Η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ, αντί όταν ανέλαβε, αρχές του 2015, να αξιοποιήσει το «άνοιγμα της πόρτας» εξόδου από την κρίση που είχε συντελεστεί, αρκέστηκε να «παίζει», αυτάρεσκα, με την «περιστρεφόμενη πόρτα», χρησιμοποιώντας δύο γλώσσες, εσωτερικού και εξωτερικού.
Έτσι βούλιαξε τη χώρα, η οποία, έκτοτε, σέρνεται στο τέλμα, αφού δεν μπορεί να υπηρετήσει κανέναν εθνικό στόχο.
Προσπαθεί να πετύχει κάτι ουσιαστικό για το χρέος, αφού πρώτα επιβάρυνε τη βιωσιμότητά του, στηριζόμενη στις αποφάσεις του 2012, και δεν τα έχει καταφέρει.
Προσπαθεί να εντάξει τη χώρα στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης, στο οποίο θα έπρεπε να βρίσκεται από το Μάρτιο του 2015, και δεν τα έχει καταφέρει.
Προσπαθεί να βγάλει τη χώρα στις διεθνείς αγορές, κάτι που είχε γίνει με επιτυχία το 2014, και δεν τα έχει καταφέρει.
Για να βγει όμως η χώρα στις αγορές, με λογικό κόστος, απαιτείται η ικανοποίηση, ταυτόχρονα, ορισμένων προϋποθέσεων:
1η. Η υλοποίηση διαρθρωτικών αλλαγών (για παράδειγμα, η δημιουργία προϋποθέσεων για την προσέλκυση επενδύσεων, η υλοποίηση αποκρατικοποιήσεων, η βελτίωση της αποτελεσματικότητας του κράτους, η επένδυση στις ενδογενείς πηγές ανάπτυξης π.χ. παιδεία και καινοτομία κ.α.), που θα πείσουν ότι επανέρχεται η αναπτυξιακή δυναμική που καταγραφόταν το 2014.
2η. Η δρομολόγηση μιας συμφωνίας σε πιο ρεαλιστικούς δημοσιονομικούς στόχους. Δυστυχώς, η Κυβέρνηση έχει αποδεχθεί υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα, για μακρά χρονική περίοδο. Αυτό όμως δεν είναι εφικτό χωρίς διαρκή λιτότητα, οπότε καθίσταται και αντιαναπτυξιακό.
3η. Η υλοποίηση, από τους δανειστές, ουσιαστικών παρεμβάσεων για την ενίσχυση της βιωσιμότητας του χρέους. Δέσμευση που εκκρεμεί από το 2012 και δεν έχει, κυρίως με ευθύνη τους, ακόμη υλοποιηθεί.
Ο συνδυασμός αυτών των πρωτοβουλιών θα επαναφέρει την κανονικότητα, θα ενισχύσει την εμπιστοσύνη και θα αποκαταστήσει τη σταθερότητα στη χώρα.
Εμπιστοσύνη και σταθερότητα που αποτελούν βασικά προαπαιτούμενα για την έξοδο της χώρας στις αγορές.
Εμπιστοσύνη και σταθερότητα που προϋποθέτουν αξιοπιστία, σοβαρότητα και πολιτικό κεφάλαιο.
Και αυτά είναι «αγαθά σε ανεπάρκεια» για την σημερινή Κυβέρνηση.
Ομιλία στην Ολομέλεια της Βουλής κατά τη συζήτηση των Τροπολογιών της Κυβέρνησης για τη 2η αξιολόγηση
Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,
Η σημερινή συζήτηση αποτελεί το αποκορύφωμα του αυτο-εξευτελισμού της Κυβέρνησης.
Κυβέρνηση η οποία έφερε στη Βουλή, στην Ολομέλεια μάλιστα και ούτε καν στην Επιτροπή, πλήθος προαπαιτούμενων για την ολοκλήρωση της αξιολόγησης, με μορφή υπουργικών τροπολογιών, όλες εκπρόθεσμες, σε άσχετο νομοσχέδιο για την κύρωση σύμβασης για την αλιεία στη Μεσόγειο.
«Το ψάρι, όμως, βρωμάει από το κεφάλι».
Πρόκειται για τον απόλυτο ευτελισμό της κοινοβουλευτικής διαδικασίας, προκειμένου να μην συζητηθούν, επί της ουσίας, οι τροπολογίες και να μην ενημερωθούν, σε βάθος, οι πολίτες.
Απόδειξη πλεονάσματος πολιτικού θράσους και ελλείμματος αρχών.
Απόδειξη όμως και του ότι η αξιολόγηση, μέχρι σήμερα, δεν έχει ολοκληρωθεί, με ευθύνη, αποκλειστικά, της Κυβέρνησης.
Αφού μέχρι σήμερα, δεν είχε ολοκληρώσει τα προαπαιτούμενα στα οποία η ίδια δεσμεύθηκε.
Παρά τις συνεχείς διαβεβαιώσεις των Κυβερνητικών στελεχών ότι η χώρα τήρησε, στο ακέραιο, τις δεσμεύσεις της.
Ψέματα, διαπραγματευτικές ήττες και αυτοδιαψεύσεις συνιστούν το τρίπτυχο της Κυβερνητικής αποτυχίας.
Έχει μάλιστα υποστεί τόσες διαψεύσεις, που καμία διάψευση δεν είναι ικανή να την κλονίσει.
Η Κυβέρνηση θέτει, διαρκώς, τον «πήχη ψηλά» και μονίμως, περνάει από κάτω.
Βάζει δήθεν «κόκκινες γραμμές», τις οποίες, πολύ γρήγορα, καταπατά.
Συνεχίζει να ανεβάζει θεατρικές παραστάσεις περί δήθεν σκληρής διαπραγμάτευσης στο εξωτερικό, τελικά όμως αποδεικνύεται ότι διαπραγματεύεται μόνο στο εσωτερικό, μόνο με τους Βουλευτές της, προκειμένου να τους «σερβίρει», εύπεπτα, τις συνεχείς υποχωρήσεις.
Αναφέρεται σε θεαματικές επιτυχίες, και τελικά καταλήγει σε επώδυνους συμβιβασμούς.
Μιλάει για αντίσταση στους ξένους, και αποδέχεται, κυνικά, ότι τα νομοσχέδια «γράφονται» στο εξωτερικό.
Υποσχέθηκε διαγραφή του χρέους, πέρασε στην διευθέτησή του, μετακινήθηκε στην καθαρή λύση, για να της αρκεί σήμερα, απλώς, μια «καλή λεκτική διατύπωση».
Λέει ότι δεν θα εφαρμόσει τα μέτρα χωρίς λύση στο χρέος, και φέρνει πρόσθετα μέτρα χωρίς να έχει εξασφαλίσει κάτι για το χρέος.
Χωρίς στρατηγική, κινείται διαρκώς με τη λογική του «βλέποντας και κάνοντας».
Συνεχώς υποχωρεί και είναι εγκλωβισμένη στις υπογραφές της.
Αποδέχθηκε νέα μέτρα λιτότητας, ακόμη και για μετά τη λήξη του 3ου Μνημονίου, συνυπογράφοντας το 4ο Μνημόνιο.
Αποδέχθηκε υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα, ύψους 3,5% του ΑΕΠ για 5 χρόνια, εγκλωβίζοντας τη χώρα σε πολυετή λιτότητα.
Και παραμένει εγκλωβισμένη στην απόφαση του Eurogroup, του Μαΐου του 2016, την οποία έχει συνυπογράψει, σύμφωνα με την οποία τα μεσοπρόθεσμα μέτρα για το χρέος θα ληφθούν μετά τη λήξη του προγράμματος, υπό την προϋπόθεση ότι η χώρα υλοποιεί πλήρως τις δεσμεύσεις της και, το σημαντικότερο, αν αυτό τότε κριθεί αναγκαίο από τους θεσμούς.
Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,
Με τις Κυβερνητικές τροπολογίες, η λιτότητα επεκτείνεται και τα μέτρα «αυγατίζουν».
Υπάρχουν μέτρα μέχρι και το 2022, ανεβάζοντας πλέον τον συνολικό λογαριασμό της διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ στα 14,5 δισ. ευρώ.
Ο πιο βαρύς, κοινωνικά άδικος και αχρείαστος μνημονιακός λογαριασμός.
Λογαριασμός που ξεκίνησε από τα 9 δισ., ανέβηκε στα 12, σκαρφάλωσε στα 14, και διαμορφώνεται πλέον στα 14,5 δισ. ευρώ.
Πρόκειται για τον απόλυτο εθισμό στην ψήφιση μέτρων λιτότητας.
Σε σημείο που οι Κυβερνητικοί βουλευτές να μην προλαβαίνουν να τα ψηφίζουν.
Είπαμε όμως: Όλα για την εξουσία, με κάθε κόστος, με κάθε τρόπο, με κάθε μέσο.
Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,
Ποιο είναι πλέον το ζητούμενο;
Μια ολοκληρωμένη στρατηγική, ένα συνεκτικό σχέδιο με βασικούς άξονες:
1ον. Η ολοκλήρωση της αξιολόγησης.
Ήδη, εξαιτίας της πολύμηνης καθυστέρησης, η οικονομία έχει στερηθεί πόρους ύψους 13,3 δισ. ευρώ, με αποτέλεσμα η Κυβέρνηση να έχει προβεί σε εκτεταμένο εσωτερικό δανεισμό και στάση πληρωμών προς τον ιδιωτικό τομέα, «στεγνώνοντας» την οικονομία από ρευστότητα, «σέρνοντας» τη χώρα στην ύφεση και θέτοντας σε κίνδυνο την επίτευξη ακόμη και του αναθεωρημένου προς τα κάτω εφετινού στόχου για την ανάπτυξη.
2ον. Η υλοποίηση διαρθρωτικών αλλαγών, που θα πείσουν ότι επανέρχεται η αναπτυξιακή δυναμική που διαφαίνονταν το 2014.
Με την υιοθέτηση μιας ολοκληρωμένης στρατηγικής για την αλλαγή του παραγωγικού μοντέλου της οικονομίας, που θα στοχεύει στη μετάβαση σε μια ανταγωνιστική και εξωστρεφή οικονομία.
Με τον εκσυγχρονισμό της δομής και λειτουργίας του Κράτους.
Με την βελτίωση της ποιότητας και της αποδοτικότητας, τον περιορισμό του κρατικού εναγκαλισμού και την προώθηση της διεθνοποίησης της εκπαίδευσης, της κατάρτισης, της δια βίου μάθησης, της έρευνας και τεχνολογικής ανάπτυξης, της καινοτομίας και της επιχειρηματικότητας.
Αντίθετα απ’ ότι πράττει η σημερινή Κυβέρνηση με το σχέδιο νόμου που προωθεί για την ανώτατη εκπαίδευση.
3ον. Η δρομολόγηση μιας συμφωνίας σε πιο ρεαλιστικούς δημοσιονομικούς στόχους.
Η Κυβέρνηση, δυστυχώς, αποδέχθηκε υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα, για μακρά περίοδο.
Η επίτευξή τους όμως δεν είναι εφικτή χωρίς διαρκή λιτότητα, οπότε καθίσταται και αντιαναπτυξιακή.
4ον. Η υλοποίηση, από τους δανειστές, το συντομότερο δυνατόν, ουσιαστικών παρεμβάσεων για την ενίσχυση της βιωσιμότητας του χρέους.
Δέσμευση που εκκρεμεί από το 2012 και δεν έχει, κυρίως με ευθύνη τους, ακόμη υλοποιηθεί.
Η Νέα Δημοκρατία, από το Μάιο του 2016, είχε καταθέσει τις προτάσεις της.
Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,
Ο συνδυασμός αυτών των πρωτοβουλιών μπορεί να οδηγήσει τη χώρα, σταδιακά, στην έξοδο από την κρίση.
Η επίτευξή τους όμως απαιτεί μία μεταρρυθμιστική, σοβαρή, συνεκτική και αξιόπιστη Κυβέρνηση, η οποία θα πραγματοποιήσει διαρθρωτικές αλλαγές και θα διαπραγματευτεί μια άλλη δημοσιονομική πολιτική, με πιο ρεαλιστικούς δημοσιονομικούς στόχους.
Αυτά, η σημερινή Κυβέρνηση ούτε μπορεί, ούτε ξέρει, ούτε θέλει να τα υλοποιήσει.
Ο Βουλευτής Φθιώτιδας και Τομεάρχης Οικονομικών της Νέας Δημοκρατίας κ. Χρήστος Σταϊκούρας, ολοκληρώνει τον κύκλο επισκέψεών του στις έδρες των Δήμων της Περιφερειακής Ενότητας Φθιώτιδας και την πραγματοποίηση συσκέψεων.
Σκοπός αυτών των συσκέψεων εργασίας, όπως είχε ανακοινωθεί και κατά τις προηγούμενες επισκέψεις, είναι, με τη συμμετοχή των Δημάρχων και εκπροσώπων φορέων της περιοχής, η προώθηση της επίλυσης των προβλημάτων στο μέτρο του δυνατού, καθώς και η επικαιροποίηση των αναπτυξιακών προτεραιοτήτων της περιοχής.
Στο πλαίσιο αυτό, και μετά τις προηγούμενες επισκέψεις που πραγματοποιήθηκαν, θα ακολουθήσει η έβδομη κατά σειρά και τελευταία επίσκεψη, στο Δημαρχείο του Δήμου Λαμιέων, την προσεχή Δευτέρα, 12 Ιουνίου 2017 και ώρα 09:30.
Ο Βουλευτής Φθιώτιδας κ. Χρήστος Σταϊκούρας, κατέθεσε Ερώτηση στη Βουλή, σχετικά με καθυστέρηση που παρατηρείται στην προμήθεια μηχανήματος Μέτρησης Οστικής Πυκνότητας στο Γενικό Νοσοκομείο Λαμίας.
Ακολουθεί το κείμενο της Ερώτησης:
Ερώτηση
προς τον Υπουργό Υγείας
Πέμπτη, 8 Ιουνίου 2017
Θέμα: Καθυστέρηση στην προμήθεια μηχανήματος Μέτρησης Οστικής Πυκνότητας στο Γενικό Νοσοκομείο Λαμίας.
Το Γενικό Νοσοκομείο Λαμίας, την περίοδο 2013-2014, επιχορηγήθηκε με επιπλέον πιστώσεις 615.000 ευρώ, από το Αποθεματικό του Τακτικού Προϋπολογισμού (299.000 ευρώ στις 20 Δεκεμβρίου 2013 και 315.000 ευρώ στις 23 Σεπτεμβρίου 2014).
Από τις 315.000 ευρώ, τα 250.000 ευρώ αφορούσαν την προμήθεια αξονικού τομογράφου και τα υπόλοιπα 65.000 ευρώ την προμήθεια μηχανήματος Μέτρησης Οστικής Πυκνότητας.
Δυστυχώς ο χρόνος πέρασε, χωρίς το Νοσοκομείο να έχει προμηθευτεί το συγκεκριμένο μηχάνημα.
Σύμφωνα με έγγραφο του Διοικητή α.α. κ. Γεώργιου Παπανάγνου, της 9ης Δεκεμβρίου 2015 (βλέπετε Συνημμένο 1), παρά τα αλλεπάλληλα έγγραφα που οι υπηρεσίες του Νοσοκομείου απέστειλαν για τη συγκεκριμένη προμήθεια, «δεν υπάρχει καμία ενημέρωση για την εξέλιξη του θέματος».
Τα ίδια επανέλαβε και σε επιστολή του ο κ. Παπανάγνου, προς την 5η ΥΠΕ Θεσσαλίας και Στερεάς Ελλάδας, στις 14 Ιανουαρίου 2016 (βλέπετε Συνημμένο 2).
Ο Αναπληρωτής Υπουργός Υγείας απάντησε επί του θέματος, σε σχετική Κοινοβουλευτική μου Ερώτηση, στις 12 Σεπτεμβρίου 2016 (βλέπετε Συνημμένο 3).
Αφού έδωσε τις δικές του εξηγήσεις για την μέχρι τότε καθυστέρηση, τόνισε:
«Και τα δύο μηχανήματα (αξονικός τομογράφος και μηχάνημα μέτρησης οστικής πυκνότητας) είναι αναγκαία για το Νοσοκομείο. Θα προκηρυχθούν οι διαγωνισμοί. Έχουμε συνεννοηθεί και με την τεχνική υπηρεσία να βγάλει την έγκριση σκοπιμότητας, που απαιτείται τώρα. Έχει παραταθεί το πρόγραμμα προμηθειών υγείας του 2014 για χρήση ακόμα και τώρα όποιων υπολοίπων υπάρχουν. Μπορούν να τα χρησιμοποιήσουν. Άρα, μπορεί να γίνει ο διαγωνισμός για να αγοραστεί το μηχάνημα οστικής πυκνότητας».
Και συμπληρώνει: «Τέλος πάντων, μην ανησυχείτε! Δεν πρόκειται να χαθεί ούτε ένα ευρώ από αυτά τα οποία στείλατε τότε ως Υπουργός στο Νοσοκομείο Λαμίας».
Από τότε έχουν περάσει 9 μήνες και το μηχάνημα Μέτρησης Οστικής Πυκνότητας ακόμηδεν υφίσταται στο ΓΝΛ.
Κατόπιν αυτών,
ΕΡΩΤΑΤΑΙ
ο κ. Υπουργός:
Ποια είναι η εξέλιξη της προμήθειας μηχανήματος Μέτρησης Οστικής Πυκνότητας για το Γενικό Νοσοκομείο Λαμίας, δεδομένης της δέσμευσης της πολιτικής ηγεσίας του Υπουργείου Υγείας πως δεν θα χαθεί ούτε ένα ευρώ από τα χρήματα που έχει εξασφαλίσει η προηγούμενη Κυβέρνηση για την συγκεκριμένη πρωτοβουλία;
Ο Τομεάρχης Οικονομικών της Νέας Δημοκρατίας, Βουλευτής Φθιώτιδας, κ. Χρήστος Σταϊκούρας, μαζί με τους Αναπληρωτές Τομεάρχες Οικονομικών, κ. ΑπόστολοΒεσυρόπουλο, Βουλευτή Ημαθίας, και κ. Θεόδωρο Φορτσάκη, Βουλευτή Επικρατείας, στο πλαίσιο συναντήσεων με τις διοικήσεις φορέων της οικονομίας, πραγματοποίησαν σήμερα, Τετάρτη 7 Ιουνίου, την πέμπτη επίσκεψή τους, στη Γενική Συνομοσπονδία Εργατών Ελλάδος (ΓΣΕΕ).
Κατά την επίσκεψη, έλαβε χώρα συνάντηση εργασίας με το Προεδρείο της ΓΣΕΕ, υπό τον Πρόεδρό της, κ. Γιάννη Παναγόπουλο.
Στη συνάντηση εργασίας συζητήθηκαν:
1ον. Η ανάγκη για την άμεση παραγωγική ανασυγκρότηση, επανεκκίνηση και βιώσιμη ανάπτυξη της ελληνικής οικονομίας. Η προσαρμογή του παραγωγικού μοντέλου στις διεθνείς εξελίξεις. Ο ρόλος-κλειδί του συντελεστή εργασία και της συνεχούς βελτίωσης της ποιότητάς του και ο σεβασμός στο ρόλο των κοινωνικών εταίρων.
2ον. Η ανάγκη για εύρωστα δημόσια οικονομικά και διατηρήσιμη δημοσιονομική σταθερότητα. Σε αυτό το πλαίσιο συζητήθηκε και το ζήτημα των υψηλών δημοσιονομικών στόχων στους οποίους έχει δεσμευτεί η Κυβέρνηση, καθώς και τα νέα μέτρα λιτότητας που επιβλήθηκαν πρόσφατα με τη μείωση του αφορολόγητου ορίου και των κύριων και επικουρικών συντάξεων.
Επί αυτών υπήρξε κοινή αντίληψη ότι η επίτευξη υψηλών πρωτογενών πλεονασμάτων και η διατήρησή τους για πολλά χρόνια υπονομεύει την αναπτυξιακή δυναμική και την αύξηση της απασχόλησης.
3ον. Η ανάγκη για εναρμόνιση της ζήτησης με την προσφορά εργασίας, για ενίσχυση του ρόλου της κοινωνικής οικονομίας καθώς και για ενεργητικές πολιτικές στήριξης της απασχόλησης, της επανένταξης και της δημιουργίας ενός ισχυρού διχτυού ασφαλείας.
Οι επικεφαλής του Τομέα Οικονομικών της Νέας Δημοκρατίας θα συνεχίσουν τις συστηματική συνεργασία με τις διοικήσεις των φορέων της οικονομίας και την καταγραφή των καθημερινών προβλημάτων τους, σε μια προσπάθεια διαμόρφωσης στρατηγικής και πέραν των Μνημονίων για την ανάταξη της οικονομίας, της κοινωνίας και της χώρας.
«Ο ρόλος της ανάπτυξης στη βιωσιμότητα του δημόσιου χρέους»
«Το πρόβλημα της βιωσιμότητας του δημόσιου χρέους παραμένει κρίσιμης σημασίας για την οικονομία και την πορεία της χώρας, παρά την επίτευξη πρωτογενών πλεονασμάτων από το 2013 και τη βελτίωση του “προφίλ” του από το 2012.[1]
Αποδεικνύεται έτσι ότι η δημοσιονομική ισορροπία και οι παρεμβάσεις ελάφρυνσης του δημόσιου χρέους συνιστούν μεν αναγκαία συνθήκη για την ενίσχυση της βιωσιμότητάς του, δεν αποτελούν, όμως από μόνα τους, και ικανή συνθήκη. Και αυτό γιατί, συγχρόνως, απαιτείται η επίτευξη και διατήρηση υψηλών ρυθμών οικονομικής μεγέθυνσης.
Είναι χαρακτηριστικό ότι, σύμφωνα με την Τράπεζα της Ελλάδος, στα τρέχοντα επίπεδα χρέους, μία αύξηση του ρυθμού μεταβολής του ονομαστικού Α.Ε.Π. κατά 1 ποσοστιαία μονάδα οδηγεί σε μείωση του λόγου χρέους/Α.Ε.Π. κατά 1,8 ποσοστιαίες μονάδες. Αντίθετα, μια αύξηση του πρωτογενούς πλεονάσματος κατά 1 ποσοστιαία μονάδα του Α.Ε.Π. οδηγεί σε μείωση του λόγου χρέους/Α.Ε.Π., μόνο, κατά 1 ποσοστιαία μονάδα, και αυτό στην καλύτερη περίπτωση, όταν ο δημοσιονομικός πολλαπλασιαστής ισούται με μηδέν, το οποίο είναι γνωστό πως δεν ισχύει.
Τι έγινε συνεπώς τα τελευταία 2,5 χρόνια και επιβαρύνθηκε σημαντικά η βιωσιμότητα του δημόσιου χρέους;
Ουσιαστικά, σύμφωνα με τις συγκρίσιμες μελέτες βιωσιμότητας του Δ.Ν.Τ., ο εκτιμώμενος μεσο-μακροπρόθεσμος ρυθμός μεγέθυνσης της ελληνικής οικονομίας συρρικνώθηκε σημαντικά. Ενδεικτικά, ο ρυθμός αύξησης του Α.Ε.Π. για το έτος 2022, προβλέπονταν 1,9% τον Ιούνιο του 2014, για να πέσει στο 1% τον Φεβρουάριο του 2017. Αυτή η σημαντικά αναθεωρημένη προς τα κάτω εκτίμηση επεκτείνεται σε όλα τα μεταγενέστερα χρόνια, μέχρι το 2060, επιβαρύνοντας σωρευτικά, τη βιωσιμότητα του δημόσιου χρέους.
[Πίνακας 1]
Αυτό επιβεβαιώνεται από τη σύγκριση των προβλέψεων για το ονομαστικό Α.Ε.Π. ανάμεσα στο Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα Δημοσιονομικής Στρατηγικής (ΜΠΔΣ) 2015 – 2018 της προηγούμενης Κυβέρνησης, και το πρόσφατο ΜΠΔΣ 2018-2021 της σημερινής Κυβέρνησης.
[Πίνακας 2]
Συνεπώς, η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, με τις πράξεις και παραλείψεις της, επιβάρυνε την οικονομία. Την επανέφερε στην ύφεση, την διατηρεί στην ύφεση, και δεν μπορεί να πείσει ότι μπορεί να την ανατάξει, με βιώσιμο και διατηρήσιμο τρόπο.
Ποιο είναι το ζητούμενο συνεπώς σήμερα;
1ον. Καταρχήν, η ολοκλήρωση της αξιολόγησης.
Ήδη, εξαιτίας της πολύμηνης καθυστέρησης και της εσφαλμένης σύνδεσης της αξιολόγησης με το χρέος, η οικονομία έχει στερηθεί πόρους ύψους 13,3 δις ευρώ, με αποτέλεσμα η Κυβέρνηση να έχει προβεί σε εκτεταμένο εσωτερικό δανεισμό και στάση πληρωμών προς τον ιδιωτικό τομέα, “στεγνώνοντας” την οικονομία από ρευστότητα, “σέρνοντας” τη χώρα στην ύφεση και θέτοντας σε κίνδυνο την επίτευξη ακόμη και του αναθεωρημένου προς τα κάτω εφετινού στόχου για την ανάπτυξη.
2ον. Η υλοποίηση διαρθρωτικών αλλαγών, που θα πείσουν τους δανειστές ότι επανέρχεται η αναπτυξιακή δυναμική που καταγράφονταν στις εκθέσεις τους το 2014 (βλέπετε Πίνακα 1).
Οι διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις (για παράδειγμα, ενίσχυση της ρευστότητας, δημιουργία προϋποθέσεων για την προσέλκυση επενδύσεων, υλοποίηση αποκρατικοποιήσεων, βελτίωση της αποτελεσματικότητας του Κράτους, επένδυση στις νέες ενδογενείς πηγές ανάπτυξης π.χ. παιδεία και καινοτομία κ.α.) αυξάνουν την παραγωγή, δημιουργούν συνθήκες για πιο γρήγορη ανάκαμψη της οικονομίας και βοηθούν στην αποκλιμάκωση του δημόσιου χρέους, δημιουργώντας χώρο για χαμηλότερα πρωτογενή πλεονάσματα.
3ον. Συνεπώς, με βάση τα ανωτέρω, απαιτείται η δρομολόγηση μιας συμφωνίας σε πιο ρεαλιστικούς δημοσιονομικούς στόχους.
Η Κυβέρνηση, δυστυχώς, αποδέχθηκε υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα, ύψους 3,5% του Α.Ε.Π. για χρονικό διάστημα 5 ετών. H επίτευξη όμως τέτοιων πρωτογενών πλεονασμάτων και η διατήρησή τους για πολλά χρόνια, ιδιαίτερα όταν μία χώρα αντιμετωπίζει μακροχρόνια ύφεση και υψηλή διαρθρωτική ανεργία, δεν είναι εφικτή. Και σίγουρα είναι αντιαναπτυξιακή.
4ον. Η υλοποίηση, από τους δανειστές, το συντομότερο δυνατόν, ουσιαστικών παρεμβάσεων για την ενίσχυση της βιωσιμότητας του χρέους. Δέσμευση που εκκρεμεί από το 2012 και δεν έχει, με ευθύνη τους, ακόμη υλοποιηθεί.
Ρεαλιστικές τεχνικές και ισοδύναμες λύσεις υπάρχουν. Η Νέα Δημοκρατία, από το Μάιο του 2016 (Δελτίο Τύπου, 9 Μαΐου 2016), είχε επισημάνει ότι οι λύσεις πρέπει να κινούνται στην κατεύθυνση επιμήκυνσης της περιόδου χάριτος, επιμήκυνσης της περιόδου αποπληρωμής, χαμηλότερων επιτοκίων και μετατροπής των κυμαινόμενων επιτοκίων σε σταθερά.
Συμπερασματικά, ο συνδυασμός αυτών των πρωτοβουλιών μπορεί να οδηγήσει τη χώρα, σταδιακά, στην έξοδο από την κρίση. Η επίτευξή τους όμως απαιτεί μία μεταρρυθμιστική, σοβαρή, συνεκτική και αξιόπιστη Κυβέρνηση, η οποία θα πραγματοποιήσει διαρθρωτικές αλλαγές και θα διαπραγματευτεί μια άλλη δημοσιονομική πολιτική, με πιο ρεαλιστικούς δημοσιονομικούς στόχους. Αυτά, η σημερινή Κυβέρνηση ούτε μπορεί, ούτε ξέρει, ούτε θέλει να τα υλοποιήσει».
[1] Όπως άλλωστε υποστηρίζει και η σημερινή Κυβέρνηση, στο πρόσφατο Πολυνομοσχέδιο / 4ο Μνημόνιο: «Τα τελευταία χρόνια η σύνθεση και η δομή του χρέους βελτιώθηκαν, η μέση υπολειπόμενη φυσική διάρκειά του έχει χρονικά επεκταθεί και έχουν μειωθεί αισθητά οι δαπάνες εξυπηρέτησής του».
