Ο κ. Πρωθυπουργός, κατά τη χθεσινή ομιλία του στη Βουλή, μεταξύ πολλών άλλων, αναφέρθηκε και στο όνομά μου.
Το ενέπλεξε, με την πονηριά που τον διακρίνει, σε μία θολή, αυθαίρετη και ψευδή λεκτική κατασκευή.
Ο κ Πρωθυπουργός, που προφανώς δεν συμβουλεύεται τους αρμόδιους συνεργάτες του, όφειλε να γνωρίζει ότι το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους (ΓΛΚ), εκ των αρμοδιοτήτων του, δεν προβαίνει σε εκταμιεύσεις ποσών σε φυσικά πρόσωπα και επιχειρήσεις, παρά μόνο σε Υπουργεία κατόπιν αιτημάτων που τα ίδια θέτουν. Αιτήματα τα οποία εξετάζονται και αξιολογούνται από τις αρμόδιες υπηρεσίες του.
Η διαδικασία αυτή, όπως και η διαδικασία για τις ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις του Δημοσίου προς ιδιώτες, ακολουθείται μέχρι και σήμερα.
Για την υλοποίηση της αποπληρωμής τους έχουν υπογραφεί, από το 2012, μνημόνια συνεργασίας ανάμεσα στο Γενικό Λογιστήριο του Κράτους, τα Υπουργεία και τους εποπτευόμενους φορείς τους. Μνημόνια που ισχύουν μέχρι και σήμερα.
Ως εκ τούτου, λόγω του υφιστάμενου θεσμικού πλαισίου αλλά και του αξιακού συστήματος που υπηρετούσε η τότε πολιτική διεύθυνσή του, περιθώριο για προνομιακή αντιμετώπιση εταιρειών από το ΓΛΚ δεν υφίστατο.
Ο κ Πρωθυπουργός προφανώς νομίζει ότι δηλητηριάζοντας την πολιτική ατμόσφαιρα με «λάσπη» εισαγωγής ακόμη και από τη «Σαχάρα», θα καταφέρει να επηρεάσει την ετυμηγορία των Ελλήνων πολιτών που πλησιάζει.
Σημεία τοποθέτησης στην Επιτροπή Οικονομικών Υποθέσεων κατά την ακρόαση του Εκπροσώπου της Ελλάδας στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, κ. Μιχάλη Ψαλιδόπουλου
1ο: Η επόμενη ημέρα της λήξεως του προγράμματος.
Η χρηματοδότηση της χώρας, μέσω των προγραμμάτων, φαίνεται να ολοκληρώνεται το καλοκαίρι.
Όμως, η επόμενη ημέρα δεν θα βρει τη χώρα στη ίδια κατάσταση που βρέθηκαν οι άλλες χώρες που εφάρμοσαν προγράμματα προσαρμογής.
Και αυτό γιατί:
1ον. Η Κυβέρνηση έχει ψηφίσει νέα μέτρα λιτότητας για μετά τη λήξη του προγράμματος.
2ον. Η Κυβέρνηση έχει δεσμευτεί στην επίτευξη υψηλών πρωτογενών πλεονασμάτων για πολλά χρόνια μετά το 2018.
3ον. Η Κυβέρνηση έχει δεσμεύσει τη δημόσια περιουσία της χώρας για χρονικό διάστημα περίπου ενός αιώνα.
4ον. Η Κυβέρνηση έχει συμφωνήσει η υλοποίηση των αναγκαίων παρεμβάσεων για τη ρύθμιση του χρέους να μετατεθεί για μετά το καλοκαίρι, ένα αυτό κριθεί τότε αναγκαίο.
5ον. Η Κυβέρνηση έχει αποδεχθεί τον μηχανισμό ενισχυμένης και όχι μετα-προγραμματικής εποπτείας (Κανονισμός ΕΕ 472/2013).
2ο: Η δημιουργία ταμειακού αποθέματος.
Η Κυβέρνηση επιλέγει να μην ζητήσει προληπτική γραμμή στήριξης, προσπαθώντας να φτιάξει ένα ταμειακό απόθεμα.
Αυτό όμως το κάνει χρησιμοποιώντας εις βάρος της ρευστότητας τις «κουτσουρεμένες δόσεις» του δανείου, επιβάλλοντας εσωτερική στάση πληρωμών, υπερφορολογώντας νοικοκυριά και επιχειρήσεις, προχωρώντας σε σχετικά ακριβές εκδόσεις χρέους, όταν οι διαθέσιμοι από το πρόγραμμα πόροι, οι οποίοι – με ευθύνη της – δεν αντλούνται, προσφέρονται με πολύ χαμηλότερο επιτόκιο.
Συνεπώς «χτίζει» ταμειακό απόθεμα, «στραγγαλίζοντας» την πραγματική οικονομία.
3ο: Βιωσιμότητα του δημοσίου χρέους.
Στην ανάλυση βιωσιμότητας χρέους, τον Ιούνιο του 2015, το ΔΝΤ υποστήριζε ότι το χρέος είχε μπει σε «μονοπάτι βιωσιμότητας» από τον Μάιο του 2014.
Εκτιμούσε ότι αυτό θα διαμορφωνόταν κοντά στο 60% του ΑΕΠ το 2060, ενώ οι χρηματοδοτικές ανάγκες κοντά στο 13% του ΑΕΠ.
Στην τελευταία ανάλυση βιωσιμότητας χρέους, τον Ιούλιο του 2017, το ΔΝΤ εκτιμά ότι το δημόσιο χρέος θα εκτοξευθεί στο 195% του ΑΕΠ το 2060, ενώ οι χρηματοδοτικές ανάγκες στο 45% του ΑΕΠ!
Και χαρακτηρίζει το χρέος ως «εξαιρετικά μη βιώσιμο».
Είναι προφανές ότι η βιωσιμότητά του επιβαρύνθηκε την τελευταία τριετία, ιδιαίτερα το 1ο εξάμηνο του 2015.
Ο Διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος εκτιμά το κόστος εκείνης της περιόδου στα 86 δισ. ευρώ.
Ο Επικεφαλής του ESΜ στα 100 δισ. ευρώ.
Και ο πρώην επικεφαλής του Euro Working Group στα 200 δισ. ευρώ.
Θεωρούμε ότι η αναγκαία σήμερα ρύθμιση του χρέους, θα πρέπει να είναι καθαρή, ποσοτικοποιημένη και αυτόματη.
Τέλος, εκτιμούμε ότι η ρήτρα ανάπτυξης αποτελεί «αντικίνητρο ανάπτυξης».
Κι αυτό γιατί όσο περισσότερο θα αυξάνεται το εθνικό εισόδημα, τόσο περισσότερο το μέρισμα της ανάπτυξης δεν θα πηγαίνει στους πολίτες, αλλά θα κατευθύνεται για την εξυπηρέτηση του χρέους.
4ο: Ανάπτυξη.
Η χώρα επέστρεψε στην ύφεση την περίοδο 2015-2016, μετά την ανάκαμψη του 2014.
Το 2017, ο ρυθμός μεγέθυνσης διαμορφώνεται στο 50% των στόχων.
Και το 2018 προβλέπεται ότι θα υπάρξει νέα υστέρηση.
Με βάση τις εκτιμήσεις του ΔΝΤ, η απώλεια δυνητικού ΑΕΠ την περίοδο 2015-2017 ανέρχεται στα 29 δισ. ευρώ (από πρόβλεψη για ονομαστικό ΑΕΠ στα 207 δισ. ευρώ το 2017, διαμόρφωση τελικά στα 178 δισ. ευρώ το 2017).
Ενώ με βάση την προχθεσινή έκθεση του Ταμείου για την Ευρώπη, η Ελλάδα είναι η χώρα με τη μεγαλύτερη επιδείνωση των προσδοκιών για άνοδο του ΑΕΠ φέτος και το 2019 και ένα από τα δύο μόνο κράτη-μέλη που θα τα πάνε χειρότερα στο πεδίο της ανάπτυξης από ότι αρχικά προβλεπόταν.
5ο: Ληξιπρόθεσμες οφειλές του Δημοσίου.
Αυτές έχουν διαμορφωθεί περίπου στο ύψος του 2014, παρά το γεγονός ότι έχουν εκταμιευθεί περισσότερα από 5 δισ. ευρώ από δόσεις της δανειακής σύμβασης για την αποπληρωμή τους.
Η Κυβέρνηση ισχυρίζεται ότι αυτές θα μηδενιστούν τον Αύγουστο.
Κάθε μήνα όμως αυξάνουν.
Παράλληλα, από τη σκούπισμα των ταμειακών διαθεσίμων φορέων της Γενικής Κυβέρνησης, η Κυβέρνηση έχει προχωρήσει στην έκδοση repos, ύψους άνω των 22 δισ. ευρώ, από 8,5 δισ. ευρώ στο τέλος του 2014, στερώντας ρευστότητα από την οικονομία.
6ο: Ιδιωτικό χρέος.
Οι ληξιπρόθεσμες οφειλές των πολιτών προς τις εφορίες και τα ασφαλιστικά ταμεία διαρκώς αυξάνονται, υπερβαίνοντας πλέον τα 130 δισ. ευρώ.
Παρουσιάζουν έτσι μία αύξηση της τάξεως του 55% από το τέλος του 2014.
Αυτό το πρόβλημα της οικονομικής πολιτικής της Κυβέρνησης, με την υπερφορολόγηση των πολιτών και την αύξηση ασφαλιστικών εισφορών νοικοκυριών και επιχειρήσεων.
Ο Βουλευτής Φθιώτιδας κ. Χρήστος Σταϊκούρας, κατέθεσε την υπ’ αρίθμ. 6001 /16.5.2018 Ερώτηση στη Βουλή, σχετικά με την Αξιοποίηση της ακίνητης περιουσίας του Δημοσίου.
Ακολουθεί το κείμενο της Ερώτησης:
Ερώτηση
προς το Υπουργείο Οικονομικών
Αθήνα, 16 Μαΐου 2018
Θέμα: Αξιοποίηση της ακίνητης περιουσίας του Δημοσίου.
Η Νέα Δημοκρατία θεωρεί ιδιαίτερης σημασίας την αξιοποίηση της ακίνητης περιουσίας του Δημοσίου. Και αυτό γιατί μια ορθολογική και στοχευμένη διαχείριση, αξιοποίηση και ανάπτυξη της δημόσιας ακίνητης περιουσίας μπορεί να εξασφαλίσει σημαντικά, σταθερά και σε μακροχρόνια βάση έσοδα για το Ελληνικό Δημόσιο, να μειώσει το ύψος του χρέους, και – το κυριότερο – να δημιουργήσει πρόσθετα αναπτυξιακά οφέλη για τις τοπικές κοινωνίες και οικονομίες.
Δυστυχώς όμως, τα αποτελέσματα της κυβερνητικής πολιτικής και σε αυτό το πεδίο είναι πενιχρά, δημιουργούν προβληματισμούς και γεννούν ερωτήματα.
Συγκεκριμένα:
1ο Ζήτημα: Περιστολή της σπατάλης που σχετίζεται με τα μισθώματα του Δημοσίου.
Στις 11 Μαΐου 2017 ο κ. Τσακαλώτος σε απάντηση επίκαιρης ερώτησης δήλωσε: «Η περιστολή της σπατάλης που σχετίζεται με τα μισθώματα του Δημοσίου θα περιληφθεί στην επισκόπηση δαπανών που κάνει το Υπουργείο Οικονομικών και θα ολοκληρωθεί έως το τέλος του 2017».
2οΖήτημα: Εντοπισμός ακινήτων.
Σύμφωνα με την Παράγραφο 6 του Άρθρου 196 του Νόμου 4389/2016, η Ελληνική Κυβέρνηση έχει δεσμευθεί να εντοπίσει ακίνητα προς αξιοποίηση από το μητρώο ακίνητης περιουσίας της Γενικής Γραμματείας Ακίνητης Περιουσίας, καθώς και τα αρχεία συναρμόδιων Υπουργείων. Στην έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής που συνόδευσε την ολοκλήρωση της 2ης αξιολόγησης του τρέχοντος προγράμματος, το πλήθος αυτών των ακινήτων καθορίστηκε σε 200.000.
Για το σκοπό αυτό, με απόφαση του Υπουργού Οικονομικών, συστάθηκε, στις 9 Ιουνίου 2017, ομάδα εργασίας 40 ατόμων οι οποίοι εκπροσωπούν τους σχετιζόμενους φορείς.
3ο Ζήτημα: Περιουσιακά στοιχεία Εταιρείας Ακινήτων Δημοσίου (ΕΤΑΔ ΑΕ).
Η ΕΤΑΔ ΑΕ, η οποία έχει ενταχθεί ως θυγατρική στο Υπερταμείο, διαχειρίζεται 72.000 ακίνητα.
Σύμφωνα με δημοσιεύματα του Τύπου, γνωρίζει που βρίσκονται περίπου τα 1.000 εξ’ αυτών, ενώ νομικά και πολεοδομικά ώριμα δεν είναι ούτε τα 300.
Κατόπιν των ανωτέρω:
ΕΡΩΤΑΤΑΙ
ο κ. Υπουργός:
Ερώτημα 1: Ποιές δράσεις έχουν αναληφθεί από το 2015 μέχρι σήμερα και ποιά τα μετρήσιμα αποτελέσματα για την περιστολή της δαπάνης που σχετίζεται με τα μισθώματα του Δημοσίου; Ποιά είναι τα σχετικά αποτελέσματα του spending review και γιατί δεν έχουν ακόμη αυτά δημοσιοποιηθεί;
Ερώτημα 2: Δεδομένου ότι η εφαρμογή εναλλακτικών μεθόδων αξιοποίησης της δημόσιας ακίνητης περιουσίας αποτελεί διαχρονική θέση του ΣΥΡΙΖΑ, ποιά τα αποτελέσματα αυτής της πολιτικής από το 2015 έως και σήμερα; Ποια έργα έχουν ολοκληρωθεί ή έχουν ενταχθεί στο παραπάνω πλαίσιο; Πόσα κεφάλαια του ιδιωτικού τομέα έχουν κινητοποιηθεί, εξαιρουμένων των ιδιωτικοποιήσεων, στο πεδίο της αξιοποίησης της δημόσιας ακίνητης περιουσίας; Ποια τα αποτελέσματα της παραπάνω πολιτικής από την ίδρυση του Υπερταμείου έως και σήμερα;
Ερώτημα 3: Ποιά τα αποτελέσματα της ομάδας εργασίας ως προς τον εντοπισμό των ακινήτων σχεδόν 11μήνες μετά τη σύστασή της; Πόσα ακίνητα έχουν ήδη εντοπιστεί και ποιος ο βαθμός ωριμότητάς τους; Ποια είναι τα σχετικά χρονοδιαγράμματα;
Ερώτημα 4: Πόσα ακίνητα γνωρίζει η ΕΤΑΔ που ακριβώς βρίσκονται και πόσα είναι σε τέτοιο βαθμό ωριμότητας, ώστε να συγκεντρωθεί το πλήθος των 200.000 ακινήτων που ορίζουν οι μνημονιακές υποχρεώσεις της χώρας; Πόσα ακίνητα της ΕΤΑΔ έχουν αξιοποιηθεί από το 2015 έως και σήμερα με εναλλακτικούς τρόπους και πόσα με ιδιωτικοποίηση; Ποια τα οικονομικά οφέλη και στις δύο εναλλακτικές περιπτώσεις;
Θέμα: Προμήθεια Αξονικού Τομογράφου και Οργανισμός Γενικού Νοσοκομείου Λαμίας
Πριν από περίπου 3,5 χρόνια, στις 17 Σεπτεμβρίου 2014, με έγγραφό του, ο τότε Διοικητής του Γενικού Νοσοκομείου Λαμίας (ΓΝΛ), μετά από ομόφωνη απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου του Νοσοκομείου και κοστολογημένη εισήγηση των υπηρεσιακών παραγόντων αυτού, ζήτησε από τα Υπουργεία Υγείας και Οικονομικών, την «κατ’ εξαίρεση έγκριση προμήθειας Αξονικού Τομογράφου για τις ανάγκες του ΓΝΛ, προϋπολογισμού 250.000 ευρώ με ΦΠΑ».
Ως γνωστόν, η προηγούμενη Κυβέρνηση, ικανοποίησε τάχιστα το συγκεκριμένο αίτημα, εξασφαλίζοντας τις σχετικές πιστώσεις (όπως εξασφάλισε τις αναγκαίες πιστώσεις και για άλλες ανάγκες ιατρικού και τεχνολογικού εξοπλισμού του Νοσοκομείου, συνολικού ύψους 605.000 ευρώ, εκτός Προϋπολογισμού του φορέα). Η σχετική απόφαση υπεγράφη στις 25 Νοεμβρίου 2014.
Η σημαντική αυτή παρακαταθήκη για τους πολίτες, θα περίμενε κανείς να αξιοποιηθεί άμεσα από την Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ. Παρ’ όλα αυτά, η ανικανότητα και η αβελτηρία της σημερινής Κυβέρνησης (και) στον Τομέα της Υγείας (π.χ. πολύμηνη καθυστέρηση ορισμού Διοικητή και Διοικητικού Συμβουλίου κ.α.), οδήγησαν τη σχετική έγκριση σκοπιμότητας για την προμήθεια αξονικού τομογράφου 16 τομών, με απόφαση του Αναπληρωτή Υπουργού Υγείας, να ολοκληρωθεί στις 12 Οκτωβρίου 2016, σχεδόν δύο ολόκληρα χρόνια μετά!
Είχε προηγηθεί η επίκαιρη Ερώτηση του υπογράφοντος προς τον Αναπληρωτή Υπουργό Υγείας στις 12 Σεπτεμβρίου 2016, και η παραδοχή, εκ μέρους του κ. Πολάκη, πως«ο αξονικός τομογράφος 16 τομών αξίας 250.000 ευρώ είναι πράγματι αναγκαίος για το Γενικό Νοσοκομείο Λαμίας. Θα προκηρυχθούν οι διαγωνισμοί.» Και συμπλήρωνε: «Τέλος πάντων, μην ανησυχείτε! Δεν πρόκειται να χαθεί ούτε ένα ευρώ από αυτά τα οποία στείλατε τότε ως Υπουργός στο Νοσοκομείο Λαμίας».
Αργότερα, τον Ιούλιο του 2017, ο τότε Διοικητής του Γενικού Νοσοκομείου Λαμίας, σε αντίθετη κατεύθυνση με τον Αναπληρωτή Υπουργό Υγείας, κρίνει πως οι 16 τομές δεν επαρκούν και ζητά επιπλέον πίστωση 100.000 ευρώ από το Υπουργείο Υγείας, προκειμένου να προχωρήσει σε προμήθεια αξονικού τομογράφου 32 τομών.
Σήμερα, τέλος Απρίλιου του 2018, 3,5 χρόνια αργότερα, με διαθέσιμες τις σχετικές πιστώσεις, νέος αξονικός τομογράφος ακόμη δεν υπάρχει…
Στο μεσοδιάστημα; Οι συχνές βλάβες του υπάρχοντος, μη κατάλληλου πλέον, μηχανήματος οδηγούν ασθενείς και εξεταζόμενους πολίτες εκατοντάδες χιλιόμετρα μακριά από τη Λαμία, πολλές φορές με κίνδυνο της ζωής τους. Όσο για το κόστος των συνεχών επισκευών; Σύμφωνα με την απάντηση του Υπουργείου Υγείας, μόνο μέχρι τον Ιούνιο του 2017, είχαν δαπανηθεί 285.000 ευρώ!!! Θα μπορούσε κάλλιστα να είχε ήδη αγοραστεί ένας επιπλέον αξονικός τομογράφος…
Επίσης, από τον Δεκέμβριο του 2014, υφίσταται νέος «Οργανισμός του Γενικού Νοσοκομείου Λαμίας».
Σύμφωνα με τις διατάξεις του νέου Οργανισμού, μεταξύ άλλων, αυξάνονται οι υφιστάμενες κλίνες του Νοσοκομείου από 340 σε 407 και αυξάνεται ο αριθμός των θέσεων ιατρών ΕΣΥ και υπηρετούντων στη νοσηλευτική υπηρεσία. Άλλωστε στη βάση αυτού του Οργανισμού έχουν γίνει και οι όποιες προκηρύξεις θέσεων τα τελευταία λίγα χρόνια.
Όμως η Κυβέρνηση, όπως και σε άλλους τομείς στην περιοχή μας, έτσι και στον ευαίσθητο χώρο της υγείας, επιδεικνύει προχειρότητα, αδιαφορία και εγκατάλειψη.
Επειδή ο Αναπληρωτής Υπουργός Υγείας θα επισκεφτεί την Τετάρτη, 25 Απριλίου, την πόλη της Λαμίας,
ΕΡΩΤΑΤΑΙ
ο κ. Υπουργός:
Πότε επιτέλους σκοπεύει η Κυβέρνηση να αξιοποιήσει τις διαθέσιμες από το 2014 πιστώσεις για την προμήθεια νέου αξονικού τομογράφου στο Γενικό Νοσοκομείο Λαμίας;
Ποιος είναι ο προγραμματισμός του Υπουργείου για την υλοποίηση του νέου Οργανισμού, ο οποίος και ενισχύει τη λειτουργικότητα του Νοσοκομείου;
Θέμα: Ίδρυση Υποδιεύθυνσης Ασφαλείας στη Διεύθυνση Αστυνομίας Φθιώτιδας
Είναι γεγονός πως η Διεύθυνση Αστυνομίας Φθιώτιδας αντιμετωπίζει αυξημένες υπηρεσιακές ανάγκες (λειτουργία έδρας Εφετείου στη Λαμία, λειτουργία καταστήματος κράτησης στο Δομοκό, αστυνόμευση εθνικής οδού Αθηνών – Λαμίας και προσεχώς του νέου οδικού άξονα Ε-65, συμμετοχή της ποδοσφαιρικής ομάδας «ΠΑΣ Λαμία» στη Superleague κλπ.).
Παρόλα αυτά, οι οργανικές θέσεις της Φθιώτιδας, της έδρας της Γενικής Περιφερειακής Αστυνομικής Διεύθυνσης Στερεάς Ελλάδας, μειώθηκαν το 2017, σε αντίθεση με το 2014, όταν και είχαν αυξηθεί σημαντικά.
Επισημαίνω πως μετά και την πρόσφατη αναδιάρθρωση των Υπηρεσιών της Ελληνικής Αστυνομίας, η Γενική Περιφερειακή Διεύθυνση Στερεάς Ελλάδας είναι η μοναδική Περιφερειακή Αστυνομική Διεύθυνση της χώρας που δεν διαθέτει Υποδιεύθυνση Ασφαλείας.
Το προσωπικό του Τμήματος Ασφαλείας Λαμίας επιλαμβάνεται σε όλα τα σοβαρά περιστατικά που λαμβάνουν χώρα στην Περιφερειακή Ενότητα Φθιώτιδας, με αριθμό προσωπικού επιπέδου Τμήματος και όχι αριθμό προσωπικού που αντιστοιχεί σε Υποδιεύθυνση Ασφαλείας.
Σε συνάντηση βουλευτών και εκπροσώπων της Ένωσης Αστυνομικών Υπαλλήλων Φθιώτιδας με την πολιτική και υπηρεσιακή ηγεσία του Υπουργείου, το Μάιο του 2017, όταν ετέθησαν αυτά τα ζητήματα, υπήρξε η πολιτική δέσμευση για την ίδρυση Υποδιεύθυνσης Ασφαλείας στη Διεύθυνση Αστυνομίας Φθιώτιδας και κατ’ επέκταση για την μερική αύξηση των οργανικών θέσεων στην Περιφερειακή Ενότητα Φθιώτιδας.
Κατόπιν των ανωτέρω,
ΕΡΩΤΑΤΑΙ
ο κ. Υπουργός
1ον. Ισχύει η δέσμευση του Υπουργείου για Ίδρυση Υποδιεύθυνσης Ασφαλείας Λαμίας;
2ον. Αν ναι, ποιο είναι το χρονοδιάγραμμα ίδρυσης της εν λόγω υπηρεσίας;
Θα συμφωνείτε υποθέτω και εσείς ότι η αποπληρωμή των ληξιπρόθεσμων οφειλών του Δημοσίου προς τους ιδιώτες, πέραν της συμβολής της στην εξυγίανση των προϋπολογισμών των φορέων της Γενικής Κυβέρνησης και στην ενίσχυση της αξιοπιστίας του Δημοσίου, συνιστά βασική πηγή τόνωσης της ρευστότητας στην οικονομία.
Στο τέλος του 2012, η τότε Κυβέρνηση δημιούργησε το θεσμικό και λειτουργικό πλαίσιο για την σταδιακή εξόφλησή τους. Πλαίσιο που ισχύει και εφαρμόζεται μέχρι και σήμερα.
Το αποτέλεσμα ήταν οι ληξιπρόθεσμες οφειλές του Δημοσίου, από περίπου 9,6 δισ. ευρώ στο τέλος του 2012, να μειωθούν, μέσα σε 2 χρόνια, περίπου κατά 6 δισ. ευρώ, βοηθώντας ουσιαστικά στην καταγραφή θετικού ρυθμού οικονομικής μεγέθυνσης – για πρώτη φορά – το 2014.
Δυστυχώς όμως, από τον Ιανουάριο του 2015, η κατάσταση άλλαξε.
Οι ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις του Δημοσίου άρχισαν και πάλι να «τραβούν την ανηφόρα», ως αποτέλεσμα – κυρίως – της «εσωτερικής στάσης πληρωμών» που κήρυξε η σημερινή Κυβέρνηση.
Έτσι, παρά το γεγονός ότι έχουν εκταμιευθεί περισσότερα από 5 δισ. ευρώ από δόσεις της δανειακής σύμβασης για την αποπληρωμή τους, αυτές οι οφειλές παραμένουν υψηλές, ξεπερνώντας σήμερα τα 3 δισ. ευρώ.
Συνεπώς, ερωτάστε κε. Υπουργέ:
1ον. Για ποιό λόγο οι ληξιπρόθεσμες οφειλές του Δημοσίου παραμένουν υψηλές παρά τους πρόσθετους δανειακούς και πλέον εθνικούς πόρους που διατίθενται για την αποπληρωμή τους, όταν μάλιστα, σύμφωνα με την Εισηγητική Έκθεση του Προϋπολογισμού σας, «η εξόφλησή τους αποτελεί βασική προτεραιότητα για το Υπουργείο Οικονομικών»;
2ον. Σε τι ύψος ανέρχονται οι νέες οφειλές που δημιουργήθηκαν την τελευταία τριετία;
3ον. Ποιος είναι ο προγραμματισμός για την αποπληρωμή τους εντός του 2018; Πως θα χρηματοδοτηθεί η εξόφλησή τους από δανειακούς και εθνικούς πόρους;
4ον. Πότε εκτιμά το Υπουργείο Οικονομικών ότι θα ολοκληρωθεί η εκκαθάριση των ληξιπρόθεσμων οφειλών του Δημοσίου;
Σας ευχαριστώ πολύ.
Δευτερολογία
Κύριε Υπουργέ,
Από την απάντησή σας, καθώς και από πρόσθετα στοιχεία που δεν πρόλαβα να αναπτύξω κατά την πρωτολογία μου, προκύπτουν ορισμένα χρήσιμα συμπεράσματα:
1ο Συμπέρασμα: Η Κυβέρνηση, εξαιτίας τόσο της επιλογής της να συντηρεί την «εσωτερική στάση πληρωμών» όσο και της ανικανότητάς της να απορροφήσει τους διαθέσιμους πόρους, δημιουργεί συνεχώς νέες ληξιπρόθεσμες οφειλές.
Και σε αυτές πρέπει να προστεθούν και όσες υποχρεώσεις του Δημοσίου δεν καταγράφονται, όπως είναι, σύμφωνα με την Έκθεση Συμμόρφωσης της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, οι εκκρεμείς επιστροφές φόρων καθώς και αιτήσεις συνταξιοδότησης.
Επιπρόσθετα, όπως επισημαίνει η ίδια Έκθεση, από τους συνολικούς δανειακούς πόρους που μεταβιβάστηκαν για την αποπληρωμή ληξιπρόθεσμων οφειλών το 2017, μόνο οι μισοί έφτασαν στους τελικούς δικαιούχους.
Το υπόλοιπο ποσό είτε κόλλησε σε φορείς του Δημοσίου είτε δεν έφτασε στους φορείς.
2ο Συμπέρασμα: Λόγω της Κυβερνητικής καθυστέρησης στην απορρόφηση της χρηματοδότησης του προγράμματος, η διαδικασία αποπληρωμής των ληξιπρόθεσμων οφειλών έχει διαφοροποιηθεί επί το δυσμενέστερο για τη χώρα μας.
Το Δημόσιο έχει πλέον την υποχρέωση, όπως καταγράφεται – για πρώτη φορά – μετά την 2η αξιολόγηση, να συμβάλει με ίδιους πόρους στην αποπληρωμή των ληξιπρόθεσμων οφειλών.
Πέρυσι η αναλογία ήταν 1/2 έναντι των δόσεων του δανείου.
Σήμερα αυτή έγινε ακόμη πιο δυσμενής, διαμορφώθηκε στο 50%-50%, επιβαρύνοντας – ακόμη περισσότερο – τους Έλληνες φορολογούμενους.
Υπενθυμίζεται ότι αντίστοιχη, σχετική πρόβλεψη δεν υπήρξε στο 2ο Μνημόνιο.
3ο Συμπέρασμα: Η πλήρης εκκαθάριση των ληξιπρόθεσμων οφειλών έχει παραπεμφθεί στις «αριστερές καλένδες».
Αρχικά, με βάση το 3ο Μνημόνιο, τον Αύγουστο του 2015, η αποπληρωμή τους θα ολοκληρωνόταν έως το τέλος του 2016.
Στη συνέχεια, με βάση το Συμπληρωματικό Μνημόνιο, τον Ιούνιο του 2016, αυτή μετατέθηκε για τον Ιούνιο του 2017.
Και σήμερα, με βάση την Εισηγητική Έκθεση του Κρατικού Προϋπολογισμού, απλώς «αναμένεται η περαιτέρω μείωσή τους εντός του 2018».
Συνεπώς, για ακόμη μία φορά, επιβεβαιώνονται η Κυβερνητική αδυναμία, ανικανότητα και αναποτελεσματικότητα.
Είναι σαφές ότι η σημερινή Κυβέρνηση δεν θέλει, δεν ξέρει και δεν μπορεί να «ρίξει» ρευστότητα στην αγορά.
Στον αντίποδα αυτής της οικονομικά ανορθολογικής Κυβερνητικής πρακτικής, βασικός άξονας της οικονομικής πρότασης της Νέας Δημοκρατίας είναι η ενίσχυση της ρευστότητας στην οικονομία, με την αξιοποίηση των διαθέσιμων ευρωπαϊκών κονδυλίων, με την εκτέλεση του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων που διαμορφώθηκε – πέρυσι – στο χαμηλότερο επίπεδο της τελευταίας 10ετίας, με την αποπληρωμή των ληξιπρόθεσμων οφειλών του Δημοσίου και με τη σταδιακή εξομάλυνση της πιστωτικής επέκτασης μέσω του τραπεζικού συστήματος.
Ο Τομεάρχης Οικονομικών της Νέας Δημοκρατίας, Βουλευτής Φθιώτιδας κ. Χρήστος Σταϊκούρας, κατέθεσε Ερώτηση στη Βουλή (αριθ. πρωτ. 4298/12.03.2018), σχετικά με τις εκτιμήσεις και τις προβλέψεις για τους ρυθμούς ανάπτυξης των ετών 2017 και 2018.
Ακολουθεί το κείμενο της Ερώτησης:
Ερώτηση
προς το Υπουργείο Οικονομικών
Θέμα: Εκτιμήσεις και προβλέψεις για τους ρυθμούς ανάπτυξης των ετών 2017 και 2018
Το 2017, με βάση τα προσωρινά στοιχεία που ανακοίνωσε η ΕΛΣΤΑΤ (Τριμηνιαίοι και Ετήσιοι Εθνικοί Λογαριασμοί), η ελληνική οικονομία εμφάνισε αναιμικό ρυθμό μεγέθυνσης, της τάξης του 1,4%, πολύ χαμηλότερο από τις αρχικές και μεταγενέστερες Κυβερνητικές προβλέψεις, διευρύνοντας το χάσμα από τις υπόλοιπες ευρωπαϊκές οικονομίες.
Υπενθυμίζεται ότι η Κυβέρνηση, πριν από ένα έτος, προέβλεπε ρυθμό ανάπτυξης 2,7% για το 2017 (Κρατικός Προϋπολογισμός 2017), στη συνέχεια αναθεώρησε την πρόβλεψή της στο 1,8% (Προσχέδιο Κρατικού Προϋπολογισμού 2018), γα να καταλήξει σε εκτίμηση για 1,6% (Κρατικός Προϋπολογισμός 2018). Ενώ και ο ίδιος ο Πρωθυπουργός σε δηλώσεις του, τέλος Νοεμβρίου, εκτιμούσε ότι «η οικονομία αναμένεται να καταγράψει για πρώτη φορά μετά από σχεδόν μια δεκαετία ανάπτυξη κοντά στο 2%».
Έτσι η Ελλάδα παραμένει, σύμφωνα με τις διεθνείς Εκθέσεις, η μοναδική – παγκοσμίως – αρνητική αναπτυξιακή έκπληξη.
Και σαν να μην έφτανε η αναπτυξιακή υστέρηση των τελευταίων ετών, με βάση την εγκύκλιο του Υπουργείου Οικονομικών για την Κατάρτιση του Μεσοπροθέσμου Προγράμματος Δημοσιονομικής Στρατηγικής 2019-2022 (αριθ. Πρωτ. 2/21112/09.03.2018), ο ρυθμός ανάπτυξης της οικονομίας εκτιμάται ότι θα διαμορφωθεί στο 2,3% για το έτος 2018, χαμηλότερος από την πρόσφατη πρόβλεψη του Κρατικού Προϋπολογισμού (ήταν για 2,5%).
Κατόπιν των ανωτέρω, και λαμβάνοντας υπόψη τις συνεχείς επί το δυσμενέστερο αναθεωρήσεις και αστοχίες της Κυβέρνησης στις προβλέψεις για το ρυθμό ανάπτυξης,
ΕΡΩΤΑΤΑΙ
ο κ. Υπουργός:
1ον. Ποιοι είναι οι λόγοι που ο ρυθμός ανάπτυξης για το 2017 ήταν χαμηλότερος από τις αρχικές και μεταγενέστερες προβλέψεις της Κυβέρνησης αλλά και τις εκτιμήσεις του ίδιου του Πρωθυπουργού;
2ον. Έχουν ενσωματωθεί τα τελευταία στοιχεία των Τριμηνιαίων και Ετήσιων Εθνικών Λογαριασμών της ΕΛΣΤΑΤ, ιδιαίτερα δε για την ιδιωτική κατανάλωση, στην αναθεωρημένη επί τα χείρω πρόβλεψη για το ρυθμό ανάπτυξης του 2018;
3ον. Υπάρχει κίνδυνος η Κυβέρνηση να αποτύχει και πάλι στην πρόβλεψή της και ο ρυθμός ανάπτυξης του 2018 να είναι ακόμη χαμηλότερος;
Καλώς ορίσατε, για ακόμη μία φορά, στην Ελλάδα και το Ελληνικό Κοινοβούλιο, προκειμένου να συζητήσουμε για το μέλλον της Ευρώπης.
Ευρώπη η οποία, τα τελευταία χρόνια, βρέθηκε αντιμέτωπη με μία πολυδιάστατη οικονομική, κοινωνική, θεσμική και πολιτική κρίση.
Κρίση που έπληξε, λιγότερο ή περισσότερο, όλα τα κράτη-μέλη της.
Με καθυστερήσεις, συμβιβασμούς και – σε ορισμένες περιπτώσεις – με υψηλό κοινωνικό κόστος, οι Ευρωπαϊκές ηγεσίες κατάφεραν να οδηγήσουν το ευρωπαϊκό οικοδόμημα στην έξοδο από την κρίση.
Η Ευρωπαϊκή Ένωση όμως εξακολουθεί να αντιμετωπίζει μεγάλες προκλήσεις, όπως είναι η συμπλήρωση της αρχιτεκτονικής της, το δημογραφικό πρόβλημα, η προσφυγική κρίση, η ασφάλεια, η διαχείριση του Brexit, η κατεύθυνση της νομισματικής πολιτικής, οι οικονομικές σχέσεις με άλλες χώρες, ο φορολογικός ανταγωνισμός, η ευστάθεια των χρηματοπιστωτικών οργανισμών, οι τεχνολογικές εξελίξεις και η χρηματοοικονομική καινοτομία.
Η απάντηση στις προκλήσεις πρέπει να είναι περισσότερη και πιο ποιοτική Ευρώπη, με ενισχυμένη την ευρωπαϊκή αλληλεγγύη.
Με εμβάθυνση και ενδυνάμωση της οικονομικής και νομισματικής ενοποίησης, με καλύτερο οικονομικό συντονισμό, με επαρκή εργαλεία και πόρους για την αντιμετώπιση ανισορροπιών, με κανόνες μακροπρόθεσμης οικονομικής διακυβέρνησης.
Σε αυτή την κατεύθυνση μπορούν να συμβάλλουν:
Η ενίσχυση των μηχανισμών μακροοικονομικής εξισορρόπησης, οι οποίοι θα λειτουργούν συμμετρικά για τα κράτη-μέλη.
Η υλοποίηση υπεύθυνων δημοσιονομικών πολιτικών, λαμβάνοντας υπόψη τον οικονομικό κύκλο.
Η πραγματοποίηση έξυπνων διαρθρωτικών αλλαγών.
Η ολοκλήρωση της τραπεζικής ένωσης, με την λειτουργία ενός ευρωπαϊκού φορέα εγγύησης καταθέσεων.
Η προώθηση της ένωσης των κεφαλαιαγορών, με στόχο τη διεύρυνση των πηγών χρηματοδότησης – κυρίως – των μικρομεσαίων επιχειρήσεων.
Η μετατροπή του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας σε Ευρωπαϊκό Νομισματικό Ταμείο.
Σε αυτή τη συζήτηση για το μέλλον της Ευρώπης, η Ελλάδα πρέπει να είναι δημιουργικά παρούσα και ενεργή.
Χώρα η οποία κατάφερε τα προηγούμενα χρόνια, με τις τεράστιες θυσίες των πολιτών της, και παρά τα ενδογενή και εξωγενή σφάλματα αυτής της περιόδου, να διορθώσει χρόνιες ανισορροπίες, να εξαλείψει τα «δίδυμα ελλείμματα» και να υλοποιήσει σημαντικές διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις.
Δυστυχώς όμως, την τελευταία τριετία, εξαιτίας πράξεων και παραλείψεων της Κυβέρνησης, που είτε επισημάνθηκαν είτε αγνοήθηκαν από εταίρους και δανειστές, η χώρα παρουσιάζει, ουσιαστικά, οικονομική στασιμότητα.
Αποτελεί την μοναδική, παγκοσμίως, αρνητική αναπτυξιακή έκπληξη.
Ενώ επίσης το ιδιωτικό χρέος διογκώνεται, η ανταγωνιστικότητα της οικονομίας επιδεινώνεται, η ρευστότητα συρρικνώνεται, οι ευέλικτες μορφές εργασίας διευρύνονται, κεφαλαιακοί περιορισμοί εξακολουθούν να υφίστανται, η χώρα παραμένει απούσα από το πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης.
Και όμως, κύριε Επίτροπε, η Ελλάδα διαθέτει αρκετά συγκριτικά πλεονεκτήματα.
Αυτές οι δυνατότητές της θα ευοδωθούν, μόνο εφόσον εφαρμόσουμε εκείνες τις πολιτικές που θα τις αναδείξουν, θα τις διευκολύνουν και θα τις επιβεβαιώσουν, κρατώντας απόσταση από αυταπάτες και ψευδαισθήσεις.
Για το λόγο αυτό απαιτείται ένα συνεκτικό σχέδιο, με βασικούς άξονες:
την απλοποίηση και σταθεροποίηση της φορολογικής νομοθεσίας,
τη δρομολόγηση πιο ρεαλιστικών δημοσιονομικών στόχων,
τη σταδιακή μείωση της φορολόγησης νοικοκυριών και επιχειρήσεων,
την υλοποίηση διαρθρωτικών αλλαγών,
την ενίσχυση της ρευστότητας στην πραγματική οικονομία και
την αλλαγή του παραγωγικού μοντέλου της οικονομίας.
Ένα ρεαλιστικό σχέδιο επίτευξης υψηλής και βιώσιμης ανάπτυξης, δημιουργίας ποιοτικών θέσεων απασχόλησης και ενίσχυσης της κοινωνικής συνοχής.
Κύριε Επίτροπε, η Ελλάδα θέλει και μπορεί να προχωρήσει.
Συζητούμε τον 3ο Προϋπολογισμό της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ.
Και τον συζητούμε, με ευθύνη της Κυβέρνησης, σε συνθήκες ασφυξίας και μιζέριας στην οικονομία, απογοήτευσης και παραίτησης στην κοινωνία και διχαστικής όξυνσης στην πολιτική.
Η Κυβερνητική ηγεσία, αφού πέρασε από διάφορα αφηγήματα τα οποία διαδοχικά κατέρρευσαν, προσπαθεί να γαντζωθεί από το τελευταίας κοπής, ότι «επί 40 χρόνια καταστρέψατε την Ελλάδα και τώρα εμείς την βγάζουμε από τα μνημόνια».
Όμως και αυτό το αφήγημα είναι έωλο, και ως προς τα δύο σκέλη του, αφού είναι ανιστόρητο και βρίσκεται σε σύγκρουση με την πραγματικότητα.
Η αλήθεια είναι ότι η Ελλάδα, μετά τον καταστροφικό εμφύλιο πόλεμο, έκανε σημαντικά βήματα προόδου, με τις προσπάθειες πολιτών και πολιτικών.
Μετά δε την μεταπολίτευση διένυσε την καλύτερη περίοδο της ιστορίας της, στο οικονομικό, το κοινωνικό και το πολιτικό πεδίο.
Αύξησε σημαντικά τον εθνικό πλούτο της και βελτίωσε την ευημερία των πολιτών.
Κατέλαβε θέση μεταξύ των 30 πιο προηγμένων παγκοσμίως χωρών.
Βεβαίως αυτές τις δεκαετίες, υπήρξαν και παραλείψεις, έγιναν και λάθη.
Από άλλες πλευρές λιγότερα, και από άλλες περισσότερα και βαρύτερα.
Όμως κανένας, και οπωσδήποτε η Αριστερά του κ. Τσίπρα, δεν δικαιούται να μηδενίζει τους αγώνες γενεών Ελλήνων πολιτών και πολιτικών και να παριστάνει μόνο τον κριτή.
Όταν το πράττει αφοριστικά, στρεβλώνοντας τις ιστορικές εξελίξεις, τους αδικεί.
Το δυσάρεστο δε είναι ότι η Κυβέρνηση, αντί να διδαχθεί από τα ιστορικά μας προηγούμενα και από τις εμπειρίες χωρών που κατά τη διάρκεια της παγκόσμιας κρίσης βρέθηκαν – όπως και εμείς – σε δυσχερή θέση, ανάγει, ως πρώτη προτεραιότητα, το στενό πολιτικό συμφέρον της.
Έτσι και στη συζήτηση για τον Προϋπολογισμό, αντί να προσεγγίσει τα ζητήματα με νηφάλιο ορθολογισμό, προσπαθεί από τη μία να παραπλανήσει ρίχνοντας τα βάρη στους άλλους και από την άλλη να ωραιοποιήσει τα πεπραγμένα της ρίχνοντας τη γνωστή «αριστερή χρυσόσκονη».
Όμως η επαναλαμβανόμενη τακτική της, έχει γίνει πλέον αντιληπτή από τους πολίτες.
Η Νέα Δημοκρατία αξιολογώντας τον Προϋπολογισμό υπό το πρίσμα του ιστορικά δικαιωμένου ιδεολογικού και πολιτικού πυρήνα της, αυτόν του κοινωνικού και ριζοσπαστικού φιλελευθερισμού, καταλήγει ότι πρόκειται για έναν Προϋπολογισμό φοροκεντρικής λιτότητας, αντιαναπτυξιακό, οικονομικά αναποτελεσματικό και κοινωνικά άδικο.
Συγκεκριμένα:
1ον. Η Κυβέρνηση απέτυχε στους αναπτυξιακούς στόχους της.
Αρχικά προβλεπόταν ρυθμός μεγέθυνσης 2,7% για το 2017.
Τώρα αυτός έχει «ψαλιδιστεί» στο 1,6%.
Αυτή η «καραμπινάτη αποτυχία» έχει εξήγηση:
Οφείλεται στη συνειδητή επιλογή της Κυβέρνησης να υπερφορολογήσει τους πολίτες, στην αδυναμία υλοποίησης αναπτυξιακών μεταρρυθμίσεων και προσέλκυσης επενδύσεων, στη συρρίκνωση της ρευστότητας.
Επιβεβαιώνεται έτσι ότι η Κυβέρνηση, αφού «κατρακύλησε» την οικονομία και πάλι στην ύφεση την περίοδο 2015-2016, «αγκομαχά» να την οδηγήσει σε ισχνή ανάπτυξη.
2ον. Η υπέρβαση των δημοσιονομικών στόχων, αντί για Κυβερνητικούς πανηγυρισμούς, πρέπει να αποτελέσει αντικείμενο προβληματισμού.
Και αυτό για 3 λόγους:
Ο πρώτος είναι ότι η υπέρβαση οδήγησε σε μεγάλη συρρίκνωση του ρυθμού μεγέθυνσης, με τεράστιο κόστος για την πραγματική οικονομία.
Ο δεύτερος είναι ότι η υπέρβαση οφείλεται, κυρίως, στην ανελέητη φορολογική και ασφαλιστική επιδρομή, στα αναγκαστικά μέτρα είσπραξης σε 1.000.000 συμπατριώτες μας και στη διευρυμένη εσωτερική στάση πληρωμών.
Και ο τρίτος είναι ότι η υπέρβαση δεν οφείλεται στη συρρίκνωση της φοροδιαφυγής, αφού, ενδεικτικά, σύμφωνα με στοιχεία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, η αύξηση κυρίως των έμμεσων φόρων την τελευταία διετία αύξησε την «απώλεια εσόδων από ΦΠΑ», δηλαδή διόγκωσε τη φοροδιαφυγή.
3ον. Η Κυβέρνηση επιβάλλει νέα δημοσιονομικά μέτρα το 2018.
Μέτρα τα οποία προσπαθεί να τα «σερβίρει» με «φαντεζί γαρνιτούρες», τιτλοφορώντας τα στον Προϋπολογισμό «διαρθρωτικές παρεμβάσεις».
Πρόκειται όμως για νέα μέτρα λιτότητας ύψους 1,9 δισ. ευρώ, τα οποία σύντομα, μαζί με τις κατασχέσεις περιουσιών και τους πλειστηριασμούς ακινήτων, θα βιώσουν, με πολύ επώδυνο τρόπο, οι πολίτες.
4ον. Η Κυβέρνηση επιβαρύνει περισσότερο τα ασθενέστερα οικονομικά στρώματα.
Μέσα στο 2018, η περαιτέρω αύξηση των έμμεσων φόρων, η περικοπή του ΕΚΑΣ, η μείωση του επιδόματος θέρμανσης, η μείωση της έκπτωσης φόρου για ιατρικές υπηρεσίες, οι πρόσθετες περικοπές στις συντάξεις και στα οικογενειακά επιδόματα, οι επιπλέον επιβαρύνσεις στις ασφαλιστικές εισφορές, θα διαλύσουν τη μεσαία τάξη, θα μεταφέρουν βάρη στους πιο αδύναμους και θα κάνουν τους φτωχούς φτωχότερους και περισσότερους.
5ον. Ο Προϋπολογισμός που συζητάμε δεν θα είναι ο τελευταίος μνημονιακός Προϋπολογισμός.
Και αυτό γιατί η Κυβέρνηση έχει δεσμευθεί σε μνημονιακές πολιτικές και για μετά το 2018.
Σε πρόσθετα μέτρα λιτότητας, ύψους 5,1 δισ. ευρώ, όπως είναι η νέα περικοπή των συντάξεων και η μεγάλη – 2η επί Αριστερής διακυβέρνησης – μείωση του αφορολόγητου.
Καθώς και σε υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα, για μακρά περίοδο.
Ενώ η υλοποίηση των αναγκαίων παρεμβάσεων για τη ρύθμιση του χρέους, έχει μετατεθεί για μετά το καλοκαίρι του 2018, εκτιμάται μάλιστα ότι μπορεί να συνοδευτεί από έναν μηχανισμό επιτήρησης και εποπτείας.
Αφήστε δε που η Κυβέρνηση έχει υποθηκεύσει την περιουσία της χώρας για 99 χρόνια.
Είναι συνεπώς προφανές ότι η Κυβερνητική ρητορική περί δήθεν «καθαρής εξόδου από τα μνημόνια» αποτελεί ή ένα ακόμη συνειδητό ψεύδος ή μία ακόμη αυταπάτη.
Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,
Τούτων δοθέντων, το ερώτημα είναι τι πρέπει να γίνει ώστε η χώρα να βγει οριστικά και βιώσιμα από το «τούνελ» της κρίσης.
Η Ελλάδα διαθέτει αρκετά συγκριτικά πλεονεκτήματα.
Και κυρίως διαθέτει καλά εκπαιδευμένο και καταρτισμένο ανθρώπινο δυναμικό, έτοιμο να προσφέρει στην προσπάθεια ανάταξης της οικονομίας μας.
Αυτές οι δυνατότητές της θα ευοδωθούν, μόνο εφόσον εφαρμόσουμε εκείνες τις πολιτικές που θα τις αναδείξουν, θα τις διευκολύνουν και θα τις επιβεβαιώσουν.
Και η Νέα Δημοκρατία τις διαθέτει.
Έχει ρεαλιστικό σχέδιο επίτευξης ισχυρής και διατηρήσιμης ανάπτυξης, δημιουργίας ποιοτικών και καλά αμειβόμενων θέσεων εργασίας και ενίσχυσης της κοινωνικής συνοχής.
Βασικοί άξονες αυτού είναι:
1ος άξονας: Η αλλαγή της δημοσιονομικής πολιτικής.
Με απλοποίηση και σταθεροποίηση της φορολογικής νομοθεσίας.
Με στοχευμένη και σταδιακή μείωση των φορολογικών συντελεστών, όπως ξεκινήσαμε να κάνουμε το 2013.
Για την υλοποίηση αυτής της πολιτικής, μεταξύ άλλων, θα επιδιωχθεί, μέσα από μια ρήτρα μεταρρυθμίσεων, η επίτευξη υψηλότερων ρυθμών ανάπτυξης σε σχέση με τις σημερινές εκτιμήσεις των θεσμών, οι οποίες είναι πολύ χαμηλότερες από αυτές που κατέγραφαν στις εκθέσεις τους το 2014.
Μερίδιο στην ανάπτυξη θα έχουν όλοι οι Έλληνες πολίτες.
Άλλωστε η Νέα Δημοκρατία έχει αποδείξει ότι γνωρίζει και μπορεί να αυξάνει καλύτερα τον εθνικό πλούτο και να τον μοιράζει δικαιότερα.
Ενδεικτικά, μεταπολιτευτικά, η μέση τιμή των ετήσιων ρυθμών οικονομικής μεγέθυνσης κατά τις περιόδους που άσκησε τη διακυβέρνηση η Νέα Δημοκρατία ήταν σημαντικά υψηλότερη αυτών που πέτυχαν τα άλλα κόμματα που κυβέρνησαν τη χώρα.
Αυτά είναι μετρημένες ιστορικές αλήθειες.
Επανέρχομαι. Η αύξηση του πλούτου θα οδηγήσει στη βελτίωση της βιωσιμότητας του χρέους, και αυτή με τη σειρά της, στη μείωση των δημοσιονομικών στόχων.
Η επίτευξη των νέων, πιο ρεαλιστικών πλεονασμάτων θα επιτυγχάνεται πλέον μέσω της αυτοτροφοδοτούμενης αναπτυξιακής διαδικασίας, χωρίς τη λήψη πρόσθετων μέτρων λιτότητας.
Ενώ παράλληλα ο δημοσιονομικός χώρος που θα δημιουργηθεί, θα χρησιμοποιηθεί, σταδιακά, για περαιτέρω μειώσεις φορολογικών συντελεστών.
2ος άξονας: Η υλοποίηση μεταρρυθμίσεων και αποκρατικοποιήσεων που θα βελτιώσουν την διαρθρωτική ανταγωνιστικότητα της οικονομίας.
Με τον εκσυγχρονισμό της λειτουργίας του Κράτους, ώστε αυτό να είναι αποτελεσματικό, σύγχρονο και παραγωγικό, με απλούστερες δομές, σαφείς αρμοδιότητες, ξεκάθαρους κανόνες λειτουργίας και διαδικασίες αξιολόγησης, παντού.
3ος άξονας: Η ενίσχυση της ρευστότητας στην πραγματική οικονομία.
Με την αξιοποίηση των διαθέσιμων Ευρωπαϊκών κονδυλίων και του Αναπτυξιακού Νόμου, ο οποίος παραμένει ουσιαστικά ανενεργός.
Με την αποπληρωμή των ληξιπρόθεσμων οφειλών του Δημοσίου, οι οποίες έχουν διογκωθεί.
Και με τη σταδιακή εξομάλυνση της πιστωτικής επέκτασης.
Αυτό που χρειάζεται είναι η εμπέδωση κλίματος εμπιστοσύνης που θα επαναφέρει καταθέσεις στο τραπεζικό σύστημα και η ορθολογική αντιμετώπιση του υψηλού όγκου μη εξυπηρετούμενων δανείων, συνδυάζοντας την κοινωνική ευαισθησία με την κοινωνική ευθύνη.
4ος άξονας: Η υιοθέτηση μιας ολοκληρωμένης στρατηγικής για την αλλαγή του παραγωγικού μοντέλου της οικονομίας, που θα οδηγήσει σε ανασύνθεση του ΑΕΠ.
Στόχος η μετάβαση σε μια ανταγωνιστική και εξωστρεφή οικονομία, προσανατολισμένη στις επενδύσεις, τις εξαγωγές και την αξιοποίηση των συγκριτικών πλεονεκτημάτων κάθε κλάδου.
Δίνοντας προτεραιότητα στη βελτίωση της ποιότητας και της αποδοτικότητας, τον περιορισμό του κρατικού εναγκαλισμού και την προώθηση της διεθνοποίησης της εκπαίδευσης, της κατάρτισης, της δια βίου μάθησης, της έρευνας και τεχνολογικής ανάπτυξης, της καινοτομίας και της επιχειρηματικότητας.
Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,
Ο συνδυασμός αυτών των πολιτικών θα οδηγήσει τη χώρα στην ουσιαστική έξοδο από την κρίση.
Η υλοποίησή τους όμως απαιτεί μία μεταρρυθμιστική, σοβαρή, υπεύθυνη και αξιόπιστη Κυβέρνηση.
Χαρακτηριστικά τα οποία η σημερινή Κυβέρνηση δεν διαθέτει ούτε πρόκειται να αποκτήσει.
Γι’ αυτό το λόγο οι απαιτήσεις των πολιτών από τη Νέα Δημοκρατία είναι μεγαλύτερες.
Αυτό άλλωστε δεν γίνεται για πρώτη φορά.
Πάντα στα δύσκολα, η πολιτική λύση αναζητείται από τη Νέα Δημοκρατία.
Παράταξη η οποία έχει καταγράψει τις περισσότερες και σημαντικότερες επιτυχίες, τα μικρότερα λάθη και τις λιγότερες παραλείψεις συγκριτικά με τους πολιτικούς αντιπάλους της.
Γι’ αυτό, αν και διαχρονικά πολιτεύθηκε μακριά από ψεύδη και λαϊκισμούς, οι πολίτες με την εμπιστοσύνη τους, αθροιστικά, την έχουν αναδείξει ως την πρώτη, ως την πιο ισχυρή πολιτική δύναμη της χώρας.
Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,
Η Νέα Δημοκρατία, ως η πατριωτική, φιλελεύθερη, κοινωνική, λαϊκή, μεταρρυθμιστική, γνήσια προοδευτική και αντιλαϊκιστική πολιτική δύναμη της χώρας, εκφράζοντας μια πλατιά κοινωνική συμμαχία, θα κληθεί να βγάλει τη χώρα από την κρίση.
