Εισήγηση

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Θα ξεκινήσω εκτός θέματος, γιατί οι περισσότεροι εισηγητές ξεκίνησαν εκτός θέματος, με την αναφορά στην Κύπρο.

Την προηγούμενη βδομάδα είπα, από το βήμα της Ολομέλειας, απευθυνόμενος στην Αντιπολίτευση, κυρίως στην Αξιωματική Αντιπολίτευση, εξαιτίας τις ισοπεδωτικής κριτικής που άσκησε τότε για το θέμα της Κύπρου, τα εξής:

«Είναι άστοχο, είναι άτοπο να εξάγουμε εύκολα και απόλυτα, πολλές φορές, συμπεράσματα, όταν δεν έχουμε όλα τα δεδομένα, όταν αγνοούμε τους συσχετισμούς εντός και εκτός Ευρώπης, αλλά και όταν δεν γνωρίζουμε ή γνωρίζουμε ημιτελώς τις επιλογές και τις προτιμήσεις των Κυπρίων εντός και εκτός Ευρώπης».

Αυτή η θέση, λίγες ώρες αργότερα, δικαιώθηκε.

Γι’ αυτό θα πρέπει να είναι διπλά προσεκτικοί όσοι βγήκαν, και αναφέρομαι στην Αντιπολίτευση και κυρίως στην Αξιωματική Αντιπολίτευση, ανεύθυνα και τζόγαραν με το καταπιεσμένο συναίσθημα ενός λαού, που πράγματι υποφέρει επί τρία χρόνια, που έχει φθάσει στα όρια της ανοχής του και της αντοχής του.

Όσοι βγήκαν και αναφέρομαι στην Αντιπολίτευση, ιδίως στην Αξιωματική Αντιπολίτευση, εντελώς ανεύθυνα και πρότειναν επικίνδυνες, αδιέξοδες, τυχοδιωκτικές, ανεδαφικές λύσεις.

Όσοι προσπάθησαν να αποκομίσουν στενά κομματικά οφέλη, όσοι προσπάθησαν να αντιμετωπίσουν και αναφέρομαι στην Αντιπολίτευση, ιδίως στην Αξιωματική Αντιπολίτευση, κρίσιμα ζητήματα με όρους επικοινωνιακού εντυπωσιασμού και με τακτική πυροτεχνημάτων.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Η απόφαση για την Κύπρο είναι πράγματι επώδυνη, με δυσβάσταχτες, οικονομικές και κοινωνικές συνέπειες.

Είναι όμως, όπως υποστηρίζουν άλλωστε και οι ίδιοι οι Κύπριοι, η ίδια η πολιτική ηγεσία της Κύπρου, αναπόφευκτη, γιατί σταματάει το χάος που θα έφερνε η άτακτη χρεοκοπία, η κατάρρευση της χώρας, η έξοδος από την ευρωζώνη.

Συμπέρασμα; Η διαπραγμάτευση χρειάζεται επεξεργασμένο και βιώσιμο σχέδιο, μεθοδικότητα, σοβαρότητα, αποφασιστικότητα, διορατικότητα και σωστή ανάγνωση των διεθνών ισορροπιών και συσχετισμών, όπως πράττει η Κυβέρνηση εθνικής ευθύνης.

Μακριά από τυφλές συγκρούσεις, από πολιτικά φληναφήματα, από λεονταρισμούς, από μυωπικές  προσεγγίσεις, από μαγικές λύσεις, από φανταστικές δήθεν στρατηγικές συμμαχίες, από άλματα απελπισίας στο κενό, από εφήμερους ηρωισμούς, από ανεδαφικό καταγγελτικό λόγο, από ανεύθυνες κραυγές, σαν αυτές που χαρακτηρίζουν την Αντιπολίτευση, την Αξιωματική Αντιπολίτευση και δυστυχώς, χαρακτήρισαν τη στάση της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης και σήμερα, στο εν λόγω νομοσχέδιο.

Κυρίες και Κύριοι,

Εισάγεται σήμερα προς συζήτηση, στην Επιτροπή Οικονομικών Υποθέσεων, το σχέδιο νόμου με τίτλο «Ρυθμίσεις για την τροποποίηση και την βελτίωση συνταξιοδοτικών, δημοσιονομικών, διοικητικών και λοιπών διατάξεων του Υπουργείου Οικονομικών».

Μετά την ολοκλήρωση των προβλεπόμενων διαδικασιών, διαδικασιών κατά τις οποίες το σχέδιο νόμου δόθηκε στους κυβερνητικούς εταίρους πριν από δύο μήνες για παρατηρήσεις.

Τέθηκε από τις 28 Ιανουαρίου έως τις 8 Φεβρουαρίου σε δημόσια διαβούλευση και παρατέθηκαν 269 σχόλια.

Απεστάλη για γνωμοδότηση επί των συνταξιοδοτικών διατάξεων στο Ελεγκτικό Συνέδριο.

Ενσωμάτωσε συγκεκριμένες παρατηρήσεις και προτάσεις που τέθηκαν κατά την διαδικασία της διαβούλευσης από φυσικά πρόσωπα, από φορείς, από το Ελεγκτικό Συνέδριο και εξακολουθούμε να είμαστε ανοικτοί σε προτάσεις, για να βελτιώσουμε το νομοθετικό πόνημα.

Πρόκειται συνεπώς, για μια ώριμη νομοθετική πρωτοβουλία, και θέλω να σταθώ σε αυτό, η οποία κινείται πέρα των όσων έχουν συμφωνηθεί με τους εταίρους στο πλαίσιο του προγράμματος της οικονομικής πολιτικής.

Αυτό συμβαίνει γιατί η πολιτική της κυβέρνησης εθνικής ευθύνης δεν εξαντλείται στη θέσπιση ρυθμίσεων που απορρέουν από το μνημόνιο και από τις υποχρεώσεις της χώρας έναντι των εταίρων και δανειστών της.

Η κυβέρνηση νομοθετεί με σχέδιο και πρόγραμμα στη βάση ενός ευρύτερου ορίζοντα.

Στόχος του εισαγόμενου σχεδίου νόμου είναι η αντιμετώπιση υπαρκτών προβλημάτων και δυσλειτουργιών που υφίστανται σε πεδία του κράτους και ειδικότερα του Υπουργείου Οικονομικών.

Η βελτίωση των σχέσεων του με τους πολίτες και ο σύγχρονος εμπλουτισμός του θεσμικού μας κεφαλαίου.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Με την παρούσα νομοθετική πρωτοβουλία επιδιώκεται η τροποποίηση και ο εμπλουτισμός διατάξεων που αφορούν στη συνταξιοδοτική νομοθεσία του δημόσιου, τους δημοσιονομικούς ελέγχους και τη δημοσιονομική διαχείριση, το πλαίσιο διαχείρισης των αδρανών καταθετικών λογαριασμών.

Οι συνταξιοδοτικές διατάξεις του υπό συζήτηση σχεδίου νόμου έρχονται σε συνέχεια σειράς πρωτοβουλιών του Υπουργείου Οικονομικών και δη του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους από τον Ιούλιο του 2012 μέχρι σήμερα.

Πρωτοβουλίες και δράσεις για τον εξορθολογισμό και τη βελτίωση τόσο του συνταξιοδοτικού πλαισίου του δημόσιου όσο και των παρεχόμενων προς τους πολίτες υπηρεσιών, μαζί και σε συνεργασία με τους εργαζόμενους του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους και όποτε θέλετε πάμε μαζί να το συζητήσουμε αυτό με τους εργαζόμενους.

Πρωτοβουλίες, όπως είναι ειδικότερα:

Πρώτον, η ολοκλήρωση για πρώτη φορά της απογραφής – καταγραφής των συνταξιούχων του δημοσίου, η οποία ολοκληρώθηκε τον Οκτώβριο του 2012 και ξεκίνησε από τον κ. Σαχινίδη.

Από τους 447.162  πολίτες που ελάμβαναν σύνταξη τελικά δεν απεγράφησαν 2.277 περιπτώσεις, εκ των οποίων οι 1.018 αφορούν σε συνταξιούχους ΟΓΑ και εθνικής αντίστασης.

Για αυτές τις περιπτώσεις διακόπηκε η καταβολή της σύνταξης και το δημοσιονομικό όφελος που έχει προκύψει από την ολοκλήρωση της απογραφής τον Οκτώβριο του 2012 κάθε μήνα από τότε είναι περίπου 706.000 ευρώ.

Από την απογραφή διαπιστώθηκε ο θάνατος 2.031 συνταξιούχων με ημερομηνία θανάτου προγενέστερη κατά τουλάχιστον έξι μήνες από την ημερομηνία διαγραφής τους.

Οι αχρεωστήτως καταβληθείσες στις περιπτώσεις αυτές ήταν 26 εκατομμύρια ευρώ περίπου.

Από την αναζήτηση βρέθηκε το ποσό των 13,6 εκατομμυρίων ευρώ και για το υπόλοιπο ποσό, δηλαδή το ποσό των 12,4 εκατομμυρίων ευρώ, γίνεται αναζήτηση από την υπηρεσία περίπτωση προς περίπτωση από τους εργαζόμενους του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους.

Στις περιπτώσεις που η αναζήτηση έχει ολοκληρωθεί αλλά δεν έχουν επιστραφεί τα σχετικά ποσά, ακολουθεί παραπομπή στις αρμόδιες κρατικές υπηρεσίες.

Ήδη 92 περιπτώσεις έχουν αποσταλεί στην ελληνική δικαιοσύνη και η έρευνα συνεχίζεται.

Δεύτερον, σε συνεργασία με τους εργαζόμενους του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους έχουμε θέσει σε λειτουργία για πρώτη φορά διαδικτυακή πύλη στο Γενικό Λογιστήριο του Κράτους, η οποία παρέχει τις ακόλουθες πληροφορίες προς τους πολίτες:

Υπηρεσίες ενημέρωσης για διαδικασίες που αφορούν τη συνταξιοδότηση τους, προϋποθέσεις συνταξιοδότησης, νομοθεσία, έντυπα κ.λπ., δυνατότητα υπολογισμού του ύψους της σύνταξης με βάση στοιχεία που καταχωρούν, γενική πληροφόρηση για τις ημερομηνίες των αιτήσεων συνταξιοδότησης που θα καταβληθούν με την επόμενη πληρωμή στο τέλος κάθε μήνα.

Με τον τρόπο αυτό κάθε ενδιαφερόμενος μπορεί με μια ματιά να εκτιμήσει τον χρόνο κατά τον οποίο θα καταβληθεί η πρώτη σύνταξη του.

Επιπρόσθετα, κάθε ενδιαφερόμενος με συμπλήρωση προσωπικών στοιχείων του μπορεί να ενημερωθεί εξατομικευμένα και αναλυτικά για την πορεία της αίτησης του.

Αφορά αιτήσεις που υπεβλήθησαν μετά την 1η Φεβρουαρίου του 2013.

Βεβαίως, δεν έχουμε φτάσει στο σημείο που θέλαμε.

Η διαδικτυακή πύλη επικαιροποιείται και βελτιώνεται διαρκώς και αναβαθμίζονται οι παρεχόμενες υπηρεσίες προς τους πολίτες.

Τρίτον, η τήρηση στη διαδικασία απονομής σύνταξης χωρίς καμία εξαίρεση της σειράς προτεραιότητας και το γνωρίζετε όλοι εδώ μέσα.

Συνεπώς, ξεριζώθηκε μια μακροχρόνια παθογένεια στις σχέσεις κράτους – πολίτη, ενώ παράλληλα απλοποιήθηκαν οι διαδικασίες και επιτεύχθηκε σύντμηση του χρόνου αναμονής στο Γενικό Λογιστήριο του Κράτους από 11 μήνες που ήταν τον Ιούλιο του 2012 στους 7 μήνες τον Φεβρουάριο του 2013, δηλαδή, σύντμηση κατά τέσσερις μήνες περίπου σε ένα εξάμηνο, παρά το γεγονός ότι οι αιτήσεις συνταξιοδότησης αυξήθηκαν.

Ενδεικτικά ο αριθμός των αιτήσεων συνταξιοδότησης το 2009 στο Γενικό Λογιστήριο του Κράτους ήταν 16.058, το 2010 ήταν 33.408, το 2011 ήταν 28.478 και το 2012 ήταν 24.967.

Παρά το γεγονός συνεπώς ότι έχουμε ουσιαστικά τα τελευταία χρόνια αύξηση των αιτήσεων συνταξιοδότησης, καταφέραμε σε έξι μήνες με τη βοήθεια των υπαλλήλων του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους να συντμήσουμε τον χρόνο κατά τέσσερις μήνες.

Αυτή η προσπάθεια για τη βελτίωση της καθημερινότητας του πολίτη συνεχίζεται, προωθώντας διοικητικές και νομοθετικές πρωτοβουλίες ώστε να εδραιωθεί και να συνεχιστεί η προσπάθεια βελτίωσης της κατάστασης που ξεκίνησε τους τελευταίους μήνες, πρωτοβουλίες που περιλαμβάνονται και στο υπό συζήτηση σχέδιο νόμου.

Συγκεκριμένα:

Πρώτον, καθιερώνεται για πρώτη φορά ο θεσμός της προκαταβολής της σύνταξης από το δημόσιο ώστε να απαλειφθεί το μισθοδοτικό κενό που παρατηρείται σήμερα και το οποίο αφορά το χρονικό διάστημα από τη λύση της υπαλληλικής σχέσης μέχρι την έναρξη καταβολής της κανονιζόμενης σύνταξης.

Η διάταξη για την προκαταβολή σύνταξης του νόμου 3996/2011, δεν μπορούσε να εφαρμοστεί στο δημόσιο, γιατί δεν είχε γνωμοδοτήσει επί του περιεχομένου της το Ελεγκτικό Συνέδριο σύμφωνα με το άρθρο 73 του Συντάγματος.

Παράλληλα, η προκαταβολή σύνταξης θα γίνεται απολύτως μηχανογραφικά χωρίς περαιτέρω επιβάρυνση της υπηρεσίας συντάξεων γεγονός που δεν ισχύει για την προκαταβολή στους άλλους ασφαλιστικούς φορείς, εισάγοντας εκεί μια γραφειοκρατική διαδικασία, κάτι που δεν ισχύει στις συγκεκριμένες διατάξεις.

Συγκεκριμένα, στο σχέδιο νόμου το εν λόγω ποσοστό προκαταβολής ανέρχεται στο 50% του βασικού μισθού του μισθολογικού κλιμακίου ή του βαθμού που έφερε ο υπάλληλος κατά το χρόνο της αποχώρησής του από την υπηρεσία.

Το ποσοστό αυτό αυξάνεται σε 60% σε περιπτώσεις υπαλλήλου που είναι γονέας τριών τέκνων ή γονέας τέκνου με αναπηρία ή προστάτης μέλους της οικογενείας με αναπηρία.

Στις περιπτώσεις που οι αγαπητοί συνάδελφοι είπαν για λόγους θανάτου στην υπηρεσία ή ανικανότητας, δεν υπάρχει ανάγκη προκαταβολής διότι οι υποθέσεις αυτές θα εξετάζονται κατά απόλυτη προτεραιότητα λόγω ακριβώς της ιδιαιτερότητας των προσώπων αυτών.

Έτσι, αφενός θα περιοριστούν σημαντικά οι εύλογες διαμαρτυρίες των ενδιαφερομένων και οι διαγκωνισμοί για προώθηση των υποθέσεών τους και αφετέρου θα δοθεί το χρονικό περιθώριο στην υπηρεσία συντάξεων να εξορθολογήσει τον προγραμματισμό των συχνά σύνθετων συνταξιοδοτικών θεμάτων.

Λύνεται έτσι ένα υπαρκτό πρόβλημα για τους συνταξιούχους, βελτιώνοντας την καθημερινότητά τους, διασφαλίζοντας την αξιοπρέπειά τους και έχοντας διαβουλευτεί με τη ΑΔΕΔΥ.

Αρχικά, η εν λόγω ρύθμιση θα έχει εφαρμογή σε όσους υπάγονται στο συνταξιοδοτικό καθεστώς του δημόσιου και αποχωρούν από την υπηρεσία από 1η Ιουνίου και μετά.

Κατ’ εξαίρεση, οι ανωτέρω διατάξεις έχουν εφαρμογή και για όσους αποχώρησαν ή αποχωρήσουν από 1η Μαρτίου έως 31 Μαΐου, οι οποίοι για το χρονικό διάστημα από την ημερομηνία αποχώρησης τους μέχρι και την 31η Μαΐου μπορούν να λάβουν τις τρίμηνες αποδοχές που αντιστοιχούν στο χρονικό διάστημα αυτό και από 1η Ιουνίου την προκαταβολή σύνταξης σύμφωνα με τα οριζόμενα στο σχέδιο νόμου, ενώ με σχετική Υπουργική Απόφαση θα καθοριστεί και η επέκταση της προκαταβολής σε όσους αποχωρήσει από την υπηρεσία μέχρι 28 Φεβρουαρίου.

Αρκετοί είναι αυτοί που υποστήριξαν – και εδώ μέσα – την περαιτέρω αύξηση του συγκεκριμένου ποσοστού, του 50 ή 60%, μεταξύ των οποίων και η Ανώτατη Συνομοσπονδία Πολυτέκνων Ελλάδος, η οποία πρότεινε το ποσοστό αυτό να ανέλθει στο 80% του μισθού.

Από την πλευρά του Υπουργείου Οικονομικών δεν υπάρχει κάποιο σημαντικό, τεχνικό ή δημοσιονομικό πρόβλημα για το ύψος του ποσοστού σε συγκεκριμένες περιπτώσεις.

Ωστόσο, σύμφωνα με τα στοιχεία της υπηρεσίας κατά μέσο όρο η τελική σύνταξη διαμορφώνεται στο 60% του μισθού.

Μόνο σε ορισμένες περιπτώσεις φθάνει το 80% που είναι το ανώτερο.

Με αποτέλεσμα όταν θα γίνει η εκκαθάριση με τον κανονισμό της σύνταξης, να υποχρεωθούν οι συνταξιούχοι να επιστρέψουν τα αχρεωστήτως καταβληθέντα ποσά.

Δηλαδή, εάν το ποσό πάει στο 80%, σημαίνει ότι μετά τον κανονισμό της σύνταξης, θα υπάρξει παρακράτηση 20 ποσοστιαίων μονάδων ή το 1/3 της τελικώς κανονιζόμενης σύνταξης.

Κατά τη γνώμη μας η μελλοντική επιβάρυνση είναι πιο επώδυνη από την πρόσκαιρη ελάφρυνση.

Για αυτό και προτείναμε το συγκεκριμένο ποσοστό.

Δεύτερον, καθορίζεται σε αυστηρό πλαίσιο το χρονοδιάγραμμα των υπηρεσιακών διαδικασιών που απαιτούνται για την έκδοση της σύνταξης του δημοσίου, ώστε να απαλειφθούν φαινόμενα καθυστέρησης και κωλυσιεργίας που παρατηρήθηκαν σε ορισμένες περιπτώσεις στο παρελθόν επιβαρύνοντας δυστυχώς την καθημερινότητα των πολιτών.

Ειδικότερα, ορίζεται αποκλειστική προθεσμία μέχρι δύο μήνες για την αποστολή της αίτησης συνταξιοδότησης και των υπηρεσιακών στοιχείων του υπαλλήλου στην υπηρεσία συντάξεων του ΓΛΚ από την υπηρεσία του συνταξιούχου και μέχρι έξι μήνες για την έκδοση της πράξης κανονισμού της σύνταξης από την ημερομηνία πρωτοκόλλησης της αίτησης στην υπηρεσία συντάξεων του ΓΛΚ.

Παράλληλα, θεσπίζονται κυρώσεις για τους υπαλλήλους και όχι ποινικές κυρώσεις που αναφέρατε.

Έχει γίνει συζήτηση επί αυτού και όπως βλέπετε το σχέδιο νόμου δεν περιλαμβάνει αυτό που αναφέρετε για τους υπαλλήλους που θα παραβιάσουν τις ανωτέρω προθεσμίες.

Ενώ συνεχίζονται οι διαρθρωτικές πρωτοβουλίες για τη σύντμηση του χρόνου απονομής της σύνταξης, ο οποίος περίπου όπως σας είπα από 11 μήνες έχει κατέβει στους 7 μήνες.

Τρίτον, επιβάλλεται η απόλυτη τήρηση της διαδικασίας προώθησης των υποθέσεων, διευθετώντας και νομοθετικά μια σημαντική στρέβλωση που επέτρεψε την εμφάνιση περιπτώσεων κοινωνικής αδικίας.

Τέταρτον, περιορίζονται γραφειοκρατικά θέματα της υπηρεσίας συντάξεως με στόχο την περαιτέρω σύντμηση του χρόνου που απαιτείται για την οριστική καταβολή της κανονιζόμενης σύνταξης, μέσω της κατάργησης των μόνιμων συλλογικών οργάνων, τα οποία μεσολαβούν μέχρι την οριστική λύση των συνταξιοδοτικών διαφορών από το ελεγκτικό συνέδριο, μέσω της συγχώνευσης διευθύνσεων και αναβάθμισης σχετιζόμενων υπηρεσιών.

Πέμπτον, και θεωρώ ότι είναι σωστό.

Θεσμοθετείται η ολική απογραφή ανά πενταετία όπως κάναμε το 2012 των συνταξιούχων του δημοσίου, η οποία σε συνδυασμό με τη θέσπιση του συστήματος έγκαιρης προειδοποίησης των μεταβολών της προσωπικής κατάστασης του συνταξιούχου θα εκμηδενίσει την δυνατότητα είσπραξης για μακρό χρονικό διάστημα από τρίτους, ποσό που πιστώθηκαν στον τραπεζικό λογαριασμό θανόντων συνταξιούχων του δημοσίου, λόγω της δόλιας μη γνωστοποίησης του θανάτου αυτού στις αρμόδιες υπηρεσίες.

Έκτον, προσαρμόζονται με τις τρέχουσες δημοσιονομικές συνθήκες και αυστηροποιούνται οι όροι και οι προϋποθέσεις για την   συνταξιοδότηση των λογοτεχνών και των καλλιτεχνών.

Πρόκειται για μια εναρμόνιση που κρίνεται επιβεβλημένη, αλλά και δίκαιη, καθώς αναφέρεται στη μόνη κατηγορία συνταξιούχων του δημοσίου που δεν υπέστη καμία μείωση στη σύνταξη και μάλιστα παρά την ξένη προς το ασφαλιστικό συνταξιοδοτικό καθεστώς του δημοσίου φύση των καταβαλλόμενων σχετικών συντάξεων.

Όσοι κόπτονται για κοινωνική δικαιοσύνη και λένε να αποσύρουμε αυτή τη διάταξη, θέλω να δω τι θα πουν στους δημόσιους υπαλλήλους.

Περιμένω την τοποθέτηση επί αυτού του άρθρου.

Σε ό,τι αφορά στο ερώτημα εάν έχουμε συζητήσει, θέλω να σας πω ότι όποιοι κοιτούσαν την πορεία εξέλιξης αυτού του νομοσχεδίου, και το νομοσχέδιο που τέθηκε σε δημόσια διαβούλευση, θα δει ότι πράγματι ότι έχουμε ενσωματώσει παρατηρήσεις των καλλιτεχνών μετά από συζήτηση που έκανα μαζί τους.

Ενδεικτικά να σας πω:

Ο αριθμός των προτεινόμενων δικαιούχων στο αρχικό σχέδιο νόμου ήταν πέντε και έχει γίνει δεκαπέντε.

Να σας πω και άλλο σημείο.

Βάλαμε αυτό που ζήτησαν οι καλλιτέχνες να επανακριθούν για μια ακόμη φορά εντός της επόμενης τριετίας.

Να σας πω και άλλο σημείο.

Όσοι μέχρι σήμερα, μέχρι 31.12.2012 είχαν υποβάλλει αιτήσεις, αυτές εξετάζονται με βάση τις προηγούμενες διατάξεις.

Επομένως, και εδώ έγινε διαβούλευση, αλλά κοινωνική δικαιοσύνη είναι κοινωνική δικαιοσύνη.

Έβδομον, διευθετούνται συνταξιοδοτικά ζητήματα με όρους διασφάλισης κοινωνικής δικαιοσύνης σε πεδία, όπως τα επιδόματα νόσου και ανικανότητας που θα εξακολουθήσουν και δεν άκουσα κανέναν από την αντιπολίτευση να το λέει, να καταβάλλονται με βάση το μισθό του λοχαγού, όπως αυτός ίσχυε, πριν τις προσαρμογές των ειδικών μισθολογικών καθεστώτων.

Όγδοον, εξαιρούνται των πρόσφατων μειώσεων ανάπηροι πολέμου, αξιωματικοί πολεμικής διαθεσιμότητας.

Ένατον, εναρμονίζεται το δημόσιο με τους άλλους ασφαλιστικούς φορείς, ως προς την περικοπή της σύνταξης για όσους συνταξιούχους του αυτοαπασχολούνται.

Σε αυτές τις περιπτώσεις, εδώ δεν άκουσα πολλά πράγματα, αναστέλλεται το ποσοστό της σύνταξης του δημοσίου υπαλλήλου που υπερβαίνει τα 60 ημερομίσθια του ανειδίκευτου εργάτη, όπου ήταν 30.

Πρόκειται για την ικανοποίηση ενός πάγιου αιτήματος των συμπολιτών μας, τους οποίους είδα στο γραφείο μου και για αυτό ενσωματώθηκε, καθώς πλέον στις περιπτώσεις οι συνταξιούχοι αυτοαπασχολούνται περικόπτεται το ποσό της κύριας ή των κύριων συντάξεων που υπερβαίνει τα 60 ημερομίσθια του ανειδίκευτου εργάτη, δηλαδή τα 1980 ευρώ.

Αντί της περικοπής το 70% του ποσού της σύνταξης που υπερβαίνει μέχρι σήμερα τα 30 ημερομίσθια, δηλαδή τα 990 ευρώ.

Δέκατον, μειώνεται το όριο ηλικίας που αφορά στην αναστολή της καταβολής στη σύνταξη των αυτοαπασχολούμενων στρατιωτικών συνταξιούχων κατά 6 έτη.

Όπως είπε και ο εισηγητής της Νέας Δημοκρατίας ανέρχεται στο 47^ο έτος της ηλικίας του, αντί του ισχύοντος 53^ου.

Ενώ για τους πολιτικούς συνταξιούχους το αντίστοιχο όριο είναι τα 55.

Επίσης, είναι σημαντικό ότι εξαιρούνται τόσο οι μισθωτοί, όσοι και οι αυτοαπασχολούμενοι από την αναστολή της σύνταξής τους, οι οποίοι απολύθηκαν ή αποστρατεύθηκαν αυτεπάγγελτα χωρίς υπαιτιότητά τους.

Ενδέκατον, λαμβάνεται μέριμνα ώστε όσοι εξήλθαν της υπηρεσίας από 1 Ιουλίου του 2011 και δεν είχαν λάβει τη μισθολογική προαγωγή που ενδεχομένως δικαιούνται, τη λαμβάνουν αναδρομικά και επαναϋπολογίζεται ανάλογα η σύνταξή τους.

Πρόκειται για μια διάταξη που αφορά όλους τους αμειβόμενους με βάση τα ειδικά μισθολόγια.

Δωδέκατον, προβλέπεται ότι η πενταετής προθεσμία για την άσκηση συνταξιοδοτικού δικαιώματος για τα τέκνα που είναι ανίκανα για την άσκηση κάθε βιοποριστικού επαγγέλματος κατά ποσοστό 67% και άνω, αυξάνεται στο διπλάσιο, ενώ για τις περιπτώσεις ανικανότητας σε ποσοστό 80% και άνω οι προθεσμίες αυτές δεν ισχύουν.

Οι διατάξεις αυτές κρίθηκαν επιβεβλημένες διότι ορισμένα από αυτά τα πρόσωπα λόγω της κατάστασής τους, δεν μπορούν να γνωρίζουν τα δικαιώματά τους και ιδιαίτερα μετά το θάνατο και του δεύτερου γονέα τους, μένουν εντελώς απροστάτευτα χωρίς κανένα οικονομικό πόρο.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Το υπό συζήτηση σχέδιο νόμου περιλαμβάνει όπως προανέφερα διατάξεις που ρυθμίζουν το νομοθετικό πλαίσιο διαχείρισης των αδρανών καταθετικών λογαριασμών.

Ειδικότερα, επικαιροποιείται, ουσιαστικά για να είμαστε ειλικρινείς καταρτίζεται για πρώτη φορά το ξεπερασμένο νομοθετικό πλαίσιο. Ετσι, επιτρέπεται η χρήση των κεφαλαίων  από αδρανείς καταθέσεις για την κάλυψη αναγκών του δημοσίου με απώτερο σκοπό την στήριξη ευάλωτων κοινωνικών ομάδων.

Η δυνατότητα αξιοποίησης των εν λόγω πόρων προκύπτει μετά την παραγραφή των δικαιωμάτων του καταθέτη  ή των νομίμων κληρονόμων του κατόπιν παρέλευσης 20ετίας. Θα πούμε στη συζήτηση επί των άρθρων, ακριβώς τι έχει κάνει κάθε χώρα της Ευρώπης και πως εναρμονιζόμαστε πλέον με αυτές.

Επιπρόσθετα, καταργείται η παρωχημένη διάταξη που προέβλεπε παραγραφή των δικαιωμάτων του δημοσίου, κατόπιν παρέλευσης 10ετίας από τη συμπλήρωση της ως άνω αναφερόμενης 20ετίας.

Η διατύπωση της παρούσας ρύθμισης συνάδει απόλυτα τόσο με τις ισχύουσες διατάξεις του αστικού κώδικα περί παραγραφής, όσο και με τη διαμορφωθείσα σχετική εθνική νομολογία.

Γιατί κρίθηκε αναγκαία η εισαγωγή αυτής της ρύθμισης;

Πρώτον, γιατί εντοπίζεται αδυναμία να ελεγχθεί η πληρότητα εφαρμογής του υφιστάμενου, πλην όμως παρωχημένου, αν και όχι ανενεργού νομοθετικού πλαισίου και αυτό γιατί ήταν δύσκολο να εντοπιστεί σε απόλυτο βαθμό το ύψος του ποσού που έχει αποδοθεί στο δημόσιο, το ύψος των καταβολών ανά τράπεζα, καθώς και το ποσό που θα έπρεπε να έχει αποδοθεί, καθώς είναι πολύ πιθανόν να υπήρξαν περιπτώσεις που τα δικαιώματα του δημοσίου παραγράφηκαν μετά την παρέλευση δεκαετίας από τη λήξη της προθεσμίας για την απόδοση των εν λόγω ποσών.

Δεύτερον, η τρέχουσα, ιδιαίτερα δυσμενής οικονομική συγκυρία της χώρας επιβάλλει μεταξύ άλλων την επικαιροποίηση, της στάσης εκ μέρους του ελληνικού δημοσίου, ως προς το ζήτημα των αδρανών ή άλλων ανενεργών καταθέσεων.

Μολονότι δεν υφίσταται ενιαία ευρωπαϊκή νομοθεσία σε σχέση με το ζήτημα των αδρανών καταθέσεων, εν τούτοις στις περιπτώσεις που εντοπίστηκε ύπαρξη σχετικής ρύθμισης, όχι μόνο σε ορισμένα κράτη μέλη της Ευρώπης, αλλά και σε χώρες που βρίσκονται στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού, όπως είναι ο Καναδάς, τα οικονομικά οφέλη για το δημόσιο ήταν απολύτως μετρήσιμα και προφανή.

Ως αδρανείς καταθετικός λογαριασμός, σε πιστωτικό ίδρυμα χαρακτηρίζεται εκείνος στον οποίο δεν έχει πραγματοποιηθεί αποδεδειγμένα καμία πραγματική συναλλαγή από τους δικαιούχους καταθέτες, για χρονικό διάστημα 20 ετών. Θα ρωτούσε κάποιος πώς ορίζεται η πραγματική συναλλαγή.

Η έννοια της πραγματικής συναλλαγής, η οποία διακόπτει την παραγραφή, περιλαμβάνει κάθε συναλλαγή που πραγματοποιείται από τρίτους, κατ’ εντολή οποιουδήποτε από τους δικαιούχους, όπως και κάθε αίτημα του δικαιούχου προς το πιστωτικό ίδρυμα για ενημέρωσή του σχετικά με το υπόλοιπο του καταθετικού του λογαριασμό.

Τέτοιου είδους ενημέρωση ενδεικτικά συνιστά την προσκόμιση του βιβλιάριου καταθέσεων στο τραπεζικό κατάστημα για σχετική ενημέρωση, καθώς και απλώς η ερώτηση υπολοίπων που υποβάλλεται μέσων εναλλακτικών δικτύων, ATM, forum banking, internet banking και ούτω καθεξής.

Κάθε πιστωτικό ίδρυμα υποχρεούται να στέλνει στο δικαιούχο της αδρανούν σε καταθέσης, ειδοποίηση πριν τη συμπλήρωση του χρόνου παραγραφής, ενημερώνοντας τον σχετικώς.

Συγκεκριμένα, μετά τη συμπλήρωση πέντε ετών από την πραγματοποίηση της τελευταίας, όπως όρισα προηγούμενος, πραγματικής συναλλαγής πρέπει να γίνεται η πρώτη ειδοποίηση δικαιούχων και των τυχών συνδικαιούχων, όπως αυτοί εμφανίζονται στον τραπεζικό λογαριασμό, με συστημένη επιστολή.

Η δεύτερη ειδοποίηση γίνεται με τη συμπλήρωση 10 ετών και η τελευταία με την συμπλήρωση της 15 ετών από την πραγματοποίηση της τελευταίας πραγματικής συναλλαγής.

Κάθε πιστωτικό ίδρυμα που δραστηριοποιείται στην Ελλάδα, οφείλει αμέσως μετά την παρέλευση του χρονικού ορίου της εικοσαετίας αφενός να αποδίδει στο δημόσιο, συγκεντρωτικά μέχρι το τέλος Απριλίου κάθε έτους, τα υπόλοιπα των αδρανών καταθέσεων, καταθέτοντας στην τράπεζα της Ελλάδος τα σχετικά ποσά σε ειδικό λογαριασμό, τα ως άνω ποσά, στο σύνολό τους, θα καταγράφονται ως έσοδο στον ετήσιο κρατικό προϋπολογισμό.

Όσον αφορά στους δημοσιονομικούς ελέγχους και γενικότερα στη δημοσιονομική διαχείριση, με το υπό συζήτηση σχέδιο νόμου επέρχονται σημαντικές βελτιωτικές διατάξεις.

Με τις διατάξεις της παρούσας νομοθετικής πρωτοβουλίας, σε συνέχεια παρεμβάσεων του νόμου 4081 του 2012 επιχειρούμε να ενδυναμώσουμε τόσο στελεχιακά, όσο και οργανωτικά τις υπηρεσίες του γενικού λογιστηρίου του κράτους που ασκούν δημοσιονομικούς ελέγχους.

Δημιουργείται το μητρώο ελεγκτών για τους δημοσιονομικούς ελέγχους και τους ελέγχους ΕΔΕΛ, δηλαδή τα ευρωπαϊκά προγράμματα, το μητρώο εμπειρογνωμόνων για δημοσιονομικούς ελέγχους και ελέγχους ΕΔΕΛ και η διεύθυνση εκτάκτων δημοσιονομικών ελέγχων ενισχύοντας σημαντικά την προσπάθεια εδραίωσης της δημοσιονομικής εξυγίανσης και πειθαρχίας.

Άκουσα απίστευτα πράγματα.

Έχει αντικατασταθεί το ήδη υπάρχον νομικό πλαίσιο που ήδη προβλέπει, την ανάθεση των έλεγχων σε ιδιωτικές εταιρείες, με τη διατύπωση ότι μόνο σε εξαιρετικές περιπτώσεις και μόνο κατόπιν αιτιολογημένης και διαπιστωμένης αδυναμίας της ίδιας της αρμόδιας υπηρεσίας, να ανταποκριθεί σε συγκεκριμένο, εξαιρετικά εξειδικευμένο, αντικείμενο ελέγχου.

Μόνο τότε θα γίνεται αυτό.

Άρα, η διάταξη είναι περιοριστική μόνο σε εξαιρετικές περιπτώσεις και όχι γενική, όπως ισχύει μέχρι σήμερα.

Το αντίστροφο από ότι λέγατε στο βήμα.

Δεν έχετε διαβάσει καν τον νόμο που υπάρχει σήμερα.

Οι απαιτήσεις για δημοσιονομικούς ελέγχους έχουν αυξηθεί σημαντικά την τελευταία περίοδο, διογκώνονται στον φόρτο της ελεγκτικής δραστηριότητας. Ειδικότερα, το 2012 οι διενεργηθέντες έλεγχοι από την γενική διεύθυνση δημοσιονομικών ελέγχων αυξήθηκαν κατά περίπου 50% σε σχέση με την προηγούμενη χρονιά.

Φέτος, η κατάσταση ελέγχων έχει ως εξής, 51 έκτακτοι προγραμματισμένοι έλεγχοι, 13 έκτακτοι διενεργούμενοι έλεγχοι και μόλις 12 τακτικοί προγραμματισμένοι έλεγχοι, ενώ γενικά οι παραληφθείσες υποθέσεις ελέγχων κατά την παρούσα φάση ανέρχονται περίπου στις 860, εκ των οποίων οι 120 είναι από εισαγγελικές παραγγελίες και οι 740 είναι από την οικονομική επιθεώρηση και από άλλες αρχές. Αντίστοιχη είναι η εικόνα στην ελεγκτική δραστηριότητα της ΕΔΕΛ, καθώς το 2012 οι σχετικοί έλεγχοι αυξήθηκαν κατά περίπου 25% σε σχέση με το 2011, ενώ για φέτος εκτιμάται ότι θα αυξηθούν 10% με 15%.

Ορίζεται, παράλληλα, πλαίσιο θητείας για τους υπαλλήλους που ασκούν δημοσιονομικούς ελέγχους, για λόγους ενίσχυσης της διαφάνειας και αφετέρου, προκειμένου κατά την διενέργεια των δημοσιονομικών ελέγχων να μην εναλλάσσονται συνεχώς τα ίδια πρόσωπα για την ενίσχυση της θωράκισης του ελεγκτικού έργου και προφανώς, τα στελέχη είναι του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Το υπό συζήτηση σχέδιο νόμου συνιστά μια νομοθετική πρωτοβουλία της κυβέρνησης εθνικής ευθύνης, για τον εκσυγχρονισμό πτυχών του θεσμικού πλαισίου, της δημοσιονομικής πολιτικής και για τη βελτίωση της καθημερινότητας των πολιτών.

Αυτό γίνεται σε μια δύσκολη συγκυρία για τη χώρα και τους πολίτες.

Είναι μια ώριμη νομοθετική πρωτοβουλία που πέρασε από τη βάσανο πολλών διακεκριμένων συνεργατών, εντός και εκτός του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους, χωρίς καμία αμοιβή.

Θέλω να ευχαριστήσω θερμά όλους όσους συνεργάστηκαν μαζί μου γι’ αυτή τη νομοθετική πρωτοβουλία. Υπογραμμίζω, εκ νέου, ότι η πρωτοβουλία αυτή είναι πέρα από τα συμφωνηθέντα με τους εταίρους στο πλαίσιο του προγράμματος οικονομικής πολιτικής.

Θεωρώ ως αυτονόητο, ότι η στήριξη της από όλες τις πτέρυγες του ελληνικού κοινοβουλίου θα έστελνε, προς όλες τις κατευθύνσεις, το εθνικά σωστό μήνυμα. Ευχαριστώ.

Παρέμβαση

Πρώτα απ’ όλα θα ήθελα να σας πω ότι σε συγκεκριμένες προτάσεις βελτίωσης του παρόντος νομοθετικού πονήματος είμαστε ανοιχτοί.

Αυτό το νομοσχέδιο ήταν σε δημόσια διαβούλευση για δύο μήνες.

Δεύτερον, θέλω να σας πω ότι όποτε θέλετε ενημέρωση από τις Γενικές Διευθύνσεις του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους, για όποιο θέμα θέλετε, είμαι στη διάθεσή σας, όπως έχουν κάνει και άλλα κόμματα.

Ελάτε να πληροφορηθείτε από τους ίδιους τους υπαλλήλους αυτά, τα οποία ρωτάτε ή δεν ρωτάτε αλλά τοποθετείστε εσφαλμένα.

Τρίτον, παρατηρώ αντιφάσεις και σύγχυση στις τοποθετήσεις σας.

Από τη μια λέτε ότι στο άρθρο 1 για την προκαταβολή δεν κάνουμε τίποτα ουσιαστικά και ότι το βασικό και το μοναδικό είναι να εμπλουτίσουμε το ανθρώπινο κεφάλαιο στο Γενικό Λογιστήριο του Κράτους ή με άλλα επιχειρήματα, δίνετε τρίμηνες απολαβές άρα ουσιαστικά είναι μία η άλλη και από την άλλη λέτε αν αποσύρετε μια διάταξη θα το ψηφίσουμε.

Τελικά τι ισχύει από το δύο, είναι αναγκαίο ή δεν είναι αναγκαίο;

Και θα ήθελα να μου πείτε, όταν συζητήσουμε ξανά το νομοσχέδιο, στις αδρανείς καταθέσεις η πρότασή σας πού υπάρχει στην Ευρώπη.

Λέτε η Ευρώπη δεν συμφωνεί.

Ποια είναι η Ευρώπη;

Μήπως εννοείτε την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα;

Πρώτα απ’ όλα η Ιταλία έχει Προεδρικό Διάταγμα Νο 116 του  2007 που λέει πότε μια κατάθεση είναι αδρανής, όταν είναι δέκα χρόνια.

Η Ιρλανδία έχει νόμο από το 2001 που προβλέπει για τις αδρανείς καταθέσεις ότι αν δεν παρουσιάζουν συναλλαγές επί 15 χρόνια μεταφέρονται σε συγκεκριμένο όργανο.

Το Βέλγιο έχει από το 2008.

Νομίζω ότι αυτή είναι η Ευρώπη ή διαφωνούμε;

Έχετε να μου πείτε κάποια άλλη χώρα;

Πείτε μου μια χώρα.

Γαλλία, διάταγμα 1979, νόμος 1977, Καναδάς και μια σειρά από άλλες χώρες, για το τι ισχύει.

Υπαινιχθήκατε συγκεκριμένη απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου.

Εικάζω του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, 29 Ιανουαρίου 2013, το οποίο έρχεται να δικαιώσει την παρούσα νομοθετική πρωτοβουλία για τις αδρανείς καταθέσεις και ιδίως το κομμάτι αυτό που αφορά στην υποχρέωση ενημέρωσης του πολίτη από το πιστωτικό ίδρυμα για το ενδεχόμενο παραγραφής των δικαιωμάτων του.

Αυτό κάνουμε.

Γι’ αυτό βάζουμε τα 5, 10 και 15 χρόνια και με συστημένη επιστολή.

Άρα έχουμε λάβει όλα αυτά υπόψη.

Σε κάθε περίπτωση αν εκτιμάτε ότι μπορείτε να συμβάλετε σε αυτή την προσπάθεια και επιτέλους μια φορά να πείτε και εσείς ναι σε κάτι θετικό είμαστε στην διάθεσή σας.

19.03.2013

1^η Παρέμβαση

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Η Κύπρος καλείται να περάσει μία δύσκολη, επώδυνη –και είναι πρωτόγνωρες οι πτυχές της– διαδικασία, μια διαδικασία που μέχρι σήμερα εμπεριείχετο –και αναγράφεται αυτό– στην απόφαση του EUROGROUP με ημερομηνία 16 Μαρτίου του 2013.

Εκείνη η απόφαση ξεκινάει λέγοντας «χαιρετίζουμε την πολιτική συμφωνία που έκαναν οι κυπριακές αρχές με το Eurogroup».

Οφείλαμε και οφείλουμε ως χώρα να σεβαστούμε εκείνη την πολιτική συμφωνία.

Στην παρούσα φάση η σταθερότητα της ελληνικής οικονομίας δεν επηρεάζεται και αυτό διότι, με τα μέχρι σήμερα συμφωνηθέντα και σε επίπεδο Eurogroup, διασφαλίζεται το ελληνικό δημόσιο συμφέρον και η χρηματοπιστωτική σταθερότητα.

Αναμένουμε τις εξελίξεις και σεβόμαστε τις επιλογές της Κύπρου με πλήρη κατανόηση στην πιεστικότητα των περιστάσεων αλλά και με έμπρακτη συμπαράσταση και αλληλεγγύη στη δυσκολία της κατάστασης –άλλωστε σε αντίστοιχη δυσκολία βρίσκεται και η Ελλάδα από το Μάιο του 2010, οπότε και επιλέχθηκε η ένταξή της στο μηχανισμό στήριξης– και αυτό διότι οι στιγμές είναι κρίσιμες και οι αποφάσεις καθοριστικές για την έξοδο από την κρίση, στο πλαίσιο πάντοτε της Ευρωζώνης και τη διασφάλιση των δομικών και ιστορικών κεκτημένων.

Η Κυβέρνηση από την πρώτη στιγμή είναι προσανατολισμένη και δρα για τη διασφάλιση αυτών των κεκτημένων.

Η χώρα είναι πλήρως θωρακισμένη απέναντι στις τυχόν επιπτώσεις από τις εξελίξεις στην Κύπρο.

Η ελληνική Κυβέρνηση λειτουργεί με σοβαρότητα, μεθοδικότητα, υπευθυνότητα και κυρίως με διορατικότητα.

Σας ευχαριστώ πολύ.

2^η Παρέμβαση

Έκρινα σκόπιμο να κάνω μία παρέμβαση τώρα, προκειμένου να δώσω κάποιες διευκρινήσεις που ζητήθηκαν από δύο Εισηγητές, σχετικά με την κυβερνητική πρωτοβουλία όπως αυτή αναπτύσσεται στα άρθρα 22 και 42.

Εξηγούμαι:

Στο άρθρο 22 με την πρώτη παράγραφο υλοποιείται κοινοτική επιταγή.

Είναι κοινοτική επιταγή του άρθρου 14 του Διαδικαστικού Κανονισμού «Βασικοί Κανόνες Ανάκτησης» 659/1999, το οποίο ορίζει ρητώς ότι:

«Η ανάκτηση πραγματοποιείται αμελλητί και σύμφωνα με τις διαδικασίες της εθνικής νομοθεσίας, εφόσον αυτές εξασφαλίζουν την άμεση και πραγματική εκτέλεση της απόφασης της Επιτροπής».

Διασφαλίζει ότι η ανάκτηση διενεργείται σε κάθε περίπτωση εντός της προθεσμίας που θέτει η απόφαση της Επιτροπής, χωρίς δυνατότητα των αρμοδίων αρχών να παρεκκλίνουν απ’ αυτή.

Συνεπώς, η συγκεκριμένη παράγραφος αφορά ανάκτηση κρατικών ενισχύσεων που έχουν κριθεί παράνομες με απόφαση του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.

Βάσει του Διαδικαστικού Κανονισμού, η ανάκτηση πρέπει να γίνεται αμελλητί.

Ο χαρακτηρισμός ως «παράνομη» της κρατικής ενίσχυσης γίνεται με βάση τις διατάξεις του Κοινοτικού Δικαίου από αρμόδιο κοινοτικό Όργανο κι όχι αυθαίρετα από κάποιο εθνικό Όργανο.

Συνεπώς, στο πρώτο σημείο, στο άρθρο 22 παράγραφος 1 υλοποιείται κοινοτική επιταγή.

Στο άρθρο 42 –τοποθετήθηκα και στην Επιτροπή κατά τη δεύτερη ανάγνωση– επιδιώκεται η διευθέτηση σημαντικών εκκρεμών ζητημάτων στο πλαίσιο των εγγυήσεων του Δημοσίου με ιδιαίτερες δημοσιονομικές, νομικές και διοικητικές προεκτάσεις.

Πρόκειται για διευθέτηση που προωθείται λαμβάνοντας υπόψη μια σειρά από νέα δεδομένα κι από τρέχουσες συνθήκες, όπως είναι:

Κατ’ αρχάς, η δημοσιονομική και οικονομική συγκυρία σήμερα.

Η σωρεία αιτημάτων για υπαγωγή στις διατάξεις του Πτωχευτικού Κώδικα.

Το γεγονός ότι οι εγγυήσεις του Δημοσίου συνιστούν μορφή κρατικής ενίσχυσης υποκείμενες σε αυστηρό ευρωπαϊκό κανονιστικό πλαίσιο.

Οι περιορισμοί που θέτει το ίδιο το πρόγραμμα οικονομικής πολιτικής, σύμφωνα με το οποίο δεν προβλέπεται η χορήγηση νέων εγγυήσεων του Δημοσίου, καθώς και η παράταση των υφιστάμενων από το 2012 και στο εξής.

Η διαδικασία αναμόρφωσης του πλαισίου των εγγυήσεων του Δημοσίου σε συνεργασία –και υπάρχει αυτό ήδη έτοιμο– με τη Διεύθυνση Ανταγωνισμού της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.

Ο θεσμικός παραγκωνισμός της εμπλοκής του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους όσον αφορά τη συμμετοχή του Δημοσίου στις πτωχευτικές διαδικασίες.

Τα σοβαρά νομικά, θεσμικά, διοικητικά και δημοσιονομικά προβλήματα, αλλά και τις στρεβλώσεις –επικίνδυνες στρεβλώσεις– που έχουν προκύψει τα τελευταία χρόνια και σχετίζονται με τον τρόπο λειτουργίας, το εύρος των δραστηριοτήτων, των αρμοδιοτήτων και τη γνωμοδοτική ικανότητα και δυνατότητα του Συμβουλίου Διαχείρισης και Αξιολόγησης της Εγγυητικής Ευθύνης του Δημοσίου.

Αξίζει να σταθώ σε αποφάσεις του Συμβουλίου που οδήγησαν το Δημόσιο να καλείται να καταβάλει ολόκληρο το ποσό της εγγυημένης οφειλής.

Αυτό έχει αναπόδραστα ως αποτέλεσμα να προκύψει όφελος μόνο για την επιχείρηση, αφού το Δημόσιο επιβαρύνονταν με δημοσιονομικό κόστος λόγω τόσο της κατάπτωσης της εγγύησης, όσο και της απώλειας φορολογικών εσόδων.

Υπ’ αυτά τα δεδομένα, συνεπώς, κρίναμε σκόπιμο να προχωρήσουμε στην τροποποίηση και κατάργηση συγκεκριμένων διατάξεων, επιδιώκοντας:

Πρώτον, την αυστηροποίηση του υφιστάμενου νομοθετικού πλαισίου με την κατάργηση των σχετικών αρμοδιοτήτων του Συμβουλίου ως προς τη διαγραφή οφειλών προς το Δημόσιο και την επαναφορά αυτών των αρμοδιοτήτων στο Νομικό Συμβούλιο του Κράτους.

Δεύτερον, την ανάληψη από το Νομικό Συμβούλιο του Κράτους του προϋπάρχοντος θεσμικού αμιγώς γνωμοδοτικού ρόλου του, για λόγους ομαλής μετάβασης στο νέο νομικό πλαίσιο για τις εγγυήσεις του Δημοσίου, που βρίσκεται ήδη υπό επεξεργασία.

Άρα, το Νομικό Συμβούλιο του Κράτους θα κάνει αυτό που κανονικά θα μπορούσε να κάνει το Συμβούλιο.

Τέλος, την αξιοποίηση της δυνατότητας χορήγησης στις αιτούμενες επιχειρήσεις αναστολής καταβολής δόσεων και χρονικής παράτασης μέσω τροποποίησης υπουργικής απόφασης, χωρίς τη μεσολάβηση της εξέτασης απ’ το Συμβούλιο που ισχύει ως σήμερα, αλλά με γνωμοδότηση του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους.

Έτσι και διευθετούμε τα κακώς κείμενα, διασφαλίζοντας το δημόσιο συμφέρον και στηρίζουμε επί της ουσίας, στο πλαίσιο των τρεχουσών δυνατοτήτων μας, την επιχειρηματικότητα.

Τέλος, κλείνοντας, επειδή πολλές φορές πολλοί συνάδελφοι επικαλούνται τις εκθέσεις του Τμήματος Νομοτεχνικής Επεξεργασίας Σχεδίων και Προτάσεων Νόμων, επί αυτών των δύο άρθρων, 22 και 42, δεν υπάρχει καμμία απολύτως παρατήρηση.

3^η Παρέμβαση

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Θα συμφωνήσω απόλυτα με την αρχική τοποθέτηση του κ. Τσακαλώτου που είναι σε αντιδιαστολή με τις περισσότερες τοποθετήσεις των συναδέλφων του ΣΥΡΙΖΑ ως προς την προσοχή, τη νηφαλιότητα και την ψυχραιμία που απαιτούν οι περιστάσεις.

Έχουμε τοποθετηθεί για το θέμα της Κύπρου.

Παρά ταύτα, θα μου επιτρέψετε να κάνω ένα σχόλιο. Είναι άστοχο, είναι άτοπο να εξάγουμε εύκολα και απόλυτα πολλές φορές συμπεράσματα, όταν δεν έχουμε όλα τα δεδομένα, όταν αγνοούμε πολύ εξ ημών τους συσχετισμούς εντός και εκτός Ευρώπης, αλλά και  όταν δεν γνωρίζουμε ή γνωρίζουμε ημιτελώς τις επιλογές και τις προτιμήσεις των Κυπρίων εντός και εκτός χώρας.

Χαίρομαι, γιατί η φράση που χρησιμοποίησα εγώ, ότι η ελληνική οικονομία είναι θωρακισμένη, χρησιμοποιήθηκε και από τους πολιτικούς Αρχηγούς σήμερα μετά τη συνάντηση που είχαν απόψε.

Επαναλαμβάνω, η Ελληνική Κυβέρνηση λειτουργεί με σοβαρότητα, μεθοδικότητα, υπευθυνότητα και -χρησιμοποιώ πάλι αυτή τη λέξη- διορατικότητα.

Θα τοποθετηθώ τώρα επί του νομοσχεδίου, εξαιρουμένων των άρθρων 22 και 42 , για τα οποία νομίζω ότι τοποθετήθηκα επί 5λέπτου.

Το υπό συζήτηση σχέδιο νόμου αποσκοπεί στη θέσπιση ορισμένων νέων επενδυτικών εργαλείων ανάπτυξης και στην τροποποίηση ορισμένων διατάξεων της νομοθεσίας κεφαλαιαγοράς.

Απώτεροι στόχοι είναι η βελτίωση του θεσμικού πλαισίου, η εύρυθμη λειτουργία της αγοράς και η ενίσχυση της ρευστότητας.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Στην τρέχουσα δυσμενή ευρωπαϊκή και παγκόσμια οικονομική συγκυρία, εξακολουθεί να είναι σίγουρα κρίσιμο για την ελληνική οικονομία το να καταστεί όσο το δυνατόν πιο ελκυστική για την προσέλκυση επενδύσεων.

Ήδη, για το σκέλος των άμεσων επενδύσεων, η Κυβέρνηση εργάζεται πυρετωδώς.

Η προσδοκώμενη επίσπευση του προγράμματος αποκρατικοποιήσεων, η αξιοποίηση της περιουσίας του Δημοσίου και μια σειρά από διαρθρωτικές αλλαγές που υλοποιούνται, έχουν συμβάλει στη σταδιακή –όχι εντυπωσιακή, αλλά διαρκώς επιταχυνόμενη– διαδικασία προσέλκυσης επενδυτικού ενδιαφέροντος και στη βελτίωση του οικονομικού κλίματος.

Παράλληλα, όμως, με τις άμεσες επενδύσεις, κρίσιμο ζητούμενο είναι να αυξηθούν και οι επενδύσεις χρηματοοικονομικού χαρακτήρα που προέρχονται από την εγχώρια και από τις διεθνείς κεφαλαιαγορές.

Είναι δεδομένη η πρόσφατη διεθνής τάση μεταφοράς από τους επενδυτές της επενδυτικής τους δραστηριότητας προς τα επενδυτικά συλλογικά σχήματα, τα οποία διαπραγματεύονται σε οργανωμένες αγορές και από τα οποία απολαμβάνουν ποικιλία επενδυτικών επιλογών, ρευστότητα και κυρίως διαφάνεια.

Στο πλαίσιο της προσπάθειας για την τόνωση και την ανάπτυξη της ελληνικής κεφαλαιαγοράς εν μέσω της οικονομικής κρίσης και με δεδομένη τη διεθνή τάση, κρίθηκε σκόπιμο να δημιουργηθεί στην Ελλάδα μια αγορά όπου θα τελούν υπό διαπραγμάτευση επενδυτικά σχήματα, μέσω των οποίων αναμένεται να μεταφερθούν πόροι από την παγκόσμια επενδυτική κοινότητα σε επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται και στην ελληνική αγορά.

Προς την κατεύθυνση αυτή οι ρυθμίσεις του σχεδίου νόμου μπορούν να προσδώσουν πραγματικά αναπτυξιακά οφέλη στην ελληνική οικονομία.

Μετά την εκτενή διαβούλευση με τους εμπλεκόμενους φορείς, έχουμε καταλήξει σε ένα ευρύτατα, κοινά αποδεκτό –όπως φάνηκε και στην ακρόαση φορέων– πλαίσιο θέσπισης νέων επενδυτικών εργαλείων ανάπτυξης και βελτίωσης του ρυθμιστικού πλαισίου λειτουργίας της εγχώριας κεφαλαιαγοράς, με πραγματικά οφέλη για την πραγματική οικονομία.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Κωδικοποιημένα, με το σχέδιο νόμου επέρχονται, μεταξύ άλλων, οι εξής βασικές διαρθρωτικές αλλαγές στο υφιστάμενο θεσμικό πλαίσιο:

Πρώτον, διευρύνεται το πεδίο των επιτρεπόμενων επενδύσεων των αμοιβαίων κεφαλαίων επιχειρηματικών συμμετοχών κλειστού τύπου, με στόχο να δημιουργηθεί μια νέα αγορά στην Ελλάδα, όπου θα τελούν υπό διαπραγμάτευση τα συγκεκριμένα επενδυτικά εργαλεία, υπό την αυστηρή εποπτεία πάντα της Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς.

Δεύτερον, απλοποιείται η διαδικασία σύστασης και ενισχύεται η ευελιξία, ως προς τις επιτρεπόμενες επενδύσεις, των εταιρειών κεφαλαίου επιχειρηματικών συμμετοχών.

Τρίτον, ενισχύεται η ευελιξία των ανώνυμων εταιρειών επενδύσεων χαρτοφυλακίου ως προς τις επιτρεπόμενες επενδύσεις τους, κατά τρόπο ώστε να γίνουν πιο ελκυστικές ως φορείς συλλογικών επενδύσεων.

Τέταρτον, προσαρμόζεται το πλαίσιο για την παροχή της παρεχόμενης υπηρεσίας πίστωσης από ανώνυμες εταιρείες παροχής επενδυτικών υπηρεσιών και πιστωτικά ιδρύματα για εξόφληση του τιμήματος αγοράς κινητών αξιών, που είναι εισηγμένες σε οργανωμένη αγορά ή αποτελούν αντικείμενο διαπραγμάτευσης σε Πολυμερή Μηχανισμό Διαπραγμάτευσης.

Επιπρόσθετα, τροποποιούνται ορισμένες διατάξεις της νομοθεσίας κεφαλαιαγοράς με κύριο στόχο την εύρυθμη λειτουργία της.

Συγκεκριμένα, υιοθετούνται:

Πρώτον, η μείωση του ελάχιστου μετοχικού κεφαλαίου των ΑΕΠΕΥ και των Ανωνύμων Εταιρειών Επενδυτικής Διαμεσολάβησης.

Δεύτερον, η υποχρέωση πιστοποίησης φυσικών προσώπων που απασχολούνται σε επιχειρήσεις παροχής επενδυτικών υπηρεσιών.

Τρίτον, η δυνατότητα ενσωμάτωσης στο Ελληνικό Δίκαιο, με κανονιστικές αποφάσεις της Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς, των κατευθυντήριων αρχών και συστάσεων της Ευρωπαϊκή Αρχής Κινητών Αξιών και Αγορών.

Τέταρτον, η μεταφορά συμβάσεων παροχής επενδυτικών υπηρεσιών.

Πέμπτον, η τροποποίηση διατάξεων του νόμου του 2006 για τις δημόσιες προτάσεις, με σκοπό την περαιτέρω ενίσχυση της προστασίας των επενδυτών, μετόχων, δηλαδή, της μειοψηφίας.

Έκτον, η αναμόρφωση του νομοθετικού και λειτουργικού πλαισίου για τις Ανώνυμες Εταιρείες Επενδύσεων Ακίνητης Περιουσίας.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Πέρα από τη βελτίωση και την ενίσχυση του δικαίου λειτουργίας κεφαλαιαγοράς, το υπό συζήτηση σχέδιο νόμου αποσκοπεί και στη ρύθμιση άλλων σημαντικών θεμάτων, που εμπίπτουν στην αρμοδιότητα του Υπουργείου Οικονομικών.

Συγκεκριμένα, με το σχέδιο νόμου ενσωματώνονται στον κώδικα ΦΠΑ σχετικές διατάξεις του Κοινοτικού Δικαίου, ώστε η χώρα μας να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις της, αλλά και να καταστήσει το εφαρμοστέο εθνικό θεσμικό πλαίσιο πιο αποτελεσματικό, πιο λειτουργικό.

Μια πολύ σημαντική παράμετρος του σχεδίου νόμου αποτελούν οι διατάξεις που αποσκοπούν στην επικαιροποίηση, βελτίωση και επέκταση του ρυθμιστικού πλαισίου της αγοράς των ψυχαγωγικών και τυχερών παιγνίων.

Η πρώτη βασική επιδίωξη στο πεδίο αυτό είναι η βελτίωση του θεσμικού πλαισίου που διέπει τη λειτουργία της Επιτροπής Εποπτείας και Ελέγχου Παιγνίων.

Επιπλέον, εισάγεται στο θεσμικό πλαίσιο που διέπει την ΟΠΑΠ ΑΕ και κατοχυρώνεται έτσι νομοθετικά η τριμελής Επιτροπή που ήδη ελέγχει τον τρόπο λειτουργίας του μονοπωλίου από τον ΟΠΑΠ, στο πλαίσιο εποπτείας του μονοπωλίου από το Δημόσιο.

Με τον τρόπο αυτό καλύπτεται και μία από τις προϋποθέσεις νομιμοποίησης του μονοπωλίου που έχει θέσει το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε προδικαστικό ερώτημα για τη συμβατότητα του μονοπωλίου του ΟΠΑΠ με το δίκαιο της Ένωσης.

Παράλληλα, λαμβάνοντας υπ’ όψη και παρατηρήσεις συναδέλφων, μεταξύ των οποίων είναι και του Ειδικού Αγορητή του ΠΑΣΟΚ, ως προς τις άδειες παραχώρησης παιγνιομηχανημάτων, υποβάλλαμε προσθήκη που βελτιώνει και αποσαφηνίζει την προηγούμενη διατύπωση.

Επίσης, υπάρχουν συναφείς διατάξεις που έχουν κοινοποιηθεί στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, για να τύχουν της σχετικής έγκρισης πριν ενσωματωθούν στο Ελληνικό Δίκαιο.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

με το σχέδιο νόμου ρυθμίζονται, επίσης, θέματα της ασφαλιστικής αγοράς και αντιμετωπίζεται –κατά το εφικτό– το μείζον πρόβλημα των ανασφάλιστων οχημάτων.

Προς άρση κάθε αμφιβολίας, υποβάλλαμε σχετική νομοθετική προσθήκη ώστε να αποσαφηνιστεί το πεδίο εφαρμογής φορολόγησης των ανασφάλιστων οχημάτων, εξαιρώντας ρητά τα ΙΧ για τα οποία έχουν κατατεθεί πινακίδες.

Παράλληλα, περιλαμβάνονται και διατάξεις που αποβλέπουν στην αντιμετώπιση μιας σειράς προβλημάτων που έχουν εντοπιστεί στην εφαρμογή συγκεκριμένων πολιτικών το τελευταίο χρονικό διάστημα, όπως είναι:

Εκκρεμότητες που απορρέουν από την κατάργηση της Επιτροπής Εποπτείας Ιδιωτικής Ασφάλισης και συγκεκριμένες διαδικασίες για την αποσαφήνιση των αρμοδιοτήτων που ασκούνται από τη Διεύθυνση ΔΕΚΟ, της Γενικής Διεύθυνσης Οικονομικής Πολιτικής του Υπουργείου Οικονομικών, σε σχέση με τις αποκρατικοποιήσεις, ρυθμίζοντας λεπτομέρειες που αφορούν στην επίσπευση της διαδικασίας αυτών, δηλαδή των αποκρατικοποιήσεων.

Η δυνατότητα απόσχισης του κλάδου των αφορολόγητων και φορολογημένων πωλήσεων με στόχο την προσέλκυση επενδύσεων στην Ελλάδα, η οποία δύναται να αποφέρει έσοδα στο Ελληνικό Δημόσιο μέσω της αντίστοιχης αύξησης της κερδοφορίας του κλάδου.

Μια σειρά από φορολογικές διατάξεις, οι οποίες στοχεύουν στην ενίσχυση της αποδοτικότητας και της αποτελεσματικότητας του φορολογικού και φοροεισπρακτικού μηχανισμού.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Η Κυβέρνηση καταβάλει μεγάλη προσπάθεια, για να πιάσουν τόπο οι τεράστιες θυσίες των Ελλήνων πολιτών, για να διαμορφωθούν οι προϋποθέσεις για την αντιστροφή του επενδυτικού κλίματος.

Δεν θριαμβολογούμε.

Η προσπάθεια συνεχίζεται.

Κι έως τώρα όλα αποδεικνύουν, όλα συγκλίνουν στο ότι η χώρα με σχέδιο, σκληρή δουλειά αλλά και υψηλό, πράγματι, κοινωνικό κόστος, επιτυγχάνει τους στόχους της.

20.03.2013

1^η Παρέμβαση

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Το κατατεθέν νομοσχέδιο αποτελεί μια νομοθετική πρωτοβουλία που αποσκοπεί κατ’ αρχήν στη θέσπιση ορισμένων νέων επενδυτικών εργαλείων ανάπτυξης και στην τροποποίηση ορισμένων διατάξεων της νομοθεσίας της κεφαλαιαγοράς με κύριο στόχο την εύρυθμη λειτουργία της αγοράς αυτής.

Στην παρούσα οικονομική συγκυρία είναι κρίσιμο για την ελληνική οικονομία να καταστεί αυτή πιο ελκυστική για την προσέλκυση επενδύσεων. Σε καμία περίπτωση τα νέα επενδυτικά εργαλεία δεν αποτελούν το βασικό μοχλό ανάπτυξης.

Αναμένεται, όμως, να συνδράμουν επικουρικά στην οικονομική ανάπτυξη της χώρας.

Αναφέρθηκε από συναδέλφους το πρόβλημα της απαγόρευσης, την οποία επιβάλλει η παράγραφος 4 του άρθρου 1 του ν. 2992/2002, επενδύσεων των ΑΚΕΣ σε εκδότες, οι οποίοι είναι συνδεδεμένοι με αυτήν ή και μεριδιούχοι.

Στην ουσία, όμως, εφαρμόζεται εδώ η ίδια επενδυτική πολιτική που ακολουθείται με τα ΑΚΕΣ και τις εταιρείες επενδύσεων σε ακίνητη περιουσία.

Σε κάθε περίπτωση το ποσοστό τίθεται για την προστασία των μικροεπενδυτών μεριδιούχων και για τη διασπορά των επενδύσεων.

Ως προς το ερώτημα για τα ΑΚΕΣ, εάν θα πρέπει υποχρεωτικά να εισάγονται στο Χρηματιστήριο και γιατί, αυτό γίνεται για λόγους διαφάνειας, καλύτερης εποπτείας, δυνατότητας άμεσης αποεπένδυσης, ισότιμης μεταχείρισης με τις ΑΕΕΧ, προσέλκυσης επενδύσεων και τέλος, ευθυγράμμισης με την ευρωπαϊκή πρακτική, δεδομένου ότι οι εταιρείες αυτού του τύπου είναι εισηγμένες στο Χρηματιστήριο.

Αναφορικά με άλλα σχόλια συναδέλφων, εάν η χρήση των margin δημιουργεί κόκκινους κωδικούς, το θεσμικό πλαίσιο έχει προβλέψει αφ’ ενός το χαρτοφυλάκιο ασφαλείας ως ασπίδα προστασίας και αφ’ ετέρου τη διαδικασία προστασίας, σε περίπτωση που το έλλειμμα καταστεί κατώτερο από το διατηρητέο περιθώριο, ως συμπληρωματικό μέτρο.

Σχετικά με άλλα σχόλια συναδέλφων, ως προς τον κίνδυνο που μπορεί να αποτελέσουν οι ανοικτές πωλήσεις –short selling– για την αγορά, η παρούσα διάταξη παρέχει εξουσιοδότηση στην Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς να επιβάλει κυρώσεις σε περιπτώσεις που διαπιστώνεται παρεμβατική συμπεριφορά.

Σε κάθε περίπτωση, για όλα τα κράτη-μέλη υφίσταται κοινό νομικό πλαίσιο. Ειδικότερα, ο Κανονισμός 236/2012 λεπτομερώς προβλέπει τα τεχνικά μέτρα, ώστε να αποφεύγονται φαινόμενα κατάχρησης της αγοράς.

Έγινε λόγος από την Αξιωματική Αντιπολίτευση για το αν υπάρχουν σήμερα κόκκινοι κωδικοί.

Από όσο είμαι σε θέση να γνωρίζω οι κόκκινοι κωδικοί, οι οποίοι υπάρχουν, είναι ελάχιστοι και αφορούν κυρίως περιπτώσεις του παρελθόντος, για τις υποθέσεις των οποίων οι επενδύσεις με τις ΑΕΠΕΥ βρίσκονται σε δικαστική επίλυση των διαφορών τους.

Σημειώνεται ότι κατά τα τελευταία έτη το θεσμικό πλαίσιο έχει θωρακιστεί κατάλληλα, ώστε να αποτρέπονται τέτοια φαινόμενα.

Επίσης, η Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς διεξάγει τακτικούς ελέγχους και όπου, τυχόν, εντοπίζονται παρεκκλίσεις από την υφιστάμενη νομοθεσία, επιβάλλονται ανάλογες κυρώσεις.

Ως προς τις επιφυλάξεις που διατύπωσαν κάποιοι Βουλευτές, ότι ενδεχομένως τα venture capital θα αγοράζουν χρέη για να στηρίξουν βραχυπρόθεσμα κέρδη των εταιρειών, ο επενδυτικός ορίζοντας αυτών των κεφαλαίων είναι συγκεκριμένος. Επενδύουν αποκλειστικά σε κινητές αξίες εισηγμένων ή μη εταιρειών, καθώς και σε ομολογίες επιχειρήσεων.

Η επενδυτική πολιτική του κάθε fund προφανώς θα καθορίζεται από επενδυτική επιτροπή, η οποία θα ακολουθεί τη συγκεκριμένη πολιτική του. Σε κάθε περίπτωση, δεν είναι εταιρείες τιτλοποίησης χρεών.

Διατυπώθηκε κριτική ότι τα venture capital δεν επενδύουν στον πρωτογενή τομέα.

Επισημαίνω ότι σε κάθε περίπτωση τα επενδυτικά αυτά σχήματα ενισχύουν τον πρωτογενή τομέα και επενδύουν σε τέτοια προϊόντα.

Ενδεικτικά να αναφέρω τα MASTIΗA SHOPS, το ΚΡΗΤΗΣ ΓΗΣ, τα προϊόντα κρόκου Κοζάνης, την ΠΕΙΡΑΪΚΗ ΜΙΚΡΟΖΥΘΟΠΟΙΪΑ.

Ως προς τη μείωση του ελάχιστου κεφαλαίου των ΕΠΕΥ, που έθεσαν άλλοι συνάδελφοι, θα ήθελα να πω ότι αυτό δεν θα δημιουργήσει πρόβλημα και κινδύνους στην εύρυθμη λειτουργία της κεφαλαιαγοράς, αφού παράλληλα εξακολουθούν να ισχύουν τα βασικά εργαλεία σταθερότητας του συστήματος κεφαλαιαγοράς, που είναι οι κανόνες της κεφαλαιακής επάρκειας των εταιρειών, σύμφωνα με τους οποίους οι εταιρείες υποχρεούνται να υποβάλουν μηνιαία στοιχεία τους στην Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς για έλεγχο και εποπτεία.

Απάντησα, νομίζω, σε όλα τα ερωτήματα που έθεσαν οι συνάδελφοί μου για άρθρα του νομοσχεδίου.

Θα αναφερθώ σε δύο συγκεκριμένα άρθρα.

Στο άρθρο 22, με την παράγραφο 1 υλοποιείται κοινοτική επιταγή.

Είμαι σαφής σε αυτό.

Είναι επιταγή του άρθρου 14 του Διαδικαστικού Κανονισμού 659/1999 «Βασικοί κανόνες ανάκτησης», το οποίο ορίζει ρητά ότι η ανάκτηση πραγματοποιείται αμελλητί και σύμφωνα με τις διαδικασίες της εθνικής νομοθεσίας, εφόσον αυτές εξασφαλίζουν την άμεση και πραγματική εκτέλεση της απόφασης της Επιτροπής.

Διασφαλίζεται ότι η ανάκτηση διενεργείται, σε κάθε περίπτωση, εντός της προθεσμίας, την οποία θέτει η απόφαση της επιτροπής, χωρίς δυνατότητα των αρμόδιων αρχών να παρεκκλίνουν από αυτήν.

Συνεπώς, η συγκεκριμένη παράγραφος αφορά ανάκτηση κρατικών ενισχύσεων, οι οποίες έχουν κριθεί παράνομες –μόνο αυτές– με απόφαση του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.

Βάσει του Διαδικαστικού Κανονισμού, η ανάκτηση πρέπει να γίνεται αμελλητί.

Για το θέμα της ανάκτησης των παράνομων κρατικών ενισχύσεων, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή σε συνάντηση που έγινε την προηγούμενη εβδομάδα με τις ελληνικές Αρχές –συγγνώμη, αλλά θέλω να είμαι αναλυτικός και πλήρης– έθεσε υπόψη τα εξής:

Η ανάκτηση της ενίσχυσης δυνάμει της απόφασης της Επιτροπής της 24^ης Μαΐου 2011 είναι άμεση και αποτελεσματική.

Το Ελληνικό Δημόσιο πρέπει να εξασφαλίσει ότι η παρούσα απόφαση θα εφαρμοστεί εντός τεσσάρων μηνών από την ημερομηνία κοινοποίησής της.

Σύμφωνα με το άρθρο 14 του Κανονισμού του 1999, η απόφαση είναι αμελλητί.

Δυστυχώς, δεν υπάρχει πρόοδος επί του θέματος, καθώς η ανάκτηση έχει ήδη καθυστερήσει για τουλάχιστον ένα έτος από την κοινοποίηση της απόφασης.

Από τα δύο κείμενα, την απόφαση της επιτροπής και τον Κανονισμό, συμπεραίνεται ότι η πληρωμή με δόσεις δεν επιτρέπεται.

Συνεπώς, πρέπει, με βάση το ευρωπαϊκό Δίκαιο, να καταργηθεί η παράγραφος.

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή –και το τονίζω εδώ– έχει μία ιδιαίτερα αυστηρή προσέγγιση στο θέμα των παράνομων κρατικών ενισχύσεων.

Εκτιμά ότι, επειδή δίνει ένα συγκριτικό αθέμιτο πλεονέκτημα στην επιχείρηση, πρέπει να αποκαθίσταται άμεσα η προηγούμενη κατάσταση.

Το δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης δίνει αναστολή εκτέλεσης με ιδιαίτερα περιοριστικούς όρους στις περιπτώσεις αυτές.

Ειδικότερα, τα καζίνο προσέφυγαν στα ελληνικά δικαστήρια, όπου τους δόθηκε αναστολή εκτέλεσης της απόφασης.

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έθεσε τον προβληματισμό της για την απόφαση του Ελληνικού Δημοσίου και ο δικαστής εμπόδισε επί της ουσίας την εφαρμογή υπερεθνικού κανόνα δικαίου.

Το σκεπτικό της δικαστικής απόφασης βασίστηκε σε συγκεκριμένους λόγους.

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ζήτησε σχέδιο τροποποιούμενων διατάξεων, για να εξετάσει θέμα αναδρομικότητας.

Αυτό κάνουμε σήμερα εδώ.

Ζήτησε, επίσης, χρονοδιάγραμμα πλήρους ανάκτησης των ποσών και ενημέρωση για διαδικαστικά νομικά θέματα:

Τι θα τροποποιηθεί, από ποιον και πότε.

Διαφορετικά –και ο καθένας αναλαμβάνει εδώ τις ευθύνες του– θα κινηθεί η διαδικασία των παραβιάσεων, με τις γνωστές συνέπειες.

Η διάταξη ήταν γνωστή από τη δημόσια διαβούλευση που έγινε φέτος στις αρχές Φεβρουαρίου.

Δεν υπήρξε κανένα σχόλιο, καμία παρατήρηση.

Αυτή ήταν και είναι η θέση της Κυβέρνησης.

Ο καθένας από τα κόμματα που ζήτησαν την απόσυρση αυτής της διάταξης, αναλαμβάνει τις ευθύνες του.

Η Κυβέρνηση θα αποσύρει αυτήν τη διάταξη, προκειμένου να συνεχιστεί η διαβούλευση.

Με τις τροποποιούμενες διατάξεις του άρθρου 42, επιδιώκεται η διευθέτηση σημαντικών εκκρεμών ζητημάτων στο πλαίσιο των εγγυήσεων του δημοσίου με ιδιαίτερες δημοσιονομικές, νομικές, αλλά και διοικητικές προεκτάσεις.

Είναι μια διευθέτηση που προωθείται –και το είπα και χθες, το είπα και στην Επιτροπή και δεν άκουσα αντίλογο από κανέναν εδώ μέσα– λαμβάνοντας υπόψη δεδομένα και συνθήκες, όπως είναι:

Η τρέχουσα δυσμενής οικονομική συγκυρία.

Η σωρεία αιτημάτων για υπαγωγή στις διατάξεις του Πτωχευτικού Κώδικα.

Το γεγονός ότι οι εγγυήσεις του δημοσίου συνιστούν μορφή κρατικής ενίσχυσης, υποκείμενες σε αυστηρό ευρωπαϊκό κανονιστικό πλαίσιο.

Μίλησα γι’ αυτό στο άρθρο 22.

Οι περιορισμοί που θέτει το Πρόγραμμα Οικονομικής Πολιτικής, σύμφωνα με το οποίο –και ισχύει αυτό– δεν προβλέπεται η χορήγηση νέων εγγυήσεων, καθώς και η παράταση υφιστάμενων από το 2012 και μετά.

Η διαδικασία αναμόρφωσης του θεσμικού πλαισίου των εγγυήσεων του Δημοσίου, η οποία βρίσκεται ήδη σε ολοκλήρωση, σε στενή συνεργασία με τη Διεύθυνση Ανταγωνισμού της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.

Ο θεσμικός παραγκωνισμός της εμπλοκής του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους όσον αφορά τη συμμετοχή του δημοσίου στις πτωχευτικές διαδικασίες.

Τα σοβαρά θεσμικά, νομικά, διοικητικά και δημοσιονομικά προβλήματα, αλλά και οι στρεβλώσεις –ιδιαίτερα επικίνδυνες στρεβλώσεις– οι οποίες έχουν προκύψει τα τελευταία χρόνια και σχετίζονται με τον τρόπο λειτουργίας, το εύρος των αρμοδιοτήτων, τη γνωμοδοτική ικανότητα και δυνατότητα του Συμβουλίου Διαχείρισης και Αξιολόγησης της Εγγυητικής Ευθύνης του Ελληνικού Δημοσίου.

Πρόκειται για ένα όργανο απαρτιζόμενο κατά 45% από ιδιώτες που αποφασίζουν μεταξύ άλλων και για τη στάση του Δημοσίου απέναντι σε θέματα υπαγωγής επιχειρήσεων στις διατάξεις του Πτωχευτικού Κώδικα, ενώ γνωμοδοτεί για σημαντικά θέματα, όπως η πρώην κατάπτωση των εγγυήσεων και η παραίτηση του ελληνικού δημοσίου από τα δικαιώματά του και η διαγραφή χρεών, επιβαρύνοντας σε μεγάλο βαθμό τα δημόσια οικονομικά.

Αυτό σημαίνει ότι το συγκεκριμένο Συμβούλιο δύναται με πλειοψηφία ιδιωτών να καθορίζει τη θέση του Δημοσίου σε ζητήματα ακόμη και διαγραφής χρεών, με καθοριστική δημοσιονομική σημασία και ασκώντας αμιγώς δημόσια εξουσία.

Επισημαίνεται ότι τα ποσά των καταπτώσεων των εγγυήσεων επιβαρύνουν το έλλειμμα του κρατικού Προϋπολογισμού.

Αξίζει να σταθώ σε αποφάσεις του Συμβουλίου που οδήγησαν το Δημόσιο να καλείται να καταβάλει ολόκληρο το ποσό της εγγυημένης οφειλής και στη συνέχεια να προβεί και σε σημαντικές διαγραφές οφειλών των επιχειρήσεων προς το ελληνικό δημόσιο.

Το Δημόσιο επιβαρυνόταν συνεπώς διπλά, με δημοσιονομικό κόστος λόγω τόσο της κατάπτωσης εγγύησης, όσο και της ταυτόχρονης απώλειας φορολογικών εσόδων.

Ενδεικτικό της κατάστασης είναι ότι βρίσκεται σε εξέλιξη έρευνα από τις δικαστικές και τις διοικητικές αρχές για το καθεστώς παροχής εγγυήσεων.

Πρόκειται και για τις περιπτώσεις που έχουν κάνει χρήση των συγκεκριμένων διατάξεων –αναφέρθηκε και ο συνάδελφος του ΣΥΡΙΖΑ– για τις οποίες βρίσκεται σε εξέλιξη έρευνα από τον Εισαγγελέα Οικονομικού Εγκλήματος.

Υπό αυτά τα δεδομένα συνεπώς κρίναμε σκόπιμο να προχωρήσουμε στην τροποποίηση και κατάργηση συγκεκριμένων διατάξεων, επιδιώκοντας:

Πρώτον, την αυστηροποίηση του υφιστάμενου νομοθετικού πλαισίου με την κατάργηση των σχετικών και μόνο αρμοδιοτήτων του συμβουλίου ως προς τη διαγραφή και μόνο οφειλών προς το δημόσιο και την επαναφορά στην προηγούμενη ήδη προβλεπόμενη διαδικασία, με άσκηση των σχετικών διαδικασιών και δραστηριοτήτων.

Από ποιον αυτή η άσκηση;

Από το Νομικό Συμβούλιο του Κράτους.

Δεύτερον, την ανάληψη από το Νομικό Συμβούλιο του Κράτους του προϋπάρχοντος θεσμικού αμιγώς γνωμοδοτικού ρόλου για λόγους ομαλής μετάβασης στο νέο νομικό πλαίσιο για τις εγγυήσεις του Δημοσίου που ήδη βρίσκονται σε διαβούλευση με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή.

Τρίτον, την παράλληλη αξιοποίηση της δυνατότητας χορήγησης, στις αιτούμενες επιχειρήσεις, αναστολής καταβολής δόσεων μέσω τροποποίησης των σχετικών υπουργικών αποφάσεων, χωρίς τη μεσολάβηση της εξέτασης από το συμβούλιο που ισχύει μέχρι σήμερα.

Τέταρτον, την επικαιροποίηση του θεσμικού πλαισίου των εγγυήσεων του Ελληνικού Δημοσίου ύστερα από συνεργασία με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, εξασφαλίζοντας τη συμβατότητα αυτού με την κοινοτική νομοθεσία και αποφεύγοντας την υποχρέωση ανάκτησης τυχόν κρατικών ενισχύσεων.

Στο πλαίσιο αυτής της θεσμικής επικαιροποίησης θα επανεξεταστεί ο ρόλος του Συμβουλίου και των σχετικών διαδικασιών.

Έτσι, διευθετούμε τα κακώς κείμενα, διασφαλίζοντας το δημόσιο συμφέρον.

Στηρίζουμε επί της ουσίας, στο πλαίσιο των τρεχουσών δυνατοτήτων μας, την επιχειρηματικότητα.

Τα κόμματα ζήτησαν περισσότερη διαβούλευση, παρά το γεγονός, όπως είπε και το ΠΑΣΟΚ ότι πείστηκε από την επιχειρηματολογία της Κυβέρνησης, από τη δική μου χθες.

Γι’ αυτό το λόγο αποσύρουμε το άρθρο 42, παρά το γεγονός ότι υπάρχει όλη αυτή η επιχειρηματολογία.

Ο καθένας και πάλι αναλαμβάνει τις ευθύνες του.

Τέλος, θα ήθελα να μιλήσω και για μια τροπολογία που αφορά διατάξεις για μεταφορές μαθητών.

Με τις διατάξεις της παρούσας τροπολογίας διευθετείται ένα κρίσιμο ζήτημα με έντονες εκπαιδευτικές και κοινωνικές διαστάσεις.

Λύνεται ένα πρόβλημα που η σημερινή Κυβέρνηση κληρονόμησε.

Το πρόβλημα αφορούσε στην πληρωμή των δαπανών για τη μεταφορά μαθητών.

Απασχόλησε τοπικές κοινωνίες, μαθητές και τις οικογένειές τους, δομές της αυτοδιοίκησης, εκπαιδευτικές κοινότητες, καθώς και μεταφορείς.

Πρόκειται για πρόβλημα που αναφέρεται την περίοδο 1.1.2011 μέχρι 30.6.2012, πρόβλημα που οφείλεται στην αοριστία σχετικών διατάξεων.

Για το λόγο αυτό δεν μπορούσε να επιλυθεί αποτελεσματικά χωρίς τη συμπλήρωση του σχετικού νομοθετικού πλαισίου.

Να σημειώσω ότι με απόφαση του τότε Υφυπουργού Οικονομικών είχε επιτευχθεί μείωση της δαπάνης της μεταφοράς κατά 20% σε κάθε Περιφέρεια και μέχρι το τέλος του 2010.

Επίσης, με την Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου «Μεταφορά μαθητών για το σχολικό έτος 2012-2013» καθορίστηκε το ποσοστό μείωσης του σχετικού κόστους για την περίοδο μετά τον Ιούνιο του 2012 στο 17%.

Έμενε όμως ασαφές το τοπίο για τα δεδουλευμένα της περιόδου 1.1.2011 μέχρι 30.6.2012.

Με τις διατάξεις της τροπολογίας καθιστούμε σαφές το τοπίο για τις δαπάνες που αφορούν το σχολικό έτος 2011-2012, αφού για το διάστημα 1.1.2011 μέχρι 30.6.2011 οι πληρωμές έχουν σχεδόν ολοκληρωθεί.

Επιλύουμε τις όποιες εκκρεμότητες αφορούν την επίμαχη περίοδο.

Προβλέπεται ότι οι συγκεκριμένες δαπάνες μπορούν να εκκαθαριστούν σε βάρος των πιστώσεων του προϋπολογισμού των οικείων Περιφερειών τρέχοντος οικονομικού έτους, κατά παρέκκλιση κάθε γενικής ή ειδικής διάταξης.

Οι δαπάνες για τη μεταφορά μαθητών κατά το σχολικό έτος 2011-2012 καταβάλλονται μειωμένες κατά ποσοστό τουλάχιστον 10% σε σχέση με τα ισχύοντα μέχρι 31.12.2010.

Επιπλέον, προκειμένου να μην υπάρξει κανενός είδους αιφνιδιασμός προβλέπεται ότι σε περίπτωση που οι εν λόγω δαπάνες έχουν διαμορφωθεί μετά τη συμφωνία των μερών σε ύψος χαμηλότερο από αυτό που προσδιορίζεται, σύμφωνα με τα προαναφερθέντα, αυτές θα παραμείνουν ως έχουν.

Σε περίπτωση που οι ήδη καταβληθείσες δαπάνες έχουν διαμορφωθεί σε ύψος υψηλότερο από αυτό που προσδιορίζεται, σύμφωνα με τα προαναφερθέντα, η επιπλέον καταβολή συμψηφίζεται με οφειλόμενες καταβολές προς τους ίδιους δικαιούχους.

Για τις νέες συμβάσεις αποσυνδέεται το μεταφορικό κόστος από αυτό που είχε διαμορφωθεί στις 30.6.2012.

Συνεπώς, επιλύεται ένα χρονίζον πρόβλημα με εκπαιδευτικές, κοινωνικές και οικονομικές διαστάσεις -που έρχεται από το παρελθόν- με σαφή και δίκαιο τρόπο.

Συνεπώς, θα ήθελα να καταθέσω για τα Πρακτικά ότι το άρθρο 22 αποσύρεται με όλη την επιχειρηματολογία όμως της Κυβέρνησης, γιατί θεωρούμε ότι είναι σωστό.

Αποσύρεται το άρθρο 42 του σχεδίου νόμου με όλη την επιχειρηματολογία της Κυβέρνησης, γιατί θεωρούμε ότι είναι σωστό, για να ξανακατατεθεί όταν συζητηθεί.

Τέλος, αποσύρεται και η τροπολογία που κατατέθηκε, με γενικό αριθμό 270 και ειδικό 55 της 8.3.2013, του Υπουργείου Παιδείας και Θρησκευμάτων, Πολιτισμού και Αθλητισμού, το οποίο θα ενσωματωθεί στο νομοσχέδιο του Υπουργείου.

2^η Παρέμβαση

Ήταν σαφές νομίζω και σήμερα και χθες και στην Επιτροπή –τρεις φορές το έχω επαναλάβει– ότι το Νομικό Συμβούλιο του Κράτους θα έχει εμπλοκή μόνο –και πάλι με γνωμοδοτικό ρόλο– στο μεσοδιάστημα, μέχρι να ολοκληρωθεί η νομοθετική πρωτοβουλία που είναι στα σκαριά για την Ευρωπαϊκή Επιτροπή.

Άρα, δεν ήταν ο σκοπός της Κυβέρνησης να έχει το Νομικό Συμβούλιο του Κράτους αυτό το ρόλο.

Ήταν το μεταβατικό στάδιο μέχρι να ολοκληρωθεί η νομοθετική διαδικασία.

Δεύτερον, το άρθρο 22 δεν έχει καμία σχέση με το άρθρο 42.

 Έχει να κάνει με κρατικές ενισχύσεις, όταν αυτές κριθούν παράνομες.

Εδώ υπάρχει ο κίνδυνος –και εφιστώ την προσοχή και την ευθύνη, όπως είπα, σε όλες τις πτέρυγες της Βουλής που ζήτησαν την απόσυρση για διαβούλευση– να πάμε στη διαδικασία των παραβιάσεων και εκεί το κόστος θα είναι πολύ μεγαλύτερο.

3^η Παρέμβαση

Θα είμαι όσο γίνεται πιο συνοπτικός.

Σχετικά με την αποτίμηση των επενδυτικών εργαλείων, στην ακρόαση των φορέων στην αρμόδια Επιτροπή Οικονομικών Υποθέσεων αναφέρθηκε ότι με διεύρυνση του πεδίου δράσης τους και εφαρμογής τους, εκτιμούμε ότι θα επέλθουν θετικά αποτελέσματα.

Το λέω αυτό εισαγωγικά, ως μία σύντομη απάντηση στην παρατήρηση του κ. Λαφαζάνη.

Στην κ. Κωνσταντοπούλου για το άρθρο 32, παρ. 5, στο οποίο αναφέρθηκε, θα πω ότι αφορά στο διοικητικό συμβούλιο των ΔΕΚΟ, που είναι προς αξιοποίηση του ΤΑΙΠΕΔ.

Δεν αφορά στο διοικητικό συμβούλιο του ΤΑΙΠΕΔ.

Σε ό,τι αφορά τον Εισηγητή της Χρυσής Αυγής και τον Κοινοβουλευτικό της Εκπρόσωπο, η Χρυσή Αυγή αποχωρώντας κάθε φορά από την Ολομέλεια της Βουλής όταν τελειώνουν οι αγορεύσεις των Βουλευτών της, χάνει επεισόδια.

Είπε:

«Πώς θα πάει μπροστά η χώρα και αυτό το νομοσχέδιο, όταν αποσύρονται διατάξεις που αφορούν τα επενδυτικά εργαλεία;».

Λάθος.

Στα άρθρα 1 έως 19, που είναι τα επενδυτικά εργαλεία, δεν άλλαξε τίποτα.

Αποσύρθηκαν πράγματι τρία άρθρα στα 46.

Και αυτά θα επανέλθουν, όπως είπα και ήμουν πολύ σαφής κατά τη διάρκεια της τοποθέτησής μου.

Τα κόμματα τοποθετήθηκαν επί διατάξεων.

Μου έκανε εντύπωση, μάλιστα, που ο Εισηγητής του ΠΑΣΟΚ για το άρθρο 42 είπε ότι οι εξηγήσεις που δόθηκαν από το Υπουργείο Οικονομικών ήταν επαρκείς, αλλά έχουν επιστολές επιμελητηρίων που τους δημιουργούν προβληματισμό στο να τοποθετηθούν θετικά.

Αυτό σχολίασε ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Νέας Δημοκρατίας.

Και για να είμαστε ειλικρινείς σε αυτήν την Αίθουσα, παρακολούθησα δεκαοκτώ ώρες συνεδρίασης, χθες και σήμερα.

Επί των άρθρων αυτών ουδείς συνάδελφος τοποθετήθηκε εκφράζοντας δική του άποψη.

Ουδείς!

Ο κ. Μαριάς μίλησε για την Επιτροπή Συστημικής Ευστάθειας.

Εννοούσε, εκτιμώ, το Συμβούλιο Συστημικής Ευστάθειας.

Αυτό συγκλήθηκε και έλαβε με τα δεδομένα του Σαββάτου, την ίδια ημέρα της απόφασης του Eurogroup, τις αναγκαίες αποφάσεις για τη θωράκιση του ελληνικού τραπεζικού συστήματος με τα δεδομένα που είχε τότε.

Ήταν έτοιμο να συγκληθεί και τη Δευτέρα το βράδυ –ήμασταν όλα τα μέλη που απαρτίζουμε το Συμβούλιο παρόντα– ανάλογα με τις εξελίξεις και τις αποφάσεις της Κύπρου σε ό,τι αφορά τα πιστωτικά τους ιδρύματα εκεί.

Έλαβαν απόφαση στην Κύπρο για τα πιστωτικά τους ιδρύματα εκεί, με επίδραση για τη λειτουργία των υποκαταστημάτων των κυπριακών τραπεζών στην Ελλάδα για δύο μέρες. Συνεπώς, λειτουργεί το Συμβούλιο με ταχύτητα, υπευθυνότητα και διορατικότητα.

Κύριε Τσούκαλη, θα μελετηθεί ενδελεχώς η απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας, θα βελτιωθεί το θεσμικό πλαίσιο του ν. 3294/2004 για το ΣΔΟΕ, προκειμένου να υφίστανται επαρκείς και ειδικές αξιολογήσεις και αιτιολογήσεις των αποφάσεων της διοίκησης.

Οι τροπολογίες της ΔΗΜΑΡ κινούνται στη σωστή κατεύθυνση επί της προτεινόμενης τροποποίησης του άρθρου 39.

Έχει ήδη συσταθεί ομάδα που δουλεύει για το μορφότυπο ανταλλαγής πληροφοριών.

Και αν απαιτηθούν νομοθετικές παρεμβάσεις, αυτές θα γίνουν αφού πρώτα εξεταστούν όλες οι τεχνικές πτυχές, για να μην γίνεται αποσπασματική ρύθμιση.

Επί της προτεινομένης τροποποίησης του άρθρου 19, εξετάζεται με πολύ προσοχή και σύντομα θα επανέλθουμε.

Έχουμε κοινά ΕΣΧΑΔΑ, γιατί υπερδιπλασιάζεται η αξία του δημοσίου ακινήτου, καθώς υπάρχει πλέον ενιαίος σχεδιασμός επί ακινήτων που θα τύχουν κοινής εκμετάλλευσης.

Ήδη, το σχέδιο νόμου για ιδιωτικές στρατηγικές επενδύσεις προβλέπει έκδοση ΕΣΧΑΣΕ, που είναι το ίδιο πράγμα με τα ΕΣΧΑΔΑ, αλλά για ιδιωτικά ακίνητα.

Χωρίς τη δυνατότητα κοινού ΕΣΧΑΔΑ για μεικτές επενδύσεις, θα καταλήγαμε στο παράλογο να έχουμε ένα ΕΣΧΑΔΑ και ένα ΕΣΧΑΣΕ για δύο ακίνητα που θα τύχουν κοινής εκμετάλλευσης.

Απαντάω στον κ. Κουΐκ που έκανε μία ορθή παρατήρηση για τα ανασφάλιστα, αλλά διορθώθηκε εγκαίρως.

Η αρχική διάταξη είχε ετοιμαστεί από νομοπαρασκευαστική επιτροπή, που είχε ήδη εντάξει την ακινησία, δηλαδή την κατάθεση πινακίδων στις ΔΟΥ στις περιπτώσεις όπου η ασφάλιση δεν είναι υποχρεωτική.

Με προσθήκη – αναδιατύπωση του Υπουργείου Οικονομικών στην Επιτροπή Οικονομικών Υποθέσεων πριν μία εβδομάδα, τέθηκε ρητά η εξαίρεση για λόγους ασφάλειας δικαίου.

ΟΠΑΠ:

Τα καταστήματα σύμφωνα με το ν. 4002/2011 γίνονται για τα τριάντα πέντε χιλιάδες συνολικά παιγνιομηχανήματα.

Αυτό δεν άλλαξε.

Η ρύθμιση για τη χωροθέτηση διατηρεί τη μέριμνα για την προστασία των ανηλίκων, αλλά αφαιρεί κάποιες παραμέτρους χωροθέτησης, που οδηγούν σε αδυναμία αδειοδότησης καταστημάτων σε πολλές περιοχές της χώρας.

Κλείνοντας, η Κυβέρνηση διαβουλεύεται, ακούει Βουλευτές, ακούει φορείς, την κοινωνία και τελικά νομοθετεί και δίνει εξηγήσεις.

Αυτό έκανε και σήμερα το Υπουργείο Οικονομικών δια εμού, υποστηρίζοντας ρυθμίσεις του νομοσχεδίου.

Απαιτείται, όμως, και ευελιξία.

Αυτό έπραξε σήμερα το Υπουργείο Οικονομικών δια εμού για συγκεκριμένα άρθρα, προκειμένου να υπάρξει περισσότερη διαβούλευση.

Αλλά επιδεικνύει και αποφασιστικότητα.

Ευελιξία και αποφασιστικότητα λοιπόν.

Αυτήν επιδεικνύουμε και για τα άρθρα 22 και 42.

Και χαίρομαι γιατί εκπρόσωποι των δυο άλλων κομμάτων, που στηρίζουν την Κυβέρνηση, του ΠΑΣΟΚ και της Δημοκρατικής Αριστεράς, επιχειρηματολόγησαν υπέρ της ορθότητας των διατάξεων, βεβαίως, με νομοθετικές βελτιώσεις.

Σας ευχαριστώ πολύ.

Πρωτολογία

Κυρία Συνάδελφε,

Με τη Επίκαιρη Ερώτησή σας, όντως, επανέρχεστε σε ένα θέμα που έχετε αναδείξει αρκετές φορές στο παρελθόν.

Και ορθώς επανέρχεστε διότι πρόκειται για ένα ζήτημα για το οποίο δεν πρέπει να υπάρχουν σκιές, αλλά πλήρης αποτύπωση των πραγματικών δεδομένων.

Πρόκειται για σημαντικό ζήτημα στο πλαίσιο της ευρύτερης προσπάθειας που πραγματοποιείται για την εδραίωση της δημοσιονομικής εξυγίανσης, προσαρμογής και πειθαρχίας.

Άλλωστε, η μείωση των απολαβών των αξιωματούχων του Δημοσίου, αλλά και των ενοικίων των κτιρίων στα οποία στεγάζονται οι υπηρεσίες του Δημοσίου, αποτέλεσε την πρώτη νομοθετική πρωτοβουλία του Υπουργείου Οικονομικών, ήδη από τον Αύγουστο του 2012.

Την πρώτη νομοθετική πρωτοβουλία της Κυβέρνησης Εθνικής Ευθύνης, με στόχο τη μείωση της δημόσιας δαπάνης για τη λειτουργία του πολιτικού συστήματος.

Μια πρωτοβουλία που δεν είχε μόνο σημαντική συμβολική σημασία, αλλά και ουσιαστική, εάν κρίνουμε από τα αποτελέσματα.

Αποτελέσματα που προκύπτουν και στην περίπτωση των ενοικίων των κτιρίων που στεγάζονται οι Ανεξάρτητες Διοικητικές Αρχές.

Συγκεκριμένα, όπως γνωρίζετε, με το Ν. 4002/2011 τα μισθώματα του Δημοσίου μειώθηκαν, συναινετικά ή υποχρεωτικά, κατά ποσοστό τουλάχιστον 20%.

Επιπλέον, κάποιες Ανεξάρτητες Αρχές προχώρησαν, εκ των υστέρων, και σε νέα συναινετική μείωση των μισθωμάτων.

Και με το Ν. 4081/2012, που σας προανέφερα, επήλθε νέα κλιμακωτή μείωση, με βάση το ύψος του μηνιαίου μισθώματος που έφτανε ως το 25%.

Κυρία Συνάδελφε,

Ο έλεγχος για την εφαρμογή των διατάξεων των Νόμων που προανέφερα γίνεται από τις αρμόδιες Κτηματικές Υπηρεσίες, που είναι αποκεντρωμένες Υπηρεσίες του Υπουργείου Οικονομικών.

Σύμφωνα, λοιπόν, με τα στοιχεία του ελέγχου αυτού, τα μισθώματα που καταβάλλονται σήμερα για την στέγαση των Ανεξάρτητων Αρχών ανέρχονται, σε μηνιαία βάση, περίπου στις 297.000 ευρώ (296.733 ευρώ).

Σε σύγκριση με το ύψος των μισθωμάτων που καταβαλλόταν το 2010, δηλαδή πριν την υλοποίηση των μειώσεων, προκύπτει μείωση, μηνιαίως, κατά 189.000 ευρώ (188.609).

Πρόκειται για μια σημαντική μείωση, κοντά στο 40%.

Παράλληλα, βέβαια, εξετάζονται, στο πλαίσιο του εφικτού, όλες οι περιπτώσεις περαιτέρω εξοικονόμησης των δημοσίων πόρων που διατίθενται για τα εν λόγω μισθώματα, και όχι μόνο.

Περιπτώσεις και κινήσεις που θα επιτρέπουν τη δημιουργία καθαρού δημοσιονομικού οφέλους, συμβάλλοντας στον εθνικό στόχο της επίτευξης πρωτογενών πλεονασμάτων από το 2013 και έπειτα.

Σ’ αυτό το πλαίσιο έχουμε προχωρήσει και σε αντίστοιχες παρεμβάσεις στο πεδίο του εξορθολογισμού των απολαβών, τις οποίες θα σας αναπτύξω στη δευτερολογία μου.

Δευτερολογία

Κυρία Συνάδελφε,

Οι προβληματισμοί σας είναι εύλογοι και οι απόψεις σας σε μεγάλο βαθμό μας βρίσκουν σύμφωνους.

Θεωρώ ότι υπάρχει μία ευρύτερη σύγκλιση απόψεων και θέσεων στην ανάγκη περαιτέρω εξορθολογισμού της δημόσιας δαπάνης.

Και ειδικότερα, εξορθολογισμού των πόρων που διατίθενται για τη λειτουργία των Ανεξαρτήτων Διοικητικών Αρχών, χωρίς να αποδυναμώνεται, φυσικά, ο θεσμικός τους ρόλος αλλά και το σημαντικό έργο που επιτελούν.

Προς την κατεύθυνση αυτή κινούνται, από την πρώτη στιγμή, οι πρωτοβουλίες που έχουν αναληφθεί και στο πεδίο του εξορθολογισμού της μισθολογικής δαπάνης των Ανεξαρτήτων Αρχών.

Συγκεκριμένα:

• Με το Ν. 3833/2010 μειώθηκαν οι αποδοχές των προέδρων, των αντιπροέδρων και των μελών των Ανεξάρτητων Αρχών κατά 7%, ενώ οι αποζημιώσεις των συνεδριάσεων μειώθηκαν κατά 50%.
• Με το Ν. 3845/2010 οι προαναφερθείσες αποδοχές μειώθηκαν κατά επιπλέον 3%.

Ωστόσο, οι σημαντικές παρεμβάσεις έγιναν το δεύτερο μισό του 2012.

Ειδικότερα:

• Από 1^η Σεπτεμβρίου του 2012 τέθηκε σε εφαρμογή το νέο ανώτατο όριο αποδοχών του Ν. 3833/2012, το οποίο με απόφαση του ομιλούντος, ως Αναπληρωτή Υπουργού Οικονομικών, στις 27 Ιουλίου του 2012 διαμορφώθηκε στο ποσό των 5.000 ευρώ μηνιαίως.
• Από 1^η Ιανουαρίου του 2013, σύμφωνα με τις διατάξεις του Ν. 4093/2012, το ανώτατο όριο των αποδοχών Γενικού Γραμματέα Υπουργείου διαμορφώθηκε στο ποσό των 4.750 ευρώ μηνιαίως, έχοντας εφαρμογή, μεταξύ άλλων, και στους προέδρους, στους αντιπροέδρους και τα μέλη των Ανεξάρτητων Αρχών.

Επίσης, με διατάξεις του ίδιου Νόμου, ορίστηκε ότι από 1^η Ιανουαρίου 2013 οι αποδοχές, οι αποζημιώσεις, τα έξοδα παράστασης και οι αμοιβές εν γένει που καταβάλλονταν μέχρι τα τέλη του 2012 στους Προέδρους, τους Αντιπροέδρους και τα μέλη των Ανεξάρτητων Αρχών, μειώνονται κατά ποσοστό 20%.

Πρόκειται, συνεπώς, για μία σειρά από παρεμβάσεις που συμβάλλουν καθοριστικά στον εξορθολογισμό της μισθολογικής δαπάνης των Ανεξαρτήτων Αρχών.

Για παράδειγμα, υπάρχουν περιπτώσεις όπου οι αποδοχές του Προέδρου Ανεξάρτητης Αρχής μειώνονται, σε σχέση με τα τέλη του 2009, κατά περίπου 50% (31.12.2009: 9.039 ευρώ – 01.01.2013: 4.750 ευρώ).

Τέτοιες περιπτώσεις είναι, ενδεικτικά, η Εθνική Επιτροπή Τηλεπικοινωνιών και Ταχυδρομείων και η Επιτροπή Ανταγωνισμού.

Κυρία Συνάδελφε,

Βέβαια, η αποτελεσματικότητα ενός μέτρου πολιτικής δεν εξαντλείται απλώς στη νομοθετική του θέσπιση, αλλά, όπως ορθά υπαινίσσεστε στην Ερώτησή σας, συναρτάται με την πιστή και πλήρη υλοποίησή του.

Για αυτό το λόγο, και από την πρώτη στιγμή, παρακολουθούμε την εφαρμογή του, όπως συμβαίνει σε κάθε πεδίο της ασκούμενης πολιτικής.

Και παρεμβαίνουμε όπου χρειάζεται.

Έτσι, παράλληλα με τη μισθολογική εγκύκλιο που εστάλη, μεταξύ άλλων και προς τις Ανεξάρτητες Αρχές, στις 22 Νοεμβρίου του 2012, παρακολουθούμε την υλοποίηση της εν λόγω μισθολογικής προσαρμογής.

Ειδικότερα, έχει σταλεί έγγραφο από το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους, με το οποίο οι Ανεξάρτητες Αρχές καλούνται να μας ενημερώσουν, άμεσα, για τις πρωτοβουλίες που έχουν αναλάβει αναφορικά με την εφαρμογή των προαναφερθεισών διατάξεων.

Και, φυσικά, την παρακολούθηση ακολουθεί ο δημοσιονομικός έλεγχος, όταν διαπιστωθεί η μη εφαρμογή των κείμενων διατάξεων της υφιστάμενης νομοθεσίας.

Όπως, άλλωστε, έγινε και πριν από μερικούς μήνες στην περίπτωση μιας Ανεξάρτητης Αρχής, όπου μετά από δημοσιονομικό έλεγχο των υπηρεσιών του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους διαπιστώθηκαν παρατυπίες.

Πλέον, της υπόθεσης έχουν επιληφθεί οι αρμόδιες Υπηρεσίες, έχουν γίνει οι απαιτούμενες προσαρμογές και δρομολογούνται οι διαδικασίες για την επιστροφή των αχρεωστήτως ληφθέντων ποσών.

Κυρία Συνάδελφε,

Η χρηστή δημοσιονομική διαχείριση σε κάθε επίπεδο και διάσταση του δημοσίου τομέα, είναι βασική προϋπόθεση για να πιάσουν τόπο οι θυσίες των πολιτών και να διαμορφωθούν οι συνθήκες εξόδου της χώρας από την κρίση.

Και προς την κατεύθυνση αυτή, συνεχίζουμε την προσπάθεια προσηλωμένοι στους στόχους μας και με υπευθυνότητα απέναντι στους Έλληνες πολίτες.

Σας ευχαριστώ.

Πρωτολογία

Κύριε Συνάδελφε,

Με την επίκαιρη ερώτησή σας επανέρχεστε σε ένα θέμα το οποίο έχουμε συζητήσει αρκετές φορές στο πλαίσιο των κοινοβουλευτικών εργασιών.

Αλλά και ακόμα περισσότερες έχει θιγεί από εσάς με κάθε ευκαιρία, ασχέτως του θέματος συζήτησης στη Βουλή.

Υπογραμμίζω, λοιπόν, για μία ακόμα φορά τα πραγματικά δεδομένα του θέματος.

Με απόφασή μου, την οποία σας είχα προαναγγείλει σε απάντηση αντίστοιχης ερώτησης το Σεπτέμβριο του 2012, συστάθηκε η Ομάδα Εργασίας για την έρευνα των αρχείων του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους σχετικά με το θέμα των Γερμανικών Αποζημιώσεων.

Είναι γνωστή η κατάσταση που υπήρχε μέχρι τότε.

Στόχος μας να γίνει, για πρώτη φορά, κωδικοποίηση και καταγραφή του σχετικού υλικού που βρίσκονται στην κατοχή του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους.

Και μόνο αυτού.

Στο συγκεκριμένο έργο, για την επιτάχυνσή του, πέραν των στελεχών της Ομάδας Εργασίας του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους συνδράμουν και υπάλληλοι, οι οποίοι από τις 14 Σεπτεμβρίου του 2012, συμμετέχουν σε υποομάδα εργασίας.

Το έργο ολοκληρώνεται στις 8 Μαρτίου του 2013, οπότε και η Ομάδα Εργασίας θα υποβάλλει το σχετικό πόρισμα.

Γνωρίζετε ότι φτάνουμε στις 8 Μαρτίου μετά από παράταση που εδόθη στις 19 Δεκεμβρίου 2012 σε ανταπόκριση σχετικού αιτήματος της Ομάδας Εργασίας.

Μετά την παραλαβή του πορίσματος θα κινηθώ στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων μου και της υφιστάμενης νομοθεσίας.

Δευτερολογία

Κύριε Συνάδελφε,

Το θέμα των Γερμανικών Αποζημιώσεων είναι ένα κρίσιμο θέμα με ανθρωπιστικές, ιστορικές, πολιτικές και νομικές παραμέτρους.

Δεν θα συμμετάσχω στη συζήτηση για τη δημιουργία και μόνο εντυπώσεων.

Δεν θα μιλήσω στον αέρα.

Θα σταθώ στα δεδομένα και το έργο που επιτελείται επί του θέματος κατά την τελευταία περίοδο στο Γενικό Λογιστήριο.

Και φυσικά έχω πλήρη συνείδηση ότι ο ρόλος του επικεφαλής πολιτικού δεν υποκαθιστά ή δεν συγχέεται με το ρόλο της διοίκησης την οποία πολιτικά αυτός οδηγεί και εποπτεύει.

Κύριε Συνάδελφε,

Θέλω να σας ενημερώσω ότι, σύμφωνα με την εμπειρία των στελεχών της διοίκησης αλλά και τις δικές μου προσλαμβάνουσες, το έργο δεν είναι απλό.

Και αυτό διότι έχει παρέλθει μεγάλο χρονικό διάστημα, οι υπηρεσίες έχουν αρκετές φορές αναδιοργανωθεί και, λυπάμαι που θα το πω, το σχετικό υλικό ήταν ατάκτως εριμμένο σε διάφορα κτίρια του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους.

Τώρα, είμαστε στη φάση της ολοκλήρωσης του σχετικού έργου.

Αναλυτικότερα, σύμφωνα με ενημέρωση από την Ομάδα Εργασίας για τις ανάγκες πληροφόρησης του Κοινοβουλίου, έχουν γίνει, για πρώτη φορά, τα εξής:

1^ον. Έχει γίνει κατανομή των φακέλων του αρχείου κατά κατηγορία περίπτωσης που σχετίζεται με το θέμα των Γερμανικών Αποζημιώσεων.

2^ον. Έχει προχωρήσει η ηλεκτρονική συνοπτική απεικόνιση των καταγεγραμμένου αρχειακού υλικού.

3^ον. Έχουν καταγραφεί 184 τόμοι αρχειακού υλικού, ποικίλου περιεχομένου, η κατάσταση του οποίου, βέβαια, λόγω της παλαιότητας, δεν είναι σε ορισμένες περιπτώσεις πολύ καλή.

4^ον. Έχει ξεκινήσει η σύνταξη του τελικού παραδοτέου του έργου της Ομάδας αναφορικά με την καταγραφή και ταξινόμηση του αρχείου του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους.

Συνεπώς, το έργο που είχε ανατεθεί τείνει να ολοκληρωθεί.

Το πόρισμα θα παραδοθεί στις 8 Μαρτίου 2013 και, όπως τόνισα και στην πρωτολογία μου, μετά την παραλαβή του θα κινηθώ στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων μου και της υφιστάμενης νομοθεσίας.

Κύριε Συνάδελφε,

Από την πλευρά μου, τίποτε άλλο πέραν αυτού.

Πρωτολογία

Κύριε Συνάδελφε,

Με την Επίκαιρη Ερώτησή σας, θίγετε δύο ζητήματα που έχουν σχεδόν μονοπωλήσει το ενδιαφέρον των ημερών.

Το ζήτημα της πορείας των δημοσίων εσόδων τον Ιανουάριο, τον πρώτο μήνα του έτους, και το ζήτημα του δημοσιονομικού πολλαπλασιαστή.

Θα ξεκινήσω την απάντησή μου με το ζήτημα της πορείας των εσόδων και ευρύτερα με την εκτέλεση του Κρατικού Προϋπολογισμού τον Ιανουάριο του 2013.

Τα προσωρινά στοιχεία εκτέλεσης του Κρατικού Προϋπολογισμού δείχνουν ότι τον Ιανουάριο το πρωτογενές ισοζύγιο ήταν θετικό.

Αυτό διαμορφώθηκε στα 398 εκατ. ευρώ, έναντι πρωτογενούς ελλείμματος 33 εκατ. ευρώ πέρυσι.

Το ύψος των καθαρών εσόδων του Κρατικού Προϋπολογισμού ανήλθε σε 4.418 εκατ. ευρώ παρουσιάζοντας μείωση κατά 9,4% έναντι του Ιανουαρίου 2012 και υστέρηση μόλις 19 εκατ. ευρώ έναντι του μηνιαίου στόχου (4.437 εκατ. ευρώ).

Ειδικότερα, το ύψος των καθαρών εσόδων του τακτικού προϋπολογισμού ανήλθε σε 4.374 εκατ. ευρώ, παρουσιάζοντας αύξηση κατά 17 εκατ. ευρώ, έναντι του μηνιαίου στόχου (4.357 εκατ. ευρώ).

Άρα, ναι, υπήρξε απόκλιση, υπήρξε υστέρηση, αλλά δεν ήταν του μεγέθους που είχε δει το φως της δημοσιότητας).

Ποια είναι τα θετικά και ποια τα αρνητικά στοιχεία της εκτέλεσης του Προϋπολογισμού στο σκέλος τον πρώτο μήνα;

Καταρχάς, πού είχαμε υστερήσεις;

1^ον. Το ΦΠΑ, όλων των κατηγοριών, κατά 161 εκατ. ευρώ.

Σημειώνεται ότι το Δεκέμβριο 2012 δεν υπέβαλλε δήλωση, ως όφειλε, το 22% των υπόχρεων για υποβολή δήλωσης ΦΠΑ, αν και το ποσό που οφείλεται με βάση εμπρόθεσμες περιοδικές δηλώσεις μπορεί από 01.07.2011 να καταβληθεί σε 3 δόσεις με στόχο τη διευκόλυνση της συμμόρφωσης των φορολογούμενων.

2^ον. Τους λοιπούς έμμεσους φόρους κατανάλωσης (ΕΦΚ καπνού, κλπ), κατά 153 εκατ. ευρώ.

Σημειώνεται βεβαίως ότι τον Ιανουάριο του 2012 τα έσοδα από τον Ειδικό Φόρο Κατανάλωσης στον καπνό ανήλθαν σε 484 εκατ. Ευρώ, καθώς είχε προηγηθεί στο τέλος του 2011 αύξηση του Ειδικού Φόρου Κατανάλωσης στον καπνό, με αποτέλεσμα να σημειωθεί υψηλή αποθεματοποίηση τον πρώτο μήνα του 2012 και να επακολουθήσει μεγάλη μείωση τους επόμενους δύο μήνες.

Για το 2013, αναμένεται τα έσοδα από αυτή την πηγή να ομαλοποιηθούν εντός του 1^ου τριμήνου και να κινηθούν εντός των στόχων (728 εκατ. ευρώ μέχρι το Μάρτιο), οι οποίοι είναι ελαφρά χαμηλότεροι από  το 2012 (781 εκατ. ευρώ).

3^ον. Τα τέλη κυκλοφορίας οχημάτων, κατά 134 εκατ. ευρώ.

Τον Ιανουάριο 2012 είχε δοθεί παράταση μέχρι την 20^η ημέρα του μήνα, με αποτέλεσμα να εισπραχθούν 215 εκατ. ευρώ, ενώ τον Ιανουάριο 2013 δόθηκε μόλις μια εβδομάδα παράταση με αποτέλεσμα να εισπραχθούν 94 εκατ. ευρώ. Βέβαια πρέπει να σημειωθεί ότι το 2012 οι περισσότεροι φορολογούμενοι πλήρωσαν εμπρόθεσμα τα τέλη κυκλοφορίας.

Όμως, υψηλότερα έναντι του μηνιαίου στόχου κινήθηκαν τα έσοδα από:

1^ον. Το φόρο εισοδήματος φυσικών προσώπων, κατά 222 εκατ. ευρώ.

2^ον. Τους φόρους περιουσίας ΕΕΤΗΔΕ, κατά 108 εκατ. ευρώ, έχει υψηλή εισπραξιμότητα το μέτρο αυτό.

Συνεπώς, βλέποντας τη θετική και αρνητική διάσταση τον πρώτο μήνα είναι πρώιμο να εξαχθούν ασφαλή συμπεράσματα για την πορεία των εσόδων, καθώς βρισκόμαστε μόλις στην αρχή του οικονομικού έτους. Και εδώ έρχομαι να προσθέσω αυτό που θεωρώ εξαιρετικά σημαντικό, ότι η σύγκριση πλέον για τη λήψη δυνητικών μέτρων που θέσατε στο ερώτημά σας είναι με βάση τους στόχους και όχι την περσινή χρονιά.

Ας επαναλάβω ποιοι ήταν οι στόχοι φέτος, όπως έχουν καταγραφεί στο Κρατικό Προϋπολογισμό.

Φέτος προβλέπουμε ότι θα έχουμε τακτικά έσοδα περίπου 3 δισ.ε υρώ λιγότερα από πέρυσι.

Ο στόχος είναι για μειωμένα έσοδα εξαιτίας του εμπροσθοβαρούς των μέτρων που ήδη έχουμε λάβει, κατά 5,6%.

Ο στόχος φέτος είναι –γνωρίζουμε ή εκτιμούμε– ότι θα έχουμε μειωμένους φόρους εισοδήματος κατά 15,6% από πέρυσι, 20,6% μόνο στα φυσικά πρόσωπα.

Επίσης, ξέρουμε ότι θα έχουμε μείωση του φόρου συναλλαγών κατά 8,8%.

Στο ΦΠΑ θα έχουμε μείωση πάνω από 9%.

Αυτές είναι οι εκτιμήσεις που έχουμε κάνει μέσα στον Προϋπολογισμό.

Με αυτά τα δεδομένα συνεπώς και με την απόκλιση που είχαμε τον πρώτο μήνα της τάξεως των 200 εκατ. ευρώ είναι πάρα πολύ δύσκολο να πει κάποιος από τον πρώτο μήνα πώς θα εξελιχθεί η κατάσταση.

Παρά ταύτα, η αποτελεσματικότητα των μέτρων θα πρέπει διαρκώς να αξιολογείται και να λαμβάνεται υπ’ όψιν από την Ελληνική Κυβέρνηση.

Σε κάθε περίπτωση, στο σκέλος των εσόδων απαιτείται προσοχή λόγω της περιορισμένης φορολογικής ικανότητας πλέον της ελληνικής κοινωνίας και παράλληλα  εντατικοποίηση της προσπάθειας τόσο ως προς τις πολιτικές όσο και στους φοροεισπρακτικούς και ελεγκτικούς μηχανισμούς.

Προς την κατεύθυνση αυτή νομίζω το συγκεκριμένο πεδίο έχει ενδυναμωθεί θεσμικά .

Ορίσθηκε νέος Γενικός Γραμματέας Δημοσίων Εσόδων, με πενταετή θητεία και με διευρυμένες αρμοδιότητες.

Προσδοκώ ότι, εν μέσω άλλων πρωτοβουλιών της Κυβέρνησης, η κίνηση αυτή θα αποδώσει.

Σας ευχαριστώ.

Δευτερολογία

Κύριε Συνάδελφε,

Κύριε συνάδελφε, συμμερίζομαι απόλυτα τις αγωνίες και τους προβληματισμούς σας από τον πρώτο μήνα του έτους, έγκαιρα δηλαδή, για την εκτέλεση του Κρατικού Προϋπολογισμού.

Δεν είναι τυχαίο ότι στη συγκεκριμένη δήλωση που έκανα στις 10 Φεβρουαρίου για την εκτέλεση του Προϋπολογισμού επεσήμανα από τότε –παρά το γεγονός ότι υπερκαλύψαμε τους στόχους του ελλείμματος- την προσοχή που απαιτείται και την εντατικοποίηση της προσπάθειας που χρειάζεται στο σκέλος των εσόδων. Άρα, συμφωνούμε απόλυτα στο πρώτο σκέλος του προβληματισμού σας.

Από την πλευρά μας, από το 2010 είναι καταγεγραμμένες οι επιφυλάξεις και η διαφωνία μας, ως ΝΔ, προς τους εταίρους και δανειστές μας σε σχέση με το μέγεθος των δημοσιονομικών πολλαπλασιαστών. Στο μεσοδιάστημα αποδεικνύεται ότι αποκλίσεις κυρίως για μεγέθη όπως είναι η ύφεση και η ανεργία ήταν μεγάλες, πολύ μεγαλύτερες και από τις αρχικές εκτιμήσεις. Δυστυχώς, οι θέσεις μας αυτές επιβεβαιώθηκαν.

Είναι γεγονός όμως –και το γνωρίζετε πάρα πολύ καλά, το έχουμε συζητήσει πολλές φορές μέσα σε αυτή εδώ την Αίθουσα- ότι αναλάβαμε ως Κυβέρνηση Εθνικής Ευθύνης ένα δεδομένο και ασφυκτικό οικονομικό πρόγραμμα σε εξέλιξη, όπου για έξι μήνες δεν είχαμε πάρει ούτε μία δόση από τη δανειακή σύμβαση. Επιδιώξαμε βελτιώσεις. Κάποιες καρποφόρησαν, αρκετές άλλες όχι.

Το ζήτημα των δημοσιονομικών πολλαπλασιαστών αναγνωρίζεται –και επικαλεστήκατε δημοσιεύματα– και από εταίρους και δανειστές, σίγουρα περιφερειακά.

Πώς αναγνωρίζεται;

Πρώτον, στην έκθεση που δημοσιοποίησε το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο φέτος τον Ιανουάριο οι δημοσιονομικοί πολλαπλασιαστές για τη χώρα έχουν προσεγγίσει τη μονάδα.

Άρα, στο καινούργιο πρόγραμμα οικονομικής πολιτικής έχουν μεταβάλει τα στοιχεία που χρησιμοποιούσαν για το παρελθόν.

Δεύτερον, άλλαξαν οι στόχοι του Προγράμματος.

Σε αυτή εδώ την Αίθουσα επί μεγάλο χρονικό διάστημα ακούγαμε την Αντιπολίτευση –Αξιωματική και μη– να επικαλείται και να ισχυρίζεται ότι θα υπάρξουν νέα μέτρα το 2012.

Τελικά νέα μέτρα δεν υπήρξαν.

Τι άλλαξε;

Άλλαξε ο στόχος του Προγράμματος: πρωτογενές έλλειμμα 1,5% αντί για 1%.

Και γιατί άλλαξαν οι εταίροι το στόχο του Προγράμματος;

Διότι η ύφεση ήταν βαθύτερη από τις εκτιμήσεις και δεν ευθυνόταν η ελληνική Κυβέρνηση για αβελτηρίες ή ολιγωρία.

Τι άλλο έγινε;

Άλλαξε η χρονική διάσταση της δημοσιονομικής  προσαρμογής. Υπήρξε επιμήκυνση κατά δύο έτη, μέχρι το 2016.

Τι άλλο άλλαξε; Τα

ο Πρόγραμμα αναπροσαρμόστηκε δύο φορές, το Μάρτιο και το Δεκέμβριου του 2012.

Συνεπώς, ελήφθη υπ’ όψιν η βαθύτερη ύφεση.

Προχώρησε η αναδιάρθρωση, η μείωση του δημοσίου χρέους, με επιπλέον χρηματοδότηση, με μείωση του επιτοκίου, με αναβολή της αποπληρωμής των δανείων, με τη διαδικασία επαναγοράς ομολόγων, με την επιστροφή κερδών από τις κεντρικές τράπεζες.

Υπάρχει ρητή αναφορά στο Eurogroup για την περαιτέρω προσαρμογή του δείκτη χρέους ως προς ΑΕΠ, ώστε να διασφαλιστεί η βιωσιμότητά του τόσο από τον αριθμητή όσο και από τον παρονομαστή, ενώ προσετέθη και με δική σας επιμονή, ως Κόμμα, η ρήτρα θετικής απόκλισης για την εκτέλεση του προγράμματος.

Συνεπώς, επί του πραγματικού πεδίου έχουν γίνει συγκεκριμένα βήματα προς την κατεύθυνση ενσωμάτωσης του διαφορετικού επιπέδου ή και αναθεώρησης των δημοσιονομικών πολλαπλασιαστών.

 Όμως, προς την κατεύθυνση υλοποίησης των στόχων του προγράμματος συνεχίζουμε την προσπάθεια.

Έρχομαι στο τελευταίο ερώτημα, το οποίο θέσατε.

Με μεθοδικότητα και συνέπεια, με ρεαλισμό, υπεύθυνα, σταθερά και σοβαρά διαπραγματευόμαστε –και το έχουμε αποδείξει αυτούς τους εφτά μήνες– με πράξεις και όχι με λεκτικούς ακροβατισμούς και λεονταρισμούς, μακριά από συγκρούσεις που μπορεί να θέσουν σε κίνδυνο την αξιοπιστία της χώρας, ειδικά τώρα που την ανακτήσαμε αλλά και κεκτημένες ισορροπίες, εντός και κυρίως εκτός χώρας.

Όμως, τα οικονομικά προγράμματα δεν πρέπει να είναι άκαμπτα, ειδικά όταν η χώρα υλοποιεί τις δεσμεύσεις της.

Προς την κατέυθυνση αυτή, πιστεύω ότι όλοι μας έχουμε χρέος να προσπαθούμε διαρκώς για το καλύτερο και για τη χώρα και για τους πολίτες. Στην Κυβέρνηση εργαζόμαστε προσανατολισμένοι σε αυτή την κατεύθυνση.

Δεν ωφελεί να «μιζεριάζουμε».

Άλλωστε, τα αποτελέσματα του 2012 μας επιτρέπουν συγκρατημένη αισιοδοξία.

Αφού «πιάσουμε» τους στόχους θα αποκτήσουμε τους «βαθμούς ελευθερίας» για να μπορέσουμε να βελτιώσουμε πολιτικές και μέτρα που αποδείχθηκαν κοινωνικά άδικα και οικονομικά αναποτελεσματικά.

Προσπαθούμε να οριοθετήσουμε τον χώρο στον οποίο προοπτικά θα έχουμε τη δυνατότητα να κάνουμε βελτιωτικές παρεμβάσεις εξορθολογισμού ή ελάφρυνσης της φορολογίας,  τόνωσης της ανάπτυξης και ενίσχυσης της κοινωνικής συνοχής.

Και παράλληλα να διαμορφώσουμε τις προϋποθέσεις για την περαιτέρω βελτίωση του οικονομικού κλίματος, την τόνωση της εμπιστοσύνης, την επανεκκίνηση και την ανάκαμψη της οικονομίας.

Γιατί μόνο με την ανάκαμψη της πραγματικής οικονομίας, η περαιτέρω πορεία προσαρμογής και σταθεροποίησης θα μπορέσει να είναι βιώσιμη και μόνιμου χαρακτήρα.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Η σύνταξη του Μεσοπρόθεσμου Προγράμματος καθιερώθηκε από το 2010, στοχεύοντας στην απεικόνιση της δημοσιονομικής στρατηγικής της Γενικής Κυβέρνησης ως ένα ενιαίο σύνολο σε πολυετή χρονικό ορίζοντα.

Συγκεκριμένα, σε αυτό παρουσιάζονται τα δημοσιονομικά όρια και οι δεσμεύσεις που έχουν αναληφθεί και περιγράφονται οι βασικές πολιτικές κατευθύνσεις και οι προτεραιότητες της Κυβέρνησης. Καθορίζονται συγκεκριμένοι στόχοι, χρονοδιαγράμματα, δείκτες υλοποίησης στην προσπάθεια ελέγχου των δαπανών και σταδιακής μείωσης του ελλείμματος με την υιοθέτηση ανώτατων ορίων δαπανών σε όλους τους φορείς της Γενικής Κυβέρνησης.

Σήμερα συζητούμε την έγκριση της επικαιροποίησης αυτού του Μεσοπρόθεσμου για μία συγκεκριμένη περίοδο, για την περίοδο 2013-2016, με την εισαγωγή ανώτατων ορίων δαπανών για τους υποτομείς της Γενικής Κυβέρνησης για μια τριετή χρονική περίοδο, προκειμένου να εξασφαλιστεί η ορθή εκτέλεση του Προϋπολογισμού και του Μεσοπρόθεσμου, σύμφωνα με τη σύνταξή του.

Πρόκειται για μία επικαιροποίηση που είναι προαπαιτούμενο, όπως έχω πει και στην Επιτροπή, στο πλαίσιο της συνέχισης του Προγράμματος Οικονομικής Πολιτικής για την απόδοση δόσεως ύψους 2,8 δισεκατομμυρίων ευρώ.

Ειδικότερα, με την παρούσα νομοθετική πρωτοβουλία επικαιροποιούνται τα ανώτατα όρια δαπανών της Κεντρικής Κυβέρνησης, δηλαδή των Υπουργείων, των περιφερειακών υπηρεσιών, των αποκεντρωμένων διοικήσεων, καθώς και των ΔΕΚΟ –που έχουν ταξινομηθεί εντός της Γενικής Κυβέρνησης– των Οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοίκησης, των Οργανισμών Κοινωνικής Ασφάλισης, των Νομικών Προσώπων.

Αυτά τα όρια για τα δύο πρώτα χρόνια είναι δεσμευτικά.

Εντός, βεβαίως, αυτών των ανωτάτων ορίων κάθε υποτομέα παρέχεται ευελιξία για το σχεδιασμό των προϋπολογισμών των ετών αυτών, με την προϋπόθεση ότι επιτυγχάνονται οι στόχοι που έχουν τεθεί, ενώ ο στόχος για το τελευταίο έτος, για το τρίτο έτος αυτής της περιόδου, μπορεί να επικαιροποιείται.

Η επικαιροποίηση γίνεται κάτω από τις ίδιες ακριβώς μακροοικονομικές προβλέψεις του Μεσοπρόθεσμου του προηγούμενου Οκτωβρίου και ορθώς, όπως επιβεβαιώνεται από τη δημοσιοποίηση των προσωρινών στοιχείων και εκτιμήσεων για την ύφεση φέτος και για την ύφεση πέρυσι, σύμφωνα με την οποία η ύφεση διαμορφώθηκε στο 6,45% το 2012, πολύ κοντά στις προβλέψεις του Μεσοπρόθεσμου που ήταν για 6,5%, χειρότερα από τις εκτιμήσεις των εταίρων που ήταν για 6%.

Επίσης, η επικαιροποίηση έγινε χωρίς να ληφθεί υπ’ όψιν το τελικό δημοσιονομικό αποτέλεσμα του 2012.

Και αυτό έγινε διότι μέχρι σήμερα δεν είναι διαθέσιμα τα τελικά δημοσιονομικά στοιχεία.

Ωστόσο, από τη στιγμή που το δημοσιονομικό αποτέλεσμα –το περσινό, του 2012– διαφαίνεται, εκτιμάται ότι θα είναι καλύτερο από τις αρχικές προβλέψεις, αξίζει να σημειωθεί ότι αυτή η εξέλιξη θα έχει θετική επίπτωση όχι μόνο φέτος, αλλά σε όλη την περίοδο μέχρι το 2016.

Επίσης, είναι αυτονόητο ότι δεν αμφισβητείται ο στόχος του προγράμματος για πρωτογενές πλεόνασμα 4,5% του ΑΕΠ το 2016, όπως συμφωνήθηκε με τους εταίρους και ενσωματώνεται στο Μεσοπρόθεσμο που ψηφίστηκε πριν από λίγους μήνες από το ελληνικό Κοινοβούλιο.

Τέλος, οι προβλέψεις του Μεσοπρόθεσμου, αναφορικά με το δημοσιονομικό έλλειμμα Γενικής Κυβέρνησης, δεν περιλαμβάνουν τις επιπτώσεις από την ανακεφαλαιοποίηση του τραπεζικού συστήματος, της οποίας η καταγραφή, η αποτίμηση και η αποτύπωση από τις αρμόδιες στατιστικές αρχές είναι σε εξέλιξη.

Έτσι, για την υπό συζήτηση επικαιροποίηση λήφθηκαν υπόψη τρία πράγματα.

Πρώτον, η επανεκτίμηση της απόδοσης κάποιων συγκεκριμένων μέτρων του Μεσοπρόθεσμου, καθώς και κάποιες προσαρμογές ηπιότερες τελικά ως προς τα μέτρα που πρόσφατα ψηφίστηκαν από το ελληνικό Κοινοβούλιο.

Γι’ αυτό και αθροιστικά τα μέτρα είναι 13,5 δισ. ευρώ από 14,2 δισ. ευρώ που είχαμε ψηφίσει τον περασμένο Οκτώβριο.

Δεύτερο στοιχείο είναι ο επαναϋπολογισμός των δαπανών για τόκους μετά την επαναγορά ομολόγων και τις αποφάσεις του Eurogroup για τη μείωση του επιτοκίου δανεισμού, την επέκταση της λήξης των δανείων, την απόδοση στη χώρα μας των κερδών από τη διακράτηση των ελληνικών ομολόγων από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, καθώς και από τις εθνικές κεντρικές τράπεζες.

Έτσι, οι τόκοι ενδεικτικά εκτιμάται ότι θα διαμορφωθούν περίπου στα 7,5 δισ. ευρώ το 2016 από πρόβλεψη 12,5 δισ. ευρώ ευρώ πριν από πέντε μήνες, δηλαδή μιλάμε για 5 δισ. ευρώ λιγότερους τόκους.

Τρίτο στοιχείο είναι ο επαναϋπολογισμός του ύψους του δημοσίου χρέους μετά την επαναγορά ομολόγων ποσού περίπου 32 δισ. ευρώ.

Έτσι, ενδεικτικά και πάλι, το δημόσιο χρέος εκτιμάται ότι φέτος θα διαμορφωθεί στο 174% του ΑΕΠ από 189% του ΑΕΠ, όπου ήταν οι εκτιμήσεις πριν από τέσσερις μήνες και στο 164% του ΑΕΠ το 2016 από 185% του ΑΕΠ που εκτιμούσαν πριν λίγους μήνες.

Σε τέσσερις μήνες δηλαδή οι εκτιμήσεις είναι χαμηλότερες κατά 15 και 21 ποσοστιαίες μονάδες του ΑΕΠ αντίστοιχα.

Είπαμε ότι τα ανώτατα όρια δαπανών είναι δεσμευτικά για το 2013 και το 2014.

Ωστόσο, σε περίπτωση επίτευξης καλύτερου πρωτογενούς αποτελέσματος σε σχέση με το στόχο, εφόσον εκτιμάται ότι θα είναι διατηρήσιμο, θα το αναπροσαρμόσουμε, δίνοντας έμφαση –όπως έχουμε δεσμευτεί– στην ενίσχυση των χαμηλών εισοδηματικών στρωμάτων και την υποστήριξη της ανάκαμψης της οικονομίας σε ποσοστό 70%.

Σε αυτή τη περίπτωση θα χρησιμοποιήσουμε ποσοστό 30% του καλύτερου από το αναμενόμενο αποτέλεσμα για να καταστήσουμε πιο φιλόδοξους τους ενδιάμεσους στόχους για το έλλειμμα.

Έτσι, θα επιτύχουμε νωρίτερα το μεσοπρόθεσμο δημοσιονομικό στόχο και θα επιταχύνουμε την πορεία αποκλιμάκωσης του δημοσίου χρέους.

Πρόκειται συνεπώς για μια διαδικασία επικαιροποίησης του Μεσοπρόθεσμου προς την κατεύθυνση διασφάλισης της επίτευξης των δημοσιονομικών στόχων που έχουν τεθεί και έχουν συμφωνηθεί μέχρι το 2016, με απώτερο στόχο την επίτευξη πρωτογενούς δημοσιονομικού αποτελέσματος 4,5% του ΑΕΠ το 2016.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Είναι προφανές ότι είναι αδύνατη η έξοδος της χώρας από την οικονομική κρίση και η αποκατάσταση της εθνικής και διεθνούς αξιοπιστίας της χωρίς την επίτευξη δημοσιονομικών συνθηκών ισχυρής και βιώσιμης ανάπτυξης μέσω της συνεπούς εφαρμογής του Μεσοπρόθεσμου.

Κατά τα προηγούμενα χρόνια δυστυχώς, οι καθυστερήσεις στην εφαρμογή των πολιτικών, κυρίως στον τομέα των διαθρωτικών αλλαγών και η περιορισμένη εφαρμογή και η χαμηλότερη αποδοτικότητα ορισμένων μέτρων οδήγησαν σε πολύ χαμηλότερες αποδόσεις του συνολικού πακέτου των μέτρων της προηγούμενης περιόδου σε σχέση με τους αρχικούς υπολογισμούς.

Αυτές οι εξελίξεις, σε συνδυασμό με τη βαθύτερη από την αναμενόμενη ύφεση, δημιούργησαν μεγάλη απόκλιση ακόμα και από τους χαμηλότερους μετά την επιμήκυνση στόχους του πρωτογενούς ελλείμματος.

Για να επανέλθει το πρόγραμμα στις αρχικές του προβλέψεις κρίθηκε απαραίτητο να συνεχιστεί και να ενταθεί η δημοσιονομική προσαρμογή, ειδικά σήμερα που η χώρα βρίσκεται ένα βήμα πριν από τη επίτευξη πρωτογενών πλεονασμάτων.

Με την πολιτική αυτή αναμένεται ότι παρά την αρχική, πράγματι, αρνητική επίπτωση στην ανάπτυξη το 2013, θα υπάρξει πιο γρήγορος βηματισμός για τη δημιουργία των προϋποθέσεων βιώσιμης και ισχυρής ανάπτυξης την υπόλοιπη περίοδο.

Από το σύνολο των μέτρων, το σύνολο των δημοσιονομικών παρεμβάσεων για την περίοδο 2013-2014, το 73% αφορούν μέτρα στο σκέλος των δαπανών και το 27% στο κομμάτι των εσόδων, επιταχύνοντας και ταυτόχρονα, επιτυγχάνοντας την ενδεδειγμένη κατανομή της δημοσιονομικής προσαρμογής, που είναι δύο τρίτα από το σκέλος των δαπανών και ένα τρίτο από το σκέλος των εσόδων, ώστε να διασφαλιστεί η βιωσιμότητα της προσαρμογής.

Σε αυτό το πλαίσιο, η Κυβέρνηση πιστεύει, μετά και τις θετικές ενδείξεις για τη δημοσιονομική επίδοση του 2012, ότι η εξέλιξη της εφαρμογής του προγράμματος οικονομικής πολιτικής αυτά τα δύο χρόνια, με την έμφαση που θα δοθεί –και πρέπει να δοθεί– σε διαρθρωτικού χαρακτήρα παρεμβάσεις και ευρύτερες αναπτυξιακές πρωτοβουλίες, θα καλύψει την όποια μικρή δημοσιονομική διόρθωση ενδέχεται να προκύψει τα επόμενα χρόνια, το 2015 και το 2016, σύμφωνα με το βασικό σενάριο του Μεσοπροθέσμου του προηγούμενου Οκτωβρίου.

Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι,

Το Μεσοπρόθεσμο Πλαίσιο συνιστά συστατικό της στρατηγικής της Κυβέρνησης, στρατηγικής με άξονα τη σύζευξη της δημοσιονομικής προσαρμογής και της επανεκκίνησης της πραγματικής οικονομίας, ώστε η χώρα να ξεφύγει από τα φαύλο κύκλο των ελλειμμάτων και της ύφεσης.

Είναι στρατηγική οικονομικής πολιτικής, που εφαρμόζεται από τα τέλη του 2012 και έχει δύο κατευθύνσεις.

Η πρώτη κατεύθυνση είναι η εδραίωση της δημοσιονομικής εξυγίανσης, προσαρμογής και πειθαρχίας, στοχεύοντας στη δραστική καταπολέμηση της σπατάλης, στον εξορθολογισμό της δημόσιας δαπάνης, στη συρρίκνωση των διαρθρωτικών ελλειμμάτων.

Ειδικότερα, εφαρμόζονται μέτρα και πολιτικές που εστιάζονται στον περιορισμό του εύρους και της παρεμβατικότητας του δημόσιου τομέα και στη βελτίωση της αποτελεσματικής λειτουργίας τους, ώστε να αυξηθεί η αποτελεσματικότητα των σχετικών δαπανών.

Βασική επιδίωξη του Μεσοπρόθεσμου είναι να εισέλθει η χώρα σε μία μακρά περίοδο πρωτογενών πλεονασμάτων.

Το πρώτο βήμα γίνεται φέτος και προβλέπεται θετικό πρωτογενές δημοσιονομικό αποτέλεσμα, οριακά καλύτερο από αυτό που προβλεπόταν τον περασμένο Οκτώβριο και συνεχίζεται τα επόμενα χρόνια.

Η δεύτερη κατεύθυνση είναι η αποτελεσματική υλοποίηση ενός μεγάλου εύρους πολιτικών και μέτρων για την τόνωση της οικονομίας ως προς την ανάπτυξη, την ανεργία, τη ρευστότητα, τη μείωση του ελλείμματος.

Σε αυτό το πλαίσιο οι βασικές προτεραιότητες είναι δύο.

Η πρώτη είναι ο εμπλουτισμός της οικονομικής πολιτικής με δράσεις που στοχεύουν στην άμεση επανεκκίνηση της οικονομίας, όπως είναι η επιτάχυνση της απορρόφησης των προγραμμάτων του ΕΣΠΑ –και έγινε ειδικά Υπουργικό Συμβούλιο για αυτό το λόγο– η εκμετάλλευση των σημαντικών διευκολύνσεων για την υλοποίηση του επόμενου ΕΣΠΑ, της περιόδου 2014-2020, η αξιοποίηση όλων των χρηματοδοτικών εργαλείων της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων, το καθολικό ξεπάγωμα –υπήρξαν σήμερα σχετικές ανακοινώσεις– των μεγάλων δημόσιων έργων και ειδικότερα, των οδικών αξόνων, η ανάπτυξη μιας εθνικής στρατηγικής για τις εξαγωγές.

Η δεύτερη προτεραιότητα είναι η υλοποίηση μιας σειράς διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων, όπως είναι το πρόγραμμα αποκρατικοποιήσεων, η μείωση των εμποδίων στην προσέλκυση επενδύσεων, η ενδυνάμωση του ανταγωνισμού στις αγορές προϊόντων και υπηρεσιών, η αναπτυξιακή και διαφανής αξιοποίηση της ακίνητης περιουσίας του Ελληνικού Δημοσίου, η ενίσχυση της επιχειρηματικότητας -με τη διαμόρφωση απλών και σταθερών κανόνων, τη βελτίωση του ρυθμιστικού πλαισίου των αγορών και τη μείωση του μη μισθολογικού και γραφειοκρατικού κόστους- η στοχευμένη διόρθωση του επενδυτικού νόμου, ώστε να καταστεί καλύτερη η εφαρμογή του, λαμβάνοντας υπ’ όψιν τις επιπτώσεις της ύφεσης στην αγορά, η επένδυση στις νέες πηγές ανάπτυξης, η ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας, με την τόνωση της εξωστρέφειας και την ανάδειξη των ανταγωνιστικών πλεονεκτημάτων της χώρας.

Πρόκειται, συνεπώς, για μια στρατηγική οικονομικής πολιτικής που επιδιώκει, αφ’ ενός, τη βιώσιμη και μόνιμη μείωση του δημοσιονομικού ελλείμματος και αφ’ ετέρου, την επιστροφή της οικονομίας και της κοινωνίας στον ενάρετο κύκλο της ευημερίας για όλους.

Θα ήθελα να κάνω και ορισμένες παρατηρήσεις, επειδή επανήλθε σήμερα η κουβέντα για τους δημοσιονομικούς πολλαπλασιαστές.

Το 2010 –και είναι καταγεγραμμένο αυτό– ως Νέα Δημοκρατία είχαμε εκφράσει προς τους εταίρους και δανειστές μας τις επιφυλάξεις και τη διαφωνία μας, σε σχέση με το μέγεθος των δημοσιονομικών πολλαπλασιαστών.

Κατά την εφαρμογή του Προγράμματος, οι αποκλίσεις σε σχέση με τις προβλέψεις τόσο για την ύφεση, όσο και για την ανεργία, είναι μεγαλύτερες.

Οι θέσεις μας, δυστυχώς, επιβεβαιώθηκαν.

Όμως, είναι γεγονός ότι αναλάβαμε ως κυβέρνηση ένα δεδομένο και ασφυκτικό οικονομικό πρόγραμμα σε εξέλιξη.

Από την αρχή λειτουργήσαμε υπό την πίεση του παγώματος των χρηματοδοτικών ροών για μεγάλο χρονικό διάστημα –πάνω από έξι μήνες– των δόσεων, δηλαδή, που είχε επιτακτική ανάγκη η χώρα.

Επιδιώξαμε βελτιώσεις.

Κάποιες καρποφόρησαν, κάποιες άλλες όχι.

Σήμερα, τώρα, το ζήτημα των δημοσιονομικών πολλαπλασιαστών αναγνωρίζεται και από τους εταίρους και δανειστές μας, έστω και περιθωριακά.

Για παράδειγμα, το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο στην έκθεση που δημοσιοποίησε πριν από ορισμένες ημέρες για την Ελλάδα αναθεωρεί τους πολλαπλασιαστές για τη χώρα γύρω στη μονάδα, ενώ επίσης είναι γεγονός ότι πέρα από τις λεκτικές παλινδρομήσεις, συναινούν σε κάποιες αλλαγές κατά την εφαρμογή του Προγράμματος.

Συγκεκριμένα, πρώτον, οι στόχοι του Προγράμματος προσαρμόζονται στις επιπτώσεις της ύφεσης.

Όταν οι αποκλίσεις στην επίτευξη των στόχων οφείλονται στη βαθύτερη ύφεση, εκ του Προγράμματος και όχι από κυβερνητική αβελτηρία ή ολιγωρία, αναπροσαρμόζονται οι στόχοι του ελλείμματος.

Αυτό έγινε το 2012.

Οι εταίροι και δανειστές έκαναν δεκτό το πρωτογενές έλλειμμα λόγω βαθύτερης ύφεσης και όχι λόγω της παρούσας Κυβέρνησης.

Θα διαμορφωθεί περίπου στο 1,5% του ΑΕΠ, ενώ προβλεπόταν ότι θα κλείσει στο 1% του ΑΕΠ.

Αναπροσαρμόστηκαν οι στόχοι, χωρίς τη λήψη νέων πρόσθετων μέτρων.

Συνεπώς, ελήφθη υπ’ όψιν η ύφεση.

Δεύτερον, το Πρόγραμμα Δημοσιονομικής Προσαρμογής επιμηκύνθηκε κατά δύο χρόνια, μέχρι το 2016.

Ελήφθη υπ’ όψιν, συνεπώς, η ύφεση.

Τρίτον, το Πρόγραμμα Δημοσιονομικής Προσαρμογής αναπροσαρμόστηκε δύο φορές, το Μάρτιο και το Δεκέμβριο του 2012.

Ελήφθη και πάλι υπ’ όψιν η βαθύτερη από την προβλεφθείσα ύφεση.

Προχώρησε η αναδιάρθρωση και μείωση του δημοσίου χρέους, με επιπλέον χρηματοδότηση, με μείωση του επιτοκίου, με αναβολή της αποπληρωμής των δόσεων, με διαδικασία επαναγοράς ομολόγων, με επιστροφή κερδών από κεντρικές τράπεζες, ενώ υπάρχει και συγκεκριμένη αναφορά στις αποφάσεις του Eurogroup για περαιτέρω προσαρμογή του επιπέδου του δημοσίου χρέους, ώστε να παραμείνει βιώσιμο, σε σχέση πάντα με την πορεία εφαρμογής του Προγράμματος.

Τέταρτον, προσετέθη ρήτρα θετικής απόκλισης για την εκτέλεση του Προγράμματος, για την οποία και μίλησα.

Συνεπώς, επί του πραγματικού πεδίου έχουν γίνει συγκεκριμένα βήματα προς την κατεύθυνση ενσωμάτωσης του διαφορετικού επιπέδου ή και αναθεώρησης των δημοσιονομικών πολλαπλασιαστών.

Προς την κατεύθυνση υλοποίησης των στόχων του Προγράμματος συνεχίζουμε την προσπάθεια με μεθοδικότητα και συνέπεια, με ρεαλισμό, υπεύθυνα, σταθερά, σοβαρά.

Διαπραγματευόμαστε –και το έχουμε δείξει τους τελευταίους έξι μήνες– με πράξεις και όχι με λεκτικούς ακροβατισμούς και λεονταρισμούς, μακριά από συγκρούσεις που μπορούν να θέσουν σε κίνδυνο την αξιοπιστία της χώρας που με δυσκολία πρόσφατα ανακτήσαμε, αλλά και τις κατεκτημένες ισορροπίες.

Όμως, τα οικονομικά προγράμματα δεν πρέπει να είναι άκαμπτα, ειδικά όταν η χώρα υλοποιεί τις δεσμεύσεις της.

Οφείλουν να ενσωματώνουν τις παραμέτρους του οικονομικού και κοινωνικού περιβάλλοντος, με το οποίο άλλωστε βρίσκονται σε συνεχή αλληλεπίδραση.

Πιστεύω ότι όλοι μας έχουμε χρέος να προσπαθούμε διαρκώς για το καλύτερο και για τη χώρα και για τους πολίτες.

Πιστεύω ότι πρέπει διαρκώς να διεκδικούμε βελτιστοποίηση των λύσεων, υλοποιώντας τους στόχους του Προγράμματος στο πραγματικά ασφυκτικό, δυσάρεστο και επώδυνο για όλους τους Έλληνες πλαίσιο.