Μήνας: Απρίλιος 2017

Δελτίο Τύπου σχετικά με επανακατάθεση Ερώτησης για τον αξονικό τομογράφο του Γενικού Νοσοκομείου Λαμίας

Ο Βουλευτής Φθιώτιδας της Νέας Δημοκρατίας, κ. Χρήστος Σταϊκούρας, επανακατέθεσε σήμερα την Ερώτηση σχετικά με τα σοβαρά προβλήματα στη λειτουργία του αξονικού τομογράφου στο Γενικό Νοσοκομείο Λαμίας, δεδομένου τόσο του ότι η Κυβέρνηση δεν έχει δώσει μέχρι σήμερα λύση στο σοβαρό αυτό πρόβλημα που εξακολουθεί να υφίσταται και αφορά στην υγεία των πολιτών της Φθιώτιδας και της ευρύτερης περιοχής, όσο και του ότι το αρμόδιο Υπουργείο Υγείας δεν έχει απαντήσει στην προηγούμενη Ερώτηση μετά την παρέλευση της σχετικής προθεσμίας.

Ακολουθεί το κείμενο της Ερώτησης και επισυνάπτεται σχετικό υλικό.

Ερώτηση

προς το Υπουργείο Υγείας

 

Θέμα: Σοβαρά προβλήματα στη λειτουργία του αξονικού τομογράφου στο Γενικό Νοσοκομείο Λαμίας (επανακατάθεση προηγούμενης Ερώτησης υπ’ αριθ. πρωτ. 3920/06.03.2017, η οποία ουδέποτε απαντήθηκε από το Υπουργείο Υγείας).

Πρόσφατα δυσάρεστα περιστατικά που συνέβησαν στο Γενικό Νοσοκομείο Λαμίας (ΓΝΛ) λόγω βλάβης που παρουσίασε για πολλοστή φορά ο αξονικός τομογράφος του νοσοκομείου αλλά και η εξέλιξη της κατάστασης σε ότι αφορά την προμήθεια νέου αξονικού τομογράφου, με αναγκάζουν να επανέλθω στο θέμα.

Για ακόμα μία φορά διαπιστώνεται πως τα προβλήματα σε ένα από τα κεντρικότερα νοσοκομεία της χώρας, όχι απλά δεν επιλύονται, αλλά διογκώνονται επικίνδυνα.

Και υπαρχουν στοιχεία που επιβεβαιώνουν τα παραπάνω.

Στις 17 Σεπτεμβρίου 2014, με έγγραφό του (βλέπετε συνημμένο 1), ο τότε Διοικητής του ΓΝΛ κ. Αναστάσιος Σεπετής, ζητά από το Υπουργείο Υγείας και Οικονομικών, την «κατ’ εξαίρεση έγκριση προμήθειας Αξονικού Τομογράφου για τις ανάγκες του ΓΝΛ, προϋπολογισμού 250.000 ευρώ με ΦΠΑ».

Κατόπιν τούτων, με βάση έγγραφο του Τμήματος Βιοϊατρικής Τεχνολογίας του ΓΝΛ, ζητήθηκε από την Πολιτεία η χρηματοδότηση για «την προμήθεια Αξονικού Τομογράφου 16 τομών, με συνημμένες τις τεχνικές προδιαγραφές, προϋπολογισμού δαπάνης 250.000 με ΦΠΑ».

Πράγματι, μόλις 8 ημέρες αργότερα, στις 25 Σεπτεμβρίου 2014, και μετά από σχετικό έγγραφο του Υπουργείου Υγείας, μεταφέρθηκαν με απόφασή μου (βλέπετε συνημμένο 2) οι σχετικές πιστώσεις, εκτός Προϋπολογισμού του ΓΝΛ, από το τακτικό αποθεματικό της χώρας για την προμήθεια Αξονικού Τομογράφου.

Στη συνέχεια, με έγγραφο του Υπουργείου Υγείας, της 25ης Νοεμβρίου 2014, επιχορηγήθηκε το ΓΝΛ για την προμήθεια Αξονικού Τομογράφου.

Ακολούθως, άλλαξε η Κυβέρνηση και το ΓΝΛ, επί μακρόν, έμεινε ουσιαστικά «ακέφαλο».

Σύμφωνα με έγγραφο του Διοικητή α.α. κ. Γεώργιου Παπανάγνου, της 9ης Δεκεμβρίου 2015 (βλέπετε συνημμένο 3), παρά τα απανωτά έγγραφα που οι υπηρεσίες του Νοσοκομείου απέστειλαν για τη συγκεκριμένη προμήθεια, τόσο το Φεβρουάριο όσο και το Μάιο του 2015, «δεν υπάρχει καμία ενημέρωση για την εξέλιξη του θέματος».

Τα ίδια επανέλαβε και σε επιστολή του ο κ. Παπανάγνου, προς την 5η ΥΠΕ Θεσσαλίας και Στερεάς Ελλάδας, στις 14 Ιανουαρίου 2016 (βλέπετε συνημμένο 4).

Προσπάθησα μέσα από συνεχείς κοινοβουλευτικές μου παρεμβάσεις να αναδείξω το θέμα και να ευαισθητοποιήσω την Κυβέρνηση.

Τελικά, ο Αναπληρωτής Υπουργός Υγείας κ. Πολάκης απάντησε επί του θέματος, σε σχετική Κοινοβουλευτική μου Ερώτηση, στις 12 Σεπτεμβρίου 2016 (βλέπετε συνημμένο 5).

Αφού έδωσε τις δικές του εξηγήσεις για την μέχρι τότε καθυστέρηση, τόνισε:

«Ο Αξονικός Τομογράφος, αξίας 250.000 ευρώ, είναι αναγκαίος για το Νοσοκομείο. Θα προκηρυχθούν οι διαγωνισμοί. Έχουμε συνεννοηθεί και με την τεχνική υπηρεσία να βγάλει την έγκριση σκοπιμότητας, που απαιτείται τώρα. Έχει παραταθεί το πρόγραμμα προμηθειών υγείας του 2014 για χρήση ακόμα και τώρα όποιων υπολοίπων υπάρχουν. Μπορούν να τα χρησιμοποιήσουν. Άρα, μπορεί να γίνει ο διαγωνισμός για να αγοραστεί ο αξονικός».

Και συμπληρώνει: «Τέλος πάντων, μην ανησυχείτε! Δεν πρόκειται να χαθεί ούτε ένα ευρώ από αυτά τα οποία στείλατε τότε ως Υπουργός στο Νοσοκομείο Λαμίας».

Από τότε έχουν περάσει 6 μήνες και νέος αξονικός τομογράφος δεν υπάρχει στο ΓΝΛ.

ΕΡΩΤΑΤΑΙ

ο κ. Υπουργός:

  1. Ποια είναι η εξέλιξη της κάταστασης στο θέμα της προμήθειας νέου αξονικού τομογράφου για το Γενικό Νοσοκομείο Λαμίας, δεδομένης της δέσμευσης της πολιτικής ηγεσίας του Υπουργείου Υγείας πως δεν θα χαθεί ούτε ένα ευρώ από τα χρήματα που έχει εξασφαλίσει η προηγούμενη Κυβέρνηση για το συγκεκριμένο θέμα;
  1. Σε ποιες άμεσες ενέργειες προτίθεται να προβεί το Υπουργείο, ώστε να αποκατασταθεί η λειτουργία του υπάρχοντος αξονικού τομογράφου του Γενικού Νοσοκομείου Λαμίας;

Ο Ερωτών Βουλευτής

Χρήστος Σταϊκούρας

Τοποθέτηση στην παρουσίαση του βιβλίου “Αντεπίθεση πυρών” του Pierre Bourdieu

Κυρίες και Κύριοι,

Θέλω να ευχαριστήσω τις Εκδόσεις Πατάκη, τον ΙΑΝΟ και τον Καθηγητή κ. Παναγιωτόπουλο, για την πρόσκληση που μου απηύθυναν να συμμετάσχω στη σημερινή συζήτηση με αφορμή την έκδοση του βιβλίου «ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ ΠΥΡΩΝ», του Γάλλου κοινωνιολόγου Pierre Bourdieu.

Για μένα, η αποδοχή της πρόσκλησης ήταν πρόκληση και ευκαιρία.

Πρόκληση να ιχνηλατήσω τους προβληματισμούς του συγγραφέα.

Πρόκληση να παρακολουθήσω τις σκέψεις και θέσεις του, για ζητήματα επίκαιρα, δύσκολα, ακανθώδη. Ζητήματα ιδεολογικά, πολιτικά, κοινωνικά, πολιτιστικά, αξιακά.

Ήταν όμως και ευκαιρία να διαπιστώσω τις αποκλίσεις μεταξύ των προτάσεων που διατυπώνει ο συγγραφέας, και οι οποίες διακρίνονται από ένα «αριστερό πρόσημο», και των πολιτικών της σημερινής διακυβέρνησης στη χώρα μας, που δήθεν διαπνέεται από αριστερές αντιλήψεις.

Επίσης, ήταν ευκαιρία να διακρίνω τις σημαντικές διαφορές, αλλά και τα κοινά σημεία, που έχουν οι προτάσεις του συγγραφέα, με την ιδεολογία, όχι του νεοφιλελευθερισμού που αναφέρει το βιβλίο, αλλά του κοινωνικού φιλελευθερισμού, της κοινωνικής οικονομίας της αγοράς, την οποία υιοθετώ και υποστηρίζω.

Συνεπώς σήμερα, αισθάνομαι δικαιωμένος γι’ αυτή την επιλογή μου.

Η ξενάγηση στις σελίδες του βιβλίου είναι εξαιρετικά ενδιαφέρουσα και χρήσιμη.

Βιβλίο το οποίο μπορεί να αποτελέσει εφαλτήριο για γόνιμη σκέψη και ουσιαστική συζήτηση.

Ακόμη και αν κάποιος, όπως εγώ, διαφωνεί με τις απόψεις του συγγραφέα.

Κυρίες και Κύριοι,

Η τοποθέτησή μου εδράζεται σε ορισμένες παρατηρήσεις επί σκέψεων που διατρέχουν το βιβλίο.

Με ορισμένες από αυτές συμφωνώ.

Με αρκετές διαφωνώ.

1η Παρατήρηση: Ορθώς ο συγγραφέας αναφέρεται στο σημαντικό ρόλο του συλλογικού, του οικουμενιστή, του δημόσια αποτελεσματικά διανοούμενου.

Του διανοούμενου που είναι προσδεδεμένος στο άρμα της αντικειμενικότητας, της εντιμότητας και της ανιδιοτέλειας.

Του διανοούμενου με πλήρη αφοσίωση στον διεθνισμό και απόλυτη δέσμευση στον επαγγελματισμό.

Του διανοούμενου ως δημιουργού στη βάση της αυτονομίας που του προσφέρει ο ειδικός του χώρος παραγωγής.

Του διανοούμενου που συμμετέχει σε δεξαμενές σκέψεις, σε διανοητικά συλλογικά σώματα.

Του διανοούμενου που δεν διακατέχεται, όπως πολλές φορές γίνεται σήμερα, από τη λογική της καταγγελίας, της συκοφάντησης, του «σλογκανισμού» και της διαστρέβλωσης της σκέψης του αντιπάλου.

Του διανοούμενου που προβάλλει τον ορθό λόγο και καθοδηγεί, ορθολογικά, την κοινωνία.

Του διανοούμενου που δεν έχει μία κλίση προς έναν «επαναστατισμό» άνευ αντικειμένου και αποτελέσματος.

Του διανοούμενου που δεν χρησιμοποιεί τη χώρα του, όπως έγινε στη δική μας περίπτωση το 2015, ως case study για την εμπειρική επαλήθευση επιστημονικών θεωριών.

Του διανοούμενου που δεν φέρει κομματικές παρωπίδες, οι οποίες τον καθοδηγούν ή τον αναγκάζουν να διατυπώσει πολιτικές απόψεις για τις οποίες, αργότερα, μετανιώνει.

Οι δημόσιες δηλώσεις τέτοιων διανοούμενων σήμερα, για πρόσφατες θέσεις που πήραν, δεν είναι και λίγες.

2η Παρατήρηση: Ορθώς ο συγγραφέας αναφέρεται στα «κοινωνικά κινήματα».

Πως όμως διαμορφώθηκαν αυτά τα «κοινωνικά κινήματα» στην Ελλάδα;

Μήπως δεν ήταν, σε αρκετές περιπτώσεις, «κοινωνικά», αλλά ήταν απολύτως «συντεχνιακά», καθώς, πολλές φορές, εκπροσωπούσαν ιδιοτελή συμφέροντα συνδικαλιστών σε βάρος του δημοσίου συμφέροντος και της κοινωνίας;

Μήπως δεν ήταν καν «κινήματα», αλλά ήταν «μειοψηφίες», οι οποίες εκμεταλλευόμενες, πολλές φορές, συνθήκες και ανοχές, έκρυβαν την έλλειψη μαζικότητας;

Η αλήθεια είναι ότι αυτές οι «συντεχνιακές μειοψηφίες», με το μανδύα της «αριστερής κοινωνικής δικαιοσύνης», απέρριπταν κάθε προσπάθεια αλλαγής του εγχώριου κοινωνικού και οικονομικού υποδείγματος.

Έμπαιναν φραγμός σε κάθε μεταρρύθμιση που θα συρρίκνωνε την προσοδοθηρική τους τακτική.

Έκλειναν λιμάνια, έκλειναν τα κέντρα των πόλεων, εμπόδιζαν τη λειτουργία σχολείων και πανεπιστημίων [όπως σήμερα], προπηλάκιζαν πολιτικούς και πολίτες, χρησιμοποιούσαν ακραίες και χυδαίες φράσεις για πολιτικούς, συγκροτούσαν το κίνημα των αγανακτισμένων, συμμετείχαν στο κίνημα του «δεν πληρώνω».

Αλήθεια, σήμερα, που οι πολιτικές που – θεωρητικά – αντιμάχονταν υλοποιούνται, και μάλιστα στον υπερθετικό βαθμό, αυτά τα δήθεν «κοινωνικά κινήματα» που πήγαν;

Μήπως εγκολπώνονται στην κοινοβουλευτική πλειοψηφία;

Νομίζω την απάντηση, μαζί με μία προτροπή, την δίνει ο ίδιος ο συγγραφέας:

«Ας σταματήσουν πλέον κάποιοι να περνούν με άνεση από τον κομφορμισμό της ανατροπής και της υποχρεωτικής ριζοσπαστικότητας, στον κομφορμισμό της συναινετικής ένταξης».

3η Παρατήρηση: Ορθώς ο συγγραφέας αναφέρεται «στην πολιτική της αποπολιτικοποίησης», στην πολιτική που απομακρύνεται διαρκώς από τους απλούς πολίτες.

Πράγματι, είναι ανάγκη να αποκαταστήσουμε την πολιτική.

Να της δώσουμε νόημα, προτείνοντας σχέδια με προοπτική.

Να της δώσουμε περιεχόμενο, σε ένα οικονομικό και κοινωνικό τοπίο το οποίο γνώρισε, τα τελευταία χρόνια, σε εθνικό, ευρωπαϊκό και παγκόσμιο επίπεδο, τεράστιες αναταράξεις.

Για να γίνει όμως αυτό, όπως υποστηρίζει και ο συγγραφέας, θα πρέπει να σταματήσουμε να βαυκαλιζόμαστε με αυταπάτες, να σταματήσουμε να καλλιεργούμε ψευδαισθήσεις, να σταματήσουμε να βρίσκουμε άλλοθι σε δράσεις χωρίς αποτελεσματικότητα.

Καλύτερη διατύπωση, και μάλιστα από τα αριστερά, του τι συμβαίνει σήμερα στη χώρα μας δεν θα μπορούσα να βρω.

Να προσθέσω μάλιστα άλλη μία αναφορά του:

«Αρκετά πλέον με τις υπεκφυγές και τις αναβολές όλων αυτών των «υπευθύνων» που εκλέξαμε και οι οποίοι μας κατηγορούν ως «ανεύθυνους» όταν τους υπενθυμίζουμε τις υποσχέσεις που μας έδωσαν».

Θα έρθει σύντομα η ώρα που κάποιοι θα εισπράξουν το αντίτιμο της μακροχρόνιας πλειοδοσίας και θα πληρώσουν το κόστος του λαϊκισμού.

4η Παρατήρηση: Ορθώς ο συγγραφέας υποστηρίζει ότι θα πρέπει να είμαστε πολύ προσεκτικοί όταν χρησιμοποιούμε «ευφημισμούς ή διφορούμενες λέξεις».

Όπως είναι η λέξη «μεταρρύθμιση».

Πράγματι, ας μην «βαπτίζουν» κάποιοι, εντός και εκτός χώρας, τα επώδυνα δημοσιονομικά μέτρα, δήθεν «διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις».

Γιατί τότε οι πραγματικές διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις, αυτές με «αναπτυξιακό πρόσημο», που βελτιώνουν τη διαρθρωτική ανταγωνιστικότητα της οικονομίας, ενισχύουν την επιχειρηματικότητα και δημιουργούν νέες θέσεις απασχόλησης, χάνουν το νόημά τους και ταυτίζονται, στα μάτια των πολιτών, με τα μέτρα λιτότητας.

Δυσκολεύοντας την αναγκαία κοινωνική συνεννόηση για την υλοποίησή τους.

5η Παρατήρηση: Ορθώς ο συγγραφέας αναφέρεται στη σημασία του ρόλου του Κράτους.

Έχουμε όμως εντελώς διαφορετική προσέγγιση επί αυτού.

Άλλωστε, όπως παραδέχεται και ο συγγραφέας:

«Δέκα χρόνια σοσιαλιστικής εξουσίας ήταν αρκετά για να οδηγήσουν στην πλήρη κατάρρευση της εμπιστοσύνης στο Κράτος και στην πλήρη κατάργηση του Κράτους Πρόνοιας».

Προσθέτει μάλιστα:

«Το ότι οι σοσιαλιστές υπήρξαν λιγότερο σοσιαλιστές απ’ ότι διατείνονταν ότι είναι δεν θα πείραζε κανέναν. Αυτό όμως που προκαλεί κατάπληξη είναι ο βαθμός στον οποίο κατάφεραν να συμβάλουν στην καταρράκωση του Δημοσίου».

Σήμερα, το τίμημα της αποκρατικοποίησης της ΤΡΑΙΝΟΣΕ και η χρηματιστηριακή αποτίμηση της ΔΕΗ, επιβεβαιώνουν απολύτως τον συγγραφέα.

Το ζήτημα, συνεπώς, δεν είναι αν το Κράτος είναι το «αριστερό» ή το «δεξί χέρι».

Για εμένα, το ζήτημα είναι εάν θα είναι αποτελεσματικό, σύγχρονο και παραγωγικό, μέσα από διαδικασίες αξιολόγησης, χωρίς φαινόμενα διαφθοράς, νεποτισμού και ευνοιοκρατίας, που υφίστανται, διαχρονικά, στην Ελληνική δημόσια διοίκηση.

Για εμένα, το κράτος θα πρέπει να παρεμβαίνει και να μεριμνά για τη βέλτιστη λειτουργία του μηχανισμού της αγοράς και την εξασφάλιση της μέγιστης οικονομικής αποτελεσματικότητας, την κοινωνικά δικαιότερη κατανομή του εισοδήματος και του παραγόμενου πλούτου και τη σταθεροποίηση της οικονομίας.

Το μείγμα, βέβαια, αγοράς και κράτους μπορεί να ποικίλλει, ανάλογα με τις περιστάσεις, τις ανάγκες και τις προτιμήσεις της κοινωνίας.

6η Παρατήρηση: Ο συγγραφέας, σε αρκετά άρθρα του, αντιδιαστέλει τον κρατισμό με τον νεοφιλελευθερισμό.

Θεωρώντας ότι για τα πάντα φταίει, όπως ισχυρίζεται, η απόλυτη επικράτηση του νεοφιλελευθερισμού.

Ορισμένες σκέψεις επί αυτού;

1η Σκέψη: Αλήθεια, για τα διαχρονικά προβλήματα της χώρας μας φταίει η επικράτηση, δήθεν, του «νεοφιλελευθερισμού» ή η επικράτηση του κρατισμού;

Για εμένα, ο κρατισμός που εδραιώθηκε και διευρύνθηκε τη δεκαετία του ‘80 αποτέλεσε το ιδανικό περιβάλλον για την ιδεολογική κυριαρχία της αριστεράς.

Οι καθολικές κρατικές ρυθμίσεις, η επέκταση του δημοσίου τομέα, η κατασπατάληση των δημοσίων πόρων, η διαφθορά, η αδιαφορία για την ανταγωνιστικότητα της οικονομίας, ο εκτοπισμός της ιδιωτικής δραστηριότητας, η κρατικοποίηση πολλών διαστάσεων της οικονομίας, η επέκταση του στρεβλού συνδικαλισμού και ο άκρατος λαϊκισμός επέτρεψαν σε ιδέες που αντιμάχονταν την ελευθερία του ατόμου, που εναντιώνονταν τον υγιή ανταγωνισμό, που αδιαφορούσαν για την ουσιαστική κοινωνική δικαιοσύνη, που δεν λογάριαζαν την οικονομική αποτελεσματικότητα, να κυριαρχήσουν.

2η Σκέψη: Ο συγγραφέας, δυστυχώς κατά την άποψή μου, δεν κάνει καμία αναφορά στο πλαίσιο ιδεών, αρχών και πρακτικών που αναδείχθηκε και εδραιώθηκε μεταπολεμικά στην Ευρώπη.

Το ιδεολογικό πλαίσιο του κοινωνικού φιλελευθερισμού ή της κοινωνικής οικονομίας της αγοράς, το οποίο υποστηρίζω.

Η κοινωνική οικονομία της αγοράς αναφέρεται ουσιαστικά στους μηχανισμούς της αγοράς που εξασφαλίζουν τη μέγιστη οικονομική αποτελεσματικότητα, αλλά και την κοινωνικά δικαιότερη κατανομή των εισοδημάτων και του παραγόμενου πλούτου.

3η Σκέψη: Αν πράγματι είχαν κυριαρχήσει, κατά το παρελθόν, οι αρχές του νεοφιλελευθερισμού στη χώρα μας, οι επιλογές της σημερινής Κυβέρνησης, μιας Κυβέρνησης με δήθεν αριστερή ιδεολογία και κοινωνική ευαισθησία, για μείωση του αφορολόγητου, για περικοπή των συντάξεων, για οριζόντιο και αυτόματο «κόφτη», για αιώνιο υπερταμείο αποκρατικοποιήσεων, πως θα χαρακτηρίζονταν;

Αυτά είναι τα πραγματικά μέτρα ακραίας νεοφιλελεύθερης κοπής.

7η Παρατήρηση: Ορθώς ο συγγραφέας αναφέρεται στα δομικά προβλήματα της Ευρώπης.

Την τελευταία περίοδο, η Ευρώπη έχει βρεθεί αντιμέτωπη με τρεις μεγάλες κρίσεις:

  • Τη θεσμική του 2005, με την αποτυχία του σχεδίου για «Σύνταγμα της Ευρώπης».
  • Την οικονομική του 2010, με την κρίση του ευρώ.
  • Την πολιτική και κοινωνική του 2015, με την έκρηξη του προσφυγικού-μεταναστευτικού προβλήματος.

Σε αυτές προστέθηκε η έκρηξη της τρομοκρατίας, με τις επιθέσεις μίσους σε Ευρωπαϊκές πρωτεύουσες.

Πράγματι, η Ευρωπαϊκή Ένωση δείχνει στα μάτια πολλών Ευρωπαίων αναποτελεσματική.

Ένας γραφειοκρατικός οργανισμός, αδύναμος να δώσει λύσεις στην ανεργία, στην ανέχεια, στην ανασφάλεια.

Με το εγχείρημα της οικονομικής και νομισματικής ενοποίησης, δομικά και θεσμικά, ημιτελές.

Με ένα «χάσμα» ανταγωνιστικότητας, το οποίο αποτυπώνεται σε έναν πλεονασματικό Βορρά και σε έναν ελλειμματικό Νότο.

Με τις ηγεσίες της αδυνατούσες να διαχειριστούν τις συνέπειες της κρίσης.

Με «κοντόφθαλμες» προσεγγίσεις, δογματισμούς, πρακτικές επιβολής, γεωγραφικούς διαχωρισμούς.

Και με τον φόβο μπροστά στις απαιτήσεις της παγκοσμιοποίησης και της τεχνολογικής προόδου, να έχει δημιουργήσει ένα «πολιτικό και κοινωνικό θερμοκήπιο», όπου φύονται λαϊκισμός, μισαλλοδοξία και εθνικισμός.

Η επικράτηση όμως του λαϊκισμού, του εθνικισμού και των μυωπικών εθνικών ανταγωνισμών θα είναι τραγωδία για όλους.

Για το λόγο αυτό, η συμπλήρωση 60 ετών από τότε που ξεκίνησε στη Ρώμη η πορεία της ενωμένης Ευρώπης, προσφέρεται για μία αξιολόγηση των μέχρι σήμερα πεπραγμένων, ανάδειξη των σφαλμάτων και των προβλημάτων και αναζήτηση λύσεων.

Η απάντηση θα πρέπει να είναι περισσότερη Ευρώπη.

Γιατί;

Γιατί η ευρωπαϊκή πορεία είναι μια ιστορία ειρήνης, δημοκρατίας, αλληλεγγύης και ελευθερίας, αλλά και ευημερίας, ισότητας, ευζωίας και βιωσιμότητας.

Ενδεικτικά να ορισμένα στοιχεία:

  • Διατρέχουμε την πιο μακρά περίοδο ειρήνης και σταθερότητας. Η Ευρωπαϊκή Ένωση τιμήθηκε, το 2012, με το βραβείο Νόμπελ Ειρήνης, για τη συμβολή της στη μετατροπή της Ευρώπης από «ήπειρο πολέμου σε ήπειρο ειρήνης».
  • Το 1957, μόνο 12 από τα σημερινά κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης ήταν δημοκρατίες. Σήμερα είναι 28. Η μεγαλύτερη ένωση δημοκρατιών στον κόσμο.
  • Τα κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης αντιπροσωπεύουν το 1/3 του συνόλου των ελεύθερων χωρών στον κόσμο.
  • Το μέσο κατά κεφαλήν ΑΕΠ στην Ένωση έχει σχεδόν διπλασιαστεί την τελευταία εικοσαετία. Η αύξηση ήταν πάνω από δεκαπλάσια για ορισμένα από τα φτωχότερα μέλη της.
  • Το ευρώ είναι το δεύτερο σημαντικότερο αποθεματικό νόμισμα παγκοσμίως.
  • Η Ευρωπαϊκή Ένωση χρηματοδοτεί το 1/4 των κονδυλίων για την έρευνα παγκοσμίως, ενώ το 1/3 των αιτήσεων διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας υποβάλλονται από την Ευρώπη.
  • 6,5 εκατ. Ευρωπαίοι πολίτες εργάζονται σε άλλο κράτος-μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
  • Το πρόγραμμα Erasmus, από το 1987, έχει προσφέρει σε 9 εκατ. άτομα την ευκαιρία να σπουδάσουν, να καταρτιστούν, να εκτελέσουν εθελοντική εργασία ή να αποκτήσουν επαγγελματική πείρα στο εξωτερικό.
  • Η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει το υψηλότερο ποσοστό προσχολικής εκπαίδευσης.
  • Οι πολίτες της ΕΕ ζουν 8 χρόνια περισσότερο από τον παγκόσμιο μέσο όρο.
  • Ευρωπαϊκές πόλεις συγκαταλέγονται μεταξύ αυτών με τα χαμηλότερα επίπεδα ατμοσφαιρικής ρύπανσης σε παγκόσμιο επίπεδο.
  • Η ανακύκλωση των απορριμμάτων αυξήθηκε, οι εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα μειώθηκαν κατά 25%, η παραγωγή ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές ενέργειας είναι τρεις φορές περισσότερη ανά άτομο σε σχέση με τον παγκόσμιο μέσο όρο.
  • Η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι ο μεγαλύτερος εμπορικός συνασπισμός παγκοσμίως. Οι συνολικές εξαγωγές αντιπροσωπεύουν πάνω από το 1/3 του συνόλου των παγκόσμιων εξαγωγών, 2,5 φορές τις εξαγωγές της Κίνας και πάνω από 3 φορές τις εξαγωγές των ΗΠΑ.

Η απάντηση συνεπώς δεν πρέπει να είναι η συρρίκνωση της Ευρώπης, αλλά η εμβάθυνση της Ευρώπης. Η ενδυνάμωση της Ευρώπης. Με ενισχυμένη τη δημιουργική αλληλεγγύη.

Η Ελλάδα έχει περισσότερο από ποτέ ανάγκη την Ευρώπη.

Οι βασικοί λόγοι που ώθησαν τον Κωνσταντίνο Καραμανλή να κατευθύνει την Ελλάδα στην καρδιά της Ευρώπης, διατηρούν σήμερα την επικαιρότητά τους αναλλοίωτη.

Ασφάλεια, ευημερία και Δημοκρατία μπορούν να υπηρετηθούν μόνο εντός της Ευρώπης.

Εντός της Ευρωζώνης. Εντός του ευρωπαϊκού πυρήνα.

Πρέπει να είμαστε παρόντες και ενεργοί στη συζήτηση για το μέλλον της Ευρώπης.

Ερώτηση για τα προβλήματα χρηματοδότησης και λειτουργίας του Φορέα Διαχείρισης Εθνικού Δρυμού Παρνασσού

Ερώτηση

προς το Υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας

Αθήνα, 06.04.2017

Θέμα: Προβλήματα χρηματοδότησης και λειτουργίας του Φορέα Διαχείρισης Εθνικού Δρυμού Παρνασσού.

Σύμφωνα με δημοσιεύματα αλλά και με την ανακοίνωση των εργαζομένων του Φορέα Διαχείρισης Εθνικού Δρυμού Παρνασσού, το Κέντρο Είσπραξης Ασφαλιστικών Οφειλών (Κ.Ε.Α.Ο.) προέβη σε κατάσχεση των τραπεζικών λογαριασμών του ΦΔΕΔ Παρνασσού, αφού έχουν βεβαιωθεί εις βάρος του Φορέα ληξιπρόθεσμες οφειλές  προς τον ΕΦΚΑ συνολικού ποσού 8.693,31 ευρώ.

Να σημειωθεί ότι η ανακοίνωση αναφέρει ότι η χρηματοδότηση του Φορέα γίνεται από το Πράσινο Ταμείο ΥΠΕΝ.

Επίσης, οι πληρωμές μισθοδοσίας και ασφαλιστικών εισφορών των υπαλλήλων του Φορέα, σύμφωνα με έγγραφο του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους αρ.πρωτ. ΕΑΠ 2000078ΕΞ2014, γίνονται μέσω της Ενιαίας Αρχής Πληρωμών στην οποία εντάχθηκαν στις 22/04/2016 και οι 28 Φορείς Προστατευόμενων Περιοχών σε όλη την Ελλάδα.

Η έγκριση της χρηματοδότησης των Φορέων Διαχείρισης Προστατευόμενων Περιοχών υπεγράφη μόλις στις 07.03.2017 (ΑΔΑ: ΩΤΘ446Ψ844-ΠΨ0), ενώ η  σχετική Υ.Α. (ΦΕΚ 1133/31.03.2017) με θέμα «Έγκριση των προϋπολογισμών οικονομικού έτους 2017 των 28 λειτουργούντων Φορέων Διαχείρισης Προστατευόμενων Περιοχών εκδόθηκε την 31.03.2017.

Παρ’όλα τα παραπάνω όμως, τα προβλήματα χρηματοδότησης από το Πράσινο Ταμείο είναι τεράστια αν και το πρόγραμμα «τρέχει» για 2η συνεχόμενη χρονιά.

Συγκεκριμένα και σύμφωνα με την ανακοίνωση, οι εργαζόμενοι παραμένουν 5 μήνες απλήρωτοι ενώ απλήρωτες παραμένουν και οι ασφαλιστικές και φορολογικές υποχρεώσεις του Φορέα.

Επιπλέον τα τέλη κυκλοφορίας και οι ασφάλειες των οχημάτων δεν έχουν πληρωθεί καθώς ζητήθηκε από το Πράσινο Ταμείο να πληρωθούν απολογιστικά, δηλαδή να τα πληρώσει πρώτα ο Φορέας από άλλους πόρους, να αποσταλούν τα αντίστοιχα παραστατικά εξόφλησης και μετά να πληρωθούν από το Πράσινο Ταμείο.

Κατόπιν των ανωτέρω,

ΕΡΩΤΑΤΑΙ

Ο κ. Υπουργός:

Σε ποιες συγκεκριμένες ενέργειες  προτίθεται να προβεί το Υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας προκειμένου να επιλυθούν τα προβλήματα χρηματοδότησης και λειτουργίας του Φορέα Διαχείρισης Εθνικού Δρυμού Παρνασσού ώστε να διασφαλιστεί ο σκοπός ίδρυσής του;

Ο Ερωτών Βουλευτής

Χρήστος Σταϊκούρας

Επίκαιρη Ερώτηση σχετικά με τη χρηματοδότηση δράσεων από προϊόντα εγκληματικών ενεργειών κατά του Ελληνικού Δημοσίου και διάθεση ποσού για κοινωνικούς σκοπούς

Επίκαιρη Ερώτηση

προς το Υπουργείο Οικονομικών

Αθήνα, 06 Απριλίου 2017

Θέμα: Χρηματοδότηση δράσεων από προϊόντα εγκληματικών ενεργειών κατά του Ελληνικού Δημοσίου και διάθεση ποσού για κοινωνικούς σκοπούς.

Με την παρούσα Επίκαιρη Ερώτηση, επανέρχομαι στο ανωτέρω θέμα, και αυτό διότι παρά την κατάθεση Ερώτησης (υπ’ αριθ. πρωτ. 671/25.10.2016) και την επανακατάθεσή της (υπ’ αριθ. πρωτ. 3477/15.02.2017), απάντηση από την πλευρά της πολιτικής ηγεσίας του Υπουργείου Οικονομικών δεν έχει δοθεί.

Ειδικότερα, το Υπουργείο Οικονομικών/Γενικό Λογιστήριο του Κράτους, το Δεκέμβριο του 2013, προέβη στο άνοιγμα ειδικού λογαριασμού στην Τράπεζα της Ελλάδος, όπου κατατίθενται χρηματικά ποσά, τα οποία προέρχονται από εγκληματικές δραστηριότητες κατά του Ελληνικού Δημοσίου.

Από τη σύσταση του λογαριασμού αυτού έως το τέλος Σεπτεμβρίου του 2014, κατατέθηκαν ποσά ύψους 34,3 εκατ. ευρώ.

Επιπρόσθετα, με το Άρθρο 180 του Ν. 4270/2014 υπό τον τίτλο «Αρχές δημοσιονομικής διαχείρισης και εποπτείας (ενσωμάτωση Οδηγίας 2011/85) – Δημόσιο Λογιστικό» (ΦΕΚ Α’ 143, 28.06.2014), θεσμοθετήθηκε πλέον ότι τα ανωτέρω ποσά αποτελούν έσοδα του Προϋπολογισμού στο έτος που κατατίθενται, ενώ παράλληλα, αντίστοιχου ύψους πιστώσεις μπορούν να εγγράφονται στον Τακτικό Προϋπολογισμό για την ενίσχυση προγραμμάτων ή την χρηματοδότηση δράσεων που αφορούν, ιδίως, την εκπαίδευση, την έρευνα, την υγεία ή την κοινωνική αλληλεγγύη.

Έτσι, με την υπ’ αριθ. οικ. 2/72673/ΔΠΓΚ/18.09.2014 (ΦΕΚ Β’ 2564) απόφαση του Αναπληρωτή Υπουργού Οικονομικών, διατέθηκε ποσό ύψους 26,8 εκατ. ευρώ για το έτος 2014.

Αντίστοιχα, για το έτος 2015, σύμφωνα με απάντηση του Υπουργείου Οικονομικών στην υπ’ αριθ. πρωτ. 3162/15.02.2016 Ερώτηση επί του θέματος, το ποσό που κατατέθηκε στο λογαριασμό που τηρείται στην Τράπεζα της Ελλάδος ανήλθε στα 4.003.914,93 ευρώ.

Ενώ, σύμφωνα με τη Διεύθυνση Προϋπολογισμού Γενικής Κυβέρνησης, με την υπ’ αριθ. 2/74055/ΔΠΓΚ/11.11.2015 (ΑΔΑ 6ΩΕΙΗ-ΚΝ9) απόφαση του Αναπληρωτή Υπουργού Οικονομικών, διατέθηκε ποσό ύψους 3.470.000 ευρώ.

 

Κατόπιν των ανωτέρω,

ΕΡΩΤΑΤΑΙ

ο κ. Υπουργός:

1ον. Ποιο είναι το ακριβές ποσό, σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία, που έχει περιέλθει στο Ελληνικό Δημόσιο από την ανωτέρω πηγή για το έτος 2016 μέχρι και σήμερα;

2ον. Πως αυτό έχει αξιοποιηθεί για κοινωνικούς σκοπούς, προκειμένου η Κυβέρνηση να δείξει έμπρακτα, πέραν των συνεχών εξαγγελιών της, τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβάνεται τον ορθολογισμό στην κατανομή των διαθέσιμων πόρων και την κοινωνική ευαισθησία;

Ο Ερωτών Βουλευτής

Χρήστος Σταϊκούρας

Συμμετοχή στην ενημερωτική εκπομπή “Πρώτη Γραμμή” του ΣΚΑΪ

Μπορείτε να δείτε το βίντεο από την εκπομπή εδώ.

Συνέντευξη στο ραδιοφωνικό σταθμό “Real FM 97,8″ και στο δημοσιογράφο Ν. Χατζηνικολάου

Μπορείτε να ακούσετε τη συνέντευξη εδώ.

Άρθρο στην ιστοσελίδα “Capital.gr”- “Ρέπος και ληξιπρόθεσμες οφειλές «τραβούν ξανά την ανηφόρα»”

Η Κυβέρνηση κάθε φορά που «δήθεν διαπραγματεύεται», όχι μόνο δεν «ρίχνει» ρευστότητα στην αγορά, αλλά αντίθετα αντλεί ρευστότητα από αυτήν.

Ενδεικτικά, τον Φεβρουάριο, παρατηρήθηκε αύξηση των ρέπος (repos) κατά 850 εκατ. ευρώ, αγγίζοντας έτσι, συνολικά, τα 12 δισ. ευρώ.

Κάτι τέτοιο όμως στερεί ρευστότητα από την πραγματική οικονομία, καθώς τα ταμειακά διαθέσιμα των φορέων της Γενικής Κυβέρνησης:

1ον. Μεταφέρονται, από τις εμπορικές τράπεζες, στην Τράπεζα της Ελλάδος, προκειμένου να δανειστεί το Δημόσιο, δυσχεραίνοντας έτσι, ακόμη περισσότερο, την πιστωτική επέκταση (δεδομένης και της μείωσης των καταθέσεων νοικοκυριών και επιχειρήσεων τους τελευταίους μήνες).

2ον. Δεσμεύονται για τον βραχυπρόθεσμο δανεισμό, με αποτέλεσμα να συγκρατούνται οι πληρωμές/δαπάνες των φορέων και να δημιουργούνται νέες ληξιπρόθεσμες οφειλές του Δημοσίου. Όπως άλλωστε και έγινε, αφού, από τις αρχές του έτους, οι ληξιπρόθεσμες οφειλές του Δημοσίου αυξήθηκαν κατά 500 εκατ. ευρώ, ξεπερνώντας πλέον τα 5 δισ. ευρώ.

Χαρακτηριστικό είναι δε ότι κάθε φορά που η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ υποστηρίζει ότι διαπραγματεύεται, η τακτική του εκτεταμένου εσωτερικού δανεισμού, μέσω του «σκουπίσματος» των ταμειακών διαθεσίμων των φορέων της Γενικής Κυβέρνησης, και της εσωτερικής στάσης πληρωμών που χρησιμοποιεί για την τακτοποίηση των υποχρεώσεών της «στεγνώνει» εντελώς την αγορά.

Συγκεκριμένα, τόσο κατά τη διαπραγμάτευση του 1ου εξαμήνου του 2015, όσο και αυτής της 1ης και της τρέχουσας 2ης αξιολόγησης του 3ου Μνημονίου, ρέπος και ληξιπρόθεσμες οφειλές έχουν «πάρει» την ανηφόρα, στερώντας πολύτιμους πόρους από την πραγματική οικονομία.

Αποδεικνύεται ότι η Κυβέρνηση δεν έχει την αίσθηση της επίδρασης του παράγοντα «χρόνος», στην οικονομία.

Η καθυστέρηση όμως στην ολοκλήρωση της αξιολόγησης έχει κοστίσει στην οικονομία και έχει επιβαρύνει τους πολίτες.

Η χώρα «βούλιαξε» στην ύφεση, το οικονομικό κλίμα επιδεινώθηκε, τα φορολογικά έσοδα συρρικνώθηκαν, η καταναλωτική εμπιστοσύνη υποχώρησε, οι επενδύσεις μειώθηκαν, τα «λουκέτα» πολλαπλασιάστηκαν, θέσεις απασχόλησης χάθηκαν, καταθέσεις αποσύρθηκαν, τα «κόκκινα δάνεια» αυξήθηκαν, το κόστος δανεισμού των τραπεζών ενισχύθηκε, νέα μέτρα λιτότητα δρομολογούνται ακόμη και για μετά το 2018.

Αυτός ο λογαριασμός, ο οποίος και συνεχώς ανεβαίνει, έχει την σφραγίδα της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ.

Και είναι το αποτέλεσμα της αναποτελεσματικότητας, της αναβλητικότητας, των παλινωδιών και των ιδεοληψιών της σημερινής Κυβέρνησης.

Συνέντευξη στο ραδιοφωνικό σταθμό “Παραπολιτικά 90,1 FM” και στο δημοσιογράφο Γ. Τράγκα

Μπορείτε να ακούσετε τη συνέντευξη εδώ.

InstagramYoutube