Μεταρρυθμίσεις

Συνέντευξη στο ραδιοφωνικό σταθμό “ΒΗΜΑ FM 99,5” | 31.8.2016

Μπορείτε να ακούσετε τη συνέντευξη εδώ:

Συνέντευξη Χρ. Σταϊκούρα στον “Real FM 97,8” | 29.8.2016

Μπορείτε να ακούσετε τη συνέντευξη εδώ:

Συνέντευξη Χρ. Σταϊκούρα στην εφημερίδα “Αγορά” | 27.8.2016

“Η ΝΔ έχει ζητήσει Εξεταστική για την ΕΛΣΤΑΤ από το 2010”

 

Η Νέα Δημοκρατία ετοιμάζεται να παρουσιάσει στην ΔΕΘ το οικονομικό της πρόγραμμα. Ποια είναι εκείνα τα στοιχεία που θα το καταστήσουν καινοτόμο αλλά και αξιόπιστο; Θα ανακοινώσετε στη ΔΕΘ περικοπές φόρων;

Το οικονομικό πρόγραμμα της Νέας Δημοκρατίας θα είναι ρεαλιστικό, τεκμηριωμένο και κοστολογημένο. Θα στοχεύει στη βιώσιμη ανάπτυξη, τη δημιουργία θέσεων εργασίας και την κοινωνική συνοχή. Θα συνδυάζει την οικονομική αποτελεσματικότητα με την  κοινωνική δικαιοσύνη. Και αυτά θα επιτευχθούν με ένα άλλο μείγμα οικονομικής  πολιτικής, με εμπροσθοβαρή υλοποίηση διαρθρωτικών αλλαγών και αποκρατικοποιήσεων και με ενίσχυση της ρευστότητας της πραγματικής οικονομίας.

Σε ότι αφορά τη δημοσιονομική πολιτική, η Νέα Δημοκρατία θα προτείνει τη σταδιακή μείωση των φορολογικών συντελεστών.  Αυτό μπορεί να επιτευχθεί: α) με την περαιτέρω ενίσχυση των κανόνων δημοσιονομικής πειθαρχίας, β) με την επίτευξη των δημοσιονομικών στόχων, όπως έγινε το 2014 όταν και είχαμε τις πρώτες στοχευμένες μειώσεις φορολογικών συντελεστών, γ) με την αξιοποίηση δημοσιονομικών ισοδυνάμων από την πλευρά των δαπανών, όπως είναι η μείωση των λειτουργικών εξόδων, η αξιολόγηση των δαπανών, ο αυστηρότερος έλεγχος της εκτέλεσης των προϋπολογισμών φορέων της Γενικής Κυβέρνησης κ.α., δ) με τον περιορισμό της φοροδιαφυγής, μέσα και από την εκτεταμένη χρήση πλαστικού χρήματος και τη διεύρυνση της φορολογικής βάσης, και ε) με τη μείωση των μεσομακροπρόθεσμων στόχων για τα πρωτογενή πλεονάσματα, στο ύψος του 2% του ΑΕΠ.

Η Κυβέρνηση κάνει λόγο για ανάπτυξη τους επόμενους μήνες και μάλιστα αναφέρει πως το επτάμηνο του 2016 υπήρξαν 250.000 νέες θέσεις εργασίας. Πως το σχολιάζετε; 

Η αλήθεια είναι ότι η Ελληνική οικονομία είναι η μόνη στην Ευρώπη που παραμένει σε ύφεση τα 4 τελευταία τρίμηνα. Αυτό είναι το οδυνηρό «αποτύπωμα» των αριστερών εμμονών, του λανθασμένου μείγματος δημοσιονομικής πολιτικής, της εσωτερικής στάσης πληρωμών, της ανικανότητας και ατολμίας στην υλοποίηση διαρθρωτικών αλλαγών, των παλινωδιών και υστερήσεων στην πραγματοποίηση αποκρατικοποιήσεων, της καθυστερημένης ολοκλήρωσης της πρώτης αξιολόγησης του προγράμματος.

Το αποτέλεσμα είναι «λουκέτα» σε πολλές επιχειρήσεις και απώλεια θέσεων εργασίας. Ενδεικτικά, σύμφωνα με τα στοιχεία του ΓΕΜΗ, το 1ο εξάμηνο του έτους, οι συστάσεις νέων επιχειρήσεων ήταν μειωμένες κατά 17% και οι διαγραφές υφιστάμενων επιχειρήσεων αυξημένες κατά 42% σε σχέση με την αντίστοιχη περίοδο του 2015.

Η Κυβέρνηση όμως είναι αισιόδοξη για την εκτέλεση του Προϋπολογισμού…

Η Κυβέρνηση θριαμβολογεί και για την επίτευξη των δημοσιονομικών στόχων, η οποία όμως στηρίζεται στη «στάση πληρωμών» που η ίδια έχει κηρύξει.

Είναι χαρακτηριστικό ότι οι ληξιπρόθεσμες οφειλές του Δημοσίου υπερβαίνουν τα 7,2 δισ. ευρώ, αυξημένες κατά 88% από το τέλος του 2014!

Δηλαδή, προκειμένου η Κυβέρνηση να δείξει ότι επιτυγχάνει τους δημοσιονομικούς της στόχους, εφαρμόζει, μέχρι σήμερα, στο σκέλος των δαπανών, έναν οριζόντιο και αυτόματο «κόφτη».

Υπενθυμίζω ότι την περίοδο 2013-2014, επιτυγχάνονταν πρωτογενή πλεονάσματα, μειώνοντας όμως ταυτόχρονα και τις ληξιπρόθεσμες οφειλές, κατά 6 δισ. ευρώ μέσα σε 2 χρόνια.

Στο πλαίσιο αυτό βλέπετε εκλογικό αιφνιδιασμό από τον Αλέξη Τσίπρα; 

Η Κυβέρνηση, το φθινόπωρο, θα βρεθεί αντιμέτωπη με τα ψεύδη και την διαχειριστική της ανεπάρκεια.

Ως εκ τούτου, ενδέχεται ο κ. Πρωθυπουργός, κατά πάγια πρακτική, να επιχειρήσει να  «μετακυλίσει» το πρόβλημα διά εκλογών στους πολίτες, παρά τις περί του αντιθέτου διαβεβαιώσεις.

Άλλωστε, ο κ. Τσίπρας έχει δώσει επανειλημμένως εξετάσεις στο «άλλα λέω και άλλα κάνω».

Σε κάθε περίπτωση, αν αυτό γίνει δεν θα πρόκειται για αιφνιδιασμό αφού οι εκλογές αποτελούν σταθερό αίτημα της Νέας Δημοκρατίας τους τελευταίους μήνες.

Τι λέτε για τις εξελίξεις στην υπόθεση «Γεωργίου-ΕΛΣΤΑΤ»; 

Η Νέα Δημοκρατία έχει καταθέσει το 2010 και επαναλάβει το 2012, πρόταση για σύσταση εξεταστικής επιτροπής με την υπογραφή του συνόλου των τότε κοινοβουλευτικών ομάδων της. Σε αυτή τεκμηριώνει, με στοιχεία, το πως διαμορφώθηκε το δημοσιονομικό έλλειμμα του 2009. Περιγράφει την άρνηση, στις αρχές του 2009, των κομμάτων της τότε αντιπολίτευσης, στην πρόσκληση του κ. Καραμανλή, να μην πυροδοτούν κινητοποιήσεις αποσταθεροποίησης. Θυμίζει τις προεκλογικές υποσχέσεις και μετεκλογικές πράξεις του τότε ΠΑΣΟΚ για επεκτατική δημοσιονομική πολιτική στο πλαίσιο της λογικής του «λεφτά υπάρχουν». Καταγράφει τις πράξεις και παραλείψεις της Κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ που διόγκωσαν ένα υπαρκτό και χρονίζον πρόβλημα χρέους της χώρας το οποίο και μετέτρεψαν σε κρίση δανεισμού.

Ενώ και η ηγεσία της ΕΛΣΤΑΤ άλλαξε τις μεθοδολογίες μέτρησης (αναταξινομήσεις λογαριασμών κ.α). Υπενθυμίζω ότι οι χειρισμοί αυτοί έχουν αποτελέσει αντικείμενο κριτικής από πρώην Υπουργούς του ΠΑΣΟΚ και σημερινούς θεσμικούς παράγοντες του οικονομικού συστήματος της χώρας.

Συνεπώς, επί της πολιτικής διάστασης, η Νέα Δημοκρατία έχει διατυπωμένη θέση.

Επί της νομικής διάστασης, αρμόδια να διερευνήσει και να αποφανθεί είναι η Δικαιοσύνη. Ας την αφήσουμε να κάνει τη δουλειά της.

Ο με κάθε αφορμή ενορχηστρωμένος «πετροπόλεμος» από όσες και όσους μετατρέπουν τις προτιμήσεις τους, ενδεχομένως τα απωθημένα και τις επιδιώξεις τους, σε αστήρικτες πολιτικές επιθέσεις κατά της Νέας Δημοκρατίας και του κ. Κ. Καραμανλή, προτρέποντας για δικαστικούς χειρισμούς σύμφωνους με τις επιθυμίες τους, δεν υπηρετεί την αναζήτηση της αλήθειας. Πιστεύω ότι θα υπήρχε μεγαλύτερη ωφέλεια για τη χώρα αν στήριζαν έμπρακτα τη λειτουργία των θεσμών και διδάσκονταν ουσιαστικά από την τουλάχιστον μεταπολεμική, οικονομική αλλά και πολιτική ιστορία της πατρίδας μας.

2016-08-27 ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ _ΑΓΟΡΑ

Συνέντευξη Χρ. Σταϊκούρα στα “Παραπολιτικά FM 90,1” | 24.8.2016

Μπορείτε να ακούσετε τη συνέντευξη εδώ:

Συνέντευξη Χρ. Σταϊκούρα στον “ΣΚΑΪ 100,3” | 23.8.2016

Μπορείτε να ακούσετε τη συνέντευξη εδώ:

Άρθρο στην εφημερίδα “Η Άποψη του Σαββατοκύριακου” | 30.7.2016

 

“6 αναπτυξιακές προτάσεις κόντρα στις κυβερνητικές εμμονές”

 

Όπως υποστηρίζεται πλέον και από ποσοτικούς δείκτες, μετά τα δείγματα σταθεροποίησης το 2014, η οικονομία «παλινδρομεί βυθιζόμενη», ως αποτέλεσμα των ιδεοληψιών, της αβελτηρίας και των παλινωδιών της διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ, των ανερμάτιστων χειρισμών του 1ου εξαμήνου του 2015 και της 7μηνης καθυστέρησης ολοκλήρωσης της 1ης αξιολόγησης του προγράμματος.

Πρόσφατα, οι εκτιμήσεις του Επικεφαλής του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας και του Διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος ανεβάζουν το κόστος εκείνων των χειρισμών από τα 85 μέχρι τα 100 δισ. ευρώ.

Επιπλέον, η καθυστέρηση ολοκλήρωσης της αξιολόγησης οδήγησε σε πρόσθετα δημοσιονομικά μέτρα, τα οποία πλέον αθροίζουν στα 9 δισ. ευρώ, και σε επώδυνες δεσμεύσεις για τη χώρα, όπως είναι το νέο υπερ-ταμείο αποκρατικοποιήσεων και ο αυτόματος μηχανισμός δημοσιονομικής προσαρμογής.

Σημειώνω την λανθασμένη εμμονή της Κυβέρνησης στην αύξηση φόρων και ασφαλιστικών εισφορών.

Επιλογή, η οποία, όπως και στο 1ο Μνημόνιο, έχει αποδειχθεί οικονομικά αναποτελεσματική και κοινωνικά άδικη.

Το αποτέλεσμα;

  • Η χώρα έχει επιστρέψει, μετά την ανάκαμψη του 2014, στην ύφεση, όπου και παραμένει.
  • Οι ληξιπρόθεσμες οφειλές, τόσο του Δημοσίου όσο και των ιδιωτών, εκτοξεύθηκαν.
  • Τα «λουκέτα» στην αγορά πολλαπλασιάστηκαν.
  • Τα νοικοκυριά και οι επιχειρήσεις «ξαναβούλιαξαν στο βούρκο».
  • Οι τράπεζες χρειάστηκαν μια νέα ανακεφαλαιοποίηση.
  • Η βιωσιμότητα του χρέους επιδεινώθηκε.

Συνεπώς, η χώρα, τους τελευταίους 18 μήνες, έκανε βήματα προς τα πίσω.

Η ΝΔ εκτιμά ότι η χώρα μας μπορεί να βαδίσει πιο αποτελεσματικά προς τους στόχους αν εφαρμοσθεί μία, άλλου μίγματος και προτεραιοτήτων, συνεκτική οικονομική πολιτική.

Θυμίζω ότι πρόσφατα απέδειξε ότι ξέρει να επιτυγχάνει δημοσιονομικούς στόχους και να υλοποιεί διαρθρωτικές αλλαγές.

Η νέα οικονομική πρόταση της ΝΔ, λαμβάνοντας υπόψη τις υφιστάμενες συνθήκες, στοχεύει σε ένα καλό συγκερασμό οικονομικής αποτελεσματικότητας και κοινωνικής δικαιοσύνης και εδράζεται:

1ον. Στην εμπροσθοβαρή υλοποίηση διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων, που θα βοηθήσουν στη διατήρηση ή/και στη δημιουργία νέων εξωστρεφών και ανταγωνιστικών εγχώριων επιχειρήσεων, στην προσέλκυση ξένων άμεσων επενδύσεων και στην ενίσχυση της διαρθρωτικής ανταγωνιστικότητας.

2ον. Στην υλοποίηση, χωρίς παλινδρομήσεις, ιδιωτικοποιήσεων και στην αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας. Ιδιωτικοποιήσεις, που μπορούν να συμβάλουν στον εκσυγχρονισμό και στην αύξηση της αποτελεσματικότητας των επιχειρήσεων, στη βελτίωση της ανταγωνιστικότητας και στην ενίσχυση της εξωστρέφειας της οικονομίας, αλλά και στον περιορισμό των δανειακών αναγκών του Ελληνικού Δημοσίου.

3ον. Στην ενίσχυση της ρευστότητας της οικονομίας, με την ταχύτερη υλοποίηση επενδυτικών σχεδίων μέσω της ορθολογικής αξιοποίησης των διαθέσιμων Ευρωπαϊκών κονδυλίων και των νέων χρηματοδοτικών εργαλείων της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων και του Ευρωπαϊκού Ταμείου Στρατηγικών Επενδύσεων, με την αποπληρωμή ληξιπρόθεσμων οφειλών του Δημοσίου και με την εκκαθάριση του ενεργητικού και την ενίσχυση του παθητικού των πιστωτικών ιδρυμάτων.

4ον. Στη σταδιακή μείωση των φορολογικών συντελεστών. Αυτό μπορεί να γίνει:

  • με την περαιτέρω ενίσχυση των κανόνων δημοσιονομικής πειθαρχίας,
  • με την επίτευξη των δημοσιονομικών στόχων, όπως έγινε το 2014,
  • με την αξιοποίηση δημοσιονομικών ισοδυνάμων από την πλευρά των δαπανών,
  • με τον περιορισμό της φοροδιαφυγής, μέσα και από την εκτεταμένη χρήση πλαστικού χρήματος, και
  • με τη μείωση των μεσο-μακροπρόθεσμων στόχων για τα πρωτογενή πλεονάσματα, στο 2% του ΑΕΠ.

5ον. Στην ενίσχυση της βιωσιμότητας του δημοσίου χρέους. Επί αυτού αναμένουμε την έμπρακτη συμβολή των εταίρων μας.

6ον. Στην υιοθέτηση και εφαρμογή ενός εθνικού στρατηγικού σχεδίου παραγωγικής ανασυγκρότησης της οικονομίας, παράλληλα προς το πρόγραμμα, που θα στοχεύει σε μία ανταγωνιστική και εξωστρεφή οικονομία.

Εκτιμούμε ότι αυτή η πολιτική είναι ρεαλιστική και θα αποδειχθεί πιο αποτελεσματική.

Αυτή την πολιτική είμαστε αποφασισμένοι να την εφαρμόσουμε με αξιοπιστία, σοβαρότητα και σε δημιουργική συνεννόηση με τους εταίρους μας.

 

2016-07-30 Άρθρο στην Άποψη

Βουλή: Ο Χρ. Σταϊκούρας στην κοινή συνεδρίαση των Επιτροπών παρουσία του Επιτρόπου Pierre Moscovici | 18.7.2016

Αθήνα, 18.07.2016

 

Δελτίο Τύπου

 

Τοποθέτηση στην κοινή συνεδρίαση των Επιτροπών Ευρωπαϊκών Υποθέσεων, Οικονομικών Υποθέσεων και Παραγωγής & Εμπορίου με θέμα την ομιλία του Επιτρόπου Pierre Moscovici «Χτίζοντας μαζί το μέλλον της Ελλάδας»

 

Εκ μέρους της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, θέλω να εκφράσω τη θλίψη μας για την πρόσφατη τραγωδία στη χώρα σας, τη Γαλλία, όσο και τα συλλυπητήριά μας στις οικογένειες των θυμάτων.

Κύριε Επίτροπε,

Σας καλωσορίζω στη Βουλή των Ελλήνων, εκ μέρους της Νέας Δημοκρατίας.

Του Κόμματος που έχει υπάρξει πρωτοπόρος και αυθεντικός εκφραστής του ευρωπαϊκού προσανατολισμού.

Σήμερα όμως, η Ευρωπαϊκή Ένωση διανύει μία δύσκολη περίοδο.

Περίοδο κατά την οποία, σε αρκετές χώρες-μέλη, για μια σειρά από λόγους, έχει αναπτυχθεί ο ευρωσκεπτικισμός, ο αντιευρωπαϊσμός και ο ακραίος εθνικισμός.

Για το λόγο αυτό οφείλει η Ένωση, με ψυχραιμία, ειλικρίνεια, ρεαλισμό και διορατικότητα, αφού ξαναδεί τις ιδρυτικές αξίες της και αυτοκριτικά τις στρατηγικές της, να προχωρήσει στη λήψη σοβαρών αποφάσεων για το μέλλον της.

Αυτή την περίοδο, η Ελλάδα, όπως και άλλες χώρες-μέλη, έχει δυσκολίες στο πεδίο της οικονομίας.

Δυσκολίες που διευρύνονται και διογκώνονται, λόγω ενδογενών αλλά και εξωγενών λαθών.

Η Νέα Δημοκρατία, είχε διαγνώσει, έγκαιρα, ότι οι ανερμάτιστοι χειρισμοί της Κυβέρνησης, κατά το 1ο εξάμηνο του 2015, θα επιδείνωναν τις υφιστάμενες δυσκολίες.

Τώρα οι πάντες επιβεβαιώνουν την ορθότητα εκείνης της διάγνωσης.

Πρόσφατα, οι εκτιμήσεις του Επικεφαλής του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας και του Διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος ανεβάζουν το κόστος εκείνων των χειρισμών από τα 85 μέχρι τα 100 δισ. ευρώ.

Ενώ η χώρα, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, απώλεσε δυνητικό πλούτο ύψους 21 δισ. ευρώ, για την διετία 2015-2016.

Επιπλέον, η 7μηνη καθυστέρηση ολοκλήρωσης της 1ης αξιολόγησης του προγράμματος οδήγησε σε πρόσθετα δημοσιονομικά μέτρα και σε επώδυνες δεσμεύσεις για τη χώρα.

Σημειώνω την λανθασμένη εμμονή της Κυβέρνησης στην αύξηση φόρων και ασφαλιστικών εισφορών.

Επιλογή, η οποία, όπως και στο 1ο Μνημόνιο, έχει αποδειχθεί οικονομικά αναποτελεσματική και κοινωνικά άδικη.

Το αποτέλεσμα;

  • Η χώρα έχει επιστρέψει, μετά την ανάκαμψη του 2014, στην ύφεση, όπου και παραμένει.
  • Οι ληξιπρόθεσμες οφειλές, τόσο του Δημοσίου όσο και των ιδιωτών, εκτοξεύθηκαν.
  • Τα νοικοκυριά και οι επιχειρήσεις «ξαναβούλιαξαν στο βούρκο».
  • Οι τράπεζες χρειάστηκαν μια νέα ανακεφαλαιοποίηση.
  • Η βιωσιμότητα του χρέους επιδεινώθηκε.

Συνεπώς, η χώρα, τους τελευταίους 18 μήνες, έκανε βήματα προς τα πίσω.

Κύριε Επίτροπε,

Η Νέα Δημοκρατία εκτιμά ότι η χώρα μας μπορεί να βαδίσει πιο αποτελεσματικά προς τους στόχους αν εφαρμοσθεί μία, άλλου μίγματος και προτεραιοτήτων, συνεκτική οικονομική πολιτική.

Θυμίζω ότι πρόσφατα απέδειξε ότι ξέρει να επιτυγχάνει δημοσιονομικούς στόχους και να υλοποιεί διαρθρωτικές αλλαγές.

Η νέα οικονομική πρόταση της Νέας Δημοκρατίας, λαμβάνοντας υπόψη τις υφιστάμενες συνθήκες, εδράζεται:

1ον. Στην εμπροσθοβαρή υλοποίηση διαρθρωτικών αλλαγών.

2ον. Στην υλοποίηση, χωρίς παλινδρομήσεις, αποκρατικοποιήσεων και στην αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας.

3ον. Στην ενίσχυση της ρευστότητας της οικονομίας, με την αξιοποίηση των κοινοτικών κονδυλίων, την αποπληρωμή ληξιπρόθεσμων οφειλών του Δημοσίου, την εκκαθάριση του ενεργητικού και την ενίσχυση του παθητικού των πιστωτικών ιδρυμάτων.

4ον. Στη σταδιακή μείωση των φορολογικών συντελεστών.

Αυτό μπορεί να γίνει:

  • με την περαιτέρω ενίσχυση των κανόνων δημοσιονομικής πειθαρχίας,
  • με την επίτευξη των δημοσιονομικών στόχων, όπως έγινε το 2014,
  • με την αξιοποίηση δημοσιονομικών ισοδυνάμων από την πλευρά των δαπανών,
  • με τον περιορισμό της φοροδιαφυγής, μέσα και από την εκτεταμένη χρήση πλαστικού χρήματος, και
  • με τη μείωση των μεσο-μακροπρόθεσμων στόχων για τα πρωτογενή πλεονάσματα, στο 2% του ΑΕΠ.

5ον. Στην ενίσχυση της βιωσιμότητας του δημοσίου χρέους.

Επί αυτού αναμένουμε την έμπρακτη συμβολή των εταίρων μας.

Υπάρχει, άλλωστε, εκκρεμότητα από το 2012.

6ον. Στην υιοθέτηση και εφαρμογή ενός εθνικού στρατηγικού σχεδίου παραγωγικής ανασυγκρότησης της οικονομίας, παράλληλα προς το πρόγραμμα, που θα στοχεύει σε μία ανταγωνιστική και εξωστρεφή οικονομία.

Κύριε Επίτροπε,

Η Νέα Δημοκρατία δίνει ιδιαίτερη βαρύτητα στη στόχευση για ένα καλό συγκερασμό οικονομικής αποτελεσματικότητας και κοινωνικής δικαιοσύνης.

Στη στήριξη του όλου της ελληνικής κοινωνίας.

Εκτιμούμε ότι αυτή η πολιτική είναι ρεαλιστική και θα αποδειχθεί πιο αποτελεσματική.

Αυτή την πολιτική είμαστε αποφασισμένοι να την εφαρμόσουμε με αξιοπιστία, σοβαρότητα και σε δημιουργική συνεννόηση με τους εταίρους μας.

Για να «χτίσουμε» όλοι μαζί, ένα καλύτερο μέλλον για την Ελλάδα και την Ευρώπη.

Για όλους τους Ευρωπαίους πολίτες.

Σας ευχαριστώ για την προσοχή σας.

 

Συνέντευξη Χρ. Σταϊκούρα στην εφημερίδα “Παρασκήνιο” | 16.7.2016

“Η Κυβέρνηση επιδεικνύει ιδεοληπτική εμμονή στην εφαρμογή πολιτικής αύξησης των φόρων και των ασφαλιστικών εισφορών”

 

Πρόσφατα καταγγείλατε την Kυβέρνηση για υπέρμετρη αύξηση των φόρων και κάνατε λόγο για συνταγή δίχως οικονομική λογική. Ποια είναι η αντιπρόταση της Νέας Δημοκρατίας προκειμένου αφενός να μην αφυδατωθεί περαιτέρω οικονομικά ο πολίτης και αφετέρου να μη βρεθεί ξανά η Ελλάδα στο στόχαστρο των δανειστών;

Πράγματι, η Κυβέρνηση επιδεικνύει ιδεοληπτική εμμονή στην εφαρμογή πολιτικής αύξησης των φόρων και των ασφαλιστικών εισφορών.

Πολιτική που έχει αποδειχθεί, ήδη από το 1ο Μνημόνιο, ότι είναι οικονομικά αναποτελεσματική και κοινωνικά άδικη, αφού οδηγεί σε στέγνωμα την οικονομία, «σκοτώνει» ότι παραγωγικό έχει απομείνει, δημιουργεί δημοσιονομικά κενά, «δυναμιτίζει» κάθε προοπτική ανάπτυξης, φτωχοποιεί περαιτέρω την κοινωνία.

Η θέση-πρόταση της Νέας Δημοκρατίας είναι η σταδιακή μείωση των φορολογικών συντελεστών.

Αυτό μπορεί να γίνει: α) με την περαιτέρω ενίσχυση των κανόνων δημοσιονομικής πειθαρχίας, β) με την επίτευξη των δημοσιονομικών στόχων, όπως έγινε το 2014 με τη μείωση του ΦΠΑ στην εστίαση, του ΕΦΚ στο πετρέλαιο θέρμανσης, των ασφαλιστικών εισφορών, της έκτακτης εισφοράς αλληλεγγύης κ.α., γ) με την αξιοποίηση δημοσιονομικών ισοδυνάμων από την πλευρά των δαπανών, όπως είναι η μείωση των λειτουργικών εξόδων, η αξιολόγηση των δαπανών, ο αυστηρότερος έλεγχος της λειτουργίας και της εκτέλεσης των προϋπολογισμών των φορέων της Γενικής Κυβέρνησης κ.α., δ) με τον περιορισμό της φοροδιαφυγής, μέσα και από την εκτεταμένη χρήση πλαστικού χρήματος, και ε) με τη μείωση των μεσομακροπρόθεσμων στόχων για τα πρωτογενή πλεονάσματα, στο ύψος του 2% του ΑΕΠ.

Εκτιμώ ότι αυτή η πολιτική είναι ρεαλιστική και εφ’ όσον συνδυαστεί με Κυβερνητική αξιοπιστία και με την εμπροσθοβαρή υλοποίηση διαρθρωτικών αλλαγών και αποκρατικοποιήσεων θα γίνει αποδεκτή από τους δανειστές.

Πάντως, το ευρωπαϊκό περιβάλλον γίνεται όλο και πιο «σκληρό». Το είδαμε τώρα και με την Ισπανία και την Πορτογαλία, όπου παρά την εκτίμηση ορισμένων ότι το Brexit θα οδηγούσε την ΕΕ σε άλλες λογικές, η αυστηρότητα μάλλον εξαντλείται. Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, και με δεδομένες τις βαριές δεσμεύσεις της χώρας, πως μπορεί να αναζητηθεί και κυρίως να επιβληθεί μία άλλη «συνταγή»;

Εκτιμώ ότι υπάρχουν τα περιθώρια να υλοποιηθεί μία άλλη συνεκτική οικονομική πολιτική. Πολιτική που θα εδράζεται:

1ον. Στην υλοποίηση διαρθρωτικών αλλαγών, ενδεικτικά στις αγορές προϊόντων και υπηρεσιών, στη λειτουργία του κράτους και των θεσμών, στα πεδία της ενέργειας και του ανταγωνισμού.

2ον. Στην υλοποίηση αποκρατικοποιήσεων και στην αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας, χωρίς παλινδρομήσεις και «πόνο ψυχής».

3ον. Στην ενίσχυση της ρευστότητα της οικονομίας, με την εμπροσθοβαρή αξιοποίηση των κοινοτικών κονδυλίων, την αποπληρωμή ληξιπρόθεσμων οφειλών του Δημοσίου, την εκκαθάριση του ενεργητικού και την ενίσχυση του παθητικού των πιστωτικών ιδρυμάτων.

4ον. Στη σταδιακή μείωση των φορολογικών συντελεστών, για την οποία ήδη αναφέρθηκα.

5ον. Στην ενίσχυση της βιωσιμότητας του δημοσίου χρέους, η οποία επιβαρύνθηκε από τους ανερμάτιστους κυβερνητικούς χειρισμούς των τελευταίων μηνών.

6ον. Στην υιοθέτηση και εφαρμογή ενός εθνικού στρατηγικού σχεδίου παραγωγικής ανασυγκρότησης της οικονομίας, παράλληλα προς το πρόγραμμα οικονομικής πολιτικής, που θα στοχεύει σε μία ανταγωνιστική και εξωστρεφή οικονομία.

 

Συμμερίζεστε την εκτίμηση του Διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος, κ. Γ. Στουρνάρα, ότι  δεν θα ενεργοποιηθεί ο «κόφτης» το 2017 καθώς και ότι το πρωτογενές πλεόνασμα ίσως είναι και διπλάσιο του στόχου. Είπε συγκεκριμένα ότι «η Τράπεζα της Ελλάδος εκτιμά πως όχι μόνο θα φτάσουμε το στόχο πλεονάσματος του 0,5%, αλλά ίσως το διπλασιάσουμε, αρκεί να μην καθυστερήσουμε το κλείσιμο αξιολόγησης».

Θεωρώ ότι ο κ. Διοικητής υποεκτιμά τα αδύνατα σημεία της εφαρμοζόμενης πολιτικής και τις αβεβαιότητες του ευρύτερου περιβάλλοντος.

Για παράδειγμα, η Τράπεζα της Ελλάδος εκτιμά ύφεση 0,3% για το 2016, ενώ η εκτίμησή μου είναι ότι θα είναι βαθύτερη. Θυμίζω ότι οι περισσότεροι οικονομολόγοι και τα ερευνητικά κέντρα προβλέπουν βαθύτερη ύφεση, που μπορεί να φτάσει ακόμη και το 1%.

Επίσης υποεκτιμά τον κίνδυνο που συνδέεται με την υπερβολική έμφαση στις αυξήσεις φόρων, η οποία, σύμφωνα με την Έκθεση της Τράπεζας της Ελλάδος, μπορεί να έχει ως «δευτερογενή επίδραση την απόκλιση των δημοσιονομικών στόχων από τα έσοδα». Ειδικά όταν έχει εξαντληθεί η φοροδοτική ικανότητα των πολιτών, όπως αποδεικνύει η διόγκωση των ληξιπρόθεσμων φορολογικών οφειλών των πολιτών, κατά περίπου 5 δισ. ευρώ το πρώτο πεντάμηνο του έτους.

Και φυσικά τον υπαρκτό κίνδυνο να μην κλείσει έγκαιρα η 2η αξιολόγηση, όπως απέδειξε η 7μηνη καθυστέρηση ολοκλήρωσης της 1ης αξιολόγησης, καθυστέρηση η οποία «βάρυνε» πολύ το «λογαριασμό» των μέτρων.

Σε κάθε περίπτωση, θα παρακολουθούμε την εκτέλεση του προϋπολογισμού.

Εύχομαι να μην χρειαστεί η ενεργοποίηση του «κόφτη». Αυτή όμως η εξέλιξη να μην επιτευχθεί με συνέχιση της «εσωτερικής στάσης πληρωμών» που κήρυξε η Κυβέρνηση από τις αρχές του 2015 και η οποία έχει τεράστιο κόστος στην ελληνική οικονομία.

 

Γιατί το λέτε αυτό; Η Κυβέρνηση ξεκίνησε να αποπληρώνει ληξιπρόθεσμες οφειλές.

Σύμφωνα με το 3ο Μνημόνιο, του Αυγούστου του 2015, η αποπληρωμή των ληξιπρόθεσμων οφειλών θα έπρεπε να ολοκληρωθεί μέχρι το τέλος του 2016.

Τελικά, εφέτος, θα αποπληρωθούν οι μισές, δηλαδή περίπου 3,5 δισ. ευρώ από τα 7 δισ. ευρώ που σωρεύθηκαν μέχρι σήμερα.

Άρα θα φτάσουμε εκεί που ήμασταν το 2014.

Και ο στόχος της αποπληρωμής μετατίθεται, στην καλύτερη περίπτωση, για το 2017.

Και αυτό, υπό την προϋπόθεση ότι στο μεσοδιάστημα δεν θα δημιουργηθεί μια νέα «γενιά» ληξιπρόθεσμων οφειλών, κάτι που είναι εξαιρετικά αμφίβολο με τη σημερινή ανερμάτιστη διακυβέρνηση.

Διακυβέρνηση που οδήγησε τη χώρα στην ύφεση, κατάσταση στην οποία και παραμένει.

Η Κυβέρνηση υποστηρίζει ότι «αυτά που έφερε πίσω ο πρωθυπουργός κ. Τσίπρας από την Κίνα δεν τα είχε καν φανταστεί ο κ. Αντ. Σαμαράς». Εσείς υπήρξατε εκ των βασικών κυβερνητικών συνεργατών του πρώην Πρωθυπουργού. Ποιο είναι το δικό σας σχόλιο; Πώς κρίνετε τις συμφωνίες που κλείστηκαν από τη σημερινή Κυβέρνηση με την κινεζική ηγεσία;

Καταρχήν να θυμηθούμε ότι τον «δρόμο» με την Κίνα τον «άνοιξε», με στρατηγική διορατικότητα, πρώτος ο κ. Καραμανλής, εν μέσω οξύτατης πολεμικής από τα κόμματα της τότε αντιπολίτευσης, μεταξύ των οποίων και ο ΣΥΡΙΖΑ.

Αυτόν τον δρόμο «διάνοιξε» ο κ. Σαμαράς.

Αυτόν το δρόμο, με παλινωδίες και αμφισημίες, φαίνεται να «βαδίζει» και ο κ. Τσίπρας.

Είναι θετική εξέλιξη για τη χώρα μας να υπάρξει συνέχεια, χωρίς μιζέριες.

Εύχομαι να αξιοποιήσουμε αυτή τη στρατηγική συνεργασία και να μεγιστοποιήσουμε τα θετικά αποτελέσματα για τη χώρα μας.

Άλλωστε, επί αυτών κρινόμαστε όλοι.

 

2016-07-16 ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ_ΤΟ ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ

 

Δελτίο Τύπου σχετικά με τις εταιρείες που μεταβιβάζονται στο Υπερταμείο Αποκρατικοποιήσεων | 12.7.2016

Αθήνα, 12 Ιουλίου 2016

 

 

«Η Κυβέρνηση εξαπατά τη Βουλή και τους πολίτες»

 

 

Ο Συντονιστής  Οικονομικών Υποθέσεων της Νέας Δημοκρατίας, βουλευτής Φθιώτιδας, κ. Χρήστος Σταϊκούρας, για τις εταιρείες που μεταβιβάζονται στο υπερταμείο αποκρατικοποιήσεων, έκανε την ακόλουθη δήλωση:

«Η Κυβέρνηση παλινωδεί, υπαναχωρεί και αποκρύπτει την αλήθεια από το Ελληνικό Κοινοβούλιο.

Αυτό κάνει και με τα περιουσιακά στοιχεία που μεταβιβάζονται στο νέο υπερταμείο αποκρατικοποιήσεων, μέσω της νεοσύστατης Εταιρείας Δημοσίων Συμμετοχών (ΕΔΗΣ).

Ενώ με το νόμο που ψήφισε (N. 4389/2016, ΦΕΚ A’ 94, 27.05.2016, σελ. 6422), μεταφέρθηκαν στο υπερταμείο, οι εταιρείες ΟΑΣΑ, Ο.Σ.Υ., ΣΤΑΣΥ, Ο.Σ.Ε., ΟΑΚΑ και ΕΛΤΑ, αποκαλύπτεται ότι στο Τεχνικό Μνημόνιο Συνεννόησης (T.M.U.) προβλέπεται η  μεταβίβαση σε αυτό και των εταιρειών ΕΥΑΘ, ΕΥΔΑΠ, ΕΛΒΟ, ΑΤΤΙΚΟ ΜΕΤΡΟ, ΚΤΙΡΙΑΚΕΣ ΥΠΟΔΟΜΕΣ, Δ.Ε.Η., Ε.Α.Β. και ΑΔΜΗΕ.

Προβλέπεται δηλαδή, η μεταβίβαση στο υπερταμείο και των εταιρειών που η Κυβέρνηση είχε αρχικά συμπεριλάβει στο πολυνομοσχέδιο, αλλά απέσυρε, για να εξαπατήσει τους βουλευτές της, ισχυριζόμενη ότι έκανε ‘’λάθος’’.

Τελικά, η απόκρυψη της αλήθειας μπορεί πρόσκαιρα να διασφαλίζει την ψήφο των κυβερνητικών βουλευτών, εξαπατώντας τη Βουλή και τους πολίτες, όμως τελικά τα ψέματα ‘’έχουν κοντά ποδάρια’’.

Απέναντι σε αυτούς τους ανεύθυνους και κουτοπόνηρους κυβερνητικούς χειρισμούς, η Νέα Δημοκρατία υποστηρίζει, σταθερά και διαχρονικά, την υλοποίηση αποκρατικοποιήσεων και την αξιοποίηση της αδρανούσας περιουσίας του Δημοσίου, καθώς αυτά μπορούν να φέρουν επενδύσεις, δουλειές και τεχνογνωσία, να ενισχύσουν την ανταγωνιστικότητα και την εξωστρέφεια της οικονομίας, ενώ παράλληλα, συντελούν στη μείωση του δημόσιου χρέους». 

 

2016-07-12 ΔΤ Η Κυβέρνηση εξαπατά τη Βουλή

Άρθρο Χρ. Σταϊκούρα στο περιοδικό “Reporter” | 3.7.2016

“Προκλήσεις για την Ανάκαμψη”

 

Είναι αδιαμφισβήτητο γεγονός, το οποίο υποστηρίζεται πλέον και από ποσοτικούς δείκτες, ότι η χώρα, μετά τα δείγματα σταθεροποίησης το 2014, «λιμνάζει» βυθιζόμενη από τις αρχές του 2015, αναλώνοντας χρόνο και πόρους, σε έναν ευρύτερο περίγυρο υψηλών κινδύνων.

Οι ιδεοληψίες, η αβελτηρία και οι παλινωδίες επέφεραν τεράστιο κόστος στη χώρα και στην οικονομία.

  • Η πραγματική οικονομία επέστρεψε στην ύφεση, όπου και παραμένει.
  • Η τάση αποκλιμάκωσης της ανεργίας συρρικνώθηκε.
  • Oι επιχειρηματικές προσδοκίες επιδεινώθηκαν και η καταναλωτική εμπιστοσύνη υποχώρησε.
  • Οι ληξιπρόθεσμες φορολογικές οφειλές των ιδιωτών προς το Κράτος διογκώθηκαν.
  • Οι ληξιπρόθεσμες οφειλές του Κράτους προς τον ιδιωτικό τομέα «εκτοξεύθηκαν».
  • Ο ακαθάριστος σχηματισμός κεφαλαίου, οι εξαγωγές αγαθών και υπηρεσιών, ο δείκτης κύκλου εργασιών στη βιομηχανία, στις κατασκευές, στο χονδρικό και λιανικό εμπόριο, στις υπηρεσίες, συρρικνώθηκαν.
  • Τα «λουκέτα» στην αγορά πολλαπλασιάστηκαν.
  • Οι τραπεζικές καταθέσεις παρουσίασαν τη μεγαλύτερη εκροή από την αρχή της κρίσης.
  • Η ποιότητα χαρτοφυλακίου των τραπεζών επιδεινώθηκε και η πιστωτική συρρίκνωση συνεχίστηκε.
  • Οι διαρθρωτικές αλλαγές «κόλλησαν» ενώ κάποιες, λίγες αποκρατικοποιήσεις, μετά από πολλά εμπόδια, τελικά πραγματοποιήθηκαν.

Το αποτέλεσμα σήμερα αυτής της εικόνας της οικονομίας, εξαιτίας και της 7μηνης καθυστέρησης ολοκλήρωσης της αξιολόγησης, είναι οι πολίτες να έχουν ήδη φορτωθεί πολύ βαριά μέτρα, να έχουν προστεθεί νέες επώδυνες και ταπεινωτικές υποχρεώσεις στη χώρα, όπως είναι το ταμείο αποκρατικοποιήσεων, να έχουν επιβληθεί μόνιμα μνημόνια με τον αυτόματο και οριζόντιο μηχανισμό δημοσιονομικής διόρθωσης, και να έχουν φουσκώσει οι οφειλές του Κράτους προς τους ιδιώτες.

Συνεπώς, η ολοκλήρωση της αξιολόγησης, θα βρει την Ελλάδα σε ένα κρίσιμο σημείο.

Σημείο κατά το οποίο θα προσπαθεί να βρει ένα νέο επίπεδο ισορροπίας, δυστυχώς πολύ χαμηλότερο από αυτό στο οποίο βρισκόταν στο τέλος του 2014.

Το ερώτημα συνεπώς, που τίθεται, είναι: τι πρέπει να γίνει από εδώ και μπρος για να σταθεροποιηθεί και πάλι η κατάσταση και να μπει η χώρα σε τροχιά βιώσιμης ανάπτυξης;

Κατά την άποψή μου πρέπει να κινηθούμε σε παράλληλους άξονες, με βραχυπρόθεσμο και μακροπρόθεσμο χρονικά ορίζοντα.

Αυτοί οι άξονες είναι:

1ος. Η αποκατάσταση της σταθερότητας και η εμπέδωση κλίματος εμπιστοσύνης.

Σταθερότητα και εμπιστοσύνη που προϋποθέτουν, βέβαια, Κυβερνητική αξιοπιστία και σοβαρότητα. Οι οποίες, δυστυχώς σήμερα, αποτελούν «αγαθό σε ανεπάρκεια».

2ος. Η τάχιστη αποπληρωμή ληξιπρόθεσμων οφειλών του Δημοσίου.

Δυστυχώς, η δόση που συνοδεύει την ολοκλήρωση της αξιολόγησης υπολείπεται σημαντικά του ποσού που είχε προγραμματιστεί να λάβει η Ελλάδα μέχρι σήμερα. Ανέρχεται μόλις στα 7,5 δισ. ευρώ, έναντι των 15 δισ. ευρώ που προέβλεπε ο χρηματοδοτικός προγραμματισμός του Μνημονίου. Ενώ τα υπόλοιπα 2,8 δισ. ευρώ, θα χορηγηθούν σταδιακά, υπό προϋποθέσεις και νέα προαπαιτούμενα. 

Ένα κομμάτι αυτής, και μάλιστα το μικρότερο, θα αποπληρώσει μόνο μέρος από τις συσσωρευμένες ληξιπρόθεσμες οφειλές. 

Είναι προφανές ότι η συνολική τους αποπληρωμή μετατίθεται, στην καλύτερη περίπτωση, για το 2017, στερώντας ρευστότητα από την πραγματική οικονομία.

3ος. Η αλλαγή του μίγματος της δημοσιονομικής προσαρμογής, με τη μείωση των υψηλών και για μεγάλη περίοδο στόχων για πρωτογενή πλεονάσματα.

Η αριστερή ιδεοληπτική εμμονή στην αύξηση της φορολογίας έχει αποδειχθεί οικονομικά αναποτελεσματική και κοινωνικά άδικη.

Αντίθετα, θα πρέπει να περάσουμε στη σταδιακή μείωση της φορολογίας.

Με την επίτευξη των δημοσιονομικών στόχων, όπως έγινε με τις πρώτες φορολογικές ελαφρύνσεις του 2014.

Με την μεγαλύτερη περιστολή των δημοσίων δαπανών. Υπάρχουν περιθώρια, δεν είναι πολύ μεγάλα.

Με τη συνεχή θεσμική, διοικητική και τεχνολογική ενδυνάμωση του φορολογικού συστήματος, με στόχο την ένταξη του «αφανούς» τμήματος της οικονομίας στο «εμφανές» πεδίο της.

4ος. Η πραγματοποίηση διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων στις αγορές αγαθών και υπηρεσιών.

Μεταρρυθμίσεις που θα βοηθήσουν στη διατήρηση ή/και στη δημιουργία νέων εξωστρεφών και ανταγωνιστικών εγχώριων επιχειρήσεων και στην προσέλκυση ξένων άμεσων επενδύσεων.

5ος. Η υλοποίηση αποκρατικοποιήσεων και η αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας.

Ιδιωτικοποιήσεις οι οποίες μπορούν να συμβάλουν στον εκσυγχρονισμό και στην αύξηση της αποτελεσματικότητας των επιχειρήσεων, στη βελτίωση της ανταγωνιστικότητας και στην ενίσχυση της εξωστρέφειας της οικονομίας, αλλά και στον περιορισμό των δανειακών αναγκών του Ελληνικού Δημοσίου.

6ος. Η ενίσχυση της μακροχρόνιας βιωσιμότητας του δημοσίου χρέους.

Βιωσιμότητα που επιβαρύνθηκε από τους ανερμάτιστους χειρισμούς των τελευταίων μηνών.

Επί του παρόντος, η προτεινομένη από του Ευρωπαίους εταίρους ρύθμιση για το χρέος παραμένει ασαφής και είναι αβέβαιη, τελεί υπό προϋποθέσεις και είναι μελλοντική.

Σε κάθε δε περίπτωση η ρύθμιση αυτή συνοδεύεται από τη διατήρηση υψηλών πρωτογενών πλεονασμάτων, ενώ δεν γίνεται καθόλου λόγος για την εξέλιξη του μεγέθους χρέος/ΑΕΠ.

7ος. Η σταδιακή εξομάλυνση της πιστωτικής επέκτασης.

Προϋπόθεση, μεταξύ άλλων, στο σκέλος του ενεργητικού, αποτελεί η αντιμετώπιση του υψηλού συσσωρευμένου αποθέματος μη-εξυπηρετούμενων δανείων.

Προς την κατεύθυνση αυτή απαιτείται καλύτερος συντονισμός των εμπλεκόμενων φορέων σε επίπεδο στρατηγικής και τεχνικής υλοποίησης των αποφάσεων, προώθηση της αποσυμφόρησης των δικαστηρίων, επίσπευση των διαδικασιών.

8ος. Η ταχύτερη υλοποίηση επενδυτικών σχεδίων μέσω της ορθολογικής αξιοποίησης των διαθέσιμων Ευρωπαϊκών κονδυλίων και των νέων χρηματοδοτικών εργαλείων της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων. Καθώς και η προώθηση επενδυτικών σχεδίων που θα αξιοποιούν αποτελεσματικά το Ευρωπαϊκό Ταμείο Στρατηγικών Επενδύσεων, το «Πρόγραμμα Γιούνκερ». Αλλά και η ψήφιση του νέου Αναπτυξιακού Νόμου για την ενίσχυση νέων επενδύσεων.

9ος. Η δομική βελτίωση των παρεχόμενων κοινωνικών δαπανών, με την εφαρμογή σύγχρονων πολιτικών πρόνοιας και κοινωνικής αλληλεγγύης, όπως είναι ο θεσμός του ελάχιστου εγγυημένου εισοδήματος, που θα επιτρέψουν τη μείωση της φτώχειας και της ανισότητας, μετά τις κοινωνικές μεταβιβάσεις.

10ος. Η υιοθέτηση ενός εθνικού στρατηγικού σχεδίου παραγωγικής ανασυγκρότησης της οικονομίας.

Σχέδιο που θα έπρεπε, με βάση και τις δεσμεύσεις του Μνημονίου, να είχε ολοκληρωθεί από την Ελληνική Κυβέρνηση το Μάρτιο του 2016.

Και το οποίο σήμερα, προφανώς, δεν υφίσταται. Ούτε καν γίνεται συζήτηση γι’ αυτό.

Σχέδιο που θα πρέπει να στοχεύει στη σταδιακή αλλαγή του παραγωγικού μοντέλου της οικονομίας, από μια οικονομία βασισμένη στην κατανάλωση εισαγόμενων προϊόντων σε μια ανταγωνιστική και εξωστρεφή οικονομία, προσανατολισμένη στις επενδύσεις, τις εξαγωγές, την αξιοποίηση των συγκριτικών πλεονεκτημάτων κάθε κλάδου και την ανάδειξη της σημασίας της γεωστρατηγικής θέσης της χώρας.

Προς αυτή την κατεύθυνση απαιτείται η διαμόρφωση ενός σταθερού φορολογικού συστήματος, η εναρμόνιση των ρυθμών λειτουργίας της δικαιοσύνης με τις ανάγκες της παραγωγικής, επιχειρηματικής και επενδυτικής δραστηριότητας, η βελτίωση της «ποιότητας» των δημόσιων οικονομικών, με την ανάδειξη παραγόντων όπως είναι η εκπαίδευση, η έρευνα και η καινοτομία.

Καθώς και μεταρρυθμίσεις στο Κράτος, με τη δραστική μείωση της γραφειοκρατίας, την προώθηση της ηλεκτρονικής διακυβέρνησης, την ολοκλήρωση του ρυθμιστικού μηχανισμού αδειοδότησης και τη θωράκιση του ρόλου των Ανεξάρτητων Αρχών.

Κατά την εκτίμησή μου, αυτές οι προτεραιότητες θα απελευθερώσουν μη παραγωγικά δεσμευμένους ή αδρανείς πόρους της οικονομίας μας και θα βελτιώσουν το κλίμα, με πολλαπλασιαστικές θετικές επιδράσεις σε νέες επιχειρηματικές πρωτοβουλίες και στην προσέλκυση νέων εγχώριων και ξένων επενδύσεων.

Αυτές όμως οι προϋποθέσεις απαιτούν στιβαρή και αποφασιστική πολιτική ηγεσία, η οποία να διαθέτει σχέδιο και βούληση, σοβαρότητα και αξιοπιστία.

Και η παρούσα Κυβέρνηση αυτά δεν τα διαθέτει και δεν δείχνει ικανή να τα διαμορφώσει.

 

2016-07-03 Άρθρο_REPORTER

TwitterInstagramYoutube