Μηχανισμός Στήριξης

Άρθρο Χρ. Σταϊκούρα στην ιστοσελίδα “Capital.gr” | 5.4.2017

“Ρέπος και ληξιπρόθεσμες οφειλές «τραβούν ξανά την ανηφόρα»”

 

Η Κυβέρνηση κάθε φορά που «δήθεν διαπραγματεύεται», όχι μόνο δεν «ρίχνει» ρευστότητα στην αγορά, αλλά αντίθετα αντλεί ρευστότητα από αυτήν.

Ενδεικτικά, τον Φεβρουάριο, παρατηρήθηκε αύξηση των ρέπος (repos) κατά 850 εκατ. ευρώ, αγγίζοντας έτσι, συνολικά, τα 12 δισ. ευρώ.

Κάτι τέτοιο όμως στερεί ρευστότητα από την πραγματική οικονομία, καθώς τα ταμειακά διαθέσιμα των φορέων της Γενικής Κυβέρνησης:

1ον. Μεταφέρονται, από τις εμπορικές τράπεζες, στην Τράπεζα της Ελλάδος, προκειμένου να δανειστεί το Δημόσιο, δυσχεραίνοντας έτσι, ακόμη περισσότερο, την πιστωτική επέκταση (δεδομένης και της μείωσης των καταθέσεων νοικοκυριών και επιχειρήσεων τους τελευταίους μήνες).

2ον. Δεσμεύονται για τον βραχυπρόθεσμο δανεισμό, με αποτέλεσμα να συγκρατούνται οι πληρωμές/δαπάνες των φορέων και να δημιουργούνται νέες ληξιπρόθεσμες οφειλές του Δημοσίου. Όπως άλλωστε και έγινε, αφού, από τις αρχές του έτους, οι ληξιπρόθεσμες οφειλές του Δημοσίου αυξήθηκαν κατά 500 εκατ. ευρώ, ξεπερνώντας πλέον τα 5 δισ. ευρώ.

Χαρακτηριστικό είναι δε ότι κάθε φορά που η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ υποστηρίζει ότι διαπραγματεύεται, η τακτική του εκτεταμένου εσωτερικού δανεισμού, μέσω του «σκουπίσματος» των ταμειακών διαθεσίμων των φορέων της Γενικής Κυβέρνησης, και της εσωτερικής στάσης πληρωμών που χρησιμοποιεί για την τακτοποίηση των υποχρεώσεών της «στεγνώνει» εντελώς την αγορά.

Συγκεκριμένα, τόσο κατά τη διαπραγμάτευση του 1ου εξαμήνου του 2015, όσο και αυτής της 1ης και της τρέχουσας 2ης αξιολόγησης του 3ου Μνημονίου, ρέπος και ληξιπρόθεσμες οφειλές έχουν «πάρει» την ανηφόρα, στερώντας πολύτιμους πόρους από την πραγματική οικονομία.

Αποδεικνύεται ότι η Κυβέρνηση δεν έχει την αίσθηση της επίδρασης του παράγοντα «χρόνος», στην οικονομία.

Η καθυστέρηση όμως στην ολοκλήρωση της αξιολόγησης έχει κοστίσει στην οικονομία και έχει επιβαρύνει τους πολίτες.

Η χώρα «βούλιαξε» στην ύφεση, το οικονομικό κλίμα επιδεινώθηκε, τα φορολογικά έσοδα συρρικνώθηκαν, η καταναλωτική εμπιστοσύνη υποχώρησε, οι επενδύσεις μειώθηκαν, τα «λουκέτα» πολλαπλασιάστηκαν, θέσεις απασχόλησης χάθηκαν, καταθέσεις αποσύρθηκαν, τα «κόκκινα δάνεια» αυξήθηκαν, το κόστος δανεισμού των τραπεζών ενισχύθηκε, νέα μέτρα λιτότητα δρομολογούνται ακόμη και για μετά το 2018.

Αυτός ο λογαριασμός, ο οποίος και συνεχώς ανεβαίνει, έχει την σφραγίδα της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ.

Και είναι το αποτέλεσμα της αναποτελεσματικότητας, της αναβλητικότητας, των παλινωδιών και των ιδεοληψιών της σημερινής Κυβέρνησης.

 

* Ο κ. Χρήστος Σταϊκούρας είναι Τομεάρχης Οικονομικών ΝΔ – Βουλευτής Φθιώτιδας

Συνέντευξη Χρ. Σταϊκούρα στην εφημερίδα “Real News” | 2.4.2017

“Αυτή η Kυβέρνηση δεν μπορεί”

 

Κύριε Σταϊκούρα, τι να περιμένουμε απο το Eurogroup της 7ης Απριλίου; Υπάρχουν πληροφορίες και από το εξωτερικό που κάνουν λόγο για μια πρώτη συμφωνία.

Εύχομαι να επιβεβαιωθούν αυτές οι πληροφορίες και να υπάρξει ολοκλήρωση της συμφωνίας με «ωφέλιμο» περιεχόμενο για τη χώρα και την οικονομία της.

Μια τέτοια εξέλιξη, βέβαια, δεν ακυρώνει την ευθύνη της κυβέρνησης των ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ για την πολύμηνη καθυστέρηση.

Καθυστέρηση η οποία έχει κοστίσει στην οικονομία και έχει επιβαρύνει τους πολίτες. Η οικονομία «βούλιαξε» στην ύφεση, το οικονομικό κλίμα επιδεινώθηκε, τα φορολογικά έσοδα συρρικνώθηκαν, η καταναλωτική εμπιστοσύνη υποχώρησε, οι επενδύσεις μειώθηκαν, τα «λουκέτα» πολλαπλασιάστηκαν, θέσεις απασχόλησης χάθηκαν, καταθέσεις αποσύρθηκαν, τα «κόκκινα δάνεια» αυξήθηκαν, το κόστος δανεισμού των τραπεζών επιβαρύνθηκε, νέα μέτρα λιτότητας δρομολογούνται.

Αποδεικνύεται ότι η Κυβέρνηση δεν έχει την αίσθηση της επίδρασης του παράγοντα «χρόνος», στην οικονομία.

Πάντως η ΝΔ επιμένει στο αίτημα για πρόωρες κάλπες.

Η εξέλιξη της αξιολόγησης και το περιεχόμενό της δεν αποτελεί το κυρίαρχο επιχείρημα επί του οποίου εδράζεται το αίτημα της ΝΔ για εκλογές.

Γιατί ακόμη και αν ολοκληρωθεί η αξιολόγηση, πιστεύετε πως η αναποτελεσματικότητα της Κυβέρνησης, σε όλα τα πεδία άσκησης πολιτικής, θα εκλείψει;

Η Κυβέρνηση θα μπορέσει να «τρέξει» διαρθρωτικές αλλαγές και αποκρατικοποιήσεις, που από αλλεργία ή αβελτηρία επί δύο χρόνια αναβάλλει ή ναρκοθετεί, «διαπραγματευόμενη» με τις συνιστώσες της;

Θα μπορέσει να προχωρήσει στην αλλαγή της δημοσιονομικής πολιτικής, όταν από ιδεοληψία αυξάνει τους φορολογικούς συντελεστές;

Θα μπορέσει να αντιμετωπίσει τα μεγάλα προβλήματα, που εν πολλοίς δημιούργησε και σε κάποιες περιπτώσεις διόγκωσε, στην υγεία, στην παιδεία, στη δημόσια ασφάλεια, στο προσφυγικό/μεταναστευτικό, στη δημόσια διοίκηση, στην ανεξαρτησία των θεσμών, στην ποιότητα της δημοκρατίας;

Η θέση της ΝΔ είναι ότι αυτή η Κυβέρνηση δεν μπορεί.

Έχετε συμμετάσχει στο παρελθόν σε διαπραγματεύσεις με τους δανειστές. Για την καθυστέρηση που καταγράφεται τώρα, ευθύνεται μόνο η Ελληνική Κυβέρνηση;

Η Κυβέρνηση ευθύνεται γιατί καθυστερεί.

Καθυστερεί γιατί διαρκώς αναβάλλει, παλινωδεί και κωλυσιεργεί στην υλοποίηση των μνημονιακών δεσμεύσεων που η ίδια έχει αναλάβει, προκειμένου να διαπραγματευθεί στο εσωτερικό της.

Ευθύνη όμως φέρουν και οι δανειστές.

Κυρίως για παράλογες απαιτήσεις, σε δημοσιονομικούς στόχους και μέτρα, που πηγαίνουν μετά τη λήξη του Προγράμματος, δηλαδή για μετά το 2018.

Αλήθεια όμως, ακόμη και αν δεν υπήρχαν αυτές οι απαιτήσεις, η Κυβέρνηση έχει ολοκληρώσει τις δεσμεύσεις που ανέλαβε με το 3ο Μνημόνιο;

Σήμερα δεν «διαπραγματεύεται» παρεμβάσεις στην αγορά ενέργειας, στις αποκρατικοποιήσεις, στην αγορά εργασίας;

Αυτές δεν είναι δεσμεύσεις που έχει αναλάβει και  θα έπρεπε να είχαν ολοκληρωθεί πριν έναν χρόνο;

Και δεν υλοποιήθηκαν.

Και τούτο συνέβη γιατί πολύ απλά η Κυβέρνηση δεν πιστεύει στις διαρθρωτικές αλλαγές.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης έχει ξεκαθαρίσει ότι η ΝΔ δεν ψηφίζει το δημοσιονομικό πακέτο. Εάν όμως περιλαμβάνονται ελαφρύνσεις, όπως στον ΕΝΦΙΑ ή στον ΦΠΑ, πως θα δικαιολογήσει την στάση του το κόμμα σας;

Αντί σήμερα να συζητάμε για το πώς θα μειωθούν οι δημοσιονομικοί στόχοι μετά το 2018, προκειμένου να προκύψει δημοσιονομικός χώρος για μειώσεις φορολογικών συντελεστών, η Κυβέρνηση έχει αποδεχθεί τους υψηλούς και για μακρά περίοδο στόχους, που θα οδηγήσουν στη λήψη πρόσθετων μέτρων λιτότητας.

Η θέση της Νέας Δημοκρατίας είναι ξεκάθαρη.

Η ΝΔ δεν θα γίνει «δεκανίκι» στην κυβερνητική αναποτελεσματικότητα και αποτυχία.

Νέα δημοσιονομικά μέτρα δεν θα ψηφίσει.

Ποιες είναι οι διαρθρωτικές αλλαγές που θα μπορούσατε να ψηφίσετε; Ακούμε στελέχη σας που αφήνουν ανοιχτό παράθυρο για ένα τέτοιο ενδεχόμενο.

Θα αξιολογήσουμε καταρχήν ποιες είναι αυτές, θα δούμε με ποια διαδικασία θα έρθουν στη Βουλή και θα μελετήσουμε το περιεχόμενό τους.

Στη συνέχεια, θα τοποθετηθούμε.

Δεν ανησυχείτε μήπως οι Θεσμοί ζητήσουν από τη ΝΔ να δεσμευθεί για τα νέα μέτρα, ειδικά αυτά που αφορούν το 2019 και μετά. Θυμάστε τι είχε συμβεί επί Αντώνη Σαμαρά.

Η ΝΔ, όπως σας είπα, δεν θα ψηφίσει τα δημοσιονομικά μέτρα.

Η ψήφισή τους όμως από την Κυβερνητική πλειοψηφία, αποτελεί δέσμευση για τη χώρα.

Η Κυβέρνηση της ΝΔ θα τηρήσει τις δεσμεύσεις έναντι των εταίρων και δανειστών επιδιώκοντας, εν πορεία, την αλλαγή πτυχών του προγράμματος.

Πως όμως εσείς θα αλλάξετε αυτό το μείγμα, αν τότε είστε στην Κυβέρνηση.

Κε. Σιαδήμα, επιλογή της σημερινής Κυβέρνησης είναι η υπερφορολόγηση νοικοκυριών και επιχειρήσεων. Δική μας επιλογή είναι η μείωση των φόρων, με χρήση ισοδυνάμων από την πλευρά των δαπανών.

Επίσης, όπως έχω πολλές φορές αναφέρει, κανένα Πρόγραμμα δεν είναι άκαμπτο και ανελαστικό. Εμπεριέχει δυνητικούς βαθμούς ευελιξίας, η χρήση των οποίων εξαρτάται από την αξιοπιστία και την αποτελεσματικότητα της εκάστοτε Κυβέρνησης. Αυτά, τα στοιχεία για την παρούσα Κυβέρνηση, αποτελούν «είδος εν ανεπαρκεία». Αντιθέτως, κατά το πρόσφατο παρελθόν, εμείς δημιουργήσαμε τις προϋποθέσεις αλλαγών στο Πρόγραμμα. Να θυμίσω ότι, το 2014, μειώθηκαν – για πρώτη και μοναδική μέχρι σήμερα φορά – φορολογικοί συντελεστές (π.χ. ΦΠΑ στη εστίαση, ΕΦΚ στο πετρέλαιο θέρμανσης, έκτακτη εισφορά αλληλεγγύης, ασφαλιστικές εισφορές κ.α.), χωρίς αυτό να προβλέπεται στο Μνημόνιο.

Επίσης, η ΝΔ έχει αποδείξει μεταπολιτευτικά ότι οι διακυβερνήσεις της πέτυχαν, κατά μέσο όρο, υψηλότερους ρυθμούς μεγέθυνσης της οικονομίας έναντι των διακυβερνήσεων από άλλα κόμματα. Έχει αποδείξει ότι μπορεί να διαμορφώσει πληρέστερα τις συνθήκες ανάπτυξης της οικονομίας, να αξιοποιήσει καλύτερα τους διαθέσιμους ευρωπαϊκούς πόρους, να προχωρήσει – όπως με επιτυχία έκανε – στην αποπληρωμή ληξιπρόθεσμων οφειλών του Δημοσίου προς τον ιδιωτικό τομέα, να υλοποιήσει ταχύτερα τις διαρθρωτικές αλλαγές και το πρόγραμμα αποκρατικοποιήσεων. Άρα, να δημιουργήσει τις προϋποθέσεις για μείωση των δημοσιονομικών στόχων.

Τι απαντάτε στα σενάρια που κάνουν λόγο για Κυβέρνηση συνεργασίας, ειδικά στην περίπτωση που η διαπραγμάτευση βρεθεί σε αδιέξοδο;

Η ΝΔ έχει δηλώσει ότι πριν τη διεξαγωγή εκλογών δεν συζητά συμμετοχή της σε άλλη Κυβέρνηση.

 

2017-04-02 ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ_REAL NEWS

Ομιλία Χρ. Σταϊκούρα στο Συνέδριο του Γραφείου Προϋπολογισμού του Κράτους στη Βουλή | 28.3.2017

 

Αθήνα, 28.03.2017 

 

Δελτίο Τύπου

Ομιλία στο Συνέδριο του Γραφείου Προϋπολογισμού του Κράτους στη Βουλή «Κρίση – Μεταρρυθμίσεις – Ανάπτυξη»

 

Κυρίες και Κύριοι,

Όπως είναι γνωστό, οι Ευρωπαϊκές οικονομίες, το 2008, «χτυπήθηκαν» έντονα από την παγκόσμια κρίση.

Κρίση δημοσιονομική και χρηματοπιστωτική.

Κρίση μεταδοτική.

Κρίση που βρήκε το Ευρωπαϊκό οικοδόμημα «ανοχύρωτο», χωρίς μηχανισμούς αντίδρασης και αντιμετώπισής της.

Και την Ελλάδα με ένα αναπτυξιακό υπόδειγμα που χαρακτηρίζονταν από εμφανείς, αλλά και υποβόσκουσες, μακροχρόνιες παθογένειες στο αξιακό, στο θεσμικό, στο πολιτικό, στο κοινωνικό και στο οικονομικό πεδίο.

Η μεταγενέστερη εξέλιξη των γεγονότων στη χώρα μας είναι, σε όλους, γνωστή.

Η κρίση δανεισμού την άνοιξη του 2010.

Η προσφυγή της χώρας στο Μηχανισμό Στήριξης ως αποτέλεσμα και μιας σειράς λανθασμένων πολιτικών επιλογών και χειρισμών εκείνης της περιόδου.

Η εφαρμογή ασφυκτικών προγραμμάτων οικονομικής πολιτικής μέχρι και σήμερα.

Και απ’ ότι φαίνεται να έχει αποδεχθεί η Κυβέρνηση, παρά τις μέχρι πριν δύο μήνες δεσμεύσεις της, ασφυκτικές δεσμεύσεις και για μετά το 2018.

Ποια είναι τα συμπεράσματα που μπορούμε να εξάγουμε από την εφαρμογή αυτών μέχρι σήμερα των προγραμμάτων στη χώρα μας;

Γενικό συμπέρασμα: Οικονομικό πρόγραμμα «πανάκεια» για την αντιμετώπιση της οικονομικής κρίσης δεν υπάρχει.

Το ανά περίπτωση κατάλληλο πρόγραμμα εξαρτάται από σειρά ενδογενών και εξωγενών, οικονομικών, κοινωνικών, πολιτικών και πολιτισμικών παραγόντων και παραμέτρων, ελεγχόμενων και μη από τη χώρα που έχει το πρόβλημα.

Η επιτυχής ανάλυση αυτών, η συγκρότηση της κατάλληλης στρατηγικής και η αποτελεσματική εφαρμογή των πολιτικών της προσδιορίζει και τον βαθμό συμβολής του προγράμματος στην υπέρβαση της κρίσης.

Ειδικότερα συμπεράσματα;

  • Η δημοσιονομική εξυγίανση, προσαρμογή και πειθαρχία είναι βασικός πυλώνας για τη βιωσιμότητα των δημόσιων οικονομικών και προϋπόθεση για τη διατηρήσιμη ανάπτυξη.
  • Η δημοσιονομική πειθαρχία θα πρέπει να συμβαδίζει με την υλοποίηση διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων. Οι μεταρρυθμίσεις όμως, για να είναι οικονομικά αποτελεσματικές και κοινωνικά αποδεκτές, θα πρέπει να διακρίνονται από συνοχή, προτεραιότητες και να έχουν αλληλουχία.
  • Οι σωστοί πολλαπλασιαστές και το κατάλληλο μείγμα πολιτικής είναι σημαντικές παράμετροι για την επίτευξη δημοσιονομικής ισορροπίας.
  • Το μείγμα της δημοσιονομικής προσαρμογής που στηρίζεται, κυρίως, στο σκέλος των δαπανών, είναι καθοριστικό για τη διατηρησιμότητά της.
  • Η θεσμοθέτηση πλαισίου εξασφάλισης της σταθερότητας των πιστωτικών ιδρυμάτων, ειδικά σε τραπεζοκεντρικά συστήματα, είναι αναγκαία.
  • Για την επιτυχία των προγραμμάτων είναι απαραίτητη η εξασφάλιση της κοινωνικής συνοχής, η οποία απειλείται από την αύξηση της φτώχειας και την ανισοκατανομή του εισοδήματος.
  • Κανένα πρόγραμμα οικονομικής πολιτικής δεν είναι άκαμπτο και ανελαστικό. Όλα τα προγράμματα εμπεριέχουν δυνητικούς βαθμούς ευελιξίας, το πόσοι όμως αυτοί είναι και το πώς θα χρησιμοποιηθούν εξαρτάται από την αξιοπιστία και την αποτελεσματικότητα της εκάστοτε Κυβέρνησης.

Κυρίες και Κύριοι,

Τελικά, ως χώρα, αξιοποιήσαμε αυτά τα «μαθήματα»;

Σήμερα, κρίνοντας εκ του αποτελέσματος, μπορούμε να ισχυριστούμε ότι στο 2ο Πρόγραμμα, το 2012, διορθώθηκαν πολλά από τα λάθη του 1ου Μνημονίου.

Επιμηκύνθηκε η περίοδος προσαρμογής, τροποποιήθηκε το μείγμα της δημοσιονομικής πολιτικής, μειώθηκε το ύψος και βελτιώθηκε το «προφίλ» του δημοσίου χρέους, αποπληρώθηκε το μεγαλύτερο μέρος των οφειλών του Δημοσίου, πραγματοποιήθηκαν σημαντικές διαρθρωτικές αλλαγές, υλοποιήθηκαν οι πρώτες, και μοναδικές μέχρι σήμερα, μειώσεις φορολογικών συντελεστών.

Ενδεικτικά και μόνο να αναφέρω ότι, σύμφωνα με την Έκθεση του ΟΟΣΑ, η Ελλάδα ήταν πρωταθλήτρια στις διαρθρωτικές αλλαγές την περίοδο 2012-2014.

Ενώ, ταυτόχρονα, μειώθηκε κατά 10 ποσοστιαίες μονάδες ο ΦΠΑ στην εστίαση, κατά 30% ο Ειδικός Φόρος Κατανάλωσης στο πετρέλαιο θέρμανσης, κατά 30% η έκτακτη εισφορά αλληλεγγύης και κατά 5% οι ασφαλιστικές εισφορές.

Για να αυξηθούν όλα αυτά μεταγενέστερα.

Το αποτέλεσμα τελικά ήταν η κατάσταση, το 2014, να έχει σταθεροποιηθεί.

Και η χώρα να παρουσιάζει, μετά από 6 συνεχή έτη ύφεσης, θετικό ρυθμό οικονομικής μεγέθυνσης.

Ενώ, για πρώτη φορά μετά την έναρξη της κρίσης, το διαθέσιμο εισόδημα άρχισε να ενισχύεται και η ανεργία, αν και οριακά, να υποχωρεί.

Αυτά όλα τα καταγράφουν σήμερα όλες οι εκθέσεις εγχώριων και ξένων οργανισμών.

Και φυσικά και οι Εκθέσεις του Γραφείου Προϋπολογισμού του Κράτους στη Βουλή.

Κυρίες και Κύριοι,

Είναι βέβαια αλήθεια ότι η κατάσταση της οικονομίας εξακολουθούσε να είναι εύθραυστη.

Και αυτό επιβεβαιώθηκε το 1ο εξάμηνο του 2015, όταν η Κυβέρνηση:

  • Αγνόησε και αδιαφόρησε για τους Ευρωπαϊκούς κανόνες διαπραγμάτευσης.
  • Παρασύρθηκε από δογματισμούς, εμμονές και μαξιμαλιστική ρητορική.
  • Καλλιέργησε περιβάλλον «δημιουργικής ασάφειας».
  • Χρησιμοποίησε τη χώρα ως case study για την εμπειρική επαλήθευση επιστημονικής θεωρίας.
  • Κατανάλωσε σημαντικό διαπραγματευτικό κεφάλαιο και χρόνο σε θέματα διαδικαστικά και επουσιώδη, δίνοντας έμφαση στην επικοινωνία και όχι στην ουσία.

Το αποτέλεσμα είναι η χώρα να οδηγηθεί στο 3ο Μνημόνιο και στους κεφαλαιακούς περιορισμούς, που υφίστανται μέχρι και σήμερα.

Και δεν έφτανε μόνο αυτό.

Από το καλοκαίρι του 2015, η ιδεοληπτική εμμονή σε ένα εσφαλμένο μίγμα δημοσιονομικής πολιτικής, η αβελτηρία ή αλλεργία στην υλοποίηση διαρθρωτικών αλλαγών και η καθυστέρηση ολοκλήρωσης της 1ης αξιολόγησης, έφεραν τον οριζόντιο και αυτόματο «κόφτη», το αιώνιο Υπερταμείο αποκρατικοποιήσεων και 9 δισ. ευρώ νέα μέτρα λιτότητας.

Και σήμερα, δυστυχώς, βρισκόμαστε στο «ίδιο έργο θεατές».

Η καθυστέρηση ολοκλήρωσης της 2ης αξιολόγησης, με ευθύνη και των δανειστών εξαιτίας κάποιων παράλογων απαιτήσεων, έχει προσθέσει δημοσιονομικά μέτρα, όπως είναι η περικοπή του αφορολόγητου και των συντάξεων, ακόμη και για μετά τη λήξη του προγράμματος, δηλαδή για μετά το 2018.

Με τη διατήρηση υψηλών πρωτογενών πλεονασμάτων.

Συνιστώντας, ουσιαστικά, το 4ο Μνημόνιο.

Ενώ η καθυστέρηση έχει προσθέσει, τους τελευταίους μήνες, κόστος και στην πραγματική οικονομία.

Το οικονομικό κλίμα επιδεινώθηκε, τα φορολογικά έσοδα συρρικνώθηκαν, η καταναλωτική εμπιστοσύνη υποχώρησε, οι επενδύσεις μειώθηκαν, τα «λουκέτα» πολλαπλασιάστηκαν, καταθέσεις αποσύρθηκαν, τα «κόκκινα δάνεια» αυξήθηκαν, το κόστος δανεισμού των τραπεζών ενισχύθηκε, η χώρα «βούλιαξε» στην ύφεση.

Είναι χαρακτηριστικό ότι η χώρα επέστρεψε το 2015 και παρέμεινε το 2016 σε ύφεση.

Ήμασταν η μοναδική Ευρωπαϊκή χώρα σε ύφεση τα δύο τελευταία χρόνια!

Όλα αυτά είναι στοιχεία που καθιστούν τον εφετινό αναπτυξιακό στόχο από υπερφιλόδοξο, πλέον μη ρεαλιστικό.

Κυρίες και Κύριοι,

Τι πρέπει συνεπώς να γίνει ώστε η χώρα να αναπτυχθεί και όχι απλώς να μεγεθυνθεί, με βιώσιμο και διατηρήσιμο τρόπο, με δικαιοσύνη και συνοχή, με εθνική αξιοπρέπεια και δυναμισμό;

1ον. Να υλοποιηθούν, εμπροσθοβαρώς, διαρθρωτικές αλλαγές και μεταρρυθμίσεις, πολλές από τις οποίες περιλαμβάνονται στο Μνημόνιο, και τις οποίες η Κυβέρνηση δεν προωθεί.

Ενδεικτικά αναφέρω ότι τα πρόσφατα στοιχεία του ΟΟΣΑ αναφέρουν μία υποχώρηση του δείκτη υλοποίησης μεταρρυθμίσεων κατά 30 ποσοστιαίες μονάδες την περίοδο 2015-2016 σε σχέση με την περίοδο 2013-2014.

Προσοχή όμως: Ας μην «βαπτίζουν» κάποιοι, εντός και εκτός χώρας, τα επώδυνα δημοσιονομικά μέτρα που έχει συμφωνήσει η Κυβέρνηση, δήθεν «διαρθρωτικές αλλαγές».

Γιατί τότε οι πραγματικές διαρθρωτικές αλλαγές, αυτές με «αναπτυξιακό πρόσημο», που βελτιώνουν τη διαρθρωτική ανταγωνιστικότητα της οικονομίας, ενισχύουν την επιχειρηματικότητα και δημιουργούν νέες θέσεις απασχόλησης, χάνουν το νόημά τους και ταυτίζονται, στα μάτια των πολιτών, με τα μέτρα λιτότητας.

Δυσκολεύοντας την αναγκαία κοινωνική συνεννόηση για την υλοποίησή τους.

2ον. Να υλοποιηθεί το πρόγραμμα αποκρατικοποιήσεων, το οποίο η Κυβέρνηση διαρκώς υπονομεύει.

Αυτές οι αποκρατικοποιήσεις, μαζί με την αξιοποίηση της περιουσίας του Δημοσίου, μπορούν να συμβάλουν στην υλοποίηση των αναγκαίων επενδύσεων, στην ενίσχυση της αποτελεσματικότητας των φορέων, στη δημιουργία νέων θέσεων απασχόλησης, στη βελτίωση της ανταγωνιστικότητας της οικονομίας, στον περιορισμό των δανειακών αναγκών της χώρας.

3ον. Να αξιοποιηθεί, πλήρως και ταχύτερα, το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων.

Ενδεικτικά αναφέρω ότι, το 2016, η Κυβέρνηση, από ανικανότητα ή από επιλογή, στέρησε από την οικονομία δαπάνες του Προγράμματος, ύψους 500 εκατ. ευρώ.

Δαπάνες, που φέρουν τον υψηλότερο αναπτυξιακό πολλαπλασιαστή.

 

4ον. Να προχωρήσει η αναμόρφωση του ρόλου και η βελτίωση της λειτουργίας του Κράτους.

Με την καθολική καθιέρωση ψηφιακών διαδικασιών, τη συρρίκνωση της γραφειοκρατίας, την εναρμόνιση των δομών του Κράτους με τις σύγχρονες ανάγκες της οικονομίας και της κοινωνίας, την επέκταση της αξιολόγησης σε όλο το εύρος του δημόσιου τομέα.

5ον. Να διαμορφωθεί ένα σταθερό, δίκαιο και αποτελεσματικό φορολογικό σύστημα, που θα εδράζεται σε χαμηλότερους φορολογικούς συντελεστές για τα νοικοκυριά και τις επιχειρήσεις.

Αυτό μπορεί να επιτευχθεί, μεταξύ άλλων, με την ενίσχυση και διασφάλιση της εφαρμογής των κανόνων χρηστής δημοσιονομικής διαχείρισης και πειθαρχίας σε όλο το εύρος της Γενικής Κυβέρνησης, με την αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας των δαπανών (spending reviews) κ.α.

Και, προφανώς, με την ένταξη «αφανούς» τμήματος της οικονομίας στο «εμφανές» πεδίο της.

6ον. Να ενισχυθεί η ρευστότητα στην οικονομία.

Με την αξιοποίηση των διαθέσιμων Ευρωπαϊκών κονδυλίων, την αποπληρωμή των ληξιπρόθεσμων οφειλών του Δημοσίου, την σταδιακή εξομάλυνση της πιστωτικής επέκτασης.

Αυτό που χρειάζεται είναι η δημιουργία κλίματος εμπιστοσύνης που θα επαναφέρει καταθέσεις στο τραπεζικό σύστημα, και η ορθολογική αντιμετώπιση του υψηλού συσσωρευμένου αποθέματος μη εξυπηρετούμενων ανοιγμάτων.

7ον. Να υλοποιηθούν ενεργές πολιτικές αντιμετώπισης της ανεργίας και στήριξης της απασχόλησης, δημιουργώντας ένα ισχυρό δίχτυ ασφαλείας και επανένταξης σε μια σύγχρονη αγορά εργασίας.

8ον. Να ενισχυθεί η μακροχρόνια βιωσιμότητα του δημοσίου χρέους.

Οι εταίροι θα πρέπει να προσδιορίσουν άμεσα, και όχι μετά το 2018, τις αναγκαίες, ουσιαστικές παραμετρικές παρεμβάσεις για το χρέος στον μεσοπρόθεσμο χρονικό ορίζοντα.

Και να τις υλοποιήσουν αυτές, όχι όπως έπραξαν με τις δεσμεύσεις που ανέλαβαν το 2012.

Ρεαλιστικές λύσεις και ισοδύναμες πρακτικές υπάρχουν.

Τα βραχυχρόνια μέτρα που αποφασίστηκαν, αν και κινούνται σε θετική κατεύθυνση, είναι λίγα, καλύπτουν ένα πολύ μικρό ποσοστό του κόστους που σωρεύθηκε τα τελευταία δύο χρόνια, δεν εδράζονται σε ρεαλιστικές παραδοχές για τους δημοσιονομικούς στόχους, και δεν διασφαλίζουν την παραμονή των ακαθάριστων χρηματοδοτικών αναγκών σε διατηρήσιμα επίπεδα μακροπρόθεσμα.

9ον. Θα πρέπει να υπάρξει συμφωνία με τους δανειστές σε ρεαλιστικούς δημοσιονομικούς στόχους.

Στόχοι οι οποίοι θα ενισχύουν τη βιωσιμότητα του δημοσίου χρέους, χωρίς «να καταστρέψουν» την οικονομία, παρέχοντας τον αναγκαίο δημοσιονομικό χώρο.

Σήμερα, με τις αποφάσεις που έχουν δρομολογηθεί, όχι μόνο δεν έχουμε το «τέλος της λιτότητας», αλλά έχουμε την επέκταση και την διεύρυνσή της.

10ον. Να υιοθετηθεί μια ολοκληρωμένη στρατηγική για την αλλαγή του παραγωγικού μοντέλου της οικονομίας.

Στόχος αυτής πρέπει να είναι η μετάβαση από μια οικονομία βασισμένη στην κατανάλωση εισαγόμενων προϊόντων, σε μια ανταγωνιστική και εξωστρεφή οικονομία, προσανατολισμένη στις επενδύσεις, τις εξαγωγές και την αξιοποίηση των συγκριτικών πλεονεκτημάτων κάθε κλάδου.

Βασικός πυλώνας πρέπει να είναι η επένδυση στις ενδογενείς πηγές ανάπτυξης, δίνοντας έμφαση στη διαμόρφωση ενός ποιοτικού, ανοικτού και διεθνοποιημένου συστήματος εκπαίδευσης, κατάρτισης και δια βίου μάθησης και ενός εθνικού «οικοσυστήματος» έρευνας.

Κατά την εκτίμησή μου, η υλοποίηση πολιτικών πάνω σε αυτούς τους 10 άξονες, θα απελευθερώσει μη παραγωγικά δεσμευμένους ή αδρανείς πόρους της οικονομίας και θα οδηγήσει στη διατηρήσιμη ανάπτυξη.

Αυτό όμως προϋποθέτει πολιτική αλλαγή, ώστε να σπάσει το καταστροφικό «καθοδικό σπιράλ» που οδηγεί όλο και βαθύτερα στο οικονομικό τέλμα, την κοινωνική μιζέρια και την παρακμή.

2017-03-28 ΔΤ – Ομιλία στο Συνέδριο του ΓΠΚ στη Βουλή

Συνέντευξη Χρ. Σταϊκούρα στην εφημερίδα “Η Άποψη” | 25.3.2017

“Η Κυβέρνηση διαπραγματεύεται ουσιαστικά το 4ο Μνημόνιο”

 

Κύριε Υπουργέ, μόλις πρόσφατα ο κ. Τσίπρας εξέφρασε την αισιοδοξία του ότι αξιολόγηση θα κλείσει άμεσα. Θεωρείτε ότι αυτή τη φορά θα πέσει μέσα στη πρόβλεψή του; Και αν ναι, με ποιο κόστος για τη χώρα;

Ο Πρωθυπουργός έχει αποδειχθεί, διαχρονικά, ότι δεν τα πάει καλά με τις προβλέψεις.

Αντί να σχεδιάζει το μέλλον της χώρας, διαχειρίζεται το παρόν με εσωκομματική και εκλογική στόχευση.

Θυμίζω ότι ως αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης υποστήριζε ότι θα βαράει νταούλια και θα χορεύουν οι αγορές, ότι θα χρειαζόταν μόλις λίγος χρόνος για να πείσει τους δανειστές κ.α.

Τα ίδια όμως συμβαίνουν και σήμερα.

Αλήθεια, πόσες φορές έχει αναφέρει ο Πρωθυπουργός ότι κλείνει η αξιολόγηση;

Και κάθε φορά, διαψεύδεται.

Και κάθε φορά, «ανοίγει νέος κύκλος χαμένων ευκαιριών».

Ας ευχηθούμε, αυτή τη φορά, να «πέσει μέσα».

Όμως, πρέπει να γίνει συνείδηση ότι το αποτέλεσμα των εσφαλμένων προβλέψεων του Πρωθυπουργού το βιώνουν, με οδυνηρό τρόπο, οι πολίτες.

Και αυτό το κόστος, όσο καθυστερεί η ολοκλήρωση της αξιολόγησης, διογκώνεται και διευρύνεται. Με νέα μέτρα λιτότητας, ακόμη και για μετά το 2018.

 

Υπήρξατε βασικός Υπουργός των Κυβερνήσεων Σαμαρά. Ο ΣΥΡΙΖΑ ισχυρίζεται ότι αν δεν γίνονταν εκλογές το πρόγραμμα που θα ακολουθούσατε θα προέβλεπε μέτρα 8 δισ. ευρώ. Είναι αληθινοί οι ισχυρισμοί αυτοί;

Πρόκειται για τον ορισμό της αυθαίρετης ερμηνείας των εξελίξεων.

Κε. Παπαδάκη, στον καθορισμό των μέτρων για την επίτευξη συγκεκριμένων δημοσιονομικών στόχων, σημαντικός παράγων είναι ο ρυθμός ανάπτυξης.

Να θυμίσω ότι το 2014, οι δανειστές προέβλεπαν αύξηση του ΑΕΠ κατά 2,9% το 2015, 3,7% το 2016, 3,5% το 2017 και 3,3% το 2018.

Αντιλαμβάνεστε συνεπώς ότι η επίτευξη, πράγματι, υψηλών πρωτογενών πλεονασμάτων, έστω και για περιορισμένο χρονικό διάστημα, θα ήταν, κυρίως, αυτοτροφοδοτούμενη από την ανάπτυξη.

Για το λόγο αυτό, το αρχικό δημοσιονομικό κενό ήταν 2,6 δισ. ευρώ, το οποίο είχε περιοριστεί σημαντικά με τις παρεμβάσεις που περιλαμβάνονταν στο περίφημο «e-mail Χαρδούβελη». Και αυτό το αρχικό ποσό κάλυπτε την περίοδο μέχρι το 2018.

Για να το αντιπαραβάλουμε αυτό όμως με το σήμερα:

Σύμφωνα με την Έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, εξαιτίας της ασκούμενης πολιτικής την τελευταία διετία, έχει χαθεί δυνητικός πλούτος ύψους 27 δισ. ευρώ μέχρι το 2018.

Και έχουν ήδη ληφθεί 9 δισ. ευρώ μέτρα μέχρι τότε. Και ζητούνται και άλλα, για μετά το 2018.

Υπάρχει καμία σύγκριση;

Δεν θα έπρεπε η ΝΔ να έχει με σθεναρό τρόπο απαντήσει σε αυτές τις αιτιάσεις της Κυβέρνησης;

Το έχουμε κάνει, τόσο σε συλλογικό όσο και σε ατομικό επίπεδο.

Έχουμε καταθέσει την αλήθεια, αναλυτικά, τεκμηριωμένα, με στοιχεία.

Όπως έχουμε επαναλάβει, πολλές φορές, το γεγονός ότι εξαιτίας της σταθεροποίησης της κατάστασης το 2014, για πρώτη και μοναδική μέχρι σήμερα φορά, μειώθηκαν τότε συγκεκριμένοι φορολογικοί συντελεστές.

Είναι όμως επίσης αλήθεια ότι η Κυβέρνηση προσπαθεί, συστηματικά, να παρουσιάσει μία διαφορετική, πλαστή εικόνα, ως γνήσια οπαδός της ρήσης ότι «όταν η πραγματικότητα δεν συμφωνεί με τις επιθυμίες μας, τόσο το χειρότερο για την πραγματικότητα».

Οι πολίτες όμως που έχουν πληρώσει βαρύ τίμημα τα χρόνια των Μνημονίων, κρίνουν και συγκρίνουν.

Και διαπιστώνουν σήμερα ότι το διαθέσιμο εισόδημά τους είναι αισθητά χαμηλότερο σε σχέση με το αντίστοιχο του 2014, επί πρωθυπουργίας Αντώνη Σαμαρά.

Και αυτό, ξέρετε, δεν είναι «αυταπάτη».

Τι διαφορετικό θα κάνετε ως Κυβέρνηση αν έχουν συμφωνηθεί και έχουν ψηφισθεί από την πλειοψηφία όλα τα μέτρα; Θα τα εφαρμόσετε ή θα επαναδιαπραγματευθείτε;

Η Κυβέρνηση, εκτός των δεσμεύσεων του 3ου Μνημονίου, διαπραγματεύεται τους στόχους και τα μέτρα και για μετά τη λήξη του, για μετά το 2018. Διαπραγματεύεται ουσιαστικά το 4ο Μνημόνιο.

Προφανώς αυτό θα δεσμεύσει τη χώρα και επόμενες Κυβερνήσεις.

Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι δεν μπορούν να αλλάξουν όροι του. Εξηγούμαι:

Την ιδιοκτησία του Προγράμματος την έχει η εκάστοτε Κυβέρνηση. Επιλογή της σημερινής Κυβέρνησης είναι η υπερφορολόγηση νοικοκυριών και επιχειρήσεων. Δική μας επιλογή, όπως έχει τονίσει ο Πρόεδρος της ΝΔ, κ. Μητσοτάκης, είναι η μείωση των φόρων, με χρήση ισοδυνάμων από την πλευρά των δαπανών. Αυτό είναι εφικτό, έγινε και κατά το παρελθόν. Άρα, μπορούμε, εν πορεία, να αλλάξουμε το μίγμα δημοσιονομικής πολιτικής.

Επίσης, κανένα Πρόγραμμα δεν είναι άκαμπτο και ανελαστικό. Εμπεριέχει δυνητικούς βαθμούς ευελιξίας, η χρήση των οποίων εξαρτάται από την αξιοπιστία και την αποτελεσματικότητα της εκάστοτε Κυβέρνησης. Ενδεικτικά να σας θυμίσω ότι το 2012, σε πολύ χειρότερες οικονομικές συνθήκες, η επίτευξη των ίδιων δημοσιονομικών στόχων μετατέθηκε για 2 χρόνια αργότερα, δίνοντας κάποιον δημοσιονομικό χώρο στην τότε Κυβέρνηση. Επίσης, αργότερα, όταν σταθεροποιήθηκε η κατάσταση, το 2014, προχωρήσαμε σε μείωση σειράς φόρων (π.χ. ΦΠΑ στη εστίαση, ΕΦΚ στο πετρέλαιο θέρμανσης, έκτακτη εισφορά αλληλεγγύης, ασφαλιστικές εισφορές κ.α.), χωρίς αυτά να προβλέπονται στο Μνημόνιο.

Και κάτι ακόμη, αλλά ιδιαίτερα σημαντικό: η ΝΔ μπορεί να δημιουργήσει πληρέστερα τις συνθήκες ανάπτυξης της οικονομίας, να αξιοποιήσει καλύτερα τους διαθέσιμους ευρωπαϊκούς πόρους, να προχωρήσει – όπως με επιτυχία έκανε – στην αποπληρωμή ληξιπρόθεσμων οφειλών του Δημοσίου προς τον ιδιωτικό τομέα, να υλοποιήσει ταχύτερα τις διαρθρωτικές αλλαγές και το πρόγραμμα αποκρατικοποιήσεων. Άρα, να δημιουργήσει τις προϋποθέσεις για μείωση των δημοσιονομικών στόχων.

Έχει περιθώριο να αποτύχει η ΝΔ ως Κυβέρνηση κ. Σταϊκούρα; Αν δεν τα καταφέρετε εσείς, πόσο καταστροφικό θα είναι αυτό για τη χώρα; Και εν τέλει, πόσο καταστροφική είναι αυτή η διετία ΣΥΡΙΖΑ για την πραγματική οικονομία και για την καθημερινότητα του πολίτη;

Αρχίζω από το τέλος της ερώτησής σας. Η τελευταία διετία ήταν καταστροφική για την πραγματική οικονομία και την καθημερινότητα του κάθε πολίτη.

Η χώρα επέστρεψε και παραμένει στην ύφεση, το διαθέσιμο εισόδημα των πολιτών συρρικνώθηκε, το οικονομικό κλίμα επιδεινώθηκε, οι επενδύσεις κατέρρευσαν, οι ληξιπρόθεσμες οφειλές Δημοσίου και ιδιωτών διογκώθηκαν, θέσεις απασχόλησης χάθηκαν, καταθέσεις αποσύρθηκαν και τα «κόκκινα δάνεια» αυξήθηκαν.

Η ιστορία δείχνει ότι στα δύσκολα οι πολίτες καταφεύγουν στη ΝΔ.

Και η ΝΔ έχει αποδειχθεί ότι τα καταφέρνει.

Συνεπώς, η ΝΔ δεν «φοβάται» τα δύσκολα.

Ακόμη και σήμερα που η κατάσταση είναι πολύ δύσκολη, επιβαρυμένη τα 2 τελευταία χρόνια, χρόνια κατά τα οποία η διακυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ φόρτωσε τους πολίτες με το 3ο, αχρείαστο, Μνημόνιο, τους κεφαλαιακούς περιορισμούς που υφίστανται μέχρι και σήμερα, τον οριζόντιο και αυτόματο «κόφτη», το «αιώνιο» υπερταμείο αποκρατικοποιήσεων και 9 δισ. ευρώ νέα μέτρα λιτότητας.

Τα σενάρια περί Grexit έχουν φουντώσει κ. Υπουργέ. Ένα «έργο» που το έχετε ζήσει κι εσείς. Υπάρχουν ομοιότητες τώρα και τότε;

Τα σενάρια και οι επιπτώσεις του Grexit  είναι ίδια, τότε και τώρα.

Εμείς ως Κυβέρνηση εργασθήκαμε σκληρά για την ενίσχυση της αξιοπιστίας της χώρας, με αποτέλεσμα, τα όποια σενάρια, πολύ γρήγορα, να ξεχαστούν.

Αντιθέτως, σήμερα, η Κυβέρνηση, με τις πράξεις και τις παραλείψεις της, πυροδοτεί την «αναζωπύρωση» τέτοιων σεναρίων.

Πως κρίνετε τις δηλώσεις εναντίον της Ελλάδας ενός θεσμικού παράγοντα, όπως ο κ. Ντάισελμπλουμ;

Η συγκεκριμένη αναφορά του για τις χώρες του Νότου ήταν άστοχη και προσβλητική.

Ελπίζω, να ήταν απλά ατυχής.

Περνώντας στα αμιγώς νεοδημοκρατικά. Δεν είναι λίγοι εκείνοι που λένε ότι τόσο η συγκυβέρνηση με το ΠΑΣΟΚ γενικότερα όσο και το μόνιμο φλέρτ των τελευταίων ηγεσιών του κόμματος με τους λεγόμενους πασοκογενείς ειδικότερα, έχουν αλλοιώσει το DNA της παράταξης. Έχετε διαπιστώσει κάτι τέτοιο και εσείς;

Η συγκυβέρνηση με το ΠΑΣΟΚ προέκυψε εκ του εκλογικού αποτελέσματος του 2012.

Και τότε η χώρα έπρεπε να κυβερνηθεί και να μην σέρνεται σε συνεχείς εκλογικές αναμετρήσεις.

Κατά τη διάρκεια αυτών των ετών, το ιδεολογικό DNA της παράταξης, αυτό του κοινωνικού, του ριζοσπαστικού φιλελευθερισμού, δεν άλλαξε.

Σε κάθε περίπτωση, οποιοσδήποτε πολίτης ή πολιτικός αποδέχεται το ιδεολογικό πλαίσιο και σέβεται την ιστορία της ΝΔ, μπορεί να ενταχθεί και να συνεχίσει την πολιτική δράση του/της μέσα από τις τάξεις της.

Όλες οι δημοσκοπήσεις δείχνουν τη ΝΔ να είναι πολύ κοντά στην αυτοδυναμία – αν γίνουν τώρα εκλογές – και με μεγάλη διαφορά από το ΣΥΡΙΖΑ. Θεωρείτε ωστόσο ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης θα πρέπει να κυβερνήσει μόνος του ή να προβεί σε συνεργασίες με άλλα κοινοβουλευτικά κόμματα για να βγει η χώρα από τα μνημόνια;   

Εμείς ως ΝΔ επιδιώκουμε, ξεδιπλώνοντας σταδιακά ένα ρεαλιστικό και τεκμηριωμένο πρόγραμμα, να αποτελέσουμε την ορθολογική επιλογή μιας πλατιάς κοινωνικής συμμαχίας.

Όσο πλατύτερη αυτή είναι, τόσο καλύτερα.

Όμως, και με αυτοδυναμία, που φαίνεται εξαιρετική πιθανή, θα αναζητηθούν οι μέγιστες δυνατές πολιτικές και κοινωνικές συγκλίσεις και συναινέσεις.

Γιατί το ζητούμενο είναι μια σταθερή, μεταρρυθμιστική και μακράς πνοής διακυβέρνηση, με πρωθυπουργό τον Κυριάκο Μητσοτάκη.

Πως κρίνετε την ετυμηγορία της Δικαιοσύνης για την υπόθεση Βατοπεδίου;

Η απόφαση της Δικαιοσύνης για την υπόθεση του Βατοπεδίου, όπως και προηγούμενες, δικαιώνει την Κυβέρνηση του Κώστα Καραμανλή και τη ΝΔ.

Αποκαλύπτει ότι στελέχη της αβάσιμα κατηγορήθηκαν και άδικα συκοφαντήθηκαν.

Ταυτόχρονα, εκθέτει, όσους κατασκεύασαν την «υπόθεση» και όσους επιχείρησαν να τη χρησιμοποιήσουν πολιτικά.

Με όλα αυτά το μόνο που κατάφεραν ήταν να ζημιώσουν τη χώρα σε μια ιδιαίτερα κρίσιμη χρονική περίοδο.

Με την απόφαση έκλεισε μια μεγάλη πληγή.

Θα έπρεπε να έχει απαντήσει ο ίδιος ο Καραμανλής σε όλα όσα ισχυρίστηκε εναντίον του η Κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου; Θα έπρεπε να τον είχε υπερασπιστεί περισσότερο το ίδιο του το κόμμα και να μην υπάρχει χώρος σε άλλες πολιτικές δυνάμεις να το κάνουν αυτό, όπως ο Πάνος Καμμένος;

Το αφήγημα της ηγεσίας του τότε ΠΑΣΟΚ κατέρρευσε δικαστικά, κοινωνικά, πολιτικά.

Ο κ. Καραμανλής σε όλη την πολιτική διαδρομή του δεν μας έχει δώσει δείγματα ότι αρέσκεται να συμμετέχει σε «κοκορομαχίες στο Κολοσσαίο».

Και κατά την πεποίθησή μου ορθώς πράττει.

Άλλωστε στα χρόνια που πέρασαν, οι συντριπτικά περισσότεροι πολίτες κατανόησαν τις εξελίξεις και αποκατέστησαν την αλήθεια στην πολιτική τους συνείδηση.

Η ΝΔ τοποθετήθηκε με σαφήνεια επί του θέματος.

Ο «κόσμος» της ΝΔ, και όχι μόνο, αξιολογούν ως θετική τη συμβολή των κυβερνήσεων της ΝΔ, στο δημόσιο βίο της χώρας.

Η δήθεν «αποκλειστική στήριξη» πολιτικών κομμάτων και προσώπων στον κ. Καραμανλή προφανώς και υποκρύπτει κομματική σκοπιμότητα.

2017-03-25 Συνέντευξη Η ΑΠΟΨΗ

Συνέντευξη Χρήστου Σταϊκούρα στον “ΣΚΑΪ 100,3” με τον Άρη Πορτοσάλτε | 22.3.2017

Μπορείτε να ακούσετε τη συνέντευξη εδώ:

 

Δελτίο Τύπου σχετικά με όσα δήλωσε ο ΥπΟικ στην Επιτροπή Οικ. Υποθέσεων της Βουλής | 16.3.2017

Αθήνα, 16 Μαρτίου 2017

 

«Η Κυβέρνηση σβήνει τις “κόκκινες γραμμές”»

 

Ο Τομεάρχης Οικονομικών της Νέας Δημοκρατίας, βουλευτής Φθιώτιδας, κ. Χρήστος Σταϊκούρας, έκανε την ακόλουθη δήλωση:

«Ο Υπουργός Οικονομικών σήμερα, για ακόμη μία φορά, αποκαλύφθηκε.

Υποστήριξε ότι θα ψηφιστούν τώρα μέτρα για μετά το 2018, όταν μέχρι πριν λίγο καιρό έλεγε πως “η Κυβέρνηση έχει ξεκαθαρίσει ότι δεν πρόκειται να νομοθετήσει τώρα μέτρα για το 2019 και μετά”. Και ότι “δεν είναι σωστό να ζητείται από μία χώρα να νομοθετήσει δύο – τρία χρόνια εκ των προτέρων τι θα κάνει το 2019”.

Πάει η “κόκκινη γραμμή”.

Επίσης, υποστήριξε ότι η χώρα θα επιτυγχάνει υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα για πολλά χρόνια, χωρίς νέα μέτρα, όταν – μέχρι πριν λίγο καιρό – ο ίδιος και ο πρωθυπουργός έλεγαν ότι “είναι απολύτως αδύνατον πρωτογενή πλεονάσματα του 3,5% του Α.Ε.Π. μετά το 2018, εκτός αν θέλουμε να πνίξουμε την ελληνική οικονομία και να έχουμε διαρκώς συνθήκες μακροχρόνιας στασιμότητας”.

Πάει και αυτή η “κόκκινη γραμμή”.

Αντί συνεπώς, σήμερα, στη βάση της πρότασης που διατύπωσε πρώτος ο Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας κ. Μητσοτάκης, να παλεύει η Κυβέρνηση για χαμηλότερα πρωτογενή πλεονάσματα, που θα δημιουργήσουν δημοσιονομικό χώρο, συμφωνεί στα υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα, η επίτευξη των οποίων απαιτεί νέα μέτρα.

Για τον κ. Τσακαλώτο, όμως, η επίτευξη του στόχου του 2% αντιμετωπίζεται με ελαφρότητα και είναι τόσο ρεαλιστική όσο με το να βγει ο ίδιος με την Σκάρλετ Γιόχανσον!

Αντιλαμβάνεται συνεπώς κανείς πόσο “σκληρά” διαπραγματεύεται».

2017-03-16 ΔΤ για_τα_όσα_είπε_σήμερα_ο_ΥπΟικ

TwitterInstagramYoutube