Μήνας: Οκτώβριος 2016

Συμμετοχή στην ενημερωτική εκπομπή του ΑΝΤΕΝΝΑ “Καλημέρα Ελλάδα” με το Γ. Παπαδάκη

Μπορείτε να δείτε το βίντεο από την εκπομπή εδώ.

Δελτίο Τύπου σχετικά με την Έκθεση του Γραφείου Προϋπολογισμού του Κράτους για το Προσχέδιο Κρατικού Προϋπολογισμού 2017

Ο Συντονιστής Οικονομικών Υποθέσεων της Νέας Δημοκρατίας, βουλευτής Φθιώτιδας, κ. Χρήστος Σταϊκούρας, για το προσχέδιο του προϋπολογισμού 2017, έκανε την ακόλουθη δήλωση:

«Το προσχέδιο του προϋπολογισμού:

  • Επιβεβαιώνει ότι η χώρα επέστρεψε στην ύφεση το 2015 και παραμένει σε αυτήν την κατάσταση και το 2016.
  • Καταδεικνύει ότι το διαθέσιμο εισόδημα των πολιτών συρρικνώθηκε, αφού επιβλήθηκαν νέοι φόροι και περικοπές σε συντάξεις και κοινωνικά επιδόματα, συνολικού ύψους 9 δις ευρώ.
  • Αποδεικνύει ότι η χώρα έχει ήδη χάσει δύο χρόνια και οδεύει για τον τρίτο.

Για το 2017, το προσχέδιο στηρίζεται σε μη ρεαλιστικές προβλέψεις, κυρίως για την ανάπτυξη της οικονομίας, αφού περικλείει ένα νέο “τσουνάμι” φόρων, ύψους 2,5 δις ευρώ, που θα επιβαρύνει, ακόμη περισσότερο, την ιδιωτική κατανάλωση και το βιοτικό επίπεδο των πολιτών και θα αποθαρρύνει τις ιδιωτικές επενδύσεις.

Μάλιστα, η επιβολή κυρίως έμμεσων φόρων, κάνει τον προϋπολογισμό κοινωνικά ακόμη πιο άδικο.  

Στα ίδια συμπεράσματα καταλήγει και η Έκθεση του Γραφείου Προϋπολογισμού του Κράτους στη Βουλή, η οποία κάνει λόγο για “φοροκεντρική λιτότητα” και “υφεσιακό προϋπολογισμό”, που εδράζεται σε αισιόδοξες προβλέψεις και σε ένα λανθασμένο μείγμα οικονομικής πολιτικής, με την υπερφορολόγηση νοικοκυριών και επιχειρήσεων.

Είναι σαφές ότι χρειάζεται μια άλλη οικονομική πολιτική.

Με εμπροσθοβαρή υλοποίηση διαρθρωτικών αλλαγών και με αλλαγή της δημοσιονομικής πολιτικής, στην κατεύθυνση σταδιακής μείωσης της φορολόγησης των πολιτών.

Αυτά όμως προϋποθέτουν μία Κυβέρνηση αποτελεσματική και αξιόπιστη, που θα ισορροπεί μεταξύ οικονομικής αποτελεσματικότητας και κοινωνικής δικαιοσύνης.

Και η παρούσα Κυβέρνηση αδυνατεί να τα επιτύχει».

Ομιλία στην Επιτροπή Οικονομικών Υποθέσεων για το Προσχέδιο του Κρατικού Προϋπολογισμού 2017

Μπορείτε να δείτε το βίντεο από την ομιλία εδώ (από 130:55 έως 147:00).

 

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Το Προσχέδιο του Προϋπολογισμού επιβεβαιώνει ότι η χώρα, επί διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ, έχασε 2 χρόνια και «οδεύει» για το 3ο έτος.

Συγκεκριμένα:

  • Η οικονομία επέστρεψε στην ύφεση, όπου και παραμένει.
  • Το οικονομικό κλίμα κατέρρευσε.
  • Τα «λουκέτα» στην αγορά πολλαπλασιάστηκαν.
  • Οι ληξιπρόθεσμες οφειλές – ιδιωτών και Δημοσίου – διογκώθηκαν.
  • Η μείωση της ανεργίας επιβραδύνθηκε.
  • Το κόστος δανεισμού αυξήθηκε.
  • Τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια διογκώθηκαν.
  • Οι καταθέσεις παρουσίασαν πρωτοφανή από την αρχή της κρίσης συρρίκνωση.
  • Ταπεινωτικές δεσμεύσεις – όπως το υπερταμείο αποκρατικοποιήσεων και ο «κόφτης» – αναλήφθηκαν.
  • Νέα μέτρα – ένα «τσουνάμι» φόρων και περικοπές στις κύριες και επικουρικές συντάξεις, στα εφάπαξ και στην κοινωνική προστασία, ύψους 9 δισ. ευρώ – επιβλήθηκαν.

Το αποτέλεσμα; Το βιοτικό επίπεδο των πολιτών συρρικνώθηκε.

Και ενώ η χώρα, το 2016, σέρνεται στο τέλμα, οι προβλέψεις της Κυβέρνησης για το 2017 είναι μη ρεαλιστικές.

Αξίζουν ορισμένες επισημάνσεις:

1η Επισήμανση: Η πρόβλεψη της Κυβέρνησης για ανάπτυξη 2,7% το 2017, αν και θεμιτή, δεν είναι ρεαλιστική.

Γιατί όμως δεν είναι;

1ον. Η Κυβέρνηση προβλέπει αύξηση της ιδιωτικής κατανάλωσης κατά 1,8%.

Αυτό είναι εξαιρετικά αισιόδοξο σε μία χρονιά κατά την οποία θα συρρικνωθεί ακόμη περισσότερο το διαθέσιμο εισόδημα των πολιτών.

Και αυτό γιατί επιβάλλονται νέοι άμεσοι και έμμεσοι φόροι και περικοπές στις συντάξεις και την κοινωνική προστασία, ύψους περίπου 2,6 δισ. ευρώ μόνο για το 2017.

Ενώ και η μείωση της ανεργίας, που ξεκίνησε το 2014 και θα μπορούσε – μέσω της αύξησης της απασχόλησης – να συμβάλει στην ενίσχυση της κατανάλωσης, επιβραδύνεται.

2ον. Η Κυβέρνηση προβλέπει αύξηση των επενδύσεων κατά 9,1%.

Κι αυτό όμως είναι εξαιρετικά αισιόδοξο.

Αλήθεια, πως θα ενισχυθούν οι επενδύσεις όταν η Κυβέρνηση «στραγγαλίζει» τον ιδιωτικό τομέα με την υπερφορολόγηση, τη «στάση πληρωμών» και την στέρηση ρευστότητας;

Πώς θα ενισχυθούν οι επενδύσεις με μία Κυβέρνηση που επιδεικνύει αναβλητικότητα και αβελτηρία και διακατέχεται από ιδεολογικές εμμονές και αγκυλώσεις σε ότι αφορά την υλοποίηση διαρθρωτικών αλλαγών;

Πώς θα ενισχυθούν οι επενδύσεις όταν ο δείκτης επιχειρηματικών προσδοκιών έχει καταρρεύσει;

Πώς θα ενισχυθούν οι επενδύσεις όταν δεν υπάρχει εμπιστοσύνη και αξιοπιστία της Κυβέρνησης;

3ον. Η Κυβέρνηση υποστηρίζει ότι «θα αυξηθεί η πιστωτική επέκταση στην οικονομία».

Βασικός μηχανισμός επίτευξης αυτού του στόχου είναι το τραπεζικό σύστημα.

Πώς θα μπορέσει να διοχετεύσει πόρους στην οικονομία το τραπεζικό σύστημα όταν έχουν ενισχυθεί οι καταθέσεις μόλις κατά 500 εκατ. ευρώ από τις αρχές του έτους, ενώ τα «κόκκινα δάνεια» συνεχίζουν να αυξάνονται, με αποτέλεσμα να έχει διευρυνθεί και διογκωθεί η «πιστωτική ασφυξία»;

Συμπερασματικά, η πρόβλεψη της Κυβέρνησης αποτελεί, απλώς, «ευσεβή πόθο» της.

Ακόμη όμως και αν αποδεχθούμε τις αισιόδοξες εκτιμήσεις της Κυβέρνησης, η απώλεια πλούτου σε σχέση με τις αρχικές προβλέψεις είναι 24 δισ. ευρώ μόνο για το 2017.

Αυτό είναι το οδυνηρό «αποτύπωμα» της διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ.

2η Επισήμανση: Η δημοσιονομική στρατηγική της Κυβέρνησης, η οποία καθοδηγείται από μια ιδεοληπτική εμμονή αύξησης των φόρων, δεν θα αποφέρει τα προσδοκώμενα από την ίδια αποτελέσματα.

Μία αναδρομή στους απολογισμούς των «μνημονιακών» Προϋπολογισμών το επιβεβαιώνει.

Συγκεκριμένα:

  • Τα φορολογικά έσοδα από το 2010 μέχρι και το 2015, παρά την αύξηση της φορολογίας νοικοκυριών και επιχειρήσεων, συνεχώς μειώνονται.
  • Τα φορολογικά έσοδα το 2015 ήταν τα χαμηλότερα της δεκαετίας, παρά την επιβολή νέων, πρόσθετων φόρων από την σημερινή Κυβέρνηση.
  • Η μοναδική χρονιά κατά την οποία παρατηρήθηκε σταθεροποίηση των φορολογικών εσόδων ήταν το 2014. Θυμίζουμε ότι εκείνη τη χρονιά, η οικονομία σταθεροποιήθηκε επιτυγχάνοντας για πρώτη – και μοναδική μέχρι σήμερα φορά από την αρχή της κρίσης – θετικό ρυθμό οικονομικής μεγέθυνσης, ενώ η τότε Κυβέρνηση προχώρησε και στις πρώτες στοχευμένες μειώσεις φορολογικών συντελεστών.

Συμπερασματικά, η στρατηγική της δημοσιονομικής προσαρμογής μέσω της αύξησης των φορολογικών συντελεστών, ειδικά σε ένα υφεσιακό μακροοικονομικό περιβάλλον, έχει αποδειχθεί οικονομικά αναποτελεσματική και κοινωνικά άδικη.

3η Επισήμανση: Η Κυβέρνηση, κατά την προσφιλή τακτική της, «κατασκευάζει πανηγύρια» για την πορεία εκτέλεσης του Κρατικού Προϋπολογισμού.

Αλήθεια όμως, στο εν λόγω θέμα γιατί πανηγυρίζει;

Για το γεγονός ότι ουσιαστικά έχει κηρύξει «εσωτερική στάση πληρωμών»;

Για το ότι «έσπρωξε» σε εφάπαξ εξόφληση τον ΕΝΦΙΑ μέσω πιστωτικών καρτών;

Για τους συμψηφισμούς δικαιούμενων επιστροφών φόρου εισοδήματος με τον οφειλόμενο ΕΝΦΙΑ;

Ή για το ότι, με την ιδεοληπτική εμμονή της στην αύξηση των φόρων, δημιουργεί μια σειρά από «ωρολογιακές βόμβες» στα θεμέλια της Ελληνικής οικονομίας;

Συγκρατήστε μερικές, που θα τις βρούμε μπροστά μας το 2017:

  • Οι ληξιπρόθεσμες οφειλές των ιδιωτών διογκώνονται. Συγκεκριμένα, από την αρχή του έτους, οι ληξιπρόθεσμες φορολογικές οφειλές έχουν αυξηθεί περίπου κατά 9 δισ. ευρώ.
  • Η «μαύρη τρύπα» στα ασφαλιστικά ταμεία βαθαίνει. Το αποτέλεσμα είναι η Κυβέρνηση να «σπάσει τον κουμπαρά» του Λογαριασμού Εισφοράς Αλληλεγγύης Συνταξιούχων.
  • Τα «κόκκινα» δάνεια» στο τραπεζικό σύστημα αυξάνονται.
  • Η ρευστότητα και η βιωσιμότητα φορέων του δημοσίου, όπως είναι η ΔΕΗ και οι αστικές συγκοινωνίες επιδεινώνονται.

Αυτά τα στοιχεία εκτιμώ ότι δεν προσφέρονται για «πανηγυρισμούς».

Θα έπρεπε να είχαν ήδη βάλει την Κυβέρνηση σε σοβαρούς προβληματισμούς.

4η Επισήμανση: Οι δαπάνες για μισθούς, συντάξεις, ασφάλιση, περίθαλψη και κοινωνική προστασία παραμένουν σταθερές το 2017, περίπου στα 32,5 δισ. ευρώ, παρά την «κυβερνητική διαφήμιση» για την πλήρη εφαρμογή του Κοινωνικού Εισοδήματος Αλληλεγγύης.

Με λίγα λόγια, η Κυβέρνηση «τα παίρνει από τη μία τσέπη», με την περικοπή των συντάξεων και του ΕΚΑΣ και την αύξηση των ασφαλιστικών εισφορών, για να «τα δώσει από την άλλη».

5η Επισήμανση: Παρά την αύξηση του εθνικού σκέλους του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων, οι συνολικές δαπάνες του Προγράμματος παραμένουν, το 2017, σταθερές.

6η Επισήμανση: Η Κυβέρνηση διόγκωσε τις ληξιπρόθεσμες οφειλές, ενώ επιδεικνύει ανικανότητα και αναποτελεσματικότητα στην αποπληρωμή τους.

Συγκεκριμένα, σήμερα, με αποκλειστική ευθύνη της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ, οι ληξιπρόθεσμες οφειλές του Δημοσίου έχουν αυξηθεί κατά 63% από τις αρχές του 2015.

Ταυτόχρονα, η Κυβέρνηση δεν μπορεί να διοχετεύσει τα διαθέσιμα χρήματα στην αγορά και δημιουργεί νέες ληξιπρόθεσμες οφειλές.

Το 2016, στην καλύτερη περίπτωση, θα αποπληρωθούν οι μισές από αυτές, μεταθέτοντας την πλήρη αποπληρωμή τους για αργότερα, στερώντας πολύτιμη ρευστότητα από την πραγματική οικονομία.

Συνεπώς, η αποτυχία της Κυβέρνησης και σε αυτό το πεδίο είναι αποδεδειγμένη.

Συμπερασματικά, η σημερινή Κυβέρνηση απέδειξε ότι δεν μπορεί να οδηγήσει τη χώρα μπροστά.

Είναι σαφές ότι η χώρα χρειάζεται μια άλλη Κυβέρνηση, αποτελεσματική και αξιόπιστη. Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας η οποία θα υλοποιήσει εμπροσθοβαρώς διαρθρωτικές αλλαγές και αποκρατικοποιήσεις.

Θα προωθήσει την αλλαγή του μίγματος δημοσιονομικής πολιτικής στην κατεύθυνση σταδιακής μείωσης της φορολόγησης των πολιτών.

Και θα ισορροπήσει σε καλό σημείο μεταξύ οικονομικής αποτελεσματικότητας και κοινωνικής δικαιοσύνης.

Δήλωση για τον Εορτασμό του Αγ. Λουκά στη Λαμία

Μπορείτε να δείτε το βίντεο από τη δήλωση εδώ.

Σήμερα είναι διπλή γιορτή για τη Λαμία.

Γιορτάζουμε τον Ευαγγελιστή Λουκά, Πολιούχο της πόλης μας.

Γιορτάζουμε και την απελευθέρωση της πόλης μας από τις ναζιστικές δυνάμεις.

Αποτίουμε φόρο τιμής και εκφράζουμε ευγνωμοσύνη στους συμπατριώτες μας, οι οποίοι ενωμένοι, αγωνίστηκαν για να αποτινάξουν τον κατοχικό ζυγό.

Αγωνίστηκαν για την ελευθερία και τα κατάφεραν.

Σήμερα, η χώρα μας διέρχεται μια κρίσιμη περίοδο.

Οι πολίτες υποβάλλονται σε μεγάλες και διευρυνόμενες θυσίες.

Εμπνεόμενοι από το παράδειγμα των αγωνιστών της απελευθέρωσης, οφείλουμε να εργαστούμε με σχέδιο, μέθοδο και ρεαλισμό, μακριά από λαϊκισμούς, προς όφελος της χώρας και των πολιτών.

Χρόνια πολλά σε όλες και σε όλους.

Άρθρο στην ιστοσελίδα “Newpost.gr” – “«Ωρολογιακές βόμβες» στα θεμέλια της Ελληνικής οικονομίας”

Η Κυβέρνηση, κατά την προσφιλή τακτική της, «πανηγυρίζει» για την πορεία εκτέλεσης του Κρατικού Προϋπολογισμού για το 2016.

«Πανηγυρίζει» για τη σημαντική υπέρβαση του στόχου για το πρωτογενές πλεόνασμα, παρά το γεγονός ότι αυτό οφείλεται, ουσιαστικά, στην εσωτερική στάση πληρωμών, αφού η υποεκτέλεση των δαπανών έχει παγιωθεί και υπερβαίνει τα 3 δισ. ευρώ.

«Πανηγυρίζει» για την υπέρβαση του στόχου για τα έσοδα, ιδιαίτερα του προηγούμενου μήνα, παρά το γεγονός ότι αυτό οφείλεται, ουσιαστικά, σε μη επαναλαμβανόμενα έσοδα (π.χ. σχεδόν διπλάσιο σε σχέση με τις προβλέψεις μέρισμα από την Τράπεζα της Ελλάδος), σε εφάπαξ εξόφληση του ΕΝΦΙΑ μέσω πιστωτικών καρτών και στους συμψηφισμούς δικαιούμενων επιστροφών φόρου εισοδήματος με τον οφειλόμενο ΕΝΦΙΑ.

Και τέλος, «πανηγυρίζει» για την επίτευξη των δημοσιονομικών στόχων, παρά το γεγονός ότι με την ιδεοληπτική εμμονή της στην αύξηση των φόρων, δημιουργεί μια σειρά από «ωρολογιακές βόμβες» στα θεμέλια της Ελληνικής οικονομίας. Ειδικότερα:

  • Διογκώνονται οι ληξιπρόθεσμες οφειλές των ιδιωτών.

Συγκεκριμένα, από την αρχή του έτους, οι ληξιπρόθεσμες φορολογικές οφειλές έχουν αυξηθεί περίπου κατά 9 δισ. ευρώ, και «αγγίζουν», πλέον, τα 92 δισ. ευρώ.

Μόνο τον Αύγουστο, μήνα που δεν υπήρχαν φορολογικές υποχρεώσεις για την καταβολή δόσεων φόρου εισοδήματος από φυσικά πρόσωπα και ΕΝΦΙΑ, οι ληξιπρόθεσμες οφειλές αυξήθηκαν κατά 1,4 δισ. ευρώ, εκ των οποίων περίπου το 1 δισ. ευρώ αφορούσε καθαρά φορολογικές οφειλές.

  • Διογκώνεται η «μαύρη τρύπα» στα ασφαλιστικά ταμεία.

Συγκεκριμένα, στο τέλος Ιουνίου, το ληξιπρόθεσμο υπόλοιπο οφειλών (κύρια οφειλή και πρόσθετα τέλη) προς τα ασφαλιστικά ταμεία ανήλθε περίπου στα 17 δισ. ευρώ.

Ενδεικτικά, ο ΟΑΕΕ έχει ήδη βγει «εκτός πορείας» καθώς στο οκτάμηνο Ιανουαρίου-Αυγούστου, δηλαδή στα 2/3 της χρονιάς, χρησιμοποίησε τα 6/7 ή το 86% της ετήσιας επιχορήγησης του Κρατικού Προϋπολογισμού.

Το αποτέλεσμα είναι η Κυβέρνηση να «βάλει χέρι» – για ακόμη μία φορά – στα αποθεματικά Ταμείων και να «σπάσει τον κουμπαρά» του Λογαριασμού Εισφοράς Αλληλεγγύης Συνταξιούχων προκειμένου να αντλήσει 370 εκατ. ευρώ.

  • Διογκώνονται τα «κόκκινα» δάνεια» στο τραπεζικό σύστημα.

Συγκεκριμένα, το μερίδιο των συνολικών ανοιγμάτων που χαρακτηρίζονται ως μη εξυπηρετούμενα ανήλθε στο 45,2% τον Μάρτιο του 2016, από 39,9% το Δεκέμβριο του 2014. Ενώ, το 70% των δανείων που είχαν ρυθμιστεί κατά το παρελθόν, προκειμένου να ενισχυθεί η πιθανότητα αποπληρωμής τους, χαρακτηρίζονται και πάλι ως μη εξυπηρετούμενα.

  • Επιδεινώνεται η ρευστότητα και η βιωσιμότητα φορέων του δημοσίου.

Συγκεκριμένα, οι ληξιπρόθεσμες οφειλές προς την ΔΕΗ έχουν αυξηθεί δραματικά, προσεγγίζοντας πλέον τα 3 δισ. ευρώ, με το σημαντικότερο μέρος τους να προέρχεται από τη χαμηλή τάση, που αφορά νοικοκυριά και μικρομεσαίες επιχειρήσεις.

Ενώ τα έσοδα στις αστικές συγκοινωνίες είναι σημαντικά συρρικνωμένα, πολύ χαμηλότερα από τις προβλέψεις αλλά και από την αντίστοιχη περυσινή περίοδο, όταν λόγω κεφαλαιακών περιορισμών δεν καταβάλλονταν εισιτήριο.

Συμπερασματικά, αυτά τα στοιχεία εκτιμώ ότι δεν είναι για «πανηγυρισμούς», αλλά μάλλον θα πρέπει να αποτελέσουν αντικείμενο σοβαρού προβληματισμού.

Τοποθέτηση στη συνεδρίαση του ΔΣ Δικτύου Μαρτυρικών Πόλεων και Χωριών περιόδου 1941-1944 στην αίθουσα Δημοτικού Συμβουλίου Λαμιέων

Οι Γερμανικές αποζημιώσεις, επανορθώσεις και το κατοχικό δάνειο συνιστούν ζητήματα με σημαντικές ανθρωπιστικές, εθνικές, οικονομικές, κοινωνικές και ιστορικές παραμέτρους.

Για το λόγο αυτό οφείλουμε – όλοι μας – να τα προσεγγίζουμε με σεβασμό στην ιστορική αλήθεια, με την προσήκουσα σοβαρότητα, πάντα στο υφιστάμενο θεσμικό πλαίσιο.

Με διεκδικητική στρατηγική, με υπευθυνότητα, με μεθοδικότητα, με διορατικότητα.

Τεκμηριωμένα.

Σ’ αυτή την κατεύθυνση, μακριά από την επικοινωνιακή διαχείριση του ζητήματος, κινηθήκαμε την περίοδο 2012-2014.

Όταν για πρώτη φορά, με απόφαση του τότε Αναπληρωτή Υπουργού Οικονομικών, ολοκληρώθηκε η συλλογή, κωδικοποίηση και καταγραφή του ιστορικού αρχειακού υλικού, προχώρησε ο ποσοτικός προσδιορισμός των αξιώσεων του Ελληνικού Δημοσίου από τις γερμανικές επανορθώσεις και το κατοχικό δάνειο και τεκμηριώθηκαν οι εθνικές μας διεκδικήσεις.

Πορίσματα τα οποία διαβιβάστηκαν στο Νομικό Συμβούλιο του Κράτους, προκειμένου αυτό να προβεί στη νομική επεξεργασία, αξιολόγηση και στοιχειοθέτηση των αξιώσεων του Ελληνικού Δημοσίου.

Πορίσματα στα οποία στηρίχθηκε η Διακομματική Επιτροπή της Βουλής για το έργο της.

Σε κάθε περίπτωση, σήμερα, οι διεκδικήσεις είναι ενεργές και ισχυρές, και το ζήτημα παραμένει ανοικτό.

Και επαναλαμβάνω, οφείλουμε όλοι μας, εντός και εκτός χώρας, να το προσεγγίζουμε με αίσθημα ευθύνης και σεβασμό στην ιστορική αλήθεια.

Άρθρο στην εφημερίδα “Real News” – “Η αύξηση φόρων οδηγεί σε μειωμένα φορολογικά έσοδα”

Η δημοσιονομική στρατηγική της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ, η οποία καθοδηγείται από μια ιδεοληπτική εμμονή αύξησης των φόρων, δεν θα αποφέρει τα προσδοκόμενα από την ίδια αποτελέσματα.

Μία αναδρομή στους απολογισμούς των «μνημονιακών» Προϋπολογισμών το επιβεβαιώνει.

Συγκεκριμένα:

1ον. Τα φορολογικά έσοδα, από το 2010 μέχρι και το 2015, παρά την αύξηση της φορολογίας νοικοκυριών και επιχειρήσεων, συνεχώς μειώνονται.

2ον. Η μοναδική χρονιά κατά την οποία παρατηρήθηκε σταθεροποίηση των φορολογικών εσόδων ήταν το 2014. Θυμίζουμε ότι εκείνη τη χρονιά, η οικονομία σταθεροποιήθηκε επιτυγχάνοντας για πρώτη – και μοναδική μέχρι σήμερα φορά από την αρχή της κρίσης – θετικό ρυθμό οικονομικής μεγέθυνσης (+0,7%), ενώ η τότε Κυβέρνηση προχώρησε και στις πρώτες στοχευμένες μειώσεις φορολογικών συντελεστών (κατά 10 ποσοστιαίες μονάδες τον ΦΠΑ στην εστίαση, κατά 30% τον Ειδικό Φόρο Κατανάλωσης στο πετρέλαιο θέρμανσης, κατά 30% την έκτακτη εισφορά αλληλεγγύης, κατά 5% τις ασφαλιστικές εισφορές κ.α.).

3ον. Τα φορολογικά έσοδα το 2015 ήταν τα χαμηλότερα της δεκαετίας, παρά την επιβολή νέων, πρόσθετων φόρων από την Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ.

diagram

Συμπερασματικά, η στρατηγική της δημοσιονομικής προσαρμογής κυρίως μέσω της αύξησης των φορολογικών συντελεστών, ειδικά σε ένα υφεσιακό μακροοικονομικό περιβάλλον, έχει αποδειχθεί οικονομικά αναποτελεσματική και κοινωνικά άδικη.

Ενώ, σύμφωνα με τη διεθνή βιβλιογραφία και πρακτική, έχει αποδειχθεί και μη διατηρήσιμη (βλέπετε μελέτες Τράπεζας της Ελλάδος, ΕΚΤ, ΟΟΣΑ κ.α.).

Για τους λόγους αυτούς, η Νέα Δημοκρατία υποστηρίζει τη σταδιακή μείωση φορολογικών συντελεστών, όπως παρουσιάστηκαν από τον Πρόεδρό της κ. Μητσοτάκη στην ΔΕΘ.

Και πως μπορεί αυτό να γίνει;

  • Με την περαιτέρω ενίσχυση των κανόνων δημοσιονομικής πειθαρχίας.
  • Με μία αξιόπιστη Κυβέρνηση και με την επίτευξη των δημοσιονομικών στόχων, όπως άλλωστε έγινε και το 2014.
  • Με τη χρήση δημοσιονομικών ισοδυνάμων από την πλευρά των δαπανών, κυρίως σε περιοχές που αυτές διογκώθηκαν επί της σημερινής διακυβέρνησης (π.χ. διόρθωση αποκλίσεων στην εκτέλεση Προϋπολογισμών φορέων της Γενικής Κυβέρνησης το 2015, νέες διοικητικές δομές, αύξηση του κόστους δανεισμού κ.α.).
  • Με τη συρρίκνωση της «παραοικονομίας» και τη διεύρυνση της φορολογικής βάσης, υλοποιώντας – μεταξύ άλλων – ένα συνεκτικό πλέγμα διοικητικών μέτρων και οικονομικών κινήτρων για την προώθηση και επέκταση των ηλεκτρονικών συναλλαγών, όπως πρόσφατα, ως Αξιωματική Αντιπολίτευση, δημόσια καταθέσαμε.
  • Με τη μείωση των μεσο-μακροπρόθεσμων στόχων για τα πρωτογενή πλεονάσματα στο 2% από 3,5% του ΑΕΠ.

Και φυσικά με την επιστροφή της οικονομίας σε θετικούς και διατηρήσιμους ρυθμούς οικονομικής μεγέθυνσης.

Για να γίνουν όμως αυτά απαιτείται η Κυβέρνηση να είναι τεκμηριωμένη, να διαθέτει αξιοπιστία και να μην διακρίνεται από ιδεολογικές εμμονές.

Και η σημερινή Κυβέρνηση αυτά δεν τα διαθέτει.

Ομιλία στο Συνέδριο του ΣΒΒΕ “Thessaloniki Summit 2016”

Κυρίες και Κύριοι,

Θέλω να ευχαριστήσω τους διοργανωτές του Συνεδρίου για την πρόσκλησή τους να συμμετάσχω σε αυτό.

Και να τους συγχαρώ γι’ αυτή τη δημιουργική πρωτοβουλία σε ένα περιβάλλον γενικευμένης αβεβαιότητας και ανασφάλειας.

Κυρίες και Κύριοι,

Όπως είναι γνωστό, οι Ευρωπαϊκές οικονομίες, το 2008, «χτυπήθηκαν» έντονα από την παγκόσμια κρίση.

Κρίση δημοσιονομική και χρηματοπιστωτική.

Κρίση μεταδοτική.

Κρίση που βρήκε το Ευρωπαϊκό οικοδόμημα «ανοχύρωτο», χωρίς μηχανισμούς αντίδρασης και αντιμετώπισής της.

Και την Ελλάδα με ένα αναπτυξιακό υπόδειγμα που χαρακτηρίζονταν από εμφανείς και υποβόσκουσες μακροχρόνιες παθογένειες στο αξιακό, θεσμικό, πολιτικό, κοινωνικό και οικονομικό πεδίο.

Η μεταγενέστερη εξέλιξη των γεγονότων στη χώρα είναι, σε όλους, γνωστή.

Η κρίση δανεισμού την άνοιξη του 2010 και η εν συνεχεία προσφυγή της χώρας στο Μηχανισμό Στήριξης, ως αποτέλεσμα και μιας σειράς λανθασμένων πολιτικών επιλογών και χειρισμών εκείνης της περιόδου.

Και από τότε μέχρι και σήμερα, η εφαρμογή ασφυκτικών Προγραμμάτων Οικονομικής Πολιτικής.

Κυρίες και Κύριοι,

Ποιά είναι τα συμπεράσματα που μπορούμε να εξάγουμε από την εφαρμογή αυτών των Προγραμμάτων στη χώρα μας;

Γενικό συμπέρασμα: Οικονομικό πρόγραμμα «πανάκεια» για την αντιμετώπιση οικονομικής κρίσης δεν υπάρχει.

Το ανά περίπτωση κατάλληλο πρόγραμμα εξαρτάται από σειρά ενδογενών και εξωγενών, οικονομικών, κοινωνικών, πολιτικών, πολιτισμικών παραγόντων και παραμέτρων, ελεγχόμενων και μη ελεγχόμενων από την χώρα που έχει το πρόβλημα.

Η επιτυχής ανάλυση αυτών, η συγκρότηση της κατάλληλης στρατηγικής και η αποτελεσματική εφαρμογή των πολιτικών της προσδιορίζει και τον βαθμό συμβολής του προγράμματος στο ξεπέρασμα της κρίσης.

Σε κάθε περίπτωση, πρωταρχικός παράγων είναι οι άνθρωποι.

Ειδικότερα συμπεράσματα;

  • Η δημοσιονομική εξυγίανση, προσαρμογή και πειθαρχία είναι βασικός πυλώνας για τη βιωσιμότητα των δημόσιων οικονομικών και προϋπόθεση για τη διατηρήσιμη ανάπτυξη.
  • Η δημοσιονομική πειθαρχία θα πρέπει να συμβαδίζει με την υλοποίηση διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων. Οι μεταρρυθμίσεις όμως, για να είναι οικονομικά αποτελεσματικές και κοινωνικά αποδεκτές, θα πρέπει να διακρίνονται από συνοχή, προτεραιότητες και να έχουν αλληλουχία.
  • Ο σχεδιασμός και η υλοποίηση των Προγραμμάτων, και ειδικότερα οι δημοσιονομικοί πολλαπλασιαστές, πρέπει να λαμβάνουν υπόψη τον «κύκλο» της οικονομίας.
  • Το μείγμα της δημοσιονομικής προσαρμογής είναι καθοριστικό για τη διατηρησιμότητά της.
  • Η θεσμοθέτηση πλαισίου εξασφάλισης της σταθερότητας του τραπεζικού συστήματος είναι αναγκαίο.
  • Για την επιτυχία των Προγραμμάτων είναι απαραίτητη η εξασφάλιση της κοινωνικής συνοχής, η οποία απειλείται από την αύξηση της φτώχειας και της ανισοκατανομής του εισοδήματος.
  • Κανένα Πρόγραμμα Οικονομικής Πολιτικής δεν είναι άκαμπτο και ανελαστικό. Όλα τα Προγράμματα εμπεριέχουν δυνητικούς βαθμούς ευελιξίας, το πόσοι όμως αυτοί είναι και το πώς θα χρησιμοποιηθούν εξαρτάται από την αξιοπιστία και την αποτελεσματικότητα της εκάστοτε Κυβέρνησης.

Κυρίες και Κύριοι,

Αξιοποιήσαμε, ως χώρα, αυτά τα συμπεράσματα για να αντιμετωπίσουμε την κρίση;

Εκτίμησή μου είναι ότι κατά την διαμόρφωση και εφαρμογή του 2ου Προγράμματος, εντοπίσθηκαν οι αδυναμίες και διορθώθηκαν αρκετά λάθη και αστοχίες του 1ου Προγράμματος:

  • Επιμηκύνθηκε η περίοδος προσαρμογής.
  • Τροποποιήθηκε το μείγμα της δημοσιονομικής προσαρμογής.
  • Υλοποιήθηκαν οι πρώτες, στοχευμένες φορολογικές ελαφρύνσεις.
  • Πληρώθηκε το μεγαλύτερο μέρος των ληξιπρόθεσμων οφειλών του Δημοσίου.
  • Υλοποιήθηκαν διαρθρωτικές αλλαγές.
  • Εξασφαλίστηκαν επαρκείς πόροι για την ανακεφαλαιοποίηση του τραπεζικού συστήματος.
  • Εφαρμόστηκε, πιλοτικά, ο θεσμός του ελάχιστου εγγυημένου εισοδήματος.
  • Μειώθηκε το ύψος του χρέους και βελτιώθηκε το «προφίλ» του, ενώ απεφασίσθη και η περαιτέρω ενίσχυση, υπό προϋποθέσεις, της βιωσιμότητάς του, κάτι βέβαια που οι εταίροι ουδέποτε υλοποίησαν.

Το αποτέλεσμα ήταν, στο τέλος του 2014, η κατάσταση της οικονομίας να έχει σταθεροποιηθεί.

Είναι, όμως, αλήθεια ότι η κατάσταση εξακολουθούσε να είναι εύθραυστη.

Και αυτό επιβεβαιώθηκε μεταγενέστερα όταν, εξαιτίας της καταστροφικής πολιτικής της σημερινής Κυβέρνησης, η χώρα «σέρνεται» στο τέλμα.

Έτσι, από τις αρχές του 2015 μέχρι σήμερα:

  • Η οικονομία επέστρεψε στην ύφεση.
  • Το οικονομικό κλίμα κατέρρευσε.
  • Τα «λουκέτα» στην αγορά πολλαπλασιάστηκαν.
  • Οι ληξιπρόθεσμες οφειλές – ιδιωτών και Δημοσίου – διογκώθηκαν.
  • Οι καταθέσεις παρουσίασαν πρωτοφανή από την αρχή της κρίσης συρρίκνωση.
  • Το δημόσιο χρέος αυξήθηκε.
  • Η μείωση της ανεργίας επιβραδύνθηκε.
  • Το βιοτικό επίπεδο των πολιτών συρρικνώθηκε.

Συμπερασματικά, η χώρα, επί διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ, έχει ήδη χάσει 2 χρόνια.

Κυρίες και Κύριοι,

Το ερώτημα συνεπώς, που τίθεται, είναι:

Τι πρέπει να γίνει από εδώ και μπρος για να σταθεροποιηθεί και πάλι η κατάσταση και να μπει η χώρα σε τροχιά βιώσιμης ανάπτυξης;

Ποιες είναι οι βασικές προϋποθέσεις;

Κωδικοποιημένα:

1η Προϋπόθεση: Η διαμόρφωση μιας συνεκτικής και αποφασιστικής Κυβέρνησης, η οποία να διαθέτει ένα συγκροτημένο σχέδιο επανεκκίνησης της οικονομίας.

2η Προϋπόθεση: Η εμπροσθοβαρής προώθηση διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων στις αγορές προϊόντων και υπηρεσιών, ακόμη και πέραν αυτών που έχουν συμφωνηθεί στο 3ο Μνημόνιο.

Και φυσικά, η υλοποίηση αποκρατικοποιήσεων και η αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας.

3η Προϋπόθεση: Η ενίσχυση της ρευστότητας στην πραγματική οικονομία.

Με ποιους τρόπους μπορεί αυτό να γίνει;

1ος Τρόπος: Με την αξιοποίηση των διαθέσιμων Ευρωπαϊκών κονδυλίων και των νέων χρηματοδοτικών εργαλείων της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων και του Ευρωπαϊκού Ταμείου Στρατηγικών Επενδύσεων.

2ος Τρόπος: Με την αποπληρωμή των ληξιπρόθεσμων οφειλών του Δημοσίου, οι οποίες, σήμερα, έχουν «εκτοξευθεί» κατά 63% από τις αρχές του 2015, ενώ γεννιούνται, παρά τη μερική αποπληρωμή τους, και νέες.

3ος Τρόπος: Η σταδιακή εξομάλυνση της πιστωτικής επέκτασης και η ένταξη στο πρόγραμμα «ποσοτικής χαλάρωσης».

Αυτό που χρειάζεται είναι η εμπέδωση κλίματος εμπιστοσύνης που θα επαναφέρει καταθέσεις στο τραπεζικό σύστημα, και η ορθολογική αντιμετώπιση του υψηλού συσσωρευμένου αποθέματος μη εξυπηρετούμενων δανείων, ώστε να γίνει καλύτερη διαχείριση του παθητικού και του ενεργητικού των πιστωτικών ιδρυμάτων.

4η Προϋπόθεση: Η αλλαγή του μίγματος δημοσιονομικής πολιτικής, με τη σταδιακή μείωση των φορολογικών συντελεστών.

Αυτό μπορεί να γίνει:

  • Με την περαιτέρω ενίσχυση των κανόνων δημοσιονομικής πειθαρχίας.
  • Με την επίτευξη των δημοσιονομικών στόχων, όπως έγινε το 2014, όταν και αρχίσαμε να μειώνουμε – σταδιακά – φορολογικούς συντελεστές.
  • Με τη χρήση δημοσιονομικών ισοδυνάμων από την πλευρά των δαπανών, σε περιοχές που ανέπτυξε ο Πρόεδρος την ΝΔ εδώ, στη Θεσσαλονίκη.
  • Με τη συρρίκνωση της «παραοικονομίας» και τη διεύρυνση της φορολογικής βάσης, υλοποιώντας – μεταξύ άλλων – ένα συνεκτικό πλέγμα διοικητικών μέτρων και οικονομικών κινήτρων για την προώθηση και επέκταση των ηλεκτρονικών συναλλαγών, όπως πρόσφατα, ως Αξιωματική Αντιπολίτευση, καταθέσαμε.
  • Με τη μείωση των μεσο-μακροπρόθεσμων στόχων για τα πρωτογενή πλεονάσματα στο 2% από 3,5% του ΑΕΠ.

5η Προϋπόθεση: Η ενίσχυση της μακροχρόνιας βιωσιμότητας του δημοσίου χρέους.

Βιωσιμότητα η οποία επιβαρύνθηκε από τους ανερμάτιστους χειρισμούς της τελευταίας περιόδου.

Επί του παρόντος, η απόφαση του Eurogroup παραμένει ασαφής και είναι αβέβαιη, τελεί υπό πολλές προϋποθέσεις και είναι μελλοντική.

6η Προϋπόθεση: Η υιοθέτηση ενός εθνικού στρατηγικού σχεδίου παραγωγικής ανασυγκρότησης της οικονομίας.

Σχέδιο που θα έπρεπε, με βάση και τις δεσμεύσεις του Μνημονίου, να ολοκληρωθεί – από την Ελληνική Κυβέρνηση – το Μάρτιο του 2016.

Και το οποίο σήμερα, προφανώς, δεν υφίσταται.

Ούτε καν γίνεται συζήτηση γι’ αυτό.

Κυρίες και Κύριοι,

Συμπερασματικά, η σημερινή Κυβέρνηση αδυνατεί να δημιουργήσει αυτές τις προϋποθέσεις.

Η χώρα χρειάζεται μια άλλη Κυβέρνηση.

Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, που θα είναι περισσότερο αποτελεσματική και πιο αξιόπιστη, θα στηρίζεται στις αρχές της κοινωνικής οικονομίας της αγοράς και θα έχει ως στόχο την προώθηση της βιώσιμης ανάπτυξης, της απασχόλησης και της κοινωνικής δικαιοσύνης και συνοχής.

Επιτέλους, με τη δημιουργική συμβολή όλων, πρέπει να σπάσουμε τον καταστροφικό κύκλο της οικονομικής, κοινωνικής και πολιτικής αδράνειας και μιζέριας και να διασφαλίσουμε για τη χώρα μας μια αξιοπρεπή πορεία στην ανταγωνιστική και αβέβαιη Ευρωπαϊκή και παγκόσμια σκηνή.

Ερώτηση σχετικά με πρόσθετα προβλήματα στη λειτουργία του Γενικού Νοσοκομείου Λαμίας

Ερώτηση

προς το Υπουργείο Υγείας

Αθήνα, 12 Οκτωβρίου 2016

Θέμα: Πρόσθετα Προβλήματα στη Λειτουργία του Γενικού Νοσοκομείου Λαμίας.

Με την παρούσα Ερώτηση, επανέρχομαι στο ζήτημα της λειτουργίας του Γενικού Νοσοκομείου Λαμίας, διότι τα προβλήματα τα οποία αντιμετωπίζει όχι μόνο δεν επιλύονται, αλλά διογκώνονται και προστίθενται και καινούργια.

Έτσι, το πρόβλημα του προσωπικού, με τη σημαντική συρρίκνωση κυρίως του αριθμού των ειδικευόμενων ιατρών τα τελευταία δύο χρόνια, έρχεται, αυτή τη φορά, λόγω έλλειψης αναισθησιολόγων, να «χτυπήσει» τη λειτουργία τoυ χειρουργικού τομέα.

Τομέας ο οποίος λειτουργούσε σε φθίνουσα δυναμικότητα ως προς τις υπάρχουσες αίθουσες και τείνει – πλέον – να εξυπηρετεί μόνο τα έκτακτα περιστατικά, μετατρέποντας – ουσιαστικά – το Νοσοκομείο σε «διαμετακομιστικό κέντρο».

Κατόπιν αυτών,

ΕΡΩΤΑΤΑΙ

ο κ. Υπουργός:

Σε ποιες άμεσες ενέργειες προτίθεται να προβεί το Υπουργείο ώστε να αποκατασταθεί η λειτουργία του χειρουργικού τομέα του Γενικού Νοσοκομείου Λαμίας;

Ο Ερωτών Βουλευτής

Χρήστος Σταϊκούρας

Συνέντευξη στην ιστοσελίδα “insider.gr” – “Η μείωση των πλεονασμάτων απαιτεί αξιοπιστία και σοβαρότητα”

Κύριε Σταϊκούρα, η Κυβέρνηση πραγματοποιεί μια επικοινωνιακή αντεπίθεση, λέγοντας πως οι οικονομικοί στόχοι πιάνονται και πως σύντομα θα περάσουμε στην ανάπτυξη. Με τα διαθέσιμα στοιχεία, βλέπετε προοπτική ενεργοποίησης του «κόφτη» δαπανών;

Κε. Ευγενίδη, τι είναι ο «κόφτης» δαπανών; Μία οριζόντια και αυτόματη μείωση δαπανών.

Μα αυτό όμως ήδη γίνεται.

Όταν η Κυβέρνηση «κρατάει» χαμηλά τις δαπάνες, τόσο τις πρωτογενείς όσο και του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων (3,4 δισ. ευρώ χαμηλότερα από τους στόχους!!!), ώστε να δείξει ότι επιτυγχάνει τους δημοσιονομικούς στόχους, ουσιαστικά εφαρμόζει «κόφτη» δαπανών.

Αυτή μάλιστα η «αυστηρή δίαιτα» επιβάλλεται, μεταξύ άλλων, και σε ευαίσθητους τομείς, όπως είναι η κοινωνική προστασία, τα επιδόματα πολυτέκνων, οι δαπάνες περίθαλψης κ.α.

Με λίγα λόγια, οι πομφόλυγες για δήθεν αριστερή κοινωνική ευαισθησία έχουν «πάει περίπατο».

 

Μήπως η Κυβέρνηση βρίσκεται σε μια παρόμοια φάση, όπως το 2014, όπου τα μακροοικονομικά στοιχεία ήταν θετικά, αλλά η αίσθηση πως τα πράγματα πάνε καλά δεν είχε ακόμα περάσει στον κόσμο;

Μακάρι να είμασταν σε παρόμοια φάση με αυτή του 2014. Δεν είμαστε όμως.

Ενδεικτικά και μόνο, σήμερα, η χώρα έχει επιστρέψει και παραμένει σε ύφεση.

Σήμερα, το διαθέσιμο εισόδημα των πολιτών έχει συρρικνωθεί, αφού, τα τελευταία δύο χρόνια, έχουν επιβληθεί νέοι άμεσοι και έμμεσοι φόροι καθώς και περικοπές σε κύριες και επικουρικές συντάξεις και σε κοινωνικά επιδόματα, ύψους 9 δισ. ευρώ.

Σήμερα, οι ληξιπρόθεσμες οφειλές – ιδιωτών και κράτους – έχουν διογκωθεί.

Σήμερα, τα «λουκέτα» έχουν πολλαπλασιαστεί.

Το 2014, η χώρα είχε ήδη περάσει σε θετικό ρυθμό οικονομικής μεγέθυνσης, είχαν υλοποιηθεί οι πρώτες – στοχευμένες – μειώσεις φορολογικών συντελεστών και είχαν πληρωθεί ληξιπρόθεσμες οφειλές ύψους 6 δισ. ευρώ.

Συνεπώς, σήμερα δεν είμαστε ακόμη εκεί που ήμασταν το 2014.

 

Μια από τις βασικές πτυχές του προγράμματος της ΝΔ είναι η μείωση των πλεονασμάτων από το 2018 στο 2% του ΑΕΠ. Εκτιμάτε πως στις Ευρωπαϊκές πρωτεύουσες υπάρχει διάθεση να δοθεί κάτι τέτοιο σε μια Ελληνική Κυβέρνηση και γιατί να μην δοθεί στον κ. Τσίπρα, ο οποίος περνά δύσκολα μέτρα με ελάχιστες κοινωνικές αντιστάσεις;

Καταρχήν, στην ανάγκη μείωσης των μεσο-μακροπρόθεσμων πρωτογενών πλεονασμάτων, όπως αυτή ετέθη από τον Πρόεδρο της ΝΔ, συγκλίνουν τόσο η Κυβέρνηση όσο και η Τράπεζα της Ελλάδος.

Συνεπώς, αυτή η επιδίωξη θα μπορούσε να αποτελέσει έναν εθνικό στόχο.

Η επίτευξη όμως αυτού του στόχου απαιτεί αξιοπιστία και σοβαρότητα.

Και αυτά, σήμερα, με την παρούσα Κυβέρνηση, είναι «είδος εν ανεπαρκεία».

 

Προτείνετε τη μείωση του ΕΝΦΙΑ κατά 30% σε βάθος διετίας. Με δεδομένο πως ο ΕΝΦΙΑ είναι ο καλύτερος σε εισπραξιμότητα φόρος, η «τρύπα» που θα δημιουργηθεί πόθεν θα καλυφθεί;

Πράγματι, προτείναμε τη μεσοσταθμική μείωση του ΕΝΦΙΑ κατά 30% εντός διετίας.

Παράλληλα όμως προτείναμε και ένα σχέδιο ισόποσης περιστολής δαπανών, μεταξύ άλλων και σε περιοχές στις οποίες παρατηρήθηκε διόγκωση δαπανών επί ημερών της σημερινής διακυβέρνησης (π.χ. αποκλίσεις στην εκτέλεση Προϋπολογισμών φορέων της Γενικής Κυβέρνησης, διόγκωση λειτουργικών δαπανών, δημιουργία νέων διοικητικών δομών, αύξηση του κόστους δανεισμού κ.α.).

Την αξιοπιστία αυτού του σχεδίου ουδείς μέχρι σήμερα την έχει αμφισβητήσει.

 

Έχετε θέσει επί τάπητος τη μείωση του επιχειρηματικού φόρου, πάλι σε βάθος διετίας, από το 29% στο 20% και τη μείωση του φόρου στα μερίσματα από το 15% στο 5%. Θεωρείτε πως αυτό από μόνο του θα λειτουργήσει ως προσκλητήριο για την προσέλκυση νέων, ξένων και εσωτερικών, επενδύσεων;

Η σταδιακή φορολογική ελάφρυνση της επιχειρηματικής δραστηριότητας είναι σημαντική, αλλά από μόνη της δεν αρκεί για να προσελκύσουμε επενδύσεις.

Απαιτούνται και άλλες προϋποθέσεις:

  • Μια στιβαρή, αποφασιστική και αφοσιωμένη στο στόχο Κυβέρνηση.
  • Η εμπροσθοβαρής προώθηση διαρθρωτικών αλλαγών στις αγορές προϊόντων και υπηρεσιών.
  • Η υλοποίηση αποκρατικοποιήσεων και η αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας.
  • Η τόνωση της ρευστότητας στην πραγματική οικονομία.
  • Η ενίσχυση της μακροχρόνιας βιωσιμότητας του δημοσίου χρέους.
  • Η υιοθέτηση ενός εθνικού στρατηγικού σχεδίου παραγωγικής ανασυγκρότησης της οικονομίας.

Κατά την εκτίμησή μου, η υλοποίηση αυτών των προϋποθέσεων, μαζί με την αλλαγή του μίγματος της δημοσιονομικής πολιτικής, θα απελευθερώσουν μη παραγωγικά δεσμευμένους ή αδρανείς πόρους της οικονομίας και θα βελτιώσουν το κλίμα, με πολλαπλασιαστικές θετικές επιδράσεις σε νέες επιχειρηματικές πρωτοβουλίες και στην προσέλκυση νέων εγχώριων και ξένων επενδύσεων.

 

Αντιλαμβάνομαι πως τα οικονομικά δεδομένα είναι στενά, αλλά πέραν της διακεκηρυγμένης βούλησης του κ. Μητσοτάκη, υπάρχει περιθώριο για ελαφρύνσεις στην επιβάρυνση των ελευθέρων επαγγελματιών;

Καταρχήν, από τις άμεσες φορολογικές ελαφρύνσεις ωφελούνται όλοι, και οι ελεύθεροι επαγγελματίες.

Ενώ με τη μείωση των μεσο-μακροπρόθεσμων δημοσιονομικών στόχων και τη διεύρυνση της φορολογικής βάσης μέσω της επέκτασης των ηλεκτρονικών συναλλαγών, κάτι για το οποίο έχουμε ήδη καταθέσει ολοκληρωμένη πρόταση, θα υπάρξουν ακόμη μεγαλύτερα περιθώρια για πιο στοχευμένες μειώσεις σε ότι αφορά και τους ελεύθερους επαγγελματίες.

 

Έχετε περιγράψει 10 πεδία δαπανών, όπου μπορούν να γίνουν μειώσεις και αναδιαρθρώσεις στα κοστολόγια. Υπάρχει πιθανότητα περικόπτοντας λειτουργικές δαπάνες, να περικοπούν και οργανικές θέσεις;

Όχι, δεν προβλέπεται περικοπή οργανικών θέσεων.

Η αλήθεια είναι ότι στον Κρατικό Προϋπολογισμό του 2016 είχαν προβλεφθεί 1,7 δισ. ευρώ για καταναλωτικές δαπάνες. Και τελικά, υπήρξε υπέρβαση.

Μια εξοικονόμηση 12% ή 200 εκατ. ευρώ είναι απολύτως εφικτή, με απλή απόφαση του Αναπληρωτή Υπουργού Οικονομικών κάνοντας χρήση της δυνατότητας διάθεσης περίπου του 90% της εγγραμμένης ετήσιας πίστωσης, χωρίς να υπάρξει πρόβλημα λειτουργίας στις δημόσιες υπηρεσίες και χωρίς να δημιουργηθούν νέες ληξιπρόθεσμες οφειλές.

Κάτι αντίστοιχο έγινε, με επιτυχία, το 2013 και το 2014.

Επιπλέον, ο περιορισμός των λειτουργικών δαπανών μπορεί να εδραιωθεί με την αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας των δαπανών (spending review) σε κάθε διάσταση του δημόσιου τομέα.

 

Διαβάζω από την ομιλία του κ. Μητσοτάκη στη ΔΕΘ: «Όφελος 140 εκ. ευρώ από τη μείωση των δαπανών στα ευγενή ταμεία». Μήπως αυτό οδηγεί και σε ψαλίδισμα συντάξεων;

Αφορά στον εξορθολογισμό της κρατικής χρηματοδότησης προς τα ασφαλιστικά ταμεία μεγάλων επιχειρήσεων ώστε, σε συνεργασία με τις διοικήσεις και τα συνδικαλιστικά όργανα των εν λόγω επιχειρήσεων, να περιοριστεί η επιχορήγηση.

Επιχορήγηση η οποία, μόνο σε 2 ταμεία, ξεπερνά το 1 δισ. ευρώ.

 

Κ. Σταϊκούρα, το Υπερταμείο είναι μια πραγματικότητα και επί της ουσίας η δημόσια περιουσία μπαίνει σε καθεστώς επιτήρησης, αν θέλουμε να είμαστε ειλικρινείς. Ποια είναι η προσέγγιση της ΝΔ ως προς το ζήτημα; Π.χ. ΔΕΚΟ που είναι σε αυτό, μπορούν να πάνε προς αποκρατικοποίηση, εν όλω ή τμήμα τους, ή απλώς θα λειτουργήσει, αν είστε Κυβέρνηση, ως απλή εγγυοδοσία προς τους δανειστές;

Η συγκεκριμένη ρύθμιση συνιστά πρωτοφανή εκχώρηση του συνόλου της περιουσίας της χώρας, για διάστημα 1 αιώνα, χωρίς ουσιαστικό εθνικό έλεγχο και λογοδοσία.

Επιπλέον, τα περιουσιακά στοιχεία που μεταβιβάζονται στο νέο υπερταμείο δεν είναι απολύτως σαφή.

Επίσης, δεν τίθεται «οροφή» στην αξία των περιουσιακών στοιχείων που το ταμείο θα αξιοποιεί και θα ρευστοποιεί. Στο 3ο Μνημόνιο υπήρχε τουλάχιστον η πρόβλεψη για 50 δισ. ευρώ. Σήμερα, τέτοια πρόβλεψη δεν υφίσταται. Και αυτό είναι φυσικό, αφού η Κυβέρνηση μεταβιβάζει σχεδόν το σύνολο της περιουσίας της χώρας.

Νομίζω ότι όλα αυτά επιβεβαιώνουν τον ορθολογισμό της σκληρής κριτικής που ασκήσαμε και ασκούμε για την ίδρυση και λειτουργία του υπερταμείου.

Από την άλλη πλευρά, εμείς υποστηρίζουμε την ανάγκη υλοποίησης αποκρατικοποιήσεων και αξιοποίησης της περιουσίας του Δημοσίου.

Αποκρατικοποιήσεις οι οποίες όμως να μπορούν να συμβάλουν στον εκσυγχρονισμό και στην αύξηση της αποτελεσματικότητας των επιχειρήσεων, στη βελτίωση της ανταγωνιστικότητας και στην ενίσχυση της εξωστρέφειας της οικονομίας, αλλά και στον περιορισμό των δανειακών αναγκών του Ελληνικού Δημοσίου.

Αυτές τις αποκρατικοποιήσεις εμείς θα υποστηρίξουμε ως Αξιωματική Αντιπολίτευση.

Και θα προωθήσουμε ως Κυβέρνηση.

 

Το ζήτημα της αντιμετώπισης των «κόκκινων δανείων», ιδιωτών και επιχειρήσεων, βαίνει προς επίλυση είτε με την εκχώρηση πολλών εξ αυτών σε funds, είτε με τη νέα στρατηγική ρύθμισης των τραπεζών, είτε με τον νέο μηχανισμό για τα επιχειρηματικά που προωθεί το Υπουργείο Οικονομίας. Εκτιμάτε πως το νέο πλαίσιο θα είναι λειτουργικό ή μπορεί και να δούμε…καταστάσεις ροκ;

Το «βαίνει προς επίλυση» είναι σχετικό.

Προς το παρόν μόνο διόγκωση των «κόκκινων δανείων» παρατηρούμε.

Εμείς, στη ΔΕΘ, προτείναμε ένα σχέδιο αντιμετώπισης του προβλήματος, στο πλαίσιο δέσμης ολοκληρωμένων παρεμβάσεων στο θεσμικό πλαίσιο της επιχειρηματικότητας.

Αναμφίβολα, η εκκαθάριση του χαρτοφυλακίου των «κόκκινων δανείων», ειδικά των επιχειρηματικών, αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση για να αρχίσουν οι τράπεζες να χρηματοδοτούν και πάλι την πραγματική οικονομία.

Πρόκειται για μια δύσκολη διαδικασία, η οποία όμως πρέπει να προχωρήσει.

Προς την κατεύθυνση αυτή απαιτείται καλύτερος συντονισμός των εμπλεκόμενων φορέων σε επίπεδο στρατηγικής και τεχνικής υλοποίησης των αποφάσεων, προώθηση της αποσυμφόρησης των δικαστηρίων, επίσπευση των διαδικασιών.

Αλλά και κίνητρα και κυρώσεις στις τράπεζες για την άμεση διευθέτηση των μη εξυπηρετούμενων δανείων και την αποκάλυψη των στρατηγικών κακοπληρωτών.

Ουσιαστικά, θέλουμε να δώσουμε μία συνολική λύση «ανάσα» για όλους εκείνους που λόγω της κρίσης αδυνατούν να καλύψουν τις υποχρεώσεις τους σε τράπεζες, εφορία και ασφαλιστικά ταμεία.

 

Υπάρχει μια συζήτηση πως μπορεί να χρειαστεί  και τέταρτη ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, ενώ κάποιοι συζητούν ακόμα και το ενδεχόμενο περαιτέρω συγχωνεύσεων. Το θεωρείτε ως ένα ρεαλιστικό ενδεχόμενο;

Καταρχήν, η 3η ανακεφαλαιοποίηση δεν ήταν αναγκαία.

Ήταν το αποτέλεσμα λανθασμένων και ανερμάτιστων χειρισμών της σημερινής Κυβέρνησης, που έφεραν το τραπεζικό σύστημα αντιμέτωπο με μεγάλους κινδύνους.

Κίνδυνοι που διογκώθηκαν μετά την τραπεζική αργία και τους κεφαλαιακούς περιορισμούς.

Όμως και το αποτέλεσμα της ανακεφαλαιοποίησης είναι οδυνηρό για τους φορολογούμενους και τους μετόχους των πιστωτικών ιδρυμάτων, μικρούς και μεγάλους, ιδιώτες και Δημόσιο.

Κι αυτό γιατί η συνολική συμμετοχή του Δημοσίου συρρικνώθηκε σημαντικά, οι τιμές των μετοχών «κατέρρευσαν», χάθηκαν σημαντικά ποσά ανάκτησης για τους φορολογούμενους, όπως χάθηκαν και αξιόλογα περιουσιακά στοιχεία, κυρίως στο εξωτερικό.

Αυτό που χρειάζεται πλέον είναι η αποκατάσταση της σταθερότητας και η εμπέδωση κλίματος εμπιστοσύνης που θα επαναφέρει καταθέσεις στις τράπεζες, καθώς και η ορθολογική αντιμετώπιση του υψηλού συσσωρευμένου αποθέματος μη εξυπηρετούμενων δανείων, ώστε να γίνει καλύτερη διαχείριση του παθητικού και του ενεργητικού των τραπεζικών ιδρυμάτων.

Σε αυτή την περίπτωση εκτιμώ ότι δεν θα χρειαστεί νέα ανακεφαλαιοποίηση.

 

InstagramYoutube