Οικονομία

27Απρ

Δηλώσεις στον “Αθήνα 9.84”

O βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας, ΧΡΗΣΤΟΣ ΣΤΑΪΚΟΥΡΑΣ, μιλώντας σήμερα στον «ΑΘΗΝΑ 9.84» και τους Άρη Τόλιο και Νόνη Καραγιάννη, μεταξύ άλλων τόνισε:

* Για την κοινωνική συνοχή:

«Φαίνεται -με βάση τα ποσοτικά στοιχεία- ότι θα υπάρξει μια βαθύτερη και πιο παρατεταμένη ύφεση στην ελληνική Οικονομία, ως απόρροια και της διεθνούς κρίσης, αλλά και των λανθασμένων επιλογών της κυβέρνησης. Θεωρούμε, δηλαδή, ότι το μείγμα των κυβερνητικών επιλογών το τελευταίο διάστημα είναι τέτοιο που οδηγεί σε βαθύτερη ύφεση… Για να υπάρξει ενδυνάμωση της κοινωνικής συνοχής και της απασχόλησης, θα πρέπει τουλάχιστον να αναπτυχθούν οι κατάλληλες πρωτοβουλίες, οι οποίες θα εξισορροπούν την κατάσταση»

* Για το μηχανισμό στήριξης:

«Το ΠαΣοΚ και η κυβέρνηση αναγκάστηκε να προσφύγει στο Δ.Ν.Τ. εξαιτίας εσφαλμένων επιλογών ή επέλεξε να πάμε προς αυτή την κατεύθυνση… Σε πρωθύστερο χρόνο, ο ίδιος ο πρωθυπουργός έθεσε στο τραπέζι το ζήτημα του Δ.Ν.Τ… Δεν υπήρχε άλλη επιλογή για το ΠαΣοΚ αυτή τη στιγμή. Εάν το είχε πράγματι στο μυαλό του το Δ.Ν.Τ. ο κύριος πρωθυπουργός, αυτό έπρεπε να είχε γίνει νωρίτερα, πριν δανειστούμε ήδη 30 δισ. ευρώ από τα 55 δισ. ευρώ που θέλουμε μέσα στη χρονιά με ένα επιτόκιο πολύ ψηλότερο, άλλοι το χαρακτηρίζουν και τοκογλυφικό… Είμαστε αντίθετοι σε μια τέτοια εξέλιξη… Ήδη έχουμε καταθέσει ότι είμαστε μια πλούσια, υπερχρεωμένη χώρα. Από χτες έχουμε μιλήσει για να δούμε αυτό που λέγεται αξιοποίηση της ακίνητης περιουσίας του δημοσίου…

Ό,τι χρήματα και να πάρεις και από το Δ.Ν.Τ. και από την Ευρώπη, θα χρειαστούμε τα επόμενα τρία – τέσσερα χρόνια πάνω από 200 δισ. ευρώ, άρα θα πρέπει οπωσδήποτε να βγούμε στις αγορές. Για να βγούμε στις αγορές, πρέπει να έχουμε δείξει σε αυτές ότι μπορούμε να τα καταφέρουμε και μόνοι μας με νέες κατευθύνσεις…

Από τη στιγμή που έγινε αυτή η εξέλιξη με ευθύνη της κυβέρνησης, το δικό μας χρέος και της αξιωματικής αντιπολίτευσης είναι να καταθέτουμε προτάσεις, έτσι ώστε στα ήδη πακέτα μέτρων της κυβέρνησης και σε επιλογές που πιθανώς κάνει το Δ.Ν.Τ., να εμπλουτίζουμε αυτές τις θέσεις με νέα μέτρα, νέες πρωτοβουλίες, νέες κατευθύνσεις. Να τους παρουσιάζουμε μέτρα τόνωσης της Οικονομίας, μέτρα αναδιάρθρωσης, μέτρα αξιοποίησης της ακίνητης περιουσίας του δημοσίου. Ο στόχος πλέον είναι να βγούμε μια ώρα νωρίτερα από τον ασφυκτικό κλοιό των τριών: Ευρωπαϊκή Ένωση, Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και Δ.Ν.Τ. στις αγορές με πολύ χαμηλότερα επιτόκια».

* Για τον Κώστα Καραμανλή:

«Τον πρώην πρωθυπουργό δεν μπορώ να κρίνω εγώ τη στάση και συμπεριφορά του. Τον τιμώ. Εκτιμώ το έργο το οποίο προσέφερε στη χώρα. Βεβαίως, με τα όποια λάθη, παραλείψεις ή στερήσεις, τις οποίες έχει παραδεχτεί και ο ίδιος πριν από όλους μας… Ο ίδιος εγκαίρως είχε αναλάβει τις ευθύνες του».

25Απρ

“Στάση Ευθύνης” – Δήλωση στον Αδέσμευτο Τύπο της Κυριακής

Ο κ. Παπανδρέου και η Κυβέρνηση του ΠΑ.ΣΟ.Κ., αφού επί επτά μήνες διαχειρίστηκαν με επικοινωνιακή λογική την κρίση ελλείμματος της ελληνικής οικονομίας, οδήγησαν τη χώρα σε οξύτατη κρίση δανεισμού.

Εμείς, ως Αξιωματική Αντιπολίτευση, όλο αυτό το χρονικό διάστημα τηρήσαμε στάση ευθύνης. Υποδείξαμε μείγματα πολιτικών σταδιακής εξόδου από την κρίση. Όμως, δεν εισακουστήκαμε.

Ο κ. Παπανδρέου μπροστά στο πλήρες αδιέξοδο, στο οποίο οδήγησε τα πράγματα, αποφάσισε την προσφυγή στο μηχανισμό στήριξης, δηλαδή, εντέλει, στο ΔΝΤ.

Εμείς, και στη νέα φάση που εισήλθε η χώρα, με αίσθημα κοινωνικής και εθνικής ευθύνης, θα συνδράμουμε ώστε το οικονομικό και κοινωνικό κόστος από τους χειρισμούς του κ. Παπανδρέου να ελαχιστοποιηθεί και να μεγιστοποιηθούν τα μεσο – μακροχρόνια προσδοκώμενα οφέλη. Και σε κάθε περίπτωση, πρέπει να έχουμε όλοι μας κατά νου οτι η προσφυγή δεν είναι από μόνη της ικανή συνθήκη για την επίλυση των επί τριών δεκαετιών συσσωρευμένων οικονομικών και κοινωνικών προβλημάτων.

22Απρ

Δήλωση για την αναθεώρηση του δημοσιονομικού ελλείμματος από τη Eurostat

Ο Αναπληρωτής Υπεύθυνος του Τομέα Πολιτικής Ευθύνης Οικονομίας της Νέας Δημοκρατίας, βουλευτής Φθιώτιδας, κ. Χρήστος Σταϊκούρας, έκανε την ακόλουθη δήλωση:

Ανακοινώθηκαν σήμερα, από την EUROSTAT τα στοιχεία για το έλλειμμα της Γενικής Κυβέρνησης, στις χώρες της Ευρωζώνης για το 2009. Σύμφωνα με τα στοιχεία αυτά, το έλλειμμα της Ελλάδος, σε επίπεδο Γενικής Κυβέρνησης, εκτιμάται σε 13,6% του ΑΕΠ, μια ποσοστιαία μονάδα παραπάνω σε σχέση με την προηγούμενη εκτίμηση και πάλι της κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ.

Σημερινή ανακοίνωση του Υπουργείου Οικονομικών, αναφέρει ότι αυτή η ανακοίνωση της EUROSTAT δεν αλλάζει το στόχο για τη μείωση του ελλείμματος του 2010, κατά τουλάχιστον 4 ποσοστιαίες μονάδες του ΑΕΠ.

Ο Υπουργός Οικονομικών κ. Γ. Παπακωνσταντίνου, πρόσφατα, σε όλα τα δελτία ειδήσεων, σε ερωτήσεις δημοσιογράφων, συνάδερφων σας, αναφορικά με το ενδεχόμενο αύξησης κατά μία ποσοστιαία μονάδα της εκτίμησης για το δημοσιονομικό έλλειμμα, απαντούσε πως δεν μιλάμε για τέτοιου είδους αλλαγές. Και όμως έγιναν! Παράλληλα συνέχιζε, υπογραμμίζοντας ότι ο στόχος του 2010 για έλλειμμα 8,7% παραμένει ακέραιος και δεν θα χρειαστούν επιπλέον μέτρα. Συνεπώς, ας αποφασίσει η κυβέρνηση ποιος είναι ο στόχος για το δημοσιονομικό έλλειμμα, το 2010. Στόχος για 4 μονάδες το 2010 ή στόχος για 8,7% το 2010; Και τα δύο, πλέον, δεν γίνονται. Οι δύο στόχοι πλέον δεν είναι ποσοτικά ίσοι. Αν ο στόχος είναι η μείωση του ελλείμματος κατά 4 ποσοστιαίες μονάδες, το 2010, τότε δεν μπορεί να επιτευχθεί ο μακροχρόνιος στόχος για μείωση του ελλείμματος κάτω από 3% το 2012. Εκτός και αν ληφθούν και άλλα επώδυνα μέτρα. Ποιο είναι το πραγματικό μέγεθος του προβλήματος;

Ο Υπουργός Οικονομικών στην ομιλία του, στην Επιτροπή για τον Προϋπολογισμό του 2010, είπε πως- σύμφωνα με τα πραγματικά στοιχεία, τα οποία η νέα κυβέρνηση κατάθεσε τον Οκτώβριο στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή- το έτος θα κλείσει με 12,7% έλλειμμα.

Ο Υπουργός Οικονομικών στην ομιλία του στην Επιτροπή Οικονομικών Υποθέσεων για το πόρισμα σχετικά με την αξιοπιστία των στατιστικών στοιχείων- Επιτροπή την οποία συνέστησε το ίδιο το Υπουργείο- τόνιζε πως “πρώτο μέλημα ήταν η καταγραφή της κατάστασης. Είπαμε στους πολίτες το πραγματικό μέγεθος”.

Ο Πρωθυπουργός σε άρθρο του, σε αμερικάνικη εφημερίδα, στις 9/3/2010, υπογράμμιζε ότι προκάτοχοί του έκρυβαν το πραγματικό μέγεθος. Παράλληλα, η ίδια η ανεξάρτητη Επιτροπή υπογράμμιζε, αναφορικά με το επίπεδο του ελλείμματος του 2009, ότι εάν υπάρξουν αποκλίσεις, εκτιμάται ότι αυτές θα είναι πολύ μικρές. Και τελικά ήταν μία ποσοστιαία μονάδα. Συνεπώς, σήμερα αποδεικνύεται το πραγματικό μέγεθος του ΠΑΣΟΚ.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Θέλω να μου πείτε το όνομα αυτού του ψεύτη, που είπε στον κ. Σαμαρά ότι το ΠΑΣΟΚ φουσκώνει το έλλειμμα και το πάει στο 12%, ενώ το έλλειμμα είναι πολύ μικρότερο και σήμερα εσείς κατηγορείτε το ΠΑΣΟΚ ότι το παρουσίασε μικρότερο απ΄ ό,τι στην πραγματικότητα είναι. Πρέπει να έχει όνομα αυτός που ενημέρωσε τον κ. Σαμαρά. Είναι προφανές ότι ο κ. Σαμαράς δεν ήτανε στο Οικονομικό Υπουργείο της Κυβέρνησης. Άρα πρέπει να είναι ένας από τους τρεις, ή ο πρώην πρωθυπουργός Καραμανλής ή ο πρώην Υπουργός Παπαθανασίου ή ο πρώην Υπουργός Αλογοσκούφης.

Χ. ΣΤΑΪΚΟΥΡΑΣ: Λοιπόν, όπως είπα στην αρχή της τοποθέτησής μου, σήμερα ανακοινώθηκαν από την EUROSTAT τα στοιχεία για το έλλειμμα της Γενικής Κυβέρνησης στις χώρες της Ευρωζώνης για το 2009. Σ΄ αυτές τις εκτιμήσεις θα διαπιστώσετε ότι υπάρχει μεταβολή σε όλες τις χώρες της Ευρωζώνης. Ενδεικτικά σας λέω ότι οι προηγούμενες εκτιμήσεις για την Ιρλανδία ήταν για 12,5% του ΑΕΠ και είναι 14,3% του ΑΕΠ. Και ενδεικτικά σας λέω ότι για την Πορτογαλία, πριν από 3 μήνες, ήταν για 8% του ΑΕΠ και είναι 9,4% του ΑΕΠ. Άρα μεταβολές είχαμε και σε άλλες χώρες.

Δεύτερη παρατήρηση: Μιλούσαμε και μιλάμε για εκτιμήσεις.

Τρίτη παρατήρηση: Αυτό που είπαμε και έχουμε επαναλάβει πολλές φορές είναι ότι το έλλειμμα θα μπορούσε να είναι μονοψήφιο, θα μπορούσε να είναι στο 9%, εάν το ΠΑΣΟΚ δεν προχωρούσε σε λογιστικές πρακτικές, σε λογιστικές ακροβασίες, επιζήμιες για τη χώρα. Και δεν το λέμε μόνο εμείς. Αν διαβάσετε συνέντευξη του κ. Παπαντωνίου, τον Ιανουάριο, θα διαπιστώσετε ότι λέει ότι το έλλειμμα θα μπορούσε να ήτανε 3 ποσοστιαίες μονάδες λιγότερο το 2009 εάν η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ είχε έγκαιρως επανδρώσει τον κρατικό μηχανισμό. Και μην ξεχνάτε ότι, το τελευταίο τρίμηνο του 2009, είχαμε υστέρηση εσόδων της τάξεως των 2 δις ευρώ. Άρα το ΠΑΣΟΚ ευθύνεται για τα 2/3 της συνολικής υστέρησης των εσόδων του 2009.

Μια επίσης παρατήρηση, στη μελέτη της EUROSTAT που δημοσιεύτηκε τον Ιανουάριο του 2010, όταν έγινε η πρώτη μεταβολή και η εκτίμηση για την πρώτη μεταβολή του ελλείμματος, αναφέρει χαρακτηριστικά- είναι στη σελίδα 3 συγκεκριμένα-ότι ευθύνεται η Οικονομική κρίση, όπως και οι λογιστικές επιλογές της κυβέρνησης.

Άλλο ένα σημείο: Χθες, ανακοινώθηκαν και τα αποτελέσματα του πρώτου τριμήνου, τα οριστικά αποτελέσματα από το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους, για την πορεία εκτέλεσης του Κρατικού Προϋπολογισμού. Αποδεικνύεται ότι το μείγμα των μέτρων είναι αναποτελεσματικό. Ο συνδυασμός της αύξησης της φορολογίας, με την περιοριστική εισοδηματική πολιτική, ροκανίζει τα εισοδήματα, οδηγεί σε βαθιά, σε παρατεταμένη ύφεση, στεγνώνει την Αγορά, παραλύει την ψυχολογία της κοινωνίας και ενισχύει τις πληθωριστικές πιέσεις. Το μείγμα των μέτρων όμως, αποδεικνύεται ότι είναι και ελλιπές. Απουσιάζουν οι αναπτυξιακές ανάσες, τα μέτρα τόνωσης της Αγοράς. Χωρίς αυτές- και αποδεικνύεται από την πορεία εκτέλεσης του Προϋπολογισμού- ένα μεγάλο μέρος από τις θυσίες των Ελλήνων πολιτών, δεν πιάνει τόπο. Απόδειξη αυτού, είναι το γεγονός ότι, ενώ έχουμε απανωτές αυξήσεις των συντελεστών στην έμμεση φορολογία, τα έσοδα από το ΦΠΑ μειώθηκαν κατά 2,2 ποσοστιαίες μονάδες το πρώτο τρίμηνο του 2010. Έτσι, συνολικά τα στοιχεία τα οποία δημοσιοποιήθηκαν δείχνουν ότι στα καθαρά έσοδα, έχουμε μια αύξηση κατά 9, 7 ποσοστιαίες μονάδες το πρώτο τρίμηνο του 2010, όταν ο στόχος του Προγράμματος Σταθερότητας και Ανάπτυξης, ήταν για 11,7% μονάδες. Αν αφαιρέσουμε δε, την έκτακτη εισφορά των επιχειρήσεων, ύψους 732 εκατ. ευρώ και την επιστροφή των φόρων, τότε η αύξηση των εσόδων το πρώτο τρίμηνο του 2010, ήταν 0% όταν ο αντίστοιχος στόχος ήταν για 10%.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Τελικά, ποιο ήταν το έλλειμμα που παρέδωσε από την πλευρά της η Νέα Δημοκρατία στην κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ;

ΧΡ. ΣΤΑΪΚΟΥΡΑΣ: Η εκτίμηση του ελλείμματος για το τέλος του 2009, θα ήταν για 9%, εάν η κυβέρνηση έπαιρνε τα μέτρα τα οποία εμείς είχαμε ήδη προγραμματίσει- ημιυπαίθριους χώρους, ξυστό λαχείο- και αν η πορεία των εσόδων ήταν αντίστοιχη αυτής των πρώτων 9 μηνών.

22Απρ

Παρουσίαση βιβλίου κ. Λυκογιάννη «The Greek Post-War Economy 1945-2005: A Bibliography»

Θα ήθελα να ευχαριστήσω τον κ. Λυκογιάννη για την πολύ τιμητική πρόσκληση που μου απηύθυνε να παρουσιάσω, μαζί με άλλους εκλεκτούς καλεσμένους, Συναδέλφους μου από το χώρο της Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης και της Πολιτικής, το βιβλίο – βιβλιογραφία με τίτλο «The Greek Post–War Economy 1945-2005: A Bibliography».

Βιβλιογραφία που συνιστά ώριμη και αναμφίβολα κοπιαστική συγγραφική εργασία.

Εργασία που αποτελεί εφαλτήριο για γόνιμη σκέψη.

Θρυαλλίδα για προβληματισμό.

Χρήσιμο εργαλείο αναφοράς για σπουδαστές / ερευνητές / μελετητές της ελληνικής μεταπολεμικής οικονομικής ιστοριογραφίας.

Πόνημα που έρχεται να συμπληρώσει και να καλύψει το κενό που υπήρχε στον τομέα αυτό.

Ο ογκώδης τόμος, 1.000 περίπου σελίδων, περιλαμβάνει πλούσιο, δυσεύρετο και χρήσιμο υλικό 3.650 περίπου εργασιών, που εμπίπτουν σε τρεις κύριες κατηγορίες:

(α) Άρθρα σε επιστημονικά περιοδικά διεθνούς κύρους,

(β) βιβλία (κυρίως μονογραφίες), και

(γ) διδακτορικές διατριβές που υποβλήθηκαν και έγιναν αποδεκτές σε ξένα πανεπιστήμια.

Καλύπτει όλο σχεδόν το φάσμα της οικονομικής θεματολογίας, αναδεικνύοντας με τον καλύτερο δυνατό τρόπο τα πολλαπλά ερευνητικά ενδιαφέροντα Ελλήνων και ξένων ερευνητών στην υπό έρευνα περίοδο.

Ερευνητικά ενδιαφέροντα που αντικατοπτρίζουν και τη σημερινή Οικονομική πραγματικότητα.

Θα μου επιτρέψετε να μοιραστώ μαζί σας μερικές σκέψεις που απορρέουν από σχετικές μελέτες που περικλύονται στην παρούσα βιβλιογραφία.

1^η Σκέψη: Επιβάλλεται η ενίσχυση του ανοίγματος της αγοράς

Adamopoulos and Dritsakis. Financial Development and Economic Growth in Greece. 2004.

Σ’ αυτή τη μελέτη εξετάζεται η συσχέτιση μεταξύ του βαθμού ανοίγματος των αγορών (openness) και της οικονομικής ανάπτυξης για την Ελλάδα κατά την περίοδο 1960-2000, χρησιμοποιώντας ένα πολυπαραγοντικό οικονομετρικό (vector autoregressive) μοντέλο.

Προκύπτει μία θετική, και στατιστικά σημαντική, συσχέτιση των δύο μεγεθών.

Στοιχείο που υποδηλώνει ότι θα πρέπει να υιοθετηθούν πολιτικές επιλογές που ενισχύουν την απελευθέρωση των αγορών, όπως είναι το άνοιγμα των κλειστών επαγγελμάτων και η άρση του cabotage (επιλογές που περιλαμβάνονται στα 23 μέτρα – «ανάσες» της Ν.Δ.).

Στοιχείο που επιβεβαιώνει η Έκθεση για την «Οικονομική Απελευθέρωση» του Ινστιτούτου Heritage, σύμφωνα με την οποία, τα τελευταία χρόνια, οι περισσότερες χώρες εντείνουν τις προσπάθειές τους προς την κατεύθυνση του ανοίγματος των αγορών.

Η Ελλάδα, σύμφωνα με τον Δείκτη Παγκόσμιας Οικονομικής Ελευθερίας, είναι τελευταία μεταξύ των Ευρωπαίων εταίρων της.

2^η Σκέψη: Επιβάλλεται η περιστολή της φοροδιαφυγής με τη διεύρυνση της φορολογικής βάσης

Agapitos and Mavraganis. Tax Evasion: The case of Greece. 1995.

Μελέτες και αναλύσεις, όπως η παρούσα, συγκλίνουν στους λόγους για τους οποίους έχουμε τόσο υψηλή φοροδιαφυγή στην Ελλάδα. Κωδικοποιημένα, αυτοί είναι:

Οι ιστορικά πολύ υψηλοί φορολογικοί συντελεστές.
Το πολύπλοκο και δαιδαλώδες, κυρίως λόγω της πολυνομίας, φορολογικό σύστημα.
Η χαμηλή παραγωγικότητα, και διαφθορά σε ορισμένες περιπτώσεις, των ελεγκτικών μηχανισμών.
Η μη αυστηρή και παραδειγματική τιμωρία των φοροφυγάδων και των διεφθαρμένων από τους ελεγκτικούς μηχανισμούς.
Ο μεγάλος αριθμός των αυτοαπασχολουμένων.
Η απουσία αισθήματος κοινωνικής δικαιοσύνης. Ο πολίτης φοροδιαφεύγει όταν αισθάνεται ότι δεν του παρέχονται οι υπηρεσίες για τις οποίες πληρώνει, αλλά και όταν πολλοί άλλοι φοροδιαφεύγουν.

Είναι γεγονός ότι η φοροδιαφυγή είναι ένα φαινόμενο που καμιά χώρα, σε διεθνές επίπεδο, δεν έχει κατορθώσει να αντιμετωπίσει με απόλυτη αποτελεσματικότητα.

Στην Ελλάδα όμως το πρόβλημα είναι ιδιαίτερα οξύ.

Τα συνολικά έσοδα της γενικής κυβέρνησης διαμορφώθηκαν στο 40,6% του ΑΕΠ το 2008, δηλαδή πολύ χαμηλότερα από το 44,6% του ΑΕΠ που αποτελεί το μέσο όρο στη ζώνη του ευρώ, γεγονός που σχετίζεται και με την εκτεταμένη φοροδιαφυγή και φοροαποφυγή.

Όλες οι κυβερνήσεις θέτουν τον περιορισμό της φοροδιαφυγής ως ένα κεντρικό στόχο της πολιτικής τους.

Τα αποτελέσματα όμως αυτών των προσπαθειών στη χώρα μας δεν είναι ακόμη ιδιαίτερα ικανοποιητικά.

Ας ευχηθούμε, αν και τα δείγματα δεν είναι ενθαρρυντικά, ότι οι στόχοι της Κυβέρνησης μέσα από το πρόσφατα ψηφισθέν Φορολογικό Νομοσχέδιο θα υλοποιηθούν.

3^η Σκέψη: Η δημοσιονομική προσαρμογή πρέπει να εδράζεται στο σκέλος των δαπανών

Konstantinou. Balancing the Budget through Revenue or Spending Adjustments? The Case of Greece. 2004.

Μελέτες έχουν δείξει ότι η σύνθεση της δημοσιονομικής προσαρμογής έχει αποφασιστική σημασία τόσο για την επιτυχή έκβασή της όσο και για την επίδρασή της στην οικονομική ανάπτυξη.

Η συγκεκριμένη μελέτη εξετάζει και αναζητά το κατάλληλο μίγμα πολιτικής, μεταξύ αύξησης εσόδων και μείωσης δαπανών, για τη δημοσιονομική προσαρμογή.

Υποστηρίζει ότι αυτή θα πρέπει να γίνεται από την πλευρά των πρωτογενών δαπανών του τακτικού προϋπολογισμού και όχι των εσόδων, αντίθετα απ’ ότι επιδιώκει η Κυβέρνηση σήμερα.

Τα μέτρα λοιπόν θα πρέπει, ενδεικτικά, να προβλέπουν τον περιορισμό των πρωτογενών δαπανών και την αύξηση της αποδοτικότητας και αποτελεσματικότητας των δαπανών (για υγεία, παιδεία, τεχνολογία κ.λπ.) [βελτίωση της «ποιότητας» των δημοσίων οικονομικών].

Αυτό συνάδει με τη θεωρία της ενδογενούς ανάπτυξης, σύμφωνα με την οποία παράγοντες όπως η έρευνα και ανάπτυξη, η καινοτομία και οι θεσμοί συμβάλλουν στο μακροχρόνιο ρυθμό μεγέθυνσης της οικονομίας.

4^η Σκέψη: Τα «υποκείμενα νοσήματα» της Οικονομίας δημιουργήθηκαν τη Δεκαετία του ‘80

Arghyrou and Mourmouras. Greece and the EMU: A Bottle Half-Empty or Half-Full? 1998.

Howland and Sakellariou. An Expenditure Determined Macroeconometric Model for Greece. 1993.

Liberaki. Greece-EU Comparative Economic Performance at the National and Regional Levels : Why Divergence ? 1996.

Αυτή τη δεκαετία αναπτύχθηκαν έντονες δημοσιονομικές ανισορροπίες και ακολουθήθηκε μια επεκτατική πολιτική με αποτέλεσμα την εκρηκτική διόγκωση του δημοσίου χρέους.

Οι δημοσιονομικές επιλογές εκείνης της περιόδου επιβάρυναν και επιβαρύνουν, ακόμη και σήμερα, την Ελληνική οικονομία.

Η άνοδος του χρέους της Γενικής Κυβέρνησης, κατά τη διάρκεια αυτής της δεκαετίας, οφειλόταν, κυρίως, στα υψηλά πρωτογενή δημοσιονομικά ελλείμματα.

Είναι χαρακτηριστικό το γεγονός ότι, σε αυτή τη δεκαετία, το έλλειμμα της Γενικής Κυβέρνησης ήταν, κατά μέσο όρο, 12,9% του Α.Ε.Π., κάτι που ποτέ προηγουμένως δεν είχε συμβεί στην Ελλάδα, για τόσο μεγάλο διάστημα και που, φυσικά, δεν έχει επαναληφθεί έκτοτε.

Αυτά τα τεράστια δημοσιονομικά ελλείμματα οδήγησαν στην έκρηξη του δημοσίου χρέους, από το 22% το 1980 στο 71% το 1990.

Έτσι, ενώ στις αρχές της δεκαετίας, η Ελλάδα ήταν η λιγότερο χρεωμένη χώρα της σημερινής Ευρωζώνης, στο τέλος της, μετά από δύο υποτιμήσεις της δραχμής, μετά από μια διετία ασφυκτικής λιτότητας, και αφού η χώρα απορρόφησε τα Κοινοτικά Μεσογειακά Προγράμματα, βρέθηκε με τριπλάσιο χρέος.

Αυτό, είχε ως αποτέλεσμα οι δαπάνες για τόκους του δημοσίου χρέους να αποκτήσουν τη δική τους δυναμική και να αυξηθούν, από το 2% του Α.Ε.Π. το 1980, στο 10% του ΑΕΠ το 1990 (δεδομένου, μάλιστα, ότι το 1990 ένα μεγάλο μέρος του δημοσίου χρέους ήταν αφανές και μη εξυπηρετούμενο, τα επίσημα στοιχεία υποεκτιμούν το κόστος εξυπηρέτησής του).

Από το 1990, ξεκίνησε μια συστηματική προσπάθεια αντιμετώπισης των ανισορροπιών και στρεβλώσεων της Ελληνικής οικονομίας.

Η Ελλάδα υιοθέτησε ένα πρόγραμμα αντιμετώπισης των δημοσιονομικών ελλειμμάτων με στόχο την ονομαστική σύγκλιση και έκανε συγκεκριμένα βήματα απελευθέρωσης της οικονομίας.

Όμως, κατά τη δεκαετία του 1980 είχε σημειωθεί και μια εκρηκτική αύξηση στα χρέη των δημοσίων επιχειρήσεων και οργανισμών και των αγροτικών συνεταιρισμών. Τα χρέη αυτά εντάχθηκαν στο επίσημο δημόσιο χρέος μεταγενέστερα, στις αρχές της δεκαετίας του 1990.

Χαρακτηριστικά αναφέρεται ότι οι εγγυήσεις του Δημοσίου για δάνεια από ιδιωτικές και δημόσιες επιχειρήσεις και οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης ανήλθαν το 1989 στο 32% του Α.Ε.Π. Τα επόμενα 3 χρόνια, περίπου, οι μισές – από αδυναμία εξυπηρέτησής τους – κατέπεσαν εκτοξεύοντας το χρέος στο 110% του Α.Ε.Π.

Μετά την περίοδο 1990-1993, το ποσοστό του δημοσίου χρέους ως προς το Α.Ε.Π. σταθεροποιήθηκε.

Αφενός, ο κύριος όγκος των «αφανών» χρεών της δεκαετίας του 1980 ενσωματώθηκε στο επίσημο χρέος μέχρι το 1993 και αφετέρου είχαν δημιουργηθεί τα πρώτα πρωτογενή πλεονάσματα (από πρωτογενές έλλειμμα της τάξεως του 5,6% του Α.Ε.Π. το 1989).

5^η Σκέψη: Η σημερινή κρίση επιβάλλει την υλοποίηση διαρθρωτικών αλλαγών

Vamvoukas. The Twin Deficits Phenomenon: Evidence from Greece. 1999.

Tsakalotos. Structural Change and Macroeconomic Policy: The Case of Greece 1981-85. 1991.

Η κρίση διέλυσε χρόνιες ψευδαισθήσεις και υποκριτικές συμπεριφορές για την πραγματική κατάσταση της χώρας και της Οικονομίας της.

Η Ελληνική Οικονομία έχει συσσωρευμένες, από χρόνια, δομικές αδυναμίες.

Έχει υψηλό έλλειμμα του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών.

Αυτό αντανακλά, κυρίως, το χαμηλό επίπεδο της διαρθρωτικής ανταγωνιστικότητας.

Έχει υψηλό και με αυξητική δυναμική δημόσιο χρέος.

Έχει πρόβλημα σύγχρονου και βιώσιμου αναπτυξιακού προτύπου.

Για την αποκόλληση από το τέλμα τα πολιτικά κόμματα, οι «παράγοντες» της οικονομικής, πνευματικής και κοινωνικής ζωής, αλλά και κάθε πολίτης, οφείλει να αναλάβει το μερίδιο της ευθύνης του.

Ως Ν.Δ. οφείλουμε να επεξεργαστούμε, και έχουμε ξεκινήσει να το πράττουμε, συγκεκριμένες, συνεκτικές και ποσοτικοποιημένες πολιτικές.

Πολιτικές όπως:

Η βελτίωση και ενίσχυση της διαδικασίας εκπόνησης του Κρατικού Προϋπολογισμού και η χάραξη ενός πολυετούς δημοσιονομικού πλαισίου.
Η κατάρτιση και εκτέλεση Προϋπολογισμού βάσει προγραμμάτων και η υιοθέτηση αυστηρών δημοσιονομικών κανόνων.
Η καθιέρωση συστήματος αξιολόγησης των δημοσίων δαπανών στο στάδιο κατάρτισης του Προϋπολογισμού.
Η καθιέρωση και αυστηρή τήρηση «Προϋπολογισμών μηδενικής βάσης».
Η βελτίωση της διάρθρωσης και της αποδοτικότητας του φορολογικού συστήματος.
Η καταγραφή, αποτίμηση και αξιοποίηση της περιουσίας του Ελληνικού Δημοσίου.
Η περιστολή των δαπανών, όταν αυτές είναι σπατάλες.
Η βελτίωση της «ποιότητας» των δημόσιων οικονομικών με την αποτελεσματική αξιοποίηση των δημόσιων πόρων.
Η σταδιακή κατάργηση των στρεβλώσεων και των διοικητικών περιορισμών σε αγορές προϊόντων και υπηρεσιών.
Η ενίσχυση της επιχειρηματικότητας με τον περιορισμό, κυρίως, του εξωγενούς κόστους των επιχειρήσεων.

Σύμφωνα και με την Τράπεζα της Ελλάδος, η αποτελεσματική αξιοποίηση των συντελεστών της παραγωγής (διεύρυνση του ποσοστού απασχόλησης, εκμετάλλευση των ανεκμετάλλευτων πηγών ενέργειας), η αύξηση του λόγου κεφαλαίου/εργασίας (διείσδυση νέων τεχνολογιών, βελτίωση υποδομών) και η αποτελεσματικότερη οργάνωση της παραγωγικής διαδικασίας συνιστούν τις προϋποθέσεις για την ανάπτυξη της επιχειρηματικής δραστηριότητας.

Η μείωση της γραφειοκρατίας και ο περιορισμός των νόμων και των κανονισμών που περιορίζουν τον ανταγωνισμό.
Η εξυγίανση των Δ.Ε.Κ.Ο. με στόχο τη βιωσιμότητά τους και τη μεγιστοποίηση της αξίας για την κοινωνία.
Η δημιουργία ενός αποτελεσματικού, σύγχρονου και δίκαιου κράτους, με την ποιοτική αναβάθμιση των δημόσιων υπηρεσιών, των θεσμών και των λειτουργιών του, με την ενίσχυση του κοινωνικού κεφαλαίου.

Στρατηγικοί στόχοι πρέπει να είναι η διαρκής προώθηση της αειφόρου, έξυπνης και εξωστρεφούς ανάπτυξης, της ευημερίας των πολιτών, της απασχόλησης και της κοινωνικής συνοχής.

6^η Σκέψη: Απαιτείται η καλύτερη δυνατή αξιοποίηση των κοινοτικών πόρων

Christodoulakis and Kalyvitis. The effects of the Second Communtity Support Framework 1994-99 on the Greek Economy. 2000.

Από την ένταξη της Ελλάδος στην ΕΕ το 1981 μέχρι και το 2009 εισέρρευσαν στη χώρα σημαντικοί κοινοτικοί πόροι που συνέβαλαν στο ρυθμό αύξησης του ΑΕΠ και ενίσχυσαν την απασχόληση.

Οι συνολικές καθαρές μεταβιβάσεις από την Ε.Ε. τη δεκαετία του ’90 προσέγγιζαν κατά μέσο όρο τα 3,7 δισεκ. ευρώ ετησίως και αντιστοιχούσαν στο 4,2% του ΑΕΠ, ενώ την περίοδο 2000-2009 αυξήθηκαν σε 4,3 δισεκ. ευρώ κατά μέσο όρο ετησίως και αντιστοιχούν στο 2,3% του ΑΕΠ.

Το Α’ ΚΠΣ (1989-1993) ενίσχυσε κυρίως την οικονομική δραστηριότητα στην περιφέρεια, ενώ στο Β’ ΚΠΣ (1994-1999) δόθηκε έμφαση κυρίως στην κατασκευή μεγάλων έργων υποδομής.

Όσον αφορά το Γ’ ΚΠΣ, στη διάρκεια της εφαρμογής του (2000-2009) οι επιδράσεις στο ΑΕΠ και την απασχόληση οφείλονται κυρίως σε βραχυπρόθεσμες επιδράσεις από την πλευρά της ζήτησης.

Κατά τη δημοσιονομική περίοδο 2007-2013, η Ελλάδα έχει εξασφαλίσει κοινοτική χρηματοδότηση 24,3 δισεκ. ευρώ για την εφαρμογή του Εθνικού Στρατηγικού Πλαισίου Αναφοράς, συμπεριλαμβανομένων των πόρων για την αγροτική ανάπτυξη.

Αυτοί οι πόροι αποκτούν βαρύνουσα σημασία στην παρούσα περίοδο καθότι, λόγω των σοβαρών δημοσιονομικών δυσχερειών, έχουν περιοριστεί οι διαθέσιμοι εθνικοί πόροι για την αναπτυξιακή πολιτική της χώρας.

Απαιτείται, επομένως, η καλύτερη δυνατή αξιοποίηση των πόρων αυτών, και η εφαρμογή του Επενδυτικού Νόμου, τον οποίο πρόκειται να αναθεωρηθεί και να εγκριθεί το 2010, και δυστυχώς δεν υφίσταται από την αρχή της χρονιάς.

7^η Σκέψη: Η επένδυση στη γνώση βασικός συντελεστής ανάπτυξης

Asteriou. Essays on Economic Growth: Convergenece, Financial Development, Education and Uncertainty.

Psacharopoulos. Estimating Shadow rates of Return to Investment in Education. 1970.

Psacharopoulos. Earnings and Education in Greece 1960-77. 1982.

Οι μελέτες αυτές επιβεβαιώνουν σχετικές θεωρητικές προσεγγίσεις και εμπειρικές μελέτες οι οποίες κατατείνουν στη διαπίστωση ότι η εκπαίδευση αποτελεί το βασικό μηχανισμό παραγωγής, συσσώρευσης και διάχυσης ανθρώπινου κεφαλαίου (human capital) / γνωσιακού κεφαλαίου (knowledge capital) και συνακόλουθα παράγοντα / μεταβλητή «κλειδί» της οικονομικής ανάπτυξης.

Η συμβολή της εκπαίδευσης στην οικονομική μεγέθυνση είχε υποστηριχθεί αρχικά από τους κλασικούς, αργότερα, συστηματικά, από τους νεοκλασικούς, και πρόσφατα από τους οικονομολόγους των νέων θεωριών της ενδογενούς ανάπτυξης [Romer (1986, 1990, 1993), Lucas (1988, 1990)].

Η τελευταία ενσωματώνει την έρευνα και ανάπτυξη, την τεχνολογική εξέλιξη, και την γνώση ως ενδογενείς συντελεστές στο μοντέλο προσδιορισμού της οικονομικής ανάπτυξης.

Οι νέες θεωρίες υποστηρίζουν ότι η εκπαίδευση δημιουργεί θετικές εξωτερικές οικονομίες και συμβάλλει με δύο τρόπους στην οικονομική μεγέθυνση.

Καταρχήν ως ένας κοινός, επιπρόσθετος, συντελεστής παραγωγής, και κατά δεύτερον ως πολλαπλασιαστικός παράγων με την έννοια ότι επηρεάζει όλους τους άλλους συντελεστές παραγωγής, τους οποίους και καθιστά πιο παραγωγικούς.

Επιπρόσθετα, η δια βίου εκπαίδευση και κατάρτιση αποτελεί κρίσιμο παράγοντα για την αναβάθμιση της προσφερόμενης εργασίας και για τη δυνατότητα ευελιξίας και προσαρμογής στις μεταβαλλόμενες συνθήκες της οικονομίας.

Ως εκ τούτων, η Πολιτεία οφείλει να αποδείδει ιδιαίτερη σημασία στην ποσότητα και την ποιότητα του ανθρώπινου κεφαλαίου.

Υψηλή προτεραιότητα στην ανασυγκρότηση και τον εκσυγχρονισμό του συστήματος της τυπικής εκπαίδευσης και στη δημιουργία ενός αξιόπιστου συστήματος κατάρτισης και δια βίου μάθησης.

8^η Σκέψη: Αναγκαία η ανασυγκρότηση της Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης

Magoula and Psacharopoulos. Schooling and Monetary Rewards in Greece: An Overeducation False Alarm? 1999.

Είναι γεγονός ότι η κατάσταση στην ανώτατη εκπαίδευση είναι προβληματική.

Η Ελλάδα υστερεί στους περισσότερους δείκτες που αποτιμούν και αξιολογούν τις επιδόσεις της χώρας στον συγκεκριμένο τομέα.

Η ανώτατη εκπαίδευση σε θεσμικό, δομικό και λειτουργικό επίπεδο παρουσιάζει ελλείμματα, δυσλειτουργίες και αναχρονιστικές αγκυλώσεις, με συνέπεια να μην μπορεί να συμβάλλει, όσο δυνητικά μπορεί, στην επιτυχή προσαρμογή της ελληνικής κοινωνίας και οικονομίας στο ανταγωνιστικό και συνεχώς μεταβαλλόμενο περιβάλλον.

Η ανώτατη εκπαίδευση στη χώρα μας χαρακτηρίζεται από κρατικό συγκεντρωτισμό, γραφειοκρατική και συντεχνιακή λογική, εσωστρέφεια, έλλειψη διαφάνειας, χαμηλό βαθμό κοινωνικής λογοδοσίας.

Στην ανώτατη εκπαίδευση παρατηρείται μετάλλαξη των θεσμών, παραγωγή κοινωνικών διακρίσεων και ανισοτήτων.

Εγκολπώνονται αρκετές διεθνείς πρωτοτυπίες οι οποίες συμβάλλουν στην υποβάθμιση των ελληνικών πανεπιστημίων.

Παρά ταύτα, είναι εσφαλμένη και άδικη μια ισοπεδωτική αρνητική κριτική για το ελληνικό πανεπιστήμιο.

Στους κόλπους του έχουν αναπτυχθεί κάποιες σημαντικές νησίδες ποιότητας [τις οποίες καλλιεργούν με ιδιαίτερη επιμέλεια και ζήλο οι 2 Ομιλητές μας], που δεν θα πρέπει να τις αγνοούμε ή να τις υποτιμούμε.

Σε κάποιες περιπτώσεις παράγεται και προσφέρεται σημαντικό έργο από διδάσκοντες και φοιτητές, που διακρίνεται σε διεθνές επίπεδο.

Αυτά όμως είναι οι εξαιρέσεις, και όχι ο κανόνας.

Και αυτό διότι το ελληνικό πανεπιστήμιο δεν εμφανίστηκε έτοιμο, αλλά και πρόθυμο, να ανταποκριθεί στις προκλήσεις της νέας εποχής.

Τα προβλήματα στο χώρο της ανώτατης εκπαίδευσης τα αναγνωρίζουν πολιτικές δυνάμεις και διεθνείς οργανισμοί.

Εγχώριες και διεθνείς εκθέσεις, όπως η εφετινή έκθεση του Ο.Ο.Σ.Α., συγκλίνουν στη διαπίστωση ότι η μεταρρύθμιση στο χώρο της ανώτατης εκπαίδευσης είναι επιτακτικά αναγκαία, κοινωνικά επιβεβλημένη.

Η συνολική ανασυγκρότηση και ο εκσυγχρονισμός της ανώτατης εκπαίδευσης, με πρώτιστο μέλημα την αναβάθμιση του δημόσιου πανεπιστημίου, σε ένα θεσμικό περιβάλλον όπου κρατική και μη κρατική, αλλά σαφώς μη κερδοσκοπική, ανώτατη εκπαίδευση μπορούν να συνυπάρξουν κάτω από απαιτητικές ποιοτικές προδιαγραφές, αποτελεί την πλέον ρεαλιστική και αποτελεσματική πρόταση.

9^η Σκέψη: Σημαντικός ο ρόλος του τραπεζικού συστήματος στη χώρα μας

Alexakis, Thomadakis, Xanthakis. Bank Liberalization and Profitability: Evidence from Greece. 1995.

Apergis and Rezitis. Operational Efficiency in the Greek Banking Industry: Evidence from the Stochastic Frontier Approach and Error Decomposition. 2003.

Christopoulos. Banking Economic Efficiency in the Deregulation period: Results from Heteroscedastic Stochastic Frontier Models. 2001

Christopoulos, Lolos and Tsionas: Efficiency of the Greek Banking System in view of the EMU. 2002.

Doumpos, Kosmidou and Spathis: Assessing Profitability Factors in the Greek Banking System: A multicriteria methodology. 2002.

Drakos. The Dealership Model for Interest Margins: The Case of the Greek Banking Industry. 2002.

Frangouli and Vasiliou. The Banks’ Profitability-Concentration Relationship in an Era of Financial Integration. 2000.

Gibson and Tsakalotos. European Integration and the Banking Sector in Southern Europe: Competition, Efficiency and Structure. 1993.

Hondroyiannis and Papapetrou. International Banking Activity in Greece: The recent experience. 1996

Hondroyiannis and Papapetrou. Assessing Competitive Conditions in the Greek Banking System. 1999.

Karafolas and Mantakas. A Note on Cost Structure and Economies of Scale in Greek Banking. 1996.

Noulas. Productivity Growth in the Hellenic Banking Industry: State vs Private Banks.

Noulas. Deregulation and Operating Efficiency: The Case of the Greek Banks, 2001.

Τόσο η θεωρία όσο και οι εμπειρικές μελέτες συγκλίνουν στη διαπίστωση ότι η εύρυθμη λειτουργία του τραπεζικού τομέα, ιδιαίτερα σε τραπεζοκεντρικές χώρες (bank-based countries) όπως είναι η Ελλάδα, αποτελεί προϋπόθεση για την υγιή ανάπτυξη της οικονομίας και την αποτελεσματική κατανομή των οικονομικών πόρων.

Από τα μέσα της δεκαετίας του 1980 καταβλήθηκαν συστηματικές προσπάθειες για τον εκσυγχρονισμό του Ελληνικού τραπεζικού συστήματος, το οποίο χαρακτηριζόταν μέχρι τότε από έντονες στρεβλώσεις και εγγενείς αδυναμίες.

Κωδικοποιημένα, οι βασικοί παράγοντες που συνέβαλαν, την τελευταία δεκαπενταετία, στο μετασχηματισμό του ελληνικού τραπεζικού συστήματος και την προσαρμογή του στις συνθήκες που διαμορφώνονται στην ενοποιημένη ευρωπαϊκή χρηματοπιστωτική αγορά είναι:

Η θεσμική απελευθέρωση του τραπεζικού συστήματος, με την κατάργηση των διοικητικών περιορισμών στις τιμές, τις ποσότητες και τη διάρθρωση του πιστωτικού τομέα.
Η μεταβολή του πλαισίου κανόνων και εποπτείας των τραπεζών, με την απορύθμιση βασικών πτυχών λειτουργίας του τραπεζικού συστήματος.
Η ενίσχυση των ρυθμών ανάπτυξης της ελληνικής οικονομίας και η επίτευξη μακροοικονομικής σταθερότητας, με την εμφάνιση και διατήρηση χαμηλών επιτοκίων, τόσο σε ονομαστικούς όσο και σε πραγματικούς όρους.
Η ταχεία τεχνολογική πρόοδος στον τομέα των επικοινωνιών και της πληροφορικής, η αυξανόμενη ενοποίηση των διεθνών αγορών χρήματος και κεφαλαίου, καθώς και οι μεταβολές των αναγκών των επιχειρήσεων και των νοικοκυριών για τραπεζικά προϊόντα και υπηρεσίες.

Αυτές οι θεμελιώδεις δυνάμεις μεταμόρφωσαν τον χρηματοοικονομικό τομέα, διαμόρφωσαν το περιβάλλον λειτουργίας των χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων στην Ελλάδα, και επέδρασαν καθοριστικά στη μεσοπρόθεσμη στρατηγική των πιστωτικών οργανισμών.

Τα βασικά στοιχεία που χαρακτηρίζουν το ελληνικό τραπεζικό σύστημα τα τελευταία χρόνια είναι:

Η ταχεία πιστωτική επέκταση, κυρίως στους τομείς της λιανικής τραπεζικής.
Η μεταβολή στη δομή και μορφολογία των λειτουργικών εσόδων των τραπεζών.
Η προσπάθεια συγκράτησης του κόστους λειτουργίας.
Η μεταβολή στο ιδιοκτησιακό καθεστώς των τραπεζών.
Η επέκταση των Ελληνικών τραπεζών στις χώρες της ΝΑ Ευρώπης.
Η διεύρυνση της γκάμας των προσφερόμενων προϊόντων και υπηρεσιών.

Αυτές οι εξελίξεις τόνωσαν το επίπεδο του ανταγωνισμού [μελέτες, με χρήση των οικονομετρικών υποδειγμάτων Panzar-Rosse και Bresnahan-Lau καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι οι ελληνικές τράπεζες λειτουργούν υπό συνθήκες μονοπωλιακού ανταγωνισμού, με το επίπεδο ανταγωνιστικότητας διαχρονικά να ενισχύεται] στο ελληνικό τραπεζικό σύστημα, διεύρυναν τις πηγές κερδοφορίας των πιστωτικών ιδρυμάτων, βελτίωσαν την αποτελεσματικότητα [cost and profit efficiency (X-efficiency and technical efficiency) measures based on parametric [stochastic frontier approach (SFA)] and non-parametric methods [data envelopment analysis (DEA)]) και ενίσχυσαν τη χρηματοπιστωτική σταθερότητα η οποία συμβάλλει στην οικονομική και κοινωνική ευημερία.

Όμως, μια σειρά από παράγοντες δημιουργούν ανησυχίες, δημιουργούν συνθήκες πιστωτικής ασφυξίας και εγκυμονούν κινδύνους για το Ελληνικό τραπεζικό σύστημα, όπως είναι:

Οι αβεβαιότητες του διεθνούς περιβάλλοντος.
Η επιβράδυνση του ρυθμού οικονομικής ανάπτυξης.
Το υψηλότερο κόστος Δανεισμού του Ελληνικού Δημοσίου λόγω της σημαντικής αύξησης των spreads.
Η συρρίκνωση των ρυθμών πιστωτικής επέκτασης.
Η χειροτέρευση της ποιότητας του δανειακού χαρτοφυλακίου των τραπεζών.
Η αισθητή μείωση του ποσοστού κάλυψης των δανείων σε καθυστέρηση από τις συσσωρευμένες προβλέψεις (42% το Σεπτέμβριο του 2009).
Τα χρηματοδοτικά ανοίγματα των ελληνικών τραπεζών στο εξωτερικό.
Η φυγή καταθέσεων προς το εξωτερικό και η μείωση της αποταμίευσης των ελληνικών νοικοκυριών.

Τα στοιχεία αυτά επιτάσσουν την ανάγκη συνετής διαχείρισης της κατάστασης από την Ελληνική πολιτεία και τα πιστωτικά ιδρύματα.

Όμως, και οι τράπεζες επιβάλλεται να αναλάβουν συγκεκριμένες δράσεις ή να ενδυναμώσουν συγκεκριμένες πρωτοβουλίες. Μεταξύ άλλων, απαιτείται, υπό την εποπτεία της Τράπεζας της Ελλάδος, από τις ίδιες:

1^ον. Η συστηματική εξέταση, η διαρκής παρακολούθηση και η αποτελεσματική διαχείριση της φύσεως και του ύψους των κινδύνων που αναλαμβάνουν.

2^ον. Η ενίσχυση των προβλέψεων για τον πιστωτικό κίνδυνο.

3^ον. Η βελτίωση των κανόνων εσωτερικού και εξωτερικού ελέγχου και διαφάνειας.

4^ον. Η ενίσχυση, ποσοτική και ποιοτική, της κεφαλαιακής τους επάρκειας.

5^ον. Η διαφοροποίηση των πηγών χρηματοδότησης και άντλησης ρευστότητας.

10^η Σκέψη: Αναγκαία η εξυγίανση των Οικονομικών της υγείας

Theodorakioglou and Tsiotras. The Need for the Introduction of Quality Management into Greek Health Care. 2000.

Κανένα σχόλιο….

Κυρίες και κύριοι,

Η ξενάγηση στις σελίδες του βιβλίου δεν εξαντλείται σε αυτά τα στοιχεία.

Είναι εξαιρετικά ενδιαφέρουσα και χρήσιμη.

Θανάση, εύχομαι ολόψυχα, το ανά χείρας βιβλίο να βρει την ανταπόκριση που προσδοκάς, και να διαβαστεί από πολλούς, όσο γίνεται περισσότερους…

21Απρ

Δήλωση για την πορεία των άμεσων επενδύσεων

Ο Αναπληρωτής Υπεύθυνος του Τομέα Πολιτικής Ευθύνης Οικονομίας της Νέας Δημοκρατίας, βουλευτής Φθιώτιδας, κ. Χρήστος Σταϊκούρας, έκανε την ακόλουθη δήλωση για την πορεία των άμεσων επενδύσεων:

«Τα πρόσφατα στοιχεία της Τράπεζας της Ελλάδος για την πορεία του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών και των άμεσων επενδύσεων, κατά το πρώτο τρίμηνο του 2010, καταδεικνύουν, με τον πλέον σαφή τρόπο, τη σημαντική επιδείνωση του επενδυτικού περιβάλλοντος της χώρας μας. Ειδικότερα, οι άμεσες επενδύσεις μη κατοίκων στην Ελλάδα κατά το πρώτο τρίμηνο του τρέχοντος έτους παρουσιάζουν εκροή ύψους 43 εκατ. ευρώ, ενώ την αντίστοιχη περίοδο του 2009 και του 2008 παρουσίαζαν εισροή ύψους 83 εκατ. ευρώ και 7 εκατ. ευρώ αντίστοιχα.

Αποτέλεσμα πολιτικών επιλογών της Κυβέρνησης του ΠΑ.ΣΟ.Κ. που δημιουργούν οικονομική και κοινωνική ασφυξία και πλήττουν καθοριστικά την ψυχολογία της αγοράς, παγώνοντας κάθε επενδυτικό σχέδιο, ωθώντας τις μικρές επιχειρήσεις σε “λουκέτα”, και αυξάνοντας την ανεργία.

Ανεργία η οποία εκτινάχθηκε στο 11,3% τον Ιανουάριο του 2010, έναντι 9,4% τον Ιανουάριο του 2009 και 10,2% το Δεκέμβριο του 2009.

Διαπιστώσεις που κάνουν ακόμη πιο επιτακτική την ανάγκη εμπλουτισμού της οικονομικής πολιτικής, με μέτρα τόνωσης της αγοράς, αρκετά από τα οποία έχει προτείνει η Ν.Δ., ώστε να περιορισθούν οι διαφαινόμενες έντονες και παρατεταμένες υφεσιακές πιέσεις στην οικονομία».

21Απρ

Ερώτηση για την Ενημέρωση της Επιτροπής Απολογισμού και Ισολογισμού

Ο Κανονισμός της Βουλής των Ελλήνων για την Επιτροπή του Απολογισμού και του Γενικού Ισολογισμού του Κράτους και Ελέγχου της Εκτέλεσης του Προϋπολογισμού του Κράτους, όπως τροποποιήθηκε από την Κυβέρνηση της Ν.Δ., προβλέπει, ότι σύμφωνα με το Άρθρο 31 Α, «μία φορά ανά τετράμηνο ο Υπουργός Οικονομίας και Οικονομικών οφείλει να ενημερώνει την Επιτροπή για την πορεία εκτέλεσης του Προϋπολογισμού του Κράτους και τη διαχείριση των δημόσιων οικονομικών, και διαβιβάζει στην Επιτροπή δια του Προέδρου της Βουλής την ανά μήνα πραγματοποίηση των εσόδων και των δαπανών του Προϋπολογισμού».

Προς την κατεύθυνση αυτή, ο Υφυπουργός Οικονομικών κ. Φίλιππος Σαχινίδης είχε δηλώσει κατά τη διάρκεια της συζήτησης για τον Απολογισμό και Γενικό Ισολογισμό του Κράτους για το 2007 (18.11.2009) ότι στόχος της νέας ηγεσίας του Υπουργείου Οικονομικών είναι να ενισχύσει την εν λόγω Επιτροπή «ώστε να διασφαλιστεί μεγαλύτερη λογοδοσία και εποπτεία στη δημοσιονομική διαχείριση», υπογραμμίζοντας ότι θα προχωρήσει στη δέσμευσή της «για συγκρότηση ειδικής επιστημονικής γραμματείας στη Βουλή που θα παρακολουθεί την πορεία εσόδων-δαπανών και θα ενημερώνονται οι Βουλευτές», τονίζοντας πως τα μέλη της Επιτροπής «θα έχουν έγκαιρα τα μηνιαία στοιχεία και ανά τέσσερις μήνες θα ενημερώνονται για την πορεία εκτέλεσης του προϋπολογισμού».

Ο κ. Υφυπουργός επιβεβαίωσε στις 17.12.2009 την πρόθεση και τη δέσμευση της πολιτικής ηγεσίας του Υπουργείου απέναντι στην εν λόγω Επιτροπή να ακολουθήσει «πιστά τον Κανονισμό της Βουλής, άρθρο 31Α», τονίζοντας την υποχρέωσή του να ενημερώνει τα μέλη της Επιτροπής «τακτικά για την πορεία εκτέλεσης του Κρατικού Προϋπολογισμού».

Ωστόσο, λαμβάνοντας υπόψη αφενός την απουσία, μέχρι την ημέρα σύνταξης της παρούσας Ερώτησης (20.04.2010), της ανά μήνα διαβίβασης στην Επιτροπή της πραγματοποίησης των εσόδων και των δαπανών του Προϋπολογισμού και αφετέρου την υποβάθμιση της Επιτροπής που ισοδυναμεί, σύμφωνα και με τα λεχθέντα του κ. Υφυπουργού «με ελλιπή εποπτεία και μειωμένη λογοδοσία»,

ΕΡΩΤΑΤΑΙ

Ο κ. Υπουργός

1. Πως εννοεί η ηγεσία του Υπουργείου Οικονομικών τις «αναγκαίες τομές που θα αποκαταστήσουν την πολιτική αξιοπιστία (Υφυπουργός κ. Σαχινίδης, 18.11.2009)»;

2. Για ποιους λόγους δεν αποστέλλει στην αρμόδια Επιτροπή την ενημέρωση για την πραγματοποίηση των εσόδων και των δαπανών του Προϋπολογισμού;

3. Πότε σκοπεύει να αποκαταστήσει την ομαλή, και σύμφωνα με τον Κανονισμό της Βουλής των Ελλήνων, ενημέρωση των μελών της Επιτροπής;

20Απρ

Δήλωση για την κατάσταση στον κατασκευαστικό και τον οικοδομικό κλάδο

Ο Αναπληρωτής Υπεύθυνος του Τομέα Πολιτικής Ευθύνης Οικονομίας της Νέας Δημοκρατίας, βουλευτής Φθιώτιδας, κ. Χρήστος Σταϊκούρας, αναφερόμενος στα τελευταία στοιχεία για τον κατασκευαστικό και οικοδομικό κλάδο, έκανε την ακόλουθη δήλωση:

« Τα στοιχεία για τον Κατασκευαστικό και Οικοδομικό Κλάδο που παρουσιάστηκαν χθες (Δευτέρα, 19.04.2010) στην Ημερίδα του Τεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδος (Τ.Ε.Ε.) τόσο για την απώλεια θέσεων εργασίας (40.000 θέσεις) όσο και για τη σημαντική συρρίκνωση της δραστηριότητας στους εν λόγω τομείς (η οικοδομική δραστηριότητα μειώθηκε το Δεκέμβριο κατά 22,6% και τη διετία 2008 – 2009 η συμβολή του κατασκευαστικού κλάδου στο ΑΕΠ υποχωρεί στο 4,6%) επιβεβαιώνουν τις ανησυχίες και ενστάσεις που είχαμε διατυπώσει, ως Αξιωματική Αντιπολίτευση, όλο το προηγούμενο διάστημα.

Ενστάσεις για τα μέτρα φοροεπιδρομής της Κυβέρνησης του ΠΑ.ΣΟ.Κ. και ανησυχίες για τα αποτελέσματα αυτών των μέτρων στη μεσαία και τη μικρομεσαία ιδιοκτησία, τα οποία οδηγούν σε μείωση των συναλλαγών, αποθάρρυνση της επένδυσης στα ακίνητα, μείωση της κατασκευαστικής δραστηριότητας.

Ανησυχίες τις οποίες επανέλαβε ο ίδιος ο Πρόεδρος της Ν.Δ. κ. Αντώνης Σαμαράς, πολύ πρόσφατα, κατά τη Συζήτηση του Φορολογικού Νομοσχεδίου.

Ανησυχίες για τις συνέπειες της απουσίας πολιτικών της Κυβέρνησης για τη στήριξη του κατασκευαστικού κλάδου και την τόνωση της οικοδομικής δραστηριότητας. Δραστηριότητας που παράγει θέσεις απασχόλησης (17% της συνολικής απασχόλησης), εισοδήματα (15% του ΑΕΠ), τζίρους, φορολογικά έσοδα, και από την οποία ζουν μέχρι και 150 επαγγέλματα της Οικονομίας μας.

Αναγνωρίζοντας την κρισιμότητα της κατάστασης, επανερχόμαστε και ζητούμε από την Κυβέρνηση, έστω και αργά, αλλά άμεσα, να προωθήσει μέτρα για την ενίσχυση της οικοδομικής δραστηριότητας, ορισμένα από τα οποία συμπεριλαμβάνονται στα 23 μέτρα «ανάσες» της Ν.Δ. για την τόνωση της αγοράς ».

20Απρ

Δήλωση για τη σημερινή συνέντευξή του Υπουργού Οικονομικών

Ο Αναπληρωτής Υπεύθυνος του Τομέα Πολιτικής Ευθύνης Οικονομίας της Νέας Δημοκρατίας, βουλευτής Φθιώτιδας, κ. Χρήστος Σταϊκούρας, σχολιάζοντας τα όσα ανέφερε σε σημερινή συνέντευξή του, ο Υπουργός Οικονομικών κ. Παπακωνσταντίνου, έκανε τις ακόλουθες δηλώσεις:

Η Κυβέρνηση, τους τελευταίους 6,5 μήνες, με τις πράξεις και τις παραλείψεις της, ουσιαστικά πριονίζει το κλαδί πάνω στο οποίο κάθεται η Οικονομία, αλλά και η ίδια.

1^ον. «Φούσκωσε» το δημοσιονομικό έλλειμμα της χώρας για το 2009 με χρήση «δημιουργικής λογιστικής», ακυρώνοντας αποφάσεις της προηγούμενης Κυβέρνησης της Ν.Δ. και προχωρώντας σε λογιστικές ακροβασίες.

Δεν υπολογίστηκαν ορθά οι αντιδράσεις των αγορών, ούτε ζυγίστηκαν οι επιπτώσεις της ενέργειας αυτής.

2^ον. Παρουσίασε έλλειψη προετοιμασίας και σοβαρού επιχειρησιακού σχεδίου για την αντιμετώπιση της κρίσης. Αντιλήφθηκε, για μεγάλο χρονικό διάστημα, τη συγκυρία με όρους επικοινωνίας και μόνο.

3^ον. Αναφέρονταν απαξιωτικά για τη χώρα, το κύρος και την αξιοπιστία της, υπονομεύοντας τη δανειοληπτική της ικανότητα.

4^ον. Καθυστέρησε στη στελέχωση του κρατικού μηχανισμού, με δυσμενείς συνέπειες για την Οικονομία. Η υστέρηση των εσόδων το τελευταίο τρίμηνο του 2009 κάλυψε τα 2/3 της συνολικής υστέρησης του έτους.

5^ον. Προχώρησε στην υποβολή και ψήφιση Προϋπολογισμού για το 2010 που ήταν κατώτερος των περιστάσεων.

6^ον. Κατέθεσε Πρόγραμμα Σταθερότητας και Ανάπτυξης, το όποιο ενσωμάτωνε, όπως αποδεικνύεται εκ των υστέρων με τα «πακέτα» μέτρων, μη υλοποιήσιμους στόχους. Έτσι, αναγκάστηκε να λάβει επιπρόσθετα μέτρα της τάξεως, τουλάχιστον, του 2,5% του ΑΕΠ, προκειμένου να επιτευχθεί, εάν επιτευχθεί, ο στόχος για μείωση του ελλείμματος κατά 4% του ΑΕΠ το 2010.

7^ον. Υπέπεσε σε αντιφάσεις και παλινωδίες, δείγμα ελλείμματος πολιτικής αξιοπιστίας, αφού προεκλογικά «λεφτά υπήρχαν»…(π.χ. ρυθμίσεις για τέλη κυκλοφορίας, φορολόγηση ακίνητης περιουσίας, ρύθμιση για τους ημιυπαίθριους χώρους που την επαναφέρει, ενεργοποίηση του πακέτου ενίσχυσης της ρευστότητας της οικονομίας μέσω των πιστωτικών ιδρυμάτων παρά τις σφοδρές προεκλογικές επικρίσεις κ.α.).

8^ον. Στέλνει λανθασμένα μηνύματα στις αγορές. Αυτές άρχισαν να μας «τιμωρούν» όταν διαπίστωσαν ότι η Κυβέρνηση επιδίδεται σε διακηρύξεις και διαβούλευση, χωρίς να προωθεί μέτρα για την αντιμετώπιση της κρίσης. Συνεχίζουν να μας τιμωρούν όταν διαπιστώνουν αδυναμία συνεννόησης, διγλωσσία ή πολυφωνία, φλυαρία, αντιφατικές δηλώσεις και ανεύθυνες διαρροές κυβερνητικών στελεχών, καμμιά φορά και ανώνυμες…

9^ον. Δεν «έμαθε» να «διαβάζει» τις αγορές. Άρχισε να μιλάει για «Τιτανικό», για απώλεια εθνικής κυριαρχίας και για προσφυγή στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, και μετά βγαίνει να δανείζεται με πολύ ψηλά επιτόκια.

Αλλά κανείς δε δανείζει φτηνά μια χώρα που η Κυβέρνησή της από μόνη της ομολογεί και διακηρύσσει ότι «βουλιάζει».

Το αποτέλεσμα είναι σήμερα, το κόστος δανεισμού του Δημοσίου να έχει υπερβεί το 6%, από μέσο κόστος 4,4% το 2009, μετατρέποντας την κρίση ελλείμματος σε κρίση δανεισμού της χώρας.

10^ον. Άργησε να πάρει μέτρα. Αν τα μέτρα είχαν ληφθεί νωρίτερα, θα ήταν πολύ ηπιότερα και ισοδυνάμου οικονομικού αποτελέσματος. Σήμερα, το 1/3 των περικοπών δεν αποδίδει στο έλλειμμα λόγω της βαθύτερης ύφεσης και του αυξημένου κόστους δανεισμού της χώρας.

11^ον. Καθυστέρησε και κατέθεσε, χωρίς ουσιαστική διαβούλευση, κρίσιμα νομοσχέδια, όπως είναι το φορολογικό. Το αποτέλεσμα είναι τα καθαρά έσοδα το 1^ο τρίμηνο του 2010, προ έκτακτης εισφοράς επιχειρήσεων και επιστροφής φόρων, να είναι όσα και πέρυσι έναντι πρόβλεψης για αύξηση κατά 10,1%.

12^ον. Τα μέτρα που έλαβε είναι σκληρά και άδικα. Ενδεικτικά, με τις δύο διαδοχικές αυξήσεις του Ε.Φ.Κ. στην αμόλυβδη βενζίνη, και χωρίς να συνυπολογίζονται τα φαινόμενα κερδοσκοπίας, η Ελλάδα κατέστη η 3^η ακριβότερη χώρα στην Ευρώπη από 20^η που ήταν τον Οκτώβριο του 2009.

13^ον. Το μίγμα των μέτρων είναι οικονομικά αναποτελεσματικό. Ο συνδυασμός της αύξησης της φορολογίας με την περιοριστική εισοδηματική πολιτική «ροκανίζει» τα εισοδήματα, οδηγεί σε βαθιά και παρατεταμένη ύφεση (αυτή εκτιμάται πλέον ότι θα υπερβεί σημαντικά το 2% από 0,3% στο Πρόγραμμα Σταθερότητας και Ανάπτυξης), «στεγνώνει» την αγορά και ενισχύει τις πληθωριστικές πιέσεις (ο Δείκτης Τιμών Καταναλωτή εκτινάχθηκε στο 3,9% το Μάρτιο και είναι ο υψηλότερος στην Ευρωζώνη, έναντι εκτίμησης για 1,4% στο Πρόγραμμα Σταθερότητας και Ανάπτυξης).

Η Κυβέρνηση βάζει τη χώρα σε ένα «φαύλο κύκλο» ύφεσης, μεγαλύτερων ελλειμμάτων, ακόμα σκληρότερων μέτρων, ακόμα μεγαλύτερης ύφεσης, ακόμα μεγαλύτερων ελλειμμάτων, ακόμα σκληρότερων μέτρων.

14^ον. Το μίγμα των μέτρων είναι ελλιπές. Απουσιάζουν οι «αναπτυξιακές ανάσες», τα μέτρα τόνωσης της αγοράς. Τα μέτρα της Κυβέρνησης αφαιρούν 16 δισ. ευρώ από την τελική ζήτηση της οικονομίας (περίπου 6,5% του Α.Ε.Π.) χωρίς να αντισταθμίζεται η αρνητική τους επίπτωση με το «ψαλιδισμένο» Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων.

15^ον. Παρέλυσε την ψυχολογία της κοινωνίας και έσπειρε τον πανικό και την απελπισία, προκειμένου να περάσουν ευκολότερα τα μέτρα που είχαν αποφασιστεί (για 6^ο συνεχόμενο μήνα ο Δείκτης Οικονομικού Κλίματος κινείται πτωτικά σε αντίθεση με την Ευρωζώνη).

16^ον. Επέδειξε διεθνή υπερκινητικότητα και ανάλωσε πολύτιμο κεφάλαιο χωρίς συγκεκριμένη στόχευση και ουσιαστικό αποτέλεσμα. Το «γεμάτο όπλο στο τραπέζι» μάλλον θυμηδία προκάλεσε παρά τρόμο.

17^ον. Θριαμβολογεί, αδικαιολόγητα, όταν οι Ευρωπαϊκές αποφάσεις θα πρέπει να αποτιμώνται με νηφαλιότητα, περίσκεψη και διορατικότητα.

Σ’ αυτή την κρίσιμη συγκυρία, η Ν.Δ. έχει αποδείξει ότι στηρίζει τη χώρα.

Στηρίζει την Κυβέρνηση σε επιλογές που διευκολύνουν την έξοδο από την κρίση με το ελάχιστο κοινωνικό κόστος.

Αντιτίθεται, όμως, σε πρωτοβουλίες που «στραγγαλίζουν» την οικονομία και αδικούν τα αδύναμα και μεσαία στρώματα της κοινωνίας.

Καταθέτει και τις δικές της συγκεκριμένες και ρεαλιστικές προτάσεις.

Προτάσεις που δίνουν ελπίδα και προοπτική.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Επειδή κάνατε μια αναφορά για το χρέος από το 1980 και μετά. Στην χρονιά που αναφέρετε υπήρχε και μια κυβέρνηση Μητσοτάκη. Έχει και αυτή η κυβέρνηση ευθύνες ;

Χ. ΣΤΑΙΚΟΥΡΑΣ: Νομίζω ήμουνα σαφής, Από το 1981 εώς1989 το χρέος, από 20%, πήγε στο 71%. Στη συνέχεια ήταν, περίπου 30% του ΑΕΠ τα δάνεια τα οποία δόθηκαν σε ΔΕΚΟ και σε αγροτικούς συνεταιρισμούς τα οποία κατέπεσαν κατά την περίοδο της διακυβέρνησης του κ Μητσοτάκη. Συνεπώς, το πραγματικό χρέος που παρέλαβε η Νέα Δημοκρατία το 1990 ήταν ,περίπου, στα 100% του ΑΕΠ. Από εκεί και πέρα, μέχρι το 2007, όταν ξέσπασε η Οικονομική κρίση, οι επόμενες κυβερνήσεις, με μερίδιο ευθύνης κάθε μία, δεν μπόρεσαν να αντιμετωπίσουν το πρόβλημα που δημιουργήθηκε αυτή τη δεκαετία.

17Απρ

Συνέντευξη στην Εφημερίδα Ελέυθερος

1. Κύριε Σταϊκούρα, πριν από λίγες ημέρες και μετά τη συγκεκριμενοποίηση του πακέτου στήριξης, η Ελλάδα κατάφερε να δανειστεί από τις αγορές. Με υψηλά όμως επιτόκια. Γιατί μας τιμωρούν έτσι οι αγορές;

Το ότι η χώρα μας κατάφερε πρόσφατα να δανειστεί από τις αγορές είναι θετικό γεγονός.

Ωστόσο, πρέπει να υπογραμμίσω ότι το κόστος του δανεισμού ήταν ιδιαίτερα υψηλό.

Συγκεκριμένα, περίπου τριπλασιάστηκε σε σχέση με τον Ιανουάριο του 2010 και υπέρ επταπλασιάστηκε σε σχέση με τις πρώτες ημέρες του Οκτωβρίου του 2009.

Επιπροσθέτως, υπογραμμίζω την εκτίναξη των spreads κατά την περίοδο διακυβέρνησης της χώρας από το ΠΑ.ΣΟ.Κ.

Σήμερα ξεπερνά τις 400 μονάδες βάσης έναντι 130 μονάδων που ήταν το Σεπτέμβριο του 2009, ενώ το μέσο κόστος δανεισμού από 4,4% το 2009 ξεπερνά το 6% το 2010.

Συνεπώς, η εξέλιξη αυτή δεν επιβεβαιώνει την αξιολόγηση της ηγεσίας της Κυβέρνησης ότι «τα δύσκολα πέρασαν».

Η αλήθεια είναι ότι το τελευταίο χρονικό διάστημα η κρίση όχι μόνο δεν έχει ελεγχθεί αλλά είναι σε φάση παρόξυνσης.

Η Κυβέρνηση με τις πράξεις και παραλείψεις της ουσιαστικά πριονίζει το κλαδί πάνω στο οποίο κάθεται η οικονομία, αλλά και η ίδια.

Όσον αφορά για την «τιμωρία» που μας επιβάλλουν οι αγορές θα πρέπει να καταστεί σαφές ότι οι αγορές δρώντας στη λογική του παγκόσμιου οικονομικού συστήματος αξιολογούν τα δεδομένα και τις προοπτικές της οικονομίας.

Σε εμάς εναπόκειται να αλλάξουμε τα δεδομένα και να δώσουμε έμπρακτα «σήματα» νέας προοπτικής.

Ας αφήσει λοιπόν η Κυβέρνηση την επικοινωνιακή διαχείριση της κρίσης και τις αστήρικτες θριαμβολογίες για δήθεν επιτυχίες.

Ας αντιμετωπίσουν την κρίση με σχέδιο, με σοβαρότητα, με λιγότερα λάθη και με σεβασμό στους πολιτικούς αντιπάλους.

2. Αλήθεια, θα θέλατε να συγκεκριμενοποιήσετε τα μέχρι λάθη της Κυβέρνησης του ΠΑ.ΣΟ.Κ.;

Η Κυβέρνηση του ΠΑ.ΣΟ.Κ., συμπληρώνοντας έξι μήνες έχει δημιουργήσει το δικό της «απόθεμα» λαθών στη διαχείριση της οικονομικής κρίσης. Συγκεκριμένα:

1^ον. «Φούσκωσε» το δημοσιονομικό έλλειμμα της χώρας για το 2009 με χρήση «δημιουργικής λογιστικής», ακυρώνοντας αποφάσεις, μερικές εκ των οποίων προσωρινά, της προηγούμενης Κυβέρνησης και προχωρώντας σε λογιστικές ακροβασίες.

2^ον. Καθυστέρησε στη στελέχωση του κρατικού μηχανισμού με δυσμενείς συνέπειες για την οικονομία. Η υστέρηση των εσόδων το τελευταίο τρίμηνο του 2009 κάλυψε τα 2/3 της συνολικής υστέρησης του έτους.

3^ον. Προχώρησε στην υποβολή και ψήφιση Προϋπολογισμού που ήταν κατώτερος των περιστάσεων.

4^ον. Κατέθεσε Πρόγραμμα Σταθερότητας και Ανάπτυξης, το όποιο ενσωμάτωνε, όπως αποδεικνύεται εκ των υστέρων με τα «πακέτα» μέτρων, μη υλοποιήσιμους στόχους. Έτσι αναγκάστηκε να λάβει επιπρόσθετα μέτρα της τάξεως, τουλάχιστον, του 2,5% του Α.Ε.Π., προκειμένου να επιτευχθεί, εάν επιτευχθεί, ο στόχος για μείωση του ελλείμματος κατά 4% του Α.Ε.Π. το 2010.

5^ον. Στέλνει λανθασμένα μηνύματα στις αγορές. Αυτές άρχισαν να μας «τιμωρούν», όπως παρατηρήσατε παραπάνω, όταν διαπίστωσαν ότι η Κυβέρνηση επιδίδεται σε διακηρύξεις και διαβούλευση χωρίς να προωθεί μέτρα για την αντιμετώπιση της κρίσης. Συνεχίζουν να μας τιμωρούν όταν διαπιστώνουν αδυναμία συνεννόησης, πολυφωνία, έντονη φλυαρία, αναποτελεσματικότητα στα μέτρα, ασάφειες σε πτυχές του μηχανισμού στήριξης και αντιφατικές και ανεύθυνες δηλώσεις ή διαρροές κυβερνητικών στελεχών, καμμιά φορά και ανώνυμες…

6^ον. Διέπραξε σωρεία υπαναχωρήσεων σε σχέση με τις προεκλογικές εξαγγελίες της και παλινωδιών που αποτελούν δείγμα ελλείμματος πολιτικής αξιοπιστίας (π.χ. ρυθμίσεις για τέλη κυκλοφορίας, φορολόγηση ακίνητης περιουσίας κ.α.).

7^ον. Άργησε να πάρει μέτρα. Αν τα μέτρα είχαν ληφθεί νωρίτερα, θα ήταν πολύ ηπιότερα και ισοδυνάμου οικονομικού αποτελέσματος. Σήμερα, το 1/3 των περικοπών δεν αποδίδει στο έλλειμμα λόγω της βαθύτερης ύφεσης και του αυξημένου κόστους δανεισμού της χώρας.

8^ον. Καθυστέρησε, και κατέθεσε χωρίς ουσιαστική διαβούλευση, κρίσιμα νομοσχέδια, όπως είναι το φορολογικό. Το αποτέλεσμα είναι τα καθαρά έσοδα το 1^ο τρίμηνο του 2010, προ έκτακτης εισφοράς επιχειρήσεων και επιστροφής φόρων να είναι όσα και πέρυσι έναντι πρόβλεψης για αύξηση κατά 10,1%.

9^ον. Τα μέτρα που έλαβε είναι σκληρά και άδικα. Ενδεικτικά, με τις δύο διαδοχικές αυξήσεις του Ε.Φ.Κ. στην αμόλυβδη βενζίνη, και χωρίς να συνυπολογίζονται τα φαινόμενα κερδοσκοπίας, η Ελλάδα κατέστη η 3^η ακριβότερη χώρα στην Ευρώπη από 20^η που ήταν τον Οκτώβριο του 2009.

10^ον. Το μίγμα των μέτρων είναι οικονομικά αναποτελεσματικό. Ο συνδυασμός της αύξησης της φορολογίας με την περιοριστική εισοδηματική πολιτική «ροκανίζει» τα εισοδήματα, οδηγεί σε βαθιά και παρατεταμένη ύφεση (αυτή εκτιμάται πλέον ότι θα υπερβεί σημαντικά το 2% από 0,3% στο Πρόγραμμα Σταθερότητας και Ανάπτυξης), «στεγνώνει» την αγορά, παραλύει την ψυχολογία της κοινωνίας (για 6^ο συνεχόμενο μήνα ο Δείκτης Οικονομικού Κλίματος κινείται πτωτικά σε αντίθεση με την ευρωζώνη) και ενισχύει τις πληθωριστικές πιέσεις (ο Δείκτης Τιμών Καταναλωτή εκτινάχθηκε στο 3,9% τον Μάρτιο, ο υψηλότερο στην ευρωζώνη, έναντι εκτίμησης για 1,4% στο Πρόγραμμα Σταθερότητας και Ανάπτυξης).

11^ον. Το μίγμα των μέτρων είναι ελλειπές. Απουσιάζουν οι «αναπτυξιακές ανάσες», τα μέτρα τόνωσης της αγοράς. Τα μέτρα της Κυβέρνησης αφαιρούν 16 δισ. ευρώ από την τελική ζήτηση της οικονομίας (περίπου 6,5% του Α.Ε.Π.) χωρίς να αντισταθμίζεται η αρνητική τους επίπτωση με το «ψαλιδισμένο» Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων.

12^ον. Θριαμβολογεί, αδικαιολόγητα, όταν οι Ευρωπαϊκές αποφάσεις θα πρέπει να αποτιμώνται με νηφαλιότητα, περισυλλογή και περίσκεψη.

3. Ωστόσο, πριν από έξι μήνες τη διακυβέρνηση της χώρας είχε η Ν.Δ. Η Κυβέρνηση ισχυρίζεται ότι για την τρέχουσα κατάσταση της οικονομίας ευθύνεται η Κυβέρνηση της Ν.Δ. Έτσι δεν είναι;

Η Ν.Δ. κατά τα 5,5 χρόνια της διακυβέρνησης της, όσον αφορά τον τομέα της οικονομίας, σε επίπεδο στρατηγικού σχεδιασμού και πολιτικών, είχε και καλές και λιγότερο καλές επιδόσεις.

Απεμπλέκω τις ανάρμοστες προσωπικές συμπεριφορές οι οποίες είναι καταδικαστέες.

Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι οι πολίτες το Σεπτέμβριο του 2007 επιβράβευσαν τα πρώτα 3,5 χρόνια της διακυβέρνησης και έδωσαν, σε επίπεδο ποσοστών, νέα ισχυρή εντολή στη Ν.Δ. και τον Κώστα Καραμανλή.

Είναι αλήθεια ότι στο παγκόσμιο οικονομικό περιβάλλον που διαμορφώθηκε με την πρωτοφανή κρίση, η ελληνική οικονομία δεν μπόρεσε, όπως άλλωστε και καμία στον κόσμο, να βγει αλώβητη.

Εμείς μη έχοντας προβλέψει, όπως κανείς άλλωστε στον κόσμο, την κρίση, έχουμε το πολιτικό θάρρος να αναγνωρίσουμε ότι δεν εφαρμόσαμε μέτρα «δραστικότερης θεραπείας» των μακροχρόνιων υποκείμενων «νοσημάτων» της οικονομίας (από τη δεκαετία του 1980 τεράστιο χρέος, μεγάλο και σπάταλο κράτος, κ.α).

Τη δυναμική της ελληνικής οικονομίας τη γνωρίζαμε όλοι.

Οπωσδήποτε όφειλαν να τη γνωρίζουν, και τη γνώριζαν πλήρως, άνθρωποι που επί τριάντα και πλέον χρόνια, όπως οι ηγετικοί παράγοντες της κυβέρνησης, κατείχαν κορυφαίες θέσεις στο πολιτικό και οικονομικό σύστημα της χώρας.

Ας αφήσουν λοιπόν οι κυβερνώντες, οι οποίοι εκβίασαν τη διεξαγωγή εκλογών, τα πολιτικά φληναφήματα ότι τάχα δεν γνώριζαν.

Και γνώριζαν και ευθύνη είχαν.

Ευθύνη και για τα «υποκείμενα νοσήματα» και για τη δυναμική και για την κατάσταση της οικονομίας που έχει διαμορφωθεί.

Η Ν.Δ. αναλαμβάνει το μερίδιο της ευθύνης που της αναλογεί για τη δυναμική της ελληνικής οικονομίας και την κατάσταση που παρέδωσε τον Οκτώβριο του 2009.

Ας βρει και το ΠΑ.ΣΟ.Κ. το πολιτικό κουράγιο να το πράξει.

Οι πολίτες γνωρίζουν.

Και όσοι δεν γνωρίζουν θα μάθουν την πλήρη αλήθεια.

Θα αντιπαρατεθούμε με ειλικρίνεια και πολιτικό θάρρος στην επικοινωνιακή καταιγίδα του ΠΑ.ΣΟ.Κ.

4. Σήμερα η Ν.Δ. δηλώνει πως στηρίζει την Κυβέρνηση στα δύσκολα, αλλά σε πολλά ζητήματα την βλέπουμε απέναντι στις πρωτοβουλίες της Κυβέρνησης. Πως εννοείτε τη στήριξη;

Σ’ αυτή την κρίσιμη συγκυρία η Ν.Δ. έχει αποδείξει ότι στηρίζει τη χώρα.

Στηρίζει την Κυβέρνηση σε επιλογές που διευκολύνουν την έξοδο από την κρίση με το ελάχιστο κοινωνικό κόστος.

Η ΝΔ αντιτίθεται σε πρωτοβουλίες που «στραγγαλίζουν» την οικονομία και αδικούν τα αδύναμα και μεσαία στρώματα της κοινωνίας.

Καταθέτει και τις δικές της συγκεκριμένες προτάσεις.

Να θυμίσω βέβαια ότι η πρακτική του ΠΑΣΟΚ ήταν ακριβώς η αντίθετη.

Εν μέσω της πρωτοφανούς παγκόσμιας οικονομικής κρίσης αρνήθηκε τη συνεννόηση που πρότεινε ο τότε Πρωθυπουργός και εναντιώνονταν σε κάθε πρωτοβουλία της Κυβέρνησης της ΝΔ.

Το μόνο που την ενδιέφερε ήταν να αξιοποιήσει προς «ίδιον όφελος» τις συνθήκες που δημιουργήθηκαν και από την παγκόσμια οικονομική κρίση.

5. Το Προσυνέδριο του Ναυπλίου είναι για την οικονομία. Πιστεύετε ότι θα καταφέρουμε άμεσα να βγούμε από τη δύσκολη κατάσταση και πως;

Όπως, τόνισε πρόσφατα ο Πρόεδρος κ. Σαμαράς «με το κατάλληλο μείγμα οικονομικής πολιτικής, μπορούμε να τα βγάλουμε πέρα μόνοι μας.».

Έχουμε προτείνει να αλλάξει άμεσα το μίγμα της οικονομικής πολιτικής. Να εμπλουτιστεί με πολιτικές άμεσης εξυγίανσης των δημόσιων οικονομικών σε συνδυασμό με αναπτυξιακές ανάσες που θα καταφέρουν σημαντικά να μειώσουν τις υφεσιακές πιέσεις.

Στις διαδικασίες οι οποίες εντάσσονται στο Προσυνέδριο του Ναυπλίου ανοίγουμε ευρύτερη συζήτηση, η οποία και θα είναι διαρκής, με ειδικούς από τα πεδία της επιστημονικής θεωρίας και της πραγματικής οικονομίας.

Στόχος μας είναι να διαμορφώσουμε όλοι μαζί συγκεκριμένες, εξειδικευμένες και ποσοτικοποιημένες πολιτικές οι οποίες να εναρμονίζονται με τις στρατηγικές κατευθύνσεις για μια νέα σύγχρονη οικονομική πολιτική, η οποία θα προωθεί την αειφόρο ανάπτυξη, την ευημερία των πολιτών, την απασχόληση και την κοινωνική συνοχή στο πλαίσιο του πιο ισχυρού παγκοσμίου ρεύματος ιδεών και πρακτικών, του ρεύματος του κοινωνικού φιλελευθερισμού.

14Απρ

Ομιλία στην Ολομέλεια για το Φορολογικό

Κυρίες και κύριοι Συνάδελφοι,

Μετά από μεγάλη καθυστέρηση, συνεχείς αναδιπλώσεις, μέχρι και την τελευταία στιγμή, και αντιφατικές διαρροές σε πτυχές της φορολογικής πολιτικής με δυσμενείς για τη χώρα συνέπειες, όπως ήταν η φυγή κεφαλαίων στο εξωτερικό και η υστέρηση εσόδων στον Τακτικό Προϋπολογισμό, η Κυβέρνηση κατέθεσε ένα Φορολογικό Νομοσχέδιο.

Ένα νομοσχέδιο οι διατάξεις του οποίου, αν συγκριθούν με τις αρχικές αλλά και μεταγενέστερες που παρουσιάσθηκαν ως βασικές φορολογικές ρυθμίσεις, διαφέρουν σημαντικά, αποτελώντας ένα ακόμη δείγμα της προχειρότητας, των γονατογραφημάτων και της εισπρακτικής λογικής που χαρακτηρίζει τις νομοθετικές πρωτοβουλίες της Κυβέρνησης.

Ένα Νομοσχέδιο, η διαδικασία κατάρτισης του οποίου, παρά τις τυμπανοκρουσίες της Κυβέρνησης περί διαβούλευσης, χαρακτηρίστηκε από απουσία ουσιαστικού διαλόγου με τους φορείς και τις ενδιαφερόμενες κοινωνικές ομάδες.

«Διάλογος δεν έγινε» (Πρόεδρος ΓΕΣΒΕΕ), «ήταν απολύτως εικονικός» (Πρόεδρος ΤΕΕ), και «χωρίς συγκεκριμένες προτάσεις από την Κυβέρνηση» (Πρόεδρος Οικονομικού Επιμελητηρίου Ελλάδος).

Επιβεβαιώθηκε έτσι η προσέγγιση πρώην μέλους του Δ.Σ. του ΙΣΤΑΜΕ ότι ανάμεσα στα πολλά σφάλματα της Κυβέρνησης είναι και η απέχθεια από το οικονομικό επιτελείο της στο διάλογο με τους εκπροσώπους της μισθωτής εργασίας.

Και ενώ δεν έγινε ουσιαστικός διάλογος, υπήρξε και αδικαιολόγητη καθυστέρηση στην κατάθεσή του, αν και θα ήταν από τα 5 πρώτα νομοθετήματα της Κυβέρνησης τις 100 πρώτες ημέρες της.

Καθυστέρηση που οδήγησε τον τέως Πρόεδρο της Βουλής κ. Κακλαμάνη να υπογραμμίσει πως «περιμένουμε ένα φορολογικό νομοσχέδιο από το Νοέμβριο και δεν έχει έρθει ακόμη. Επιτέλους πια!».

Να υπενθυμίσω επίσης ότι ο Υπουργός Οικονομικών σε Συνέντευξη Τύπου στις 9 Φεβρουαρίου είχε πει ότι το Φορολογικό Νομοσχέδιο θα κατατεθεί «στις επόμενες δύο με τρεις εβδομάδες».

Έχουν περάσει 8 και πλέον εβδομάδες από τότε.

Όμως στην Οικονομία κάθε μέρα που περνά κοστίζει.

Αυτή η καθυστέρηση, σε συνδυασμό με την υστέρηση της Κυβέρνησης στη στελέχωση του κρατικού μηχανισμού και στην κινητοποίηση των ελεγκτικών μηχανισμών, αποτυπώνεται στην εξέλιξη των εσόδων του Προϋπολογισμού. Έτσι:

1^ον. Η υστέρηση των καθαρών εσόδων του Τακτικού Προϋπολογισμού το τρίμηνο της διακυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ το 2009 έφτασε το 13,3%, και είναι υπερτετραπλάσια της αντίστοιχης υστέρησης του εννεαμήνου της διακυβέρνησης της Ν.Δ. Ειδικότερα, τους πρώτους εννέα μήνες του 2009 η υστέρηση ανήλθε στο 1,1 δισ. ευρώ, ενώ το τρίμηνο του ΠΑ.ΣΟ.Κ. υπερέβη τα 2 δισ. ευρώ, με αποτέλεσμα η Κυβέρνηση του ΠΑ.ΣΟ.Κ. να ευθύνεται για τα 2/3 της υστέρησης των εσόδων του 2009.

2^ον. Τα καθαρά έσοδα το 1^ο τρίμηνο του 2010 αυξήθηκαν κατά 9,7% σε σχέση με το αντίστοιχο τρίμηνο του 2009, έναντι στόχου για αύξηση κατά 11,7%, παρά το γεγονός ότι στο πρώτο εφετινό τρίμηνο περιλαμβάνεται η έκτακτη εισφορά στις μεγάλες επιχειρήσεις, ενώ παρατηρείται μειωμένη επιστροφή φόρων. Χωρίς αυτά τα έσοδα το 1^ο τρίμηνο του 2010 είναι ίσα με πέρυσι έναντι στόχου για αύξηση κατά 10%.

Κυρίες και κύριοι Συνάδελφοι,

Πέραν όμως από τη διαδικασία, η αξιολόγηση των διατάξεων του Φορολογικού Νομοσχεδίου θα πρέπει να γίνει σε συνδυασμό με τα πρόσφατα μέτρα αύξησης της έμμεσης φορολογίας και των φόρων κατανάλωσης.

Μέτρα κοινωνικά άδικα και οικονομικά αναποτελεσματικά που οδηγούν σε βαθιά και παρατεταμένη ύφεση.

Έτσι, η όποια μείωση απορρέει από τις νέες φορολογικές κλίμακες για κατηγορίες εισοδημάτων δεν αντισταθμίζει τη φορολογική «αφαίμαξη» και εισοδηματική «συρρίκνωση» που προκύπτουν από τα επώδυνα «πακέτα» μέτρων της Κυβέρνησης.

Και ας μην ξεχνάμε ότι οι πραγματικά οικονομικά ανίσχυροι, αυτοί που το εισόδημά τους είναι τόσο μικρό ώστε να μην φορολογείται καν, δεν έχουν να κερδίσουν απολύτως τίποτα έναντι των πολλών που ήδη χάνουν (π.χ. μόνο από την αύξηση της τιμής της αμόλυβδης βενζίνης η Ελλάδα έγινε η 3η ακριβότερη χώρα στην Ευρώπη).

Συνεπώς, με αφορμή και τον τίτλο του Νομοσχεδίου, σίγουρα δεν μπορεί κανείς να μιλά για «αποκατάσταση της κοινωνικής δικαιοσύνης».

Κάποιες ρυθμίσεις του Νομοσχεδίου εισάγουν επιπλέον, κρυφές, φορολογικές επιβαρύνσεις σε βάρος μικρών και μεσαίων εισοδημάτων λόγω του ύψους και του είδους των αποδείξεων που απαιτούνται.

Στην πράξη, καταργείται το αφορολόγητο των 12.000 ευρώ, δεδομένου ότι συνδέεται με αποδείξεις για το «χτίσιμο» του ορίου του, ακόμα και για πολύ μικρά, κάτω του ορίου αυτού, εισοδήματα.

Σύμφωνα μάλιστα με τον Πρόεδρο της ΓΣΕΕ, η συλλογή των αποδείξεων από «κίνητρο μετατρέπεται σε ποινή».

Επιπλέον, διατάξεις του Νομοσχεδίου δίνουν καίριο χτύπημα στην κτηματαγορά, με

την επιβολή τεκμαρτού φόρου ιδιοκατοίκησης,
την κατάργηση της απαλλαγής από το «πόθεν έσχες» για την πρώτη κατοικία, και
την ήδη νομοθετημένη επαναφορά καταργημένων φόρων, όπως των φόρων δωρεών, γονικών παροχών, κληρονομιών.

Πρωτοβουλίες οι οποίες, χωρίς να λαμβάνεται υπόψιν η αναμενόμενη αύξηση των αντικειμενικών αξιών, θα οδηγήσουν σε μείωση των συναλλαγών, αποθάρρυνση της επένδυσης στα ακίνητα, μείωση της κατασκευαστικής δραστηριότητας.

Δραστηριότητας που έχει, ήδη, συρρικνωθεί σημαντικά και η οποία παράγει θέσεις απασχόλησης, εισοδήματα, τζίρους και φορολογικά έσοδα.

Σύμφωνα και με τον Πρόεδρο της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Ιδιοκτητών Ακινήτων «ξεκινώντας για την πάταξη της φοροδιαφυγής, καταλήγουμε στην πάταξη της ακίνητης περιουσίας» ή και σε «εν μέρει δήμευση της ακίνητης περιουσίας».

Εκτός όμως αυτού, το Νομοσχέδιο περιέχει και μέτρα που πλήττουν την επιχειρηματικότητα.

Η διάταξη για τη φορολογία των διανεμόμενων κερδών, που συνιστά το μεγαλύτερο φορολογικό συντελεστή στην Ευρωπαϊκή Ένωση, οδηγεί σε υπερφορολόγηση των κερδών από επενδύσεις κεφαλαίων, επηρεάζει την ίδια τη λειτουργία των επιχειρήσεων.

Ευτυχώς τουλάχιστον, η Κυβέρνηση, μετά και από την πίεση της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης και όλων των φορέων, απέσυρε την απαράδεκτη διάταξη σχετικά με την παρακράτηση του 8% επί των συναλλαγών των υπηρεσιών καθώς η εν λόγω ρύθμιση θα δημιουργούσε σοβαρό πρόβλημα ρευστότητας στις επιχειρήσεις.

Επίσης, πρόκειται για ένα αντιαναπτυξιακό Φορολογικό Νομοσχέδιο.

Σ’ αυτό συμφώνησαν όλοι οι φορείς που προσήλθαν στη Συνεδρίαση της αρμόδιας Επιτροπής της Βουλής.

Αρκεί να σημειωθεί πως μόνο 4 από τις 167 σελίδες του νομοθετικού πονήματος αναφέρονται σε μέτρα που θα μπορούσαν να δώσουν αναπτυξιακή ώθηση στην Ελληνική οικονομία, και σε αυτές υπάρχουν μόνο γενικόλογες αναφορές.

Τέλος, σε ότι αφορά τα μέτρα για την «αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής», πολλά από τα οποία στηρίζουμε ως Αξιωματική Αντιπολίτευση, αυτά θα κριθούν στην εφαρμογή τους.

Διότι η φοροδιαφυγή είναι διαχρονικό και διατοπικό πρόβλημα.

Ωστόσο, ορισμένες ρυθμίσεις είναι αναποτελεσματικές, αφού είναι γραφειοκρατικές και ανεφάρμοστες, ενώ κάποιες άλλες είναι ημιτελείς και ασαφείς.

Κυρίες και κύριοι Συνάδελφοι,

Συμπερασματικά, το Φορολογικό Νομοσχέδιο δεν ανταποκρίνεται στις προσδοκίες και στις απαιτήσεις της τρέχουσας περιόδου.

Είναι αντιαναπτυξιακό, με ανεπαρκείς, διαχειριστικές ή απλές αλλαγές που δεν μπορούν να του χαρίσουν τον τίτλο της φορολογικής μεταρρύθμισης, όπως προσπαθούν να μας πείσουν οι συντάκτες του.

Όπως ανέφερε άλλωστε και ο Πρόεδρος του ΣΕΒ «δεν πρόκειται για μια φορολογική επανάσταση, αλλά για μια φορολογική παραλλαγή».

Οι διατάξεις του σε συνδυασμό με τα «πακέτα» μέτρων της Κυβέρνησης, χωρίς τις απαραίτητες αναπτυξιακές «ανάσες», οδηγούν σ’ ένα ανατροφοδοτούμενο καθοδικό υφεσιακό σπιράλ που θα ακυρώνει συνεχώς την αποτελεσματικότητά τους παρά τις μεγάλες θυσίες στις οποίες υποβάλλεται η κοινωνία και θα κάνει ορατό τον κίνδυνο της λήψης νέων μέτρων.