Ο Βουλευτής Φθιώτιδας κ. Χρήστος Σταϊκούρας, κατέθεσε χθες, Πέμπτη, 06.4.2017, Ερώτηση στη Βουλή, σχετικά με προβλήματα χρηματοδότησης και λειτουργίας του Φορέα Διαχείρισης Εθνικού Δρυμού Παρνασσού.
Ακολουθεί το κείμενο της Ερώτησης:
Ερώτηση
προς το Υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας
Αθήνα, 06.04.2017
Θέμα: Προβλήματα χρηματοδότησης και λειτουργίας του Φορέα Διαχείρισης Εθνικού Δρυμού Παρνασσού.
Σύμφωνα με δημοσιεύματα αλλά και με την ανακοίνωση των εργαζομένων του Φορέα Διαχείρισης Εθνικού Δρυμού Παρνασσού, το Κέντρο Είσπραξης Ασφαλιστικών Οφειλών (Κ.Ε.Α.Ο.) προέβη σε κατάσχεση των τραπεζικών λογαριασμών του ΦΔΕΔ Παρνασσού, αφού έχουν βεβαιωθεί εις βάρος του Φορέα ληξιπρόθεσμες οφειλές προς τον ΕΦΚΑ συνολικού ποσού 8.693,31 ευρώ.
Να σημειωθεί ότι η ανακοίνωση αναφέρει ότι η χρηματοδότηση του Φορέα γίνεται από το Πράσινο Ταμείο ΥΠΕΝ.
Επίσης, οι πληρωμές μισθοδοσίας και ασφαλιστικών εισφορών των υπαλλήλων του Φορέα, σύμφωνα με έγγραφο του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους αρ.πρωτ. ΕΑΠ 2000078ΕΞ2014, γίνονται μέσω της Ενιαίας Αρχής Πληρωμών στην οποία εντάχθηκαν στις 22/04/2016 και οι 28 Φορείς Προστατευόμενων Περιοχών σε όλη την Ελλάδα.
Η έγκριση της χρηματοδότησης των Φορέων Διαχείρισης Προστατευόμενων Περιοχών υπεγράφη μόλις στις 07.03.2017 (ΑΔΑ: ΩΤΘ446Ψ844-ΠΨ0), ενώ η σχετική Υ.Α. (ΦΕΚ 1133/31.03.2017) με θέμα «Έγκριση των προϋπολογισμών οικονομικού έτους 2017 των 28 λειτουργούντων Φορέων Διαχείρισης Προστατευόμενων Περιοχών εκδόθηκε την 31.03.2017.
Παρ’όλα τα παραπάνω όμως, τα προβλήματα χρηματοδότησης από το Πράσινο Ταμείο είναι τεράστια αν και το πρόγραμμα «τρέχει» για 2η συνεχόμενη χρονιά.
Συγκεκριμένα και σύμφωνα με την ανακοίνωση, οι εργαζόμενοι παραμένουν 5 μήνες απλήρωτοι ενώ απλήρωτες παραμένουν και οι ασφαλιστικές και φορολογικές υποχρεώσεις του Φορέα.
Επιπλέον τα τέλη κυκλοφορίας και οι ασφάλειες των οχημάτων δεν έχουν πληρωθεί καθώς ζητήθηκε από το Πράσινο Ταμείο να πληρωθούν απολογιστικά, δηλαδή να τα πληρώσει πρώτα ο Φορέας από άλλους πόρους, να αποσταλούν τα αντίστοιχα παραστατικά εξόφλησης και μετά να πληρωθούν από το Πράσινο Ταμείο.
Κατόπιν των ανωτέρω,
ΕΡΩΤΑΤΑΙ
Ο κ. Υπουργός:
Σε ποιες συγκεκριμένες ενέργειες προτίθεται να προβεί το Υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας προκειμένου να επιλυθούν τα προβλήματα χρηματοδότησης και λειτουργίας του Φορέα Διαχείρισης Εθνικού Δρυμού Παρνασσού ώστε να διασφαλιστεί ο σκοπός ίδρυσής του;
Θέμα: Χρηματοδότηση δράσεων από προϊόντα εγκληματικών ενεργειών κατά του Ελληνικού Δημοσίου και διάθεση ποσού για κοινωνικούς σκοπούς.
Με την παρούσα Επίκαιρη Ερώτηση, επανέρχομαι στο ανωτέρω θέμα, και αυτό διότι παρά την κατάθεση Ερώτησης (υπ’ αριθ. πρωτ. 671/25.10.2016) και την επανακατάθεσή της (υπ’ αριθ. πρωτ. 3477/15.02.2017), απάντηση από την πλευρά της πολιτικής ηγεσίας του Υπουργείου Οικονομικών δεν έχει δοθεί.
Ειδικότερα, το Υπουργείο Οικονομικών/Γενικό Λογιστήριο του Κράτους, το Δεκέμβριο του 2013, προέβη στο άνοιγμα ειδικού λογαριασμού στην Τράπεζα της Ελλάδος, όπου κατατίθενται χρηματικά ποσά, τα οποία προέρχονται από εγκληματικές δραστηριότητες κατά του Ελληνικού Δημοσίου.
Από τη σύσταση του λογαριασμού αυτού έως το τέλος Σεπτεμβρίου του 2014, κατατέθηκαν ποσά ύψους 34,3 εκατ. ευρώ.
Επιπρόσθετα, με το Άρθρο 180 του Ν. 4270/2014 υπό τον τίτλο «Αρχές δημοσιονομικής διαχείρισης και εποπτείας (ενσωμάτωση Οδηγίας 2011/85) – Δημόσιο Λογιστικό» (ΦΕΚ Α’ 143, 28.06.2014), θεσμοθετήθηκε πλέον ότι τα ανωτέρω ποσά αποτελούν έσοδα του Προϋπολογισμού στο έτος που κατατίθενται, ενώ παράλληλα, αντίστοιχου ύψους πιστώσεις μπορούν να εγγράφονται στον Τακτικό Προϋπολογισμό για την ενίσχυση προγραμμάτων ή την χρηματοδότηση δράσεων που αφορούν, ιδίως, την εκπαίδευση, την έρευνα, την υγεία ή την κοινωνική αλληλεγγύη.
Έτσι, με την υπ’ αριθ. οικ. 2/72673/ΔΠΓΚ/18.09.2014 (ΦΕΚ Β’ 2564) απόφαση του Αναπληρωτή Υπουργού Οικονομικών, διατέθηκε ποσό ύψους 26,8 εκατ. ευρώ για το έτος 2014.
Αντίστοιχα, για το έτος 2015, σύμφωνα με απάντηση του Υπουργείου Οικονομικών στην υπ’ αριθ. πρωτ. 3162/15.02.2016 Ερώτηση επί του θέματος, το ποσό που κατατέθηκε στο λογαριασμό που τηρείται στην Τράπεζα της Ελλάδος ανήλθε στα 4.003.914,93 ευρώ.
Ενώ, σύμφωνα με τη Διεύθυνση Προϋπολογισμού Γενικής Κυβέρνησης, με την υπ’ αριθ. 2/74055/ΔΠΓΚ/11.11.2015 (ΑΔΑ 6ΩΕΙΗ-ΚΝ9) απόφαση του Αναπληρωτή Υπουργού Οικονομικών, διατέθηκε ποσό ύψους 3.470.000 ευρώ.
Κατόπιν των ανωτέρω,
ΕΡΩΤΑΤΑΙ
ο κ. Υπουργός:
1ον. Ποιο είναι το ακριβές ποσό, σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία, που έχει περιέλθει στο Ελληνικό Δημόσιο από την ανωτέρω πηγή για το έτος 2016 μέχρι και σήμερα;
2ον. Πως αυτό έχει αξιοποιηθεί για κοινωνικούς σκοπούς, προκειμένου η Κυβέρνηση να δείξει έμπρακτα, πέραν των συνεχών εξαγγελιών της, τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβάνεται τον ορθολογισμό στην κατανομή των διαθέσιμων πόρων και την κοινωνική ευαισθησία;
Ομιλία στο Συνέδριο του Γραφείου Προϋπολογισμού του Κράτους στη Βουλή «Κρίση – Μεταρρυθμίσεις – Ανάπτυξη»
Κυρίες και Κύριοι,
Όπως είναι γνωστό, οι Ευρωπαϊκές οικονομίες, το 2008, «χτυπήθηκαν» έντονα από την παγκόσμια κρίση.
Κρίση δημοσιονομική και χρηματοπιστωτική.
Κρίση μεταδοτική.
Κρίση που βρήκε το Ευρωπαϊκό οικοδόμημα «ανοχύρωτο», χωρίς μηχανισμούς αντίδρασης και αντιμετώπισής της.
Και την Ελλάδα με ένα αναπτυξιακό υπόδειγμα που χαρακτηρίζονταν από εμφανείς, αλλά και υποβόσκουσες, μακροχρόνιες παθογένειες στο αξιακό, στο θεσμικό, στο πολιτικό, στο κοινωνικό και στο οικονομικό πεδίο.
Η μεταγενέστερη εξέλιξη των γεγονότων στη χώρα μας είναι, σε όλους, γνωστή.
Η κρίση δανεισμού την άνοιξη του 2010.
Η προσφυγή της χώρας στο Μηχανισμό Στήριξης ως αποτέλεσμα και μιας σειράς λανθασμένων πολιτικών επιλογών και χειρισμών εκείνης της περιόδου.
Η εφαρμογή ασφυκτικών προγραμμάτων οικονομικής πολιτικής μέχρι και σήμερα.
Και απ’ ότι φαίνεται να έχει αποδεχθεί η Κυβέρνηση, παρά τις μέχρι πριν δύο μήνες δεσμεύσεις της, ασφυκτικές δεσμεύσεις και για μετά το 2018.
Ποια είναι τα συμπεράσματα που μπορούμε να εξάγουμε από την εφαρμογή αυτών μέχρι σήμερα των προγραμμάτων στη χώρα μας;
Γενικό συμπέρασμα: Οικονομικό πρόγραμμα «πανάκεια» για την αντιμετώπιση της οικονομικής κρίσης δεν υπάρχει.
Το ανά περίπτωση κατάλληλο πρόγραμμα εξαρτάται από σειρά ενδογενών και εξωγενών, οικονομικών, κοινωνικών, πολιτικών και πολιτισμικών παραγόντων και παραμέτρων, ελεγχόμενων και μη από τη χώρα που έχει το πρόβλημα.
Η επιτυχής ανάλυση αυτών, η συγκρότηση της κατάλληλης στρατηγικής και η αποτελεσματική εφαρμογή των πολιτικών της προσδιορίζει και τον βαθμό συμβολής του προγράμματος στην υπέρβαση της κρίσης.
Ειδικότερα συμπεράσματα;
Η δημοσιονομική εξυγίανση, προσαρμογή και πειθαρχία είναι βασικός πυλώνας για τη βιωσιμότητα των δημόσιων οικονομικών και προϋπόθεση για τη διατηρήσιμη ανάπτυξη.
Η δημοσιονομική πειθαρχία θα πρέπει να συμβαδίζει με την υλοποίηση διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων. Οι μεταρρυθμίσεις όμως, για να είναι οικονομικά αποτελεσματικές και κοινωνικά αποδεκτές, θα πρέπει να διακρίνονται από συνοχή, προτεραιότητες και να έχουν αλληλουχία.
Οι σωστοί πολλαπλασιαστές και το κατάλληλο μείγμα πολιτικής είναι σημαντικές παράμετροι για την επίτευξη δημοσιονομικής ισορροπίας.
Το μείγμα της δημοσιονομικής προσαρμογής που στηρίζεται, κυρίως, στο σκέλος των δαπανών, είναι καθοριστικό για τη διατηρησιμότητά της.
Η θεσμοθέτηση πλαισίου εξασφάλισης της σταθερότητας των πιστωτικών ιδρυμάτων, ειδικά σε τραπεζοκεντρικά συστήματα, είναι αναγκαία.
Για την επιτυχία των προγραμμάτων είναι απαραίτητη η εξασφάλιση της κοινωνικής συνοχής, η οποία απειλείται από την αύξηση της φτώχειας και την ανισοκατανομή του εισοδήματος.
Κανένα πρόγραμμα οικονομικής πολιτικής δεν είναι άκαμπτο και ανελαστικό. Όλα τα προγράμματα εμπεριέχουν δυνητικούς βαθμούς ευελιξίας, το πόσοι όμως αυτοί είναι και το πώς θα χρησιμοποιηθούν εξαρτάται από την αξιοπιστία και την αποτελεσματικότητα της εκάστοτε Κυβέρνησης.
Κυρίες και Κύριοι,
Τελικά, ως χώρα, αξιοποιήσαμε αυτά τα «μαθήματα»;
Σήμερα, κρίνοντας εκ του αποτελέσματος, μπορούμε να ισχυριστούμε ότι στο 2ο Πρόγραμμα, το 2012, διορθώθηκαν πολλά από τα λάθη του 1ου Μνημονίου.
Επιμηκύνθηκε η περίοδος προσαρμογής, τροποποιήθηκε το μείγμα της δημοσιονομικής πολιτικής, μειώθηκε το ύψος και βελτιώθηκε το «προφίλ» του δημοσίου χρέους, αποπληρώθηκε το μεγαλύτερο μέρος των οφειλών του Δημοσίου, πραγματοποιήθηκαν σημαντικές διαρθρωτικές αλλαγές, υλοποιήθηκαν οι πρώτες, και μοναδικές μέχρι σήμερα, μειώσεις φορολογικών συντελεστών.
Ενδεικτικά και μόνο να αναφέρω ότι, σύμφωνα με την Έκθεση του ΟΟΣΑ, η Ελλάδα ήταν πρωταθλήτρια στις διαρθρωτικές αλλαγές την περίοδο 2012-2014.
Ενώ, ταυτόχρονα, μειώθηκε κατά 10 ποσοστιαίες μονάδες ο ΦΠΑ στην εστίαση, κατά 30% ο Ειδικός Φόρος Κατανάλωσης στο πετρέλαιο θέρμανσης, κατά 30% η έκτακτη εισφορά αλληλεγγύης και κατά 5% οι ασφαλιστικές εισφορές.
Για να αυξηθούν όλα αυτά μεταγενέστερα.
Το αποτέλεσμα τελικά ήταν η κατάσταση, το 2014, να έχει σταθεροποιηθεί.
Και η χώρα να παρουσιάζει, μετά από 6 συνεχή έτη ύφεσης, θετικό ρυθμό οικονομικής μεγέθυνσης.
Ενώ, για πρώτη φορά μετά την έναρξη της κρίσης, το διαθέσιμο εισόδημα άρχισε να ενισχύεται και η ανεργία, αν και οριακά, να υποχωρεί.
Αυτά όλα τα καταγράφουν σήμερα όλες οι εκθέσεις εγχώριων και ξένων οργανισμών.
Και φυσικά και οι Εκθέσεις του Γραφείου Προϋπολογισμού του Κράτους στη Βουλή.
Κυρίες και Κύριοι,
Είναι βέβαια αλήθεια ότι η κατάσταση της οικονομίας εξακολουθούσε να είναι εύθραυστη.
Και αυτό επιβεβαιώθηκε το 1ο εξάμηνο του 2015, όταν η Κυβέρνηση:
Αγνόησε και αδιαφόρησε για τους Ευρωπαϊκούς κανόνες διαπραγμάτευσης.
Παρασύρθηκε από δογματισμούς, εμμονές και μαξιμαλιστική ρητορική.
Καλλιέργησε περιβάλλον «δημιουργικής ασάφειας».
Χρησιμοποίησε τη χώρα ως case study για την εμπειρική επαλήθευση επιστημονικής θεωρίας.
Κατανάλωσε σημαντικό διαπραγματευτικό κεφάλαιο και χρόνο σε θέματα διαδικαστικά και επουσιώδη, δίνοντας έμφαση στην επικοινωνία και όχι στην ουσία.
Το αποτέλεσμα είναι η χώρα να οδηγηθεί στο 3ο Μνημόνιο και στους κεφαλαιακούς περιορισμούς, που υφίστανται μέχρι και σήμερα.
Και δεν έφτανε μόνο αυτό.
Από το καλοκαίρι του 2015, η ιδεοληπτική εμμονή σε ένα εσφαλμένο μίγμα δημοσιονομικής πολιτικής, η αβελτηρία ή αλλεργία στην υλοποίηση διαρθρωτικών αλλαγών και η καθυστέρηση ολοκλήρωσης της 1ης αξιολόγησης, έφεραν τον οριζόντιο και αυτόματο «κόφτη», το αιώνιο Υπερταμείο αποκρατικοποιήσεων και 9 δισ. ευρώ νέα μέτρα λιτότητας.
Και σήμερα, δυστυχώς, βρισκόμαστε στο «ίδιο έργο θεατές».
Η καθυστέρηση ολοκλήρωσης της 2ης αξιολόγησης, με ευθύνη και των δανειστών εξαιτίας κάποιων παράλογων απαιτήσεων, έχει προσθέσει δημοσιονομικά μέτρα, όπως είναι η περικοπή του αφορολόγητου και των συντάξεων, ακόμη και για μετά τη λήξη του προγράμματος, δηλαδή για μετά το 2018.
Με τη διατήρηση υψηλών πρωτογενών πλεονασμάτων.
Συνιστώντας, ουσιαστικά, το 4ο Μνημόνιο.
Ενώ η καθυστέρηση έχει προσθέσει, τους τελευταίους μήνες, κόστος και στην πραγματική οικονομία.
Το οικονομικό κλίμα επιδεινώθηκε, τα φορολογικά έσοδα συρρικνώθηκαν, η καταναλωτική εμπιστοσύνη υποχώρησε, οι επενδύσεις μειώθηκαν, τα «λουκέτα» πολλαπλασιάστηκαν, καταθέσεις αποσύρθηκαν, τα «κόκκινα δάνεια» αυξήθηκαν, το κόστος δανεισμού των τραπεζών ενισχύθηκε, η χώρα «βούλιαξε» στην ύφεση.
Είναι χαρακτηριστικό ότι η χώρα επέστρεψε το 2015 και παρέμεινε το 2016 σε ύφεση.
Ήμασταν η μοναδική Ευρωπαϊκή χώρα σε ύφεση τα δύο τελευταία χρόνια!
Όλα αυτά είναι στοιχεία που καθιστούν τον εφετινό αναπτυξιακό στόχο από υπερφιλόδοξο, πλέον μη ρεαλιστικό.
Κυρίες και Κύριοι,
Τι πρέπει συνεπώς να γίνει ώστε η χώρα να αναπτυχθεί και όχι απλώς να μεγεθυνθεί, με βιώσιμο και διατηρήσιμο τρόπο, με δικαιοσύνη και συνοχή, με εθνική αξιοπρέπεια και δυναμισμό;
1ον. Να υλοποιηθούν, εμπροσθοβαρώς, διαρθρωτικές αλλαγές και μεταρρυθμίσεις, πολλές από τις οποίες περιλαμβάνονται στο Μνημόνιο, και τις οποίες η Κυβέρνηση δεν προωθεί.
Ενδεικτικά αναφέρω ότι τα πρόσφατα στοιχεία του ΟΟΣΑ αναφέρουν μία υποχώρηση του δείκτη υλοποίησης μεταρρυθμίσεων κατά 30 ποσοστιαίες μονάδες την περίοδο 2015-2016 σε σχέση με την περίοδο 2013-2014.
Προσοχή όμως: Ας μην «βαπτίζουν» κάποιοι, εντός και εκτός χώρας, τα επώδυνα δημοσιονομικά μέτρα που έχει συμφωνήσει η Κυβέρνηση, δήθεν «διαρθρωτικές αλλαγές».
Γιατί τότε οι πραγματικές διαρθρωτικές αλλαγές, αυτές με «αναπτυξιακό πρόσημο», που βελτιώνουν τη διαρθρωτική ανταγωνιστικότητα της οικονομίας, ενισχύουν την επιχειρηματικότητα και δημιουργούν νέες θέσεις απασχόλησης, χάνουν το νόημά τους και ταυτίζονται, στα μάτια των πολιτών, με τα μέτρα λιτότητας.
Δυσκολεύοντας την αναγκαία κοινωνική συνεννόηση για την υλοποίησή τους.
2ον. Να υλοποιηθεί το πρόγραμμα αποκρατικοποιήσεων, το οποίο η Κυβέρνηση διαρκώς υπονομεύει.
Αυτές οι αποκρατικοποιήσεις, μαζί με την αξιοποίηση της περιουσίας του Δημοσίου, μπορούν να συμβάλουν στην υλοποίηση των αναγκαίων επενδύσεων, στην ενίσχυση της αποτελεσματικότητας των φορέων, στη δημιουργία νέων θέσεων απασχόλησης, στη βελτίωση της ανταγωνιστικότητας της οικονομίας, στον περιορισμό των δανειακών αναγκών της χώρας.
3ον. Να αξιοποιηθεί, πλήρως και ταχύτερα, το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων.
Ενδεικτικά αναφέρω ότι, το 2016, η Κυβέρνηση, από ανικανότητα ή από επιλογή, στέρησε από την οικονομία δαπάνες του Προγράμματος, ύψους 500 εκατ. ευρώ.
Δαπάνες, που φέρουν τον υψηλότερο αναπτυξιακό πολλαπλασιαστή.
4ον. Να προχωρήσει η αναμόρφωση του ρόλου και η βελτίωση της λειτουργίας του Κράτους.
Με την καθολική καθιέρωση ψηφιακών διαδικασιών, τη συρρίκνωση της γραφειοκρατίας, την εναρμόνιση των δομών του Κράτους με τις σύγχρονες ανάγκες της οικονομίας και της κοινωνίας, την επέκταση της αξιολόγησης σε όλο το εύρος του δημόσιου τομέα.
5ον. Να διαμορφωθεί ένα σταθερό, δίκαιο και αποτελεσματικό φορολογικό σύστημα, που θα εδράζεται σε χαμηλότερους φορολογικούς συντελεστές για τα νοικοκυριά και τις επιχειρήσεις.
Αυτό μπορεί να επιτευχθεί, μεταξύ άλλων, με την ενίσχυση και διασφάλιση της εφαρμογής των κανόνων χρηστής δημοσιονομικής διαχείρισης και πειθαρχίας σε όλο το εύρος της Γενικής Κυβέρνησης, με την αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας των δαπανών (spending reviews) κ.α.
Και, προφανώς, με την ένταξη «αφανούς» τμήματος της οικονομίας στο «εμφανές» πεδίο της.
6ον. Να ενισχυθεί η ρευστότητα στην οικονομία.
Με την αξιοποίηση των διαθέσιμων Ευρωπαϊκών κονδυλίων, την αποπληρωμή των ληξιπρόθεσμων οφειλών του Δημοσίου, την σταδιακή εξομάλυνση της πιστωτικής επέκτασης.
Αυτό που χρειάζεται είναι η δημιουργία κλίματος εμπιστοσύνης που θα επαναφέρει καταθέσεις στο τραπεζικό σύστημα, και η ορθολογική αντιμετώπιση του υψηλού συσσωρευμένου αποθέματος μη εξυπηρετούμενων ανοιγμάτων.
7ον. Να υλοποιηθούν ενεργές πολιτικές αντιμετώπισης της ανεργίας και στήριξης της απασχόλησης, δημιουργώντας ένα ισχυρό δίχτυ ασφαλείας και επανένταξης σε μια σύγχρονη αγορά εργασίας.
8ον. Να ενισχυθεί η μακροχρόνια βιωσιμότητα του δημοσίου χρέους.
Οι εταίροι θα πρέπει να προσδιορίσουν άμεσα, και όχι μετά το 2018, τις αναγκαίες, ουσιαστικές παραμετρικές παρεμβάσεις για το χρέος στον μεσοπρόθεσμο χρονικό ορίζοντα.
Και να τις υλοποιήσουν αυτές, όχι όπως έπραξαν με τις δεσμεύσεις που ανέλαβαν το 2012.
Ρεαλιστικές λύσεις και ισοδύναμες πρακτικές υπάρχουν.
Τα βραχυχρόνια μέτρα που αποφασίστηκαν, αν και κινούνται σε θετική κατεύθυνση, είναι λίγα, καλύπτουν ένα πολύ μικρό ποσοστό του κόστους που σωρεύθηκε τα τελευταία δύο χρόνια, δεν εδράζονται σε ρεαλιστικές παραδοχές για τους δημοσιονομικούς στόχους, και δεν διασφαλίζουν την παραμονή των ακαθάριστων χρηματοδοτικών αναγκών σε διατηρήσιμα επίπεδα μακροπρόθεσμα.
9ον. Θα πρέπει να υπάρξει συμφωνία με τους δανειστές σε ρεαλιστικούς δημοσιονομικούς στόχους.
Στόχοι οι οποίοι θα ενισχύουν τη βιωσιμότητα του δημοσίου χρέους, χωρίς «να καταστρέψουν» την οικονομία, παρέχοντας τον αναγκαίο δημοσιονομικό χώρο.
Σήμερα, με τις αποφάσεις που έχουν δρομολογηθεί, όχι μόνο δεν έχουμε το «τέλος της λιτότητας», αλλά έχουμε την επέκταση και την διεύρυνσή της.
10ον. Να υιοθετηθεί μια ολοκληρωμένη στρατηγική για την αλλαγή του παραγωγικού μοντέλου της οικονομίας.
Στόχος αυτής πρέπει να είναι η μετάβαση από μια οικονομία βασισμένη στην κατανάλωση εισαγόμενων προϊόντων, σε μια ανταγωνιστική και εξωστρεφή οικονομία, προσανατολισμένη στις επενδύσεις, τις εξαγωγές και την αξιοποίηση των συγκριτικών πλεονεκτημάτων κάθε κλάδου.
Βασικός πυλώνας πρέπει να είναι η επένδυση στις ενδογενείς πηγές ανάπτυξης, δίνοντας έμφαση στη διαμόρφωση ενός ποιοτικού, ανοικτού και διεθνοποιημένου συστήματος εκπαίδευσης, κατάρτισης και δια βίου μάθησης και ενός εθνικού «οικοσυστήματος» έρευνας.
Κατά την εκτίμησή μου, η υλοποίηση πολιτικών πάνω σε αυτούς τους 10 άξονες, θα απελευθερώσει μη παραγωγικά δεσμευμένους ή αδρανείς πόρους της οικονομίας και θα οδηγήσει στη διατηρήσιμη ανάπτυξη.
Αυτό όμως προϋποθέτει πολιτική αλλαγή, ώστε να σπάσει το καταστροφικό «καθοδικό σπιράλ» που οδηγεί όλο και βαθύτερα στο οικονομικό τέλμα, την κοινωνική μιζέρια και την παρακμή.
Τοποθέτηση στην Επιτροπή Οικονομικών Υποθέσεων κατά την ενημέρωση από τον Υπουργό Οικονομικών για τη συνεδρίαση του Eurogroup της Δευτέρας 20 Φεβρουαρίου 2017
Κύριε Υπουργέ,
Οι Βουλευτές της ΝΔ, ασκώντας το κοινοβουλευτικό μας δικαίωμα, ζητήσαμε να ενημερωθούμε για τα αποτελέσματα του τελευταίου Eurogroup.
Συνεδρίαση από την οποία δεν προέκυψε, όπως συνηθίζεται, γραπτή δήλωση των αποτελεσμάτων της.
Συνεδρίαση μετά την οποία δεν υπήρξε δήλωσή σας, όπως το συνηθίζετε.
Προφανώς γιατί οι δεσμεύσεις που αναλάβατε είναι επώδυνες και τα νέα μέτρα σκληρά.
Αναμενόμενο βέβαια, αν ανατρέξει κανείς στην ταπεινωτική επιστολή σας προς τους θεσμούς, στα τέλη Δεκεμβρίου, όταν υπόσχεστε, σύμφωνα με την μετάφραση του ίδιου του Υπουργείου Οικονομικών, «διαρκή αφοσίωση στις δεσμεύσεις του Μνημονίου».
Να το επαναλάβω λίγο: «διαρκή αφοσίωση στις δεσμεύσεις του Μνημονίου».
Αντιλαμβάνεστε συνεπώς κανείς γιατί αυτή η Κυβέρνηση είναι «η Κυβέρνηση των προθύμων».
Συνεπώς, για αυτούς τους λόγους ζητήσαμε από εσάς σήμερα, κε. Υπουργέ, να ενημερωθούμε, με σοβαρότητα και υπευθυνότητα, μακριά από εξυπνακισμούς.
Γιατί οι προβληματισμοί και τα ερωτήματα που εγείρονται είναι πολλά.
Και δεν έχουν απαντηθεί, ούτε σήμερα, από εσάς.
Και ξέρετε, η «δημιουργική ασάφεια» αυτής της Κυβέρνησης έχει κοστίσει πολύ ακριβά στη χώρα.
Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,
Ως Αξιωματική Αντιπολίτευση, και το έχουμε υποστηρίξει πολλές φορές, θα θέλαμε η σημερινή συζήτηση να είναι διαφορετική.
Να έχει κλείσει η αξιολόγηση, να έχουν ληφθεί τα μέτρα για το χρέος, να έχει μπει η χώρα στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης, εκκρεμότητα που υπάρχει από το Μάρτιο του 2015.
Δυστυχώς όμως, άλλο ένα Eurogroup πέρασεχωρίς συμφωνία επί της αξιολόγησης.
Χωρίς χρονοδιάγραμμα ολοκλήρωσής της.
Με πλήρη υποχώρηση της Κυβέρνησης στις απαιτήσεις των δανειστών, προκειμένου οι θεσμοί να επιστρέψουν από σήμερα.
Χωρίς τις αναγκαίες και ουσιαστικές αποφάσεις για το δημόσιο χρέος.
Και με την ένταξη στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης να μετατίθεται για το μέλλον.
Συνεπώς, η εκκρεμότητα παραμένει.
Το «σύρσιμο» όμως της αξιολόγησης είναι καταστροφικό για τη χώρα.
Και εδώ αρχίζουν τα συγκεκριμένα ερωτήματα.
1ο Ερώτημα: Κε. Υπουργέ, μπορείτε να δεσμευτείτε για το πότε θα κλείσει η αξιολόγηση;
Θα θέλαμε συγκεκριμένη ημερομηνία.
2ο Ερώτημα: Ισχύει η δήλωση του Πρωθυπουργού, στη συνεδρίαση του Υπουργικού Συμβουλίου, στις 6 Νοεμβρίου, ότι «εντός του 1ου τριμήνου του 2017 εντάσσονται και τα ελληνικά ομόλογα στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης της ΕΚΤ»;
Θα γίνει αυτό το Μάρτιο; Δεσμεύεστε; Ή χάθηκε, όπως το συνηθίζετε άλλωστε, και αυτή η ημερομηνία;
3ο Ερώτημα: Κε. Υπουργέ, πότε θα έπρεπε να είχε κλείσει η αξιολόγηση;
Πότε προέβλεπε ο Προϋπολογισμός του 2017 εκταμίευση της δόσης; Μήπως από το Δεκέμβριο του 2016;
Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι, με βάση το 3ο Μνημόνιο, η 2η αξιολόγηση θα έπρεπε να είχε κλείσει πριν από ένα χρόνο, το Φεβρουάριο του 2016.
Με βάση την επικαιροποίηση του Μνημονίου, τον Οκτώβριο.
Και με βάση τις διαβεβαιώσεις του Πρωθυπουργού στις αρχές Δεκεμβρίου.
Τίποτα απ’ αυτά δεν έγινε.
Και δεν είναι μόνο δικές μας διαπιστώσεις.
Ο κ. Φίλης υποστήριξε, πρόσφατα, ότι «είχαμε πει στις 5 Δεκεμβρίου κλείσιμο της αξιολόγησης και θα φύγει το ΔΝΤ. Δεν επιβεβαιώθηκε καμία εκτίμησή μας.»
Και σήμερα, η Κυβέρνηση πανηγυρίζει απλώς για την επιστροφή των θεσμών στην Ελλάδα.
Και ενώ η πραγματική οικονομία βουλιάζει.
4ο Ερώτημα: Υπήρξε τελικά πολιτική συμφωνία στο Eurogroup;
Το non-paper της Κυβέρνησης το είδατε;
Συμφωνείτε με το περιεχόμενό του;
Υποστηρίζει ότι «υπήρξε πολιτική συμφωνία».
Όμως, ο επικεφαλής του Eurogroup ανέφερε ότι «δεν υπάρχει πολιτική συμφωνία».
Όλα παραπέμπονται στη συνέχεια της διαπραγμάτευσης με τους θεσμούς, που θα πρέπει να καταλήξει σε μία τεχνική συμφωνία (staff level agreement), ώστε στη συνέχεια, σε επόμενο Eurogroup, να υπάρξει πολιτική συμφωνία.
Κε. Υπουργέ, ποιος λέει ψέματα; Το Μαξίμου ή ο Επικεφαλής του Eurogroup;
5ο Ερώτημα: Κε. Υπουργέ, για εσάς, η καθυστέρηση ολοκλήρωσης της αξιολόγησης έχει κόστος;
Γιατί για κάποιους υπουργούς της Κυβέρνησής σας, έχει όφελος.
Τελικά, λόγω της πολύμηνης καθυστέρησης, όπως έχετε υποστηρίξει «καήκαμε» ή «καιγόμαστε»;
Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι, για τη ΝΔ, η καθυστέρηση έχει τεράστιο κόστος για τη χώρα και τους πολίτες.
Σ’ αυτή την εκτίμησησυμφωνούν η Τράπεζα της Ελλάδος, το Γραφείο Προϋπολογισμού του Κράτους στη Βουλή, το Δημοσιονομικό Συμβούλιο, ερευνητικοί και μη φορείς.
Δεν είναι όμως μόνο εκτίμηση. Είναι και διαπίστωση.
Και αυτό γιατί οι καθυστερήσεις των 2 τελευταίων ετών, εξαιτίας της αναποτελεσματικότητας, της αναξιοπιστίας και των ιδεοληψιών της Κυβέρνησης, έχουν καταλήξει:
Σε ένα 3ο, αχρείαστο, Μνημόνιο.
Στους κεφαλαιακούς περιορισμούς, που ακόμη υφίστανται.
Στο υπερταμείο αποκρατικοποιήσεων, διάρκειας ενός αιώνα.
Στον οριζόντιο και αυτόματο «κόφτη».
Σε πρόσθετα μέτρα λιτότητας ύψους, μέχρι σήμερα, 9 δισ. ευρώ.
Και ακολουθούν και άλλα, με την επικείμενη νομοθέτηση νέων, επώδυνων μέτρων λιτότητας και για μετά τη λήξη του Προγράμματος, δηλαδή για μετά το 2018.
Το πόσα θα είναι αυτά τα νέα μέτρα, θα το δούμε το επόμενο διάστημα.
Δυστυχώς όμως, θα τα βιώσουν, με οδυνηρό τρόπο, οι πολίτες.
6ο Ερώτημα: Μην μας επαναλάβετε τη γνωστή αναφορά για παράλογες απαιτήσειςτου ΔΝΤ.
Διότι και εμείς έχουμε αναφερθεί σε αυτές, όπως και στο μερίδιο ευθύνης που οι δανειστές έχουν για το αδιέξοδο.
Αλήθεια όμως, εσείς έχετε ολοκληρώσει όλες τις μεταρρυθμίσεις τις οποίες έχετε υπογράψει και υπάρχουν στο Πρόγραμμα;
Η απάντηση είναιόχι. Και το έχετε υποστηρίξει και εσείς αυτό.
Συνεπώς, ακόμη και αν δεν υπήρχαν οι παράλογες απαιτήσεις, εσείς δεν είστε συνεπής στις μεταρρυθμιστικές δεσμεύσεις σας.
Διότι, από ιδεοληψία, δεν τις πιστεύετε.
7ο Ερώτημα: Και μιας και ο λόγος για τις παράλογες απαιτήσεις, μήπως τελικά τις έχετε αποδεχθεί;
Πως αξιολογείτε τη δήλωση του Εκπροσώπου του ΔΝΤ ότι «καλωσορίζουμε την πρόοδο των ελληνικών αρχών στην εκπλήρωση των απαιτήσεων των θεσμών σε τομείς-κλειδιά. Στη βάση αυτή, συμφωνήσαμε να στείλουμε πίσω την αποστολή.»
Κε. Υπουργέ, είναι ανακριβής η δήλωση; Λέει ψέματα το ΔΝΤ;
Είναι σαφές, με την αποδοχή των απαιτήσεων των εταίρων και δανειστών, ότι όχι μόνο δεν «έχουμε το τέλος της λιτότητας», αλλά έχουμε τη διεύρυνση και την επέκταση της λιτότητας.
Με την υπογραφή του κ. Τσίπρα και τη δική σας.
Και κάτι ακόμη: με δεδομένες τις δεσμεύσεις που ανέλαβε η Κυβέρνηση για υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα και πρόσθετα μέτρα λιτότητας μετά τη λήξη του Προγράμματος, δηλαδή μετά το 2018, το επόμενο Μεσοπρόθεσμο που θα καλύπτει την περίοδο 2018-2021 θα αποτελέσει, ουσιαστικά, το «4ο Μνημόνιο».
Και πάμε τώρα στις δεσμεύσεις σας.
8ο Ερώτημα: Συμφωνήσατε σε υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα για μακρά περίοδο, ενώ μέχρι πρόσφατα υποστηρίζατε ότι αυτά δεν «βγαίνουν».
Ο Πρωθυπουργός όμως δεν υποστήριζε, στο Economist, στις 23 Ιουνίου 2016, ότι «είναι απολύτως αδύνατον, πρωτογενή πλεονάσματα του ύψους του 3,5% του ΑΕΠ, μετά το 2018, να διατηρηθούν και, μάλιστα, για αρκετά χρόνια. Εκτός και αν θέλουμε να πνίξουμε την ελληνική οικονομία και να έχουμε διαρκώς συνθήκες μακροχρόνιας στασιμότητας»;
Πάει και αυτή η «κόκκινη γραμμή»;
9ο Ερώτημα: Συμφωνήσατε στην άμεση νομοθέτηση μέτρων για τα χρόνια μετά την ολοκλήρωση του 3ου Μνημονίου, δηλαδή για μετά το 2018.
Μα εσείς δεν υποστηρίζατε, σε Συνέντευξή σας, στις 22 Ιανουαρίου, ότι «η Κυβέρνηση έχει ξεκαθαρίσει ότι δεν πρόκειται να νομοθετήσει τώρα μέτρα για το 2019 και μετά»;
Εσείς δεν υποστηρίζατε, με Δελτίο Τύπου της 26ης Ιανουαρίου, «ότι η νομοθέτηση εκ των προτέρων τι θα γίνει το 2019 εκφεύγει κατά πολύ του δημοκρατικού ευρωπαϊκού πλαισίου και των ηθικών αξιών»;
Πάει και αυτή η «κόκκινη γραμμή»;
10ο Ερώτημα: Συμφωνήσατε στη μείωση των συντάξεων και του αφορολόγητου.
Μα το Υπουργείο Οικονομίας και Ανάπτυξης δεν υποστήριζε, σε Δελτίο Τύπου, στις 22 Ιανουαρίου 2017, ότι «δεν είναι στις προθέσεις της Κυβέρνησης η μείωση του αφορολόγητου»;
Πάει και αυτή η «κόκκινη γραμμή»;
Και αλήθεια, κε. Υπουργέ, εσείς προσωπικά το αποδέχεστε;
Διότι είχατε απειλήσει, στις 12 Απριλίου 2016, με παραίτηση αν μειωνόταν πέρυσι το αφορολόγητο.
Τελικά μειώθηκε, αλλά δεν παραιτηθήκατε.
Σήμερα που θα μειωθεί και άλλο, τι θα κάνετε;
Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,
Όλα αυτά τα μέτρα λιτότητας θα εφαρμοστούν προκειμένου να επιτευχθούν υψηλοί δημοσιονομικοί στόχοι.
Ενώ, τα όποια επεκτατικά μέτρα θα εφαρμοστούν υπό την προϋπόθεση ότι θα επιτυγχάνονται αυτοί οι στόχοι.
Απόδειξη;
Η αναφορά του Επικεφαλής του Eurogroup, ότι «αν όλα πάνε καλά, και οι δημοσιονομικοί στόχοι εκπληρώνονται, τότε μπορεί να υπάρξει δημοσιονομικός χώρος».
Αλήθεια όμως, εσείς δεν υποστηρίζατε ότι αυτοί οι στόχοι δεν πιάνονται;
Εσείς δεν λέγατε ότι αυτοί απαιτούννέα μέτρα λιτότητας;
Σήμερα υποστηρίζετε ότι θα υπάρξει και δημοσιονομικό περιθώριο για ελαφρύνσεις;
Η αλήθεια είναι ότι αντί η Κυβέρνηση να συζητά, όπως η Αξιωματική Αντιπολίτευση έχει προτείνει, για χαμηλότερους, ρεαλιστικούς στόχους που θα δημιουργήσουν χώρο για φορολογικές ελαφρύνσεις, έχει ήδη δεσμευθεί σε υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα, η επίτευξη των οποίων απαιτεί πρόσθετα μέτρα λιτότητας.
Πρόσθετα μέτρα λιτότητας για να επιτευχθείυπερκάλυψη του στόχου, ώστε να υπάρξει δημοσιονομικός χώρος προκειμένου να ενεργοποιηθούν τα αντισταθμιστικά μέτρα.
Τα οποία βέβαια αντισταθμιστικά μέτρα, τόσο στο 2ο όσο και στο 3ο Μνημόνιο, προβλέπονται.
Να σας θυμίσω ότι η προηγούμενη Κυβέρνηση επέτυχε, το 2014, τη μείωση σειράς φορολογικών συντελεστών, όπως είναι ενδεικτικά ο ΦΠΑ στην εστίαση, κατά 10 ποσοστιαίες μονάδες, από το 23% στο 13%.
Και σήμερα η Κυβέρνηση υποστηρίζει ότι μετά το 2018, και υπό την προϋπόθεση ότι επιτυγχάνονται τα υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα, θα μειώσει το ΦΠΑ στην εστίαση από το 24% που τον πήγε στο 13% που τον βρήκε.
Τρανή απόδειξη της αποτυχίας σας.
Συμπερασματικά, υποχωρήσεις συνεχώς και παντού, διαπραγματευτικές ήττες και ψέματα είναι το τρίπτυχο της Κυβερνητικής αποτυχίας.
Ας μην προσπαθεί συνεπώς άλλο η Κυβέρνηση να «μασκαρέψει» την αλήθεια.
Ο Τομεάρχης Οικονομικών της Νέας Δημοκρατίας, Βουλευτής Φθιώτιδας, κ. Χρήστος Σταϊκούρας, κατέθεσε σήμερα την υπ’ αριθ. πρωτ. 3505/16.02.2017 Ερώτηση προς το Υπουργείο Οικονομικών σχετικά με τη συνεχιζόμενη διοικητική αστάθεια στο Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας, λόγω μη πλήρωσης της θέσης του Διευθύνοντος Συμβούλου, και τη θέση του Υπουργείου Οικονομικών για την αύξηση του ανώτατου ορίου αποδοχών για την εν λόγω θέση.
Ακολουθεί το κείμενο της Ερώτησης:
Ερώτηση
προς το Υπουργείο Οικονομικών
Αθήνα, 16.02.2017
Θέμα: Διοικητική αστάθεια στο Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (ΤΧΣ).
Από το καλοκαίρι του 2016, το ΤΧΣ βρίσκεται εν μέσω συνεχιζόμενης διοικητικής αστάθειας.
Στο τέλος του 2016, μετά την παραίτηση του Διευθύνοντος Συμβούλου, κατόπιν θητείας διάρκειας μόλις 1 μήνα, εκδόθηκε πρόσκληση εκδήλωσης ενδιαφέροντος για τη θέση.
Η διαδικασία αυτή απέβη άκαρπη.
Εκδόθηκε νέα πρόσκληση εκδήλωσης ενδιαφέροντος, στις 14.02.2017, με προθεσμία στις 10.03.2017.
Επισημαίνεται ότι, σύμφωνα με το υφιστάμενο θεσμικό πλαίσιο για τη λειτουργία του ΤΧΣ, επίκειται άμεσα η συμπλήρωση του ανώτατου χρονικού ορίου (90 ημέρες) για την πλήρωση της θέσης του Διευθύνοντος Συμβούλου.
Μετά την παρέλευση του ορίου αυτού, το ΤΧΣ οδηγείται σε «διοικητική παράλυση», καθώς διαλύεται η Εκτελεστική Επιτροπή και το Ταμείο δεν μπορεί να λαμβάνει αποφάσεις.
Είναι επίσης χαρακτηριστικό ότι στην τελευταία πρόσκληση εκδήλωσης ενδιαφέροντος για την πλήρωση της θέσης του Διευθύνοντος Συμβούλου, το ΤΧΣ, κατόπιν έγκρισης του Υπουργείου Οικονομικών, προέβη στην αύξηση του ανωτάτου ορίου αποδοχών κατά 50.000 ευρώ προκειμένου να προσελκύσει ενδιαφερόμενους (πλέον το ανώτατο όριο διαμορφώνεται στις 270.000 ευρώ).
Υπενθυμίζεται ότι οι αποδοχές του Διευθύνοντος Συμβούλου ήταν στο ύψος των 214.000 ευρώ στο τέλος του 2014, μειώθηκαν «ως απαράδεκτα υψηλές» στις 129.000 ευρώ το Μάιο του 2015, και επανήλθαν με την υπογραφή του 3ου Μνημονίου, τον Αύγουστο του 2015, στο ύψος των 220.000 ευρώ.
Κατόπιν των ανωτέρω,
ΕΡΩΤΑΤΑΙ
ο κ. Υπουργός:
1ον. Τι προτίθεται να πράξει το Υπουργείο Οικονομικών προκειμένου να αντιμετωπιστεί η συνεχιζόμενη διοικητική αστάθεια που απορρέει από την αδυναμία πλήρωσης της θέσης του Διευθύνοντος Συμβούλου;
2ον. Ποια είναι η θέση του Υπουργείου Οικονομικών για το ύψος των αποδοχών για τη θέση του Διευθύνοντος Συμβούλου; Ισχύουν σήμερα οι θέσεις του κ. Πρωθυπουργού, ως Αρχηγού της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης το 2012, για υπέρογκες αμοιβές στο ΤΧΣ «όταν η χώρα και ο μέσος Έλληνας στενάζει»;
ΘΕΜΑ: Χωρίς τέλος οι παλινωδίες της Κυβέρνησης για την αξιοποίηση του Ελληνικού.
Ο Σεπτέμβρης του 2016 εντός του Ελληνικού Κοινοβουλίου χαρακτηρίστηκε από τη σπάνια συγκυρία της υποστήριξης της επένδυσης του Ελληνικού από τη συντριπτική πλειοψηφία των μελών του, αναγνωρίζοντας όλοι τη στρατηγική σημασία του έργου, αλλά και τα αδιαμφισβήτητα οφέλη που μπορούν να προκύψουν για τον τουρισμό, την απασχόληση και την ανάπτυξη του τόπου. Τα μεγέθη αποδεικνύουν την αλήθεια: Πρόκειται για μια επένδυση με αρχικό τίμημα 917 εκ ευρώ, εκ των οποίων τα 300 εκ ευρώ μπορούν να εισρεύσουν άμεσα στην Ελληνική οικονομία και να δώσουν μια ανάσα.
Ενδεικτικά και μόνο, το συνολικό επενδυτικό πρόγραμμα για το Ελληνικό που είναι της τάξης των 8 δις ευρώ, θα έχει ουσιαστική συμβολή στο Ακαθάριστο Εθνικό Προϊόν που αναμένεται να φθάσει στο 2%, διασφαλίζοντας σημαντικά έσοδα για το Ελληνικό Δημόσιο και το Ασφαλιστικό Σύστημα, που σε βάθος 25ετίας θα ανέλθουν σε €10δις σωρευτικά, ενώ οι επιπτώσεις του Έργου στην τουριστική ανάπτυξη θα είναι μεγάλες λόγω της εκτιμώμενης προσέλκυσης περίπου 1.000.000 και πλέον πρόσθετων τουριστών ετησίως. Η αξιοποίηση αναμένεται να δημιουργήσει 10.000 άμεσες θέσεις εργασίας, ενώ σε πλήρη ανάπτυξη το έργο αναμένεται να απασχολήσει περίπου 70.000 άτομα. Το σημαντικότερο όλων όμως πρόκειται για μία πρότυπη αστική ανάπτυξη, που θα σέβεται το πολεοδομικό και περιβαλλοντικό ισοζύγιο, θα διαχέει τα οφέλη του σε ευρύτερες περιοχές του Λεκανοπεδίου Αττικής και θα χαρακτηρίζεται από πολυσυλλεκτικότητα λόγω του ισορροπημένου μείγματος χρήσεων γης και της διαμόρφωσης ενός διαμπερούς μητροπολιτικού πόλου, ανοιχτό σε όλους τους κατοίκους, συνολική έκτασης 2.000.000 τ.μ.
Παρά το γεγονός ότι πρόκειται για μια επένδυση με πολλαπλά οικονομική, κοινωνικά και περιβαλλοντικά οφέλη και παρά το γεγονός της υπερψήφισης της σχετικής συμφωνίας από το Ελληνικό Κοινοβουλίου, η Κυβέρνηση από το Σεπτέμβρη του 2016 έως σήμερα κωφεύει συστηματικά. Δέσμια ιδεοληψιών και ουτοπικών προεκλογικών δεσμεύσεων, συστηματικά προβάλει προσκόμματα: Στρατηγική Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων και έκδοση της αντίστοιχης απόφασης περιβαλλοντικών όρων στον αέρα, και εσχάτως, φυτεύσεις για καλλωπιστικούς λόγους 90.000 τ.μ. εντός του παλιού αεροδρομίου, βαφτίζονται δάσος. Κοινώς, η Αθήνα μέχρι πριν λίγα χρόνια είχε ένα αεροδρόμιο με δάσος στο κέντρο του, ενώ τα 90.000 τ.μ. καλλωπιστικής φυτοκάλυψης αποτελούν σημαντικότερο πνεύμονα πρασίνου από τα 2.000.000 τ.μ. Μητροπολιτικού Πάρκου.
Επειδή η Κυβέρνηση κάνει επικίνδυνους ακροβατισμούς με τις αναπτυξιακές επενδύσεις, όπως και με την περιουσία του πολιτών – είτε πρόκειται για δημόσια, είτε για ιδιωτική – χρησιμοποιώντας στρεβλά τη συνταγματικά κατοχυρωμένη έννοια της προστασίας του Δάσους, με ανυπολόγιστες κοινωνικοοικονομικές συνέπειες,
Ερωτώνται οι αρμόδιοι Υπουργοί:
Ποιες οι προθέσεις σας και τα χρονοδιαγράμματα που δίνετε εσείς για την επένδυση στο Ελληνικό;
Ποια προβλήματα έχουν ανακόψει την πορεία υλοποίησης της επένδυσης και πώς σχεδιάζετε να τα αντιμετωπίσετε; Πότε θα ξεκινήσουν οι εργασίες;
Με ποια κριτήρια ορίζετε την έννοια του δάσους και έχετε οδηγήσει στο χείλος του γκρεμού μεγάλα επενδυτικά σχέδια και στην απόγνωση εκατοντάδες χιλιάδες μικροιδιοκτήτες; Έχουν δοθεί σαφείς οδηγίες στα αρμόδια Δασαρχεία και πληρούνται οι προδιαγραφές και κατευθύνσεις της ΕΕ για το θέμα «δάσος»;
Ομιλία στην Ολομέλεια της Βουλής κατά τη συζήτηση της Τροπολογίας της Κυβέρνησης για το εφάπαξ βοήθημα
Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,
Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,
O κ. Πρωθυπουργός και η Κυβέρνησή του, κάθε μέρα, όλο και περισσότερο, επιβεβαιώνουν ότι εκτός από ιδεολογικά και πολιτικά ανερμάτιστοι και ανειλικρινείς, διακατέχονται από την επικίνδυνη νοοτροπία του «τζόγου» στην πολιτική τους συμπεριφορά.
Αντί να υπηρετούν, χρησιμοποιούν τη χώρα και τους πολίτες.
Τους χρησιμοποιούν προκειμένου να πετύχουν τον πολιτικό στόχο τους, που δεν είναι άλλος από την παραμονή τους στην διακυβέρνηση για όσο μπορούν περισσότερο χρόνο, ή τη δημιουργία προϋποθέσεων, όπως οι ίδιοι νομίζουν, ώστε μετά την αποδρομή τους να συντηρηθούν ως ισχυροί παίκτες στο πολιτικό σύστημα.
Αφού, επί πολλά χρόνια, ως «περιφερειακοί πολιτικοί παίκτες», αλλά και ως Αξιωματική Αντιπολίτευση, «έκαιγαν τα σπαρτά» και δεν έβρισκαν τίποτα θετικό στις πολιτικές θέσεις και πράξεις των πολιτικών αντιπάλων τους, ως Κυβερνήτες πελαγοδρομούν, χωρίς σύστημα συντεταγμένων.
Έχουν πλήρως αποτύχει, παρά το γεγονός ότι εμείς ως Αξιωματική Αντιπολίτευση, σε αντίθεση με ότι οι ίδιοι κατά το παρελθόν έκαναν, δεν τους δημιουργήσαμε κανένα πρόβλημα.
Η Κυβέρνηση έχει πλέον αποδείξει ότι μόνο ζημιά σωρεύει στη χώρα.
Συγκεκριμένα, με την υπογραφή της στην τελευταία απόφαση του Eurogroup:
1ον.Αποδέχεται ότι υφίσταται δημοσιονομικό κενό το 2018, το οποίο συμφωνεί να καλύψει με πρόσθετα μέτρα λιτότητας.
2ον.Επιβεβαιώνει ότι οι δημοσιονομικοί στόχοι θα παραμείνουν υψηλοί, για αρκετά χρόνια μετά το 2018, όπως άλλωστε είχε συμφωνήσει από το καλοκαίρι, παρά τις διαψεύσεις της.
3ον.Δεσμεύεται στην επίτευξη αυτών των υψηλών στόχων με την εφαρμογή διαρθρωτικών μέτρων και την επέκταση του «κόφτη», δηλαδή με την εφαρμογή μόνιμων μηχανισμών επιτροπείας της χώρας.
Και επειδή η Κυβέρνηση συνεχίζει να αρνείται την πραγματικότητα και να κρύβει την αλήθεια, ιδού άλλο ένα αποδεικτικό των ψεμάτων της:
Η Κυβέρνηση πανηγυρίζει για τα βραχυπρόθεσμα μέτρα του χρέους, τα οποία θα το μειώσουν κατά περίπου 20 ποσοστιαίες του ΑΕΠ το 2060.
Μάλιστα.
Η άσκηση όμως αυτή στηρίζεται σε ορισμένες παραδοχές.
Σύμφωνα με την Έκθεση του ΕυρωπαϊκούΜηχανισμούΣταθερότητας, η επίτευξη αυτού του στόχου στηρίζεται στο βασικόσενάριο του περασμένου Μαΐου.
Ποιο είναι όμως το βασικόσενάριο;
Επίτευξηπρωτογενούςπλεονάσματος3,5% του ΑΕΠ μέχρι το 2028, 3,2% του ΑΕΠ για τα επόμενα τουλάχιστον 5 χρόνια και 2,5% του ΑΕΠ μέχρι το 2040.
Συνεπώς, αφού πανηγυρίζετε για τα μέτρα του χρέους, αποδέχεστε απόλυτα και συμφωνείτε με τα υψηλάπρωτογενήπλεονάσματα.
«Τα ψέματα έχουν κοντά ποδάρια».
Και σήμερα που αποδεικνύεται, για ακόμη μία φορά, ότι δεν έχει «κόκκινες γραμμές» και η ολοκλήρωση της 2ης αξιολόγησης μετατίθεται, η Κυβέρνηση παλινδρομεί, «κατασκευάζει εχθρούς», εντός και εκτός χώρας, για να καλύψει τα αδιέξοδα της πολιτικής της.
Η αλήθεια, όμως, δεν κρύβεται:
Κάθε φορά που η Κυβέρνηση δήθεν διαπραγματεύεται, ο λογαριασμός των μέτρων ανεβαίνει και οι επώδυνες δεσμεύσεις πολλαπλασιάζονται.
Προσπαθεί μάλιστα να «χρυσώσει το χάπι» του «μόνιμου κόφτη» με δήθεν «εφάπαξ δότη».
Να θυμίσω βέβαια ότι κατά το πρόσφατο παρελθόν, σε αντίστοιχη πρωτοβουλία της προηγούμενης Κυβέρνησης, ο κ. Πρωθυπουργός, τότε αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης την χαρακτήριζε«πράξη ντροπής, πράξη καταισχύνης, πράξη βαθιά ανήθικη, πράξη ταπείνωσης του κάθε πολίτη αυτής της χώρας».
Σε κάθε περίπτωση, η αναγκαία στήριξη της κοινωνίας, ιδιαίτερα των ασθενέστερων εισοδηματικά στρωμάτων, πρέπει να γίνεται.
Να γίνεται όμως με όρους αλήθειας, και όχι με επικοινωνιακά τρικ, αδιέξοδους λεονταρισμούς, πολιτικούς εκβιασμούς και κοροϊδίες.
Η Κυβέρνηση, αφού επέβαλε μέτρα ύψους 9 δισ. ευρώ που συρρίκνωσαν σημαντικά και μόνιμα το διαθέσιμο εισόδημα των πολιτών, δίνει σήμερα πίσω ένα μικρό μέρος της απώλειας, και μάλιστα εφάπαξ.
Αφού επέβαλλε τη μόνιμη περικοπή κύριων και επικουρικών συντάξεων, τη μόνιμη κατάργηση κοινωνικών επιδομάτων και τη μόνιμη αύξηση των ασφαλιστικών εισφορών, σήμερα προχωράει στη χορήγηση, εφάπαξ, υποπολλαπλάσιου βοηθήματος.
Και όλα αυτά την ίδια στιγμή που αγνοεί προκλητικά αυτούς που έχουν ακόμα μεγαλύτερη ανάγκη από την κρατική στήριξη, όπως είναι οι μακροχρόνια άνεργοι.
Την ίδια στιγμή που στερεί πόρους από την πραγματική οικονομία, με τη στάση πληρωμών που έχει κηρύξει.
Την ίδια στιγμή που επιβάλλει νέους τετραπλάσιους φόρους το 2017, ίσους με έναν επιπλέον ΕΝΦΙΑ, κυρίως μάλιστα έμμεσους φόρους, οι οποίοι πλήττουν ιδιαίτερα τα ασθενέστερα εισοδηματικά στρώματα.
Και την ίδια στιγμή που αναλαμβάνει δεσμεύσεις για πρόσθετα μέτρα λιτότητας τόσο για το 2018, όσο και για τα επόμενα, αρκετά χρόνια, που θα επιβαρύνουν το διαθέσιμο εισόδημα όλων των πολιτών.
Και σήμερα, που βρίσκεται αντιμέτωπη με τους επικίνδυνους τυχοδιωκτισμούς, τους καιροσκοπικούς ακροβατισμούς , τους ανεύθυνους εσωτερικούς λαϊκισμούς και τους πολιτικούς τακτικισμούς της, είμαστε στο ίδιο έργο θεατές:
διχάζει την κοινωνία, αναζητά, εκβιαστικά, συναινέσεις για να τις περιφέρειστα «διεθνή σαλόνια» και, ταυτόχρονα, κατηγορείτην αντιπολίτευση ως «πέμπτη φάλαγγα».
Κυβέρνηση η οποία, αφού χωρίς ηθικές αναστολές και ιδεολογικές συντεταγμένες ψηφίζει τα πάντα, ρίχνει και καμιά αποπροσανατολιστική «τουφεκιά» προκειμένου να παραμείνει για λίγο ακόμη στην εξουσία.
Σ’ αυτή την τυφλή πορεία, την οποία ο κ. Τσίπρας χτίζει με «χαρτοπαικτικούς» όρους και με «λεόντιες» συμπεριφορές του τύπου «τα κέρδη δικά μου, τις ζημιές τις μοιράζουμε», ο κ. Πρωθυπουργός ας μην ψάχνει συνενόχους.
Η πολιτική αλλαγή έχει καταστεί επιβεβλημένη.
Οι Έλληνες μπορούμε να προχωρήσουμε μπροστά με σχέδιο, στηριγμένοι στην αλήθεια, τη συνεννόηση και την συνοχή μας.
Ομιλία στην Ολομέλεια της Βουλής κατά τη συζήτηση του Κρατικού Προϋπολογισμού 2017
Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,
Το περιεχόμενο του Προϋπολογισμού αποκαλύπτει ότι η Κυβέρνηση συνεχίζει να υιοθετεί μη ρεαλιστικές υποθέσεις.
Συνεχίζει να ξοδεύει πολύτιμο χρόνο.
Συνεχίζει να εστιάζει, εμμονικά, στην υπερφορολόγηση της εμφανούς οικονομίας.
Συνεχίζει, αμήχανα, να παλινδρομεί ως προς τις μεταρρυθμίσεις.
Δεν θέλει ούτε μπορεί να εκσυγχρονίσει το αξιακό σύστημα, να βελτιώσει την ανταγωνιστικότητα, να προωθήσει την εξωστρέφεια της οικονομίας.
Οικονομία η οποία βρίσκεται σε παρατεταμένη, χαμηλή και με ισχυρές αναταταράξεις «πτήση».
Γίνομαι συγκεκριμένος:
1ον. Σήμερα, η οικονομία βρίσκεται σε χαμηλότερο σημείο και με ασθενέστερη δυναμική σε σχέση με αυτή που παρέλαβε η Κυβέρνηση τον Ιανουάριο του 2015.
Δύο χρόνια χάθηκαν.
Δυνητικός πλούτος εξανεμίσθηκε.
Πόσος; Σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, 21 δισ. ευρώ.
Νέα μέτρα επιβλήθηκαν.
Πόσα; Σύμφωνα με το επικαιροποιημένο Μνημόνιο, 9 δισ. ευρώ.
Το διαθέσιμο εισόδημα συρρικνώθηκε.
Πόσο; Σύμφωνα με την ΕΛΣΤΑΤ, κατά 5,5 δισ. ευρώ.
Και σήμερα η Κυβέρνηση τρέχει άρον-άρον, και εκτός του περιεχομένου του συζητούμενου Προϋπολογισμού, να δώσει πίσω, εφάπαξ, ένα μικρό μέρος αυτής της μόνιμης απώλειας.
Αφού επέβαλλε την μόνιμη περικοπή κύριων και επικουρικών συντάξεων, την μόνιμη κατάργηση κοινωνικών επιδομάτων και την μόνιμη αύξηση των ασφαλιστικών εισφορών, σήμερα προχωράει στη χορήγηση, εφάπαξ, υποπολλαπλάσιου βοηθήματος.
Και όλα αυτά την ίδια στιγμή που στερεί πόρους από την πραγματική οικονομία, με την στάση πληρωμών που έχει κηρύξει.
Την ίδια στιγμή που επιβάλλει νέους, τετραπλάσιους φόρους, όσο ένας επιπλέον ΕΝΦΙΑ.
Κυρίως μάλιστα έμμεσους φόρους, οι οποίοι πλήττουν ιδιαίτερα τα ασθενέστερα εισοδηματικά στρώματα.
Και την ίδια στιγμή που αναλαμβάνει δεσμεύσεις για πρόσθετα μέτρα λιτότητας τόσο για το 2018, όσο και για τα επόμενα, αρκετά χρόνια, που θα πλήξουν όλους τους πολίτες.
«Να σε κάψω Γιάννη, να σ’ αλείψω λάδι».
2ον. Η πρόβλεψη της Κυβέρνησης για ανάπτυξη 2,7% το 2017, αν και ευχόμαστε να πραγματοποιηθεί, δεν είναι ρεαλιστική.
Η Κυβέρνηση προβλέπει σημαντική αύξηση της ιδιωτικής κατανάλωσης.
Πόσο ρεαλιστικό είναι αυτό όταν θα επιβληθούν πρόσθετοι φόροι, ύψους 2,5 δισ. ευρώ, το 2017;
Η Κυβέρνηση προβλέπει μεγάλη αύξηση των επενδύσεων.
Πόσο ρεαλιστικό είναι αυτό όταν η Κυβέρνηση συνεχίζει την υπερφορολόγηση και τη στάση πληρωμών, και επιδεικνύει αναβλητικότητα στην υλοποίηση διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων;
Το επαναλαμβάνω: Η Κυβέρνηση παρέλαβε την οικονομία στον «1ο όροφο», την έριξε στο «υπόγειο», και σήμερα πανηγυρίζει που προσπαθεί να την ανεβάσει τουλάχιστον στο «ισόγειο».
3ον. Η δημοσιονομική πολιτική της Κυβέρνησης καθοδηγείται από ιδεοληπτική εμμονή στη «φοροκεντρική λιτότητα».
Η οποία δεν θα αποφέρει τα προσδοκώμενα αποτελέσματα.
Οι απολογισμοί των «Μνημονιακών» Προϋπολογισμών το επιβεβαιώνουν.
Μάλιστα, το 2015, τα φορολογικά έσοδα ήταν τα χαμηλότερα της δεκαετίας, παρά την επιβολή νέων φόρων από την σημερινή Κυβέρνηση.
Όπως και το πρωτογενές πλεόνασμα του 2015 ήταν τελικά χαμηλότερο από αυτό του 2014, παρά τα πρόσθετα μέτρα!
Η μοναδική χρονιά κατά την οποία παρατηρήθηκε σταθεροποίηση των φορολογικών εσόδων ήταν το 2014.
Θυμίζουμε ότι εκείνο το έτος, η οικονομία επέτυχε θετικό ρυθμό οικονομικής μεγέθυνσης.
Και η τότε Κυβέρνηση προχώρησε σε στοχευμένες μειώσεις φορολογικών συντελεστών.
4ον. Παρά την αγωνιώδη προσπάθεια της Κυβέρνησης να εξωραΐσει την κατάσταση, στα θεμέλια της Ελληνικής οικονομίας υφίστανται «ωρολογιακές βόμβες», όπως, ενδεικτικά, η αύξηση των ληξιπρόθεσμων οφειλών του ιδιωτικού τομέα.
Οφειλές που ξεπερνούν πλέον το 50% του ΑΕΠ της χώρας!
Αυξημένες κατά 10 δισ. ευρώ μόνο εφέτος!
Μ’ αυτή την εικόνα, μπορεί κανείς να πανηγυρίζει για την υπέρβαση των στόχων στα έσοδα;
5ον. Η Κυβέρνηση πανηγυρίζει όμως και για την τελευταία απόφαση του Eurogroup.
«Όπου ακούς όμως πολλά κεράσια, κράτα μικρό καλάθι», λέει ο λαός μας.
Και σωστά, γιατί σύμφωνα με την απόφαση, η 2η αξιολόγηση δεν έκλεισε, παρά τις περί του αντιθέτου διαβεβαιώσεις της Κυβέρνησης.
Έτσι, η αβεβαιότητα διατηρείται, η αποπληρωμή των ληξιπρόθεσμων οφειλών του Δημοσίου αναβάλλεται, η ένταξη στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης, που θα έπρεπε να είχε γίνει από το Μάρτιο του 2015, μετατίθεται.
Επιπλέον, η Κυβέρνηση αποδέχεται ότι υπάρχει δημοσιονομικό κενό για το 2018, το οποίο θα πρέπει να καλύψει με πρόσθετα μέτρα λιτότητας.
Ενώ αποδέχεται και το ότι οι δημοσιονομικοί στόχοι θα παραμείνουν υψηλοί, για αρκετά χρόνια μετά το 2018.
Η Κυβέρνηση, μάλιστα, δεσμεύτηκε στην επίτευξη αυτών των στόχων, με την εφαρμογή νέων μέτρων και τη μονιμοποίηση του «κόφτη».
Δεσμεύτηκε δηλαδή σε μόνιμους μηχανισμούς επιτροπείας της χώρας.
Αλήθεια, που πήγαν οι δήθεν «κόκκινες γραμμές» της;
Σε ότι αφορά το χρέος, τα άμεσα μέτρα που αποφασίστηκαν, έρχονται να καλύψουν ένα μικρό μέρος, μόλις το 12%, της επιβάρυνσης που επέφεραν οι ανερμάτιστοι χειρισμοί της σημερινής Κυβέρνησης, το 2060.
Αν και κινούνται στη θετική κατεύθυνση, είναι λίγα, θα έχουν θετική επίπτωση σε βάθος χρόνου, δεν συνδυάζονται με μείωση των πρωτογενών πλεονασμάτων, αλλά αντιθέτως συνοδεύονται από βαρύ τίμημα για τους πολίτες.
Ενώ τα αναγκαία μεσοπρόθεσμα μέτρα παραπέμπονται για το 2018, μετά την ολοκλήρωση του τρέχοντος προγράμματος.
Αυτές οι παρεμβάσεις δεν έχουν καμία σχέση με τη διπλή αναδιάρθρωση του 2012, που οδήγησε σε σημαντική απομείωση του ύψους του χρέους και βελτίωση του «προφίλ» του.
Με αποτέλεσμα, σήμερα, οι δαπάνες για τόκους να είναι οι μισές σε σχέση με το 2011.
Συμπερασματικά, η Κυβέρνηση, για ακόμη μία φορά, «έβαλε τον πήχυ ψηλά και πέρασε από κάτω».
Αυτό είναι το οδυνηρό αποτέλεσμα της αναξιοπιστίας και της ανεπάρκειάς της.
Και δεν μιλάμε πλέον για αυταπάτες.
Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,
Ο «φοροκεντρικός» Προϋπολογισμός δεν σηματοδοτεί ένα ορθολογικό μείγμα οικονομικής αποτελεσματικότητας και κοινωνικής δικαιοσύνης.
Ενώ όλοι αναγνωρίζουμε ότι η δημοσιονομική ευστάθεια, αν και αναγκαία, δεν είναι από μόνη της ικανή για την δυναμική μεγέθυνση της οικονομίας, η Κυβέρνηση δεν έχει σχέδιο αύξησης της ποσότητας, βελτίωσης της ποιότητας όλων των συντελεστών παραγωγής και προώθησης του τεχνολογικού εκσυγχρονισμού της χώρας.
Η αλλαγή οικονομικής πολιτικής έχει καταστεί επιβεβλημένη.
Με την εμπροσθοβαρή υλοποίηση διαρθρωτικών αλλαγών, με την αλλαγή της δημοσιονομικής πολιτικής στην κατεύθυνση σταδιακής μείωσης της φορολόγησης των πολιτών, με την υιοθέτηση ενός στρατηγικού σχεδίου παραγωγικής ανασυγκρότησης της χώρας που θα στοχεύει σε μια ανταγωνιστική και εξωστρεφή οικονομία.
Αυτά όμως προϋποθέτουν πολιτική αλλαγή, ώστε να σπάσει το καταστροφικό καθοδικό σπιράλ που οδηγεί όλο και βαθύτερα στο οικονομικό τέλμα και την κοινωνική μιζέρια.
Ομιλία στην Επιτροπή Οικονομικών Υποθέσεων κατά τη συζήτηση του Κρατικού Προϋπολογισμού 2017
Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,
Ο Προϋπολογισμός αναδεικνύει το τεράστιο κόστος του κυβερνητικού μορφώματος ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, για την οικονομία και την κοινωνία.
Το διαθέσιμο εισόδημα των νοικοκυριών εξακολουθεί να συρρικνώνεται.
Το επιχειρηματικό περιβάλλον υπονομεύεται.
Το βιοτικό επίπεδο όλων των πολιτών πέφτει.
Συγκεκριμένα, όπως αναγνωρίζουν και οι συντάκτες του Προϋπολογισμού, το 2016:
H οικονομία παρέμεινε για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά σε ύφεση.
Πλούτος χάθηκε.
Η ανταγωνιστικότητα της οικονομίας επιδεινώθηκε.
Τα «λουκέτα» στην αγορά πολλαπλασιάστηκαν.
Το διαθέσιμο εισόδημα των πολιτών συρρικνώθηκε, κατά 5,5 δισ. ευρώ.
Συμπερασματικά, 2 χρόνια χάθηκαν για την ελληνική οικονομία.
Και σήμερα η οικονομία βρίσκεται σε χαμηλότερο σημείο και με ασθενέστερη δυναμική σε σχέση με αυτή που παρέλαβε η Κυβέρνηση τον Ιανουάριο του 2015.
Σε ότι αφορά το 2017, ορισμένες επισημάνσεις:
1η Επισήμανση: Η πρόβλεψη της Κυβέρνησης για ανάπτυξη 2,7% το 2017, αν και θεμιτή, δεν είναι ρεαλιστική.
Γιατί όμως;
1ον. Η Κυβέρνηση προβλέπει σημαντική αύξηση της ιδιωτικής κατανάλωσης.
Αυτό είναι εξαιρετικά αισιόδοξο σε μία χρονιά κατά την οποία θα συρρικνωθεί ακόμη περισσότερο το διαθέσιμο εισόδημα των πολιτών.
Και αυτό γιατί επιβάλλονται νέοι άμεσοι και έμμεσοι φόροι και περικοπές στις συντάξεις και την κοινωνική προστασία, ύψους περίπου 2,6 δισ. ευρώ.
2ον. Η Κυβέρνηση προβλέπει μεγάλη αύξηση των επενδύσεων.
Κι αυτό όμως είναι εξαιρετικά αισιόδοξο.
Η ιδιωτική οικονομία θα συνεχίσει να «στραγγαλίζεται» από την υπερφορολόγηση που αποτελεί επιλογή της Κυβέρνησης, τη «στάση πληρωμών» και την έλλειψη ρευστότητας.
Ενώ, η υλοποίηση των διαρθρωτικών αλλαγών, προσκρούει στην αναβλητικότητα και στις ιδεοληπτικές εμμονές των κυβερνώντων.
Και σ’ αυτούς τους προβληματισμούς δεν συμπεριλαμβάνονται μια σειρά από ενδογενείς και εξωγενείς αβεβαιότητες, πολλές από τις οποίες περιγράφονται στον Προϋπολογισμό, και οι οποίες ενισχύουν τους καθοδικούς κινδύνους για την πορεία της ελληνικής οικονομίας.
Συμπερασματικά, η πρόβλεψη της Κυβέρνησης αποτελεί «ευσεβή πόθο» της.
Ακόμη όμως και αν αποδεχθούμε τις αισιόδοξες εκτιμήσεις της Κυβέρνησης, η απώλεια πλούτου σε σχέση με τις αρχικές προβλέψεις του Μεσοπρόθεσμου Προγράμματος είναι 26 δισ. ευρώ.
Αυτό είναι το οδυνηρό «αποτύπωμα» της διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ.
Και μια ακόμη παρατήρηση για την μεγέθυνση της οικονομίας:
Η Κυβέρνηση «πανηγυρίζει» για την αύξηση του ΑΕΠ το 3ο τρίμηνο του έτους, σε ετήσια βάση.
Λησμονεί όμως ή αποκρύπτει το γεγονός ότι το ΑΕΠ του 3ου τριμήνου του 2016, ως απόλυτος αριθμός, συγκρίνεται με την χειρότερη επίδοση της χώρας (3ο τρίμηνο του 2015) από το 1999, λόγω της αβεβαιότητας του περυσινού καλοκαιριού και των κεφαλαιακών περιορισμών που η σημερινή Κυβέρνηση επέβαλε.
Λησμονεί επίσης ή αποκρύπτει το γεγονός ότι το ΑΕΠ του 3ου τριμήνου του 2016 είναι χαμηλότερο από αυτό της αντίστοιχης περιόδου του 2014.
Συνεπώς, η αλήθεια είναι ότι η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ παρέλαβε την οικονομία στον «1ο όροφο», την έριξε στο «υπόγειο», και σήμερα πανηγυρίζει που προσπαθεί να την ανεβάσει τουλάχιστον στο «ισόγειο».
2η Επισήμανση: Η δημοσιονομική στρατηγική της Κυβέρνησης, με την επιβολή μέτρων ύψους 9 δισ. ευρώ, η οποία καθοδηγείται από μια ιδεοληπτική εμμονή «φοροκεντρικής λιτότητας» όπως την αποκαλεί το Γραφείο Προϋπολογισμού του Κράτους στη Βουλή, δεν θα αποφέρει τα προσδοκώμενα από την ίδια αποτελέσματα.
Μία αναδρομή στους απολογισμούς των «μνημονιακών» Προϋπολογισμών το επιβεβαιώνει.
Συγκεκριμένα:
Τα φορολογικά έσοδα από το 2010 μέχρι και το 2015, παρά την αύξηση της φορολογίας νοικοκυριών και επιχειρήσεων, συνεχώς μειώνονται.
Τα φορολογικά έσοδα το 2015 ήταν τα χαμηλότερα της δεκαετίας, παρά την επιβολή νέων, πρόσθετων φόρων από την σημερινή Κυβέρνηση. Όπως και το δημοσιονομικό αποτέλεσμα το 2015 ήταν τελικά χαμηλότερο από αυτό του 2014!
Η μοναδική χρονιά κατά την οποία παρατηρήθηκε σταθεροποίηση των φορολογικών εσόδων ήταν το 2014.
Θυμίζουμε ότι εκείνη τη χρονιά, η οικονομία σταθεροποιήθηκε, επιτυγχάνοντας για πρώτη – και μοναδική μέχρι σήμερα φορά από την αρχή της κρίσης – θετικό ρυθμό οικονομικής μεγέθυνσης, ενώ η τότε Κυβέρνηση προχώρησε και σε στοχευμένες – για πρώτη και μοναδική φορά μέχρι σήμερα – μειώσεις φορολογικών συντελεστών.
3η Επισήμανση: Εκτός της επιβολής νέων φόρων, η σύνθεση των φορολογικών εσόδων επιβαρύνει ιδιαίτερα τα χαμηλότερα εισοδηματικά στρώματα.
Και αυτό γιατί το ποσοστό των έμμεσων φόρων στα συνολικά φορολογικά έσοδα είναι το υψηλότερο από το 2011.
Και σταθερά διευρύνεται επί της σημερινής διακυβέρνησης.
Έμμεσοι φόροι που δεν συμβάλλουν στην αναδιανομή του εισοδήματος προς όφελος των χαμηλών εισοδημάτων.
Αυτή είναι η δήθεν «κοινωνική ευαισθησία» της σημερινής Κυβέρνησης.
4η Επισήμανση: Παρά την αγωνιώδη προσπάθεια της Κυβέρνησης να εξωραΐσει την κατάσταση, υφίστανται πολλές «ωρολογιακές βόμβες» στα θεμέλια της Ελληνικής οικονομίας, όπως είναι:
Η αύξηση των ληξιπρόθεσμων οφειλών του ιδιωτικού τομέα.
Η διεύρυνση της «μαύρης τρύπας» στα ασφαλιστικά ταμεία.
Η μεγέθυνση των «κόκκινων δανείων» στο τραπεζικό σύστημα.
H επιδείνωση της ρευστότητας φορέων του Δημοσίου.
5η Επισήμανση: Οι δαπάνες για μισθούς, συντάξεις, ασφάλιση, περίθαλψη και κοινωνική προστασία μειώνονται κατά 500 εκατ. ευρώ το 2017, και διαμορφώνονται περίπου στα 32,5 δισ. ευρώ, παρά την «κυβερνητική διαφήμιση» για την πλήρη εφαρμογή του Κοινωνικού Εισοδήματος Αλληλεγγύης.
Με λίγα λόγια, η Κυβέρνηση «τα παίρνει από τη μία τσέπη», με την περικοπή των συντάξεων και του ΕΚΑΣ και την αύξηση των ασφαλιστικών εισφορών, για να «τα δώσει από την άλλη».
Και πάλι όμως, δεν τα δίνει όλα.
6η Επισήμανση: Η Κυβέρνηση διόγκωσε τις ληξιπρόθεσμες οφειλές του Δημοσίου, ενώ επιδεικνύει ανικανότητα και αναποτελεσματικότητα στην αποπληρωμή τους.
Υπενθυμίζουμε ότι σήμερα, με αποκλειστική ευθύνη της Κυβέρνησης, οι ληξιπρόθεσμες οφειλές του Δημοσίου έχουν αυξηθεί κατά 62% από τις αρχές του 2015.
Ενώ η Κυβέρνηση όχι μόνο αδυνατεί να διοχετεύσει τους διαθέσιμους πόρους στην αγορά, αλλά δημιουργεί και νέες ληξιπρόθεσμες οφειλές.
Ενώ η χώρα δεν συμμετέχει, με ευθύνη της σημερινής Κυβέρνησης, στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης που ξεκίνησε η ΕΚΤ, τον Μάρτιο του 2015.
Βέβαια το προφίλ του χρέους έχει βελτιωθεί, από τις πρωτοβουλίες που αναλήφθησαν μετά το 2012.
Έτσι, όπως ομολογεί και η ίδια η Κυβέρνηση, οι δαπάνες για τόκους μειώθηκαν στο μισό μετά το 2012, τόσο ως απόλυτος αριθμός όσο και ως ποσοστό του ΑΕΠ.
Συμπερασματικά, ο «φοροκεντρικός» Προϋπολογισμός του 2017 δεν σηματοδοτεί ένα ορθολογικό μείγμα οικονομικής αποτελεσματικότητας και κοινωνικής δικαιοσύνης.
Η αλλαγή οικονομικής πολιτικής έχει καταστεί απολύτως αναγκαία.
Η εμπροσθοβαρής υλοποίηση διαρθρωτικών αλλαγών και η αλλαγή της δημοσιονομικής πολιτικής, στην κατεύθυνση σταδιακής μείωσης της φορολόγησης των πολιτών, είναι επιβεβλημένη.
Αυτό όμως προϋποθέτει νέα διακυβέρνηση, με νέα πολιτική φιλοσοφία.
Μια μεταρρυθμιστική Κυβέρνηση, η οποία θα σπάσει το καταστροφικό καθοδικό σπιράλ που οδηγεί όλο και βαθύτερα στο οικονομικό τέλμα και την κοινωνική μιζέρια.
Τη Δευτέρα, 31 Οκτωβρίου 2016, κατέθεσα Ερώτηση [Συνημμένο_1] προς το Υπουργείο Πολιτισμού & Αθλητισμού με θέμα την «Ανέγερση Νέου Σταδίου Λαμίας στη θέση Καμαρίτσα».
Από την Απάντηση [Συνημμένο_2] που ελήφθη από το αρμόδιο Υπουργείο προκύπτουν τα εξής:
1ον. Το 2015, ο Δήμος Λαμιέων, που έχει την αρμοδιότητα υλοποίησης και πληρωμών του έργου, χρηματοδοτήθηκε με 15.713,18 ευρώ, έναντι διαθέσιμων πιστώσεων 320.000 ευρώ στο εγκεκριμένο Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων του Υπουργείου Πολιτισμού & Αθλητισμού.
2ον. Το 2016, ο Δήμος χρηματοδοτήθηκε με 83.173,67 ευρώ, έναντι διαθέσιμων πιστώσεων 384.000 ευρώ στο εγκεκριμένο Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων του Υπουργείου Πολιτισμού & Αθλητισμού.
3ον. Συνεπώς, την περίοδο 2015-2016, οι χρηματοδοτήσεις ανήλθαν, σωρευτικά, περίπου στις 100.000 ευρώ, ενώ μέχρι σήμερα, δεν έχει υποβληθεί νέο αίτημα για κατανομή-χρηματοδότηση από το Δήμο Λαμιέων για το εν λόγω έργο.
4ον. Υπενθυμίζεται ότι το έργο αυτό ξεκίνησε σε παρελθόντα χρόνο, ο προϋπολογισμός του ενισχύθηκε το 2014 και την περίοδο 2013-2014, όπως επιβεβαιώνεται και από έγγραφα της σημερινής Κυβέρνησης [Συνημμένο_3], εκταμιεύθηκαν 333.744 ευρώ.
Δηλαδή εκταμιεύθηκαν περισσότεροι από τριπλάσιοι πόροι σε σχέση με την τελευταία διετία!!!
5ον. Υπενθυμίζεται ότι το συνολικό ποσό που εξασφάλισε και δέσμευσε η προηγούμενη Κυβέρνηση για το έργο, στο τέλος του 2014, διαμορφώθηκε στα 934.890 ευρώ.
Μέχρι σήμερα, δυστυχώς, έχουν εκταμιευθεί περίπου τα μισά!!!
6ον. Επίσης, μέχρι σήμερα, δεν έχει προκηρυχθεί καμία νέα εργολαβία για τις συμπληρωματικές εργασίες και τα συνοδευτικά έργα.
Σημειώνεται ότι σε επίσκεψη του Γενικού Γραμματέα Αθλητισμού, πριν από περίπου 1 χρόνο (14.12.2015), στις αθλητικές εγκαταστάσεις του Δήμου Λαμιέων, ο κ. Γενικός «δεσμεύτηκε για την ολοκλήρωση εντός του 2016 της υπάρχουσας εργολαβίας» και παράλληλα «με νέα εργολαβία που θα προκηρυχθεί εντός του 2016 θα εκτελεστούν εργασίες ηλεκτροφωτισμού και των συνοδευτικών έργων (αποδυτήρια, ιατρείο κλπ.) που δεν περιλαμβάνονται στην υφιστάμενη εργολαβία» (Δελτίο Τύπου, Δήμος Λαμιέων, 14.12.2015 – [Συνημμένο_4]).
Ενώ πολύ πρόσφατα, στις 28 Οκτωβρίου 2016, συνάδελφος Βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ έσπευσε να «πανηγυρίσει» για την «πίστωση ποσού 384.000 ευρώ για την ολοκλήρωση των εργασιών του έργου».
Δυστυχώς, η πραγματικότητα και η απάντηση του αρμόδιου Υφυπουργού διαψεύδει τις προσδοκίες ορισμένων.
Η σύγκριση είναι αμείλικτη.
Και οι ευθύνες ποσοτικοποιημένες, μεγάλες και συγκεκριμένες.
