Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Η Ελληνική οικονομία βρίσκεται, σήμερα, σε μια κρίσιμη καμπή.

Αλλά και σε ένα νέο, καλύτερο, σημείο αφετηρίας ώστε να ξεπεράσει τις αδυναμίες της και να δημιουργήσει τις προϋποθέσεις για μια μακρά περίοδο πρωτογενών πλεονασμάτων, διατηρήσιμης βελτίωσης της ανταγωνιστικότητας και ικανοποιητικών ρυθμών ανάπτυξης.

Από την πρώτη στιγμή, η Κυβέρνηση Εθνικής Ευθύνης έθεσε ως πρωταρχικούς στόχους:

• Την αποδέσμευση των χρηματοδοτικών ροών του Μηχανισμού Στήριξης, αλλά και την εξασφάλιση της συνέχισης της χρηματοδότησης βάσει της δανειακής συμφωνίας.
• Την αποκατάσταση του «κεφαλαίου αξιοπιστίας» της χώρας.
• Την ολοκλήρωση της δημοσιονομικής εξυγίανσης με την υιοθέτηση μέτρων για την περαιτέρω μείωση της δημόσιας δαπάνης και την αύξηση των δημοσίων εσόδων.
• Την επιμήκυνση της περιόδου δημοσιονομικής προσαρμογής.
• Την ενίσχυση της βιωσιμότητας του δημοσίου χρέους.
• Την πιστή εκτέλεση του Προϋπολογισμού, με την επαναφορά του προγράμματος προσαρμογής σε κανονική τροχιά.

Οι τελευταίες Ευρωπαϊκές αποφάσεις δείχνουν ότι είμαστε στην τελική ευθεία για να πετύχουμε τους στόχους μας.

Και αυτό αποτυπώνεται στην πορεία εκτέλεσης του εφετινού Προϋπολογισμού.

Πορεία εκτέλεσης, κατά το πρώτο ενδεκάμηνο του έτους, η οποία κρίνεται ικανοποιητική, πολύ καλύτερη από τις προβλέψεις, αποδεικνύοντας ότι η Κυβέρνηση πορεύεται σταθερά, βήμα-βήμα, προς την επίτευξη των δημοσιονομικών στόχων.

Κι αυτό παρά τη βαθύτερη από τις εκτιμήσεις ύφεση και χωρίς τη λήψη νέων μέτρων, εκτός αυτών που είχαν προβλεφθεί τον περασμένο Μάρτιο.

Δημιουργούνται έτσι βάσιμες προσδοκίες για την επίτευξη ενός καλού αποτελέσματος το 2012, γεγονός που θα θέσει τις βάσεις για την επίτευξη πρωτογενούς πλεονάσματος το 2013.

Που είναι και ο μεγάλος εθνικός στόχος.

Ειδικότερα, σύμφωνα με τα προσωρινά στοιχεία εκτέλεσης του Προϋπολογισμού για το πρώτο ενδεκάμηνο του έτους:

• Το πρωτογενές έλλειμμα διαμορφώθηκε στο 1,5 δισ. ευρώ (0,8% του ΑΕΠ), από 6 δισ. ευρώ το αντίστοιχο ενδεκάμηνο του 2011 (2,9% του ΑΕΠ).
• Το έλλειμμα ανέρχεται στα 12,9 δισ. ευρώ (6,6% του ΑΕΠ), από 21,5 δισ. ευρώ το αντίστοιχο ενδεκάμηνο του 2011 (10,3% του ΑΕΠ). Η μεγάλη μείωση του ελλείμματος του Κρατικού Προϋπολογισμού, σε σχέση με την αντίστοιχη περυσινή περίοδο, εντοπίζεται κατά 88,6% στον Τακτικό Προϋπολογισμό και κατά 11,4% στον Προϋπολογισμό Δημοσίων Επενδύσεων.
• Τα καθαρά έσοδα, αν και ελαφρώς μειωμένα σε σχέση με πέρυσι, διατηρούνται στο επίπεδο των στόχων που είχαν τεθεί. Ειδικότερα, τα καθαρά έσοδα του Τακτικού Προϋπολογισμού είναι κατά 456 εκατ. ευρώ πάνω από τους στόχους.
• Οι πρωτογενείς δαπάνες παρουσιάζουν μείωση κατά 9,5% έναντι του διαστήματος Ιανουαρίου – Νοεμβρίου 2011 (από μείωση κατά 8,5% το διάστημα Ιανουαρίου – Οκτωβρίου) και διαμορφώνονται στα 42 δισ. ευρώ έναντι 46,4 δισ. ευρώ την αντίστοιχη περυσινή περίοδο.
• Το μήνα Νοέμβριο οι πρωτογενείς δαπάνες ήταν μειωμένες κατά 18,3% έναντι του αντίστοιχου περυσινού μήνα.

Επίσης, τα στοιχεία της Γενικής Κυβέρνησης για την περίοδο Ιανουαρίου-Οκτωβρίου 2012 καταδεικνύουν ότι η λελογισμένη δημοσιονομική διαχείριση που ακολούθησε το Υπουργείο Οικονομικών κατά το δεύτερο εξάμηνο του έτους αποδίδει καρπούς.

Τα ταμειακά στοιχεία για το πρωτογενές ισοζύγιο (χωρίς δαπάνες για τόκους) της Γενικής Κυβέρνησης, σε μη ενοποιημένη βάση, εμφανίζουν στο δεκάμηνο Ιανουαρίου-Οκτωβρίου 2012 ένα πλεόνασμα της τάξεως των 2,3 δισ. ευρώ έναντι ελλείμματος 4,2 δισ. ευρώ την αντίστοιχη περυσινή περίοδο.

Αξίζει να σημειωθεί ότι το αποτέλεσμα του δεκαμήνου 2012 είναι βελτιωμένο κατά 887 εκατ. ευρώ σε σχέση με το εννεάμηνο 2012, όταν οι ληξιπρόθεσμες οφειλές στο ίδιο διάστημα αυξήθηκαν μόλις κατά 133 εκατ. ευρώ.

Πιο αναλυτικά:

Σύμφωνα με τα προσωρινά στοιχεία εκτέλεσης του Κρατικού Προϋπολογισμού για το 11-μηνο Ιανουαρίου – Νοεμβρίου 2012, σε τροποποιημένη ταμειακή βάση, το έλλειμμα του κρατικού προϋπολογισμού διαμορφώθηκε σε 12.919 εκατ. ευρώ, και το πρωτογενές έλλειμμα για την ίδια περίοδο σε 1.486 εκατ. ευρώ, σημαντικά χαμηλότερο έναντι των στόχων του ελλείμματος για τον κρατικό προϋπολογισμό ύψους 15.047 εκατ. ευρώ και του στόχου για το πρωτογενές έλλειμμα ύψους 3.596 εκατ. ευρώ.

Το ύψος των καθαρών εσόδων του κρατικού προϋπολογισμού ανήλθε σε 45.793 εκατ. ευρώ, παρουσιάζοντας μείωση κατά 1,5% έναντι του διαστήματος Ιανουαρίου-Νοεμβρίου  2011, αλλά και  μείωση έναντι του επικαιροποιημένου στόχου, κατά 27 εκατ. ευρώ.

Ειδικότερα, το ύψος των καθαρών εσόδων του τακτικού προϋπολογισμού ανήλθε σε 42.837 εκατ. ευρώ, παρουσιάζοντας αύξηση κατά 456 εκατ. ευρώ έναντι του στόχου για το 2012 (42.382 εκατ. ευρώ). Η θετική απόκλιση έναντι του επικαιροποιημένου στόχου οφείλεται, κυρίως, στις μεγαλύτερες από τις αναμενόμενες εισπράξεις από το φόρο εισοδήματος (κατά 388 εκατ. ευρώ), τους φόρους στην περιουσία (κατά 93 εκατ. ευρώ), τους φόρους ασφαλίστρων (κατά 62 εκατ. ευρώ) και τα μη φορολογικά έσοδα (κατά 75 εκατ. ευρώ).

Οι δαπάνες του Κρατικού Προϋπολογισμού για το ενδεκάμηνο του 2012 ανήλθαν στα 58.713 εκατ. ευρώ και παρουσιάζονται μειωμένες κατά 2.154 εκατ. ευρώ έναντι του στόχου (60.867 εκατ. ευρώ).

Ειδικότερα οι δαπάνες του Τακτικού Προϋπολογισμού είναι μειωμένες έναντι του στόχου κατά 932 εκατ. ευρώ, κυρίως λόγω της μείωσης των πρωτογενών δαπανών κατά 461 εκατ. ευρώ έναντι του στόχου, των δαπανών για εξοπλιστικά προγράμματα (171 εκατ. ευρώ χαμηλότερες του στόχου), των δαπανών για επιχορήγηση νοσηλευτικών ιδρυμάτων για εξόφληση μέρους των παλαιών οφειλών τους (8 εκατ. ευρώ) και των δαπανών για καταπτώσεις εγγυήσεων σε φορείς εντός και εκτός Γενικής Κυβέρνησης (114 εκατ. ευρώ).

Οι δαπάνες για τόκους σε καθαρή βάση ανήλθαν σε 11.433 εκατ. ευρώ και είναι χαμηλότερες του στόχου (11.451 εκατ. ευρώ) κατά 18 εκατ. ευρώ. Επιπλέον, οι δαπάνες για πληρωμή προμήθειας εκταμίευσης δανείου στο EFSF παρέμειναν σε 370 εκατ. ευρώ.

Οι δαπάνες για τόκους στο ενδεκάμηνο εμφανίζουν μείωση κατά 26,4% έναντι του προηγούμενου έτους. Καθώς μεγάλο μέρος των δαπανών αυτών (4.751 εκατ. ευρώ) πληρώθηκε προκαταβολικά το Φεβρουάριο λόγω της αναδιάρθρωσης του δημόσιου χρέους, ο ρυθμός μεταβολής των πληρωμών τόκων επιβραδύνεται όσο πλησιάζουμε προς το τέλος του έτους και εκτιμάται ότι θα διαμορφωθεί σύμφωνα με τον ετήσιο στόχο (-28,2%).

Η επιτάχυνση των εισπράξεων του ΠΔΕ είναι ιδιαίτερα θετική εξέλιξη, καθώς βοηθά, εκτός από τη μείωση του ελλείμματος, και στην αντιμετώπιση του προβλήματος της ρευστότητας της Ελληνικής οικονομίας.

Ιδίως η επιτάχυνση της απορροφητικότητας των Ευρωπαϊκών κονδυλίων των Διαρθρωτικών Ταμείων στο πλαίσιο του ΕΣΠΑ, που παρατηρείται το 2012 έναντι του 2011, αποτελεί «ανάχωμα» στην ύφεση.

Παρά τα προβλήματα ρευστότητας στην Ελληνική οικονομία και τις δύο εκλογικές αναμετρήσεις, τα έσοδα του ΠΔΕ ήταν αυξημένα κατά 350 εκατ. ευρώ περίπου το 11μηνο του 2012 έναντι ατου αντίστοιχου διαστήματος του 2011.

Εξέλιξη θετική, που αναγνωρίζεται και στην Έκθεση της Task Force που δόθηκε χθες στη δημοσιότητα (17.12.2012).

Η μείωση των εκταμιεύσεων, όμως, και γενικά η συνεχής μείωση των δαπανών για επενδύσεις από το 2009 και μετά, καθυστερούν την ανάκαμψη της οικονομίας.

Στόχος μας είναι η επιτάχυνση των δαπανών του ΠΔΕ, ώστε να μη χαθούν κονδύλια του ΕΣΠΑ, να επανεκκινήσουν έργα που έχουν «βαλτώσει» και να υποστηριχθεί η οικονομική δραστηριότητα σε τομείς με υψηλό δημοσιονομικό πολλαπλασιαστή.

Σε ότι αφορά τις ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις του Δημοσίου και τις εκκρεμείς επιστροφές φόρων, αυτές οφείλονται μόνο εν μέρει στα πολύ περιορισμένα ταμειακά διαθέσιμα του Ελληνικού Δημοσίου τους τελευταίους μήνες.

Σημαντική πηγή δημιουργίας και συσσώρευσης ληξιπρόθεσμων υποχρεώσεων αποτελούν η μέχρι πρότινος διοικητική ανεπάρκεια στη χρηστή δημοσιονομική διαχείριση, η αδιαφάνεια, η γραφειοκρατία, η ανεπαρκής στελέχωση σε ελεγκτικό προσωπικό του φοροεισπρακτικού μηχανισμού.

Ο εκσυγχρονισμός της παρακολούθησης των δημοσιονομικών στόχων (π.χ. δημοσιονομικοί κανόνες, Π.Ν.Π. της 18.11.2012) και η εφαρμογή τεχνικών ανάλυσης κινδύνου, αποτελούν δύο στοχευμένα παραδείγματα μέσω των οποίων η Κυβέρνηση προσδοκά ότι θα περιορίσει δραστικά τη δημιουργία ληξιπρόθεσμων υποχρεώσεων.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Σ’ αυτό το πλαίσιο η δημοσιονομική πολιτική του Υπουργείου Οικονομικών είναι η προώθηση της δημοσιονομικής εξυγίανσης, προσαρμογής και πειθαρχίας ώστε να επιτευχθεί η διατηρήσιμη εναρμόνιση του δημοσίου τομέα στις πραγματικές ανάγκες της Οικονομίας.

Αυτό συνιστά βασική πολιτική επιλογή, με ξεκάθαρο ιδεολογικό υπόβαθρο, ώστε να μπορέσει η χώρα να σταθεί στα πόδια της.

Να ορθοποδήσει, να «νοικοκυρευτεί» και να μπορεί να πορεύεται χωρίς δανειακές ανάγκες, οι οποίες θα αποτελούν βαρίδια στην πορεία της.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ακούω συχνά την Αξιωματική Αντιπολίτευση και γενικότερα την Αντιπολίτευση να αναμασά το επιχείρημα ότι η Κυβέρνηση καταθέτει συχνά τροπολογίες άσχετες με το νομοσχέδιο και μάλιστα από πρόσωπα που ανεβαίνουν και σ’ αυτό το Βήμα. Δεν νομίζω να έχει σχέση με το νομοσχέδιο η τροπολογία που καταθέσατε για τον ΕΛΓΑ ή για επιτυχόντες διαγωνισμού του ΑΣΕΠ. Νομίζω ότι είμαι σαφής.

Αναφέρθηκαν, επίσης, εκτενώς συνάδελφοι της Αντιπολίτευσης στις πρόσφατες ευρωπαϊκές αποφάσεις, χρησιμοποιώντας όπως συνηθίζεται άλλωστε ισοπεδωτικούς, μηδενιστικούς, υπερβολικούς όρους και χαρακτηρισμούς: «ελληνικό αίμα», «δεν κρατάμε τα προσχήματα», «αντεθνικές δουλειές», «έχουμε παραδώσει τα πάντα». Είναι μια ευκαιρία να καταθέσουμε εντός του Κοινοβουλίου τη θέση μας ως ελληνική Κυβέρνηση, ως Κυβέρνηση εθνικής ευθύνης.

Κυρίες και κύριοι, η ελληνική οικονομία, πράγματι, βρίσκεται σε μια κρίσιμη καμπή, αλλά και σε ένα νέο καλύτερο σημείο αφετηρίας, ώστε να ξεπεράσει τις αδυναμίες της χρόνιες και βραχυπρόθεσμες και να δημιουργήσει τις προϋποθέσεις για την επίτευξη πρωτογενών πλεονασμάτων, διατηρήσιμης βελτίωσης της ανταγωνιστικότητας, ικανοποιητικότερων ρυθμών οικονομικής μεγέθυνσης.

Από την πρώτη στιγμή η Κυβέρνηση εθνικής ευθύνης έθεσε τους ακόλουθους στόχους: Την αποδέσμευση των χρηματοδοτικών ροών του Μηχανισμού Στήριξης, αλλά και την εξασφάλιση της συνέχισης της χρηματοδότησης για τα επόμενα χρόνια βάσει της δανειακής σύμβασης, την αποκατάσταση του κεφαλαίου αξιοπιστίας της χώρας, την ολοκλήρωση της δημοσιονομικής εξυγίανσης με  την υιοθέτηση μέτρων για την περαιτέρω μείωση των δημοσίων δαπανών και την αύξηση των δημοσίων εσόδων, την επιμήκυνση της περιόδου δημοσιονομικής προσαρμογής, την πιστή εκτέλεση του προϋπολογισμού με την επαναφορά του προγράμματος προσαρμογής σε κανονική τροχιά, την ενίσχυση της βιωσιμότητας του δημοσίου χρέους.

Οι τελευταίες ευρωπαϊκές αποφάσεις δείχνουν ότι είμαστε στην τελική ευθεία για να πετύχουμε αυτούς τους στόχους. Εξηγούμαι: Πρώτον, αποτράπηκε η άτακτη χρεοκοπία της χώρας και επιβεβαιώθηκε ότι η Ελλάδα παραμένει σταθερά προσδεδεμένη στο ευρώ με τους ευρωπαίους εταίρους μας να δεσμεύονται ρητά ότι θα συνεχίσουν να στηρίζουν την χώρα μας έως ότου αυτή επανακτήσει την πρόσβασή της στις διεθνείς αγορές.

Με λίγα λόγια αγοράσαμε -κι έχει λεχθεί αυτό- ασφάλειες, για να μπορέσουμε, μόλις η Ευρωζώνη πείσει ότι έχει τη βούληση, τους θεσμούς και τις πολιτικές για να βγάλει την οικονομία της από την κρίση, να είμαστε ως χώρα μέρος της συνολικής λύσης.

Δεύτερον, εγκρίθηκε και ισοπεδώνεται το ποσό, η αποδέσμευση δόσης του προγράμματος ύψους 52,3 δισεκατομμυρίων ευρώ, 49,1 δισεκατομμύρια ευρώ από την Ευρώπη εκ των οποίων τα 34,3 δισεκατομμύρια ευρώ άμεσα. Πρόκειται για την πρώτη ανάσα αυτής της Κυβέρνησης εθνικής ευθύνης έπειτα από ένα εξάμηνο ξηρασίας, στη διάρκεια της οποίας είχε διακοπεί η χρηματοδότηση από τους εταίρους και το κράτος χρηματοδοτούσε τις ανάγκες του αποκλειστικά με την έκδοση εντόκων γραμματίων.

Από αυτά, τα 16 δισεκατομμύρια ευρώ θα πάνε για την ανακεφαλαιοποίηση, τα 11,3 δισεκατομμύρια θα πάνε για την επαναγορά χρέους, τα 7 δισεκατομμύρια ευρώ για τον Προϋπολογισμό και την αποπληρωμή ληξιπρόθεσμων οφειλών.

Πρόκειται για δόση –για να δούμε λίγο το μέγεθός της- που υπερβαίνει το σύνολο των χρηματοδοτικών ροών του προγράμματος μέχρι το τέλος του ’14. Ό,τι θα πάρουμε αθροιστικά στις δόσεις μέχρι το τέλος του ’14, είναι πολύ μικρότερο απ’ αυτό που αποφασίστηκε πρόσφατα. Δόση που αντιστοιχεί στο 27% του ΑΕΠ της χώρας. Δόση που είναι μεγαλύτερη από το Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν εκατόν πενήντα τριών χωρών παγκοσμίως, εκ των οποίων επτά είναι κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Για τέτοια μεγέθη μιλάμε.

Με τη νέα αυτή χρηματοδοτική στήριξη θα ολοκληρωθεί η ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, θα ενισχυθούν σταδιακά τα ταμειακά διαθέσιμα της χώρας, θα ξεκινήσει η αποπληρωμή των ληξιπρόθεσμων οφειλών του δημοσίου προς τον ιδιωτικό τομέα.

Τρίτον, ενισχύθηκε το κεφάλαιο αξιοπιστίας της χώρας τόσο ποσοτικά όσο και ποιοτικά. Αναγνωρίστηκε η προσπάθεια της ελληνικής κοινωνίας μέσα από τις αιματηρές θυσίες της για την επίτευξη των δημοσιονομικών και διαρθρωτικών στόχων. Η Κυβέρνηση εθνικής ευθύνης λειτούργησε συγκροτημένα και μεθοδικά, με αποτέλεσμα η χώρα να εκπληρώσει το σύνολο των εβδομήντα δύο προαπαιτούμενων δράσεων, πολλές από τις οποίες θα έπρεπε να είχαν υλοποιηθεί από το πρώτο εξάμηνο του έτους.

Βέβαια, όσο δύσκολο είναι να ενισχύσεις, να ανακτήσεις την αξιοπιστία της χώρας, τόσο εύκολο είναι να την χάσεις και πάλι. Εδώ απαιτείται απ’ όλους –και σωστά έχει λεχθεί- και κυρίως από την ελληνική Κυβέρνηση, μεγάλη και συνεχής προσπάθεια.

Τέταρτον, εγκρίθηκε η επιμήκυνση της δημοσιονομικής προσαρμογής κατά δύο έτη, ώστε να επιτευχθεί ο στόχος πρωτογενούς πλεονάσματος ύψους 4,5% του ΑΕΠ το 2016. Χωρίς την επιμήκυνση τα μέτρα που θα χρειάζονταν για την επίτευξη του ίδιου στόχου το 2014, θα υπερέβαιναν τα 20 δισεκατομμύρια ευρώ για την επόμενη διετία έναντι 13,6 δισεκατομμυρίων ευρώ που τελικά ελήφθησαν.

Πέμπτον, ενισχύθηκε η βιωσιμότητα του δημοσίου χρέους και δρομολογήθηκαν υπό προϋποθέσεις νέες παρεμβάσεις. Η χώρα κέρδισε καλύτερους όρους δανεισμού. Πιο συγκεκριμένα, συμφωνήθηκε να μειωθεί το κόστος εξυπηρέτησης του ελληνικού χρέους, να επεκταθεί η περίοδος αποπληρωμής, να επιστραφούν τα κέρδη από το χαρτοφυλάκιο ελληνικών κρατικών ομολόγων της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, να γίνει μία οργανωμένη, μία συμφωνημένη επαναγορά του ελληνικού χρέους, όπως είπε και ο κ. Μπέζας. Αυτή η διαδικασία επαναγοράς ολοκληρώθηκε με επιτυχία.

Αθροιστικά, τα μέτρα εκτιμάται ότι θα μειώσουν το χρέος κατά περίπου 20% του ΑΕΠ μέχρι το 2020 κι αυτό σημαίνει ότι τα επόμενα χρόνια θα μειωθούν σημαντικά και οι δημόσιες δαπάνες και οι ανάγκες μας για τόκους και χρεολύσια.

Επιπρόσθετα, έχει καταγραφεί η βούληση των εταίρων, στην περίπτωση επίτευξης απλώς πρωτογενών πλεονασμάτων, περαιτέρω απομείωσης του πηλίκου τόσο από την πλευρά του αριθμητή, με τη μείωση περαιτέρω των επιτοκίων της δανειακής σύμβασης, όσο κι αυτή του παρονομαστή, με την εξοικονόμηση πόρων από την κοινοτική συγχρηματοδότηση των έργων του ΕΣΠΑ.

Προς την κατεύθυνση αυτή, της επίτευξης το ταχύτερο δυνατόν πρωτογενών πλεονασμάτων, εργαζόμαστε μεθοδικά και σ’ αυτό θα κριθούμε.

Κύριε Μαριά, οι στόχοι είναι τα πρωτογενή πλεονάσματα. Ορθώς το έθεσε ο κύριος Υπουργός. Άρα, οι τόκοι είναι κομμάτι συνολικά του ελλείμματος και όχι των πρωτογενών ελλειμμάτων ή πλεονασμάτων.

Επί της ουσίας, έχουμε καταφέρει με τις τεράστιες θυσίες των πολιτών να κρατήσουμε όρθια την Ελλάδα. Τα αποτελέσματα αυτά δεν τα αναφέρω –όπως έχει λεχθεί- για να θριαμβολογήσω. Τα αναφέρω για να εκπέμψω ένα μήνυμα ότι με σχέδιο, σκληρή δουλειά, συλλογικότητα και αποφασιστικότητα μπορεί η χώρα να επιτύχει τους στόχους της.

Έχουμε καταφέρει να κερδίσουμε βαθμούς ελευθερίας και να διαμορφώσουμε τις προϋποθέσεις για την αντιστροφή του κλίματος και την ανάκαμψη της οικονομίας, ώστε να τερματιστεί ο φαύλος κύκλος των ελλειμμάτων και της ύφεσης, με αίσθημα δικαίου και ασφάλειας.

Κυρίες και κύριοι, συζητούμε σήμερα το σχέδιο νόμου που αφορά την προσαρμογή εθνικών διατάξεων σύμφωνα με τις τροποποιήσεις των κανόνων δικαίου, οδηγιών και κανονισμών της νομολογίας του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των αποφάσεων της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.

Με τις ρυθμίσεις του υπό ψήφιση σχεδίου νόμου, που διαρθρώνεται σε έξι μέρη, προβλέπονται συνοπτικά τα ακόλουθα. Στο πρώτο μέρος, με τις διατάξεις του ενσωματώνεται στην ελληνική νομοθεσία Κοινοτική Οδηγία του 2009 σχετικά με τους οργανισμούς συλλογικών επενδύσεων σε κινητές αξίες, όπως αυτή μεταγενέστερα τροποποιήθηκε.

Οι νέες διατάξεις αποτελούν ένα συνοπτικό, συνεκτικό και εναρμονισμένο νομικό κείμενο το οποίο ανταποκρίνεται στις ανάγκες των χρηματοπιστωτικών αγορών και καθιστά αποτελεσματικότερη και πιο ομοιόμορφη την προστασία των μεριδιούχων, ενώ παράλληλα διευκολύνεται η άρση περιορισμών στην ελεύθερη κυκλοφορία των μεριδίων των ΟΣΕΚΑ στην Ευρωπαϊκή Ένωση υπό αυστηρούς βέβαια κανόνες εποπτείας που θα είναι κοινοί σε όλα τα κράτη-μέλη, κανόνες εποπτείας που αφορούν την άδεια λειτουργίας, τον έλεγχο, τη δομή, τη δραστηριότητα, αλλά και τις πληροφορίες που απαιτείται να δημοσιεύουν για την ενημέρωση του επενδυτικού κοινού.

Στο δεύτερο μέρος σε αυτό, σκοπός είναι να ενσωματώσουμε άλλη οδηγία η οποία βελτιώνει τη λειτουργία της εσωτερικής αγοράς με τη διασφάλιση υψηλού επιπέδου αποτελεσματικής και συνεπούς προληπτικής ρύθμισης και εποπτείας, προστασίας των καταθετών, των επενδυτών και των δικαιούχων και ως εκ τούτου νοικοκυριών και επιχειρήσεων, η προστασία της ακεραιότητας, της αποδοτικότητας, της εύρυθμης λειτουργίας των χρηματοπιστωτικών αγορών, η διατήρηση της σταθερότητας και της βιωσιμότητας του τραπεζικού συστήματος, η διαφύλαξη της πραγματικής οικονομίας, η προστασία των δημοσίων οικονομικών, η ενίσχυση της διεθνούς εποπτικής συνεργασίας.

Στο τρίτο μέρος ενσωματώνονται και τροποποιούνται διατάξεις προηγούμενων οδηγιών με στόχο την ολοκλήρωση της εσωτερικής αγοράς στον τομέα των χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών. Έτσι εισάγονται αλλαγές που σχετίζονται μεταξύ άλλων –μίλησαν οι εισηγητές γι’ αυτό- με τον τρόπο υπολογισμού του συνολικού τιμήματος και του μέγιστου ορίου των προσφορών κινητών αξιών, τη διεύρυνση του ορισμού των ειδικών επενδυτών στους επαγγελματίες πελάτες, τις περιπτώσεις για τις οποίες δεν ισχύει η υποχρέωση δημοσίευσης ενημερωτικού δελτίου, το πλαίσιο κατάρτισης ενημερωτικών δελτίων και μια σειρά από άλλες ρυθμίσεις και διατάξεις.

Το κρίσιμο σημείο είναι να δούμε ποια είναι η ωφέλεια αυτών. Αυτές οι αλλαγές αντιμετωπίζουν ασάφειες και βελτιώνουν την πρακτική εφαρμογή του ρυθμιστικού για τα ενημερωτικά δελτία πλαισίου, αυξάνουν την ασφάλεια δικαίου και επιτυγχάνουν τη μείωση του διοικητικού κόστους των εταιρειών κατά την άντληση κεφαλαίων από τις αγορές κινητών αξιών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, χωρίς όμως να διακυβεύεται η προστασία των επενδυτών.

Ενδεικτικά, η διευκρίνιση ότι ο τρόπος υπολογισμού των μέγιστων ποσών ορισμένων προσφορών κινητών αξιών που ρυθμίζονται στο νόμο, υπολογίζεται σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης, θα ενισχύσει αναμφίβολα την αποτελεσματικότητα του υφιστάμενου θεσμικού πλαισίου και την ορθή εφαρμογή του από τα υπόχρεα πρόσωπα.

Να πούμε άλλο ένα; Η αναπροσαρμογή προς τα επάνω των ορίων των εξαιρέσεων από την υποχρέωση κατάρτισης ενημερωτικού δελτίου θα διευκολύνει τις μικρού μεγέθους επιχειρήσεις να αντλήσουν κεφάλαια από το επενδυτικό κοινό.

Και κάτι ακόμα. Η εισαγωγή του λεγόμενου αναλογικού καθεστώτος γνωστοποίησης όπου ανάλογα με τις δραστηριότητες, το μέγεθος και την κεφαλαιοποίηση των επιχειρήσεων προβλέπεται η χρήση προσαρμοσμένων στα χαρακτηριστικά αυτά προτύπων κατάρτισης ενημερωτικού δελτίου, θα μειώσει τα διοικητικά βάρη των μικρομεσαίων επιχειρήσεων και των επιχειρήσεων με χαμηλή, μειωμένη χρηματιστηριακή αξία κατά την προσφορά κινητών αξιών τους στο κοινό, γεγονός ιδιαίτερα σημαντικό στην παρούσα οικονομική συγκυρία.

Θέλω να πω κάτι ακόμη. Η πρόβλεψη συγκεκριμένου πλαισίου κατάρτισης του περιληπτικού σημειώματος για τα ενημερωτικά δελτία καθιστά αυτό το σημείωμα πιο αποτελεσματικό στην παροχή των κατάλληλων πληροφοριών προς τους επενδυτές για τα χαρακτηριστικά των κινητών αξιών και των εκδοτών που τα προσφέρουν και συμβάλλει περαιτέρω στην ορθή αξιολόγηση των επενδύσεων.

Στο τέταρτο μέρος επιδιώκεται να καλυφθεί η αναγκαιότητα ώστε η Ευρωπαϊκή Συνεταιριστική Εταιρεία να καταστεί λειτουργικός θεσμός στην ελληνική έννομη τάξη και να διευκολυνθεί η δημιουργική συνεταιριστική συνεργασία μεταξύ φυσικών και νομικών προσώπων που διαμένουν ή έχουν την έδρα τους στην Ελλάδα και σε άλλα κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή έχουν συσταθεί σύμφωνα με το Δίκαιο διαφορετικών κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Στο πέμπτο μέρος τίθενται οι αναγκαίες ρυθμίσεις για την εφαρμογή των κανονισμών σχετικά με την προστασία του ευρώ.

Τέλος, στο έκτο μέρος εναρμονίζονται επιμέρους διατάξεις της εθνικής νομοθεσίας με διατάξεις του Δικαίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης που προέρχονται από τροποποιήσεις των υφιστάμενων διατάξεων ή από υποχρεώσεις συμμόρφωσης αποφάσεων του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή σε αποφάσεις της Ευρωπαϊκή Επιτροπής.

Πιο αναλυτικά επί των άρθρων θα τοποθετηθώ αύριο.

Ευχαριστώ πολύ.

Πρωτολογία

Κύριε Συνάδελφε,

Αρχικά, όσον αφορά το θέμα του ΚΤΕΛ, γνωρίζετε ότι με την οικονομική συμφωνία που συνάφθηκε στις 8 Απριλίου 2010 και κυρώθηκε με το Ν. 3897/2010 μεταξύ του Ελληνικού Δημοσίου, του ΟΑΣΘ, του Συνεταιρισμού Εργαζομένων Αστικών Συγκοινωνιών Θεσσαλονίκης και του ΚΤΕΛ Θεσσαλονίκης, το τελευταίο ανέλαβε τη υποχρέωση εξυπηρέτησης των Δήμων της επαρχίας Λαγκαδά, Δήμων που βρίσκονται εκτός της αστικής περιοχής που δραστηριοποιείται ο ΟΑΣΘ.

Η καθορισθείσα στο νόμο αποζημίωση για την εκπλήρωση της υποχρέωσης αυτής ανέρχεται τουλάχιστον σε 950.000 ευρώ.

Πράγματι, το ΚΤΕΛ Θεσσαλονίκης, σε ανακοίνωσή του, ανέφερε την πρόθεση διακοπής της εκτέλεσης συγκοινωνίας στο Νομό από τις 26 Νοεμβρίου.

Στο σημείο αυτό, ωστόσο, θα πρέπει να σας τονίσω ότι την ευθύνη για το σχεδιασμό των δημοσίων αστικών συγκοινωνιών στο σύνολο της Περιφερειακής Ενότητας Θεσσαλονίκης, όπως και την εποπτεία του ΟΑΣΘ, έχει το Συμβούλιο Αστικών Συγκοινωνιών Θεσσαλονίκης.

Εποπτεία και ευθύνη που επιτυγχάνεται σε συνεργασία με το Υπουργείο Μακεδονίας και Θράκης και το ΚΤΕΛ Θεσσαλονίκης.

Έτσι, σύμφωνα με το υπ’ αριθμόν 1778 έγγραφο της 29^ης Νοεμβρίου του Συμβουλίου προς το Υπουργείο Ανάπτυξης, Ανταγωνιστικότητας, Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων μας γνωστοποιήθηκε ότι το Συμβούλιο ήρθε σε άμεση επαφή με το ΚΤΕΛ Θεσσαλονίκης και συμφωνήθηκε άμεση συνάντηση του Συμβουλίου, του ΟΑΣΘ και του ΚΤΕΛ, υπό την αιγίδα του Υπουργείου Μακεδονίας και Θράκης, για την αντιμετώπιση της κατάστασης.

Αποτέλεσμα ήταν η συγκοινωνία του ΚΤΕΛ να μη διακοπεί, εξυπηρετώντας τους πολίτες του Νομού.

Κύριε Συνάδελφε,

Σίγουρα, το ζήτημα του ΟΑΣΘ χρήζει περισσότερης και εκτενέστερης ανάλυσης, λόγω και του μεγάλου οικονομικού μεγέθους του.

Αξίζει να αναφερθεί ότι η εγγεγραμμένη πίστωση στον Κρατικό Προϋπολογισμό του 2012 για τους συγκοινωνιακούς φορείς (ΚΑΕ 2583) ανήλθε στο ύψος των 442 εκατ. ευρώ.

Όσον αφορά τον ΟΑΣΘ, κατ’ εφαρμογή των σχετικών διατάξεων καθορίζονται με Κοινή Υπουργική Απόφαση οι συμβατικές δαπάνες λειτουργίας και υπολογίζεται το κόμιστρο.

Η αντισταθμιστική καταβολή προκύπτει από τη διαφορά των συμβατικών δαπανών που αναγνωρίζονται από το Ελληνικό Δημόσιο, σύμφωνα πάντα με την οικονομική συμφωνία, μείον τα συμβατικά έσοδα όπως αυτά καταβάλλονται στον ΟΑΣΘ.

Για το 2012, η αντισταθμιστική καταβολή προς τον ΟΑΣΘ καθορίστηκε στο ποσό των 96 εκατ. ευρώ, το οποίο έχει καταβληθεί ολόκληρο.

Μάλιστα σήμερα καταβλήθηκε και η τελευταία δόση των 1,5 εκατ. ευρώ.

Ωστόσο, έχουν προκύψει κάποιες εκκρεμότητες τις οποίες θα σας αναπτύξω στη δευτερολογία μου.

Δευτερολογία

Κύριε Συνάδελφε,

Η ευαισθησία για την αντιμετώπιση των προβλημάτων των πολιτών και για τη βελτίωση της καθημερινότητάς τους δεν θεωρώ ότι είναι προνόμιο κανενός.

Αντιθέτως, πιστεύω ότι πρέπει να βρίσκεται στον πυρήνα κάθε πολιτικής μας για τη διευθέτηση των όποιων εκκρεμοτήτων.

Εκκρεμότητες που υπάρχουν και στην περίπτωση του ΟΑΣΘ.

Ο ΟΑΣΘ, σύμφωνα με την οικονομική σύμβαση μεταξύ του Ελληνικού Δημοσίου και του Οργανισμού, για την άρση κάθε διαφωνίας επί της εφαρμογής της οικονομικής συμφωνίας είχε τη δυνατότητα να προσφύγει σε τριμελές Διαιτητικό Δικαστήριο.

Να κάνει, δηλαδή, χρήση του Άρθρου 12 της από 30 Απριλίου του 2001 οικονομικής συμφωνίας που κυρώθηκε με το Ν.2898/2001.

Έτσι και έκανε ο ΟΑΣΘ σε δύο περιπτώσεις.

Στην πρώτη περίπτωση, με την υπ’ αριθμόν 22/2011 διαιτητική απόφαση επιδικάστηκε υπέρ του ΟΑΣΘ ποσό 23,4 εκατ. ευρώ.

Ο Οργανισμός έχει ήδη εισπράξει μέχρι σήμερα συνολικό ποσό 17,9 εκατ. ευρώ, εκ των οποίων 12,4 εκατ. ευρώ το 2011 και 5,5 εκατ. ευρώ το 2012.

Απέμεναν δηλαδή προς καταβολή άλλα 5,5 εκατ. ευρώ, τα οποία σύμφωνα με τον προγραμματισμό έπρεπε να καταβληθούν εντός του περασμένου Οκτωβρίου.

Ωστόσο, το «πάγωμα» των χρηματοδοτικών ροών του Μηχανισμού Στήριξης και η πίεση που επέφερε στα ταμειακά διαθέσιμα του κράτους δεν επέτρεψε την καταβολή της δόσης τον Οκτώβριο.

Ωστόσο, η χρηστή δημοσιονομική διαχείριση του δεύτερου εξαμήνου του έτους μας επιτρέπει πλέον να ανταποκριθούμε σε συγκεκριμένες υποχρεώσεις.

Έτσι, το ποσό των 5,5 εκατ. ευρώ θα καταβληθεί στον ΟΑΣΘ μέχρι το τέλος του τρέχοντος έτους.

Και με τη δόση αυτή το συνολικό ποσό της κρατικής επιχορήγησης στον ΟΑΣΘ για το 2012 θα φτάσει τα 107 εκατ. ευρώ.

Στην δεύτερη περίπτωση, με την υπ’ αριθμόν 28/2012 διαιτητική απόφαση επιδικάστηκε υπέρ του ΟΑΣΘ ποσό περίπου 30 εκατ. ευρώ, το οποίο θα επιβάρυνε τον κρατικό προϋπολογισμό.

Και ειδικότερα το αποθεματικό του Υπουργείου Οικονομικών, καθώς δεν υπάρχει κάποια σχετική πρόβλεψη για τη χορήγηση του ποσού αυτού.

Το Ελληνικό Δημόσιο, συνεπώς, ασκώντας το νόμιμο δικαίωμά του, έχει υποβάλει μέσω του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους αίτηση ακύρωσης και αίτηση αναστολής εκτέλεσης της εν λόγω Διαιτητικής Απόφασης.

Και αυτό, διότι υπάρχουν συγκεκριμένοι λόγοι εθνικού συμφέροντος και σημασίας που σχετίζονται τόσο με την ευρύτερη κατάσταση της Ελληνικής οικονομίας, όσο και με τις δημοσιονομικές συνθήκες που επικρατούν.

Πρόκειται για λόγους που επιβάλλουν σε κάθε διάσταση της δημόσιας δραστηριότητας να εδραιωθεί η δημοσιονομική εξυγίανση, προσαρμογή και πειθαρχία ώστε να καταφέρει η χώρα να σταθεί στα πόδια της, με τις δικές της δυνάμεις.

Αναλογιστείτε ότι μια ενδεχόμενη αποδοχή της εν λόγω απόφασης θα οδηγούσε την αντισταθμιστική καταβολή προς τον ΟΑΣΘ για το 2012 στα 126 εκατ. ευρώ, παρουσιάζοντας αύξηση περίπου 6% σε σχέση με το 2011 (119 εκατ. ευρώ) και 10% σε σχέση με το 2010 (114 εκατ. ευρώ).

Αν συνυπολογίζουμε και τα 11 εκατ. ευρώ της προηγούμενης διαιτητικής απόφασης που θα καταβληθούν συνολικά το 2012, το ποσό ανέρχεται στα 137 εκατ. ευρώ.

Θα ξεπερνούσε κατά πολύ και τα επίπεδα του 2009 (129 εκατ. ευρώ).

Συνεπώς, τα τελευταία έτη ο ΟΑΣΘ λαμβάνει συνεχώς αυξανόμενη αντισταθμιστική καταβολή παρέχοντας, επί της ουσίας, το ίδιο συγκοινωνιακό έργο, ενώ δεν αναλαμβάνει καμία πρωτοβουλία στην κατεύθυνση μείωσης ή εξοικονόμησης των δαπανών του.

Αντίθετα, όπως προκύπτει από σχετική αλληλογραφία μεταξύ των Διευθύνσεων του Οργανισμού, σχεδιάζει να αυξήσει τα έξοδά του αφού προχώρησε σε προσλήψεις το 2012 (43 εργαζόμενοι), σχεδιάζει νέες προσλήψεις προσωπικού το 2013 (70 εργαζόμενοι) και αύξηση των μισθών για το 2013 κατά 1,5% (1%+ΔΤΚ).

Κύριε Συνάδελφε,

Καταλαβαίνετε, συνεπώς, ότι αυτή η εικόνα δημοσιονομικής διαχείρισης δεν συνάδει με τη δημοσιονομική κατάσταση της χώρας μας, αλλά και το αίσθημα δικαίου αναφορικά με την κατανομή των βαρών της προσαρμογής.

Θα πρέπει όλοι να συμμετέχουμε σε αυτή.

Δεν υπάρχουν περιθώρια παρεκκλίσεων από κανέναν φορέα, καθώς όλοι πρέπει να κάνουν κτήμα τους τη χρηστή δημοσιονομική διαχείριση που θα βγάλει τη χώρα από τα αδιέξοδα.

Άλλωστε, έχει θεσμοθετηθεί πρόσφατα σχετικό πλαίσιο κανόνων, διαδικασιών και αυτόματων μηχανισμών για τη χρηστή δημοσιονομική διαχείριση.

Και όπου απαιτείται θα ληφθούν συγκεκριμένες νομοθετικές πρωτοβουλίες που θα διορθώνουν τις στρεβλώσεις του παρελθόντος.

Θα πρέπει να γίνει κατανοητό από όλους ότι οι δημοσιονομικοί στόχοι που έχουμε θέσει πρέπει να επιτευχθούν.

Και θα επιτευχθούν ώστε να σταθούμε και πάλι στα πόδια μας.

Κύριε Συνάδελφε,

Η Ελληνική Κυβέρνηση, και αυτό αποδεικνύεται σήμερα τόσο ποσοτικά όσο και ποιοτικά, έχει καταβάλλει μεγάλη προσπάθεια τους τελευταίους μήνες ώστε να επαναφέρει το Πρόγραμμα Οικονομικής Πολιτικής σε τροχιά υλοποίησης και να τηρήσει τις δεσμεύσεις που η χώρα, κατά το παρελθόν, έχει αναλάβει απέναντι στους εταίρους της.

Και αυτή η προσπάθεια, προσπάθεια μεθοδική και συστηματική, γίνεται σε ένα εξόχως πιεστικό στο εσωτερικό και ιδιαίτερα ρευστό και άκαμπτο στο εξωτερικό περιβάλλον.

Υπό στενούς χρονικούς περιορισμούς.

Και υπό εξαιρετικά περιορισμένους και συγκεκριμένους, λόγω κυρίως της χρόνιας αναξιοπιστίας της χώρας, βαθμούς ελευθερίας.

Οι στόχοι αυτής της προσπάθειας που είναι η συνέχιση και επικαιροποίηση, μέσω και της επιμήκυνσης, του  Προγράμματος Οικονομικής Πολιτικής και η αποκατάσταση των χρηματοδοτικών ροών προκειμένου να καλυφθούν οι ταμειακές ανάγκες της χώρας, να ολοκληρωθεί η ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών και να διοχετευτεί ρευστότητα στην πραγματική οικονομία, φαίνεται να επιτυγχάνονται.

Και οι μεγάλες και διευρυνόμενες θυσίες των Ελλήνων πολιτών να αναγνωρίζονται.

Ως προς τα συγκεκριμένα ερωτήματά σας.

Στο πρώτο ερώτημα, ως τις προαπαιτούμενες ενέργειες που έπρεπε να αναλάβει η χώρα ώστε να εκταμιευθεί η επόμενη δόση του δανείου:

Κύριε Συνάδελφε,

Όλες αυτές αναπτύσσονται μέσα στο Πολυνομοσχέδιο που ψηφίστηκε πρόσφατα από την Ελληνική Βουλή, καταγράφονται στο Μεσοπρόθεσμο Πλαίσιο Δημοσιονομικής Στρατηγικής και παρουσιάζονται αναλυτικά στον Προϋπολογισμό του επόμενου οικονομικού έτους.

Ενώ, όπου απαιτείται ή προβλέπεται, αποτυπώνονται σε Πράξεις Νομοθετικού Περιεχομένου και σε Κοινές Υπουργικές Αποφάσεις.

Πολλές από αυτές τις προαπαιτούμενες ενέργειες αποτελούν συμβατικές υποχρεώσεις της χώρας από τον περασμένο Μάρτιο.

Αρκετές από αυτές λίμναζαν και θα έπρεπε από καιρό να είχαν εφαρμοστεί και χωρίς να μας τα επιβάλλει κάποιος δανειστής…

Μεταξύ άλλων στις προαπαιτούμενες ενέργειες περιλαμβάνονται οι δημοσιονομικές παρεμβάσεις της επόμενης διετίας, η κατάθεση και ψήφιση του Προϋπολογισμού και του Μεσοπρόθεσμου Προγράμματος Δημοσιονομικής Στρατηγικής, ρυθμίσεις για την εισαγωγή αυτόματων μηχανισμών ελέγχου των δαπανών των φορέων της Γενικής Κυβέρνησης, πρωτοβουλίες για την αποφυγή δημιουργίας μιας «νέας γενιάς» ληξιπρόθεσμων οφειλών του Δημοσίου, δράσεις για την αναδιοργάνωση των φορολογικών μηχανισμών, μεταρρυθμίσεις στον τομέα της υγείας, της δημόσιας διοίκησης, των μεταφορών και της ενέργειας, παρεμβάσεις στις αγορές προϊόντων, υπηρεσιών και εργασίας, ρυθμίσεις για την επιτάχυνση των αποκρατικοποιήσεων, ενέργειες για την ενίσχυση της σταθερότητας του χρηματοπιστωτικού συστήματος.

Πρόκειται για προαπαιτούμενες ενέργειες που έχουν, στο σύνολό τους, ολοκληρωθεί.

Και αυτό αναγνωρίζεται πλέον και στη δήλωση που ακολούθησε το προχθεσινό Eurogroup (20 Νοεμβρίου).

Στο δεύτερο ερώτημά σας σε ότι αφορά το μηχανισμό αυτόματης διόρθωσης:

Η Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου επιβεβαιώνει ότι η δημοσιονομική εξυγίανση, προσαρμογή και πειθαρχία αποτελούν προτεραιότητες για την Κυβέρνηση.

Έτσι λάβαμε, ως Κυβέρνηση, πρωτοβουλίες για τη σύσταση μηχανισμών αυτόματης διόρθωσης.

Μηχανισμοί που θα λειτουργούν εντός χώρας και στους οποίους θα συμμετέχουν Έλληνες πολίτες και όχι ξένοι επίτροποι όπως ψευδώς κάποιοι αναφέρουν…

Στην κατεύθυνση αυτή ενεργοποιείται μηχανισμός παρακολούθησης των ετήσιων  προϋπολογισμών των φορέων της Γενικής Κυβέρνησης, με ιδιαίτερη αναφορά στις ΔΕΚΟ και στους ΟΤΑ, σε μηνιαία βάση, με τη θέσπιση τριμηνιαίων στόχων και ανώτατων ορίων δαπανών, ώστε αυτοί να συνάδουν με τους στόχους του Προϋπολογισμού και του Μεσοπρόθεσμου Προγράμματος.

Οι διοικήσεις τους θα πρέπει να διασφαλίζουν ότι δεν θα υπάρχουν αρνητικές αποκλίσεις από τους στόχους και θα προβαίνουν σε προκαθορισμένες διορθωτικές παρεμβάσεις σε περίπτωση εμφάνισής τους.

Σε περιπτώσεις αρνητικής απόκλισης στα οικονομικά αποτελέσματα θα προβλέπεται ανάλογος περιορισμός των πιστώσεων για λειτουργικές δαπάνες ή της επιχορήγησης ή της απόδοσης πόρων προς τους φορείς αυτούς.

Καθώς και η λήψη πρωτοβουλιών από πλευράς των διοικήσεων για την επαναφορά των προϋπολογισμών των φορέων τους εντός στόχων.

Ως προς το τρίτο σας ερώτημα, σχετικά με τις χώρες της Ευρωζώνης οι οποίες θα θέσουν υπό την έγκριση των Κοινοβουλίων τους την εκταμίευση της δόσης του δανείου:

Από τις 17 χώρες που απαρτίζουν την ευρωζώνη, οι χώρες για τις οποίες προβλέπεται η υποχρεωτική έγκριση από τα Εθνικά τους Κοινοβούλια, σύμφωνα με τη γνώση που έχει το Υπουργείο Οικονομικών, είναι η Γερμανία, η Φινλανδία, η Σλοβενία, η Σλοβακία, η Εσθονία, η Ολλανδία και η Μάλτα.

Αναφορικά με το χρόνο περάτωσης της προαναφερθείσας διαδικασίας, γίνεται αντιληπτό ότι οι διαδικασίες λειτουργίας των Εθνικών Κοινοβουλίων δεν εξαρτώνται από την Ελληνική Κυβέρνηση.

Ωστόσο, κύριε Συνάδελφε, είναι βέβαιο ότι μετά την λήψη της τελικής απόφασης από το Eurogroup οι εταίροι μας θα δρομολογήσουν άμεσα τις διαδικασίες επικύρωσης από τα Εθνικά τους Κοινοβούλια.

Ως προς το τελευταίο σας ερώτημα, σχετικά με τη στρατηγική της Κυβέρνησης σε σχέση με την αντιμετώπιση του προβλήματος της βιωσιμότητας του χρέους:

Η κυβέρνηση στις επαφές που είχε και έχει στο εξωτερικό έχει καταθέσει τις εκτιμήσεις της για την πορεία των δημοσιονομικών μεγεθών, την εξέλιξη του δημόσιου χρέους και τις εναλλακτικές προτάσεις για τη διασφάλιση της βιωσιμότητάς του.

Το εύρος των παρεμβάσεων δεν είναι απεριόριστο.

Οι μεμονωμένες λύσεις δεν είναι αρκετές.

Η ψηλάφηση βραχυπρόθεσμων και μακροπρόθεσμων λύσεων ολοκληρώνεται.

Και ο συνδυασμός τους θα διασφαλίζει την κάλυψη του χρηματοδοτικού κενού για τη χώρα.

Κύριε Συνάδελφε,

Σήμερα έχουν διαμορφωθεί συνθήκες σταθεροποίησης, δηλαδή έχουν διαμορφωθεί οι αναγκαίες συνθήκες για σχεδιασμό και δράση σε όλα τα πεδία.

Δεν ωφελεί να ρισκάρουμε με δοκιμές.

Δεν ωφελεί να επιδοθούμε σε ανώριμες, θορυβώδεις τακτικές.

Με πίστη, εθνικό σχέδιο και αποφασιστικότητα πρέπει και μπορεί να πετυχαίνουμε τους στόχους, όπως αποδεικνύεται, και ταυτόχρονα να διεκδικούμε καλύτερους όρους συνεργασίας από τους εταίρους και δανειστές μας, όπως σύντομα θα αποδειχθεί.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Συζητούμε σήμερα στην Ολομέλεια τον Κρατικό Προϋπολογισμό του 2013.

Η συζήτηση γίνεται σε μια περίοδο κατά την οποία η Ελλάδα και η Ευρώπη αναζητούν συνθήκες νέας ισορροπίας.

Και αυτό το επιχειρούν σε ένα κόσμο που διαρκώς αλλάζει.

Οι εξελίξεις εμπεριέχουν υψηλό βαθμό αβεβαιότητας.

Είναι αλήθεια ότι η χώρα μας, εδώ και χρόνια, αντιμετωπίζει πολλά, μεγάλα και σύνθετα προβλήματα.

Αυτά εντοπίζονται σε όλα τα πεδία: το αξιακό, το θεσμικό, το οικονομικό, το κοινωνικό, το πολιτικό.

Τα αίτιά τους είναι ενδογενή και εξωγενή και οι ρίζες τους ανιχνεύονται δεκαετίες πίσω.

Η επίλυσή τους έχει καταστεί περίπλοκη και πολυσύνθετη.

Λύσεις προφανείς, λύσεις εύκολες δεν υπάρχουν.

Πιστεύω ότι οι διαπιστώσεις αυτές δεν πρέπει να μας οδηγήσουν σε συμπεριφορές εγκατάλειψης ή παραλυσίας.

Απεναντίας, θα πρέπει να εντείνουμε την προσπάθεια και να τα καταφέρουμε.

Και θα τα καταφέρουμε αν σε όλες τις πλευρές, σε όλους μας, επικρατήσει η πίστη ότι είναι πλέον καιρός να βάλουμε στην άκρη τα μικρά, τα κομματικά, τα προσωπικά και να υπηρετήσουμε το μεγάλο και μακροχρόνιο συμφέρον της Πατρίδας.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Η πολυδιάστατη αστάθεια στην οποία βρίσκεται η χώρα, εδώ και τρία χρόνια, είχε ανάγκη σταθεροποίησης.

Θεωρώ ότι ο σχηματισμός και η τετράμηνη δράση της Κυβέρνησης Εθνικής Ευθύνης συνέβαλε και συνεχίζει να συμβάλλει προς αυτή την κατεύθυνση.

Σήμερα έχουν διαμορφωθεί συνθήκες σταθεροποίησης, δηλαδή έχουν διαμορφωθεί οι αναγκαίες συνθήκες για σχεδιασμό και δράση σε όλα τα πεδία.

Όλα όμως, και από όλους, πρέπει να γίνουν γρήγορα για να μπορέσει η χώρα να είναι συνδημιουργός και συμμέτοχος στις εξελίξεις.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Στη φάση που βρισκόμαστε, όσον αφορά το σχεδιασμό και την άσκηση της δημοσιονομικής και ευρύτερα της οικονομικής πολιτικής, τέσσερις είναι οι περιορισμοί που μας ταλανίζουν και δημιουργούν το ασφυκτικό πλαίσιο.

1^ος Περιορισμός: Η διαχρονική αδυναμία βιώσιμης διαχείρισης των δημοσίων οικονομικών.

Πρόκειται για μια χρόνια παθογένεια που εντοπίζεται εδώ και δεκαετίες, σε μεγαλύτερο ή μικρότερο βαθμό κατά περιόδους.

Οι ρίζες της, όπως είναι γενικότερα αποδεκτό, εντοπίζονται στη δεκαετία του ’80.

Από τότε ο κανόνας «δανείζομαι στην ύφεση και εξοφλώ στην ανάπτυξη» παραβιαζόταν συστηματικά.

Δανειζόμασταν σε κάθε φάση του οικονομικού κύκλου, κατά κανόνα για κατανάλωση και όχι για επενδύσεις.

Ακολουθήσαμε πρακτικές στρεβλής δόμησης και λειτουργίας του δημοσίου τομέα, με επακόλουθο τις έντονες δημοσιονομικές ανισορροπίες.

Παράλληλες βέβαια πρακτικές και με πολλές άλλες χώρες.

Αποτέλεσμα ήταν η εκρηκτική διόγκωση του δημοσίου χρέους.

Οι ήπιες θεραπευτικές αγωγές που κατά διαστήματα εφαρμόσθηκαν, δεν οδήγησαν σε ριζική αντιμετώπιση του προβλήματος.

2^ος Περιορισμός: Η εκτεταμένη φοροδιαφυγή και η περιορισμένη φορολογική βάση.

Πρόκειται για μία πραγματικότητα δυσάρεστη που αποδυναμώνει κάθε εγχείρημα δημοσιονομικής προσαρμογής, πλήττει τον ανταγωνισμό και δυναμιτίζει την κοινωνική συνοχή.

Είναι γνωστό ότι καμία χώρα δεν έχει καταφέρει να αντιμετωπίσει τη φοροδιαφυγή με πλήρη επιτυχία.

Όμως, στην Ελλάδα, το φαινόμενο παρουσιάζεται σε μεγάλη έκταση και χαρακτηρίζεται από κοινωνική ανθεκτικότητα και έλλειψη ισχυρής πολιτικής βούλησης.

3^ος Περιορισμός: Η αδυναμία εξορθολογισμού των δημοσίων δαπανών.

Τις τελευταίες δεκαετίες ακολουθήθηκε μια παρατεταμένη επεκτατική δημοσιονομική πολιτική, η οποία, σε μεγάλο βαθμό, δεν χαρακτηρίστηκε από αναπτυξιακή στόχευση.

Δεν επικεντρώθηκε στην πλευρά της προσφοράς, αλλά στόχευε, είτε άμεσα είτε έμμεσα, στην τόνωση της ζήτησης.

Παράλληλα, βέβαια, στερούσε κρίσιμους πόρους και πεδίο δράσης από τον ιδιωτικό τομέα.

4^ος Περιορισμός: Το έλλειμμα ανταγωνιστικότητας της οικονομίας, με βαρύτατο κοινωνικό και δημοσιονομικό κόστος.

Το διαχρονικά παρατεταμένο έλλειμμα του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών βεβαιώνει του λόγου το αληθές.

Το έλλειμμα ανταγωνιστικότητας συνετέλεσε στην αποβιομηχάνιση της οικονομίας, στην αναγκαστική εσωστρέφεια των επιχειρήσεων και στην απώλεια θέσεων εργασίας.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Με αυτά τα χαρακτηριστικά καθίσταται σαφές ότι η οικονομία λειτουργούσε, για μεγάλο χρονικό διάστημα, σε συνθήκες αυξομειούμενης ασταθούς ισορροπίας.

Μίας ισορροπίας με συσσωρευμένες, και ανθεκτικές, αδυναμίες.

Αδυναμίες που πυροδοτήθηκαν και διογκώθηκαν με το ξέσπασμα της παγκόσμιας χρηματοπιστωτικής κρίσης και τη διάχυσή της στην Ευρώπη.

Η κρίση δανεισμού και η προσφυγή της χώρας στο Μηχανισμό Στήριξης δημιούργησε μια νέα οικονομική, κοινωνική και πολιτική πραγματικότητα.

Είναι γεγονός ότι από εκείνη τη στιγμή διαμορφώθηκε ένα ασφυκτικό πλαίσιο.

Μπήκαμε σε «καλαπόδι».

Έκτοτε υπάρχουν περιορισμένοι και συγκεκριμένοι βαθμοί ελευθερίας στο σχεδιασμό και την άσκηση οικονομικής, και όχι μόνο, πολιτικής.

Επίσης, σημειώνονται ως δεδομένα:

• Η ξεκάθαρη τάση περιοριστικής δημοσιονομικής πολιτικής σε πολλά κράτη-μέλη της Ευρωζώνης.
• Οι μεγάλες αποκλίσεις των προβλέψεων, ως τώρα, των Προγραμμάτων Οικονομικής Πολιτικής.
• Το σημαντικό έλλειμμα αξιοπιστίας της χώρας.
• Η οριακή κατάσταση των ταμειακών διαθεσίμων, με δεδομένο ότι η Κυβέρνηση δεν έχει πάρει ακόμα τις προγραμματισμένες δόσεις από το Μηχανισμό Στήριξης.

Εάν σε αυτά προσθέσουμε και τη σταδιακή αλλαγή του κλίματος στην Ευρώπη, όσον αφορά τη συνειδητοποίηση των συστημικών αδυναμιών της και την ανάγκη προώθησης μιας ολοκληρωμένης Ευρωπαϊκής απάντησης στην κρίση, τότε καθίσταται σαφές ότι εμείς πρέπει να επιταχύνουμε τη δημοσιονομική εξυγίανση, προσαρμογή και πειθαρχία ως προαπαιτούμενο για να μην χάσουμε τις ευκαιρίες που πιθανότατα θα προκύψουν σε Ευρωπαϊκό επίπεδο, και οι εταίροι μας να συμβάλλουν επί της ουσίας ώστε να δοθεί μια βιώσιμη λύση στο πρόβλημα του χρέους.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Σ’ αυτό το πιεστικό περιβάλλον και τη χρονική στενότητα καταρτίστηκε ο Προϋπολογισμός του 2013.

Ένας ειλικρινής Προϋπολογισμός που εμπεριέχει την ισχυρή βούληση της Κυβέρνησης Εθνικής Ευθύνης για να περάσει η χώρα από το σημείο καμπής της δύσκολης τροχιάς των τελευταίων ετών.

Ένας Προϋπολογισμός που βασίζεται σε ρεαλιστικές εκτιμήσεις για την εξέλιξη των οικονομικών μεταβλητών.

Ένας Προϋπολογισμός που δεν εξωραΐζει την πολύ δύσκολη πραγματικότητα, αλλά αντιθέτως την ενσωματώνει στον σχεδιασμό της οικονομικής πολιτικής.

Και αυτό διότι στόχος μας δεν είναι η δημιουργία πρόσκαιρων εντυπώσεων.

Στόχος είναι η άσκηση υπεύθυνης δημοσιονομικής πολιτικής.

Θεμελιώδης εθνική επιδίωξη είναι η επίτευξη πρωτογενούς πλεονάσματος.

Το 2013 θα καταγραφεί ως σημείο καμπής στη δημοσιονομική τροχιά της χώρας.

Θα επιτευχθεί πρωτογενές πλεόνασμα.

Η Ελλάδα θα πάρει μια βαθιά αναπνοή.

Στη συνέχεια η χώρα θα εισέλθει σε μια μακρά περίοδο πρωτογενών πλεονασμάτων.

Θα αποκτήσει ζωτικούς βαθμούς ελευθερίας.

Θα τονωθεί η εθνική μας αυτοπεποίθηση.

Θα αποκατασταθεί η αξιοπιστία της χώρας διεθνώς.

Θα ενισχυθεί η διαπραγματευτική μας ικανότητα.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Τόσο ο Προϋπολογισμός, όσο και το Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα εμπεριέχονται στη Στρατηγική της Κυβέρνησης Εθνικής Ευθύνης.

Βασικός άξονάς της είναι η σύζευξη της δημοσιονομικής προσαρμογής και της επανεκκίνησης της πραγματικής οικονομίας.

Επιτυγχάνεται έτσι, αφενός η αμφίπλευρη και βιώσιμη μείωση του δημοσιονομικού ελλείμματος, και αφετέρου το τέλος του καθοδικού κύκλου της οικονομίας.

Και μέσο-μακροπρόθεσμα, η χώρα να ξεφύγει από το φαύλο κύκλο των ελλειμμάτων και της ύφεσης.

Η Στρατηγική αυτή έχει δύο πυλώνες.

Ο πρώτος πυλώνας είναι η εδραίωση της δημοσιονομικής εξυγίανσης, προσαρμογής και πειθαρχίας.

Βασική επιδίωξη είναι ο προσανατολισμός της δημοσιονομικής πολιτικής στον εξορθολογισμό της δημόσιας δαπάνης και των δημόσιων εσόδων.

Προς την κατεύθυνση αυτή, οι δράσεις και τα μέτρα επικεντρώνονται, από τη μία πλευρά στον περιορισμό του εύρους και της παρεμβατικότητας του δημοσίου τομέα και, από την άλλη πλευρά, στη βελτίωση της αποτελεσματικής λειτουργίας του, ώστε να αυξηθεί η αποδοτικότητα των σχετικών δαπανών και τα δημόσια έσοδα.

Έτσι, επιτυγχάνεται η συρρίκνωση της μίας συνιστώσας του δημοσιονομικού ελλείμματος, του διαρθρωτικού ελλείμματος.

Σ’ αυτό το πλαίσιο, η δημοσιονομική πολιτική της Κυβέρνησης, που αποτυπώνεται στον Προϋπολογισμού του 2013, βασίζεται:

• στη μείωση της συνταξιοδοτικής δαπάνης,
• στην αύξηση των ορίων συνταξιοδότησης,
• στον εξορθολογισμό της μισθολογικής και συνταξιοδοτικής δαπάνης του πολιτικού προσωπικού,
• στον εξορθολογισμό των αμυντικών δαπανών, χωρίς να πλήττονται οι αμυντικές δυνατότητες της χώρας,
• στον εξορθολογισμό της φαρμακευτικής δαπάνης και των υπηρεσιών υγείας,
• στην αναδιάρθρωση και τη μείωση του μεγέθους των φορέων της Γενικής Κυβέρνησης,
• στην καλύτερη στόχευση των κοινωνικών δαπανών, διατηρώντας όμως το ουσιαστικό επίπεδο κοινωνικής προστασίας.

Ειδικότερα, προβλέπεται να γίνουν παρεμβάσεις δημοσιονομικής προσαρμογής συνολικής εκτιμώμενης καθαρής επίδρασης περίπου 9,4 δισ. ευρώ το 2013, δημιουργώντας έτσι και ένα δημοσιονομικό απόθεμα ασφαλείας.

Χωρίς καμία αμφιβολία, πρόκειται για σκληρές, επώδυνες και δυσβάστακτες παρεμβάσεις.

Παρεμβάσεις που ανατρέπουν ισορροπίες και σχεδιασμούς.

Αλλά και κατεστημένες ισορροπίες και συμφέροντα.

Παρεμβάσεις όμως αναγκαίες.

Άλλωστε το ζήτημα, όπως ορθώς έχει τεθεί στο δημόσιο διάλογο, δεν είναι «περικοπές ή μη περικοπές».

Αλλά «περικοπές ή χρεοκοπία».

Η δεύτερη εκδοχή σημαίνει ακόμη μεγαλύτερες περικοπές και βιαιότερη ανατροπή της ζωής των πολιτών.

Παρεμβάσεις αναπόφευκτες, εάν αναλογιστούμε ότι οι δαπάνες για συντάξεις, μισθούς και κοινωνικά επιδόματα υπερβαίνουν το 75% των πρωτογενών δαπανών της Γενικής Κυβέρνησης, αν και αυτές οι πηγές αντιπροσωπεύουν το 65% των δημοσιονομικών παρεμβάσεων.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Έτσι επιτυγχάνεται η συνέχιση του Προγράμματος Οικονομικής Πολιτικής και, κατ’ επέκταση, ο απεγκλωβισμός της οικονομίας και της χώρας από τη χρηματοδοτική «ασφυξία».

Και έτσι θα δημιουργηθούν οι προϋποθέσεις για την αποτελεσματική εφαρμογή του δεύτερου πυλώνα της Κυβερνητικής πολιτικής.

Του πυλώνα που αφορά την προώθηση και υλοποίηση ενός μεγάλου εύρους πολιτικών και μέτρων για την ανάσχεση των έντονων υφεσιακών πιέσεων και την τόνωση της ρευστότητας στην πραγματική οικονομία.

Βασική επιδίωξη είναι η αντιμετώπιση της δεύτερης συνιστώσας του δημοσιονομικής ελλείμματος, του κυκλικού ελλείμματος.

Σε αυτό το πλαίσιο, οι βασικές προτεραιότητες της Κυβέρνησης είναι δύο:

1^η. Ο εμπλουτισμός της οικονομικής πολιτικής με μέτρα που στοχεύουν στην άμεση επανεκκίνηση της οικονομίας, όπως είναι, μεταξύ άλλων:

• Η επιτάχυνση της απορρόφησης των προγραμμάτων του ΕΣΠΑ.
• Η αξιοποίηση όλων των χρηματοδοτικών εργαλείων της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων.
• Το καθολικό «ξεπάγωμα» των μεγάλων δημόσιων έργων και, ειδικότερα, των οδικών έργων.
• Η ανάπτυξη μιας Εθνικής Στρατηγικής για τις εξαγωγές.

2^η. Η επιτάχυνση της υλοποίησης μιας σειράς διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων, που τα τελευταία χρόνια είτε δεν βρίσκονταν σε άμεση προτεραιότητα είτε προωθήθηκαν με ατέλειες, όπως είναι, μεταξύ άλλων:

• Το πρόγραμμα αποκρατικοποιήσεων.
• Η αναπτυξιακή και διαφανής αξιοποίηση της ακίνητης περιουσίας του Ελληνικού Δημοσίου.
• Η ενδυνάμωση του ανταγωνισμού στις αγορές υπηρεσιών και προϊόντων.
• Η ενίσχυση της επιχειρηματικότητας με τη διαμόρφωση απλών και σταθερών κανόνων, τη βελτίωση του ρυθμιστικού πλαισίου των αγορών, τη μείωση του μη-μισθολογικού και γραφειοκρατικού κόστους.
• Η ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας της οικονομίας, με την τόνωση της εξωστρέφειας και την ανάδειξη των ανταγωνιστικών πλεονεκτημάτων της χώρας.
• Η επένδυση στις νέες, ενδογενείς, πηγές ανάπτυξης.

Αποτελεί βασική πεποίθηση μου, και θέση της Κυβέρνησης, ότι η δημοσιονομική προσαρμογή, αν και αναγκαία συνθήκη, δεν είναι από μόνη της ικανή για να επιτύχει η οικονομία και η χώρα την έξοδο από την κρίση.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Έχω υποστηρίξει από το βήμα του Κοινοβουλίου, το επαναλαμβάνω και σήμερα, ότι δεν υπάρχει «βασιλική οδός» για την εθνική αξιοπρέπεια και την ευημερία μας στο σύγχρονο παγκοσμιοποιημένο και ανταγωνιστικό περιβάλλον.

Υπάρχει μόνο μια οδός.

Η οδός που προσδιορίζεται από:

• Την επαναδιατύπωση και την εμπέδωση ενός σύγχρονου αξιακού κώδικα.
• Την καλλιέργεια κουλτούρας κοινωνικής και πολιτικής συνεννόησης.
• Τη διαχρονική και αταλάντευτη εφαρμογή ενός εθνικού στρατηγικού σχεδίου.
• Την υλοποίηση σύγχρονων πολιτικών, που είναι συμβατές με το εθνικό, αλλά και το Ευρωπαϊκό, σχέδιο.
• Την εμπέδωση και προώθηση της κοινωνικής συνοχής.
• Την έντιμη, σκληρή, αποτελεσματική και ποιοτική εργασία από όλους μας.

Αυτή είναι η ορθή οδός.

Αυτή πρέπει να βαδίσουμε.

Αυτή μας επιβάλλει η μακραίωνη διακριτή ιστορία μας.

Και οφείλουμε να τη βαδίσουμε ανεξάρτητα από τι μας λένε και τι πράττουν οι άλλοι.

Σήμερα, με την προωθούμενη σταθεροποίηση της δημόσιας οικονομίας έχουμε εισέλθει στην τελευταία δύσκολη στροφή για να μπούμε σ’ αυτό το δρόμο.

Έχουμε χρέος να κρατήσουμε γερά το πηδάλιο και να κάνουμε τις ενδεδειγμένες ενέργειες.

Ανώδυνες λύσεις δεν υπάρχουν.

Δεν ωφελεί να σπαταλούμε εθνική ενέργεια ομφαλοσκοπώντας.

Δεν ωφελεί να φλερτάρουμε με πισωγυρίσματα.

Δεν ωφελεί να ρισκάρουμε με δοκιμές.

Δεν ωφελεί να επιδοθούμε σε ανώριμες, θορυβώδεις τακτικές.

Η αναγκαία, βέβαια, προσπάθεια είναι μεγάλη και επώδυνη.

Με πίστη, εθνικό σχέδιο και αποφασιστικότητα πρέπει και μπορεί να πετυχαίνουμε τους στόχους και ταυτόχρονα να διεκδικούμε καλύτερους όρους συνεργασίας από τους εταίρους και δανειστές μας.

Η επιτυχής εκτέλεση του Προϋπολογισμού του 2012, η κατάρτιση του Προϋπολογισμού του 2013 και η πιστή εκτέλεσή του αποτελούν εχέγγυα για το ασφαλές πέρασμα της κρίσιμης στροφής.

Ταυτόχρονα, μας δίνουν αντικειμενικά ερείσματα για να επιδιώξουμε άμεσα τη ριζική αντιμετώπιση του προβλήματος της βιωσιμότητας του χρέους και της ενίσχυσης της ρευστότητας της οικονομίας.

Αντιμετώπιση που απαιτεί την πιο ενεργή συμμετοχή και συμβολή των εταίρων μας.

Μακριά από μαξιμαλιστικές, μη ρεαλιστικές απαιτήσεις.

Οι εταίροι μας άλλωστε δεν είναι άμοιροι ευθυνών για τις εξελίξεις.

Οι αμφίσημες παρεμβάσεις τους την κρίσιμη αυτή περίοδο δεν οφελούν.

Απεναντίας μας δυσκολεύουν.

Εμείς αναγνωρίσαμε και αναλάβαμε τις ευθύνες μας.

Οι μεγάλες και επώδυνες θυσίες των πολιτών και η προοπτική της Πατρίδας μας επιβάλλουν να προχωρήσουμε με ενότητα, σχέδιο, αισιοδοξία και σκληρή δουλειά.

Το πράττουμε.

Έχουμε συνείδηση ότι η επιλογή είναι μία.

Να πετύχουμε.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Σας καλώ να στηρίξετε το Προϋπολογισμό του 2013.