Φορολογία

Ομιλία Αναπλ. Υπουργού Οικονομικών Χρ. Σταϊκούρα στην Ολομέλεια κατά την Κύρωση Πρωτοκόλλων Φορολογικής Συνεργασίας με το Βέλγιο και την Ελβετία

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, καμία συγκάλυψη. Μεταξύ της Ελλάδας και της Ελβετίας είναι σε ισχύ από 16-6-1983 Σύμβαση για την αποφυγή της διπλής φορολόγησης του εισοδήματος που κυρώθηκε, όπως πολύ σωστά είπατε πολλοί από εσάς, με το Ν. 1502/1984. Μεταγενέστερα αναθεωρήθηκε με το πρωτόκολλο που υπεγράφη στις 4 Νοεμβρίου του 2010.

Οι διατάξεις που αναθεωρήθηκαν τι αφορούσαν; Αφορούσαν τα μερίσματα, αφορούσαν τους τόκους, την ωφέλεια από κεφάλαιο, τη μέθοδο για την εξάλειψη της διπλής φορολογίας, τη διαδικασία αμοιβαίου διακανονισμού αλλά και την ανταλλαγή πληροφοριών.

Ερωτηθήκαμε αν ενεργοποιήθηκε. Πράγματι. Το πρωτόκολλο της αναθεώρησης τέθηκε σε εφαρμογή, ενεργοποιήθηκε από 1-1-2012. Ειδικότερα η αναθεωρημένη διάταξη για την ανταλλαγή πληροφοριών περιέχει νέα ρήτρα για την ανταλλαγή πληροφοριών σύμφωνα με το πρότυπο σύμβασης του ΟΟΣΑ, η οποία επιτρέπει υπό προϋποθέσεις την άρση του τραπεζικού απορρήτου.

Ειδικότερα η ανταλλαγή πληροφοριών προϋποθέτει την εξάντληση των πηγών πληροφόρησης στο αιτούν κράτος, τη μη ύπαρξη αιτήματος απλώς για λόγους αλίευσης αποδείξεων και τέλος την παροχή συγκεκριμένων πληροφοριών εκ μέρους του αιτούντος κράτους που πλαισιώνουν το αίτημα και διευκολύνουν την ταυτοποίηση του φορολογούμενου.

Σε σύντομο χρονικό διάστημα η Ελβετία επανήλθε, καθώς το κείμενο του πρωτοκόλλου περιέχει ορισμένα σημεία που εκρίθη ότι χρήζουν περαιτέρω διευκρίνισης. Ειδικότερα η συμφωνία αυτή προβλέπει μέτρα ισοδύναμα με τα θεσπιζόμενα σε σχετική οδηγία του 2003/48 του Συμβουλίου για τη φορολόγηση των υπό μορφή τόκων εισοδήματος από αποταμιεύσεις.

Έτσι, η Ελβετική Συνομοσπονδία εκλήθη να υπογράψει πρόσθετα πρωτόκολλα που εξειδικεύουν ή αποσαφηνίζουν αυτές τις εκφράσεις με όσα κράτη μέλη έχουν ήδη υπογράψει πρωτόκολλα αναθεώρησης των συμβάσεων αποφυγής διπλής φορολογίας αναφορικά με τους φόρους εισοδήματος.

Η διαπραγμάτευση για το πρόσθετο αυτό πρωτόκολλο έγινε μέσω ανταλλαγής μηνυμάτων ηλεκτρονικής αλληλογραφίας, καθώς πρόκειται απλώς για διευκρινίσεις επί του ήδη τεθέντος σε εφαρμογή πρωτοκόλλου. Και πιο συγκεκριμένα, ουσιαστικά το πρόσθετο πρωτόκολλο που συζητείται σήμερα αφορά σε διευκρίνιση κάποιων εκφράσεων του άρθρου 25 περί ανταλλαγής πληροφοριών. Το πρόσθετο αυτό πρωτόκολλο πρέπει να κυρωθεί από το Ελληνικό Κοινοβούλιο και να γίνει νόμος του κράτους πριν από το τέλος της χρονιάς.

Κατά τα λοιπά, σε προβληματισμούς που ετέθησαν από συναδέλφους, με βάση και με αφορμή συμφωνίες με ελβετικές αρχές ο αρμόδιος Υφυπουργός θα τοποθετηθεί σε σχετική κοινοβουλευτική διαδικασία όταν αυτή προκληθεί ανάλογα με την πορεία των επαφών και των διαπραγματεύσεων.

Σας ευχαριστώ πολύ.

Ομιλία στην Ολομέλεια κατά τη Συζήτηση του Σχεδίου Νόμου “Ενισχυμένα μέτρα εποπτείας και εξυγίανσης των πιστωτικών ιδρυμάτων, ρύθμιση θεμάτων χρηματοπιστωτικού χαρακτήρα” (3η Συνεδρίαση – Τροπολογίες)

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Πιστεύω, αγαπητοί Συνάδελφοι της Πλειοψηφίας, να συνειδητοποιήσατε χθες βράδυ, μετά και τη νέα καταιγίδα μέτρων, το πρώτο «τσουνάμι» νέων μέτρων, ότι, τελικά, πάτος στο βαρέλι δεν είχε μπει…

Και σίγουρα, παρά τις επιθυμίες της Κυβέρνησης, ακόμη δεν έχει μπει…

Θέλετε και την απόδειξη;

Σύμφωνα με την προχθεσινή Έκθεση του ΔΝΤ, το χρέος θα διαμορφωθεί στο 189% του ΑΕΠ το 2012.

Λαμβάνοντας υπόψη και τις πρόσφατες Ευρωπαϊκές αποφάσεις…

Από 127% που ήταν το 2009.

Δηλαδή 62 ποσοστιαίες μονάδες του ΑΕΠ υψηλότερο μέσα σε 3 χρόνια!!!

Που να μην ήταν και η Τρόικα κε. Υπουργέ…

Το αποτέλεσμα;

Κάθε δόση του δανείου να συνοδεύεται από νέα, επώδυνα, μέτρα.

Από νέες δεσμεύσεις, περισσότερους φόρους, μεγάλες περικοπές μισθών και συντάξεων, μαζικές απολύσεις.

Μέτρα προκειμένου να καλυφθούν οι αστοχίες της οικονομικής πολιτικής.

Τόσο στην έμπνευση όσο και στην εκτέλεσή της.

Μέτρα που αποτελούν την πιο έμπρακτη ομολογία αποτυχίας και του Μεσοπρόθεσμου Προγράμματος.

Να θυμίσω ότι το Μνημόνιο προέβλεπε 9 δισ. ευρώ για εφέτος.

Ο περυσινός Προϋπολογισμός 14.

Το Μεσοπρόθεσμο 21.

Και σήμερα ο λογαριασμός υπερβαίνει τα 25…

Και όλα αυτά προκειμένου να μειωθεί το έλλειμμα, εάν μειωθεί, κατά 7 δισ. ευρώ.

Πρόκειται για μνημείο οικονομικής αναποτελεσματικότητας.

Για τον ορισμό της «γυμναστικής στη ματαιότητα».

Δηλαδή, τα 3/4 περίπου από τις θυσίες των πολιτών, κυρίως λόγω της ύφεσης, πάνε χαμένες.

Και οι πολίτες αντί να δουν κάποιο φως, βυθίζονται σε πιο πυκνό σκοτάδι.

Όπως αυτό στο οποίο θα βρεθούν εάν δεν μπορέσουν να πληρώσουν το νέο «χαράτσι» που η Κυβέρνηση επιβάλλει στα ακίνητα.

Νέος φόρος, ο 6ος στα ακίνητα, ο οποίος:

1ον. Αναδεικνύει την αναξιοπιστία της Κυβέρνησης, αφού για τον Υπουργό Οικονομικών, πριν από 2 μήνες, «το ακίνητο είναι ήδη πολύ επιβαρυμένο» και «οι λογαριασμοί της ΔΕΗ δεν είναι ο μοχλός για να εισπράττεις τέλη ή φόρους».

2ον. Θα «αφυδατώσει» πλήρως την ήδη στεγνή αγορά και θα βαθύνει και άλλο την ύφεση.

3ον. Θα αποδειχθεί οικονομικά αναποτελεσματικός, αφού, σύμφωνα και με την Τράπεζα της Ελλάδος, η «περαιτέρω αύξηση της φορολογικής επιβάρυνσης των ήδη φορολογουμένων θα οδηγήσει σε μείωση αντί για αύξηση των εσόδων».

Εάν μάλιστα η Κυβέρνηση προτίθεται να τον μονιμοποιήσει, θα πρέπει να συνεκτιμήσει και τη συνολική επιβάρυνση του ακινήτου.

4ον. Καταδεικνύει την αδυναμία της Κυβέρνησης να αντλήσει ισοδύναμα ποσά, τόσο από το σκέλος των δαπανών, όπου αυτές είναι σημαντικά αυξημένες σε σχέση με τον Προϋπολογισμό, όσο και από το σκέλος των εσόδων, όπου αδυνατεί να εισπράξει το ΕΤΑΚ του 2009 και το φόρο ακίνητης περιουσίας του 2010 και 2011.

5ον. Αποτελεί ομολογία αποτυχίας της Κυβέρνησης να αντιμετωπίσει στοιχειωδώς την καλπάζουσα φοροδιαφυγή.

6ον. Επιβεβαιώνει τον πανικό και την ανακολουθία της Κυβέρνησης αφού περιλαμβάνει πολύ υψηλότερους από τις αρχικές ανακοινώσεις συντελεστές: εξαπλάσιους για τους αδύνατους και διπλάσιους για τα ακριβότερα ακίνητα.

Παραβιάζοντας έτσι τις αρχές της ισότητας ενώπιον των δημόσιων βαρών και της αναλογικότητας.

Ενώ ακόμη και ο μειωτικός συντελεστής παλαιότητας εφαρμόζεται αντίστροφα, ως «αυξητικός συντελεστής νεότητας», ώστε να επιβαρύνονται όσοι κατέχουν νεώτερα ακίνητα και όχι να ελαφρύνονται εκείνοι που διαθέτουν τα παλαιότερα.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Με άλλη Τροπολογία παύονται, με απόφαση του Υπουργού Οικονομικών, τα Μέλη του Συλλογικού Οργάνου Διοίκησης της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής, πλην του Προέδρου και του Εκπροσώπου των Εργαζομένων.

Και για άγνωστο χρόνο αντικατάστασής τους.

Παρά το γεγονός ότι η ΕΛΣΤΑΤ, σύμφωνα με το Νόμο, απολαύει λειτουργικής ανεξαρτησίας, διοικητικής και οικονομικής αυτοτέλειας και δεν υπόκειται σε έλεγχο από κυβερνητικά όργανα.

Παρά το γεγονός ότι τα Μέλη παύονται με απόφαση του Οργάνου που τους διόρισε. Δηλαδή, για τα 4 από τα 7 Μέλη, από τη Διάσκεψη των Προέδρων της Βουλής.

Παρά το γεγονός ότι με τη ατυχή θεσμική μεταβολή που επήλθε πέρυσι το Δεκέμβριο, ενισχύθηκαν ακόμη περισσότερο οι εξουσίες του Προέδρου της Αρχής. Με αποτέλεσμα να μην έχει συνεδριάσει το Συλλογικό Όργανο τον τελευταίο χρόνο, παρά τις αντίθετες προβλέψεις του Νόμου.

Γιατί το κάνει όμως αυτό η Κυβέρνηση και δεν εφαρμόζει το Νόμο;

Προφανώς για να επιβάλλει τη «σιωπή των αμνών».

Όπως έκανε και με το Γραφείο Προϋπολογισμού της Βουλής.

Και αυτό γιατί, κυρίως, πολλά από τα Μέλη του Οργάνου Διοίκησης διαφώνησαν με την ένταξη στοιχείων των ΔΕΚΟ στο έλλειμμα του 2009.

Και μάλιστα χωρίς να έχουν προηγηθεί σχετικές, απαραίτητες, στατιστικές μελέτες.

Όμως, Κύριοι της Κυβέρνησης, η πραγματικότητα δεν αποκρύπτεται.

Και αποκαλύπτεται και από στελέχη με πολιτική αναφορά στην παράταξή σας.

Πρόσφατα, ο πρώην Υπουργό Οικονομικών κ. Χριστοδουλάκης επισήμανε ότι «η Ελλάδα [η Κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ] δεν έπρεπε να έχει αποδεχθεί πρωτοβουλίες που οδήγησαν σε απρόσμενη διόγκωση του ελληνικού χρέους…κανένα από αυτά δεν ήταν κρυφό, άγνωστο ή μη εξυπηρετούμενο χρέος…άλλες χώρες δεν περιλαμβάνουν τις εγγυήσεις των ΔΕΚΟ στο κρατικό χρέος» («Σώζεται ο Τιτανικός;», 2011).

Ο κ. Στουρνάρας, Γενικός Διευθυντής του ΙΟΒΕ, ανέφερε, εδώ στη Βουλή, στην Ειδική Μόνιμη Επιτροπή Έρευνας και Τεχνολογίας, ότι «η κάθε χώρα χρησιμοποιεί το σύστημα εθνικών λογαριασμών και τις γκρίζες ζώνες προς όφελός της». «Νομίζω, συνέχιζε, ότι δεν ήταν πολύ σοφό αυτό που έγινε, όπως έγινε…έχω πολλά και σοβαρά ερωτηματικά για την επαναταξινόμηση» (14.12.2010).

Ενώ, ακόμη και η Επιτροπή που συνέστησε ο πρώην Υπουργός Οικονομικών κ. Παπακωνσταντίνου για την αξιολόγηση της ποιότητας των δημοσιονομικών στοιχείων του 2009, αναφέρει στην Έκθεσή της, πριν την τελευταία αναθεώρηση των στοιχείων, ότι «το υπόλοιπο του χρέους δεν περιλαμβάνει, σύμφωνα με την ισχύουσα ευρωπαϊκή πρακτική, το δανεισμό διαφόρων φορέων εκτός Γενικής Κυβέρνησης» (Έκθεση Επιτροπής, σελ. 24).

Συνεπώς, Κύριοι της Κυβέρνησης, θα πρέπει να συνειδητοποιήσετε ότι η προσπάθεια να επιβάλλετε επί μακρόν τη σιωπή είναι ατελέσφορη.

Και δεν βοηθά τη χώρα…

Επίσης, Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Εμείς, ως Αξιωματική Αντιπολίτευση, έχουμε διαφωνήσει με την πρόβλεψη, που περικλείεται στις αποφάσεις της 21ης Ιουλίου, για την παροχή εγγυήσεων.

Εγγυήσεις οι οποίες, σύμφωνα με την Τροπολογία, θα παρέχονται από το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας και τον Οργανισμό Διαχείρισης Δημοσίου Χρέους.

Τα μεταγενέστερα της Ευρωπαϊκής απόφασης γεγονότα και η ατυχής διμερής συμφωνία Ελλάδας και Φινλανδίας επιβεβαιώνουν τις ενστάσεις που έχουμε διατυπώσει.

Ο Υπουργός Οικονομικών άνοιξε ο ίδιος το «κουτί της Πανδώρας».

Δημιουργήθηκε έτσι προηγούμενο και για μια σειρά από χώρες που θέλουν ίση μεταχείριση, αλλά όχι εγγυήσεις.

Και έτσι αναγκάστηκε να ζητήσει από τα Κοινοτικά Όργανα να «κλείσουν» το «κουτί» που ο ίδιος άνοιξε.

Δημιουργώντας ουσιαστικό πρόβλημα στην πορεία υλοποίησης των Ευρωπαϊκών αποφάσεων.

Τέλος, Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Στην ίδια Τροπολογία μεταβάλλεται και διευρύνεται το πλαίσιο ενεργοποίησης και λειτουργίας του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας.

Ώστε να υπάρχει ένα ακόμη «δανειστής ύστατης καταφυγής» που θα ενισχύει τη σταθερότητα του χρηματοπιστωτικού συστήματος, προϋπόθεση για τη βιώσιμη ανάπτυξη και την αποτελεσματική κατανομή των οικονομικών πόρων.

Σήμερα όμως, το Ελληνικό τραπεζικό σύστημα, εξαιτίας, κυρίως, της κυβερνητικής ανεπάρκειας, βρίσκεται αντιμέτωπο με πολλές, μεγάλες και διευρυνόμενες προκλήσεις.

Προκλήσεις που απορρέουν:

  • Από την επιβράδυνση του ρυθμού οικονομικής μεγέθυνσης.
  • Από τις συνεχείς υποβαθμίσεις της πιστοληπτικής αξιολόγησης των τραπεζών.
  • Από τον αποκλεισμό των πιστωτικών ιδρυμάτων από τις διεθνείς αγορές άντλησης κεφαλαίων.
  • Από τη συρρίκνωση του ρυθμού πιστωτικής επέκτασης.
  • Από τη χειροτέρευση της ποιότητας του δανειακού χαρτοφυλακίου των πιστωτικών ιδρυμάτων εξαιτίας της βίαιας και μεγάλης επιδείνωσης της χρηματοοικονομικής κατάστασης επιχειρήσεων και νοικοκυριών.
  • Από την έντονη και συνεχή εκροή των καταθέσεων, λόγω της οικονομικής αβεβαιότητας και των Κυβερνητικών παλινωδιών.

Όλες αυτές οι προκλήσεις έχουν ορατές και δυσμενείς επιπτώσεις στη ρευστότητα, στην αποδοτικότητα, στην αποτελεσματικότητα και στην ποιότητα του χαρτοφυλακίου των Ελληνικών πιστωτικών ιδρυμάτων.

Και αυτές, εν αναμονή της αποτίμησης των ζημιών που θα υποστούν οι τράπεζες από τη συμμετοχή τους στην αναδιάρθρωση του Ελληνικού χρέους, αλλά και του διαγνωστικού ελέγχου που πραγματοποιείται στα δανειακά χαρτοφυλάκιά τους από την εταιρεία BlackRock.

Έλεγχος, τη χρονική στιγμή που νοικοκυριά και επιχειρήσεις, εξαιτίας της ασκούμενης οικονομικής πολιτικής, «πνίγονται» από ρευστότητα και αδυνατούν να εξυπηρετήσουν τα χρέη τους.

Αυτή η εικόνα, επιτάσσει την ανάγκη συνετής και διορατικής διαχείρισης της κατάστασης, τόσο από τα πιστωτικά ιδρύματα, όσο και από την Πολιτεία.

Πιστωτικά ιδρύματα τα οποία οφείλουν να διαχειρισθούν αποτελεσματικά τη φύση και το ύψος των κινδύνων που αναλαμβάνουν, να ενισχύσουν, ποιοτικά και ποσοτικά, την κεφαλαιακή τους επάρκεια, και να συγκρατήσουν τα λειτουργικά τους έξοδα.

Και Πολιτεία η οποία οφείλει να λαμβάνει πρωτοβουλίες για την ενίσχυση της ρευστότητας της Οικονομίας και για την επαρκέστερη μακρο- και μικρο-προληπτική εποπτεία και εξυγίανση των πιστωτικών ιδρυμάτων.

Δήλωση σχετικά με τα νέα εισπρακτικά μέτρα που ανακοίνωσε η Κυβέρνηση

Ο Αναπληρωτής Υπεύθυνος του Τομέα Πολιτικής Ευθύνης Οικονομίας της Νέας Δημοκρατίας, Βουλευτής Φθιώτιδας, κ. Χρήστος Σταϊκούρας, με αφορμή τα νέα εισπρακτικά μέτρα που ανακοίνωσε ο κ. Ευάγγελος Βενιζέλος, έκανε την ακόλουθη δήλωση:

«Σήμερα η Κυβέρνηση αποδέχθηκε ότι απέτυχε, μετά το Μνημόνιο και το Μεσοπρόθεσμο Πλαίσιο, αφού τα νέα μέτρα, εισπρακτικού χαρακτήρα, δεν περιλαμβάνονται σε αυτό.

Γιατί, ενώ η Κυβέρνηση παραδέχεται ότι η ύφεση είναι μεγαλύτερη από τις εκτιμήσεις της, στο 5,3% για το 2011 από 3% που εκτιμούσε στον Προϋπολογισμό και 3,5% στο Μεσοπρόθεσμο Πλαίσιο, εμμένει στην ίδια λανθασμένη “συνταγή” που την έχει ενισχύσει και, μάλιστα, σε μεγαλύτερη δοσολογία.

Και, ενώ αποδέχθηκε την πρόταση της Νέας Δημοκρατίας για κατάργηση του “πόθεν έσχες” στην κατοικία, προσθέτει, μεταγενέστερα, νέες επιβαρύνσεις στην ακίνητη περιουσία».

Κοινή δήλωση σχετικά με την αύξηση του ΦΠΑ στα είδη εστίασης

Οι Αναπληρωτές Υπεύθυνοι του Τομέα Πολιτικής Ευθύνης Οικονομίας της Νέας Δημοκρατίας,  Βουλευτής Κυκλάδων κ. Ιωάννης Βρούτσης και Βουλευτής Φθιώτιδας κ. Χρήστος Σταϊκούρας, έκαναν την ακόλουθη κοινή δήλωση:

«Από τις πρώτες μέρες εφαρμογής της επαχθούς φορολόγησης του χώρου εστίασης με τον εξοντωτικό συντελεστή ΦΠΑ 23% άρχισαν – όπως προειδοποιήσαμε – να εμφανίζονται έντονες αρνητικές επιπτώσεις.

Ένα νέο κύμα ανατιμήσεων σε όλο το φάσμα των ειδών εστίασης, εντείνει τις πληθωριστικές πιέσεις και μειώνει ακόμα περισσότερο την ήδη εξασθενημένη αγοραστική δύναμη των πολιτών.

Ταυτόχρονα, ο φορολογικός λαβύρινθος που δημιουργείται και η εγκύκλιος σταυρόλεξο του κ. Βενιζέλου προκαλούν μία άνευ προηγουμένου σύγχυση, με αποτέλεσμα, σε πολλές περιπτώσεις, να καταστρατηγείται η εφαρμογή του μέτρου.

Οι προσδοκίες της κυβέρνησης για αύξηση των εσόδων δια μέσου του ΦΠΑ είναι με μαθηματική βεβαιότητα -και θα αποδειχθεί σύντομα- εξωπραγματικές. Οι μέχρι σήμερα 12 φορολογικές νομοθετικές πρωτοβουλίες της κυβέρνησης, που αύξησαν πρωτόγνωρα τους συντελεστές ΦΠΑ, είχαν αντίθετα αποτελέσματα από τα προσδοκώμενα.

Συγκεκριμένα, η αύξηση των εσόδων από ΦΠΑ σε σχέση με την περσινή περίοδο είναι:

Ιανουάριος 2011:                                                                12,3%

Δίμηνο Ιανουάριος  – Φεβρουάριος 2011:               7,4%

Τρίμηνο Ιανουάριος  – Μάρτιος 2011:                       4,8%

Τετράμηνο Ιανουάριος  – Απρίλιος 2011:                3,6%

Πεντάμηνο Ιανουάριος  – Μάιος 2011:                      3,2%

Εξάμηνο Ιανουάριος  – Ιούνιος 2011:                        1,7%

Επτάμηνο Ιανουάριος – Ιούλιος: 2011:                     0,3%

Συνεπώς, ο ρυθμός αύξησης των εσόδων από ΦΠΑ βαίνει συνεχώς μειούμενος. Πλήττονται βάναυσα η πραγματική οικονομία και η κοινωνία, χωρίς κανένα ουσιαστικό δημοσιονομικό αποτέλεσμα. Άλλωστε,  “όταν η αριθμητική της Οικονομίας συγκρούεται με την πολιτική προσδοκία, πάντα κερδίζει η αριθμητική”. Το συμπέρασμα είναι, πλέον, ξεκάθαρο: Απαιτείται αλλαγή οικονομικής πολιτικής με κατεύθυνση τη μείωση των φόρων και στόχο την επανεκκίνηση της Οικονομίας».

Δελτίο Τύπου σχετικά με εκδήλωση της ΟΝΝΕΔ στη Λαμία στο πλαίσιο της πρωτοβουλίας “Πληρώνω δίκαια”

Ο Βουλευτής Φθιώτιδας της ΝΔ και Αναπληρωτής Υπεύθυνος του Τομέα Πολιτικής Ευθύνης της Οικονομίας κ. Χρήστος Σταϊκούρας, ήταν ομιλητής σε εκδήλωση των Νομαρχιακών Επιτροπών ΟΝΝΕΔ της Περιφέρειας Στερεάς Ελλάδας στο πλαίσιο της Πρωτοβουλίας της ΟΝΝΕΔ «Πληρώνω Δίκαια». Η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε στις 21.07.2011 στη Λαμία, στην αίθουσα του Εργατικού Κέντρου.

Στο πλαίσιο της εισήγησής του, ο κ. Σταϊκούρας παρουσίασε πίνακες και διαγράμματα με στοιχεία που αποτυπώνουν την τρέχουσα εικόνα της Ελληνικής Οικονομίας, παρουσιάζουν τα βασικά μεγέθη της (π.χ. ύφεση, ανεργία, πληθωρισμός κ.ά.) και την πρόσφατη εξέλιξή τους, εμφανίζουν τη δυσμενή εξέλιξη του χρέους και την συνεχιζόμενη και εντεινόμενη κρίση δανεισμού (επιτόκια δανεισμού) σε συνδυασμό με την παντελή απουσία αναπτυξιακής διάστασης της ακολουθούμενης οικονομικής πολιτικής.

Τα βασικά συμπεράσματα που απορρέουν είναι ότι η Κυβέρνηση έχει “πέσει έξω” σε όλες τις εκτιμήσεις της, οι αποκλίσεις από τους στόχους και οι αστοχίες στις προβλέψεις είναι ορατές και διευρυνόμενες ενώ η κατάσταση της πραγματικής οικονομίας είναι τραγική.

Παράλληλα, αναφέρθηκε στην πρόταση της Νέας Δημοκρατίας για την Οικονομία η οποία εδράζεται σε τρεις πυλώνες (Επανεκκίνηση Οικονομίας, Δημοσιονομική Προσαρμογή, Αξιοποίηση Περιουσίας του Δημοσίου) και αντιμετωπίζει ταυτόχρονα την ύφεση, το έλλειμμα και το χρέος. Τόνισε την αναγκαιότητα μείωσης των φορολογικών συντελεστών ως βασική προϋπόθεση για την επανεκκίνηση της Οικονομίας.

Τέλος, εν αναμονή των αποφάσεων της Συνόδου Κορυφής στις Βρυξέλλες ανέφερε πως το ζητούμενο σήμερα για τη χώρα μας είναι να αναζητήσουμε το βέλτιστο οδικό χάρτη εξόδου από την κρίση μακριά από στενές εγωιστικές αγκυλώσεις, με επιμονή, νηφαλιότητα, αποφασιστικότητα και διορατικότητα, σε συνεργασία με τους εταίρους μας. Η χώρα μας να εντείνει τις προσπάθειες δημοσιονομικής εξυγίανσης, προσανατολισμένη στην άμεση επανεκκίνηση της Οικονομίας και οι εταίροι μας να εφαρμόσουν πρακτικές κοινοτικής αλληλεγγύης.

Επισυνάπτεται η παρουσίαση του κ. Σταϊκούρα από την εκδήλωση.

http://www.cstaikouras.gr/wp-content/uploads/2011/07/Παρουσίαση-στην-εκδήλωση-της-ΟΝΝΕΔ-στη-Λαμία-21.07.20111.pdf

Αναφορά σχετικά με αίτημα της Χαρτοποιίας Θράκης Α.Ε.

Με την παρούσα Αναφορά, σας μεταφέρω αίτημα της Χαρτοποιίας Θράκης Α.Ε. σχετικά με φορολογικά θέματα που άπτονται των αρμοδιοτήτων σας. Συγκεκριμένα, η εν λόγω ακριτική βιομηχανία χάρτου αιτείται συμψηφισμό οφειλών/υποχρεώσεων με απαιτήσεις του Δημοσίου και νομοθέτηση ειδικού καθεστώτος ΦΠΑ για την παραγωγή της περιοχής προκειμένου αυτή να καταστεί πιο ανταγωνιστική.

Παρακαλώ όπως με ενημερώσετε για την εξέλιξη του ζητήματος.

Άρθρο στην εφημερίδα “Δημοκρατία” – “Η αναγκαιότητα ενός αποτελεσματικού και δίκαιου φορολογικού συστήματος”

Οι φόροι αποτελούν σημαντικό εργαλείο άσκησης της Οικονομικής πολιτικής.

Εκτός από την αναγκαιότητά τους για τη λειτουργία του κράτους, χρησιμοποιούνται, πολλές φορές, διαχρονικά και διατοπικά, και ως εργαλείο για την επίτευξη δημοσιονομικής προσαρμογής.

Έχει όμως αποδειχθεί ότι η προσαρμογή που στηρίζεται περισσότερο στη μείωση των δημοσίων δαπανών (με εξαίρεση της δημόσιες επενδύσεις), και όχι στην αύξηση των φόρων, έχει μεγαλύτερη πιθανότητα να οδηγήσει σε διατηρήσιμη μείωση του ελλείμματος και του δημοσίου χρέους.

Η άποψη αυτή φαίνεται να επιβεβαιώνονται και από τα στοιχεία του Πίνακα που ακολουθεί, όπου παρουσιάζεται η δημοσιονομική προσαρμογή για μία σειρά από χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Ράπανος και Καπλάνογλου, 2011).

Χώρα

Περίοδος προσαρμογής

% της συνολικής προσαρμογής από αύξηση των εσόδων

% της συνολικής προσαρμογής από περικοπή δαπανών

Πορτογαλία

’86-‘90

110,6

-10,6

Ιταλία

’89-‘97

85,3

14,7

Ελλάδα

’89-‘94

84,0

16

Γαλλία

’93-‘97

70,7

29,3

Δανία

’82-‘86

28,2

71,8

Ην. Βασίλειο

’93-‘99

20,0

80,0

Αυστρία

’95-2001

12,2

87,8

Βέλγιο

’81-‘90

1,8

98,2

Σουηδία

’93-‘98

-25,7

125,7

Ιρλανδία

’85-‘89

-46,9

146,9

Φινλανδία

’92-2000

-63,4

163,4

Ολλανδία

’90-2000

-89,1

189,1

Πηγή: Alcidi and Gros (2010).

Σε κάθε περίπτωση, το φορολογικό σύστημα στο οποίο εδράζεται η επιβολή των φόρων πρέπει να διέπεται από συγκεκριμένες θεμελιώδεις αρχές, όπως:

1ον. Η διαφάνεια: Το φορολογικό σύστημα δεν πρέπει να προκαλεί αμφιβολίες ως προς τους κανόνες του και τη θέσπισή τους, ούτε και υποψίες για τον τρόπο εφαρμογής του από τη Διοίκηση.

2ον. Η ουδετερότητα: Δεν πρέπει να καθοδηγεί την οικονομική συμπεριφορά προκαλώντας οικονομικές στρεβλώσεις, με εξαίρεση περιπτώσεις κοινωνικής ευαισθησίας ή περιφερειακής ανάπτυξης.

3ον. Η ευρύτητα της φορολογικής βάσης: Οι φόροι πρέπει να επιβάλλονται σε όσο το δυνατόν πιο πλατιά φορολογική βάση με ελάχιστες και κοινωνικά επιβαλλόμενες περιπτώσεις συναλλαγών ώστε τα δημόσια έσοδα να είναι υψηλά και οι συντελεστές όσο το δυνατόν πιο χαμηλοί.

4ον. Η απλότητα: Να περιλαμβάνει απλούς κανόνες και διαδικασίες ώστε να ελαχιστοποιείται το οικονομικό κόστος συμμόρφωσης και να είναι κατανοητό από τους φορολογούμενους, τους εφοριακούς και τους δικαστικούς.

5ον. Η σταθερότητα: Οι κανόνες του φορολογικού συστήματος πρέπει να μην αλλάζουν συχνά, παρά μόνον εφόσον το επιτάσσει η ανάγκη για προσαρμογή στις εξελισσόμενες αλλαγές.

6ον. Η λειτουργικότητα: Το σύστημα δεν πρέπει να είναι γραφειοκρατικό.

7ον. Η στόχευση στην ανάπτυξη: Οι φόροι πρέπει να αποσπούν όσο το δυνατόν μικρότερο ποσοστό του διαθέσιμου εισοδήματος του πολίτη για να μπορεί το υπόλοιπο να διοχετεύεται στην πραγματική Οικονομία και να τροφοδοτείται η ανάπτυξη.

8ον. Η ισορροπία των φόρων: Πρέπει να επιτυγχάνει ισορροπία μεταξύ των διαφόρων ειδών φόρων για λόγους δικαιοσύνης αλλά και αντιμετώπισης απρόβλεπτων οικονομικών συνθηκών.

9ον. Η ισότητα: Το σύστημα θα πρέπει να στηρίζεται στην αρχή της οριζόντιας και κάθετης φορολογικής ισότητας και να επιτυγχάνει τη δίκαιη κατανομή του φορολογικού βάρους.

10ον. Η νομιμότητα: Το φορολογικό σύστημα δεν πρέπει να αντιτίθενται στις αρχές του Καταστατικού Χάρτη της Πολιτείας και τις Διεθνείς Συνθήκες.

Το ερώτημα που τίθεται είναι εάν αυτές οι αρχές διέπουν το σημερινό φορολογικό σύστημα της χώρας μας. Πολύ φοβάμαι πως όχι. Και εξηγώ:

1ον. Το σύστημα είναι έντονα γραφειοκρατικό. Όλες οι φορολογικές διατάξεις αριθμούν, τους τελευταίους 14 μήνες, 1.718 σελίδες.

2ον. Το σύστημα είναι πολύπλοκο. Την τελευταία χρονιά έχουν ψηφιστεί 10 Νόμοι με αποκλειστικά φορολογικές ή κατά κύριο λόγο διατάξεις.

3ον. Το σύστημα είναι αντιφατικό. Από τη μία υποτίθεται ότι καταδιώκει, με κάθε μέσο, τη φοροδιαφυγή και από την άλλη αμνηστεύει, μέσω της περαίωσης, όσους έχουν φοροδιαφύγει προκειμένου να καλύψει «μαύρες τρύπες» στην εκτέλεση του Προϋπολογισμού.

4ον. Το σύστημα είναι άδικο. Το Κράτος θεωρεί τον φορολογούμενο εξαρχής εν δυνάμει φοροφυγά και όχι ειλικρινή, μέχρι απόδειξης του εναντίου.

5ον. Το σύστημα δεν χαρακτηρίζεται από σταθερότητα. Εντός μικρού χρονικού διαστήματος νέες διατάξεις καταργούν ή μεταβάλλουν διατάξεις άλλων φορολογικών νόμων.

6ον. Το σύστημα δεν στοχεύει στην ανάπτυξη. Η Πολιτεία έχει «μονιμοποιήσει» τις έκτακτες εισφορές των επιχειρήσεων και πλέον, μέσω του Μακροπρόθεσμου Προγράμματος, επιβάλλει, ακόμη και αναδρομικά, έκτακτες εισφορές και στα νοικοκυριά.

7ον. Το Κράτος δεν είναι συνεπές στις υποχρεώσεις του. Μάλιστα, με δεδομένο ότι οι ληξιπρόθεσμες οφειλές του Δημοσίου προς τρίτους ανέρχονται στα 6 δισ. ευρώ, αποδεικνύεται ότι η Κυβέρνηση έχει δημιουργήσει ένα τεράστιο «εσωτερικό χρέος».

8ον. Το σύστημα είναι αναποτελεσματικό. Η υπερφορολόγηση νοικοκυριών και επιχειρήσεων δεν έχει οδηγήσει στην επιθυμητή αύξηση των εσόδων. Αντιθέτως μάλιστα, παρατηρείται μείωση των εσόδων (τα καθαρά έσοδα έχουν μειωθεί κατά 9,1% το πρώτο τετράμηνο του έτους, έναντι ετήσιου στόχου για αύξηση κατά 8,5%).

Και η φορολογική αφαίμαξη νοικοκυριών και επιχειρήσεων συνεχίζεται με το Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα της Κυβέρνησης.

Όμως, σύμφωνα και με την Τράπεζα της Ελλάδος, «περαιτέρω αύξηση της φορολογικής επιβάρυνσης των ήδη φορολογουμένων θα κατέληγε όχι μόνο να επιτείνει την ύφεση, αλλά και να επιτύχει το αντίθετο από το αναμενόμενο αποτέλεσμα, δηλαδή μείωση αντί αύξησης των εσόδων» [Νομισματική Πολιτική, Ενδιάμεση Έκθεση 2010].

Και εκτός των άλλων, διογκώνεται και η φοροδιαφυγή.

Φοροδιαφυγή η οποία έχει τεράστιες οικονομικές και κοινωνικές συνέπειες.

Η οποία υπονομεύει κάθε προσπάθεια δημοσιονομικής εξυγίανσης, υποδαυλίζει τη βιωσιμότητα των δημόσιων οικονομικών, δημιουργεί συνθήκες μη υγιούς ανταγωνισμού στην οικονομία, θίγει ζητήματα ισονομίας και ισοπολιτείας, υποσκάπτει το ρόλο του κοινωνικού κράτους, «ροκανίζει» την κοινωνική συνοχή.

Φαινόμενο βέβαια που καμία χώρα δεν έχει κατορθώσει να αντιμετωπίσει με απόλυτη αποτελεσματικότητα.

Άλλωστε, η ίδια η φύση του φόρου, που αποτελεί για το φορολογούμενο υποχρεωτική μονομερή μεταβίβαση πόρων προς το κράτος, χωρίς άμεσο αντάλλαγμα ή αντίκρισμα, συντελεί σ’ αυτό.

Όλες οι Κυβερνήσεις θέτουν τον περιορισμό της φοροδιαφυγής ως έναν κεντρικό στόχο της πολιτικής τους.

Τα αποτελέσματα, όμως, αυτών των προσπαθειών στη χώρα μας δεν είναι ακόμη ικανοποιητικά.

Έτσι, τα συνολικά φορολογικά έσοδα ως ποσοστό του ΑΕΠ στη χώρα μας είναι συστηματικά και σημαντικά χαμηλότερα από το μέσο όρο της ευρωζώνης (όπως φαίνεται και στον ακόλουθο Πίνακα).

Έσοδα Γενικής Κυβέρνησης 2000-2010 (% ΑΕΠ)
2000 2001 2002 2003 2004 2005 2006 2007 2008 2009 2010
Ελλάδα 43,0 40,9 40,3 39,0 38,1 38,6 39,2 40,0 39,9 37,3 39,1
Ευρωζώνη-17 46,2 45,4 44,9 44,9 44,5 44,8 45,3 45,3 44,9 44,5 44,5
Πηγή: Eurostat

Η εκτεταμένη μάλιστα φοροδιαφυγή που παρατηρείται στις ομάδες των μη μισθωτών/συνταξιούχων (όπως συνάγεται από τον ακόλουθο Πίνακα) συνεπάγεται και τον περιορισμό της αναδιανεμητικής επίδρασης της άμεσης φορολογίας.

Οικονομικό έτος 2009 – Διάρθρωση φορολογίας εισοδήματος

φυσικών και νομικών προσώπων (σε ευρώ)

Κατηγορίες Φορολογούμενο εισόδημα Φορολογητέα κέρδη Διάρθρωση (%)
Φυσικά πρόσωπα Μισθωτοί/Συνταξιούχοι 78.541.624.914 68,23
Λοιποί φορολογούμενοι 19.856.333.074 17,25
Νομικά πρόσωπα 16.709.680.078 14,52
Σύνολο 115.107.638.066 100,00
Πηγή: Γενική Γραμματεία Πληροφοριακών Συστημάτων

Η αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής απαιτεί:

1η. Τη μείωση των φορολογικών συντελεστών ώστε να μειωθούν τα κίνητρα για φοροδιαφυγή.

2η. Την απλοποίηση, τον εξορθολογισμό και την κωδικοποίηση της φορολογικής νομοθεσίας ώστε να μειωθούν τα περιθώρια φοροδιαφυγής («κλείσιμο παραθύρων»).

3η. Την αυστηροποίηση των ποινών για τους φοροφυγάδες ώστε να αυξηθεί το κόστος της φοροδιαφυγής.

4η. Τον περιορισμό της επαφής φορολογούμενου – φορολογικής αρχής ώστε να μειωθούν οι δυνατότητες φοροδιαφυγής.

Ένας τέτοιος συνδυασμός φορολογικού συστήματος μπορεί να επιτύχει το τον διπλό στόχο της οικονομικής αποτελεσματικότητας και της κοινωνικής δικαιοσύνης.

Ομιλία στο Συνέδριο της Οργάνωσης Διεθνής Διαφάνεια-Ελλάς “Κράτος και Διαφθορά” – “Φορολογικό Σύστημα και Ακεραιότητα”

Κυρίες και Κύριοι,

Θα ήθελα να ευχαριστήσω τη Διεθνή Διαφάνεια για την πολύ τιμητική πρόσκληση που μου απεύθυνε να παραστώ στις εργασίες του Συνεδρίου που διοργανώνει.

Είμαι βέβαιος, διατρέχοντας τους Ομιλητές του Συνεδρίου και τη θεματολογία του, ότι κατά τη διάρκειά του θα κατατεθούν ρεαλιστικοί προβληματισμοί, θα αναπτυχθούν γόνιμες σκέψεις, θα ακουστούν υπεύθυνες θέσεις, θα εξαχθούν χρήσιμα συμπεράσματα.

Προβληματισμοί και σκέψεις σαν αυτές που διατύπωσε πριν από λίγο ο Καθηγητής κ. Φορτσάκης σχετικά με την ακεραιότητα του φορολογικού συστήματος, τόσο από την πλευρά των φορολογουμένων, όσο, και κυρίως, από την πλευρά της φορολογικής διοίκησης.

Φορολογικό σύστημα που πρέπει να διέπεται από συγκεκριμένες θεμελιώδεις αρχές, ορισμένες από τις οποίες μας υπενθύμισε σήμερα ο κ. Φορτσάκης.

Αρχές όπως:

1ον. Η διαφάνεια: Το φορολογικό σύστημα δεν πρέπει να προκαλεί αμφιβολίες ως προς τους κανόνες του και τη θέσπισή τους, ούτε και υποψίες για τον τρόπο εφαρμογής του από τη Διοίκηση.

2ον. Η ουδετερότητα: Δεν πρέπει να καθοδηγεί την οικονομική συμπεριφορά προκαλώντας οικονομικές στρεβλώσεις, με εξαίρεση περιπτώσεις κοινωνικής ευαισθησίας ή περιφερειακής ανάπτυξης.

3ον. Η ευρύτητα της φορολογικής βάσης: Οι φόροι πρέπει να επιβάλλονται σε όσο το δυνατόν πιο πλατιά φορολογική βάση με ελάχιστες και κοινωνικά επιβαλλόμενες περιπτώσεις συναλλαγών ώστε τα δημόσια έσοδα να είναι υψηλά και οι συντελεστές όσο το δυνατόν πιο χαμηλοί.

4ον. Η απλότητα: Να περιλαμβάνει απλούς κανόνες και διαδικασίες ώστε να ελαχιστοποιείται το οικονομικό κόστος συμμόρφωσης και να είναι κατανοητό από τους φορολογούμενους, τους εφοριακούς και τους δικαστικούς.

5ον. Η σταθερότητα: Οι κανόνες του φορολογικού συστήματος πρέπει να μην αλλάζουν συχνά, παρά μόνον εφόσον το επιτάσσει η ανάγκη για προσαρμογή στις εξελισσόμενες συναλλαγές.

6ον. Η λειτουργικότητα: Το φορολογικό σύστημα δεν πρέπει να είναι γραφειοκρατικό.

7ον. Η στόχευση στην ανάπτυξη: Οι φόροι πρέπει να αποσπούν όσο το δυνατό μικρότερο ποσοστό του διαθέσιμου εισοδήματος του πολίτη για να μπορεί το υπόλοιπο να διοχετεύεται στην πραγματική Οικονομία και να τροφοδοτείται η ανάπτυξη.

8ον. Η ισορροπία των φόρων: Το φορολογικό σύστημα πρέπει να επιτυγχάνει ισορροπία μεταξύ των διαφόρων ειδών φόρων για λόγους δικαιοσύνης αλλά και αντιμετώπισης απρόβλεπτων οικονομικών συνθηκών.

9ον. Η ισότητα: Θα πρέπει να στηρίζεται στην αρχή της οριζόντιας και κάθετης φορολογικής ισότητας και να επιτυγχάνει τη δίκαιη κατανομή του φορολογικού βάρους.

10ον. Η νομιμότητα: Το φορολογικό σύστημα δεν πρέπει να αντιτίθενται στις αρχές του Καταστατικού Χάρτη της Πολιτείας και τις Διεθνείς Συνθήκες.

Κυρίες και Κύριοι,

Το ερώτημα που τίθεται είναι εάν αυτές οι αρχές διέπουν το σημερινό φορολογικό σύστημα της χώρας μας.

Πολύ φοβάμαι πως όχι.

Και εξηγώ:

1ον. Το σύστημα είναι έντονα γραφειοκρατικό. Όλες οι φορολογικές διατάξεις αριθμούν, τους τελευταίους 14 μήνες, 1.718 σελίδες, πέραν του «Επιχειρησιακού Προγράμματος για την Καταπολέμηση της Φοροδιαφυγής».

2ον. Το σύστημα είναι πολύπλοκο. Την τελευταία χρονιά έχουν ψηφιστεί 10 Νόμοι με αποκλειστικά φορολογικές ή κατά κύριο λόγο διατάξεις.

3ον. Το σύστημα είναι αντιφατικό. Από τη μία υποτίθεται ότι καταδιώκει, με κάθε μέσο, τη φοροδιαφυγή και από την άλλη αμνηστεύει, μέσω της περαίωσης, όσους έχουν φοροδιαφύγει προκειμένου να καλύψει «μαύρες τρύπες» του Προϋπολογισμού. Μάλιστα, όπως σωστά επισημαίνει ο κ. Φορτσάκης, πέρυσι, για πρώτη φορά, παρατηρήθηκε το φαινόμενο στον ίδιο Νόμο να εισάγονται, ταυτόχρονα, μέτρα κατά της φοροδιαφυγής και φορολογική αμνηστία.

4ον. Το σύστημα είναι άδικο. Υπάρχουν φαινόμενα ισοπεδωτικής κυρωτικής αντιμετώπισης προφανώς διαφορετικών παραβάσεων ή ακόμη και δυσμενέστερης μεταχείρισης μικρότερης βαρύτητας περιπτώσεων από άλλες, σημαντικά σοβαρότερες. Το Κράτος θεωρεί τον φορολογούμενο εξαρχής εν δυνάμει φοροφυγά και όχι ειλικρινή, μέχρι απόδειξης του εναντίου.

5ον. Το σύστημα δεν χαρακτηρίζεται από σταθερότητα. Εντός ενός έτους, νέες διατάξεις καταργούν ή μεταβάλλουν διατάξεις άλλων φορολογικών νόμων, όπως έγινε με το ζήτημα της φορολόγησης των μερισμάτων (Ν. 3842/2010 και Ν. 3943/2011) πριν καν οι φορολογούμενοι συνειδητοποιήσουν τη θέση τους σε ισχύ, γεγονός που αποτυπώνει τα «γονατογραφήματα» του Υπουργείου Οικονομικών.

6ον. Το σύστημα δεν στοχεύει στην ανάπτυξη. Η Πολιτεία έχει «μονιμοποιήσει» τις έκτακτες εισφορές των επιχειρήσεων, και μάλιστα τις έχει αυξήσει για οικονομικές χρήσεις που είναι δυσμενέστερες για τις εταιρείες.

7ον. Το Κράτος δεν είναι συνεπές στις υποχρεώσεις του.

Η Κυβέρνηση έχει γίνει οπαδός του κινήματος «Δεν πληρώνω».

Μάλιστα, με δεδομένο ότι οι ληξιπρόθεσμες οφειλές του Δημοσίου προς τρίτους ανέρχονται στα 5,35 δισ. ευρώ μόνο για το 2010, αποδεικνύεται ότι η Κυβέρνηση έχει δημιουργήσει ένα τεράστιο εσωτερικό χρέος, επιβαρύνοντας, ακόμα περισσότερο, την ήδη συρρικνωμένη ρευστότητα του ιδιωτικού τομέα, διογκώνοντας τα «λουκέτα» στην αγορά και «τιμωρώντας» την επιχειρηματικότητα.

8ον. Το σύστημα είναι αναποτελεσματικό. Η υπερφορολόγηση νοικοκυριών και επιχειρήσεων δεν έχει οδηγήσει στην επιθυμητή αύξηση των εσόδων. Αντιθέτως μάλιστα, η υστέρηση έναντι των στόχων διευρύνεται.

Και αυτό γιατί, μεταξύ άλλων, διογκώνεται και η φοροδιαφυγή.

Σύμφωνα με το Εβδομαδιαίο Δελτίο της Alpha Bank, «οι απώλειες εσόδων από την αύξηση της φοροδιαφυγής στον ΦΠΑ ανέρχονται στο 1,1 δισ. ευρώ το 2010 και οι απώλειες εσόδων από την αύξηση της φοροδιαφυγής στο φόρο εισοδήματος υπερβαίνουν το 1 δισ. ευρώ το 2010.» [Alpha Bank, Εβδομαδιαίο Δελτίο Οικονομικών Εξελίξεων, 27 Ιανουαρίου 2011].

Κυρίες και Κύριοι,

Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι η φοροδιαφυγή έχει τεράστιες οικονομικές και κοινωνικές συνέπειες.

Υπονομεύει κάθε προσπάθεια δημοσιονομικής εξυγίανσης, υποδαυλίζει τη βιωσιμότητα των δημόσιων οικονομικών, δημιουργεί συνθήκες μη υγιούς ανταγωνισμού στην οικονομία, θίγει ζητήματα ισονομίας και ισοπολιτείας, υποσκάπτει το ρόλο του κοινωνικού κράτους, «ροκανίζει» την κοινωνική συνοχή.

Η φοροδιαφυγή είναι ένα φαινόμενο που καμία χώρα δεν έχει κατορθώσει να αντιμετωπίσει με απόλυτη αποτελεσματικότητα.

Η ίδια η φύση του φόρου, που αποτελεί για το φορολογούμενο υποχρεωτική μονομερή μεταβίβαση πόρων προς το κράτος, χωρίς άμεσο αντάλλαγμα ή αντίκρισμα, συντελεί σ’ αυτό.

Όλες οι Κυβερνήσεις θέτουν τον περιορισμό της φοροδιαφυγής ως έναν κεντρικό στόχο της πολιτικής τους.

Το ίδιο και η παρούσα.

Τα αποτελέσματα, όμως, αυτών των προσπαθειών στη χώρα μας δεν είναι ακόμη ικανοποιητικά.

Προτείνονται, μεταξύ άλλων, και στο πλαίσιο της ενίσχυσης της ακεραιότητας του φορολογικού συστήματος:

1ον. Η αποκατάσταση της εμπιστοσύνης μεταξύ Πολιτείας και επιχείρησης.

Η Πολιτεία για να αξιώνει αυστηρή τήρηση των φορολογικών νόμων πρέπει να δεσμεύεται για την έγκαιρη εκτέλεση των υποχρεώσεών της.

Για παράδειγμα, δεν μπορεί να αυστηροποιεί το πλαίσιο για την είσπραξη των φόρων χωρίς να δεσμεύεται για την επιστροφή των φόρων, όπου αυτό επιβάλλεται.

2ον. Η απλοποίηση και ο εξορθολογισμός της φορολογικής νομοθεσίας και η κωδικοποίησή της.

3ον. Η οριστική κατάργηση της πολιτικής των ρυθμίσεων και των φορολογικών αμνηστιών, επιλογές που υποσκάπτουν την αξιοπιστία των συνεπών φορολογουμένων και επιβραβεύουν τους φοροφυγάδες.

4ον. Η κατάργηση του Κώδικα Βιβλίων και Στοιχείων (ΚΒΣ). Προτείνεται η κατάργηση των περισσοτέρων διατάξεων και μεταφορά ορισμένων αναγκαίων διατάξεων σε άλλες φορολογίες.

Έχει νομοθετηθεί αλλά η Επιτροπή δεν έχει συνεδριάσει πολλές φορές για να γίνουν οι αλλαγές μέχρι 31.12.2011, όπως προβλέπει η γενική διάταξη κατάργησης.

5ον. Ο περιορισμός της επαφής φορολογικών αρχών και επιχειρήσεων, κατά τα πρότυπα ξένων συστημάτων.

6ον. Η θεσμοθέτηση μίας και μοναδικής επιτροπής εξωδικαστικού συμβιβασμού.

Η κατάργηση των διαφόρων επιτροπών διοικητικής επίλυσης των φορολογικών διαφορών, η ενίσχυση του θεσμού της διαιτησίας με την καθιέρωσή της ως υποχρεωτικής εφόσον ζητηθεί από το φορολογούμενο και ο εμπλουτισμός της με στελέχη από τον ιδιωτικό τομέα με παράλληλη διασφάλιση αποφυγής περιπτώσεων ασυμβιβάστου.

7ον. Η ποινική δίωξη της φοροδιαφυγής να μην εξαρτάται από τυχόν συμβιβασμό.

Δυστυχώς τώρα συνδέεται με την έκβαση της διοικητικής επίλυσης της φορολογικής διαφοράς.

8ον. Η αξιολόγηση των επιπτώσεων των νομοθετικών και κανονιστικών φορολογικών ρυθμίσεων (impact assessment) με βάση Εγκύκλιο του πρώην Πρωθυπουργού από 1ης Μαρτίου 2007.

9ον. Η δημιουργία συστήματος κεντρικής παρακολούθησης και καταγραφής συναλλαγών φορολογικού αντικειμένου επιτηδευματιών σε χρόνο πλησίον της διενέργειάς τους.

10ον. Ειδικός τρόπος φορολόγησης για επιχειρήσεις και ελεύθερους επαγγελματίες.

Κυρίες και Κύριοι,

Προς αυτή την κατεύθυνση, όπως άλλωστε πράττουμε μέχρι σήμερα, θα στηρίξουμε προσπάθειες και σχέδια για την καταπολέμηση της φοροδιαφυγής.

Αρκεί αυτά να μην είναι επικοινωνιακά «πυροτεχνήματα» και να εδράζονται σε καλά σχεδιασμένα, ρεαλιστικά και συνεκτικά πρόγραμμα.

Άλλωστε η Νέα Δημοκρατία έχει αποδείξει έμπρακτα και διαχρονικά ότι ασκεί με ευθύνη τον εκάστοτε θεσμικό ρόλο της.

Αναφορά σχετικά με το ενδεχόμενο κατάργησης υφιστάμενου καθεστώτος μειωμένων συντελεστών ΦΠΑ στα νησιά του Αιγαίου

Με την παρούσα αναφορά, σας μεταφέρω αίτημα του Δημοτικού Συμβουλίου Πάτμου, αναφορικά με το ενδεχόμενο κατάργησης του υφιστάμενου καθεστώτος μειωμένων συντελεστών Φ.Π.Α. των νήσων του Αιγαίου.

Το καθεστώς των μειωμένων συντελεστών Φ.Π.Α., που ισχύει στα νησιά του Αιγαίου, συμβάλει στην διατήρηση της ισορροπίας της κοινωνικής και οικονομικής ζωής των νήσων, από τις αυξημένες τιμές αγαθών, λόγω των αυξημένων μεταφορικών εξόδων.

Συμβάλει συνάμα στη διατήρηση της ανταγωνιστικότητας του τουριστικού προϊόντος που διαθέτουν τα νησιά, όπου με δεδομένο τις δύσκολες οικονομικές συγκυρίες, περνά κρίση και προσπαθεί να επιβιώσει.

Συνεπώς, κάθε ενδεχόμενη «κατάργηση των γεωγραφικών διαφοροποιήσεων» στο Φ.Π.Α., που πρακτικά σημαίνει κατάργηση του μειωμένου Φ.Π.Α., θα έχει αρνητικές συνέπειες, τόσο για τους κατοίκους, όσο και για το τουριστικό προϊόν.

Παρακαλώ όπως με ενημερώσετε για την εξέλιξη του ζητήματος.

Αναφορά σχετικά με το ενδεχόμενο κατάργησης τριών ΔΟΥ στο Ν. Μεσσηνίας

Με την παρούσα αναφορά, σας μεταφέρω αίτημα του Δημοτικού Συμβουλίου Τριφυλίας του Νομού Μεσσηνίας, αναφορικά με το ενδεχόμενο κατάργησης τριών Δ.Ο.Υ. του Δήμου, και συγκεκριμένα των Δ.Ο.Υ Γαργαλιάνων, Κυπαρισσίας και Φιλιατρών.

Ο πληθυσμός που εξυπηρετούν οι τρείς Δ.Ο.Υ. ξεπερνάει τις 30.000 κατοίκους και η καθε μία απέχει από την γειτονική της τουλάχιστον 16 χιλιόμετρα, με ότι αυτό συνεπάγεται για την εξυπηρέτηση των πολιτών-φορολογούμενων. Επιπλέον, πέραν των πληθυσμιακών μεγεθών, εξυπηρετεί πολίτες με ιδιαίτερα χαρακτηριστικά και ειδικότερα, στην αρμοδιότητα της Δ.Ο.Υ. Γαργαλιάνων υπάγονται περιοχές με διαρκώς αυξανόμενο τουριστικό ενδιαφέρον, αλλά και τυποποιητικές μονάδες αγροτικών προϊόντων διαρκώς αναπτυσσόμενες. Στην αρμοδιότητα της Δ.Ο.Υ. Κυπαρισσίας υπάγεται ο κύριος εμπορικός και διοικητικός ιστός του Δήμου, το αναβαθμιζόμενο λιμάνι της πόλης αλλά και ο διαρκώς αναπτυσσόμενος τουριστικός τομέας. Στην αρμοδιότητα της Δ.Ο.Υ. Φιλιατρών υπάγεται ο κύριος ιστός του πρωτογενούς – αγροτικού τομέα.

Είναι σαφές επομένως ότι η κατάργηση έστω και μιας εκ των τριών αυτών Δ.Ο.Υ. θα προκαλέσει τεράστιες δυσλειτουργίες στον οικονομικό ιστό του Δήμου και ταλαιπωρία στους φορολογούμενους.

Παρακαλώ όπως με ενημερώσετε για την εξέλιξη του ζητήματος.

TwitterInstagramYoutube