“Αυτή η Κυβέρνηση δεν μπορεί να βγάλει τη χώρα από την κρίση”
Κ. Σταϊκούρα, η Κυβέρνηση τελικά στο Eurogroup πέρασε κάτω από τον πήχη όπως υποστηρίζει το κόμμα σας;
Η απόφαση αυτό δείχνει.
Το ύψος της δόσης είναι πολύ χαμηλότερο των αναγκών της οικονομίας και των προβλέψεων της συμφωνίας. Αυτή χορηγείται με το σταγονόμετρο, ενώ μόλις 1,6 δισ. ευρώ, και μάλιστα σε υποδόσεις, θα μείνουν εντός χώρας για την κάλυψη εσωτερικών αναγκών.
Επίσης, παρά το γεγονός ότι η Κυβέρνηση ψήφισε ένα επώδυνο 4ο Μνημόνιο, με πρόσθετα μέτρα λιτότητας και υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα μέχρι το 2022, δεν πήρε κάποια ουσιαστική ρύθμιση του χρέους. Όλα παραπέμπονται στο μέλλον, υπό αυστηρές προϋποθέσεις, ασαφείς μηχανισμούς και στο βαθμό που αυτό καταστεί αναγκαίο. Η διατύπωση μάλιστα των όποιων δυνητικών μεσοπρόθεσμων παρεμβάσεων παραμένει η ίδια με την απόφαση του Eurogroup του Μαϊου του 2016. Κάτι που καθιστά εξαιρετικά δύσκολη την ένταξη της χώρας στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης της ΕΚΤ στους επόμενους μήνες.
Συνεπώς, η δέσμευση της Κυβέρνησης ότι όλα (δηλαδή αξιολόγηση, ρύθμιση χρέους και ποσοτική χαλάρωση) θα έκλειναν ταυτόχρονα, δεν επετεύχθη.
Συνολική συμφωνία δεν υπήρξε.
Πήρε πολλές υποσχέσεις, αλλά καθαρή λύση για το χρέος, όπως όλοι επιθυμούσαμε, δεν προέκυψε.
Σε ότι αφορά τη ρήτρα ανάπτυξης, αντί το μέρισμα αυτής να κατευθυνθεί στην ελληνική κοινωνία, θα πηγαίνει για την αποπληρωμή του χρέους.
Η θριαμοβολογία δε της Κυβέρνησης, ότι υπήρξε για «πρώτη φορά» σαφής δέσμευση πως θα υποστηριχθεί η έξοδος της Ελλάδας στις αγορές, είναι έωλη, αφού αντίστοιχη αναφορά υπήρξε, ενδεικτικά, και το Νοέμβριο του 2012.
Ο κ. Τσίπρας μίλησε για εθνικό στόχο εξόδου της χώρας από την κρίση. Πόσο κοντά βρίσκεται στην επίτευξή του;
Αλήθεια, ποιόν εθνικό στόχο έχει καταφέρει, μέχρι σήμερα, αυτή η Κυβέρνηση να πετύχει;
Προσπαθεί να επαναφέρει την οικονομία σε διαδικασία μεγέθυνσης, κατάσταση στην οποία την παρέλαβε, και δεν τα έχει καταφέρει.
Προσπαθεί να άρει τους κεφαλαιακούς περιορισμούς, τους οποίους η ίδια προκάλεσε, και δεν τα έχει καταφέρει.
Προσπαθεί να πετύχει κάτι ουσιαστικό για το χρέος, στηριζόμενη στις αποφάσεις του 2012, αφού πρώτα επιβάρυνε τη βιωσιμότητά του, και δεν τα έχει καταφέρει.
Προσπαθεί να εντάξει τη χώρα στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης, στο οποίο θα έπρεπε να βρίσκεται από το Μάρτιο του 2015, και δεν τα έχει καταφέρει.
Προσπαθεί να βγάλει τη χώρα στις διεθνείς αγορές, κάτι που είχε γίνει το 2014, και δεν τα έχει καταφέρει.
Αυτή η Κυβέρνηση, εκ του αποτελέσματος, δεν μπορεί να βγάλει τη χώρα από την κρίση.
Τι διαφορετικό θα είχε καταφέρει μια Κυβέρνηση ΝΔ;
Κατ’ αρχάς, δεν θα είχε φέρει τη χώρα στη σημερινή κατάσταση, με τα δύο αχρείαστα μνημόνια και τα νέα μέτρα λιτότητας, συνολικού ύψους 14,5 δισ. ευρώ.
Με δεδομένη όμως την κατάσταση που δημιούργησε η Κυβέρνηση, η ΝΔ θα είχε προχωρήσει ταχύτερα τις διαρθρωτικές αλλαγές, θα είχε αποπληρώσει ληξιπρόθεσμες οφειλές του Δημοσίου για να ενισχύσει τη ρευστότητα στην οικονομία, θα είχε ακολουθήσει ένα διαφορετικό μίγμα πολιτικής με σταδιακή μείωση φορολογικών συντελεστών και θα είχε δρομολογήσει μία συμφωνία με τους δανειστές σε πιο ρεαλιστικούς δημοσιονομικούς στόχους.
Η Κυβέρνηση όμως, όπως υποστηρίζει, διαπραγματεύεται τουλάχιστον «για πρώτη φορά» τη ρύθμιση του χρέους.
Κατ’ αρχάς, η ίδια η Κυβέρνηση, στο 4ο Μνημόνιο, ομολογεί ότι, μετά το 2012, «η σύνθεση και η δομή του χρέους βελτιώθηκαν, η μέση υπολειπόμενη φυσική διάρκειά του έχει χρονικά επεκταθεί και έχουν μειωθεί αισθητά οι δαπάνες εξυπηρέτησής του». Συνεπώς, οι όποιες αναφορές περί ρύθμισης του χρέους «για πρώτη φορά» αποδεικνύονται σήμερα απλώς μύθοι και ψέματα.
Επίσης, είναι αλήθεια ότι η βιωσιμότητα του χρέους επιβαρύνθηκε τα τελευταία χρόνια, μετά τους ανερμάτιστους χειρισμούς της σημερινής Κυβέρνησης.
Όπως είναι αλήθεια ότι οι δανειστές δεν έχουν υλοποιήσει τις δεσμεύσεις που ανέλαβαν, το Νοέμβριο του 2012.
Συνεπώς, σήμερα, οι δανειστές θα έπρεπε να δρομολογήσουν ουσιαστικές και συγκεκριμένες παρεμβάσεις για την ρύθμιση του χρέους, στην κατεύθυνση των προτάσεων που καταθέσαμε ως ΝΔ, από τον Μάιο του 2016.
Αυτό, δυστυχώς, δεν έγινε.
Όπως φάνηκε στην τελευταία απόφαση του Eurogroup, η χώρα είναι εγκλωβισμένη στην περυσινή απόφαση, που προσυπέγραψε η Κυβέρνηση, σύμφωνα με την οποία τα μεσοπρόθεσμα μέτρα για το χρέος θα ληφθούν μετά τη λήξη του προγράμματος, υπό την προϋπόθεση ότι η χώρα υλοποιεί πλήρως τις δεσμεύσεις της και, το σημαντικότερο, στο βαθμό που αυτό κριθεί τότε αναγκαίο από τους θεσμούς, μέσα από μία νέα έκθεση βιωσιμότητας του χρέους.
Τελικά οι γερμανικές κάλπες αποτελούν το μεγάλο αγκάθι των διαπραγματεύσεων για την ελληνική πλευρά;
Οι γερμανικές εκλογές επηρεάζουν, ως ένα βαθμό, σήμερα, τις διαπραγματεύσεις.
Οι διαπραγματεύσεις όμως, θα έπρεπε να είχαν ολοκληρωθεί εδώ και ένα χρόνο, όταν αυτός ο παράγοντας δεν ήταν σημαντικός, κάτι όμως που με ευθύνη της Κυβέρνησης δεν έγινε.
Και αυτό γιατί η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ, με τις συνεχείς παλινδρομήσεις της μεταξύ ιδεοληψίας και κυνισμού και με το ανερυθρίαστο ρεσιτάλ ψεμάτων και αυτοδιαψεύσεών της, έχασε χρόνο.
Πολύτιμο χρόνο για δήθεν «ηρωικές διαπραγματεύσεις», και επί της ουσίας, για κομματικές διευθετήσεις και «φαντεζί γαρνιτούρες» στο «σερβίρισμα» των μέτρων στους πολίτες.
Καθυστερήσεις, που κατέστησαν επαχθέστερο το λογαριασμό για τα νοικοκυριά και τις επιχειρήσεις.
Πότε θα παρουσιάσετε το οικονομικό σας πρόγραμμα; Η Κυβέρνηση σας κατηγορεί οτι δεν έχετε πρόγραμμα.
Ποιος το λέει αυτό; Η σημερινή Κυβέρνηση, η οποία χωρίς σχέδιο και στρατηγική, κινούμενη στη λογική του «βλέποντας και κάνοντας», υποχωρεί σε όλα, υπογράφει τα πάντα, και έχει αποδειχθεί «η μνημονιακότερη διακυβέρνηση» της χώρας;
Η αλήθεια είναι ότι η ΝΔ, από την ΔΕΘ, άρχισε να ξεδιπλώνει πτυχές του οικονομικού της προγράμματος, ξεκινώντας από τη δημοσιονομική πολιτική, με τις προτάσεις της για τη μείωση συγκεκριμένων φορολογικών συντελεστών. Ακολούθησαν οι θέσεις μας για τις ηλεκτρονικές συναλλαγές, τη ρύθμιση του ιδιωτικού χρέους κ.α.
Το προσεχές διάστημα, θα συνεχίσουμε να ξετυλίγουμε το ρεαλιστικό πρόγραμμά της.
Σταδιακά, μεθοδικά και τεκμηριωμένα, σε όλα τα πεδία της δημόσιας σφαίρας.
