Δημόσιο Χρέος

Ο Χρήστος Σταϊκούρας στην ενημερωτική εκπομπή “Οι Αταίριαστοι” του ΣΚΑΪ | 8.6.2017

Μπορείτε να δείτε το βίντεο από την εκπομπή εδώ:

Ομιλία Χρ. Σταϊκούρα στο Οικονομικό Φόρουμ των Δελφών “Debt vs Growth: growth in a time of debt”

Αθήνα, 05.03.2017

 

Δελτίο Τύπου

Ομιλία στο Οικονομικό Φόρουμ των Δελφών “Debt vs Growth: growth in a time of debt”

 

 

Κυρίες και Κύριοι,

Θέλω να ευχαριστήσω τους διοργανωτές του Συνεδρίου, ενός θεσμού πλέον, για την πρόσκλησή τους να συμμετάσχω σε αυτό.

Αλλά και να τους συγχαρώ γι’ αυτή την δημιουργική πρωτοβουλία, σε μία περίοδο γενικευμένης αμηχανίας, αβεβαιότητας και ανασφάλειας.

Και σε ένα γεωπολιτικό και οικονομικό περιβάλλον μεγάλων κινδύνων και αυξημένων προκλήσεων, ενδογενών και εξωγενών, στο οποίο η Ελλάδα κλείνει σχεδόν επτά χρόνια σε ασφυκτικό πρόγραμμα οικονομικής πολιτικής.

Και τα κλείνει χωρίς να έχει καταφέρει να σχεδιάσει ένα ολοκληρωμένο και ρεαλιστικό σχέδιο εξόδου από την κρίση.

Σχέδιο ανασυγκρότησης της οικονομίας,  ανάταξης της κοινωνίας και αξιοπρέπειας της χώρας.

Μέρος αυτού του σχεδίου πρέπει να είναι η αντιμετώπιση του διαχρονικού προβλήματος του δημοσίου χρέους.

Και ενώ η δημοσιονομική ισορροπία και οι παρεμβάσεις ελάφρυνσης του χρέους συνιστούν αναγκαία συνθήκη για την ενίσχυση της βιωσιμότητάς του, δεν αποτελούν και ικανή συνθήκη.

Και αυτό γιατί απαιτείται η επίτευξη και διατήρηση υψηλών ρυθμών οικονομικής μεγέθυνσης.

Αυτό αποδεικνύεται από τη διαχρονική πορεία του δημοσίου χρέους στην Ελλάδα, πριν και μετά τα Μνημόνια.

Πριν τα Μνημόνια, και κυρίως τη δεκαετία του 1980, όταν και εκτοξεύθηκε το δημόσιο χρέος, η αιτία ήταν η άσκηση αλόγιστης επεκτατικής δημοσιονομικής πολιτικής.

Είναι χαρακτηριστικό ότι κατά τη διάρκεια αυτής της δεκαετίας, το ετήσιο δημοσιονομικό έλλειμμα της Γενικής Κυβέρνησης ήταν, κατά μέσο όρο, πάνω από το 10% του ΑΕΠ, κάτι που δεν είχε ποτέ προηγούμενο για τόσο μεγάλο διάστημα και που, φυσικά, δεν έχει επαναληφθεί έκτοτε.

Από τότε, παρά τις σποραδικές προσπάθειες τιθάσευσης των δημοσιονομικών ανισορροπιών και την ύπαρξη σημαντικά υψηλών ρυθμών οικονομικής μεγέθυνσης, το πρόβλημα δεν αντιμετωπίσθηκε, αλλά δεν διογκώθηκε κιόλας.

Όταν δε ξέσπασε η παγκόσμια οικονομική κρίση, με συνέπεια να αυξηθούν τα δημόσια χρέη όλων των χωρών, το πρόβλημα χρέους μετετράπη σε κρίση δανεισμού.

Μέχρι τότε συνεπώς, το μεγάλο πρόβλημα ήταν οι συσσωρευμένες δανειακές υποχρεώσεις και οι δημοσιονομικές ανισορροπίες.

Τι έγινε μετά την ένταξη στα Μνημόνια;

Αυτά τα προβλήματα αντιμετωπίσθηκαν.

Συγκεκριμένα:

1ον. Αντιμετωπίσθηκαν οι δημοσιονομικές ισορροπίες.

Ενδεικτικά, από το 2013, το πρωτογενές έλλειμμα εξαλείφθηκε και καταγράφηκαν πρωτογενή πλεονάσματα της Γενικής Κυβέρνησης για πρώτη φορά από το 2001.

Λαμβάνοντας δε υπόψη την επίδραση του οικονομικού κύκλου, η βελτίωση στο πρωτογενές αποτέλεσμα είναι πρωτοφανής, περισσότερες από 17 εκατοστιαίες μονάδες του δυνητικού ΑΕΠ, σχεδόν διπλάσια από αυτή που πέτυχαν άλλα κράτη-μέλη που εφάρμοσαν προγράμματα οικονομικής στήριξης.

2ον. Ελήφθησαν πρωτοβουλίες για τη βελτίωση τόσο του αποθέματος (stock) όσο και της ροής (flow) του χρέους.

Η αυξητική δυναμική του χρέους «φρέναρε» με τη διπλή αναδιάρθρωση του 2012.

Ενώ βελτιώθηκε αισθητά και το «προφίλ» του χρέους.

Με την υλοποίηση δέσμης μέτρων, όπως είναι η επέκταση της περιόδου χάριτος και των ωριμάνσεων, η μείωση των επιτοκίων, η κατάργηση χρεώσεων και η αναβολή πληρωμών τόκων.

Ποιο είναι το αποτέλεσμα αυτών των παρεμβάσεων σήμερα;

  • Το 2016, η μέση σταθμική υπολειπόμενη φυσική διάρκεια του χρέους ήταν τα 16,7 έτη. Το 2011, ήταν 6,3 έτη.
  • Το 2016, οι ετήσιοι τόκοι ανήλθαν στα 5,6 δισ. ευρώ. Το 2011, ήταν στα 16,1 δισ. ευρώ.

Σήμερα, 20 από τις υπόλοιπες 27 ευρωπαϊκές χώρες έχουν υψηλότερο κόστος δανεισμού.

Και όμως το πρόβλημα του χρέους εξακολουθεί να υφίσταται.

Ο βασικός λόγος είναι, πέραν από τις αστοχίες των 2 τελευταίων ετών, η πρωτοφανής συρρίκνωση της ελληνικής οικονομίας.

Το αποτέλεσμα είναι το 82,5% της σωρευτικής διόγκωσης του λόγου χρέος / ΑΕΠ την περίοδο 2010-2016 να οφείλεται στη συρρίκνωση του ΑΕΠ, και πιο συγκεκριμένα στη διαφορά μεταξύ του έμμεσου ονομαστικού επιτοκίου και του ονομαστικού ρυθμού μεγέθυνσης του ΑΕΠ (snowball effect).

Συνεπώς, το πρόβλημα μεταφέρθηκε από τον αριθμητή στον παρανομαστή του κλάσματος, δηλαδή στη σημαντική συρρίκνωση του ΑΕΠ.

Κυρίες και Κύριοι,

Το ερώτημα συνεπώς που τίθεται σήμερα είναι τι πρέπει να γίνει ώστε να ενισχυθεί η βιωσιμότητα του δημοσίου χρέους.

Κατά την εκτίμησή μου, πρέπει να κινηθούμε σε 3 παράλληλους άξονες:

1ος άξονας: Οι εταίροι θα πρέπει να προσδιορίσουν άμεσα, και όχι μετά το 2018, τις αναγκαίες, ουσιαστικές παραμετρικές παρεμβάσεις για το χρέος στον μεσοπρόθεσμο χρονικό ορίζοντα.

Και να τις υλοποιήσουν αυτές, όχι όπως έπραξαν με τις δεσμεύσεις που ανέλαβαν το 2012.

Ρεαλιστικές λύσεις και ισοδύναμες πρακτικές υπάρχουν.

Στόχος πρέπει να είναι η περαιτέρω βελτίωση του κόστους και του τρόπου εξυπηρέτησης του δημοσίου χρέους από τον επίσημο τομέα, καθώς και η περαιτέρω ομαλοποίηση των ωριμάνσεων και η καλύτερη κατανομή του χαρτοφυλακίου του επίσημου τομέα μεταξύ των ετών των επόμενων δεκαετιών.

Τα βραχυχρόνια μέτρα που αποφασίστηκαν, αν και κινούνται σε θετική κατεύθυνση, είναι λίγα, καλύπτουν ένα πολύ μικρό ποσοστό του κόστους που σωρεύθηκε τα τελευταία χρόνια, δεν εδράζονται σε ρεαλιστικές παραδοχές για τους δημοσιονομικούς στόχους, και δεν διασφαλίζουν την παραμονή των ακαθάριστων χρηματοδοτικών αναγκών σε διατηρήσιμα επίπεδα μακροπρόθεσμα.

2ος άξονας: Θα πρέπει να υπάρξει συμφωνία με τους δανειστές σε ρεαλιστικούς δημοσιονομικούς στόχους.

Στόχοι οι οποίοι θα ενισχύουν τη βιωσιμότητα του δημοσίου χρέους, χωρίς «να καταστρέψουν» την οικονομία, παρέχοντας τον αναγκαίο δημοσιονομικό χώρο.

Συγκριτικά στοιχεία μεταξύ χωρών δείχνουν ότι πλεονάσματα της τάξεως του 3,5% του ΑΕΠ είναι ανέφικτα για μακρές χρονικές περιόδους, ειδικά σε χώρες που βίωσαν βαθιά και παρατεταμένη ύφεση και έχουν υψηλό ποσοστό μακροχρόνιας ανεργίας, όπως συμβαίνει στη χώρα μας.

Σήμερα, με τις αποφάσεις που έχουν δρομολογηθεί, όχι μόνο δεν έχουμε το «τέλος της λιτότητας», αλλά έχουμε την επέκταση και διεύρυνση της λιτότητας.

Και κάτι ακόμη: Με δεδομένες τις δεσμεύσεις που ανέλαβε η Κυβέρνηση για υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα και πρόσθετα μέτρα λιτότητας μετά τη λήξη του Προγράμματος, δηλαδή μετά το 2018, το επόμενο Μεσοπρόθεσμο, που θα καλύπτει την περίοδο 2018-2021, θα αποτελέσει το «4ο Μνημόνιο».

3ος άξονας: Ο βασικότερος: Θα πρέπει η οικονομία να επιστρέψει και να επιτυγχάνει υψηλούς και βιώσιμους ρυθμούς οικονομικής μεγέθυνσης.

Γιατί όμως αυτός ο παράγοντας είναι ο πιο σημαντικός;

Σύμφωνα και με την Τράπεζα της Ελλάδος, στα τρέχοντα επίπεδα χρέους, μία αύξηση του ρυθμού μεταβολής του ονομαστικού ΑΕΠ κατά 1 ποσοστιαία μονάδα οδηγεί σε μείωση του λόγου χρέους/ΑΕΠ κατά 1,8 ποσοστιαίες μονάδες.

Αντίθετα, μια αύξηση του πρωτογενούς πλεονάσματος κατά 1 ποσοστιαία μονάδα του ΑΕΠ οδηγεί σε μείωση του λόγου χρέους/ΑΕΠ κατά 1 ποσοστιαία μονάδα, και αυτό στην καλύτερη περίπτωση, όταν ο δημοσιονομικός πολλαπλασιαστής ισούται με μηδέν, το οποίο όπως γνωρίζουμε δεν ισχύει.

Συνεπώς, η χώρα πρέπει να εστιάσει, και αυτό είναι αποκλειστική δική μας ευθύνη, στην επίτευξη και διατήρηση υψηλών ρυθμών οικονομικής μεγέθυνσης.

Πως μπορεί αυτό να γίνει;

1ον. Με την εμπροσθοβαρή υλοποίηση των διαρθρωτικών αλλαγών που περιλαμβάνονται στο Μνημόνιο, και τις οποίες η Κυβέρνηση, από αβελτηρία ή αλλεργία, δεν προωθεί.

Σύμφωνα με τον ΟΟΣΑ, οι μεταρρυθμίσεις που εφαρμόστηκαν στην Ελλάδα την περίοδο 2010-2016, σε συνδυασμό με αυτές που δεν έχουν υλοποιηθεί και περιλαμβάνονται στο τρέχον Πρόγραμμα, αναμένεται να αυξήσουν το πραγματικό ΑΕΠ κατά 13% περίπου την επόμενη δεκαετία.

Προσοχή όμως: Ας μην «βαπτίζουν» κάποιοι, εντός και εκτός χώρας, τα επώδυνα δημοσιονομικά μέτρα που θα έρθουν, δήθεν «διαρθρωτικές αλλαγές».

Γιατί τότε οι πραγματικές διαρθρωτικές αλλαγές, αυτές με «αναπτυξιακό πρόσημο», χάνουν το νόημά τους και ταυτίζονται, στα μάτια των πολιτών, με τα μέτρα λιτότητας.

Δυσκολεύοντας την αναγκαία πολιτική και κοινωνική συνεννόηση για την υλοποίησή τους.

2ον. Με την υλοποίηση του προγράμματος αποκρατικοποιήσεων στο οποίο η Κυβέρνηση δεσμεύτηκε στο Μνημόνιο, και το οποίο διαρκώς υπονομεύει.

Αυτές οι αποκρατικοποιήσεις, μαζί με την αξιοποίηση της περιουσίας του Δημοσίου, μπορούν να συμβάλουν στην υλοποίηση των αναγκαίων επενδύσεων, στην ενίσχυση της αποτελεσματικότητας των φορέων, στη δημιουργία νέων θέσεων απασχόλησης, στη βελτίωση της ανταγωνιστικότητας της οικονομίας, στον περιορισμό των δανειακών αναγκών της χώρας.

3ον. Με την αξιοποίηση του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων.

Το 2016, η Κυβέρνηση, από ανικανότητα ή από επιλογή, στέρησε από την οικονομία δαπάνες του Προγράμματος ύψους 500 εκατ. ευρώ.

Δαπάνες που φέρουν τον υψηλότερο αναπτυξιακό πολλαπλασιαστή.

4ον. Με την αναμόρφωση του ρόλου και η βελτίωση της λειτουργίας του Κράτους, μέσα από την καθολική καθιέρωση ψηφιακών διαδικασιών, την εξάλειψη ή τουλάχιστον συρρίκνωση της γραφειοκρατίας, την εναρμόνιση των δομών του Κράτους με τις σύγχρονες ανάγκες της οικονομίας και της κοινωνίας, την επέκταση της αξιολόγησης σε όλο το εύρος του δημοσίου τομέα.

5ον. Με τη διαμόρφωση ενός σταθερού, δίκαιου και αποτελεσματικού φορολογικού συστήματος, που θα εδράζεται σε χαμηλότερους φορολογικούς συντελεστές για τα νοικοκυριά και τις επιχειρήσεις.

Αυτό μπορεί να επιτευχθεί με την ενίσχυση και διασφάλιση της εφαρμογής των κανόνων χρηστής δημοσιονομικής διαχείρισης και πειθαρχίας σε όλο το εύρος της Γενικής Κυβέρνησης, με τη διαμόρφωση ενός ενιαίου συστήματος προμηθειών, με τον αυστηρότερο έλεγχο των επιχορηγήσεων, με αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας των δαπανών (spending reviews) κ.α.

6ον. Με την ενίσχυση της ρευστότητας στην οικονομία, μέσα από την αξιοποίηση των διαθέσιμων Ευρωπαϊκών κονδυλίων, την αποπληρωμή των ληξιπρόθεσμων οφειλών του Δημοσίου προς τον ιδιωτικό τομέα, την σταδιακή εξομάλυνση της πιστωτικής επέκτασης.

Αυτό που χρειάζεται είναι η δημιουργία κλίματος εμπιστοσύνης που θα επαναφέρει καταθέσεις στο τραπεζικό σύστημα, και η ορθολογική αντιμετώπιση του υψηλού συσσωρευμένου αποθέματος μη εξυπηρετούμενων ανοιγμάτων, ώστε να γίνει καλύτερη διαχείριση του παθητικού και του ενεργητικού των πιστωτικών ιδρυμάτων.

7ον. Με την υιοθέτηση μιας ολοκληρωμένης στρατηγικής για την αλλαγή του παραγωγικού μοντέλου της οικονομίας.

Στρατηγική που θα έπρεπε, με βάση και τις δεσμεύσεις του Μνημονίου, να είχε ολοκληρωθεί – από την Ελληνική Κυβέρνηση – το Μάρτιο του 2016.

Και ακόμη τίποτα.

Στόχος αυτής της στρατηγικής πρέπει να είναι να μεταβούμε από μια οικονομία βασισμένη στην κατανάλωση εισαγόμενων προϊόντων, σε μια ανταγωνιστική και εξωστρεφή οικονομία.

Με τη συνεχή βελτίωση της παραγωγικότητας όλων των συντελεστών παραγωγής, παραδοσιακών και νέων.

Και με την ανάδειξη της παιδείας σε βασικό μοχλό της αναπτυξιακής διαδικασίας.

Οφείλουμε να θέσουμε, έστω με καθυστέρηση, έμπρακτα, ως προτεραιότητα την επένδυση στη γνώση, με την ανάπτυξη ενός ποιοτικού, ανοικτού, εξωστρεφούς συστήματος εκπαίδευσης, κατάρτισης και δια βίου μάθησης και ενός εθνικού «οικοσυστήματος» έρευνας, εναρμονισμένο με την καινοτομία και την τεχνολογία, προσαρμοσμένο στην ευρωπαϊκή και διεθνή πραγματικότητα.

Κυρίες και Κύριοι,

Δυστυχώς, η Κυβέρνηση δεν έχει ούτε σχέδιο ούτε βούληση αύξησης της ποσότητας, βελτίωσης της ποιότητας όλων των συντελεστών παραγωγής και προώθησης του τεχνολογικού εκσυγχρονισμού της χώρας.

Κατά την εκτίμησή μου όμως, η υλοποίηση πολιτικών πάνω στους άξονες που προανέφερα, θα απελευθερώσει μη παραγωγικά δεσμευμένους ή αδρανείς πόρους της οικονομίας.

Και θα μας οδηγήσει από το φαύλο κύκλο της ύφεσης στον ενάρετο κύκλο της ανάπτυξης.

 

 

2017-03-05 ΔΤ Ομιλία στο Οικονομικό Φόρουμ των Δελφών

 

Άρθρο Χρ. Σταϊκούρα στην εφημερίδα “Documento” | 24.12.2016

“Ορισμένες αλήθειες για το δημόσιο χρέος και τη δυναμική του”

 

Συχνά, στο δημόσιο διάλογο, με ευθύνη της σημερινής Κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας, ακούγονται απλουστεύσεις και διατυπώνονται ανακρίβειες για το κρίσιμο ζήτημα του δημοσίου χρέους.

Ορισμένες αλήθειες για την αριθμητική και τη δυναμική του:

1η: Στην παγκόσμια επιστημονική βιβλιογραφία και σε εμπειρικό επίπεδο δεν υπάρχει κάποιο κρίσιμο ύψος ή κάποια καθολικά αποδεκτή μέθοδος αξιολόγησης της βιωσιμότητας του χρέους. Έτσι εξετάζεται ένα ευρύτερο φάσμα δεικτών, θέτοντας ενδεικτικά όρια, βασισμένα στη διεθνή εμπειρία.

Σε κάθε περίπτωση, κρίσιμο στοιχείο είναι η ικανότητα άντλησης χρηματοδότησης από τις αγορές, με ρεαλιστικούς όρους.

2η: Η κύρια αιτία εκτόξευσης του χρέους τη δεκαετία του 1980 ήταν η άσκηση αλόγιστης επεκτατικής δημοσιονομικής πολιτικής.

Από το τέλος αυτής της περιόδου μέχρι και το 2007, παρά τις σποραδικές προσπάθειες τιθάσευσης των δημοσιονομικών ανισορροπιών και την ύπαρξη σημαντικά υψηλών ρυθμών οικονομικής μεγέθυνσης, εκείνο που κατορθώθηκε ήταν το δημόσιο χρέος να σταθεροποιηθεί γύρω στο 100%-110% του ΑΕΠ.

Όταν δε ξέσπασε η παγκόσμια οικονομική κρίση, με συνέπεια να διογκωθούν τα δημόσια χρέη όλων των χωρών, στην Ελλάδα, την άνοιξη του 2010, λόγω και λανθασμένων χειρισμών εκείνης της περιόδου, το πρόβλημα χρέους μετετράπη σε κρίση δανεισμού.

Στη συνέχεια όμως, το 78% της σωρευτικής διόγκωσης του λόγου χρέος/ΑΕΠ την περίοδο 2010-2015 οφείλεται στον παρονομαστή, στη μεγάλη συρρίκνωση της ελληνικής οικονομίας.

3η: Η αυξητική δυναμική του χρέους «φρέναρε» με τη διπλή αναδιάρθρωση του 2012.

Εκτός όμως από το ύψος, βελτιώθηκε αισθητά και το «προφίλ» του χρέους, με την υλοποίηση δέσμης μέτρων, όπως είναι η επέκταση της περιόδου χάριτος και των ωριμάνσεων, η μείωση των επιτοκίων, η κατάργηση χρεώσεων και η αναβολή πληρωμών τόκων.

Το αποτέλεσμα αυτών των παρεμβάσεων είναι οι τόκοι να διαμορφώνονται σήμερα στα 5,6 δισ. ευρώ, από 16,1 δισ. ευρώ το 2011. Ενώ, 20 από τις υπόλοιπες 27 ευρωπαϊκές χώρες έχουν υψηλότερο κόστος δανεισμού.

Ενώ η χώρα βγήκε και στις αγορές, δοκιμαστικά, δύο φορές, το 2014.

4η: Σήμερα συζητάμε και πάλι για την ενίσχυση της βιωσιμότητας του χρέους. Γιατί;

Καταρχήν γιατί οι δανειστές δεν υλοποίησαν τις υποσχέσεις του 2012, για επιπλέον ρυθμίσεις στο χρέος.

Αλλά κυρίως γιατί η βιωσιμότητα του χρέους επιδεινώθηκε ραγδαία από τις αρχές του 2015. Με ένα σωρευτικό κόστος το οποίο, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Στήριξης και της Τράπεζας της Ελλάδος, υπερβαίνει τα 86 δισ. ευρώ.

5η: Τα βραχυπρόθεσμα μέτρα που αποφασίστηκαν στο τελευταίο Eurogroup, αν και κινούνται στη σωστή κατεύθυνση, έρχονται να καλύψουν ένα μικρό μέρος αυτής της επιβάρυνσης, και μάλιστα το 2060.

Ενώ παράλληλα, η Κυβέρνηση συμφώνησε σε υψηλούς δημοσιονομικούς στόχους, για αρκετά χρόνια μετά το 2018. Δεσμεύτηκε μάλιστα στην επίτευξη αυτών των στόχων, με την εφαρμογή νέων μέτρων και τη μονιμοποίηση του «κόφτη». Ενώ στην απόφαση δεν γίνεται οποιαδήποτε αναφορά στα αναγκαία μεσοπρόθεσμα μέτρα, τα οποία παραπέμπονται για μετά το 2018.

6η: Συνεπώς, τι πρέπει να γίνει από εδώ και μπρος;

Καταρχήν, θα πρέπει να υλοποιηθούν, το ταχύτερο δυνατόν, οι βραχυπρόθεσμες παρεμβάσεις για το χρέος.

Παράλληλα, θα πρέπει να διατυπωθούν, μετά την ολοκλήρωση της τρέχουσας αξιολόγησης και όχι το 2018, οι αναγκαίες μεσοπρόθεσμες παραμετρικές παρεμβάσεις στο χρέος, οι οποίες θα πρέπει να περικλείουν χαμηλότερα δημοσιονομικά πλεονάσματα.

Αυτές όμως οι παρεμβάσεις αν και αναγκαίες, δεν είναι αρκετές αν δεν συνοδευτούν από την επιστροφή της χώρας σε διατηρήσιμους ρυθμούς οικονομικής μεγέθυνσης.

Η χώρα χρειάζεται, άμεσα, ενίσχυση της ρευστότητας στην οικονομία, υλοποίηση διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων και αλλαγή της δημοσιονομικής πολιτικής στην κατεύθυνση σταδιακής μείωσης της φορολόγησης των πολιτών.

Κυρίως χρειάζεται τη διαμόρφωση και υλοποίηση ενός συγκροτημένου σχεδίου παραγωγικής ανασυγκρότησης, που θα έχει ως στόχο μια ανταγωνιστική και εξωστρεφή οικονομία, με την παραγωγή διεθνώς εμπορεύσιμων αγαθών και υπηρεσιών και τη συνεχή βελτίωση της παραγωγικότητας όλων των συντελεστών παραγωγής, παραδοσιακών και νέων.

Αν υλοποιήσουμε αυτές τις προϋποθέσεις, θα καταφέρουμε να σπάσουμε το φαύλο κύκλο της ύφεσης και να οδηγηθούμε στον ενάρετο κύκλο της ανάπτυξης.

 

2016-12-24 Άρθρο DOCUMENTO

Συνέντευξη Χρ. Σταϊκούρα στον “Real FM 97,8″ με τον Ν. Χατζηνικολάου | 1.12.2016

Tο κόστος διεξαγωγής των εκλογών είναι πολύ μικρότερο από το κόστος αποχώρησης αυτής της κυβέρνησης δήλωσε στον realfm 97,8 και την εκπομπή του Νίκου Χατζηνικολάου, ο τομεάρχης οικονομικών της ΝΔ.

 

Συγκεκριμένα, ο Χρήστος Σταϊκούρας απαντώντας στο ερώτημα γιατί η ΝΔ δεν μπαίνει στην ουσία της διαπραγμάτευσης, αλλά επιμένει στο αίτημα διεξαγωγής πρόωρων εκλογών είπε:

«Έχουμε μπει στην ουσία της συμφωνίας. Έχουμε πει ότι θα πρέπει να ολοκληρωθεί το συντομότερο δυνατόν η αξιολόγηση κατά τον βέλτιστο για τα ελληνικά συμφέροντα τρόπο. Έχουμε προτείνει συγκεκριμένες κατευθύνσεις για τη βελτίωση της βιωσιμότητας του χρέους.

Έχουμε τοποθετηθεί, εντός Βουλής, για νομοσχέδια τα οποία φέρνει η κυβέρνηση.

Αρνητικά όταν πρόκειται για δημοσιονομική πολιτική, γιατί εκεί αυτό μεταφράζεται σε αύξηση φόρων που είναι επιλογή της κυβέρνησης και σε αυτό διαφωνούμε.

Θετικά όμως σε διαρθρωτικές αλλαγές, όπως είναι για παράδειγμα η εργαλειοθήκη του ΟΟΣΑ που για τον ΣΥΡΙΖΑ ήταν το “σχοινί στο οποίο θα κρεμαστούμε” και προχθές πέρασε αρκετές τέτοιες διατάξεις τις οποίες και υπερψηφίσαμε».

Και πρόσθεσε ο τομεάρχης επί των Οικονομικών της ΝΔ: «Αρα, επί της ουσίας της διαπραγμάτευσης έχουμε μία σταθερή άποψη από τον Αύγουστο του 2015 την οποία και υλοποιούμε. Παρακολουθούμε τη μετάφραση του μνημονίου σε πράξεις και πολιτικές. Τις καλές πολιτικές για τη χώρα και για τα μεσαία και χαμηλά εισοδήματα τις στηρίζουμε, όλες τις άλλες τις απορρίπτουμε. Λευκή επιταγή δεν δίνουμε. Από την άλλη όμως καθημερινά τα φαινόμενα τα οποία συνηγορούν στην επιθυμία της ΝΔ να γίνουν εκλογές επιβεβαιώνουν τον ισχυρισμό μας. Και όχι μόνο στο πεδίο της οικονομίας. Σε μία σειρά από πεδία πολιτικής. Στην παιδεία, στην υγεία, στην εθνική ασφάλεια, στην εσωτερική ασφάλεια, στον τρόπο με τον οποίο κινείται η κυβέρνηση στο προσφυγικό, στο αν υλοποιεί μεταρρυθμιστικές αλλαγές, στο πως προσλαμβάνει κόσμο στο Δημόσιο. Αρα υπάρχουν μία σειρά από στοιχεία που συνηγορούν στην θέση της ΝΔ ότι το κόστος διεξαγωγής των εκλογών είναι πολύ μικρότερο από το κόστος αποχώρησης αυτής της κυβέρνησης από τη διακυβέρνηση της χώρας».
Πηγή: Real.gr

Τοποθέτηση στην Υποεπιτροπή της Βουλής για το δημόσιο χρέος

Η Υποεπιτροπή τιτλοφορείται: «Το χρέος και η απομείωσή του».

Είναι μια ευκαιρία, συνεπώς, να εξετάσουμε ορισμένα ζητήματα και να απαντήσουμε σε ορισμένα βασικά ερωτήματα.

Ενδεικτικά:

  • Πως αξιολογείται η βιωσιμότητα του χρέους; Ποιοί δείκτες θα πρέπει να χρησιμοποιούνται;
  • Έγινε απομείωση του χρέους κατά το πρόσφατο παρελθόν; Πόση και με ποιούς τρόπους; Έγινε «κούρεμα» του χρέους κατά το παρελθόν;
  • Επιβαρύνθηκε η βιωσιμότητα του χρέους τους τελευταίους μήνες; Πόσο και γιατί;
  • Ποιές είναι οι δεσμεύσεις που έχει αναλάβει η Ελληνική Κυβέρνηση; Τι μπορεί να γίνει και τι δεν μπορεί να γίνει; Για παράδειγμα, μπορεί να γίνει «κούρεμα» του χρέους σήμερα όπως έγινε κατά το παρελθόν;
  • Ποιές είναι οι δεσμεύσεις που ανέλαβαν οι εταίροι από το 2012 και μετά; Τις έχουν υλοποιήσει;
  • Και τέλος, τι πρέπει να γίνει για να ενισχυθεί η βιωσιμότητα του χρέους βραχυπρόθεσμα και μεσομακροπρόθεσμα;

Είναι συνεπώς ευκαιρία να ειπωθούν ορισμένες αλήθειες και να κατατεθούν συγκεκριμένες προτάσεις.

Και η Νέα Δημοκρατία, στην Υποεπιτροπή, θα κινηθεί σε αυτούς τους άξονες.

Ενδεικτικά:

1ον. Η αυξητική δυναμική του χρέους «φρέναρε» με τη διπλή αναδιάρθρωση του 2012.

Όπως καταγράφει και η «Προκαταρκτική Ανάλυση Βιωσιμότητας του Χρέους για την Ελλάδα», της 25ης Ιουνίου 2015, την οποία η σημερινή Κυβέρνηση κατέθεσε στη Βουλή: «Το P.S.I. οδήγησε σε μείωση του δημοσίου χρέους κατά περίπου 100 δισ. ευρώ τον Μάρτιο του 2012 (52% του τότε Α.Ε.Π.)».

Ενώ, με την επαναγορά, το Δεκέμβριο του 2012, το χρέος μειώθηκε περαιτέρω κατά περίπου 32 δισ. ευρώ.

Αυτά τα στοιχεία τα επιβεβαιώνει και η Ετήσια Έκθεση του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας (ESM), που δημοσιεύτηκε πριν 3 μήνες, τον Ιούνιο του 2016.

2ον. Εκτός όμως από το ύψος, και το «προφίλ» του χρέους, μετά το 2012, έχει αισθητά βελτιωθεί.

Όπως επισημαίνει η προαναφερόμενη Έκθεση: «Η Ελλάδα έχει ήδη ωφεληθεί από μια σειρά μέτρων για τη μείωση του χρέους. Οι όροι σχετικά με το Greek Loan Facility έχουν αναθεωρηθεί τρεις φορές (επέκταση της περιόδου χάριτος και των ωριμάνσεων, μείωση των επιτοκίων). Και οι όροι του EFSF τροποποιήθηκαν το 2012 (επέκταση ωριμάνσεων, κατάργηση χρεώσεων και αναβολή πληρωμών τόκων)».

Όλα αυτά τα επιβεβαιώνει ο προϋπολογισμός της σημερινής Κυβέρνησης για το 2016. Ενδεικτικά:

α) Το 2014, η μέση σταθμική υπολειπόμενη φυσική διάρκεια του δημοσίου χρέους ήταν τα 16,2 έτη. Το 2011, η διάρκεια ήταν 6,3 έτη.

β) Το 2014, οι τόκοι ανέρχονταν στα 5,5 δισ. ευρώ. Το 2011, ήταν στα 16,1 δισ. ευρώ.

γ) Το 2014, το μέσο σταθμικό επιτόκιο ήταν λίγο πάνω από το 2%. Το 2011, ήταν 4%.

3ον. Αυτές τις θετικές παρεμβάσεις τις έχει αποδεχθεί και η σημερινή Κυβέρνηση, προσυπογράφοντας ο Πρωθυπουργός την απόφαση της 12ης Ιουλίου 2015, σύμφωνα με την οποία:

«Η Σύνοδος Κορυφής για το Ευρώ υπενθυμίζει ότι τα κράτη-μέλη της Ευρωζώνης έχουν θεσπίσει κατά τη διάρκεια των τελευταίων ετών μία αξιοσημείωτη δέσμη μέτρων προς υποστήριξη της βιωσιμότητας του χρέους της Ελλάδας, η οποία εξομάλυνε την πορεία εξυπηρέτησης του χρέους της Ελλάδας και μείωσε το κόστος σημαντικά».

Συνεπώς, σύμφωνα με την ίδια την Κυβέρνηση, το ζήτημα της βιωσιμότητας του χρέους άνοιξε κατά το παρελθόν και δεν ανοίγει σήμερα για πρώτη φορά.

4ον. Επιπλέον, το Eurogroup του Νοεμβρίου του 2012, συμφώνησε να εξετάσει, υπό προϋποθέσεις, επιπλέον παρεμβάσεις προκειμένου να ενισχυθεί περαιτέρω η βιωσιμότητα του χρέους.

Είναι αλήθεια ότι οι δανειστές δεν υλοποίησαν την υπόσχεσή τους, παρά το γεγονός ότι η χώρα επέτυχε πρωτογενή πλεονάσματα.

5ον. Η βιωσιμότητα του δημοσίου χρέους επιδεινώθηκε ραγδαία μετά τις εκλογές του Ιανουαρίου 2015.

Όπως καταγράφει και η Έκθεση του Δ.Ν.Τ., της 25ης Ιουνίου 2015, την οποία η σημερινή Κυβέρνηση κατέθεσε στη Βουλή: «οι βασικοί παράγοντες που οδήγησαν τους τελευταίους μήνες στην επιδείνωση της Ανάλυσης Βιωσιμότητας χρέους είναι η μείωση της οικονομικής ανάπτυξης, η αναθεωρημένη πορεία του πρωτογενούς ισοζυγίου, τα χαμηλότερα έσοδα από τις αποκρατικοποιήσεις και πιθανές επιπρόσθετες οικονομικές ανάγκες του τραπεζικού συστήματος».

Αυτό επιβεβαιώνει και η τελευταία Έκθεση Βιωσιμότητας του ΔΝΤ, του Μαίου του 2016, η οποία και ανεβάζει την επιπλέον επιβάρυνση, σε όρους χρηματοδοτικών αναγκών, σε σχέση με πριν από 1 χρόνο, στις 45 ποσοστιαίες μονάδες του ΑΕΠ.

6ον. Συνεπώς, είναι αναγκαία η λήψη πρόσθετων παραμετρικών μέτρων για την ενίσχυση της βιωσιμότητας του δημοσίου χρέους.

Η απόφαση του Eurogroup της 25ης Μαϊου 2016 αυτό το επιβεβαιώνει, προσθέτοντας βεβαίως ότι «δεν μπορούν να αναληφθούν απομειώσεις της ονομαστικής αξίας του χρέους».

Η ρύθμιση όμως για το χρέος, σε αντιστάθμισμα επώδυνων δεσμεύσεων, παραμένει ασαφής και είναι αβέβαιη, τελεί υπό προϋποθέσεις και είναι μελλοντική.

Προϋποθέσεις, όπως η χώρα να επιτυγχάνει τους δημοσιονομικούς στόχους, όχι μόνο μέχρι το 2018 αλλά και μετέπειτα με τη διατήρηση υψηλών πρωτογενών πλεονασμάτων για μακρά χρονική περίοδο (ακόμη και μέχρι το 2030), και να είναι αναγκαία η ρύθμιση του χρέους μετά την ολοκλήρωση του προγράμματος.

Ενώ, δεν γίνεται καθόλου λόγος για την εξέλιξη του μεγέθους χρέος/ΑΕΠ, παρά μόνο για το ύψος των ετήσιων χρηματοδοτικών αναγκών ως ποσοστό του ΑΕΠ.

Και όλα αυτά θα πρέπει να συζητήσουμε στην Επιτροπή μας.

Συνέντευξη στην ιστοσελίδα “Zougla.gr” – “Η διάταξη για τις offshore κατέρριψε παταγωδώς το μύθο του αριστερού ηθικού πλεονεκτήματος”

Τροπολογία «φωτιά» των ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ, που υπήρχε μέσα στις 7.500 χιλιάδες σελίδες του Πολυνομοσχεδίου επιτρέπει στους Βουλευτές να έχουν offshore εταιρείες. Μάλιστα η εν λόγω Τροπολογία έχει και αναδρομική ισχύ. Όλα αυτά, όταν στις 26.05.2013 ο ΣΥΡΙΖΑ είχε καταθέσει Επίκαιρη Ερώτηση στη Βουλή, όπου κατακεραύνωνε τη συμμετοχή σε offshore ακόμα και των απλών πολιτών. Τι διαβλέπετε να υποκρύπτεται πίσω από τη συγκεκριμένη τροπολογία και ποια η στάση που θα κρατήσει η ΝΔ;

Πρόκειται για μεγάλο πολιτικό, νομικό και ηθικό θέμα, που έρχεται να προστεθεί σε άλλα «ύποπτα» ζητήματα ηθικής τάξης που είχαν «παρυσφρήσει» στο πολυνομοσχέδιο, το οποίο συζητήθηκε σε ένα περιβάλλον πολιτικού αυταρχισμού και απαξίωσης της δημοκρατικής λειτουργίας του Κοινοβουλίου.

Με αυτή τη διάταξη κατέρρευσε, με πάταγο μάλιστα, ο μύθος του δήθεν αριστερού ηθικού πλεονεκτήματος.

Έτσι σήμερα η Κυβέρνηση, προκειμένου να «σώσει τα ασυμμάζευτα», αναδιπλώνεται.

Το ερώτημα όμως που θέσατε παραμένει και από τη δική μας πλευρά: Ποια η σκοπιμότητα της ρύθμισης και ποιους αυτή εξυπηρετεί;

Δυσκολεύει ακόμα περισσότερο η εξέλιξη της διαπραγμάτευσης ώστε να κλείσει η αξιολόγηση για να εκταμιευτούν τα 7,5 δισ. ευρώ, όπως εξελίχθηκε η τηλεδιάσκεψη μεταξύ Κυβέρνησης και Θεσμών. Παραμένουν διαφορές για το τι πρέπει να αλλάξει η Κυβέρνηση στα όσα έχει έως τώρα ψηφίσει. Θα κλείσει η αξιολόγηση;

Είναι προφανές ότι η Κυβέρνηση, πρόωρα και αναίτια, έσπευσε να πανηγυρίσει για την ολοκλήρωση της 1ης αξιολόγησης.

Δυστυχώς όμως για την ίδια, αλλά κυρίως για τη χώρα και τους πολίτες, υπήρχαν σημαντικές κρυφές «ουρές» που η Κυβέρνηση θα έπρεπε να νομοθετήσει και τις οποίες απέκρυψε από το Κοινοβούλιο και τους πολίτες, σε πεδία όπως είναι οι αποκρατικοποιήσεις, το ασφαλιστικό, η ενέργεια, τα «κόκκινα» και «πράσινα» δάνεια κ.α.

Εκτιμώ ότι άμεσα θα ολοκληρωθεί η αξιολόγηση, με μία νέα υποχώρηση της Κυβέρνησης και των δήθεν «κόκκινων γραμμών» της.

Και θα εκταμιευθεί η δόση των 7,5 δισ. ευρώ στο 2ο δεκαπενθήμερο του Ιουνίου.

Βέβαια αυτή θα έπρεπε, σύμφωνα με το χρηματοδοτικό προγραμματισμό του 3ου Μνημονίου, να είναι, μέχρι σήμερα, 15,1 δισ. ευρώ. Και δυστυχώς είναι η μισή…

Ακόμη όμως και από τη μισή, μόλις περίπου 1,5 δισ. ευρώ θα κατευθυνθεί στην πραγματική οικονομία, για την αποπληρωμή ληξιπρόθεσμων οφειλών που δημιουργήθηκαν κυρίως από τις αρχές του 2015.

Στερώντας πολύτιμες «ανάσες ρευστότητας» στην οικονομία.

 

Η παραδοχή του Υπουργού Οικονομικών, Ευκλείδη Τσακαλώτου, πως «τα μέτρα που πήρε η Κυβέρνηση είναι υφεσιακά» τι υποδηλώνει;

«Να σε κάψω Γιάννη, να σ’ αλείψω λάδι», λέει η παροιμία.

Ποιο το νόημα της εκ των υστέρων αναγνώρισης της υφεσιακής επίπτωσης των μέτρων από τον καθ’ ύλην αρμόδιο Υπουργό για την εισήγηση, θεσμοθέτηση και επιβολή τους;

Η αλήθεια είναι ότι τα μέτρα αποτυπώνουν την αριστερή ιδεοληπτική εμμονή στην επιβολή νέων και περισσότερων άμεσων και έμμεσων φόρων.

Εμμονή που δεν έχει λογική, δεν έχει όρια, δεν έχει τέλος και η οποία δεν θα έχει και τα επιθυμητά αποτελέσματα.

Ήδη η Ελληνική οικονομία έχει επιστρέψει εδώ και τρία τρίμηνα και παραμένει στην ύφεση.

Ενώ έχει εξαντληθεί, προ πολλού, και η φοροδοτική ικανότητα των πολιτών.

Χωρίς ακόμη οι πολίτες να έχουν βιώσει το «τσουνάμι» των νέων φόρων που από χθες ξεκίνησε να υλοποιείται.

«Τσουνάμι» έμπνευσης, «ιδιοκτησίας» και εκτέλεσης της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ.

Ποια είναι η πραγματική διαφορά μεταξύ του «κόφτη» που προϋπήρχε – και δεν εφαρμόστηκε ποτέ – σε σχέση με τον νέο «κόφτη» που ψηφίστηκε πρόσφατα;

Σε σχέση με τον προϋπάρχοντα μηχανισμό, για τον οποίο μάλιστα ο ΣΥΡΙΖΑ υποστήριζε ότι χαρακτηρίζονταν από «έλλειμμα δημοκρατικής νομιμοποίησης», ο σημερινός μηχανισμός είναι μόνιμος αφού η λειτουργία του θα επεκταθεί και πέραν της λήξης του προγράμματος, είναι αυτόματος αφού η ενεργοποίησή του επιβάλλεται αυτοδίκαια παρακάμπτοντας το Ελληνικό Κοινοβούλιο και είναι οριζόντιος αφού δεν εξαιρεί μισθούς και συντάξεις.

Με λίγα λόγια, συνιστά τη «ρήτρα αναξιοπιστίας» της Κυβέρνησης και της αποτυχίας του προτεινόμενου μίγματος δημοσιονομικής προσαρμογής.

Από την προσωπική σας εμπειρία, η Κυβέρνηση διαπραγματεύτηκε με τους Θεσμούς ή απλά «υπάκουσε» στις υποδείξεις τους και γιατί;

Ως θέση αρχής, δεν είμαι αρνητικά προκατειλημμένος έναντι κανενός. Ωστόσο, τα πάντα κρίνονται εκ του αποτελέσματος.

Εκ του αποτελέσματος συνεπώς, η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ, μέχρι σήμερα, έχει οδηγήσει στη απώλεια 21 δισ. ευρώ εθνικού πλούτου και έχει φορτώσει 9 δισ. ευρώ μέτρα τους πολίτες.

Ενώ η επτάμηνη καθυστέρηση ολοκλήρωσης της αξιολόγησης επέβαλε νέα φορολογικά βάρη ιδιαίτερα στα πιο αδύναμα οικονομικά στρώματα της κοινωνίας (έχουμε υπολογίσει το πρόσθετο κόστος στο 1,5 δισ. ευρώ), πρόσθεσε νέες επώδυνες και ταπεινωτικές υποχρεώσεις στη χώρα όπως είναι το ταμείο αποκρατικοποιήσεων, επέβαλε μόνιμα μνημόνια με τον «κόφτη» και φούσκωσε, όπως ήδη ανέφερα, τις ληξιπρόθεσμες οφειλές του Κράτους προς τους ιδιώτες.

Η δε κατάληξη της διαπραγμάτευσης δεν ήταν επιτυχής και το αποτέλεσμά της είναι πενιχρό. Η ολοκλήρωση της αξιολόγησης απαιτεί και άλλα «κρυφά» προαπαιτούμενα και ένα συμπληρωματικό Μνημόνιο, η δόση θα εκταμιευθεί τμηματικά, υπό προϋποθέσεις και σε βάθος χρόνου, ενώ η ρύθμιση του χρέους παραμένει ασαφής και αβέβαιη, θα ενεργοποιηθεί μελλοντικά, υπό προϋποθέσεις και θα συνοδεύεται από τη διατήρηση υψηλών πρωτογενών πλεονασμάτων.

Όλα αυτά δεν θα τα έλεγε κανείς και επιτυχία…

Ως Εισηγητής της ΝΔ για το Πολυνομοσχέδιο της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ, ασκήσατε δριμύτατη κριτική στους κυβερνώντες για τα μέτρα που ήρθαν προς ψήφιση. Αποκαλύψατε πως με το νέο υπερταμείο «υποδουλώνεται» η Ελλάδα για 99 ολόκληρα χρόνια. Πρακτικά τι σημαίνει αυτό;

Η συγκεκριμένη ρύθμιση συνιστά πρωτοφανή εκχώρηση του συνόλου της περιουσίας της χώρας, για διάστημα 1 αιώνα, χωρίς ουσιαστικό εθνικό έλεγχο και λογοδοσία, γεγονός που δεν συνάδει με τις έννοιες της εθνικής κυριαρχίας και εθνικής αξιοπρέπειας.

Συγκεκριμένα, το Ταμείο θα έχει διάρκεια ζωής μέχρι το 2115, όταν οι δανειακές υποχρεώσεις της χώρας εξοφλούνται μέχρι το 2060.

Δημιουργείται πενταμελές Εποπτικό Συμβούλιο, με ισχυρές αρμοδιότητες, πρόεδρος του οποίου επιλέγεται από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας, οι αποφάσεις του οποίου θα λαμβάνονται κατόπιν θετικής ψήφου τουλάχιστον τεσσάρων μελών, άρα με αναγκαία τη σύμφωνη γνώμη των μελών που επιλέγουν οι θεσμοί.

Μάλιστα το Εποπτικό Συμβούλιο διορίζει τον Πρόεδρο και Διευθύνοντα Σύμβουλο του Διοικητικού Συμβουλίου, ζητώντας την απλή γνώμη (!!!) του Υπουργού Οικονομικών.

Επιπλέον, τα περιουσιακά στοιχεία που μεταβιβάζονται στο νέο ταμείο δεν είναι απολύτως σαφή. Μάλιστα, μελλοντικά, περιουσιακά στοιχεία που ανήκουν κατά κυριότητα στο Ελληνικό Δημόσιο, δύναται να μεταβιβαστούν στο ταμείο, απλώς και μόνο με απόφαση του Υπουργού Οικονομικών.

Επίσης, δεν τίθεται «οροφή» στην αξία των περιουσιακών στοιχείων που το ταμείο θα αξιοποιεί και θα ρευστοποιεί. Στο 3ο Μνημόνιο υπήρχε τουλάχιστον η πρόβλεψη για 50 δισ. ευρώ. Σήμερα, τέτοια πρόβλεψη δεν υφίσταται. Και αυτό είναι φυσικό, αφού η Κυβέρνηση μεταβιβάζει το σύνολο της περιουσίας της χώρας.

Νομίζω ότι όλα αυτά τα επιχειρήματα επιβεβαιώνουν τον ορθολογισμό της σκληρής κριτικής που άσκησε η Αξιωματική Αντιπολίτευση.

Η Κυβέρνηση κατηγορεί τους Θεσμούς για ασφυκτικές πιέσεις. Ως αιτιολογία τη βρίσκετε ρεαλιστική ή απλώς υπεκφυγή λόγω απουσίας του Κυβερνητικού της προγράμματος;

Για την Κυβέρνηση φταίει πάντα κάποιος άλλος εκτός από την ίδια.

Στο «εδώλιο του κατηγορούμενου» εναλλάσσονται περιοδικά, και σύμφωνα με τις σκοπιμότητες της Κυβέρνησης, οι Θεσμοί, μεμονωμένες Ευρωπαϊκές χώρες, η Αξιωματική Αντιπολίτευση, η Αντιπολίτευση, τα μέσα ενημέρωσης καθώς και πολλοί άλλοι, εντός και εκτός χώρας.

Στόχος της; Η «κατασκευή εχθρών» και, εντέλει, ο αποπροσανατολισμός των πολιτών.

Ωστόσο, σήμερα, δικαιολογίες του τύπου «ψηφίζουμε με πόνο ψυχής» και «τι να κάνουμε αφού μας πιέζουν», δεν είναι πολιτικά ώριμες και σοβαρές.

Το γεγονός είναι ότι η Κυβέρνηση, που δήθεν διαπραγματευόταν «σκληρά» και «πολεμούσε» τα μνημόνια, σήμερα τα εφαρμόζει πλήρως και πρόθυμα, χωρίς ηθικές αναστολές και ιδεολογικές συντεταγμένες.

Έτσι αποκαλύπτεται η κατάρρευση των ψευδαισθήσεων που, διαχρονικά, η Αριστερά καλλιεργούσε.

Όπως αποκαλύπτεται και ότι η όποια «αριστερή ψυχή» έγινε θυσία στο βωμό για λίγη «πολιτική εξουσία», ακόμη και ακραίας νεοφιλελεύθερης κοπής.

Οι δημοσκοπήσεις δίνουν προβάδισμα στο κόμμα σας, σε ποσοστό που κυμαίνεται στο 8%. Σας εφησυχάζει;

Οι δημοσκοπήσεις δεν συνιστούν παρά μια «φωτογραφία της στιγμής» και θα πρέπει να αξιολογούνται όπως αυτές διαμορφώνονται κάθε μέρα.

Πράγματι, αυτές αποτυπώνουν ένα σημαντικό προβάδισμα της Νέας Δημοκρατίας.

Παρά το ότι όμως αυτό είναι αξιοσημείωτο και επετεύχθη σε σύντομο χρονικό διάστημα, δεν εφησυχάζουμε ούτε επενδύουμε στη λογική του «ώριμου φρούτου».

Στην παρούσα φάση, κάνοντας τις αναγκαίες θεσμικές, δομικές και λειτουργικές βελτιώσεις, έχουμε προχωρήσει οργανωτικά και προγραμματικά.

Στόχος μας είναι να αποτελέσουμε την ορθολογική επιλογή μιας πλατιάς κοινωνικής συμμαχίας.

Το κόμμα σας ζητάει ασταμάτητα «προσφυγή στις κάλπες». Διαβλέπετε η Κυβέρνηση Τσίπρα να προχωρήσει σε πρόωρες εκλογές ναι ή όχι και γιατί;

Πράγματι, ο Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας, κατά τη διάρκεια της τελευταίας του τοποθέτησης στη Βουλή, επανέλαβε, και μάλιστα με εμφατικό τρόπο, το αίτημα για εκλογές.

Κι αυτό γιατί, αν και κάθε πρόωρη εκλογή έχει και κόστος, το κόστος παραμονής αυτής της Κυβέρνησης είναι μεγαλύτερο από το κόστος απομάκρυνσής της.

Γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ αδυνατεί να οδηγήσει τη χώρα επιτυχώς στην ιστορική της πορεία.

Δεν είμαι σε θέση να γνωρίζω τις προθέσεις της Κυβέρνησης.

Ωστόσο, σε κάθε περίπτωση, η Νέα Δημοκρατία, ως το διαχρονικά μεγαλύτερο πολιτικό κόμμα της χώρας, με τις ιστορικές, αξιακές και ιδεολογικές «αποσκευές» της, είναι πάντα σε ετοιμότητα να αναλάβει τις ευθύνες διακυβέρνησης της χώρας.

Μία αυριανή Κυβέρνηση Νέας Δημοκρατίας με Πρωθυπουργό τον Κυριάκο Μητσοτάκη, τι μπορεί να εγγυηθεί στους Έλληνες πολίτες για την σταδιακή φοροελάφρυνσή τους;

Η Νέα Δημοκρατία, και ιδεολογικά, πιστεύει στη μείωση των φόρων. Αυτή μπορεί να γίνει με τρεις τρόπους:

1ος. Επιτυγχάνοντας τους δημοσιονομικούς στόχους. Αυτό απεδείχθη το 2014, όταν, τότε, η Κυβέρνηση κέρδισε «βαθμούς ελευθερίας» και προχώρησε στις πρώτες στοχευμένες φορολογικές ελαφρύνσεις (μείωση ΦΠΑ στην εστίαση, μείωση ΕΦΚ στο πετρέλαιο θέρμανσης, μείωση της εισφοράς αλληλεγγύης, μείωση των ασφαλιστικών εισφορών, χορήγηση «κοινωνικού μερίσματος» κ.α.).

2ος. Με την μεγαλύτερη περιστολή των δημοσίων δαπανών. Υπάρχουν περιθώρια, δεν είναι πολύ μεγάλα. Ενδεικτικά αναφέρω τον περαιτέρω περιορισμό των λειτουργικών δαπανών του Κράτους, την επίτευξη των στόχων στους φορείς της γενικής κυβέρνησης, την κατάργηση των κομματικών διορισμών χωρίς απολύσεις, ένα ενιαίο σύστημα προμηθειών, ο αυστηρότερος έλεγχος των επιχορηγήσεων κ.α.

3ος. Με τη συνεχή θεσμική, διοικητική και τεχνολογική ενδυνάμωση του φορολογικού συστήματος, με στόχο την ένταξη του «αφανούς» τμήματος της οικονομίας στο «εμφανές» πεδίο της.

Μία αυριανή κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας αυτά μπορεί να τα υλοποιήσει.

Δήλωση σχετικά με τη συνέντευξη τύπου του οικονομικού επιτελείου της Κυβέρνησης

Ο Συντονιστής Οικονομικών Υποθέσεων της Νέας Δημοκρατίας, Βουλευτής Φθιώτιδος κ. Χρήστος Σταϊκούρας, για τη συνέντευξη Τύπου του οικονομικού επιτελείου της Κυβέρνησης, έκανε την ακόλουθη δήλωση:

«Το οικονομικό επιτελείο της Κυβέρνησης επιμένει στη διαμόρφωση εικονικής πραγματικότητας για την οικονομία της χώρας.

Στη σημερινή συνέντευξή του πανηγύρισε για ακόμη μία φορά, παρά το γεγονός ότι η Κυβέρνηση που δήθεν διαπραγματευόταν ‘’σκληρά’’ και ‘’πολεμούσε’’ τα Μνημόνια σήμερα τα εφαρμόζει πλήρως και πρόθυμα, χωρίς ηθικές αναστολές και ιδεολογικές συντεταγμένες.

Αδιαφορώντας για το ότι μέχρι σήμερα φόρτωσε 9 δις ευρώ μέτρα τους πολίτες και οδήγησε στην απώλεια 21 δις ευρώ εθνικού πλούτου, δηλαδή απώλεια 5.000 ευρώ το χρόνο για κάθε νοικοκυριό.

Αδιαφορώντας για το ότι η επτάμηνη καθυστέρηση ολοκλήρωσης της αξιολόγησης επέβαλε νέα φορολογικά βάρη ιδιαίτερα στα πιο αδύναμα οικονομικά στρώματα της κοινωνίας, πρόσθεσε νέες επώδυνες και ταπεινωτικές υποχρεώσεις στη χώρα, όπως είναι το ταμείο αποκρατικοποιήσεων, επέβαλε μόνιμα μνημόνια με τον ‘’κόφτη’’ και φούσκωσε τις ληξιπρόθεσμες οφειλές του Κράτους προς τους ιδιώτες.

Αποσιωπώντας τη βελτίωση του προφίλ του χρέους που έγινε τα τελευταία χρόνια (διπλή αναδιάρθρωση με ‘’κούρεμα’’ χρέους, επιμήκυνση, χαμηλότερα επιτόκια και περίοδος χάριτος) και τη ‘’ρήτρα υπέρβασης των στόχων’’ που υλοποιήθηκε το 2014 (‘’κοινωνικό μέρισμα’’, μείωση φόρων και ασφαλιστικών εισφορών).

Αλήθεια, όμως, γιατί το οικονομικό επιτελείο της Κυβέρνησης θριαμβολογεί;

  • Για το ότι η αξιολόγηση ΘΑ κλείσει αφού ολοκληρωθεί το συμπληρωματικό μνημόνιο και ψηφιστούν νέα προαπαιτούμενα στις αποκρατικοποιήσεις, στο ασφαλιστικό και στα ‘’κόκκινα’’ και ‘’πράσινα’’ δάνεια, όπου ζητείται και η πώληση δανείων κρατικών επιχειρήσεων με εγγύηση του Ελληνικού δημοσίου σε ξένα funds;
  • Για το ότι η δόση ΘΑ εκταμιευθεί τμηματικά, υπό προϋποθέσεις και σε βάθος χρόνου, με την πρώτη υποδόση να είναι η μισή από όση θα έπρεπε να είχαμε πάρει μέχρι σήμερα;
  • Για το ότι, μέχρι το τέλος της χρονιάς, ΘΑ αποπληρωθεί μέρος των ληξιπρόθεσμων οφειλών, και πάλι υπό αυστηρούς όρους, μεταθέτοντας την πλήρη αποπληρωμή τους, στην καλύτερη περίπτωση, για το 2017;
  • Για το ότι η ρύθμιση του χρέους, η οποία παραμένει ασαφής και αβέβαιη, ΘΑ ενεργοποιηθεί μελλοντικά, υπό προϋποθέσεις και θα συνοδεύεται από τη διατήρηση υψηλών πρωτογενών πλεονασμάτων. Και αλήθεια, γιατί δεν υπάρχει καμία αναφορά στην εξέλιξη του μεγέθους χρέος – Α.Ε.Π.;

Τα ‘’ΘΑ’’, τα ‘’συνεχή αφηγήματα’’ και η ‘’δημιουργική ασάφεια’’ της Κυβέρνησης κοστίζουν πολύ ακριβά στη χώρα.

Απαιτείται στιβαρή και αποφασιστική πολιτική ηγεσία, με σχέδιο και βούληση, σοβαρότητα και αξιοπιστία, που να εφαρμόσει ένα διαφορετικό μείγμα δημοσιονομικής πολιτικής και να υλοποιήσει αναπτυξιακές διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις.

Και η παρούσα Κυβέρνηση αυτά δεν τα διαθέτει και δεν είναι ικανή να τα διαμορφώσει».  

Συνέντευξη στο ραδιοφωνικό σταθμό “Βήμα FM 99,5”

Μπορείτε να ακούσετε τη συνέντευξη εδώ.

Χρ. Σταϊκούρας: «Αν το σκεπτικό είναι το μη χείρον, βέλτιστον, τότε πράγματι είναι μια θετική εξέλιξη, ότι ολοκληρώθηκε η αξιολόγηση»
«Δεν μπορούμε να πάρουμε τη δόση αμέσως, θα πρέπει να προηγηθεί η ολοκλήρωση του συμπληρωματικού, 4ου Μνημονίου».
Την Τετάρτη 25 Μαίου, ο βουλευτής της Ν.Δ., Χρήστος Σταϊκούρας, μιλά στουςΜπάμπη Παπαπαναγιώτου και Αργύρη Παπαστάθη για το τι κέρδισε η Ελλάδα από το Eurogroup.

Για το τι κέρδισε η Ελλάδα από το Eurogroup

«Τί πήραμε σήμερα; Πρώτον, ολοκληρώθηκε η αξιολόγηση. Πράγματι, αν το σκεπτικό είναι το μη χείρον, βέλτιστον, τότε πράγματι είναι μια θετική εξέλιξη, ότι ολοκληρώθηκε η αξιολόγηση. Βεβαίως, σχεδόν ολοκληρώθηκε γιατί όπως βλέπετε από την ανακοίνωση υπάρχουν κάποια κρυφά προαπαιτούμενα, τα οποία ακόμη δεν έχουν υλοποιηθεί. Λεει, μέσα, η απόφαση, ακούστε τη λέξη, διορθώσεις, στο νόμο για τα κόκκινα και τα πράσινα δάνεια, στο συνταξιοδοτικό, εικάζω ότι αναφέρεται στο ΕΚΑΣ και σε μια σειρά από προαπαιτούμενα, ακριβώς στο πεδίο των αποκρατικοποιήσεων. Άρα η αξιολόγηση, ολοκληρώθηκε ή σχεδόν ολοκληρώθηκε. Πάμε παρακάτω.

Μπορούμε να πάρουμε τη δόση, αμέσως; Όχι. Θα πρέπει να προηγηθεί η ολοκλήρωση του συμπληρωματικού, 4ου Μνημονίου».

 Πηγή: Το Βήμα

InstagramYoutube