«Η Κυβέρνηση εξακολουθεί να “στραγγαλίζει” τον ιδιωτικό τομέα της οικονομίας»
Ο Τομεάρχης Οικονομικών της Νέας Δημοκρατίας, βουλευτής Φθιώτιδας, κ. Χρήστος Σταϊκούρας και ο Αναπληρωτής Τομεάρχης Οικονομικών, βουλευτής Ημαθίας, κ. Απόστολος Βεσυρόπουλος, έκαναν την ακόλουθη δήλωση:
«Η Κυβέρνηση εξακολουθεί να “στραγγαλίζει” τον ιδιωτικό τομέα της οικονομίας. Το 2017, επέβαλε νέους φόρους 2,5 δις ευρώ, αλλά τελικά τα φορολογικά έσοδα παρέμειναν στα επίπεδα του 2016. Το μόνο που αυξήθηκε ήταν οι ληξιπρόθεσμες φορολογικές οφειλές των πολιτών, οι οποίες ξεπέρασαν τα 100 δις ευρώ, και οι κατασχέσεις σε 1 εκατομμύριο πολίτες.
Και ενώ η πραγματική οικονομία “ασφυκτιά” από την υπερφορολόγηση, η Κυβέρνηση της στερεί και την τελευταία ανάσα ρευστότητας: το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων. Οι δαπάνες του Προγράμματος διαμορφώθηκαν 800 εκατ. ευρώ κάτω από το στόχο, στο χαμηλότερο ύψος της τελευταίας δεκαετίας, “φρενάροντας” την ανάκαμψη της οικονομίας.
Ταυτόχρονα, η Κυβέρνηση δεν αποπληρώνει τις ληξιπρόθεσμες οφειλές του Δημοσίου, στερώντας “οξυγόνο” από την πραγματική οικονομία. Οφειλές που παραμένουν υψηλότερες από το 2014, παρά το γεγονός ότι η Κυβέρνηση έλαβε 5,5 δις ευρώ από το 3ο Μνημόνιο για την αποπληρωμή τους.
Όλα αυτά αποδεικνύουν ότι αυτή η Κυβέρνηση δεν ξέρει, δεν θέλει και δεν μπορεί να οδηγήσει την Ελλάδα στην έξοδο από την κρίση».
Τελικά, με την επικείμενη ολοκλήρωση της τρίτης αξιολόγησης, βρισκόμαστε όντως μια ανάσα από το οριστικό τέλος των μνημονίων όπως υποστηρίζει ο Πρωθυπουργός;
Για ακόμη μία φορά, ο Πρωθυπουργός δεν λέει την αλήθεια στους πολίτες.
Προσεγγίζει την πραγματικότητα με λεκτικές ακροβασίες, επικοινωνιακά περιτυλίγματα και μια αισιοδοξία που γρήγορα αποδεικνύεται – από τα ίδια τα γεγονότα – ανεδαφική. Κάθε φορά όμως η «πρόσκρουση» με την πραγματικότητα αποδεικνύεται οδυνηρή για τη χώρα και τους πολίτες.
Αυτό έγινε πριν τις πρώτες εκλογές του 2015, κατά τη διάρκεια της διαπραγμάτευσης του 1ου εξαμήνου του 2015, πριν το δημοψήφισμα και την ολοκλήρωση των αξιολογήσεων. Αυτό θα γίνει και τώρα.
Και αυτό διότι η Κυβέρνηση έχει ήδη ψηφίσει νέα μέτρα λιτότητας για μετά τη λήξη του τρέχοντος προγράμματος, έχει δεσμευτεί στην επίτευξη υψηλών πρωτογενών πλεονασμάτων για πολλά χρόνια μετά το 2018, ενώ η υλοποίηση των αναγκαίων παρεμβάσεων για τη ρύθμιση του χρέους όχι μόνο έχει μετατεθεί για μετά το καλοκαίρι, αλλά εκτιμάται ότι θα συνοδευτεί από κάποιον αυστηρό μηχανισμό επιτήρησης και εποπτείας.
Η Κυβέρνηση όμως δημιουργεί σημαντικό ταμειακό απόθεμα για την καθαρή έξοδο από τα μνημόνια.
Πράγματι δημιουργεί απόθεμα προκειμένου να καλλιεργήσει τη νέα αυταπάτη της δήθεν «καθαρής εξόδου» από τα μνημόνια.
Εκτός όμως του ότι η πλήρης και καθαρή έξοδος, αν και επιθυμητή, δεν είναι σήμερα εφικτή, ο τρόπος δημιουργίας του ταμειακού αποθέματος δεν είναι ορθολογικός.
Και αυτό γίνεται με τη χρήση δανειακών πόρων οι οποίοι δεν χρησιμοποιούνται για να αποπληρωθούν ληξιπρόθεσμες οφειλές του Δημοσίου, με την ακριβή έξοδο στις αγορές, με την υπερφορολόγηση των πολιτών, με το υποχρεωτικό «σκούπισμα» των ταμειακών διαθεσίμων φορέων του Δημοσίου και με την εσωτερική στάση πληρωμών.
Δηλαδή γίνεται εις βάρος της πραγματικής οικονομίας.
Η οικονομία όμως έχει αρχίσει να δείχνει σημαντικά σημάδια βελτίωσης.
Η βελτίωση στην οποία αναφέρεστε σε ορισμένους μακροοικονομικούς δείκτες είναι συγκριτικά με το χειρότερο σημείο στο οποίο η οικονομία «κατρακύλησε» επί ημερών της σημερινής διακυβέρνησης. Με αποτέλεσμα, στην καλύτερη περίπτωση, το καλοκαίρι να βρεθούμε εκεί που είχαμε φτάσει το 2014.
Ενώ δυστυχώς, σε μικροοικονομικό επίπεδο, η κατάσταση είναι πολύ χειρότερη. Οι πολίτες είναι σε δυσμενέστερη θέση σε σχέση με το 2014. Τρεις αριθμοί συμπυκνώνουν και αποτυπώνουν την επώδυνη πραγματικότητα: έχουν ψηφιστεί 14,5 δισ. ευρώ νέα μέτρα λιτότητας, οι ληξιπρόθεσμες οφειλές των ιδιωτών προς την εφορία ξεπέρασαν – για πρώτη φορά – τα 100 δισ. ευρώ και έχουν επιβληθεί κατασχέσεις σε 1 εκατομμύριο πολίτες. Οι δε μαζικοί ηλεκτρονικοί πλειστηριασμοί περιουσιών είναι «προ των πυλών».
Αυτός είναι το αποτέλεσμα της ανερμάτιστης και αδιέξοδης οικονομικής πολιτικής των ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ.
Ο Πρωθυπουργός όμως ανέφερε, κατά τη συζήτηση του Πολυνομοσχεδίου στη Βουλή, ότι «σήμερα η χώρα πετυχαίνει πλέον πραγματικούς ρυθμούς ανάπτυξης σε σχέση με την Ευρωζώνη». Διαφωνείται;
Τα ίδια τα στοιχεία διαψεύδουν, για ακόμη μία φορά, τον Πρωθυπουργό.
Η Κυβέρνησή του, αφού «κατρακύλησε» την οικονομία και πάλι στην ύφεση την περίοδο 2015-2016, φαίνεται να επιτυγχάνει ασθενικό ρυθμό μεγέθυνσης το 2017, ψαλιδισμένο κατά περίπου 40% από τις αρχικές προβλέψεις της.
Την ίδια περίοδο μάλιστα που οι εκτιμήσεις αναθεωρούνται διαρκώς προς το δυσμενέστερο για τη χώρα μας, οι προβλέψεις για τους Ευρωπαϊκές οικονομίες ακολουθούν αντίθετη πορεία, διευρύνοντας το αναπτυξιακό χάσμα με αυτές.
Το αποτέλεσμα είναι η Ελλάδα να αποτελεί, την τελευταία τριετία, τη μοναδική «αρνητική αναπτυξιακή έκπληξη».
Η Κυβέρνηση όμως, για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά, υπερκάλυψε τους δημοσιονομικούς στόχους.
Τους υπερκάλυψε, αλλά πως; Με την ανελέητη φορολογική και ασφαλιστική επιδρομή επί των νοικοκυριών και των επιχειρήσεων, με τα αναγκαστικά μέτρα είσπραξης και με τη διευρυμένη εσωτερική στάση πληρωμών. Με αποτέλεσμα να αποτυγχάνει στην επίτευξη των αναπτυξιακών στόχων.
Ενδεικτικά, παρά τις δεσμεύσεις της Κυβέρνησης, οι δαπάνες του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων, δαπάνες με υψηλό αναπτυξιακό πολλαπλασιαστή, έκλεισαν τελικά 800 εκατ. ευρώ κάτω από το στόχο το 2017, στο χαμηλότερο ύψος της τελευταίας δεκαετίας, στερώντας πολύτιμους πόρους από την πραγματική οικονομία.
Αποδεικνύεται έτσι ότι η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ δεν μπορεί, δεν ξέρει και δεν θέλει να οδηγήσει τη χώρα σε τροχιά ισχυρής και διατηρήσιμης ανάπτυξης.
Η Κυβέρνηση όμως φαίνεται ότι προσπαθεί να λύσει το πρόβλημα της ονομασίας της ΠΓΔΜ που εσείς δεν λύσατε επί δεκαετίες.
Η μη επίλυση ενός προβλήματος δεν είναι πάντοτε αρνητική εξέλιξη, όταν θέτεις, υποστηρίζεις και επιτυγχάνεις να υφίστανται «κόκκινες γραμμές», όταν λειτουργείς με όρους εθνικής υπευθυνότητας και γνήσιου πατριωτισμού. Αυτό έπραξε η Κυβέρνηση του Κώστα Καραμανλή την περίοδο 2007-2008, καθορίζοντας το πλαίσιο επίλυσης του προβλήματος, το οποίο αποτελεί και τη βάση της εθνικής θέσης μεταγενέστερα.
Η σημερινή Κυβέρνηση αντιμετωπίζει το θέμα επιπόλαια και με όρους εσωτερικής πολιτικής αντιπαράθεσης, ως εκ τούτου ανεύθυνα.
Ενώ έχει εσωτερικές αντιφάσεις και δεν φαίνεται να διαθέτει ενιαία θέση, ενώ βγάζει αρχικά οξύτατες και άστοχες ανακοινώσεις κατά της Εκκλησίας για να στείλει στη συνέχεια επιστολές μετάνοιας, προχωρώντας και σε συναντήσεις μαζί της, ξιφουλκεί κατά της Αντιπολίτευσης, κατηγορώντας την για διγλωσσία, απορυθμίζοντας αντί να σφυρηλατεί το εσωτερικό μέτωπο.
Άλλωστε η χαλαρή αντιμετώπιση του θέματος από την πλευρά του ΣΥΡΙΖΑ είναι γνωστή από παλαιά. Θυμίζω ότι κορυφαία στελέχη, νυν Υπουργοί του, την περίοδο 2007-2008, προέτρεπαν την τότε Κυβέρνηση της ΝΔ να δεχθεί τη γειτονική χώρα με τη συνταγματική ονομασία της.
Τώρα, επιδίδεται σε μυστική διπλωματία, χωρίς ενημέρωση της Αντιπολίτευσης.
Η Κυβέρνηση έχει ολοκληρωτικά την ευθύνη των χειρισμών για την εξέλιξη του θέματος. Η ΝΔ θα κινηθεί και πάλι με όρους εθνικής υπευθυνότητας.
Σας ευχαριστώ για την παρουσία σας στη σημερινή Συνέντευξη Τύπου.
Συνέντευξη Τύπου, με αφορμή την ολοκλήρωση του πρώτου κύκλου συναντήσεων με τις Δημοτικές Τοπικές Οργανώσεις της Νέας Δημοκρατίας στην Περιφερειακή Ενότητα Φθιώτιδας.
Θυμίζω ότι σκοπός αυτών των επισκέψεων, που θα πραγματοποιούνται τακτικά το 3ο τρίμηνο κάθε έτους, είναι η ανταλλαγή σκέψεων και απόψεων για τη συνεχή βελτίωση της λειτουργίας του Κόμματος και η προετοιμασία θεσμικής συμμετοχής, με ποιότητα και αποτελεσματικότητα, στη χάραξη και υλοποίηση στρατηγικών για την περιφερειακή ανάπτυξη στους κατά τόπους Δήμους.
Με την ευκαιρία της σημερινής συνάντησης, θέλω να ευχαριστήσω τους κ.κ. Δρακάκη Δημήτριο, Πρόεδρο Περιφερειακής Οργάνωσης ΝΔ Στερεάς Ελλάδας, Κανέλλο Στυλιανό, Πρόεδρο ΝΟΔΕ Φθιώτιδας, Ζαλοκώστα Ταξιάρχη, Σύνδεσμο Εκλογικής Ετοιμότητας στην Περιφερειακή Οργάνωση ΝΔ Στερεάς Ελλάδας και Κολώνια Ευάγγελο, πρώην πρόεδρο ΝΟΔΕ Φθιώτιδας, για τη συμμετοχή και δημιουργική συμβολή τους στην όλη διαδικασία.
Θέλω επίσης να ευχαριστήσω τις Τοπικές Οργανώσεις και τους Προέδρους αυτών για τη φιλοξενία, τη συμμετοχή και τη διάθεση «οικοδόμησης» συστηματικής συνεργασίας στη νέα προσπάθεια που ξεκινήσαμε.
Προσπάθεια που εκτιμώ ότι αρχίζει να φέρνει συγκεκριμένα, θετικά και μετρήσιμα αποτελέσματα.
Ποια είναι όμως τα βασικά συμπεράσματα των συναντήσεων;
1ο Συμπέρασμα: Η ασκούμενη Κυβερνητική πολιτική, όχι μόνο στο πεδίο της οικονομίας, αλλά και σε αυτά – ενδεικτικά – της υγείας, της παιδείας, της ασφάλειας, της διαχείρισης του προσφυγικού και μεταναστευτικού προβλήματος, είναι αδιέξοδη και αναποτελεσματική.
Οι πολίτες της Φθιώτιδας είναι σήμερα σε δυσμενέστερη θέση σε σχέση με το 2014.
Τρεις αριθμοί συμπυκνώνουν την οδυνηρή πραγματικότητα: έχουν επιβληθεί 14,5 δισ. ευρώ νέα μέτρα λιτότητας, οι ληξιπρόθεσμες οφειλές των ιδιωτών προς την εφορία ξεπέρασαν – για πρώτη φορά – τα 100 δισ. ευρώ και έχουν επιβληθεί κατασχέσεις σε 1 εκατομμύριο πολίτες. Οι δε μαζικοί ηλεκτρονικοί πλειστηριασμοί περιουσιών είναι «προ των πυλών».
Δυστυχώς, το αποτύπωμα της σημερινής διακυβέρνησης είναι οδυνηρό για τους πολίτες και του Νομού, ιδιαίτερα τα ασθενέστερα οικονομικά στρώματα.
2ο Συμπέρασμα: Τα ειδικότερα προβλήματα των πολιτών που αναδείχθηκαν είναι πολλά και ποικίλα, αρκετά δε πιεστικά.
Προβλήματα που άπτονται σχεδόν όλων των τομέων της δημόσιας σφαίρας.
Των υποδομών, όπως είναι η καλύτερη αξιοποίηση των λιμενικών υποδομών στις περιοχές που εφάπτονται του Μαλιακού Κόλπου και η ανάπτυξη τουριστικής διαδρομής στην παλαιά σιδηροδρομική γραμμή Τιθορέα – Λιανοκλάδι, πρόταση που δημόσια έχω καταθέσει από τον Οκτώβριο του 2016.
Της δραματικής υποβάθμισης της Πανελλήνιας Έκθεσης Λαμίας, χωρίς κανείς να γνωρίζει τους σχεδιασμούς της Κυβέρνησης.
Του πρωτογενούς, δευτερογενούς και τριτογενούς τομέα παραγωγής.
Της λειτουργίας δημοσίων υπηρεσιών, όπως είναι το καταργηθέν πλέον Υποθηκοφυλακείο / Κτηματολογικό Γραφείο Αταλάντης.
Της ασφάλειας, όπως είναι τα διογκωμένα προβλήματα ασφάλειας σε περιοχές, κυρίως, της Λοκρίδας.
Της υγείας, με τα μεγάλα και διογκωμένα προβλήματα στο Γενικό Νοσοκομείο Λαμίας, αλλά και στα Περιφερειακά Κέντρα Υγείας της Περιφερειακής Ενότητας.
Της εκπαίδευσης, της έρευνας και της καινοτομίας.
Προβλήματα που επιζητούν άμεσα λύσεις, και στα οποία προσπαθήσαμε, κυρίως μέσα από σχετικές Κοινοβουλευτικές διαδικασίες τις οποίες κατά καιρούς σας κοινοποιούμε, να αναδείξουμε.
Σε πολλές μάλιστα περιπτώσεις, λάθη, παραλείψεις, αλλά και μικροπολιτικές σκοπιμότητες της σημερινής Κυβέρνησης, είχαν ως αποτέλεσμα την οριστική απώλεια πολύτιμων πόρων που είχε εξασφαλίσει η προηγούμενη Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας για την περιοχή μας, με κόστος για τους συμπατριώτες μας.
3ον. Οι απαιτήσεις των πολιτών από τη Νέα Δημοκρατία είναι αυξημένες.
Αυτό δεν γίνεται για πρώτη φορά.
Πάντα στα δύσκολα, η πολιτική λύση αναζητείται από τη Νέα Δημοκρατία.
Το Κόμμα που ανταποκρίθηκε με επιτυχία, ουσιαστικά και πρωταγωνιστικά, στην ιστορική πρόσκληση και αποστολή.
Οικοδόμησε τη σύγχρονη δημοκρατία.
Σχεδίασε, υλοποίησε και εδραίωσε την ευρωπαϊκή θέση της χώρας.
Αύξησε τον πλούτο της, βελτιώνοντας το βιοτικό επίπεδο και την ευημερία των πολιτών.
Είπε τα μεγάλα «ΝΑΙ» και τα μεγάλα «ΟΧΙ», αποδεικνύοντας ότι μπορεί να υπηρετεί με ευθύνη την πατρίδα και τους πολίτες της.
Η Νέα Δημοκρατία έχει καταγράψει τις περισσότερες και σημαντικότερες επιτυχίες, τα μικρότερα λάθη και τις λιγότερες παραλείψεις συγκριτικά με τους πολιτικούς αντιπάλους της.
Γι’ αυτό, αν και διαχρονικά πολιτεύθηκε μακριά από ψεύδη και λαϊκισμούς, οι πολίτες με την εμπιστοσύνη τους, αθροιστικά, την έχουν αναδείξει ως την πρώτη, ως την πιο ισχυρή πολιτική δύναμη της χώρας.
Ως τον μεγάλο, μόνιμο και σταθερό πυλώνα του ελληνικού πολιτικού συστήματος.
Την αγωνιώδη δε προσπάθεια των πολιτικών αντιπάλων να διαβάλλουν τη Νέα Δημοκρατία, την αντιμετωπίζουμε με λίγες, καθαρές και σταθερές κουβέντες.
Η Νέα Δημοκρατία ήταν, είναι και θα είναι η μεγάλη, πατριωτική, φιλελεύθερη, κοινωνική και ριζοσπαστική πολιτική δύναμη της χώρας.
Είναι βαθιά δημοκρατική, πολυσυλλεκτική, συνθετική, συνεκτική, ορθολογική, στιβαρή, προσαρμοστική, γνήσια προοδευτική και αντιλαϊκιστική.
Με εκτεταμένες και βαθιές ρίζες στις λαϊκές δυνάμεις.
Οι οικονομικές, κοινωνικές και πολιτικές εξελίξεις τη φέρνουν και πάλι, με τη βούληση της πλειονότητας των πολιτών, στη διακυβέρνηση της χώρας.
Έχουμε χρέος έναντι της ιστορίας του έθνους και της παράταξης, του παρόντος και του μέλλοντος της πατρίδας και των πολιτών, να ανταποκριθούμε με επάρκεια και επιτυχία στη μεγάλη ευθύνη.
Με ποιότητα, με εσωτερική και εξωτερική αποτελεσματικότητα.
Είμαστε έτοιμοι!
Κλείνοντας, και με αφορμή τον 2ο κύκλο συναντήσεων που θα ξεκινήσω σε λίγες ημέρες στους Δήμους της Περιφερειακής Ενότητας με την πρωτοβουλία που καθιέρωσα πέρυσι υπό τον τίτλο: «Όλοι μαζί, με σχέδιο, για τη Φθιώτιδα του 2030», θέλω να επαναλάβω την πεποίθησή μου ότι στο δημόσιο βίο της περιοχής μας πρέπει να μηδενίσουμε την κενή περιεχομένου φλυαρία και να καλλιεργήσουμε περιβάλλον συστηματικού και τεκμηριωμένου διαλόγου, συνεργασίας και συντεταγμένης δράσης όλων των δημιουργικών κοινωνικών δυνάμεων της περιοχής.
Να προωθήσουμε, με σχέδιο, την ανάπτυξη, την απασχόληση, την κοινωνική συνοχή και την ευημερία όλων των πολιτών.
Στην πρόσφατη συζήτηση και ψήφιση του Πολυνομοσχεδίου είμασταν και πάλι «θεατές στην ίδια θεατρική παράσταση». Για πολλοστή φορά σε ασφυκτικές προθεσμίες, με σχετική χρονική καθυστέρηση, με τον καθιερωμένο πια υποκριτικό «αριστερό πόνο ψυχής» και με αόριστες υποσχέσεις για το μέλλον, ψηφίστηκαν από την Κυβερνητική πλειοψηφία προαπαιτούμενα για την ολοκλήρωση της 3ης αξιολόγησης.
Κάποιες, λίγες διατάξεις του Πολυνομοσχεδίου κινούνταν προς τη σωστή κατεύθυνση, αν και περιείχαν ασάφειες. Οι περισσότερες όμως διατάξεις επιβεβαιώνουν την αστοχία προηγούμενων ρυθμίσεων της σημερινής Κυβέρνησης, στρεβλώνουν τον ανταγωνισμό, «καζινοποιούν» τη χώρα, δημιουργούν νέες διοικητικές δομές με πρόσθετο κόστος και εγγενείς αδυναμίες, ανοίγουν «παράθυρα» εξαιρέσεων από το δημόσιο λογιστικό, είναι άτολμες, ημιτελείς και αποσπασματικές. Επιβεβαιώνεται έτσι ότι οι δήθεν «κόκκινες γραμμές» έχουν καταπατηθεί και η τυχοδιωκτική Κυβέρνηση του «ναι σε όλα» πουλάει «φύκια και μεταξωτές κορδέλες».
Όμως, για να δικαιολογήσει τη διγλωσσία και τις συνεχείς και ολοκληρωτικές υποχωρήσεις της, η Κυβέρνηση καταφεύγει σε νέο αφήγημα: ισχυρίζεται ότι με την ψήφιση του Πολυνομοσχεδίου ολοκληρώθηκε η αξιολόγηση «χωρίς ένα ευρώ νέα μέτρα», ότι η κατάσταση στην οικονομία βελτιώνεται και ότι ανοίγει ο δρόμος για «καθαρή έξοδο» από τα Μνημόνια.
Και πάλι όμως, δεν λέει την αλήθεια στους πολίτες.
1ον. Οι πολίτες ήδη βιώνουν τα νέα μέτρα για το 2018, ύψους 1,9 δισ. ευρώ.
Μέτρα όπως είναι οι πρόσθετες μειώσεις στα μισθολόγια, οι μειώσεις στις συντάξεις, η κατάργηση σειράς φοροαπαλλαγών, η αύξηση του ΦΠΑ στα νησιά, η μείωση του επιδόματος θέρμανσης, ο φόρος διαμονής, οι μεγαλύτερες επιβαρύνσεις στις ασφαλιστικές εισφορές. Και ακολουθούν και άλλα μέτρα, για μετά το 2018. Μέτρα που μειώνουν το διαθέσιμο εισόδημα όλων των πολιτών, αλλά επιβαρύνουν περισσότερο τα ασθενέστερα οικονομικά στρώματα.
2ον. Αφού χάθηκαν 3 χρόνια, η οικονομία, σε μακροοικονομικό επίπεδο, φτάνει στο επίπεδο που ήταν στο τέλος του 2014. Συνεπώς, η βελτίωση των περισσότερων δεικτών προκύπτει συγκριτικά με το χειρότερο σημείο στο οποίο η οικονομία «κατρακύλησε» επί ημερών της σημερινής Κυβέρνησης.
Όμως, σε μικροοικονομικό επίπεδο, η κατάσταση είναι χειρότερη. Οι πολίτες είναι σε πολύ δυσμενέστερη θέση σε σχέση με το 2014. Τρεις αριθμοί συμπυκνώνουν την οδυνηρή πραγματικότητα: έχουν ψηφιστεί 14,5 δισ. ευρώ νέα μέτρα λιτότητας, οι ληξιπρόθεσμες οφειλές των ιδιωτών προς την εφορία ξεπέρασαν – για πρώτη φορά – τα 100 δισ. ευρώ και έχουν επιβληθεί κατασχέσεις σε 1 εκατομμύριο πολίτες. Οι δε μαζικοί ηλεκτρονικοί πλειστηριασμοί περιουσιών είναι «προ των πυλών».
3ον. Πλήρης και καθαρή έξοδος από τα μνημόνια, κάτι που θα ήταν και το επιθυμητό, σήμερα δεν είναι εφικτή.
Και αυτό γιατί η Κυβέρνηση έχει ψηφίσει νέα μέτρα λιτότητας για μετά τη λήξη του τρέχοντος προγράμματος, έχει δεσμευτεί σε υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα για πολλά χρόνια μετά το 2018, ενώ η υλοποίηση των αναγκαίων παρεμβάσεων για τη ρύθμιση του χρέους όχι μόνο έχει μετατεθεί για μετά το καλοκαίρι, αλλά εκτιμάται ότι θα συνοδευτεί και από κάποιον αυστηρό μηχανισμό επιτήρησης και εποπτείας.
Και φυσικά τα όποια ταμειακά αποθέματα δημιουργούνται με τη χρήση δανειακών πόρων, με την ακριβή έξοδο στις αγορές, με την υπερφορολόγηση των πολιτών, με το υποχρεωτικό «σκούπισμα» των ταμειακών διαθεσίμων φορέων του Δημοσίου και με την εσωτερική στάση πληρωμών. Δηλαδή, εις βάρος της πραγματικής οικονομίας.
Και ενώ αυτή είναι η πραγματικότητα, ο Πρωθυπουργός, κατά την προσφιλή τακτική του, σχετικοποιεί τη σημασία των λέξεων, προσπαθώντας να διαμορφώσει κλίμα αισιοδοξίας, για κάθε χρήση. Αισιοδοξία η οποία, όπως και στις προηγούμενες περιπτώσεις, διαψεύδεται από την ζωή. Αυτό έγινε πριν τις πρώτες εκλογές του 2015, κατά τη διάρκεια της διαπραγμάτευσης του 1ου εξαμήνου του 2015, πριν το δημοψήφισμα του 2015, πριν την ολοκλήρωση των δύο πρώτων αξιολογήσεων.
Αυτό θα γίνει και τώρα. Οι λεκτικές ακροβασίες και τα επικοινωνιακά περιτυλίγματα δεν αναιρούν την οδυνηρή πρόσκρουση με την πραγματικότητα. Πραγματικότητα που βιώνουν, επώδυνα, οι πολίτες. Και θα συνεχίσουν να τη βιώνουν όσο παραμένει η σημερινή Κυβέρνηση.
