣΑ, ο δείκτης υλοποίησης μεταρρυθμίσεων υποχώρησε κατά 30 ποσοστιαίες μονάδες την τελευταία διετία σε σχέση με την περίοδο 2013-2014.
Η Κυβέρνηση απέτυχε να βελτιώσει την ανταγωνιστικότητα της οικονομίας, όπως πρόσφατες εκθέσεις επιβεβαιώνουν.
Η Κυβέρνηση απέτυχε να εντάξει τη χώρα στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης.
Η Κυβέρνηση απέτυχε να άρει πλήρως τους κεφαλαιακούς περιορισμούς.
Η Κυβέρνηση απέτυχε να βγάλει τη χώρα από τα μνημόνια, αφού έχει δεσμευθεί σε μνημονιακές πολιτικές και για μετά το 2018 και σε υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα για πολλά χρόνια.
Είναι αλήθεια όμως ότι η Κυβέρνηση πέτυχε 2 στόχους:
Πέτυχε τον δημοσιονομικό στόχο, και μάλιστα με σημαντική υπέρβαση αυτού.
Αυτή όμως οφείλεται, κυρίως, στην ανελέητη φορολογική και ασφαλιστική επιδρομή επί των πολιτών, στα αναγκαστικά μέτρα είσπραξης σε 1.000.000 συμπατριώτες μας και στη διευρυμένη εσωτερική στάση πληρωμών.
Συρρικνώνοντας το ρυθμό μεγέθυνσης, όπως σας ανέφερε χθες και ο κ. Φίλης, και διογκώνοντας το ιδιωτικό χρέος.
Απόδειξη της εξάντλησης της φοροδοτικής ικανότητας των πολιτών;
Οι συνολικές ληξιπρόθεσμες οφειλές τους προς την εφορία και τα ασφαλιστικά ταμεία ξεπερνούν τα 130 δισ. ευρώ, αυξημένες κατά 50% από το 2014.
Και επίσης η Κυβέρνηση πέτυχε να κάνει τους φτωχούς φτωχότερους και περισσότερους.
Μάλιστα μέσα στο 2018, η περαιτέρω αύξηση των έμμεσων φόρων, η περικοπή του ΕΚΑΣ, η μείωση του επιδόματος θέρμανσης, η μείωση της έκπτωσης φόρου για ιατρικές υπηρεσίες, οι πρόσθετες περικοπές στις συντάξεις και στα οικογενειακά επιδόματα, οι επιπλέον επιβαρύνσεις στις ασφαλιστικές εισφορές, θα διαλύσουν τη μεσαία τάξη, θα μεταφέρουν ακόμη περισσότερα βάρη στους πιο αδύναμους και θα ισοπεδώσουν την κοινωνία.
Συμπερασματικά, πρόκειται για έναν Προϋπολογισμό φοροκεντρικής λιτότητας, αντιαναπτυξιακό, οικονομικά αναποτελεσματικό και κοινωνικά άδικο.
Έναν Προϋπολογισμό στον οποίο αποτυπώνονται τα στρατηγικά, πολιτικά και ιδεολογικά αδιέξοδα της Κυβέρνησης.
Αδιέξοδα που προέρχονται από τις «καραμπινάτες» αντιφάσεις και τις μεγάλες κυβιστήσεις, με την συνεχή υιοθέτηση μνημονιακών πολιτικών, χωρίς κόκκινες γραμμές, χωρίς ηθικές αναστολές, χωρίς ιδεολογικές συντεταγμένες.
Η Νέα Δημοκρατία πιστεύει σε μία άλλη οικονομική πολιτική:
με την απλοποίηση και σταθεροποίηση της φορολογικής νομοθεσίας,
με τη σταδιακή μείωση της φορολογίας,
με την υλοποίηση μεταρρυθμίσεων, δίνοντας έμφαση στην συνταγματική αναθεώρηση,
με τη βελτίωση της ποιότητας της δημόσιας διοίκησης,
με την ενίσχυση της ρευστότητας στην πραγματική οικονομία και
με την υιοθέτηση μιας ολοκληρωμένης στρατηγικής για την αλλαγή του παραγωγικού μοντέλου της οικονομίας.
Συζητούμε τον 3ο Προϋπολογισμό της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ.
Και τον συζητούμε, με ευθύνη της Κυβέρνησης, σε συνθήκες ασφυξίας και μιζέριας στην οικονομία, απογοήτευσης και παραίτησης στην κοινωνία και διχαστικής όξυνσης στην πολιτική.
Η Κυβερνητική ηγεσία, αφού πέρασε από διάφορα αφηγήματα τα οποία διαδοχικά κατέρρευσαν, προσπαθεί να γαντζωθεί από το τελευταίας κοπής, ότι «επί 40 χρόνια καταστρέψατε την Ελλάδα και τώρα εμείς την βγάζουμε από τα μνημόνια».
Όμως και αυτό το αφήγημα είναι έωλο, και ως προς τα δύο σκέλη του, αφού είναι ανιστόρητο και βρίσκεται σε σύγκρουση με την πραγματικότητα.
Η αλήθεια είναι ότι η Ελλάδα, μετά τον καταστροφικό εμφύλιο πόλεμο, έκανε σημαντικά βήματα προόδου, με τις προσπάθειες πολιτών και πολιτικών.
Μετά δε την μεταπολίτευση διένυσε την καλύτερη περίοδο της ιστορίας της, στο οικονομικό, το κοινωνικό και το πολιτικό πεδίο.
Αύξησε σημαντικά τον εθνικό πλούτο της και βελτίωσε την ευημερία των πολιτών.
Κατέλαβε θέση μεταξύ των 30 πιο προηγμένων παγκοσμίως χωρών.
Βεβαίως αυτές τις δεκαετίες, υπήρξαν και παραλείψεις, έγιναν και λάθη.
Από άλλες πλευρές λιγότερα, και από άλλες περισσότερα και βαρύτερα.
Όμως κανένας, και οπωσδήποτε η Αριστερά του κ. Τσίπρα, δεν δικαιούται να μηδενίζει τους αγώνες γενεών Ελλήνων πολιτών και πολιτικών και να παριστάνει μόνο τον κριτή.
Όταν το πράττει αφοριστικά, στρεβλώνοντας τις ιστορικές εξελίξεις, τους αδικεί.
Το δυσάρεστο δε είναι ότι η Κυβέρνηση, αντί να διδαχθεί από τα ιστορικά μας προηγούμενα και από τις εμπειρίες χωρών που κατά τη διάρκεια της παγκόσμιας κρίσης βρέθηκαν – όπως και εμείς – σε δυσχερή θέση, ανάγει, ως πρώτη προτεραιότητα, το στενό πολιτικό συμφέρον της.
Έτσι και στη συζήτηση για τον Προϋπολογισμό, αντί να προσεγγίσει τα ζητήματα με νηφάλιο ορθολογισμό, προσπαθεί από τη μία να παραπλανήσει ρίχνοντας τα βάρη στους άλλους και από την άλλη να ωραιοποιήσει τα πεπραγμένα της ρίχνοντας τη γνωστή «αριστερή χρυσόσκονη».
Όμως η επαναλαμβανόμενη τακτική της, έχει γίνει πλέον αντιληπτή από τους πολίτες.
Η Νέα Δημοκρατία αξιολογώντας τον Προϋπολογισμό υπό το πρίσμα του ιστορικά δικαιωμένου ιδεολογικού και πολιτικού πυρήνα της, αυτόν του κοινωνικού και ριζοσπαστικού φιλελευθερισμού, καταλήγει ότι πρόκειται για έναν Προϋπολογισμό φοροκεντρικής λιτότητας, αντιαναπτυξιακό, οικονομικά αναποτελεσματικό και κοινωνικά άδικο.
Συγκεκριμένα:
1ον. Η Κυβέρνηση απέτυχε στους αναπτυξιακούς στόχους της.
Αρχικά προβλεπόταν ρυθμός μεγέθυνσης 2,7% για το 2017.
Τώρα αυτός έχει «ψαλιδιστεί» στο 1,6%.
Αυτή η «καραμπινάτη αποτυχία» έχει εξήγηση:
Οφείλεται στη συνειδητή επιλογή της Κυβέρνησης να υπερφορολογήσει τους πολίτες, στην αδυναμία υλοποίησης αναπτυξιακών μεταρρυθμίσεων και προσέλκυσης επενδύσεων, στη συρρίκνωση της ρευστότητας.
Επιβεβαιώνεται έτσι ότι η Κυβέρνηση, αφού «κατρακύλησε» την οικονομία και πάλι στην ύφεση την περίοδο 2015-2016, «αγκομαχά» να την οδηγήσει σε ισχνή ανάπτυξη.
2ον. Η υπέρβαση των δημοσιονομικών στόχων, αντί για Κυβερνητικούς πανηγυρισμούς, πρέπει να αποτελέσει αντικείμενο προβληματισμού.
Και αυτό για 3 λόγους:
Ο πρώτος είναι ότι η υπέρβαση οδήγησε σε μεγάλη συρρίκνωση του ρυθμού μεγέθυνσης, με τεράστιο κόστος για την πραγματική οικονομία.
Ο δεύτερος είναι ότι η υπέρβαση οφείλεται, κυρίως, στην ανελέητη φορολογική και ασφαλιστική επιδρομή, στα αναγκαστικά μέτρα είσπραξης σε 1.000.000 συμπατριώτες μας και στη διευρυμένη εσωτερική στάση πληρωμών.
Και ο τρίτος είναι ότι η υπέρβαση δεν οφείλεται στη συρρίκνωση της φοροδιαφυγής, αφού, ενδεικτικά, σύμφωνα με στοιχεία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, η αύξηση κυρίως των έμμεσων φόρων την τελευταία διετία αύξησε την «απώλεια εσόδων από ΦΠΑ», δηλαδή διόγκωσε τη φοροδιαφυγή.
3ον. Η Κυβέρνηση επιβάλλει νέα δημοσιονομικά μέτρα το 2018.
Μέτρα τα οποία προσπαθεί να τα «σερβίρει» με «φαντεζί γαρνιτούρες», τιτλοφορώντας τα στον Προϋπολογισμό «διαρθρωτικές παρεμβάσεις».
Πρόκειται όμως για νέα μέτρα λιτότητας ύψους 1,9 δισ. ευρώ, τα οποία σύντομα, μαζί με τις κατασχέσεις περιουσιών και τους πλειστηριασμούς ακινήτων, θα βιώσουν, με πολύ επώδυνο τρόπο, οι πολίτες.
4ον. Η Κυβέρνηση επιβαρύνει περισσότερο τα ασθενέστερα οικονομικά στρώματα.
Μέσα στο 2018, η περαιτέρω αύξηση των έμμεσων φόρων, η περικοπή του ΕΚΑΣ, η μείωση του επιδόματος θέρμανσης, η μείωση της έκπτωσης φόρου για ιατρικές υπηρεσίες, οι πρόσθετες περικοπές στις συντάξεις και στα οικογενειακά επιδόματα, οι επιπλέον επιβαρύνσεις στις ασφαλιστικές εισφορές, θα διαλύσουν τη μεσαία τάξη, θα μεταφέρουν βάρη στους πιο αδύναμους και θα κάνουν τους φτωχούς φτωχότερους και περισσότερους.
5ον. Ο Προϋπολογισμός που συζητάμε δεν θα είναι ο τελευταίος μνημονιακός Προϋπολογισμός.
Και αυτό γιατί η Κυβέρνηση έχει δεσμευθεί σε μνημονιακές πολιτικές και για μετά το 2018.
Σε πρόσθετα μέτρα λιτότητας, ύψους 5,1 δισ. ευρώ, όπως είναι η νέα περικοπή των συντάξεων και η μεγάλη – 2η επί Αριστερής διακυβέρνησης – μείωση του αφορολόγητου.
Καθώς και σε υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα, για μακρά περίοδο.
Ενώ η υλοποίηση των αναγκαίων παρεμβάσεων για τη ρύθμιση του χρέους, έχει μετατεθεί για μετά το καλοκαίρι του 2018, εκτιμάται μάλιστα ότι μπορεί να συνοδευτεί από έναν μηχανισμό επιτήρησης και εποπτείας.
Αφήστε δε που η Κυβέρνηση έχει υποθηκεύσει την περιουσία της χώρας για 99 χρόνια.
Είναι συνεπώς προφανές ότι η Κυβερνητική ρητορική περί δήθεν «καθαρής εξόδου από τα μνημόνια» αποτελεί ή ένα ακόμη συνειδητό ψεύδος ή μία ακόμη αυταπάτη.
Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,
Τούτων δοθέντων, το ερώτημα είναι τι πρέπει να γίνει ώστε η χώρα να βγει οριστικά και βιώσιμα από το «τούνελ» της κρίσης.
Η Ελλάδα διαθέτει αρκετά συγκριτικά πλεονεκτήματα.
Και κυρίως διαθέτει καλά εκπαιδευμένο και καταρτισμένο ανθρώπινο δυναμικό, έτοιμο να προσφέρει στην προσπάθεια ανάταξης της οικονομίας μας.
Αυτές οι δυνατότητές της θα ευοδωθούν, μόνο εφόσον εφαρμόσουμε εκείνες τις πολιτικές που θα τις αναδείξουν, θα τις διευκολύνουν και θα τις επιβεβαιώσουν.
Και η Νέα Δημοκρατία τις διαθέτει.
Έχει ρεαλιστικό σχέδιο επίτευξης ισχυρής και διατηρήσιμης ανάπτυξης, δημιουργίας ποιοτικών και καλά αμειβόμενων θέσεων εργασίας και ενίσχυσης της κοινωνικής συνοχής.
Βασικοί άξονες αυτού είναι:
1ος άξονας: Η αλλαγή της δημοσιονομικής πολιτικής.
Με απλοποίηση και σταθεροποίηση της φορολογικής νομοθεσίας.
Με στοχευμένη και σταδιακή μείωση των φορολογικών συντελεστών, όπως ξεκινήσαμε να κάνουμε το 2013.
Για την υλοποίηση αυτής της πολιτικής, μεταξύ άλλων, θα επιδιωχθεί, μέσα από μια ρήτρα μεταρρυθμίσεων, η επίτευξη υψηλότερων ρυθμών ανάπτυξης σε σχέση με τις σημερινές εκτιμήσεις των θεσμών, οι οποίες είναι πολύ χαμηλότερες από αυτές που κατέγραφαν στις εκθέσεις τους το 2014.
Μερίδιο στην ανάπτυξη θα έχουν όλοι οι Έλληνες πολίτες.
Άλλωστε η Νέα Δημοκρατία έχει αποδείξει ότι γνωρίζει και μπορεί να αυξάνει καλύτερα τον εθνικό πλούτο και να τον μοιράζει δικαιότερα.
Ενδεικτικά, μεταπολιτευτικά, η μέση τιμή των ετήσιων ρυθμών οικονομικής μεγέθυνσης κατά τις περιόδους που άσκησε τη διακυβέρνηση η Νέα Δημοκρατία ήταν σημαντικά υψηλότερη αυτών που πέτυχαν τα άλλα κόμματα που κυβέρνησαν τη χώρα.
Αυτά είναι μετρημένες ιστορικές αλήθειες.
Επανέρχομαι. Η αύξηση του πλούτου θα οδηγήσει στη βελτίωση της βιωσιμότητας του χρέους, και αυτή με τη σειρά της, στη μείωση των δημοσιονομικών στόχων.
Η επίτευξη των νέων, πιο ρεαλιστικών πλεονασμάτων θα επιτυγχάνεται πλέον μέσω της αυτοτροφοδοτούμενης αναπτυξιακής διαδικασίας, χωρίς τη λήψη πρόσθετων μέτρων λιτότητας.
Ενώ παράλληλα ο δημοσιονομικός χώρος που θα δημιουργηθεί, θα χρησιμοποιηθεί, σταδιακά, για περαιτέρω μειώσεις φορολογικών συντελεστών.
2ος άξονας: Η υλοποίηση μεταρρυθμίσεων και αποκρατικοποιήσεων που θα βελτιώσουν την διαρθρωτική ανταγωνιστικότητα της οικονομίας.
Με τον εκσυγχρονισμό της λειτουργίας του Κράτους, ώστε αυτό να είναι αποτελεσματικό, σύγχρονο και παραγωγικό, με απλούστερες δομές, σαφείς αρμοδιότητες, ξεκάθαρους κανόνες λειτουργίας και διαδικασίες αξιολόγησης, παντού.
3ος άξονας: Η ενίσχυση της ρευστότητας στην πραγματική οικονομία.
Με την αξιοποίηση των διαθέσιμων Ευρωπαϊκών κονδυλίων και του Αναπτυξιακού Νόμου, ο οποίος παραμένει ουσιαστικά ανενεργός.
Με την αποπληρωμή των ληξιπρόθεσμων οφειλών του Δημοσίου, οι οποίες έχουν διογκωθεί.
Και με τη σταδιακή εξομάλυνση της πιστωτικής επέκτασης.
Αυτό που χρειάζεται είναι η εμπέδωση κλίματος εμπιστοσύνης που θα επαναφέρει καταθέσεις στο τραπεζικό σύστημα και η ορθολογική αντιμετώπιση του υψηλού όγκου μη εξυπηρετούμενων δανείων, συνδυάζοντας την κοινωνική ευαισθησία με την κοινωνική ευθύνη.
4ος άξονας: Η υιοθέτηση μιας ολοκληρωμένης στρατηγικής για την αλλαγή του παραγωγικού μοντέλου της οικονομίας, που θα οδηγήσει σε ανασύνθεση του ΑΕΠ.
Στόχος η μετάβαση σε μια ανταγωνιστική και εξωστρεφή οικονομία, προσανατολισμένη στις επενδύσεις, τις εξαγωγές και την αξιοποίηση των συγκριτικών πλεονεκτημάτων κάθε κλάδου.
Δίνοντας προτεραιότητα στη βελτίωση της ποιότητας και της αποδοτικότητας, τον περιορισμό του κρατικού εναγκαλισμού και την προώθηση της διεθνοποίησης της εκπαίδευσης, της κατάρτισης, της δια βίου μάθησης, της έρευνας και τεχνολογικής ανάπτυξης, της καινοτομίας και της επιχειρηματικότητας.
Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,
Ο συνδυασμός αυτών των πολιτικών θα οδηγήσει τη χώρα στην ουσιαστική έξοδο από την κρίση.
Η υλοποίησή τους όμως απαιτεί μία μεταρρυθμιστική, σοβαρή, υπεύθυνη και αξιόπιστη Κυβέρνηση.
Χαρακτηριστικά τα οποία η σημερινή Κυβέρνηση δεν διαθέτει ούτε πρόκειται να αποκτήσει.
Γι’ αυτό το λόγο οι απαιτήσεις των πολιτών από τη Νέα Δημοκρατία είναι μεγαλύτερες.
Αυτό άλλωστε δεν γίνεται για πρώτη φορά.
Πάντα στα δύσκολα, η πολιτική λύση αναζητείται από τη Νέα Δημοκρατία.
Παράταξη η οποία έχει καταγράψει τις περισσότερες και σημαντικότερες επιτυχίες, τα μικρότερα λάθη και τις λιγότερες παραλείψεις συγκριτικά με τους πολιτικούς αντιπάλους της.
Γι’ αυτό, αν και διαχρονικά πολιτεύθηκε μακριά από ψεύδη και λαϊκισμούς, οι πολίτες με την εμπιστοσύνη τους, αθροιστικά, την έχουν αναδείξει ως την πρώτη, ως την πιο ισχυρή πολιτική δύναμη της χώρας.
Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,
Η Νέα Δημοκρατία, ως η πατριωτική, φιλελεύθερη, κοινωνική, λαϊκή, μεταρρυθμιστική, γνήσια προοδευτική και αντιλαϊκιστική πολιτική δύναμη της χώρας, εκφράζοντας μια πλατιά κοινωνική συμμαχία, θα κληθεί να βγάλει τη χώρα από την κρίση.
Ομιλία στην Επιτροπή Οικονομικών Υποθέσεων της Βουλής για τον Κρατικό Προϋπολογισμό 2018
Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,
Ο Προϋπολογισμός του 2018 αποτυπώνει μία εικονική πραγματικότητα, αποκαλύπτει την Κυβερνητική αποτυχία στην επίτευξη των αναπτυξιακών στόχων, επιβεβαιώνει την εξάντληση της φοροδοτικής ικανότητας των πολιτών, κρύβει νέες επιβαρύνσεις για νοικοκυριά και επιχειρήσεις.
Συγκεκριμένα:
1ον. Η Κυβέρνηση δεν μπορεί να επαναφέρει την οικονομία στην κανονικότητα.
Γιατί αλήθεια, σε ποια ακριβώς επιστροφή στην κανονικότητα αναφέρεται η Κυβέρνηση όταν υφίστανται ακόμη κεφαλαιακοί περιορισμοί;
Όταν υποχωρεί η ανταγωνιστικότητα της οικονομίας;
Όταν επιβάλλονται νέοι φόροι και πρόσθετες περικοπές στις συντάξεις;
Όταν το κατά μέσο διαθέσιμο εισόδημα των πολιτών συνεχίζει να συρρικνώνεται;
Όταν η μερική απασχόληση κερδίζει συνεχώς «έδαφος» και η μακροχρόνια ανεργία, ως ποσοστό της συνολικής ανεργίας, αυξάνει;
Όταν διογκώνονται οι ληξιπρόθεσμες οφειλές των ιδιωτών;
Όταν υφίσταται εσωτερική στάση πληρωμών σε αναπτυξιακά κρίσιμους και κοινωνικά σημαντικούς τομείς;
Όταν οι καταθέσεις νοικοκυριών και επιχειρήσεων δεν επιστρέφουν στο τραπεζικό σύστημα;
Όταν η χώρα παραμένει «απούσα» από το πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης;
Όταν η Κυβέρνηση έχει δεσμεύσει τη χώρα σε πρόσθετα μέτρα λιτότητας, ύψους 5 δισ. ευρώ, για μετά το 2018;
Όταν η Κυβέρνηση έχει εγκλωβίσει τη χώρα σε υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα, για μακρά περίοδο;
Όταν η υλοποίηση των ουσιαστικών παρεμβάσεων για τη ρύθμιση του χρέους παραπέμπεται για μετά το καλοκαίρι του 2018, και πιθανόν θα συνδέεται με την εφαρμογή ενός αυστηρού μηχανισμού επιτήρησης και εποπτείας;
Είναι προφανές ότι η «επιστροφή στην κανονικότητα» αποτελεί τη νέα Κυβερνητική αυταπάτη.
2ον. Η Κυβέρνηση απέτυχε στους αναπτυξιακούς στόχους της.
Ο εκτιμώμενος για εφέτος ρυθμός οικονομικής μεγέθυνσης «ψαλιδίζεται» στο 1,6%, από αρχική πρόβλεψη 2,7%.
Μάλιστα, ενώ η Ευρωπαϊκή Επιτροπή αναθεωρεί επί τα βελτίω τις προβλέψεις της για τον ευρωπαϊκό ρυθμό ανάπτυξης, η Ελλάδα ακολουθεί καθοδική πορεία, αποτελώντας – την τελευταία τριετία – την μοναδική «αρνητική αναπτυξιακή έκπληξη».
Επιβεβαιώνεται έτσι ότι η Κυβέρνηση, αφού «κατρακύλησε» την οικονομία και πάλι στην ύφεση την περίοδο 2015-2016, την έχει καθηλώσει και αδυνατεί να την οδηγήσει στη βιώσιμη ανάπτυξη.
Αυτή η συνεχής, επί τριετία, Κυβερνητική αποτυχία καθιστά, σύμφωνα τόσο με το Ελληνικό Δημοσιονομικό Συμβούλιο όσο και με το Γραφείο Προϋπολογισμού του Κράτους στη Βουλή, αισιόδοξες τις μακροοικονομικές προβλέψεις για το 2018.
3ον. Θριαμβολογεί η Κυβέρνηση για τη σημαντική υπέρβαση των δημοσιονομικών στόχων.
Δικαιολογείται όμως αυτή; Δεν δικαιολογείται, για 3 συγκεκριμένους λόγους.
Ο πρώτος είναι ότι η υπέρβαση των στόχων για τα πρωτογενή πλεονάσματα οδήγησε σε μεγάλη συρρίκνωση των ρυθμών οικονομικής μεγέθυνσης, με τεράστιο κόστος για την πραγματική οικονομία.
Ο δεύτερος είναι ότι η υπέρβαση των στόχων οφείλεται στην ανελέητη φορολογική και ασφαλιστική επιδρομή επί των πολιτών, συνειδητή Κυβερνητική επιλογή, στα αναγκαστικά μέτρα είσπραξης σε 1.000.000 πολίτες και στη διευρυμένη εσωτερική στάση πληρωμών.
Με αποτέλεσμα να έχει εξαντληθεί η φοροδοτική ικανότητα των πολιτών, αφού οι συνολικές ληξιπρόθεσμες οφειλές τους προς την εφορία και τα ασφαλιστικά ταμεία αγγίζουν πλέον τα 130 δισ. ευρώ, αυξημένες κατά 45 δισ. ευρώ ή πάνω 50% από το 2014.
Και ο τρίτος είναι ότι η υπέρβαση των στόχων δεν οφείλεται στη συρρίκνωση της φοροδιαφυγής αφού, σύμφωνα με πρόσφατα στοιχεία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, η αύξηση κυρίως των έμμεσων φόρων την τελευταία διετία, αύξησε την «απώλεια εσόδων από ΦΠΑ», δηλαδή διόγκωσε τη φοροδιαφυγή.
4ον. Ισχυρίζεται η Κυβέρνηση ότι το 2018 «θα εφαρμοστούν συμπληρωματικές δράσεις» και«διαρθρωτικές παρεμβάσεις».
Αποκρύπτει όμως ότι αυτές είναι νέα μέτρα λιτότητας για τους πολίτες, ύψους 1,9 δισ. ευρώ.
Μέτρα τα οποία ναι μεν έχουν ψηφιστεί, αλλά οι πολίτες δεν τα έχουν ακόμη βιώσει στην καθημερινότητά τους.
Μέτρα όπως είναι οι νέες περικοπές στο ενιαίο μισθολόγιο, οι πρόσθετες περικοπές στις συντάξεις και στα οικογενειακά επιδόματα, η κατάργηση σειράς φοροαπαλλαγών, η περαιτέρω μείωση του επιδόματος θέρμανσης, η αύξηση των συντελεστών ΦΠΑ και στα υπόλοιπα νησιά, η επέκταση της ειδικής εισφοράς αλληλεγγύης, ο φόρος διαμονής, οι πρόσθετες επιβαρύνσεις στις ασφαλιστικές εισφορές.
Σύντομα, σε ένα μήνα, δυστυχώς για ακόμη μία φορά, αυτά τα μέτρα θα τα αντιληφθούν με πολύ επώδυνο τρόπο οι πολίτες.
Και μάλιστα, κατά μόνιμο τρόπο.
Αντιθέτως, το κοινωνικό μέρισμα είναι εφάπαξ.
5ον. Ισχυρίζεται η Κυβέρνηση ότι «έχει ενισχύσει το δίκτυο κοινωνικής προστασίας».
Το υποστηρίζει αυτό Κυβέρνηση η οποία, χωρίς ιδεολογικές και πολιτικές σταθερές, χωρίς ηθικές αναστολές και δεσμεύσεις, έχει επιβάλλει 27 νέους φόρους, έχει προχωρήσει σε 21 περικοπές συντάξεων και κοινωνικών επιδομάτων, έχει μειώσει, και μάλιστα 2 φορές, το αφορολόγητο, έχει αυξήσει – κυρίως – τους έμμεσους φόρους, έκοψε το ΕΚΑΣ, δημιούργησε τη γενιά των 360 ευρώ, επέβαλε – συνολικά – 14,5 δισ. ευρώ νέα μέτρα λιτότητας.
Μέτρα που κάνουν τους «φτωχούς φτωχότερους και περισσότερους».
6ον. Η Κυβέρνηση δεν μπορεί να ενισχύσει τη ρευστότητα στην πραγματική οικονομία.
Διότι την ίδια στιγμή που πληρώνει ορισμένες ληξιπρόθεσμες οφειλές του Δημοσίου, δημιουργεί περισσότερες νέες.
Με αποτέλεσμα αυτές να είναι αυξημένες, σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία, κατά 17% από το τέλος του 2014, παρά τις εκταμιεύσεις δόσεων του δανείου για την αποπληρωμή τους.
Με την πλήρη εκκαθάρισή τους να έχει παραπεμφθεί στις «αριστερές καλένδες», αφού σύμφωνα με τον Προϋπολογισμό, απλώς «αναμένεται η περαιτέρω μείωσή τους εντός του 2018».
Η Κυβερνητική ανικανότητα και αναποτελεσματικότητα αποκαλύπτεται και σε αυτό το πεδίο.
Κυρίες και Κύριοι,
Συμπερασματικά, πρόκειται για έναν ακόμη «αριστερό», αντιαναπτυξιακό Προϋπολογισμό.
